Οι πέρδικες είναι πολλές μα πού’ναι το τουφέκι
η κάνη του εσκούριασε κι ο πετεινός δεν στέκει
Ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Αγίου Θωμά Σωτήρης Κοκόσης ευχαριστεί όλους τους κατοίκους του χωριού και της ευρύτερης περιοχής, που με τη συνδρομή τους βοήθησαν να ολοκληρωθεί το νεότευκτο ξωκλήσι του Αγίου Αντωνίου στη περιοχή της Αγίας Τριάδος.
Με πρωτοβουλία του Κωνσταντίνου Γ. Κοκόση ξεκίνησαν οι διαδικασίες ανέγερσης τον περασμένο Απρίλιο και ήδη σήμερα βρίσκεται στη φάση της εσωτερικής αγιογράφησης από τον Παρασκευά Λεβαντή.
——————————————————————-
Η συχωριανή μας φιλόλογος Ευτυχία Σύρμα σε μια καταγραφή της το έτος 1968 αναφέρει τα κάτωθι:
To 1966 ένας γέρος πήγαινε να κάνει ξύλα. Καθώς βάδιζε, παρουσιάζεται μέσα από ένα σκίνο (θάμνο) ένας άγνωστος άνθρωπος μέχρι τη μέση και πάλι εξαφανίστηκε.
Τούτο έγινε πολλές φορές μέσα σε λίγες στιγμές.
Ο άνθρωπος αυτός δεν μιλούσε, ήταν πολύ ήρεμος και έμοιαζε να παρακαλεί τον γέροντα ο οποίος τρομαγμένος επέστρεψε στο χωριό άλαλος, χλωμός και άρρωστος.
Αφού συνήλθε διηγήθηκε το περιστατικό. Μερικοί συγχωριανοί έσκαψαν στο σημείο που τους υπέδειξε και παραξενεύτηκαν βρίσκοντας εκεί θεμέλια εκκλησίας.
Υπέθεσαν ότι η εκκλησία αυτή υπήρξε επί Τουρκοκρατίας και ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Άντώνιο.
Όλοι τότε πίστεψαν ότι ο Άγος θέλει να ξαναχτιστεί η εκκλησία του.
Σκόπελος
Δυστυχώς ο χαρακτήρας του Γιαννιώτη είναι δυσεύρετος στην σύγχρονη ελληνική κοινωνία …..
Αιχμηρός
Θα μου έκανες την ίδια ερώτηση αν ήμουν εγώ ο πρώτος;
*Του Βασίλη Ντέμη
Πόσο διαφορετικός άνθρωπος αυτός ο Γιαννιώτης…
Πόσο διαφορετικός άνθρωπος από την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.
Σαν αθλητής είναι σπουδαίος, για όσους δεν τον μάθαμε σήμερα, γνωρίζαμε καλά πόσο μεγάλος αθλητής είναι! Απλά σήμερα ήρθε η επιβράβευση της δουλειάς του, των κόπων του και της επιμονής του! Και ήρθε στο τελευταίο αγώνα της καριέρας του! Ήταν το κερασάκι!
Όμως δεν θέλω να σταθώ στο πόσο μεγάλος αθλητής είναι.
Μετά από δύο μεγαλειώδη πράγματα που έκανε, με το τέλος του αγώνα του, εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι θέση πήρε!
Με ενδιαφέρει όμως η σπουδαιότητα του χαρακτήρα του.
Tο πόσο μοναδικός είναι, παίρνοντας την απόφαση να αρνηθεί την ένσταση για το αποτέλεσμα, που έκανε η Εθνική μας ομάδα!
“Θέλω να κρίνονται στον αγωνιστικό χώρο και μόνο τα αποτελέσματα” είπε!
Δεν ξέρουμε αν θα είχε πιθανότητες να αλλάξει το αποτέλεσμα με την ένσταση, όμως τον Σπύρο δεν τον ενδιέφερε. Έδωσε την μάχη του, την ηρωική του μάχη! Ανέβηκε στο βάθρο, έκανε μια χώρα υπερήφανη, κυρίως έκανε τον εαυτό του και τους άνθρωπος που τον στηρίζουν τόσο καιρό υπερήφανους, και αυτό τον ενδιέφερε, μόνο αυτό!
Αυτό που με έκανε να τον ζηλέψω, και παράλληλα να τον θαυμάσω, ήταν μόνο μια κουβέντα του… μια μόνο απάντηση στην ερώτηση του δημοσιογράφου της ΕΡΤ.
– “Μήπως θα έπρεπε να πάρετε χρυσό και οι δυο;” Τον ρώτησε ο απεσταλμένος της δημόσιας τηλεόρασης.
– “Θα μου έκανες την ίδια ερώτηση αν ήμουν εγώ ο πρώτος;” Απάντησε ο Γιαννιώτης!
Ναι, μια τόση μικρή αλλά τόσο σπουδαία απάντηση, δείχνει την ποιότητα και το μεγαλείο του χαρακτήρα ενός ανθρώπου και ενός αθλητή!
Πόσο διαφορετικός, πόσο αλλιώτικος, πόσο μοναδικός αυτός ο Σπύρος… αυτός ο Έλληνας, που τα τελευταία χρόνια δύσκολα συναντάμε στην καθημερινότητα μας!
Συνήθως ζήλευα πολλούς αθλητές γιατί θα ήθελα να είμαι στην θέση τους… έχοντας το δικό μου πάθος με τον αθλητισμό.
Με τον Γιαννιώτη ζήλεψα τον χαρακτήρα του και την ομορφιά του σαν άνθρωπο…
Αυτά είναι τα αληθινά είδωλα του αθλητισμού! Ο Γιαννιώτης… ο Σπύρος!
Σκιάθος
Σκιάθος
Σκιάθος
Σκιάθος
Σκιάθος
Σκιάθος
Σκιάθος
Σκιάθος
19/30
Το πρώτο κινητόH Motorola κυκλοφόρησε το DynaTAC το 1984, μετά από σχεδόν μια δεκαετία ερευνών. Tο πλήρες του όνομα ήταν “Dynamic Adaptive Total Area Coverage” (όμως όλοι το έλεγαν “το τούβλο”) και ήταν το πρώτο φορητό κινητό τηλέφωνο διαθέσιμο για το κοινό. Κόστιζε 4.000 δολάρια και η μπαταρία του είχε διάρκεια ζωής 30 λεπτών. [Jim Golden]
7/30
Πίνω και καπνίζω μαζίΟ Joe Colombo σχεδίασε τη σειρά Smoke Glass το 1964 για τα ιταλικά πάρτι των ’60ς, ώστε να μπορεί κάποιος να κρατά τσιγάρο και ποτό στο ένα χέρι και να έχει το άλλο ελεύθερο για να κάνει τα αγαπημένα πράγματα των Ιταλών: να τρώει και να χαιρετά όμορφες γυναίκες. Παρόλο που οι μόδες έχουν αλλάξει, τα ποτήρια αυτά, όπως και όλα τα αντικείμενα του φουτουριστή σχεδιαστή, παραμένουν διαχρονικά. [Ignazia Favata, Studio Joe Colombo, Milan]
