Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Το κτίριο είναι χωρισμένο στα δύο, καθώς υπάρχει και ο χώρος φιλοξενίας για την /τον εκπαιδευτικό. 
Φέτος τρεις μοναδικοί μαθητές Οι μοναδικοί τρεις μαθητές των Διαποντίων Νήσων, είναι και τα τρία αγόρια, διαφορετικών ηλικιών και θα παρακολουθήσουν μαθήματα της Α΄ της Γ’ και της ΣΤ΄ τάξης, χωρίς αυτό να δυσκολέψει τη δασκάλα τους που θα έρθει στο σχολείο το αργότερο μέχρι την Πέμπτη. Ο μεγάλος μαθητής της τάξης είναι ο Ρενάτο, αλβανικής καταγωγής, που γεννήθηκε στην Ελλάδα και μεγάλωσε στην Ερείκουσα, θα ήταν και ο μοναδικός μαθητής, αν δεν ερχόταν φέτος και τα άλλα δύο παιδάκια που η επαγγελματική απασχόληση του πατέρα τους, τους πήρε από την Αττική και τους έφερε στο μικρό νησάκι της Ερείκουσας που έχει τόσο μεγάλη ανάγκη από παιδικές φωνές. Το Δημοτικό Σχολείο της Ερείκουσας που χτίσθηκε το 1920, με δωρεά της οικογένειας Α. Συγγρού, είναι το μόνο σχολείο που έχει ζωή στα Διαπόντια Νησιά, καθώς στους Οθωνούς και το Μαθράκι τα σχολεία έκλεισαν πριν από πολλά χρόνια, λόγω της μετανάστευσης στο εξωτερικό και στο εσωτερικό της χώρας, που έβαλε οριστικό λουκέτο στα σχολεία. Οι τρεις μαθητές που βρέθηκαν σήμερα στο προαύλιο του πέτρινου μονοθέσιου σχολείου, γέμισαν αισιοδοξία σε όλους τους κατοίκους της Ερείκουσας, που πολλοί εξ αυτών βρέθηκαν και αυτοί στην αυλή του σχολείου για να καλωσορίσουν τους καινούργιους μαθητές.Τ
Όπως σε κάθε πληθυσμιακή ομάδα έτσι και μεταξύ των Εβραίων της μεσοπολεμικής Ευρώπης υπήρχαν οι αισιόδοξοι και οι απαισιόδοξοι. Οι πρώτοι επέκριναν τους δεύτερους ότι διακατέχονται από φοβίες, πως ερμηνεύουν το παρόν με βάση το τραυματικό παρελθόν -“ο 20ος αιώνας” τους δασκάλευαν “‘έχει αφήσει οριστικά πίσω του τη βαρβαρότητα!”. Ελάχιστα χρόνια αργότερα, οι πρώτοι, οι αισιόδοξοι, κατέληξαν στα Άουσβιτς και στα Νταχάου. Οι απαισιόδοξοι είχαν -ως επί το πλείστον- διαφύγει στην Αμερική. Είμαι αισιόδοξος. Δεν συντάσσομαι με εκείνους που ισχυρίζονται ότι στρατηγικό στόχο της κυβέρνησής μας αποτελεί η αλλαγή του πολιτεύματος, η εγκαθίδρυση ενός απολυταρχικού καθεστώτος. Τους φετφάδες της κυβερνητικής εκπροσώπου και του υπουργού επικρατείας, τα καμώματα του υπουργού αμύνης τα ερμηνεύω σαν λεονταρισμούς ανθρώπων βουλιμικών για προβολή και για εξουσία. Οι οποίοι εν τούτοις δεν θα διακινδύνευαν την εκτροπή και τις συνέπειες που θα είχε αυτή -σε βάθος χρόνου- επάνω τους. “Όποιος επιβάλλει δικτατορία, ρισκάρει να βρεθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα. Ετούτοι εδώ είναι η προσωποποίηση της τζάμπα μαγκιάς. Το απέδειξαν με την πελώρια κωλοτούμπα ευθύς μετά το δημοψήφισμα” μου είπε ένας παλαιός δημοσιογράφος. Τον πίστεψα.Το τραγικό είναι ότι στην Ελλάδα σήμερα, η πλειονότητα του πληθυσμού βρίσκεται πέραν της αισιοδοξίας και της απαισιοδοξίας. Κινείται στη σφαίρα της απάθειας. Δηλώνει ο πρωθυπουργός ότι η υπερφορολόγηση των πολιτών δεν πρόκειται να ελαφρυνθεί πριν από το 2018. Η φράση του -όπως και το σύνολο της ομιλίας του στη Θεσσαλονίκη- περνάει στα ψιλά. Απείρως περισσότερο ασχολείται ο τύπος και οι σχολιαστές στα social media με τον εκτός εαυτού πολίτη, ο οποίος κινήθηκε εναντίον του Αλέξη Τσίπρα στη συνέντευξη τύπου. Εξαγγέλλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ότι -ερχόμενος στα πράγματα- θα μειώσει τον ΕΝΦΙΑ κατά 30%. Η κοινή γνώμη θα έπρεπε λογικά να χωριστεί σε εκείνους που πανηγυρίζουν και σε εκείνους που χλευάζουν, αμφισβητώντας τον ισχυρισμό του. Νισάφι! Φύλλο σχεδόν δεν σαλεύει. Σάμπως οι Έλληνες να έχουν τόσο λίγα σπίτια ή τόσο πολλά λεφτά ώστε να μην ιδρώνει το αυτί τους σχετιικά με τον φόρο ακίνητης περιουσίας. Πρωτοβουλίες ανακοινώνονται ένθεν και ένθεν, πολιτικές εφαρμόζονται -ή δεν εφαρμόζονται-, συμφέροντα αντιμάχονται. Η αντίδραση του κόσμου σε ό,τι συμβαίνει γύρω του είναι από υποτονική έως ανύπαρκτη. Έφριξε η κυρία Γεροβασίλη που τα ιδιωτικά κανάλια υποβάθμισαν τη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Νότου. Τα ενεκάλεσε -ως μη όφειλε- θεωρώντας ότι σκόπιμα υποβάθμισαν το γεγονός. Τα κανάλια, στην πραγματικότητα, υπάκουσαν απλώς στο νόμο της τηλεθέασης: Πιότερο αφορούν το κοινό οι τηλεμάγειρες – επίγονοι της Βέφας Αλεξιάδου παρά ο Ολάντ, ο Ρέντσι και ο Τσίπρας μαζί.Η απάθεια για ό,τι συμβαίνει στη δημόσια σφαίρα είναι το ανησυχητικότερο από όλα τα συμπτώματα μιας κοινωνίας. Σημαίνει ιδιώτευση, παραίτηση, εγκατάλειψη στη μοίρα… Σαν τον καθ’έξιν απατούμενο σύζυγο, ο οποίος έχει συνηθίσει τα κέρατά του και σκύβει μόνο -ασυναίσθητα- για να μην χτυπάει στο ταβάνι. Σαν το πειραματόζωο που λαμβάνει καθημερινά μικρές ποσότητες δηλητηρίου και καθίσταται σταδιακά ανθεκτικό, άτρωτο εκ πρώτης όψεως, εξωτερικά λειτουργικό, μέσα του όμως σάπιο….Τα τελευταία έξι χρόνια, όλα συνήργησαν ώστε να πάθουν οι Έλληνες μιθριδατισμό. Οι κοινωνικοί και οικονομικοί κραδασμοί. Η πλειοδοσία σε υποσχέσεις που διαψεύστηκαν παταγωδώς. Η εισβολή στην πολιτική σκηνή λογής-λογής απίθανων τύπων, που -απαλλαγμένοι κι από το ελάχιστο κέλυφος σοβαρότητας- θα μπορούσαν να σταδιοδρομήσουν κανονικά μονάχα σε τσίρκο. Κι όμως εδώ έγιναν βουλευτές και υπουργοί…
Πως να αναγνωρίσετε το νοθευμένο μέλι
– See more at: http://newsone.gr/suntages/1168133-#sthash.GIouqJjC.dpuf
Σύσκεψη
Ξέρετε όμως… οι ήρωες του Ομήρου, όπως συμβαίνει και στην πραγματικότητα, έχουν πάντα και μια τραγική διάσταση. Οι θαυμαστές τους ιδιότητες, οι δυνάμεις και τα απίστευτα χαρίσματά τους, τα κατορθώματά και η δόξα τους έχουν κόστος…
Κι ο Όμηρος είναι ασύγκριτος στο να μας τραγουδά τον πόνο, τις κακοτυχίες και τα κακοπαθήματα τους.Ποιος όμως, άραγε, να είναι ο τραγικότερος ανάμεσα στους δεκάδες ήρωες του Ομήρου; Το σκέφτηκα πολύ το ζήτημα. Αν θέλω να είμαι αντικειμενικός, λοιπόν, πρέπει να παραδεχτώ ότι ο πιο βασανισμένος δεν είναι ήρωας, αλλά… ηρωίδα. Μιλάω για την Κασσάνδρα, την κόρη του Πρίαμου και της Εκάβης.Από όλα τα πολλά και διαφορετικά μαρτύρια που τράβηξαν οι ήρωες των ομηρικών επών, άλλο χειρότερο από αυτό που πέρασε η δύσμοιρη Κασσάνδρα δεν μπορώ να φανταστώ. Γιατί αυτό το συγκεκριμένο μαρτύριο είναι ψυχικό μαρτύριο, που είναι το χειρότερο από όλα. Όταν θέλουμε στη γλώσσα μας να περιγράψουμε την αβάσταχτη στενοχώρια λέμε «θα μου βγει η ψυχή», θα «εγβών’ η ψ’ή μ’».
Δεν είναι τυχαίο που ο ίδιος ο Κύριος μας ο Ιησούς Χριστός λέει «ος γαρ αν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν». Και πάλι λέει: «μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει, ίνα τις την ψυχήν αυτού θη υπέρ των φίλων αυτού».
Το ψυχικό μαρτύριο λοιπόν της Κασσάνδρας είναι ίσως η μοναδική κατάσταση θλίψης και ψυχικού τραυματισμού που πραγματώνει ταυτόχρονα και τις δυο αυτές ρήσεις του Κυρίου. Αν ήθελε να το ορίσει κανείς θα μπορούσε να το ονομάσει «η κατάρα του προφήτη». Γιατί αυτό ήταν η Κασσάνδρα. Ήταν μάντης.Η μεγάλη αξία του προφήτη δεν είναι να προλέγει τα καλά που έρχονται. Αυτά, έτσι κι αλλιώς, είναι καλοδεχούμενα. Άσ’ τα να έρθουν και χωρίς να το ξέρουμε από πριν, ως έκπληξη… Η μεγάλη αξία του είναι να προβλέπει τις μεγάλες συμφορές που έρχονται κι έτσι να δίνει την ανεκτίμητης αξίας ευκαιρία της πρόληψης, της αποφυγής τους. Θα περίμενε κανείς ότι ο κόσμος εκτιμά αυτό το πολύτιμο δώρο. Δυστυχώς, όμως, δεν είναι έτσι…
Κανένας δεν θέλει να ακούσει τον μάντη των κακών.
Κανένας δεν θέλει να αλλάξει πλεύση από τη ρότα που έχει χαράξει στο μυαλό του, όταν πετάει σαν νυχτοπεταλούδα προς τη φωτεινή πηγή των θέλω του. Δώστε πίσω την Ελένη, γιατί η Τροία θα αφανιστεί, προείδε η Κασσάνδρα. Μη βάζετε το ξύλινο άλογο στην πόλη, προφήτεψε η Κασσάνδρα. Ποιος την άκουσε; Ακόμα και σήμερα το όνομά της χρησιμοποιείται υποτιμητικά. «Θα διαψευστούν οι Κασσάνδρες» λέμε. Η πραγματική Κασσάνδρα, πάντως, δεν έπεσε έξω ποτέ…Και νά γιατί το ψυχικό της μαρτύριο είναι μοναδικά τραγικό κι επώδυνο. Ακόμα και στις μεγαλύτερες δυστυχίες που μπορεί να τύχουν στους ανθρώπους, υπάρχει μια ευλογημένη προσευχή με ένα δόκιμο κι εύλογο αίτημα: «επ’ ελπίδι Αναστάσεως». Στην περίπτωση της Κασσάνδρας δεν υπάρχει. Κάθε πιθανό αίτημα οδηγεί σε δυστυχία. Τι αδιέξοδο Θεέ μου!Ας δούμε τα ενδεχόμενα. «Κάνε Θεέ να με ακούσουν». Η μάντισσα εισακούεται. Η Τροία γλιτώνει. Το τι θα γινόταν στην αντίθετη περίπτωση, άγνωστο. Έτσι, επειδή είναι στη φύση του ανθρώπου η φαντασία του να ρέπει προς τη θετικότερη έκβαση ενός υποθετικού σεναρίου, είναι βέβαιο πως η Κασσάνδρα θα γνώριζε διαπόμπευση «διά βίου».
Αυτή η σιχαμερή φταίει που ξεφτιλιστήκαμε. Τίποτε δεν θα γινόταν αν δεν επιστρέφαμε την Ελένη. Μια χαρά θα ήμασταν…
Δεύτερο ενδεχόμενο. «Δεν με άκουσαν». Σε παρακαλώ Θεέ μην επιτρέψεις να καταστραφούν. Μην τους καταλογίσεις την απιστία προς το θέλημά σου που τους το γνωστοποίησες πριν από λίγο με μένα – την προφήτισσά σου. Αφελής προσευχή. Τους κάνει ο Θεός τη σπάνια χάρη να τους προειδοποιήσει κι αυτοί τον αγνοούν στα ίσα. Πόσο πιθανό είναι να τους την χαρίσει; Ακόμα όμως κι αν εισακουσθεί η προσευχή αυτή, είναι αυτοκαταστροφική για την Κασσάνδρα. Αυτή δεν ήταν που έλεγε πως θα χαθεί η Τροία; Μάντης να σου πετύχει!Τρίτο ενδεχόμενο. «Δεν με άκουσαν». Κάνε να πάθουν, για να μάθουν, κάνε να δικαιωθώ. Ανόσια κι εκδικητική προσευχή… Ύβρις. Δεν είναι επιλογή…Αν είσαι σώφρων σύμβουλος, χαρισματικός αναλυτής, άνθρωπος βαθυστόχαστος και διορατικός και βλέπεις την καταστροφή να έρχεται, η πορεία των πραγμάτων είναι προδιαγεγραμμένη – το λέει κι ο Όμηρος. Αν δεν μιλήσεις, θα ζήσεις με τους εφιάλτες και τις φρικτές τύψεις σου. Γιατί δεν μας προειδοποίησες, σοφέ; Μας άφησες να καταστραφούμε, εγκληματία!
Αν πάλι μιλήσεις, μπαίνεις στα άδυτα της Κασσάνδρας, στα σκοτάδια. Ότι κι αν κάνεις χαμένος θα είσαι.
Τι να σου πω κι εγώ, δεν ξέρω… έκανες συμβόλαιο με τον πόνο. Εκεί ακριβώς, όμως, στη μαύρη απελπισία είναι που μπορεί να συναντήσεις τον Θεό. Καλά συναπαντήματα λοιπόν!
Οινοφίλη
O Δ. Κοντομηνάς είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης μεγάλου τηλεοπτικού σταθμού.Μιλώντας μετά τον διαγωνισμό Παππά δήλωσε:– Εγώ τους βοήθησα γιατί είναι νέοι άνθρωποι και πίστευα ότι θα βοηθήσουν τη χώρα, αλλά η πολιτική τους και οι επιλογές τους (…) οδηγούν τη χώρα στην καταστροφή!Του Γιάννη Πρετεντέρη
ΤΟ ΒΗΜΑΥποθέτω πως σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, κανείς αντιστοίχου μεγέθους επιχειρηματίας δεν διανοήθηκε ποτέ να βοηθήσει κάποιον σχηματισμό «Ριζοσπαστικής Αριστεράς» – ούτε να τους ακούει δεν θέλει!..Για τον απλούστατο λόγο ότι κανείς αντίστοιχος επιχειρηματίας σε ολόκληρη την Ευρώπη δεν περιμένει να δει κάτι τέτοιους «νέους ανθρώπους» να κυβερνούν για να καταλάβει ότι οδηγούν τον τόπο στην καταστροφή – το γνωρίζει από πριν.Κι αυτό επειδή σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες οι επιλογές των αντίστοιχων επιχειρηματιών προσδιορίζονται όχι από κάποια επιδίωξη, εκτίμηση ή κουβέντα αλλά από την κοινωνική τους θέση και από τα γενικότερα συμφέροντά της.Τα οποία, καλώς ή κακώς, δεν μεταβάλλονται κατά την εκάστοτε συγκυρία. Και τα οποία εξ ορισμού ουδέποτε συμπίπτουν με οιαδήποτε «Ριζοσπαστική Αριστερά».Δηλαδή αν ο Alpha είχε πάρει άδεια, οι «νέοι άνθρωποι» δεν θα κατέστρεφαν τη χώρα;
Αντιθέτως.Υποθέτω ότι κάθε επιτυχημένος επιχειρηματίας έχει την πείρα, τη γνώση και το ένστικτο να καταλάβει ό,τι καταλάβαμε εγκαίρως αρκετοί απλοί θνητοί: ότι αυτοί οι «νέοι άνθρωποι» θα έκαναν τη χώρα αμέρικαν μπαρ.Πήρα το παράδειγμα του Κοντομηνά επειδή μίλησε ο ίδιος. Δεν είναι παρά μια περίπτωση και ασφαλώς όχι μοναδική.Την επομένη άκουσα στο ραδιόφωνο τον εκπρόσωπο του Star στον διαγωνισμό να εξηγεί τι συνέβη.
Ο άνθρωπος περιέγραφε περίπου μια κανονική διαδικασία της οποίας το πρόβλημα είναι ότι ξέφυγε το τίμημα και δεν συμφέρει οικονομικά. Πράγμα που σημαίνει πως αν το τίμημα δεν είχε ξεφύγει ή αν η διαφημιστική αγορά ήταν μεγαλύτερη, μάλλον δεν θα υπήρχε πρόβλημα.Κανείς δηλαδή δεν αναρωτήθηκε το πρωταρχικό ερώτημα: ήταν κανονικό πράγμα αυτός ο διαγωνισμός; Αποτελούσε διαδικασία μιας δημοκρατικής πολιτείας;Αν ναι, γιατί γκρινιάζουν όσοι γκρινιάζουν; Αν όχι, γιατί πήραν μέρος;Ομολογώ ότι δεν διατηρούσα αυταπάτες για τη λεγόμενη «επιχειρηματική τάξη» της χώρας. Αλλά τόσες λευκές σημαίες στην πρώτη τουφεκιά με εντυπωσίασαν.Ο Φώτης Μπόμπολας διευκρίνισε μάλιστα στη Βουλή ότι δεν είναι διαπλεκόμενος. Προσέξτε: όχι ότι δεν υπάρχει διαπλοκή, μια άποψη φυσιολογική για έναν επιχειρηματία. Αλλά ότι η διαπλοκή αφορά άλλους. Ποιους; Κάποιους άλλους!..Δεν θα πολλαπλασιάσω τα παραδείγματα. Αυτό που θεωρήθηκε Βατερλό της αστικής τάξης απέναντι σε κάτι ξύπνιους και αδίστακτους ακτιβιστές δεν είναι τελικά παρά η εκκωφαντική αποκάλυψη των ορίων μιας επιχειρηματικής τάξης που δεν έχει σχέση με αστικό σύστημα.Είναι πλούσιοι, δεν είναι αστοί. Και γι’ αυτό προέχει η προστασία του πλούτου τους και όχι η συνείδηση ενός συστήματος που τους επέτρεψε να τον αποκτήσουν.Ακόμη κι όταν δεν είναι κρατικοδίαιτοι είναι «κυβερνητόπληκτοι».Ξέρετε γιατί; Επειδή η λογική τους είναι να τα έχουν καλά με την εκάστοτε κυβέρνηση.Να εγγράφονται όσο πιο προνομιακά μπορούν στη νομιμότητα που κάθε κυβέρνηση δημιουργεί για να στηρίξει τον εαυτό της ώστε να βρεθούν οι ίδιοι σε θέση ισχύος έναντι των ομοίων τους.Αποτέλεσμα; Ο καθένας πήγε να σώσει την παρτίδα του και έχασαν όλοι μαζί το παιχνίδι. Κατέστησαν τον εαυτό τους χλεύη του Παππά, σαν τους άλλους που ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ για να γλιτώσουν τον ΕΝΦΙΑ.Και γι’ αυτό ίσως το έργο ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε μόνο στη δύσμοιρη Ελλάδα.Αν χρωστάμε λοιπόν κάτι στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι οδήγησε ένα στρεβλό και ανισόρροπο επιχειρηματικό σύστημα στο όριά του. Οτι ανέδειξε την έλλειψη ενός υγιούς και συνειδητού αστισμού.Οτι υπέδειξε δηλαδή τι είναι αυτό το οποίο πρέπει πρωτίστως να αποκτήσουμε – αν επιθυμούμε φυσικά την ανόρθωση της χώρας…
Ο ΗΛΙΑΣ !!
‘
Ο καναλάρχης του Alpha υποδέχεται τους μνηστήρες Τι σας έγραφα την περασμένη εβδομάδα; Ορίστε, επειδή τα γραπτά μένουν: «Αν αγοράσεις Alpha, έχεις πρωτοδεύτερη θέση στην τηλεθέαση, έχεις δελτίο που σκίζει, έχεις συμμαζεμένο μπάτζετ και ελάχιστες απώλειες ετησίως. Άσε που άμα στραβώσει η επένδυση, ο Κοντομηνάς είναι πάντοτε έτοιμος να το πάρει πίσω το μαγαζί.» Να μην παινεύω τα γένια μου, αλλά έκτοτε όλοι με τον Alpha λιγουριάζουνε. Ο Καλογρίτσας έμεινε στην συνάντηση με τον Κοντομηνά και δεν είδε κανέναν άλλον κι ο Ιβάν βγήκε και έκανε προσφορά για αγορά του καναλιού, διασφαλίζοντας τις θέσεις εργασίας ως την τελευταία. Ακόμη κι Μαρινάκης που λοξοκοίταξε προς Mega, ένα τεταρτάκι μίλησε με τον Σταύρο Ψυχάρηκαι αποχώρησε φουρτουνιασμένος. Κι ο Κοντομηνάς πήγε ταξίδι δεκαπέντε μέρες και τους άφησε να βράζουν στο ζουμάκι τους… Κλασική τακτική και κλασικό κόλπο από τον ιδιοκτήτη του Alpha που ξέρει να παίζει το παιχνίδι της υπομονής καλύτερα από κάθε άλλον. Πράγμα το οποίο ενίοτε παρεξηγείται από κάτι αηδόνια που νομίζουν ότι θα τον πιάσουν κορόϊδο και ύστερα καταλαβαίνουν ότι τους έχει πάρει σώβρακα, παντελόνια και κάλτσες, δίχως να καταλάβουν τίποτα. Συνέβη αρκετές στην ιστορία του Alpha και οι πονεμένοι εξυπνάκηδες ακόμη το θυμούνται με τρόμο. Στο δια ταύτα όμως. Στο δια ταύτα, η πολύφερνη νύφη της τηλεοπτικής αγοράς είναι ο Alpha γιατί τα έχει όλα και συμφέρει. Και το πόκερ μόλις άρχισε για το ποιος θα καταφέρει να την οδηγήσει στην εκκλησιά. Εκτός κι αν έχει αντίθεση αποψη το Συμβούλιο της Επικρατείας…
