10/1/2015
![]() |
Ο μικρός Γουίλιαμ Μάιλις είναι ένα συνηθισμένο 9χρονο παιδί που του αρέσουν τα βιντεοπαιχνίδια, ο αθλητισμός και να παίζει με τους φίλους του. Επίσης είναι μία ιδιοφυία που πριν η ηλικία του φτάσει σε… διψήφιο αριθμό τελείωσε το σχολείο και μπαίνει στο πανεπιστήμιο.
Ο Γουίλιαμ που μένει στην Πενσυλβάνια προς το παρόν παρακολουθεί μαθήματα σε τοπικό πανεπιστήμιο για να προσαρμοστεί πιο εύκολα στη φοιτητική ζωή του Carnegie Mellon University στο Πίτσμπουργκ. Ο ίδιος δηλώνει πως δεν τον ενοχλεί που θα είναι ο μικρότερος στην τάξη γιατί το έχει συνηθίσει.
Όνειρό του είναι να σπουδάσει φυσική και χημεία, να πάρει το διδακτορικό του και να δουλέψει ως αστροφυσικός για να αποδείξει σε όλους πως «ο Θεός υπάρχει», δείχνοντας έτσι πως μόνο μία ανώτερη δύναμη θα μπορούσε να δημιουργήσει τον κόσμο.
Ο πατέρας του, ένας Ελληνορθόδοξος παπάς, και η μητέρα του Νάνσι, που έχουν άλλα δύο παιδιά ηλικιών 29 και 26, λένε πως ο Γουίλιαμ ήταν η «μεγάλη έκπληξη». Άρχισαν να το καταλαβαίνουν όταν σε ηλικία 6 μηνών μπορούσε να αναγνωρίσει αριθμούς, σε ηλικία 7 μηνών μπορούσε να μιλήσει με ολοκληρωμένες προτάσεις, στους 21 μήνες έκανε πρόσθεση, στα 2 του χρόνια πολλαπλασίαζε, διάβαζε και έγραφε με άνεση, στα 4 του ασχολούταν με την άλγεβρα, τη νοηματική και διάβαζε ελληνικά, στα 5 του μάθαινε γεωμετρία και στα 7 του τριγωνομετρία.
Μετά την τρίτη δημοτικού ο Γουίλιαμ παρακολουθούσε ταυτόχρονα την τετάρτη, ξεκίνησε το λύκειο και γράφτηκε και σε κάποια μαθήματα του πανεπιστημίου.
Οι γονείς του λένε πως μπορεί να επιλέξει όποια μαθήματα θέλει γιατί δεν θέλουν να τον πιέσουν. Ο καθηγητής ιστορίας στο πανεπιστήμιο που είναι αυτή τη στιγμή αναφέρει πως δεν έχει αποφύγει να του διδάξει κανένα θέμα. «Χίτλερ, Μουσολίνι, Ολοκαύτωμα, πόλεμοι.
Αφού είναι στο πανεπιστήμιο θα διδαχθεί όσα διδάσκονται στο πανεπιστήμιο». Η μόνη διαφορά που έχει παρατηρήσει είναι πως, σε αντίθεση με τους άλλους φοιτητές, ο Γουίλιαμ δεν κρατά σημειώσεις, απλά ακούει, διαβάζει και απορροφά της πληροφορίες.
Παρόλα αυτά ο πατέρας του λέει πως ο μικρότερος γιος του μένει προσγειωμένος. «Θέλω απλά να εκτιμά το χάρισμα που έχει. Του λέω “Ο Θεός σου έδωσε ένα δώρο. Το χειρότερο που θα μπορούσες να κάνεις είναι να απορρίψεις αυτό το δώρο και να μην το χρησιμοποιήσεις για να κάνεις τον κόσμο καλύτερο».
Το ζήτημα δεν είναι
|
Όλα τα μεγάλα
Ο θυμός και η αγάπη
Μια μέρα, ένας σοφός ρώτησε τους μαθητές του: «Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;» «Επειδή χάνουν την ψυχραιμία τους» απάντησε κάποιος. «Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν αφού ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;» επέμεινε ο σοφός. «Γιατί θέλουν να τους ακούσει» είπε ένας άλλος μαθητής. «Και γιατί δεν μπορεί να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;» ρώτησε πάλι ο δάσκαλος.Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά καμιά δεν τον ικανοποίησε. «Ξέρετε γιατί ουρλιάζουν δυο άνθρωποι όταν είναι θυμωμένοι;» τους είπε τότε. Επειδή όταν θυμώνουν, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ. ΄Ετσι, για να μπορέσει ο ένας ν’ ακούσει τον άλλο, πρέπει να φωνάξει δυνατά, ώστε να καλύψει την απόσταση. Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά πρέπει να φωνάξουν για ν’ ακουστούν. Το αντίθετο γίνεται, για παράδειγμα, όταν δυο άνθρωποι είναι ερωτευμένοι. Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνίσουν. Μιλούν σιγανά και τρυφερά, επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο κοντά, που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν. Ψιθυρίζουν μονάχα. Κι όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή, δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχτούν. Έτσι συμβαίνει πάντα κι όταν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζει ο ένας τον άλλον. Όταν συζητάτε, λοιπόν, μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μη λέτε λόγια που σας απομακρύνουν, γιατί θα έρθει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη, ώστε τα λόγια σας δεν θα βρίσκουν πια το δρόμο του γυρισμού”.
____________ Πηγή: voskotopi.blogspot.grby Αντικλείδι , http://antikleidi.com












