Η γέφυρα ήταν ιδέα του Amos Peter, και είναι ένα δημοφιλές αξιοθέατο στο Longview,στην Ουάσινγκτον εδώ και 40 χρόνια. Το 1983 έγινε επιδιόρθωση.
Ένας παράδεισος σε απόσταση αναπνοής απ’ την κόλαση της Αθήνας!
Πήγε στον παράδεισο, φωτογράφισε, βιντεοσκόπησε, αλλά (δυστυχώς) επέστρεψε και πάλι στην κόλαση, ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Ο Σπύρος είναι ένας καλός φίλος, όχι γιατί κάνουμε παρέα συχνά, αλλά γιατί έχουμε την ίδια λάσκα “βίδα” και εκπέμπουμε στο ίδιο μήκος κύματος. Εκείνο το Σαββατοκύριακο η ρουτίνα κόντευε να με αποτελειώσει. Ήμουν βουτηγμένος όλη την εβδομάδα μέσα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, με εμβόλιμη μια ψυχοπλακωτική συνέντευξη που πήρα από τον Βαγγέλη Γούτο, που εκτίναξε στα ύψη την αγανάκτησή μου για την σπείρα των απατεώνων που μας κυβερνά.
Δέχθηκα λοιπόν σαν βάλσαμο την πρόταση του Σπύρου για μια κοντινή εξόρμηση λίγα χιλιόμετρα έξω απ’ την Αθήνα. Δεν περίσσευαν άλλωστε χρήματα για μακρινές διαδρομές και επιπλέον πετρέλαιο, μιας και αυτό που υπήρχε στο ρεζερβουάρ του camper, από το πρόσφατο ταξίδι μας στη Λέσβο και τη Χίο, ήταν αρκετό για να φθάσουμε στο ύψος του φρουρίου της Φυλής, τις γύρω περιοχές και να επιστρέψουμε. Ας όψεται το ασφαλιστικό ταμείο που δεν μου έχει ακόμη βγάλει τη σύνταξη, κι’ ας έκλεισαν ήδη δύο χρόνια από τότε που κατέθεσα τα χαρτιά.
Η καπετάνισσα ετοίμασε τα απαραίτητα για το μεσημεριανό φαγητό, πήραμε το ζευγάρι των φίλων μας από τη λεωφόρο Φυλής, στο ύψος του Μπομπολόδρομου, και τραβήξαμε προς τη Φυλή. Όχι για να τσικνιστούμε βεβαίως σε κάποια από τις ταβέρνες της Χασιάς, όπως είναι περισσότερο γνωστή η περιοχή, αλλά γιατί από κει περνάει ο δρόμος για τον παράδεισο που μας είχε υποσχεθεί ο Σπύρος.
Πριν συνεχίσουμε την περιπλάνησή μας σε αναζήτηση του καταλληλότερου και γραφικότερου “οικοπέδου” που θα φιλοξενούσε την τετράτροχη… ταβέρνα μας, παρακάμψαμε στον δρόμο που οδηγεί προς το φρούριο της Φυλής. Για να είμαι ειλικρινής δεν γνώριζα την ύπαρξή του, όπως δεν γνώριζα γενικότερα και την γύρω από αυτό περιοχή της Δυτικής Πάρνηθας, αν εξαιρέσω τα Δερβενοχώρια. Μπορώ δε να πω ότι βρήκαμε τρόπο να απαλλαγούμε στο μέλλον από την κατάθλιψη που μας κυριεύει, όταν ανηφορίζουμε στην καμμένη ανατολική πλευρά αυτού του βουνού, επιλέγοντας για τις κοντινές αποδράσεις μας την καταπράσινη δυτική πλευρά του, μέχρις ότου οι ανεγκέφαλοι, ελέω αδιάφορων και επίορκων πολιτικών, την κάψουν κι’ αυτήν…
Αν και ο Νοέμβριος ήταν προχωρημένος, η φύση φορούσε ακόμη τα ανοιξιάτικά της! Χάρμα οφθαλμών ο δρυμός, με τους μετεωρολόγους να πέφτουν έξω στις προβλέψεις τους για βροχές και καταιγίδες. Αδίκως πήραμε μαζί μας ζεστά ρούχα και ομπρέλλες.
Μετά από ένα σύντομο περπάτημα μερικών εκατοντάδων μέτρων, λόγω της κλειδαμπαρωμένης μπάρας που έκλεινε τον χωματόδρομο, οι τοίχοι του φρουρίου πρόβαλλαν πίσω απ’ τα δένδρα. Η είσοδος, αν και ρημαγμένη, δεν στάθηκε εμπόδιο. Λίγο σκαρφάλωμα, άλλωστε, ακόμη και σε προχωρημένη κάπως ηλικία, δεν βλάπτει. Αρκεί να μην μεσολαβήσει πτώση γιατί, ως γνωστόν, ο γέρος ή από πέσιμο πάει ή…
Το φρούριο πάντως “φωνάζει” εγκατάλειψη από μακριά. Ελάχιστο, ως συνήθως το ενδιαφέρον των αρμοδίων του Υπουργείου Πολιτισμού να αναστηλώσουν και να αξιοποιήσουν κάθε αρχαίο απομεινάρι. Αν κάτι τέτοιο ήταν δύσκολο να γίνει πριν από την κρίση, τώρα πια είναι σχεδόν αδύνατον. Βρήκαν, βλέπεις, μια “αξιοπρεπή” δικαιολογία για την αδιαφορία τους!
Μετά τα μηδικά, οι Αθηναίοι, εκμεταλλευόμενοι την ήττα των Περσών με τους οποίους είχαν συμμαχήσει οι Θηβαίοι, έκτισαν δύο οχυρώματα στη Δυτική Πάρνηθα, της Πανάκτου και του Δρυμού.
Έτσι άρχισε η σταδιακή οχύρωση της Πάρνηθας από τους Αθηναίους, με απλά οχυρώματα που χρησίμευαν σαν παρατηρητήρια ή φρυκτωρίες (δηλ. σημεία αναμετάδοσης σημάτων με φωτιές ή οπτικό τηλέγραφο) και δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση να ανακόψουν την πορεία πολυπληθούς εχθρού. Μπορούσαν όμως να παρενοχλούν τα μετόπισθέν του και να αποκόπτουν την επικοινωνία του. Συνήθως βρίσκονταν κτισμένα σε απολήξεις βουνών, για να ελέγχουν τις οδικές διαβάσεις, αλλά χρησίμευαν και σαν ορμητήρια και σαν τόποι εκγύμνασης και θητείας νεοσύλλεκτων στρατιωτών «επί τας άκρας».
Τα «φρούρια» της Πάρνηθας κτίστηκαν σε διάφορες ιστορικές εποχές και δεν αποτέλεσαν ποτέ μια ενιαία αμυντική γραμμή. Τα σπουδαιότερα από αυτά, ερείπια των οποίων σώζονται μέχρι σήμερα είναι τα εξής: Φυλή, Πάνακτος, Ελευθεραί, Καστράκι, Κορορέμι, Κορυνός, Βιλατούρι, Πυργάρι, Λοιμικό, Κατσιμίδι, Δεκέλεια, Λειψύδριο, Φάλεμι κ.λ.π.
Το πιο γνωστό και το ωραιότερο είναι το «Κάστρο της Φυλής» (υψ. 687 μ.) που βρίσκεται στη Δυτική Πάρνηθα. Στη θέση «Βουνό Φυλής» που βρίσκεται βόρεια του κάστρου αυτού υπήρχε παλιότερο κάστρο, ίχνη του οποίου δεν σώζονται σήμερα. Εκεί βρίσκονταν ο Αρχαίος Δήμος Φυλής που οι κάτοικοί του, οι Φυλάσιοι, ανήκαν στην Οινηίδα φυλή και φορούσαν λευκά ρούχα (Αριστοφάνης). Από το κάστρο αυτό ξεκίνησε η αντίσταση κατά του Πεισίστρατου τον 6ο π.Χ. αιώνα και αυτό κυρίευσε ο Θρασύβουλος με 70 στρατιώτες και ανέτρεψε το καθεστώς των τριάκοντα τυράννων των Αθηνών το 403 π.Χ. Το φρούριο αυτό λόγω της ακατάλληλης θέσης του εγκαταλείφθηκε και τον 4ο π.Χ. αιώνα κτίστηκε το νέο φρούριο Φυλής που σήμερα γνωρίζουμε, το οποίο βρίσκεται σε καίρια θέση και παρουσιάζει εξαιρετική θέα. ΝΑ του φρουρίου, κατά μήκος του δρόμου που οδηγούσε στην Αθήνα διακρίνονται ίχνη από τροχούς αμαξών πάνω στον βράχο.
Το πρόγραμμα στη συνέχεια προέβλεπε φουλάρισμα των δεξαμενών του camper από την πηγή της Φυλής, που βρίσκεται στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής, σε ένα πολύ όμορφο περιβάλλον με το μικρό πέτρινο θεατράκι, τους πάγκους και τα τραπέζια, ιδανικά για ένα αξιοπρεπές υπαίθριο φαγοπότι κάτω από τα πλατάνια, με το κελάρισμα του νερού να συμμετέχει στο πανηγύρι των αισθήσεων.
Η παρακείμενη ταβέρνα έχει πάντως μια παγκόσμια πρωτοτυπία. Ο ένας εκ των δύο συνεταίρων απεχώρησε, με όχι τόσο φιλικό τρόπο, με αποτέλεσμα η ταβέρνα να μένει κλειστή τους ζυγούς μήνες, με τον έτερο συνέταιρο να την λειτουργεί τους μονούς!
Από κει και μετά θα μου επιτρέψετε να μην σας πω προς τα πού τραβήξαμε, πού βρίσκεται το μοναδικής ομορφιάς τοπίο μέσα στο οποίο περπατήσαμε και πού στήσαμε την εποχούμενη… ταβέρνα μας. Όσοι έχετε πάει κατά κει ή όσοι καταλάβατε από τα συμφραζόμενα πού ακριβώς βρίσκεται ο επίγειος παράδεισος που θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί, έχει καλώς. Δεν μπορώ άλλωστε να κάνω τίποτε για να σας αποτρέψω να… ξαναπάτε! Όσο λιγότεροι όμως το μάθουν, τόσο το καλύτερο! Τι παράδεισος θα είναι άλλωστε αν τον επισκεφτούν όλοι οι… κολασμένοι της Αττικής;
Πηγή για τα ιστορικά στοιχεία του φρουρίου της Φυλής : http://www.parnitha-np.gr/arxaiologika.htm
Δεν πάμε καλά!!
Αιχμηρός
Πρωτοφανής ήταν ο τρόπος με τον οποίο υποδέχτηκε ο αναπληρωτής Γραμματέας των ΑΝΕΛ Αθανάσιος Μπέλτσος την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας να κρίνει αντισυνταγματικό το «νόμο Παππά».
Με μία παραληρηματική δήλωση η οποία δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο olympia.gr, ο κ. Μπέλτσος καλεί τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ Πάνο Καμμένο να «τσακίσουν» τη δικαιοσύνη, ενώ χαρακτηρίζει «αντισυνταγματικό» το ίδιο το ΣτΕ.
Ολόκληρη η δήλωση του κ. Μπέλτσου έχει ως εξής:
“ΞΕΥΤΙΛΑ !!! ΟΥΤΕ ΕΠΙ ΧΟΥΝΤΑΣ!!!!
Αντισυνταγματικός ο νόμος Παπά από το ΣτΕ. Υπάρχει Έλληνας που να πίστευε ότι θα είχαν άλλη ετυμηγορία; Είναι η ανεξάρτητη αδέκαστη δικαιοσύνη. Είναι αυτή που στην μεταπολίτευση τιμωρεί την διαπλοκή που έχει βάλει πίσω από τα σίδερα αυτούς που χρόνια κλέβουν τον δημόσιο πλούτο , αυτούς που οδήγησαν την χώρα σε φτωχοποίηση. Είστε οι ίδιοι που κρίνατε συνταγματικά τα μνημόνια ,το PSI ,το μαύρο στην ΕΡΤ. Είναι η ανεξάρτητη και η αδέκαστη δικαιοσύνη που ο ακροδεξιός Βορίδης προανήγγειλε ως εκπρόσωπος τύπου την απόφαση της. Περιμένεις Έλληνα με αυτούς κάθαρση και διαφάνεια; Περιμένεις με αυτούς να φέρουμε το αξιακό σύστημα στην ζωή μας. Δυστυχώς ο λαός θέλει, σου δίνει την δύναμη η κυβέρνηση νομοθετεί αποφασισμένη να χτυπήσει την σαπίλα αλλά οι εξουσίες είναι υποδουλωμένες και χορεύουν στα κελεύσματα της κλεπτοκρατίας ,της οικογενειοκρατίας και των νταβατζήδων. Να δώσουμε στα παλικάρια με τα γουνάκια αυξήσεις ….. άξιο το έργο τους. Αυτό είναι κατάλυση της λαϊκής βούλησης, κατάλυση της Συνταγματική επιταγής. ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣτΕ. Παραμονές της εθνικής εορτής του Αλβανικού Έπους, της μάχης κατά του Ναζισμού μια ακόμη κερκόπορτα Εφιαλτική άνοιξε ….ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΟΝΕΙΔΟΣ!!!! Πρωθυπουργέ Αλέξη Τσίπρα Πρόεδρε Πάνο Καμμένε ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ .Δεν θα μας νικήσουν
«Ριζοσπάστης» της περασμένης Κυριακής, από τη στήλη «Σα σήμερα»:
«1956. Αντεπανάσταση εκδηλώνεται στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας. Στις 3 Νοέμβρη 1956 δημιουργήθηκε με επικεφαλής το Γιάνος Καντάρ η επαναστατική εργατοαγροτική κυβέρνηση, αναδιοργανώθηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα ως μαρξιστικό-λενινιστικό Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα, που έκαναν έκκληση στην ουγγρική εργατική τάξη για υπεράσπιση της λαϊκής εξουσίας από την αντίδραση. Η Σοβιετική Ενωση συμπαραστάθηκε στη νέα κυβέρνηση για τη συντριβή των ενόπλων αντεπαναστατικών ομάδων με τη βοήθεια του σοβιετικού στρατού».
Τι κρίμα που δεν μπορούσαν να προσθέσουν: και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…
• Εκείνον που μόνιμα περιμένει το καλύτερο, θα τον γεράσουν οι απογοητεύσεις που θα του επιφυλάξει η ζωή.• Όποιος περιμένει πάντα το χειρότερο θα γεράσει γρήγορα, επειδή θα υποφέρει.
• Επομένως, το κλειδί θα ήταν να πάψουμε να ανησυχούμε τι πρόκειται να συμβεί -να μη μεταφερόμαστε με τη φαντασία μας στο μέλλον- και να ασχολούμαστε με όσα συμβαίνουν στιγμή με τη στιγμή. Εδώ. Τώρα.
Κίρκεγκορ
Αυτή η φιλική για τα ζώα γέφυρα χτίστηκε από τους αρχιτέκτονες Zwarts και Jansma.ολανδία
Νέο πολιτικό αφήγημα: η αριστερά διώκεται από τη Δικαιοσύνη!
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2016, 00:02 – Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη 26/10/2016, 18:09
Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Φαίνεται πως η αντιπαράθεση της ντόπιας Αριστεράς με τις αποφάσεις των δικαστηρίων δεν αποτελεί ελληνικό «πατριωτικό» φαινόμενο. Εντάσσεται σε μια γενικότερη λογική που διαπνέει όλα τα «απελευθερωτικά» [από τι ακριβώς δεν είναι σίγουρο: τον καπιταλισμό, τον νεοφιλελευθερισμό, τη λογική ή μάλλον τη νομιμότητα (;)] κόμματα του τρίτου κόσμου και ιδιαίτερα της Λατινικής Αμερικής.Φίλος που ζει εκεί μου επεσήμανε κάποια θέματα που δεν τα βρίσκω παράλογα ή εντελώς εκτός πραγματικότητας. Και μοιάζουν τρομακτικά με όσα εμείς εδώ τώρα τελευταία αντιμετωπίζουμε. Δυστυχώς η κοινή γνώμη στην πατρίδα μας είναι εντελώς ανενημέρωτη, αδιαφορεί για σημαντικά θέματα ουσίας και καταπιάνεται μοναχά με την αμεσότητα, δίχως να είναι σε θέση να διακρίνει προοπτικές και μελλοντικούς κινδύνους.Τον τελευταίο καιρό η κυβέρνησή μας και ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, αναφέρονται στο θέμα ότι δικαστικές αποφάσεις δεν ανατρέπουν κυβερνήσεις.Αυτό δεν είναι δικό του εύρημα. Είναι σήμερα το κεντρικό μέρος του νέου αφηγήματος που προβάλλουν οι «αντιιμπεριαλιστικές – πατριωτικές» δυνάμεις και κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής.Η νέα μυθολογία είναι η εξής:Οι «ιμπεριαλιστικές δυνάμεις» προωθούν ένα νέο «σχέδιο Κόνδωρ» που προβλέπει την ανατροπή των «προοδευτικών – πατριωτικών δυνάμεων» και την επαναφορά της «μακριάς νύχτας του νεοφιλελευθερισμού». Όμως υπάρχει μια σημαντική διαφορά.Το νέο σχέδιο προβλέπει αντί για στρατιωτικά, δικαστικά «πραξικοπήματα»!Με αλλά λόγια, οι δικαστικές διώξεις εναντίον της Κριστίνα Κίρτσνερ και των φίλων της στην Αργεντινή, της Ρούσεφ και του Λούλα στη Βραζιλία, συγγενών του Μαδούρο στις ΗΠΑ –όλοι κατηγορούμενοι για θέματα διαφθοράς ή διακίνησης ναρκωτικών– εντάσσονται στο σχέδιο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων να χρησιμοποιήσουν τη δικαστική εξουσία για ακύρωση των «επιτευγμάτων του σοσιαλισμού».Υπάρχει ελάχιστη αμφιβολία ότι οι αναφορές του πρωθυπουργού στη δικαστική εξουσία και στο μέλλον της κυβέρνησης του εμπνέονται από αυτό το νέο επικό αφήγημα της Αριστεράς της Λατινικής Αμερικής. Ούτε θα αποτελέσει ιδιαίτερη έκπληξη αν αύριο αυτό το αφήγημα αποτελέσει το επίκεντρο της προεκλογικής του συνθηματολογίας.Πρόκειται για ένα πολύ ισχυρό αφήγημα μπροστά στο οποίο η εξαιρετικά συμβατικά κι αξιοπρεπώς κινούμενη Ν.Δ. δεν θα έχει τίποτα να αντιτάξει. Το αφήγημα αυτό εκμεταλλεύεται με τον καλύτερο τρόπο τα –ενισχυμένα από τα μνημόνια– εθνικιστικά αντανακλαστικά του συντηρητικού ψηφοφόρου. Απόδειξη η στάση του Δ. Καμμένου, που συνεχίζει να υποστηρίζει την κυβέρνηση αν κι έχει παραβιάσει με τις θέσεις και τις πολιτικές της πολλές από τις δικές του πατροπαράδοτες «δεξιές» θέσεις. Ακόμα και τα απίστευτα σενάρια –πως δήθεν οι «ξένοι» (βλ. οι ΗΠΑ) είχαν σχεδιάσει την υπονόμευση η ακόμα και τη δολοφονία του τότε πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή– που ουδέποτε η Ν.Δ. απέρριψε σαν τουλάχιστον κωμικά ενισχύουν τα σχετικά εθνικιστικά αντανακλαστικά της λεγόμενης «λαϊκής δεξιάς», προσθέτοντας αξιοπιστία στο εξελισσόμενο σχετικό πολιτικό αφήγημα της σημερινής κυβερνητικής πλειοψηφίας.Αν δεν αφυπνισθεί ο λεγόμενος φιλελεύθερος χώρος και δεν αντεπιτεθεί ιδεολογικά, με αιχμή του πολιτικού της δόρατος μια σαφή οριοθέτηση των μελλοντικών προοπτικών της χώρας, μπορεί ο τόπος να βρεθεί και πάλι μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις.
Το ανέκδοτο της ημέρας …
Ένας σύζυγος είναι στο σπίτι και βλέπει έναν αγώνα ποδοσφαίρου όταν τον διακόπτει η γυναίκα του: “Αγάπη μου, μπορείς να φτιάξεις το φως του διαδρόμου; Τρεμοπαίζει εδώ και εβδομάδες.”
Εκείνος, εμφανώς ενοχλημένος που τον διακόπτει, την κοιτάζει και λέει θυμωμένα: “Να φτιάξω το φως; Τώρα; Γράφει πουθενά στο μέτωπό μου πως είμαι ηλεκτρολόγος; Δεν νομίζω.”
“Τουλάχιστον μπορείς να φτιάξεις την πόρτα του ψυγείου; Δεν κλείνει καλά.”
Τότε, της απάντησε: “Να φτιάξω την πόρτα του ψυγείου; Γράφει πουθενά στο μέτωπό μου πως είμαι ψυκτικός; Δεν νομίζω.”
“Καλά,” είπε. “Μπορείς τουλάχιστον να φτιάξεις τα σκαλοπάτια από την μπροστινή πόρτα; Είναι έτοιμα να χαλάσουν.”
“Δεν είμαι ξυλοκόπος και δεν θέλω να φτιάξω τα σκαλοπάτια,” είπε. “Γράφει τίποτα τέτοιο στο μέτωπό μου; Δεν νομίζω. Σε βαρέθηκα. Πάω στο μπαρ.”
Πηγαίνει στο μπαρ και πίνει για μερικές ώρες. Αρχίζει όμως να νιώθει ενοχές για τον τρόπο που μίλησε στη γυναίκα του και αποφασίζει να την βοηθήσει. Καθώς πλησιάζει προς το σπίτι, παρατηρεί πως τα μπροστινά σκαλοπάτια είναι μια χαρά. Μπαίνοντας στο σπίτι, βλέπει πως το φως του διαδρόμου δουλεύει κανονικά και πηγαίνοντας να πάρει μία μπύρα από το ψυγείο, βλέπει πως η πόρτα του είναι φτιαγμένη.
“Αγάπη μου, ποιος τα έφτιαξε όλα αυτά;”
“Όταν έφυγες, έκατσα έξω και άρχισα να κλαίω. Τότε, ένας νεαρός κύριος με ρώτησε τι είχα και του είπα. Μου είπε πως θα μπορούσε να κάνει τις δουλειές αρκεί να κοιμόμουν μαζί του ή του έφτιαχνα ένα κέικ.”
“Και τι κέικ του έφτιαξες;”
“Είσαι σοβαρός; Γράφει πουθενά στο μέτωπό μου ότι είμαι ζαχαροπλάστης; Δεν νομίζω…”
Πηγή: www.diaforetiko.gr | Tο διαβάσαμε εδώ
Βρε πως αλλάζουν οι καιροί !!
Όταν το 1999 ο Τσίπρας διαδήλωνε εναντίον του Κλίντον φώτο & βίντεο
Με αφορμή τη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Μπιλ Κλίντον, στο πλαίσιο της εκδήλωσης του Global Clinton Initiative, πολλοί χρήστες του διαδικτύου θυμήθηκαν την εποχή που ο σημερινός πρωθυπουργός διαδήλωνε εναντία του Κλίντον, όταν εκείνος είχε επισκεφθεί την Αθήνα. 
Το Νοέμβριο του 1999 ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον πραγματοποιούσε τριήμερη επίσημη επίσκεψη στην ελληνική πρωτεύουσα. Με αφορμή την επίσκεψη, στις 19 Νοεμβρίου, είχαν διοργανωθεί μεγάλες διαδηλώσεις, καθώς ο αμερικανός πρόεδρος είχε εμπλακεί ενεργά στο αιματοκύλισμα των Βαλκανίων. 
Για λόγους ασφαλείας, οι αρχές είχαν απαγορεύσει στους διαδηλωτές να προσεγγίσουν την αμερικανική πρεσβεία, καθώς ο πρώτος «σταθμός» του Μπιλ Κλίντον μετά την άφιξή του ήταν το Μέγαρο Μαξίμου κι έτσι η βασ. Σοφίας ήταν αποκλεισμένη. 
Την ώρα που ο αμερικανός πρόεδρος προσγειώνονταν, στο κέντρο της πρωτεύουσας ξεσπούσαν σοβαρά επεισόδια, με αποτέλεσμα να γίνουν εκατοντάδες προσαγωγές και συλλήψεις. 
Λίγες μέρες μετά και συγκεκριμένα στις 22 Νοεμβρίου, οι επικεφαλής πολιτικών νεολαίων έδωσαν συνέντευξη για τα επεισόδια και τις συλλήψεις, από όπου και η παρακάτω φωτογραφία. Σε αυτήν διακρίνεται ο Αλέξης Τσίπρας, γραμματέας της Νεολαίας του Συνασπισμού τότε, καθώς και ο Νίκος Σοφιανός, γραμματέας της ΚΝΕ.
Επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας 
Το μπλοκ του Συνασπισμού στη διαδήλωση. Διακρίνονται ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο Αλέκος Αλαβάνος, ο Μανώλης Γλέζος, ο Φώτης Κουβέλης, ο Σπύρος Λυκούδης, ο Δημήτρης Παπαδημούλης και ο Πέτρος Κουναλάκης. 
Η συνάντηση Κλίντον με Σημίτη και Στεφανόπουλο 
Καταστροφές στο κέντρο της Αθήνας 
http://m.eirinika.gr
Ποιό μεγάλη φωτογραφία του ΟΜΠΑΜΑ δεν βρήκαν !!!!
26/10/2016
Οι παίχτες !!
Άγιος Δημήτριος: Γιατί παρουσιάζεται καβαλάρης σε κόκκινο άλογο;
Ο Άγιος Δημήτριος, εμπνέει με το βίο του, το μαρτύριό του, αλλά και τα θαύματά του τον ορθόδοξο αγιογράφο, ο οποίος συνθέτει τις σχετικές εικόνες.
Ο Άγιος Δημήτριος συχνά απεικονίζεται μπροστά στο Μαξιμιανό, στη φυλακή, ευλογώντας το Νέστορα, αλλά επιπλέον επειδή ο Άγιος Δημήτριος είναι και ένας από τους στρατιωτικούς και συγχρόνως προστάτης της Θεσσαλονίκης, που πολλές φορές έσωσε από διάφορους κινδύνους, οι παραστάσεις, στις οποίες ο άγιος εικονίζεται στρατιωτικός, είτε πεζός είτε καβαλάρης, είναι συνηθισμένες στην ορθόδοξη αγιογραφία.
Μεταξύ αυτών των αγιογραφιών ο Άγιος Δημήτριος απεικονίζεται και έφιππος σε κόκκινο άλογο, σε αντίθεση με το λευκό άλογο του Άη Γιώργη.
Στην εικόνα αυτή ο άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται καβαλάρης με στρατιωτική στολή πάνω σε κόκκινο άλογο φονεύοντας με το δόρυ του τον τσάρο των Βουλγάρων Σκυλογιάννη. Πρόκειται για το θαύμα που έγινε τον Οκτώβριο του 1207 έξω από τα τείχη της Θεσσαλονίκης.
Ο τσάρος των Βουλγάρων Ιωαννίτζης που οι Βυζαντινοί αποκαλούσαν Σκυλογιάννη, φονεύτηκε κατά την παράδοση από τον άγιο Δημήτριο, όταν εκείνος πολιορκούσε τη Θεσσαλονίκη. Στο πρόσωπο του αγίου Δημητρίου η Θεσσαλονίκη βλέπει πάντοτε τον προστάτη της, το στήριγμά της. (Η απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους το 1912 συνέπεσε με την ημέρα της γιορτής του αγίου μας).
Δίκαια ο άγιος Δημήτριος αποκαλείται από τον υμνωδό της Εκκλησίας «ο μέγας φρουρός της Θεσσαλονίκης, ο ρύστης εν τοις κινδύνοις ο εξαίρετος, πρόμαχος ο κράτιστος» (Κανώνδεύτερος). Σ’ έναν άλλο Κανόνα, που συνέθεσε ο Συμεών Θεσσαλονίκης, ο άγιος Δημήτριος φέρεται να λέει στην προστατευόμενή του πατρίδα Θεσσαλονίκη’ «…μη φοβού ουν, πατρίς μου, εμέ κατέχουσα, τους εχθρούς σου γαρ πάντας πατάξω εν Χριστώ και φυλάξω σε την τιμωσανμε».
Δίκαια παρατηρήθηκε, πως από όλες τις εικόνες του Αγίου Δημητρίου, η εικόνα του έφιππου αγίου αγαπήθηκε περισσότερο, γιατί ενσαρκώνει τα ελληνικά ιδεώδη της παλληκαριάς και της λεβεντιάς. Στη συνείδηση των πιστών ο άγιος Δημήτριος δεν έιναι μόνο, κατά τον υμνωδό, «κρηπίς ακατάβλητος και θεμέλιος άρρηκτος και πολιούχος, οικιστής και υπέρμαχος» της πόλεως της Θεσσαλονίκης και «εν πολλοίς και πολλάκις κινδύνοις χαλεποίς των Θεσσαλονικέων προϊστάμενος», αλλά και ομέγας υπέρμαχος της οικουμένης.
Για τούτο ψάλλει η Εκκλησία μας, «Μέγαν εύρατο εν τοις κινδύνοις, σε υπέμαχον η οικουμένη, αθλοφόρετα έθνη τροπούμενον. Ως ουν Λυαίου καθείλες την δύναμιν, εν τω σταδίω θαρρύνας τον Νέστορα, ούτως Άγιε, μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος» (απολυτίκιο του αγίου)
Πηγή: dogma.gr |
Ποιος απολαμβάνει περισσότερο τον έρωτα και αισθάνεται μεγαλύτερη ηδονή, ο άντρας ή η γυναίκα;
Ο θεός Δίας ήταν γνωστός για τις απιστίες του προς τη σύζυγό του, Ήρα. Η σχέση τους ήταν ταραχώδης και οι συγκρούσεις μεταξύ τους συχνά έπαιρναν πολεμικές διαστάσεις.
Ο μύθος λέει, ότι η Ήρα κάθε φορά που μάθαινε για μια νέα παρεκτροπή του Δία, γινόταν εκδικητική και κυνηγούσε και τιμωρούσε την εκάστοτε αντίζηλό της.
Σε έναν καυγά του ζευγαριού, η Ήρα κατηγορούσε τον Δία ότι δεν επιθυμούσε πια την ίδια, επειδή σπαταλούσε την ενέργειά του στις άλλες γυναίκες.
Για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ο πατέρας των Θεών, υποστήριξε πως ο λόγος που την απέφευγε ήταν ότι οι γυναίκες απολάμβαναν τον έρωτα περισσότερο από τους άντρες και αυτό τον έκανε να χάνει το ενδιαφέρον του.
Η Ήρα έγινε έξαλλη με τη δικαιολογία του συζύγου της και υποστήριξε ότι κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν ίσχυε, αλλά στην πραγματικότητα συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο.
Οι άντρες αισθάνονταν περισσότερη ηδονή από τις γυναίκες. Ο διάλογος οδηγήθηκε σε αδιέξοδο και η διαφωνία δεν λυνόταν.
Έτσι οι δύο θεοί αποφάσισαν να απευθυνθούν στον Τειρεσία, ο οποίος είχε ζήσει στο παρελθόν και ως γυναίκα και θα μπορούσε να απαντήσει με σιγουριά.
Ο Τειρεσίας όταν άκουσε το ερώτημα, χωρίς δεύτερη σκέψη απάντησε:
Αν η ηδονή ήταν χωρισμένη σε δέκα μέρη, το ποσοστό που αντιστοιχούσε στην γυναίκα ήταν εννιά και στον άντρα, μόνο ένα!
Η απάντησή του, δικαίωσε τον Δία και εξόργισε την Ήρα, η οποία για να τον τιμωρήσει τον τύφλωσε.
Ο Δίας τότε, για να εξιλεωθεί, μιας και απαγορευόταν να πάρει πίσω την πράξη ενός άλλου Θεού, έδωσε στον Τειρεσία τη μαντική ικανότητα.
Αφού ο Τειρεσίας δεν μπορούσε να δει, ο Δίας τον έκανε να μπορεί να «βλέπει» τα μελλούμενα. Επίσης του χάρισε ζωή για εφτά γενιές.
Σύμφωνα με τον μύθο, ο Τειρεσίας περπατούσε στο όρος Κυλλήνη, όταν κατά λάθος είδε δύο φίδια την ώρα που ζευγάρωναν. Τα φίδια εξαγριώθηκαν από την αδιακρισία του Τειρεσία και του επιτέθηκαν. Εκείνος για να αμυνθεί, χτύπησε με το ξύλο που κρατούσε το ένα από τα δύο και το σκότωσε. Ήταν το θηλυκό και αμέσως ο Τειρεσίας μεταμορφώθηκε σε γυναίκα. Ήταν μάλιστα τόσο όμορφη, που έγινε περιζήτητη εταίρα της εποχής.
Μετά από εφτά χρόνια η εταίρα βρέθηκε στο ίδιο σημείο του βουνού και η σκηνή επαναλήφθηκε. Ξαφνικά βρέθηκαν μπροστά της δύο φίδια που ζευγάρωναν, αλλά αυτή τη φορά η γυναίκα σκότωσε το αρσενικό και έτσι την ώρα που το φίδι ξεψυχούσε, ο Τειρεσίας έγινε και πάλι αρσενικός.
Έτσι ο μετέπειτα ξακουστός μάντης, έζησε για εφτά ολόκληρα χρόνια ως γυναίκα και η γνώμη του στη διαφωνία του Δία και της Ήρας, ήταν αξιόπιστη….
Εργασία: Τι δεξιότητες θα χρειαζόμαστε σε λίγα χρόνια από σήμερα;
Σε δέκα μόλις χρόνια από σήμερα, μηχανήματα τεχνητής νοημοσύνης θα είναι μέρος του Διοικητικού Συμβουλίου των εταιρειών. Τα σημερινά παιδιά θα αλλάξουν δουλειές τουλάχιστον 7 φορές κατά τη διάρκεια της ζωής τους – εκ των οποίων οι 5 ακόμη δεν…υπάρχουν.
Ο κόσμος της εργασίας αλλάζει δραστικά και ταχύτατα, περισσότερο ίσως από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην πρόσφατη ιστορία. Σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, το 35% των δεξιοτήτων που είναι απαραίτητες για να προοδεύσει κανείς σε μια δουλειά σήμερα, θα είναι διαφορετικές σε πέντε χρόνια από τώρα.
Η ρομποτική και η αυτόνομη μετακίνηση, η τεχνητή νοημοσύνη, η βιοτεχνολογία και τα προηγμένα υλικά, όλες αυτές οι εξελίξεις θα αλλάξουν τον τρόπο που ζούμε και δουλεύουμε. Κάποιες δουλειές θα εξαφανιστούν, κάποιες άλλες θα γεννηθούν και κάποιες θα πολλαπλασιαστούν.
Η τεχνητή νοημοσύνη θα αποφασίζει για εμάς, με βάση την στιγμιαία ανάγνωση μεγάλου όγκου δεδομένων. Προβλέπεται ότι σε δέκα χρόνια από σήμερα, μηχανήματα τεχνητής νοημοσύνης θα είναι μέρος του Διοικητικού Συμβουλίου των εταιρειών.
Πώς μπορεί λοιπόν κανείς να προετοιμαστεί για αυτό το άγνωστο εργασιακό περιβάλλον του μέλλοντος; Τι δεξιότητες θα πρέπει να έχει ο εργαζόμενος του αύριο; Την απάντηση δίνουν φυσικά, όσοι έχουν μελετήσει και αναλύσει το θέμα. Οι ειδικοί του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ διεξήγαγαν έρευνα σε περίπου 900 εταιρείες.
Δείτε τι έδειξαν τα αποτελέσματα:
Soft Skills:ομαδική δουλειά, γνώση των ψηφιακών εργαλείων, κατανόηση κανόνων και κανονισμών, υπευθυνότητα, αφοσίωση. Αυτά πρέπει να μάθουμε στους νέους και αυτές οι δεξιότητες θα είναι οι πιο αναγκαίες στο μέλλον.
Διαχείριση δεδομένων. Τα δεδομένα είναι μια από τις κινητήριες δυνάμεις της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης την οποία βιώνουμε τώρα. Πώς μπορεί κανείς να διαβάζει και να ερμηνεύει δεδομένα χωρίς να χάνει τον άνθρωπο πίσω από τους αριθμούς; Η τεχνολογία κινδυνεύει να μας κάνει να χάσουμε την συναισθηματική μας νοημοσύνη. Η μεγαλύτερη πρόκληση την επόμενη δεκαετία για τις επιχειρήσεις θα είναι να ξαναχτίσουν την ενσυναίσθηση που έχουμε ήδη χάσει ή θα χάσουμε ακόμη περισσότερο. Οι εταιρείες θα αναζητούν ηγέτες που συνδυάζουν τεχνικές, γλωσσολογικές και μαθηματικές ικανότητες και μπορούν να διαχειρίζονται τα μικρά…”τσουνάμι της πληροφόρησης” που θα διαδέχονται το ένα το άλλο.
Εκπαίδευση σε αφηρημένες δεξιότητες. Τα επόμενα τέσσερα χρόνια, το ένα τρίτο των ικανοτήτων που έχει ανάγκη σήμερα η οικονομία, θα αλλάξουν λόγω της αυτοματοποίησης. Αυτή είναι η 4η Βιομηχανική Επανάσταση. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά τι διαφορετικές δεξιότητες θα χρειάζεται να έχουν τα σημερινά παιδιά στο μέλλον. Μπορούμε όμως να πούμε ποιές δεξιότητες θα πρέπει να διατηρήσουν: αυτές που απαιτούν ιδιότητες του ανθρώπινου χαρακτήρα: ενσυναίσθηση, πειθώ και ομαδικότητα. Θετική και ανοιχτή διάθεση απέναντι στις αλλαγές, ικανότητα δια βίου μάθησης και επανεκπαίδευσης του εαυτού, ευελιξία και προσαρμοστικότητα στο νέο και το καινούργιο. Αυτές οι δεξιότητες είναι δύσκολο να τις διδάξει κανείς. Για αυτό θα χρειαστούμε εξαιρετικούς δασκάλους.
Κριτική αντίληψη: δεδομένου του όγκου και της ταχύτητας των δεδομένων οι εργαζόμενοι θα πρέπει να είναι σε θέση να διαχειρίζονται με κριτική αντίληψη τεράστιους όγκους πληροφοριών και να αποφασίζουν ποιές είναι σημαντικές και ποιες είναι ασήμαντες, ποιές έχουν αξία και ποιες δεν έχουν. Και μάλιστα να αποφασίζουν γρήγορα.
Soft Skills:ομαδική δουλειά, γνώση των ψηφιακών εργαλείων, κατανόηση κανόνων και κανονισμών, υπευθυνότητα, αφοσίωση. Αυτά πρέπει να μάθουμε στους νέους και αυτές οι δεξιότητες θα είναι οι πιο αναγκαίες στο μέλλον.
Διαχείριση δεδομένων. Τα δεδομένα είναι μια από τις κινητήριες δυνάμεις της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης την οποία βιώνουμε τώρα. Πώς μπορεί κανείς να διαβάζει και να ερμηνεύει δεδομένα χωρίς να χάνει τον άνθρωπο πίσω από τους αριθμούς; Η τεχνολογία κινδυνεύει να μας κάνει να χάσουμε την συναισθηματική μας νοημοσύνη. Η μεγαλύτερη πρόκληση την επόμενη δεκαετία για τις επιχειρήσεις θα είναι να ξαναχτίσουν την ενσυναίσθηση που έχουμε ήδη χάσει ή θα χάσουμε ακόμη περισσότερο. Οι εταιρείες θα αναζητούν ηγέτες που συνδυάζουν τεχνικές, γλωσσολογικές και μαθηματικές ικανότητες και μπορούν να διαχειρίζονται τα μικρά…”τσουνάμι της πληροφόρησης” που θα διαδέχονται το ένα το άλλο.
Εκπαίδευση σε αφηρημένες δεξιότητες. Τα επόμενα τέσσερα χρόνια, το ένα τρίτο των ικανοτήτων που έχει ανάγκη σήμερα η οικονομία, θα αλλάξουν λόγω της αυτοματοποίησης. Αυτή είναι η 4η Βιομηχανική Επανάσταση. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά τι διαφορετικές δεξιότητες θα χρειάζεται να έχουν τα σημερινά παιδιά στο μέλλον. Μπορούμε όμως να πούμε ποιές δεξιότητες θα πρέπει να διατηρήσουν: αυτές που απαιτούν ιδιότητες του ανθρώπινου χαρακτήρα: ενσυναίσθηση, πειθώ και ομαδικότητα. Θετική και ανοιχτή διάθεση απέναντι στις αλλαγές, ικανότητα δια βίου μάθησης και επανεκπαίδευσης του εαυτού, ευελιξία και προσαρμοστικότητα στο νέο και το καινούργιο. Αυτές οι δεξιότητες είναι δύσκολο να τις διδάξει κανείς. Για αυτό θα χρειαστούμε εξαιρετικούς δασκάλους.
Κριτική αντίληψη: δεδομένου του όγκου και της ταχύτητας των δεδομένων οι εργαζόμενοι θα πρέπει να είναι σε θέση να διαχειρίζονται με κριτική αντίληψη τεράστιους όγκους πληροφοριών και να αποφασίζουν ποιές είναι σημαντικές και ποιες είναι ασήμαντες, ποιές έχουν αξία και ποιες δεν έχουν. Και μάλιστα να αποφασίζουν γρήγορα.
Έργο Γιάννη Κρίκα
