Βόρεια της Φυλής, σε υψόμετρο 850 μέτρων, διασώζονται τα ερείπια από το Φρούριο της Φυλής που κατασκευάστηκε τον 5ο π.Χ. αιώνα για τον έλεγχο του δρόμου που ένωνε την Αττική με τη Βοιωτία.

Το νεότερο φρούριο της Φυλής, 4ου αι. π. Χ., εντασσόταν στο ενιαίο αμυντικό σύστημα που οργάνωσαν οι Αθηναίοι μετά την ήττα τους στον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Φρούρια, οχυρώσεις και πύργοι – με εγκατάσταση μόνιμης ή προσωρινής, κατά περίπτωση, στρατιωτικής δύναμης – ήλεγχαν τους κύριους δρόμους και τα περάσματα στην Αττική και χρησίμευαν σαν καταφύγια του
πληθυσμού των δήμων σε περίπτωση εχθρικής εισβολής.Μετά τόν θάνατο τού Θηραμένη, ο Θρασύβουλος κατέλαβε τήν Φυλή καί απ’ εκεί τόν Πειραιά. Οι τριάκοντα απεχώρησαν στόν Πειραιά, εξελέγησαν 10 άρχοντες, επενέβη καί ο Λύσανδρος, αλλά τελικά οι Αθηναίοι συμφιλιώθηκαν καί αποκατέστησαν τήν Δημοκρατία τόν Σεπτέμβριο τού 403 π.Χ.-

Η οχύρωση αναφέρεται σε αρκετές επιγραφές και ψηφίσματα του 4ου αι. π. Χ. Κατά τη σύγκρουση του Δημητρίου Πολιορκητού με τον Κάσσανδρο το φρούριο πολιορκήθηκε και καταλήφθηκε από τον δεύτερο (το 304 π. Χ) και έπειτα από επτά χρόνια από τον Δημήτριο, παραμένοντας στην κατοχή του μέχρι το 283 π.Χ. Από τότε δεν υπάρχουν επιγραφικές ή φιλολογικές μαρτυρίες για την τύχη του.

Η οχύρωση είναι κτισμένη σε ένα φυσικό ισόπεδο με ακανόνιστο ελλειπτικό σχήμα στα ΝΔ του αρχαίου δήμου. Είχε δύο πύλες και έξι τετράγωνους πύργους και ένα στρογγυλό. Υδρευόταν από τέσσερις πηγές στα βόρεια, ενώ διέθετε αρκετές δεξαμενές αποθήκευσης νερού για την περίπτωση πολιορκίας του. Η θέση του φρουρίου από αμυντική άποψη ήταν μοναδική, αφού ήλεγχε τον δρόμο προς τη Βοιωτία.