Τα προγράμματα, τα πολιτιστικά project και η ιστορία της πόλης ως επίκεντρο ευρωπαϊκών πολιτισμών
Από τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΥΡΙΑΖΗ
tην Παρασκευή που μας πέρασε, σε μια λιτή εκδήλωση στο αμφιθέατρο του υπουργείου Πολιτισμού, παρουσία και της νέας υπουργού Λυδίας Κονιόρδου, ανακοινώθηκε ότι η Ελευσίνα θα είναι η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης του 2021, μαζί με το Νόβισαντ της Σερβίας και την Τιμισοάρα της Ρουμανίας.
Όλοι ξέρουμε ότι ο θεσμός ήταν ιδέα της Μελίνας Μερκούρη και ότι ξεκίνησε από την Αθήνα το 1985, όμως τις «καλές εποχές» δεν πολυνοιαζόμασταν, ούτε στην Ελλάδα, αλλά ούτε και στην Ευρώπη.
Το κοσμοϊστορικό γεγονός του Brexit, όμως, έδειξε σε όλο τον κόσμο ότι η Ένωση πάσχει βαθιά. Οι λαοί της Ευρώπης, ή τουλάχιστον αυτοί που θέλουν να ανήκουν στην Ευρώπη, δεν βλέπουν στην Ε.Ε. μόνο μια οικονομική ασφάλεια, γιατί πολύ απλά ούτε αυτή υπάρχει πια.
Αν θέλουμε να δείξουμε ότι η Ε.Ε. είναι κάτι παραπάνω από ένας γραφειοκρατικός μηχανισμός που ασχολείται κυρίως με τα «μικρά» ή ένα οικονομικό διευθυντήριο, όπως λένε κάποιοι, πρέπει να επενδύσουμε σε αυτά που μας ενώνουν.
Με μια κάπως ρομαντική διάθεση, θεσμοί όπως αυτός της πολιτιστικής πρωτεύουσας κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση.
Η ίδια η πρόταση της Ελευσίνας εστιάζει στην ανάπτυξη και στην ποιοτική αναβάθμιση της πόλης που μπορούν να επιτευχθούν με τις τέχνες και τον πολιτισμό.
Η Ελλάδα του 2016 είναι τελείως διαφορετική από την Ελλάδα του 2006 και του 1997, δηλαδή τις χρονιές που φιλοξενήσαμε τον θεσμό.
Το 1997, όταν η Θεσσαλονίκη έγινε πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης, διαθέσαμε τον δεύτερο μεγαλύτερο προϋπολογισμό στην ιστορία της διοργάνωσης, κάτι λιγότερο από το ρεκόρ των 400 εκατ. που είχε δώσει η Κοπεγχάγη έναν χρόνο νωρίτερα, κλασικά ελληνικά, χωρίς σχέδιο για το μέλλον δηλαδή.
Δεν είναι τυχαίο ότι δεν μας έχει μείνει τίποτα απ’ όταν ήταν πολιτιστικές πρωτεύουσες η Θεσσαλονίκη και η Πάτρα.
Παρ’ όλα αυτά, ένα από τα κριτήρια επιλογής των πόλεων είναι το προταθέν πρόγραμμα να έχει μακρόπνοη επίδραση και να συμβάλει στη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της πόλης.
Η υπεύθυνη ομάδα δεν φαίνεται να θέλει να οργανώσει απλώς ένα φεστιβάλ διάρκειας ενός έτους. Μακάρι να καταφέρει να αναζωογονήσει την πόλη.
Ο τίτλος της πρότασης της Ελευσίνας «Μετάβαση στην EUphoria» κλείνει το μάτι στην κατάσταση που επικρατεί στην Ε.Ε.
Αν ειδωθεί αλλιώς, η ιστορία της Ελευσίνας μπορεί να παραλληλιστεί με αυτήν της γηραιάς ηπείρου.
Σπουδαίο ιστορικό παρελθόν (μία από τις 5 ιερές πόλεις της αρχαιότητας), μεγάλο βιομηχανικό κέντρο τον 20ό αι., αποβιομηχανοποίηση, ανεργία, αλλά και σημαντική πολιτιστική δραστηριότητα τον 21ο αι.
Η ίδια η πρόταση της Ελευσίνας εστιάζει στην ανάπτυξη και στην ποιοτική αναβάθμιση της πόλης που μπορούν να επιτευχθούν με τις τέχνες και τον πολιτισμό.
Οι τρεις μεγάλες θεματικές του προγράμματος είναι η σχέση μας με το περιβάλλον και τη φύση (EUnvironment), η σχέση μας με τον άλλον, η οποία προσεγγίζεται μέσα από το μόρφωμα της σύγχρονης πόλης (EUrbanization), και τέλος η σχέση του ατόμου με τον εαυτό του, που αποκρυσταλλώνεται στη σχέση του με την εργασία, στην ανάγκη του δηλαδή για επιβίωση, δημιουργικότητα και αναγνώριση (The EU Working Classes).
Πρακτικά, θα δημιουργηθούν τρία προγράμματα για καθεμία από αυτές τις τρεις θεματικές, δηλαδή ένα πρόγραμμα για κάθε μήνα, με μια σειρά έργων και πρότζεκτ που θα συνδυάζουν διαφορετικές μορφές έκφρασης.
Επιπλέον, θα δημιουργηθούν οι υποδομές του «Κέντρου καινοτομίας και ανάπτυξης ικανοτήτων» που θα διατρέχει και τις τρεις θεματικές και η «Eleusis: The Living Museum», η οποία θα καταγράφει όλη τη δραστηριότητα της Ελευσίνας ’21 και θα τη συνδέει με σχετικό υλικό απ’ όλη την Ευρώπη, θέτοντας με αυτό τον τρόπο τις βάσεις για ένα «ζωντανό μουσείο» που υπάρχει τόσο στον ψηφιακό όσο και στον φυσικό χώρο.
Πέρα από τις ενδιαφέρουσες ιδέες στο πολιτιστικό κομμάτι, η πρόταση θέτει στο επίκεντρο την ανάπτυξη που μπορεί να επιτευχθεί μέσω της τέχνης.
Η υπεύθυνη ομάδα δεν φαίνεται να θέλει να οργανώσει απλώς ένα φεστιβάλ διάρκειας ενός έτους. Μακάρι να καταφέρει να αναζωογονήσει την πόλη.
Λιγότερη γραφειοκρατία, περισσότερα πράγματα που μας ενώνουν.
Τrivia Οι Dead Can Dance για την Ελευσίνα Το μουσικό ντουέτο με τη μυσταγωγική μουσική δημιούργησε ύστερα από πρόταση της δημιουργού Λίας Δήμου ένα κομμάτι, το «Eleusis», που πρόσφερε στην πόλη αφιλοκερδώς.
Το μουσικό θέμα είναι εμπνευσμένο από την Ελευσίνα και την ιστορία της και έχει σκοπό να ντύσει μουσικά το όραμα της Ελευσίνας 2021 για τη «Μετάβαση στην EUphoria».
Αισχύλεια Ένα πολυδιάστατο ετήσιο φεστιβάλ πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Το 2015-2016 του απονεμήθηκε η ετικέτα ποιότητας του προγράμματος EFFE (Europe for Festivals, Festivals for Europe) του European Festival Association, που στόχο έχει να αναγνωρίζει ανά την Ευρώπη τα φεστιβάλ εκείνα που συμβάλλουν σημαντικά στη στήριξη της τέχνης, των τοπικών κοινωνιών και της Ευρώπης.
To άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO Πηγή: www.lifo.gr
Τα τελευταία χρόνια, η Αλβανία έχει γίνει ο μεγαλύτερος παραγωγός και εξαγωγέας κάνναβης στην Ευρώπη, καθώς η καλλιέργεια και πώληση τεράστιων ποσοτήτων της, την μετέβαλαν, όπως μεταδίδει το BBC, αφενός σε «πράσινο χρυσό» για τους αγρότες και αφετέρου σε επικερδή «μαύρη» βιομηχανία δισεκατομμυρίων ευρώ.Έξω από ένα χωματόδρομο, σε ένα μικρό χωριό βόρεια των Τιράνων, υπάρχει ένα μισό-χτισμένο με τούβλα σπίτι. Στέκεται μόνο του και φαίνεται σαν να έχει εγκαταλειφθεί. Δεν είναι αλήθεια.
Το γλυκό, μεθυστικό άρωμα που διαρρέει από ένα από τα δωμάτια αποκαλύπτει την τρέχουσα όσο και συμφέρουσα λειτουργία του στην παραγωγή κάνναβης.
Στο εσωτερικό, πάνω από το μισό δάπεδο καλύπτεται με μπουμπούκια που ξηραίνονται.
«Υπάρχουν περίπου 20 κιλά εδώ» λέει στο συνεργείο του BBC ο νεαρός άνδρας, που είναι και ιδιοκτήτης του σπιτιού. Κοντά στα τριάντα, φοράει τζιν και είναι ένας από τους χιλιάδες Αλβανούς αγρότες, που κερδίζουν, πλέον, πολλά χρήματα από τον «πράσινο χρυσό».«Ο καθένας δίνει στην αστυνομία το 20%. Πρέπει να πληρώσει. Εάν δεν πληρώσει θα πάει στη φυλακή» λέει και προσθέτει «αυτή είναι η κατάρα μας – δεν υπάρχουν δουλειές, δεν υπάρχει δουλειά εδώ. Δεν υπάρχει χρήμα στην καλλιέργεια οτιδήποτε άλλου. Ξέρω ότι δεν είναι ένα καλό πράγμα αυτό που κάνω, αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος…».
Στην Αλβανία, ένα κιλό από αυτό το παράνομο ναρκωτικό πωλείται μεταξύ 100 και € 200 ευρώ ενώ στην Ιταλία θα πουληθεί περίπου 1.500 ευρώ.Οι περισσότερες ποσότητες από την καλλιέργεια κάνναβης στη χώρα διακινούνται προς το εξωτερικό: βόρεια μέσω του Μαυροβουνίου, νότια μέσω της Ελλάδας και δυτικά κατά μήκος της Αδριατικής στην Ιταλία.Δεν υπάρχει σημαντική εγχώρια αγορά, αλλά η εξαγωγή δημιουργεί σήμερα μια βαριά όσο και παράνομη βιομηχανία, που ο τζίρος της υπολογίζεται σε πέντε δισεκατομμύρια ευρώ, τον χρόνο – περίπου το μισό του ΑΕΠ της Αλβανίας.«Όταν ανέλαβα τα καθήκοντά μου το 2013, άρχισα να σχεδιάζω την δράση κατά της παράνομης καλλιέργειας κάνναβης» υποστηρίζει ο υπουργός Εσωτερικών, Σαϊμίρ Ταχίρι, ο οποίος αναγνωρίζει ότι για την καταπολέμηση του παράνομου δικτύου έχει και την στήριξη των ιταλικών αρχών, που διαθέτουν καθημερινά ελικόπτερα για να εντοπίζουν τις καλλιεργούμενες εκτάσεις.«Από το 2013 έως το 2016, τα στοιχεία δείχνουν μείωση 30% στην περιοχή της Αλβανίας, όπου καλλιεργείται κάνναβη. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε στο σωστό δρόμο» λέει ο Ταχίρι.
Αλλά αν συγκρίνουμε τα στοιχεία των Ιταλών για το 2015 και το 2016, παρατηρούμε πενταπλάσια αύξηση των καλλιεργούμενων εκτάσεων με κάνναβη στην Αλβανία ενώ κλήρος και πολιτικοί της χώρας δεν κρύβουν την ανησυχία τους καθώς όλο και περισσότεροι νέοι αφήνουν τις δουλειές τους για να ασχοληθούν αποκλειστικά με τον «πράσινο χρυσό».Πηγή :
Πού πας, μην χτίζεις τοίχους, χτίσε γέφυρες για μας!!!
Γέννηση είναι η παράδοση του εισιτηρίου της επιστροφής …..
Ο Γουίλι, ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί, έλεγε πώς καπνίζουνε στο Αλγέρι το χασίς (ή τον καπνό) και στο Άντεν πώς χορεύοντας πίνουν την άσπρη σκόνη. Εμείς όμως στο σημερινό άρθρο θα δούμε όχι πώς κάπνιζαν αλλά πώς καλλιεργούσαν το χασίς στη Μαντίνεια, και αυτό θα το πληροφορηθούμε από την πιο επίσημη πηγή, από μιαν “Έκθεσιν περί της καλλιεργείας του (sic) ινδικού καννάβεως (χασίς) εν Μαντινεία”, η οποία συντάχθηκε τον Μάριο του 1914 στην Τρίπολη από τον Ι.Θ.Μπακόπουλο, βοηθό νομογεωπόνου Αρκαδίας και δημοσιεύτηκε στην περιοδική έκδοση “Γεωργικόν και δασικόν δελτίον” (έτος 4ον, Ιαν-Μάρτ. 1914, Τεύχος Α’) την οποία εξέδιδε το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.Δηλαδή, και ίσως δεν το ξέρουν πολλοί αυτό, πριν από 100 χρόνια η καλλιέργεια του χασίς όχι απλώς ήταν νόμιμη στην Ελλάδα (και παγκοσμίως, νομίζω), όχι απλώς γινόταν ανεκτή, αλλά και υποστηριζόταν επίσημα από το κράτος, με ενημερωτικές εκδόσεις όπως κάθε άλλη καλλιέργεια.Το φυλλάδιο του νομογεωπόνου μού το έστειλε ο φίλος μας ο Γρηγόρης ο Κοτορτσινός, και αν θέλετε να το διαβάσετε κι εσείς το έχω ανεβάσει εδώ. Θα παραθέσω εδώ μερικά αποσπάσματα, δίνοντας έμφαση και σε κάποιες λέξεις (διότι λεξιλογούμε). Ο νομογεωπόνος γράφει σε καθαρεύουσα (όχι άπταιστη, όπως καταλάβατε από το “του καννάβεως”) αλλά χρησιμοποιεί και μερικές λαϊκές λέξεις που τις έχει με πλάγιους χαρακτήρες.Κατά σύμπτωση, πριν από μερικούς μήνες ο Στέλιος Κούλογλου, ο δημοσιογράφος του tvxs και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, διοργάνωσε στο Ευρωκοινοβούλιο μιαν ημερίδα για την κλωστική και την ιατρική κάνναβη, την οποία βρίσκω ότι μπορείτε να παρακολουθήσετε σε βίντεο εδώ. Η κάνναβη είναι πράγματι ένα φυτό με εντυπωσιακά πολλές χρήσεις -οι υποστηρικτές του το θεωρούν σχεδόν θαυματουργό. Βέβαια, άλλο φυτό είναι η ινδική κάνναβη από την οποία παράγεται το χασίς και άλλο, συγγενικό βέβαια, η κοινή ή κλωστική κάνναβη -κι αυτή περιέχει THC, τη δραστική ουσία του χασίς, αλλά σε πολύ μικρότερη περιεκτικότητα.Πριν από μερικά χρόνια κυνηγούσαν τους εισαγωγείς προϊόντων κλωστικής κάνναβης, λες και μπορούσε κανείς να μαστουρώσει φορώντας κανναβένια πουκάμισα, τώρα νομίζω ότι έχει σταματήσει αυτό -όποιος ξέρει ας πει περισσότερα. Υπάρχει βέβαια και η ιατρική χρήση της κάνναβης -ως παυσίπονο είναι εξαιρετικό.Ότι η καλλιέργεια του χασίς ήταν νόμιμη στην Ελλάδα προπολεμικά, το ήξερα ήδη. Νομίζω μάλιστα ότι η απαγόρευση ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1920 ή αρχές δεκαετίας του 1930, αλλά δόθηκε μια παράταση για να εξαντληθούν τα αποθέματα που είχαν στις αποθήκες τους οι έμποροι -και η οριστική απαγόρευση ήρθε επί Μεταξά. Ευχαρίστως όποιος έχει ακριβέστερα στοιχεία να συνεισφέρει στα σχόλια.Λοιπόν, η έκθεση που συντάχθηκε “συνεπεία της υπ’ αριθμόν 8851 τηλεγραφικής διαταγής” της ανώτερης αρχής, μας πληροφορεί στην αρχή ότι “το χασίς σπείρεται εις όλα τα εδάφη, κυρίως όμως προτιμητέα είναι τα πολύ γόνιμα και υγρά, προπαντός δε τα ποταμόχωστα”.Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου
|
Πειθαρχία είναι η ικανότητα να δείχνεις πιο ανόητος από το αφεντικό …










