Αμπελώνες στο κάμπο των Σκούρτων

……Αύριο πάλι, είναι ενδιαφέρον πώς λέμε αντίο κάθε μέρα της ζωής μας, λέμε και ακούμε, αύριο πάλι, και αναπόφευκτα μια από αυτές τις μέρες θα είναι η τελευταία για κάποιον, ή το άτομο στο οποίο το είπαμε δεν θα υπάρχει πια, ή εμείς που το είπαμε δεν θα υπάρχουμε πια…..

Ζοζέ Σαραμάγκου.

Chrysalis: Διαστημόπλοιο 58 χλμ για να πάει χιλιάδες αποίκους στο Άλφα του Κενταύρου

Το εντυπωσιακό σχέδιο για το διαστημόπλοιο Chrysalis κέρδισε το Project Hyperion Design Competition

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΑΓΑΝΗΣ

8 Αυγούστου 2025 •

Βγαλμένο κατευθείαν από ιστορίες επιστημονικής φαντασίας είναι το σχέδιο του διαστημοπλοίου Chrysalis, που κέρδισε την πρώτη θέση του διαγωνισμου΄Project Hyperion Design Competition.

Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου διαγωνισμού ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να σχεδιάσουν υποθετικά «σκάφη γενεών» για διαστρικά ταξίδια. Το Chrysalis, μήκους 58 χλμ, είναι μια πραγματική διαστημική πολιτεία, με βιβλιοθήκες, κατασκευαστικές εγκαταστάσεις, τεχνητή βαρύτητα- ακόμα και τροπικά δάση. Θα μπορεί να υποστηρίξει ένα πλήρωμα/ πληθυσμό μέχρι και 2.400 αποίκων σε ένα ταξίδι 40 τρισεκατομμυρίων χιλιομέτρων και διάρκειας 400 ετών μέχρι το κοντινό μας (για τα αστρονομικά δεδομένα) σύστημα του Άλφα του Κενταύρου. Ένα τέτοιο ταξίδι θα ήταν χωρίς επιστροφή και αρκετές γενιές επιβατών θα ζούσαν όλη τους τη ζωή στο διαστημόπλοιο, μέχρι που κάποια μελλοντική γενιά θα έφτανε στον προορισμό της- εξ ου και ο χαρακτηρισμός «σκάφος γενεών». Ο τελικός προορισμός θα ήταν ο πλανήτης Εγγύτατος Κενταύρου β (Proxima Centauri b)- ένας εξωπλανήτης στο μέγεθος της Γης, που ενδεχομένως να είναι κατοικήσιμος.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του Live Science, πριν την επιβίβασή τους στο σκάφος, οι πρώτες γενιές επιβατών θα έπρεπε να μάθουν να ζουν και να προσαρμοστούν σε ένα απομονωμένο περιβάλλον στην Ανταρκτική για διάστημα 70-80 ετών, ώστε να αποκτήσουν την ψυχολογική αντοχή που απαιτείται για ένα τέτοιο ταξίδι. Το ίδιο το σκάφος θα χρειαζόταν 20-25 χρόνια για να κατασκευαστεί και η τεχνητή βαρύτητα θα παρεχόταν μέσω συνεχούς περιστροφής.

Η φιλοσοφία κατασκευής του θα ήταν αυτή μιας ρωσικής «μπάμπουσκας» (κούκλας), με διαφορετικά στρώματα, το ένα γύρω από το άλλο, και έναν πυρήνα στο κέντρο του. Τα στρώματα αυτά θα περιελάμβαναν κοινόχρηστους χώρους, φάρμες, κήπους, σπίτια, αποθήκες και άλλες εγκαταστάσεις, η ενέργεια για τις οποίες θα προερχόταν από πυρηνικούς αντιδραστήρες. Στον πυρήνα θα βρίσκονταν τα σκάφη- άκατοι που θα κατέβαζαν τους αποίκους στον πλανήτη, καθώς και ο τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός του διαστημοπλοίου. Το στρώμα πιο κοντά στον πυρήνα θα είχε ως αντικείμενο την παραγωγή τροφής, με φυτά, μικρόβια, μύκητες, έντομα και ζώα σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα- μάλιστα, θα υπήρχαν διαφορετικές ζώνες, από τροπικές μέχρι δάση του παγωμένου βορρά. Στο επόμενο στρώμα θα ήταν τα σπίτια (με θέρμανση- κλιματισμό), και τα επόμενα στρώματα θα είχαν τη βιομηχανία και τις αποθήκες- το τελευταίο (αποθήκες) θα μπορούσαν να το λειτουργούν ρομπότ.

Όσον αφορά στον πληθυσμό, οι γεννήσεις θα ήταν ελεγχόμενες, ώστε να παραμένει σε βιώσιμο επίπεδο, που ορίζεται από τους δημιουργούς του σχεδίου στα 1.500 άτομα (900 λιγότερα από αυτά που θα μπορούσε να υποστηρίξει το σκάφος). Οι κυβερνήτες του διαστημοπλοίου θα έκαναν ευρεία χρήση τεχνολογιών Τεχνητής Νοημοσύνης.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, το σχέδιο αυτό είναι πλήρως υποθετικό, και μάλιστα κάποιες από τις τεχνολογίες που περιλαμβάνει δεν υπάρχουν ακόμα- ωστόσο υποθετικά concepts τέτοιου τύπου έχουν και αυτά τη χρησιμότητά τους από μηχανικής άποψης. Το βραβείο που απονεμήθηκε στους πέντε ερευνητές που έφτιαξαν το σχέδιο ανέρχεται στα 5.000 δολάρια.

Πηγή: HuffPost

«Ζούμε σε μια κοινωνία βαθιά συντηρητική όπου υπάρχει μια επίφαση ελευθεριότητας. Ακόμα πιο επικίνδυνη, πολύ πιο ύπουλη από τη λογοκρισία, είναι η αυτολογοκρισία που συχνά την ακολουθεί ως παραπροϊόν της. Για τον συγγραφέα, η αυτολογοκρισία είναι το τέλμα»,

Έρση Σωτηροπούλου, συγγραφέας

Κάποιες από τις λέξεις μας

είναι δυνατές, αληθινές, κίτρινες,

κάποιες άλλες στρογγυλές, ομαλές, ξύλινες…

Πίσω απ’ όλες βρίσκεται ο Ατλαντικός.

Κάποιες από τις λέξεις μας

είναι καράβια φορτωμένα μπαχάρι,

έρχονται, φεύγουν, ακολουθούν τον άνεμο,

την αντήχηση πάνω στον τοίχο.

Μερικές έχουν ίσκιο σαν να είναι πλατάνια,

πετούν γρήγορα σαν γαλάζια πουλιά.

Ο καιρός μεστώνει στους κάμπους

τις πηχτές τους ρητίνες.

Κάποιες άλλες ασθμαίνουν σαν φοίνικες,

επιστρέφουν στο βάθος εκείνου που λέμε

κι αντηχούν οι λυγμοί τους στα πήλινα σπίτια

της φτωχικής μας κουβέντας.

Κάποιες από τις λέξεις μας

τις βρίσκουν τα ποτάμια, τα σύννεφα.

Η βροχή αντιγράφει την πλήξη τους

καθώς πέφτει στα κεραμίδια.

Έτσι περνάει η ζωή κι εμείς κουβεντιάζουμε

αφήνοντας τη γλώσσα να κυλά πέρα δώθε.

Κάποιες από τις λέξεις μας

είναι δυνατές, αληθινές, κίτρινες,

κάποιες άλλες στρογγυλές, ομαλές, ξύλινες…

Πίσω απ’ όλες βρίσκεται ο Ατλαντικός.

Ιντεραμέρικαν Ρώμη 1983 διακρίνονται Ριτης, Τερζίογλου, Νερούτσος, Μπερτσιάς

•Καταπληκτική επιλογή.Η Αλάσκα.Ο τόπος της συνάντησης των μεγάλων της εποχής μας.Τραμπ και Πούτιν για το Ουκρανικό.Ποιο Ουκρανικό;Το τελευταίο που θα συζητήσουν είναι αυτό.Το μεγάλο θέμα είναι η μοιρασιά του κόσμου.Αυτο που έχει ήδη προσυμφωνηθεί από τον Γουιτκοφ και κατόπιν στις βαθειά συναισθηματικές και ειλικρινείς τηλεφωνικές συνομιλίες των ηγετών.Οπως κάποτε στο Ποσνταμ έγινε η συμφωνία της χαρτοπετσέτας που όρισε και τη μοίρα της χώρας μας στη Δύση.Ελλάδα: Αγγλία 90% Ρωσία 10%.Σε μια χαρτοπετσέτα Τσώρτσιλ και Στάλιν.Δυστυχως δεν έχει σωθεί το τεκμήριο.
•Γι αυτό πιστεύω πως το σωστό σημείο για τη συνάντηση είναι το πορνείο Red Onion.Εχει όλα τα facilities.Τι είναι;θα σας πω.Σε ένα από τα ταξίδια μας με τη Μαρίνα βρεθήκαμε στη μικρή αλλά σημαντική για τους χρυσοθήρες πόλη Skagway.Εκπληκτοι στη ξενάγηση της πόλης μας πήγαν που;Στο πορνείο.Ιστορικο μνημείο του 1898.Εκει ξέδιναν οι χρυσοθήρες από τη κούραση της μέρας.Μας υποδέχτηκαν οι Madames ντυμένες με κορσέδες και πούλιες.Μας έδειξαν τα ιστορικά αντικείμενα που σώζονται.Ουροδοχεια,λεκάνες καθαριότητας των κοριτσιών και κυρίως την κρυφή είσοδο από όπου έμπαιναν και έβγαιναν οι παντρεμένοι χρυσοθήρες για να μη γίνουν αντιληπτοί.Δεν έχουν τίποτα να δείξουν και δείχνουν το μπουρδελο σχολίασε η Μαρίνα με απόλυτη περιφρόνηση προς τον τοπικό πολιτισμό.Μετα φάγαμε. σε εστιατόριο που είχε ανοίξει ένας Θηβαίος.Απογονος χρυσοθήρα.Θηβα Skagway ένα τσιγάρο δρόμος.
•Γι αυτό πιστεύω πως είναι το σωστό σημείο για τη διάσκεψη.Αμφοτεροι έχουν κάνει την ανθρωπότητα μπουρδελο.Εχουν και προσωπικούς λόγους να το επιλέξουν.Σεξ και κόκκινο κρεμμύδι.

Πάνος Μπιτσαξής