Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

ΑΠΟΨΗ› Α. Πανούτσος

Όταν αυτός που θα ήθελες να μιλάει σαν μπούλης σε λέει και κότα και λειράτη

Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016, 
Το έχω ζήσει δεκάδες φορές στο ποδόσφαιρο. Οι οπαδοί των ομάδων παραδέχονται τον αντίπαλο παίκτη. Φτάνει να είναι μαλακός. Έτσι λίγο χλεχλές. Όσο πατάει η γάτα. Για παράδειγμα οι οπαδοί του Ολυμπιακού παραδεχόντουσαν τον Χένρικσεν αλλά μισούσαν τον Κυργιάκο. Ο πρώτος ήταν κυρίζι. Ο δεύτερος ήταν επίσης καλός παίκτης αλλά δεν είχε πρόβλημα να χώσει και την εκάστοτε ψηλή. Κάτι ανάλογο σήμερα με τους οπαδούς του Παναθηναϊκού σήμερα. Δεν έχουν πρόβλημα με τον Τσόρι που ξέρει μπάλα αλλά δεν πειράζει μύγα αλλά τους τρελαίνει ο Μιλιβόγεβιτς που είναι εξ ίσου καλός παίκτης αλλά δεν έχει πρόβλημα και να την χώσει. Και η επιχειρηματολογία είναι πάντα ηθικοπλαστική. «Είναι αντιαθλητικός» σαν να έχουν μεγαλώσει με την φωτογραφία του Βαρόνου ντε Κουμπερτέν σπίτι τους ή «μειώνει την ιστορία της ομάδας». Σαν να είσαι παναθηναϊκός και να καίγεσαι μπας και στην ιστορία του Ολυμπιακού γραφτεί ότι ο Μιλιβόγεβιτς ήταν τσεκούρι. Για τον ΣΥΡΙΖΑ ο  Μιλιβόγεβιτς της ΝΔ ονομάζεται Άδωνις Γεωργιάδης.Κατ΄ αρχήν να πω ότι δεν συμφωνώ με αρκετές θέσεις του Άδωνι. Δεν είμαι θρήσκος, ούτε εθνικιστής και δεν θα έγραφα βιβλίο «Ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα. Μύθος καταρρέει.» για να αποκαταστήσω την ετεροφυλική τάξη των αρχαίων ημών προγόνων. Για την ακρίβεια δεν θα τολμούσα να γράψω βιβλίο για την Αρχαία Ελλάδα όταν για το ίδιο θέμα έχει γράψει ο JP Finlay. Από την άλλη αναγνωρίζω στον Άδωνι ότι δεν το παίζει κεντρώος, κεντροαριστερός ή κεντροδεξιός αλλά απλά δηλώνει δεξιός, όπως δεξιοί δήλωναν οι ιδρυτές του Συναγερμού, της ΕΡΕ και της ΝΔ, ότι είναι ακούραστος και ότι οι αναλύσεις του έχουν αρχή, μέση και τέλος. Τέλος ότι δεν έχει πρόβλημα να δεχτεί τις προκλήσεις από όπου και να προέρχονται. Από τον Πάνο τον Καμμένο μέχρι τον Πολάκη. Εδώ ερχόμαστε στο σημείο γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ σιχαίνεται  τον Αδωνι Γεωργιάδη.Ο ΣΥΡΙΖΑ όπως και η περισσότεροι στην αριστερά έχουν μεγαλώσει πιστεύοντας ότι το δεξιός είναι συνώνυμο του μπούλης. Είναι η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα στην πρώτη του συνάντηση με τον Καμμένο, όταν περίμενε να συναντήσει έναν μπούλη και συνάντησε ένα λαϊκό παιδί. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει μια δεξιά φτιαγμένη από κλώνους του Μιχάλη Λιάπη ενώ τα δικά της παιδιά τα θέλει να μεγαλώνουν στα Εξάρχεια πετώντας μολότοφ στα ΜΑΤ, μέχρι να μεγαλώσουν και να πάρουν την εξουσία.Οι προκαταλήψεις είναι σημαντικές σε κάθε ιδεολογία. Η αμερικάνικη αριστερά είχε τρελαθεί όταν είδε ότι τον Τζο Μακ Κάρθι στην προεδρία της επιτροπής αντιαμερικανικών να μοιάζει σαν τον Τζο Γκάρφιλντ, που στις ταινίες του ’30 έπαιζε τον εργάτη. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντίστοιχα παλαβώνει όταν βλέπει ένα δεξιό να την βγαίνει στον Παύλο Πολάκη, designated enforcer του κόμματος στην Βουλή, αποκαλώντας τον «κότα λειράτη». Κότα λειράτη ο Παύλος ‘ Ο Πολάκης, που κατασκευάστηκε με προδιαγραφές οι δεξιοί να τον βλέπουν και να κάνουν τσίσα από τον φόβο τους.Το εύκολο συμπέρασμα θα ήταν ότι η ΝΔ χρειάζεται περισσότερους Αδωνιδες. Όμως όχι. Τα κόμματα είναι κάτι σαν τις ορχήστρες και ο αρχηγός ο μαέστρος τους. Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε κάνει ένα κόμμα μόνο με Χατζηδάκιδες θα είχε μια ορχήστρα με 20 φαγκότα. Αν την είχε κάνει με 30 Αδώνιδες θα είχε ορχήστρα με 30 κύμβαλα. Η πιο σοφή απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν να βάλει δύο αντίθετων χαρακτήρων αντιπροέδρους.Στο ποδόσφαιρο και την πολιτική οι αντίπαλοι θέλουν να βλέπουν μόνο καλά παιδιά. Στις συγκρούσεις όμως όπως έχει πει ο Leo Durocher «Nice guys finish last».Υ.Γ: Το designated enforcer είναι όρος στο Ice Hockey. Αναφέρεται σε παίκτη, συνήθως αναπληρωματικό, που μπαίνει στο ματς για να φοβίσει ή στην ανάγκη να σακατέψει το αστέρι των αντιπάλων. Μεγαλύτερο αστέρι στην ιστορία των designated enforcers ή goons ο Dave Schultz των Philadelphia Flyers, που οι οπαδοί του έκαναν κερκίδα στο Spectrum φορώντας ναζιστικά κράνη.
Δημοσιεύτηκε στισ

Η Σπάρτη εάλω..!

16-12-2016Στα χείλη κάθε Σπαρτιάτη, τα τελευταία 20 χρόνια, βρίσκεται ο πικρός λόγος. Λόγος που έχει να κάνει με την υστέρηση του τόπου και τη δυστυχία της κοινωνίας…Με όρους που η σύγχρονη κοινωνία έχει καθορίσει για την ευτυχία, την πρόοδο και την προκοπή, η Σπάρτη βρίσκεται μακριά από την ευημερία…Οι καταθέσεις στις Τράπεζες δεν εξαγοράζουν την ευτυχία!Με όρους που η Φυλή και η Φιλοσοφία έχει ορίσει, πάλι η Σπάρτη υστερεί και δυστυχεί…Η κληρονομιά ενός ονόματος δεν φέρνει την πρόοδο και την ευημερία.Τι να φταίει, τι να φταίει, που δεν πήγαμε μπροστά…Ας δούμε τα πράγματα, όχι από την αρχή αλλά από το τέλος.Δημήτρης ΓιαννακόπουλοςΈρχεται, τελικά, στη Σπάρτη και δεσμεύεται ό,τι θα δημιουργήσει τέτοια ποδοσφαιρική ομάδα που θα μεσουρανεί και στην Ευρώπη. Δεσμεύεται ό,τι θα δημιουργήσει σύγχρονο Αθλητικό και Πολιτιστικό Κέντρο.Τον διώχνουμε!Ευστάθιος ΒαλιώτηςΈρχεται στη Σπάρτη για να δωρίσει ό,τι μας στέρησε το Κράτος και να βάλει το όνειρο του, το ΤΕΙ σε ρεαλιστική βάση.Τον γελάσαμε!Σαράντος ΠαπαπαναγιωτάκηςΈρχεται στη Σπάρτη για να αναμορφώσει σε μορφή και λειτουργία τη Λέσχη, το Ταμιευτήριο, τον Μυστρά και να δώσει πολλές δεκάδες θέσεις εργασίας.Τον διώξαμε!Για να μην θεωρηθεί ότι τα πρόσωπα θέλγουν τη γραφή ας δούμε και πίσω από τα πρόσωπα. Τα έργα…ΑεροδρόμιοΗ διαρκής διαφωνία και ασυνεννοησία των προσώπων που ορίσαμε να προασπίζουν τα συμφέροντά μας, στέρησε ακόμα και τη στοιχειώδη λειτουργία ενός μικρού αεροδρομίου, πόσο μάλλον ενός τουριστικού, την ώρα που άλλες περιοχές έχουν ήδη απογειωθεί. Αντ’ αυτού μας «φόρτωσαν» στη συνείδηση μας και δύο νεκρούς αεραθλητές…ΜουσείοΗ διαρκής διαφωνία και ασυνεννοησία  των προσώπων που ορίσαμε να προασπίζουν τα συμφέροντα μας, στερεί – και θα στερεί για πολλά χρόνια – από τη Σπάρτη ένα Αρχαιολογικό Μουσείο της προκοπής, πόλο πολιτισμικής διάσωσης και τουριστικής ανέλιξης. Αντ’ αυτού χορτάσαμε με πρέζες φιλοπατρίας και αρχαιολαγνείας.Μέγαρο ΜουσικήςΗ διαρκής διαφωνία και ασυνεννοησία  των προσώπων που ορίσαμε να προασπίζουν τα συμφέροντα μας, στερεί το ένα από τα τρία Μέγαρα Μουσικής (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Σπάρτη) που σχεδίαζε το Ίδρυμα και μαζί με αυτό χάνονται και οι ελπίδες για τα συνοδά έργα και υπηρεσίες. Αντ’ αυτού καταλήξαμε σε ένα πάρκο αναψυχής, τόπο χλοερό, τόπο αναψύξεως…Η Φυλή των Σπαρτιατών, σήμερα είναι απολύτως μεταλλαγμένη.Γότθοι, Φράγκοι, Τούρκοι, Γερμανοί αλωνίζουν την κυτταρική μνήμη μας.Πώς είναι δυνατόν να είμαστε απόγονοι του Λεωνίδα και του Παλαιολόγου όταν σήμερα δεν μπορούμε να αναδείξουμε ανάλογους ηγέτες;Πώς είναι δυνατόν να είμαστε συγγενείς των Ομογενών που κρατούν τον πλούτο των χωρών τους στα χέρια τους;Πώς είναι δυνατόν, τα παιδιά μας εκτός Σπάρτης να ευτυχούν κι εντός να δυστυχούν οι Σπαρτιάτες;Πώς είναι δυνατόν 5 άνθρωποι, σε κάθε μια από τις προηγούμενες περιπτώσεις, να φράζουν τον δρόμο προς την ευημερία και την ευτυχία;Ποιος και πώς θα εξηγήσει στα παιδιά μας γιατί ο τόπος εκτός από Θερμοπύλες είχε και 118;Ποιος θα ερμηνεύσει την απώλεια ζωτικών πολιτών στην ξενιτιά του 1960 και στον ξεριζωμό του 2015;Ποιος και πώς θα δικαιολογήσει στην Ιστορία τις μαύρες σελίδες ανάπτυξης των τελευταίων δεκαετιών;Ποιος θα εμποδίσει τη διαγραφή της Σπάρτης (μεταφορικά και κατά περίπτωση κυριολεκτικά) από τον χάρτη;Η ευθύνη για όλα αυτά αφορά πρώτα στον πολίτη Σπαρτιάτη που είτε με την συμμετοχή του, είτε με την αδιαφορία του, είτε με την αφασία στην οποία βολεύεται, έχει ενθαρρύνει την σταδιακή και ανεπανόρθωτη «άλωση» της Σπάρτης!Υ.Γ. Το άγαλμα του «ηττημένου» Σπαρτιάτη πολεμιστή, με το σπασμένο ξίφος, στην κεντρική πλατεία τελικά δεν ήταν προφητικό αλλά αποτιμητικό…

Δημοσιεύτηκε στισ

Το καλύτερο ανέκδοτο με τον Τοτό! – Από την Α’ δημοτικού στο Πανεπιστήμιο

 

  

Η δασκάλα της Α’ δημοτικού έχει πρόβλημα με τον Τοτό που όλο βρίζει και δε δίνει την παραμικρή σημασία στο μάθημα..
‘Ποιο είναι το πρόβλημά σου;’, τον ρωτάει εξαγριωμένη.
‘Είμαι πολύ…
έξυπνος για να είμαι στην πρώτη τάξη’. Απαντά ο Τοτός με ύφος.’Η αδερφή μου είναι στην τρίτη τάξη και είμαι πολύ εξυπνότερος από αυτήν. Πιστεύω πως πρέπει να πάω τουλάχιστον στην τρίτη κι εγώ’.
Η δασκάλα τον πάει στον διευθυντή, ο οποίος συμφωνεί να του κάνουν διάφορα tests γνώσεων κι εξυπνάδας κι αν απαντήσει σωστά, να τον βάλουν στη τρίτη τάξη.
‘Πόσο κάνει 3×13;’, ρωτά ο διευθυντής.
‘Τριάντα εννέα’.
‘Ποια είναι η πρωτεύουσα της Φιλανδίας;’
‘Το Ελσίνκι’.
‘Πότε γιορτάζουμε το έπος της Αλβανίας;’
‘Την 28η Οκτωβρίου’.
Σε όλες τις ερωτήσεις του διευθυντή, ο Τοτός απαντά σωστά. Όμως, μετά αρχίζει να ρωτά η δασκάλα, η οποία τον
έχει άχτι και θέλει να αποδείξει πόσο αθυρόστομος είναι.
‘Τι είναι αυτά που η αγελάδα έχει 4 κι εγώ 2;’, ρωτάει πονηρά η δασκάλα.
‘Τα πόδια’, απαντά ήρεμα ο Τοτός.
‘Τι είναι αυτό που έχεις μέσα στο παντελόνι σου, ενώ εγώ δεν έχω;’
‘Τσέπες’.
‘Τι είναι μαλλιαρό, οβάλ, γλυκό και μέσα υγρό;’
‘Η καρύδα’.
‘Τι μπαίνει μέσα σκληρό και ροζ και βγαίνει μαλακό και βρεγμένο;’
Ο διευθυντής ανοίγει διάπλατα τα μάτια του, αλλά πριν προλάβει να μιλήσει ο Τοτός λέει με αυτοπεποίθηση:
‘Η τσίχλα’.
‘Τι κάνει ο άντρας όρθιος, η γυναίκα καθιστή και το σκυλί στα τρία πόδια του;’, ρωτά ακόμη πιο έντονα η δασκάλα.
‘Χειραψία’.
Η δασκάλα τα έχει πάρει στο κρανίο! Αποφασίζει λοιπόν να χτυπήσει πιο δυνατά:
‘Χώνεις τα παλούκια μέσα μου. Με πιέζεις, με καρφώνεις κι εγώ ανεβαίνω. Δεν προλαβαίνεις να τελειώσεις κι εγώ βρέχομαι. Τι είμαι;’
Τα μάτια του διευθυντή ανοίγουν τρομαγμένα, αλλά πάλι πριν προλάβει να πει κάτι, ακούει τον Τοτό να απαντά:
‘Η σκηνή!’, απαντά με σιγουριά ο Τοτός.
‘Βάζεις το δάχτυλο μέσα μου! Με παίζεις νευρικά! Ο σωστός άντρας αυτό κάνει πρώτα. Τι είμαι;’
Ο διευθυντής πλέον άναυδος κοιτάζει σα χαμένος!
‘Η βέρα!’, λέει θριαμβευτικά ο Τοτός.
‘Είμαι σε διάφορα μεγέθη. Όταν δεν είμαι καλά, στάζω. Όταν με πιάνεις και με αναταράζεις, ανακουφίζομαι…. Τι είμαι;’
‘Η μύτη’.
‘Είμαι σα σκληρό δοκάρι με σουβλερή άκρη. Καρφώνομαι με δύναμη τρέμοντας.. Τι είμαι;’
‘Το βέλος!’.
‘Αρχίζω από ‘μ’ και τελειώνω σε ‘ι’. Όταν με δοκιμάσεις λιγώνεσαι. Τι είμαι?’
‘Το μέλι φυσικά!’
Ο διευθυντής φωνάζει:
Φτάνει πια! Ποια τρίτη τάξη; Στείλε το κωλόπαιδο κατευθείαν στο Πανεπιστήμιο! Εγώ από μέσα μου απάντησα λάθος σε όλες τις ερωτήσεις…!!!