Τριανταέξι (!) τροπολογίες -18 υπουργικές και 18 βουλευτικές – κατατέθηκαν σε ν/σ του υπουργείου Περιβάλλοντος σήμερα στη Βουλή, τελευταία ημέρα νομοθέτησης πριν το κλείσιμο για τις γιορτές των Χριστουγέννων.Ενδιαφέρον έχει μια από τις τροπολογίες που καταθέτουν βουλευτές με την οποία ζητούν να διαγραφούν πρόστιμα σε υποψήφιους των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών για παραβίαση του νόμου περί εκλογικών δαπανών τα οποία κυμαίνονται από 1.000 έως και 10.000 ευρώ.Οι βουλευτές κάνουν λόγο για την ανάγκη «εξάλειψης αδικιών, που προέκυψαν από περιπτώσεις ακραίας εφαρμογής του νόμου». Η τροπολογία αφορά τη διαγραφή προστίμων που επιβλήθηκαν σε υποψήφιους περιφερειάρχες, δημάρχους, αντιπεριφερειάρχες και δημοτικούς συμβούλους και βάσει του νόμου 3870/2010 όφειλαν να διατηρούν βιβλία εσόδων – εξόδων κατά την προεκλογική περίοδο.Οι βουλευτές επικαλούνται το «παραθυράκι» του νόμου το οποίο προβλέπει ότι «οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από τις Επιτροπές Ελέγχου Δαπανών και Εκλογικών Παραβάσεων και αφορούν την επιβολή προστίμων αναπροσαρμόζονται, τροποποιούνται ή ανακαλούνται ύστερα από ένσταση του επικεφαλής του συνδυασμού ή του διαχειριστή των οικονομικών του συνδυασμού ή του υποψηφίου, η οποία ασκείται ενώπιον της επιτροπής μέσα σε προθεσμία εξήντα ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης».
Σύμφωνα με την οικονομική έκθεση για το έτος 2015, τα έσοδα της ΕΡΤ ήταν 182.902.000 ευρώ και τα έξοδα 139.209.000 ευρώ. Η εταιρεία παρουσίασε κέρδη προ φόρων 46.826.000 ευρώ και μετά φόρων 39.687.000 ευρώ (τα κέρδη το 2014 ήταν 81.149.000 ευρώ). Οι δαπάνες της νέας ΕΡΤ σε σχέση με τη ΝΕΡΙΤ αυξήθηκαν κατά 53,2%, κυρίως εξαιτίας της αύξησης εξόδων προσωπικού (αύξηση μισθοδοτικού κόστους κατά 31.909.000 ευρώ από την αναβίωση των συμβάσεων του προσωπικού της εταιρίας και 13.277.000 ευρώ από την πρόβλεψη αποζημίωσης προσωπικού λόγω εξόδου από την υπηρεσία).Πλεονασματική θα είναι η ΕΡΤ και το 2017, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που ενέκρινε το ΔΣ της εταιρείας. Έτσι, η κατάσταση διαμορφώνεται ως εξής: Τα έσοδα προϋπολογίζονται σε 186 εκατ. ευρώ για την επόμενη χρονιά, στο ίδιο επίπεδο με τη φετινή χρονιά, ενώ τα έξοδα θα είναι αυξημένα κατά 23,5 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2016 (113,6 εκατ. ευρώ) και θα φτάσουν τα 156,5 εκατ. ευρώ. Ένα ποσό από τα τρία ευρώ που πληρώνουμε στο ανταποδοτικό τέλος μετεξελίσσεται σε φόρο και καταλήγει στον κρατικό προϋπολογισμό, βάσει μνημονιακής υποχρέωσης. Το τελικό αποτέλεσμα της εισφοράς στο κράτος το 2017 θα ανέλθει σε 53,5 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 30 ως άμεση εισφορά και τα υπόλοιπα ως μέρισμα στο δημόσιο, που είναι ο μέτοχος.
Σύμφωνα με την οικονομική έκθεση για το 2015, οι υπάλληλοι της ΕΡΤ είναι 2.265. Ενδεικτικά παραθέτουμε τον αριθμό τους σε τρεις διαφορετικές χρονολογίες:
- Το 2000 ήταν 4.257 (3.024 συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου/1.233 συμβάσεις ορισμένου χρόνου)
- Το 2008 (μέγιστος αριθμός υπαλλήλων στην ιστορία της ΕΡΤ) ήταν 4.757 (3.644 συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου/1.133 συμβάσεις ορισμένου χρόνου)
- Το 2013 (πριν το κλείσιμο της ΕΡΤ) ήταν 2.912 (2.656 συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου και 246 συμβάσεις ορισμένου χρόνου)
Για τους διοικητικούς υπαλλήλους ισχύει το ενιαίο μισθολόγιο. Για τους δημοσιογράφους, η σχετική ΚΥΑ του 2013.Η μικτή μηνιαία αμοιβή του Διευθύνοντος Συμβούλου (Λάμπης Ταγματάρχης) ανέρχεται στο ποσό των 4.275 ευρώ, στην οποία περιλαμβάνονται οι πάσης φύσεως αποδοχές, καθώς και οι αμοιβές για τη συμμετοχή στις συνεδριάσεις του ΔΣ.Η μικτή μηνιαία αμοιβή του Προέδρου του ΔΣ (Διονύσης Τσακνής) ανέρχεται στο ποσό των 2.850 ευρώ, στην οποία περιλαμβάνονται οι πάσης φύσεως αποδοχές, καθώς και οι αμοιβές για τη συμμετοχή στις συνεδριάσεις του ΔΣ.Οι μικτές απολαβές των μελών του Δ.Σ. (με διαφοροποιήσεις στον τρόπο υπολογισμού) ανέρχονται στο ποσό των 1.100 ευρώ κατ’ άτομο, στο οποίο περιλαμβάνονται οι πάσης φύσεως αποδοχές, καθώς και οι αμοιβές για τη συμμετοχή στις συνεδριάσεις του ΔΣ.
Πανελλαδικά είναι 27.Στην Αθήνα είναι έξι: Το Πρώτο Πρόγραμμα, το Δεύτερο, το Τρίτο, η ΕΡΑ Σπορ, ο Κόσμος και η Φωνή της Ελλάδας.Στη Θεσσαλονίκη είναι δύο: ο 95,8 και ο 102 FM.Στην περιφέρεια είναι 19: Λάρισα, Ορεστιάδα, Πάτρα, Πύργος, Νοτίο Αιγαίο, Σέρρες, Τρίπολη, Φλώρινα, Χανιά, Β. Αιγαίο, Βόλος, Ζάκυνθος, Ηράκλειο, Ιωάννινα, Καβάλα, Καλαμάτα, Κέρκυρα, Κοζάνη, Κομοτηνή.
Με βάση στοιχεία από την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2016:ΕΡΤ 1: 6,3%ΕΡΤ 2: 2,8%
Με βάση τον προϋπολογισμό του 2016:α) Το ανταποδοτικό τέλος αποτελεί το 96,3% των εσόδων (177 εκατ. ευρώ).β) Οι διαφημίσεις αποτελούν το 2,4% των εσόδων (4,5 εκατ. ευρώ). Το 2015 τα έσοδα από διαφημίσεις ανήλθαν μόλις στο 1% των συνολικών εσόδων.γ) Τα έσοδα από τόκους ανέρχονται στο 1,2% (2 εκατ. ευρώ).
Οι δαπάνες της ΕΡΤ αυξήθηκαν από το 2014 στο 2015 κατά 53,2% (από 65.552.000 ευρώ σε 139.209.000 ευρώ). Η αύξηση της τάξης των 75.657.000 ευρώ προήλθε κυρίως από τα έξοδα προσωπικού. «Το μισθοδοτικό κόστος αυξήθηκε κατά 31.909.000 ευρώ από την αναβίωση των συμβάσεων του προσωπικού της εταιρείας και 13.277.000 ευρώ από την πρόβλεψη αποζημίωσης προσωπικού λόγω εξόδου από την υπηρεσία» (από την ετήσια οικονομική έκθεση της ΕΡΤ για το 2015).
Είναι 20 και η ταυτότητά τους προκύπτει από την ετήσια οικονομική έκθεση. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει σημαντική διαφορά στα ακίνητα περιουσιακά στοιχεία που αναφέρονται στην οικονομική έκθεση του 2011και εκείνα των ετών 2014 και 2015. Στην οικονομική έκθεση του 2011 αναφέρονται συνολικά 149 κτίρια και 63 οικόπεδα και αγροτεμάχια.
Τι πληρώνει κάθε πολίτης για το τέλος υπέρ της ΕΡΤ;Ανά παροχή ηλεκτρικού ρεύματος (δηλαδή ανά σπίτι), καταβάλλεται ανταποδοτικό τέλος ύψους 3€ μηνιαίως, δηλαδή 36€ το χρόνο. Από αυτά, το 0,5% παρακρατάται από τη ΔΕΗ ως προμήθεια.Ποιος πληρώνει και ποιος δεν πληρώνει; Υποχρεούνται να καταβάλουν τέλος όλα τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που έχουν σύμβαση προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας (τεκμαίρεται ότι κάθε σπίτι που έχει ρεύμα, έχει και τουλάχιστον μία τηλεόραση).Εξαιρούνται το κράτος, οι δήμοι, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, όσοι καταναλώνουν κάτω από 10 ευρώ ρεύμα το μήνα, οι εκκλησίες, οι ναοί και τα νεκροταφεία.Είναι υψηλό το τέλος υπέρ ΕΡΤ;Το 61% των κρατών μελών της ΕΕ (17 χώρες) έχουν θεσμοθετήσει τέλος υπέρ της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Το τέλος για την ΕΡΤ είναι από τα χαμηλότερα μεταξύ των μελών της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU), καθώς ο μέσος όρος στα μέλη της EBU είναι 135,29 ευρώ κατά έτος, σε σύγκριση με τα 36 ευρώ για την ΕΡΤ. Μάλιστα, κάποια μέλη της EBU απαιτούν επιπλέον τέλος για κάθε νέα τηλεοπτική συσκευή που μπαίνει στο σπίτι (μεταξύ άλλων η Αυστρία, η Κροατία, η Ρουμανία, η Ελβετία, η Δανία, η Γερμανία και η Τουρκία). Οι χώρες που απαιτού την καταβολή τέλους για κάθε σπίτι, όπως η Ελλάδα, είναι η Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Λευκορωσία και η Ιρλανδία.
stigmiotypo_2016-11-19_8.33.22_mm.png
Είναι σημαντικό το τέλος για τις δημόσιες ραδιοτηλεοράσεις;Σύμφωνα με την EBU, που διενεργεί κάθε χρόνο σχετική έρευνα, το ύψος του τέλους είναι ανάλογο με τα ποσοστά τηλεθέασης των ραδιοτηλεοράσεων: όσο υψηλότερο το τέλος, τόσο υψηλότερη η τηλεθέαση και η ακροαματικότητα, τόσο υψηλότερα τα έσοδα από τις διαφημίσεις.
stigmiotypo_2016-11-19_8.33.50_mm.png
Σε επίπεδο EBU, τα έσοδα των δημόσιων ραδιοτηλεοράσεων από το τέλος φτάνουν το 70% (με βάση στοιχεία του 2014), πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότερες δημόσιες ραδιοτηλεοράσεις βασίζονται στο τέλος ως βασική πηγή εσόδων.Πόσο σημαντικό είναι το τέλος υπέρ ΕΡΤ για την ΕΡΤ;Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό της ΕΡΤ για το 2016, τα έσοδα από το τέλος ανέρχονται στο 96,3% των συνολικών εσόδων. Τα έσοδα από τις διαφημίσεις ανέρχονται περίπου στο 1% της διαφημιστικής πίτας (3,2 εκατομμύρια ευρώ από τα 329 εκατ. ευρώ των διαφημίσεων για το σύνολο των τηλεοπτικών σταθμών).Ποια είναι η σχέση τέλους-τηλεθέασης;Ηνωμένο Βασίλειο: τέλος €180, μερίδιο αγοράς 53,7%Γερμανία: τέλος €216, μερίδιο αγοράς 42,8%Ελβετία: τέλος €380, μερίδιο αγοράς 30%Ιρλανδία: τέλος €160, μερίδιο αγοράς 29,6%Ιταλία: τέλος €100, μερίδιο αγοράς 43,3%Αυστρία: τέλος €282, μερίδιο αγοράς 35,3%Πορτογαλία: τέλος €33, μερίδιο αγοράς 17,3%Ελλάδα: €36, μερίδιο ΕΡΤ1 + ΕΡΤ2 (από 4/1/2016 έως 23/10/2016): 9,1%Ποια είναι η διαφορά μεταξύ φόρου και τέλους;Ανταποδοτικό τέλος είναι το οικονομικό βάρος που καταβάλλεται από τον πολίτη που επιδιώκει να απολαύσει συγκεκριμένη και ειδική αντιπαροχή εκ μέρους του κράτους. Δεν απαιτείται η χρήση της υπηρεσίας, αλλά αρκεί η ύπαρξη και ετοιμότητα του αρμόδιου φορέα για την παροχή της.Φόρος είναι η άμεση και οριστική παροχή των ιδιωτών προς τη δημόσια εξουσία, που είναι αναγκαία για την κάλυψη των δημοσίων βαρών.Πηγαίνει το ανταποδοτικό τέλος υπέρ ΕΡΤ στην ΕΡΤ;Το 2012, το 25% (70 εκατ. ευρώ) του τέλους υπέρ ΕΡΤ μεταφέρθηκε στο ΛΑΓΗΕ. Την επόμενη χρονιά, η δικομματική κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου προϋπολόγιζε το ποσό που θα μεταφερόταν το 2014 από τη ΝΕΡΙΤ στα δημόσια ταμεία στα 90 εκατ. ευρώ. Συγκεκριμένα, τα έσοδα από το ανταποδοτικό τέλος για το 2014 προϋπολογίστηκαν στα 191 εκατ. ευρώ, από τα οποία τα 101 εκατ. ευρώ κάλυψαν το κόστος λειτουργίας της ΝΕΡΙΤ. Η εταιρεία ως εκ τούτου συνεισέφερε 91,4 εκατ. ευρώ στο πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού. Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και με αποφάσεις του Νίκου Παππά, η συνεισφορά μειώθηκε στα 75 εκατ. ευρώ για το 2015 και στα 50 εκατ. ευρώ για το 2016. Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα συνεχίσουν να μεταφέρονται χρήματα και το 2017, ως μνημονιακή υποχρέωση της χώρας, με την ΠΟΣΠΕΡΤ να υποστηρίζει πως η μετατροπή του ανταποδοτικού τέλους σε φόρο είναι αντισυνταγματική.Είναι νόμιμο το να πηγαίνει ένα μέρος του τέλους στον προϋπολογισμό και όχι στην ΕΡΤ; Το τέλος είναι, όπως αναφέρθηκε, ανταποδοτικό, δηλαδή επιβάλλεται και εισπράττεται υπέρ της ΕΡΤ ΑΕ ως αντιστάθμισμα για την εκπλήρωση των σκοπών της δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας. Αυτό σημαίνει πως όταν ένα μέρος του πηγαίνει στον κρατικό προϋπολογισμό, δεν τηρείται η ανταποδοτικότητα.
Τατσόπουλος κατά Τσίπρα: «Ξεδιάντροπος, λαϊκιστής, απατεώνας»
Σε μια προσωπική εξομολόγηση προέβη την Πέμπτη ο Πέτρος Τατσόπουλος, με αφορμή τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, περί «όσων δεν είναι καλά στην ψυχή τους». Ο πρώην βουλευτής εξηγεί πως αισθάνεται «λύπη» για την «έστω και προσωρινή εθελοτυφλία» που επέδειξε προς τον πρωθυπουργό.«Συναισθηματική διολίσθηση» γράφει ο ίδιος πως είναι αυτό που του συνέβη από το 2012 έως το 2016, «από τη συμπάθεια στην απέχθεια» προς τον Αλέξη Τσίπρα: «Από τον δροσερό χαμογελαστό νεαρό που δεν «κόλλαγε» με το στερεότυπο μιας εσαεί μουρτζούφλικης Αριστεράς στον ξεδιάντροπο λαϊκιστή απατεώνα που παραδίδει μαθήματα «ψυχής» σε κάποιον που επέζησε δολοφονικής απόπειρας», γράφει και καταλήγει: «Αηδία για τον καμποτίνο που κάποτε συμπάθησα».Ολόκληρη η ανάρτηση: Δεν ξέρω εάν υπάρχει ήδη ο όρος «συναισθηματική διολίσθηση» -εάν δεν υπάρχει, όμως, σίγουρα θα πρέπει να εφευρεθεί. Είναι αυτό ακριβώς που αισθάνομαι για τον Αλέξη Τσίπρα. Από το 2012 ως το 2016. Από τη συμπάθεια στην απέχθεια. Ένα τσιγάρο δρόμος. Από τον δροσερό χαμογελαστό νεαρό που δεν «κόλλαγε» με το στερεότυπο μιας εσαεί μουρτζούφλικης Αριστεράς στον ξεδιάντροπο λαϊκιστή απατεώνα που παραδίδει μαθήματα «ψυχής» σε κάποιον που επέζησε δολοφονικής απόπειρας και ταυτόχρονα υποχρεώνει τον δικό του υπουργό Οικονομικών να υπογράψει την πιο εθνικά ξεφτιλισμένη «δήλωση μετανοίας» στην Μέρκελ -«δεν θα το ξανακάνω, κυρία, δεν θα το ξανακάνω»- για να συγκαλύψει τις δικές του πομπές με το ανεύθυνο προεκλογικό του πυροτέχνημα. Αηδία για τον καμποτίνο που κάποτε συμπάθησα. Λύπη για τη δική μου, έστω και προσωρινή, εθελοτυφλία
Μάιλο Γιαννόπουλος: Το άσχημο όμορφο πρόσωπο της ακροδεξιάς
Τον έχουν χαρακτηρίσει ως το όμορφο τρολ της νέας ακροδεξιάς και ίσως να πρόκειται για την πιο ακριβή περιγραφή που έχει γίνει ποτέ για τον Μάιλο Γιαννόπουλο. Ο δημοσιογράφος/ομιλητής/επιχειρηματίας που όλοι λατρεύουν να μισούν –με την κυριολεκτική έννοια– είναι και τα τρία: όμορφος, δεξιός και οπωσδήποτε, τρολ. Είναι και πολλά άλλα ακόμα, σχεδόν όλα αρνητικά στον υπερθετικό, όμως συνεχίζει να κάνει ομιλίες σε αμερικάνικα κολέγια και να γράφει στο Breitbart, όπου είναι υπεύθυνος για την τεχνολογική θεματολογία. Ο Γιαννόπουλος, με τα πλατινέ μαλλιά, την γκέι περσόνα και τις προβοκατόρικες πρακτικές βρίσκεται έτη φωτός μακριά από την μέχρι σήμερα εικόνα που είχε η Αμερική για το πώς είναι ένας υποστηρικτής του συντηρητισμού και η προκλητική ποπ φιγούρα του φαίνεται να παρέχει το καλύτερο μέσο για να περάσει τα οπισθοδρομικά μηνύματα της γεμάτης ατζέντας του.
Οι φορές που έχει προκαλέσει είναι μάλλον ισάριθμες, αν όχι περισσότερες από τις φορές που έχει εμφανιστεί δημόσια. Στο στόχαστρό του, πάντα ο φεμινισμός και η πολιτική ορθότητα, ενώ το μεταναστευτικό, το ελεύθερο εμπόριο και η παγκοσμιοποίηση ανήκουν επίσης στη θεματολογία μέσω της οποίας του αρέσει να ενοχλεί τους αντιπάλους του, οι οποίοι είναι όλοι εκείνοι που στηρίζουν τα παραπάνω. Βαθιά πολωτικός και ισοπεδωτικός, ήταν αναμενόμενο ότι θα είχε φανατικούς εχθρούς αλλά και πιστό κοινό. Στα πανεπιστήμια που επισκέπτεται ως ομιλητής στο πλαίσιο της τουρνέ «The dangerous faggot tour» (ναι, το τουρ της επικίνδυνης αδελφής), προκαλεί τις αντιδράσεις εκείνων που τον θεωρούν ανεπιθύμητο, όμως τα καθίσματα γεμίζουν από αυτούς που θα τον χειροκροτήσουν τις ιδέες του και θα γελάσουν με τα σούπερ προσβλητικά αστεία του.
milo2.jpg
Όπως όταν, μετά τον θόρυβο που ξεσήκωσε στο πανεπιστήμιο Yale η απόφαση να μην λογοκριθούν τα κοστούμια του Χαλογουίν (σημειώθηκε ένταση αφορμή την πολιτισμική οικειοποίηση που κάποιοι βλέπουν σε ορισμένες στολές), εκείνος ανακοίνωσε ότι στην επόμενη ομιλία του εκεί θα εμφανιστεί ντυμένος Ινδιάνος. Και για να προκαλέσει όσους είναι ευαίσθητοι με το θέμα του cultural appropriation, στο Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο πήγε συνοδεία μπάντας μαριάτσι, φορώντας ένα πράσινο πόντσο και με μαράκες ανά χείρας. Στην ομιλία του τόνισε ότι η πολιτισμική οικειοποίηση είναι φοβερή και συνέχισε ότι χωρίς αυτήν δεν θα είχαμε όπερα, βιντεοπαιχνίδια, ταινίες κ.λπ. Γιατί αυτή είναι η μέθοδος του Μάιλο Γιαννόπουλου: επιχειρηματολογεί υπέρ των θεωριών του πατώντας πάνω στο σύστημα αξιών όσων διαφωνούν.
Ήταν αναμενόμενο μια τόσο αλαζονική, χειριστική προσωπικότητα να γίνει το αγαπημένο παιδί της εναλλακτικής δεξιάς. Το κίνημα Αlt-Right δεν είναι παρά ένα συνονθύλευμα ακροδεξιών, τους οποίους δεν ενώνει μια συγκεκριμένη ιδεολογία –αλλά όχι τυχαία, όλοι υποστήριξαν τον Τραμπ δυναμικά. Οι New York Times γράφουν πολύ χαρακτηριστικά ότι δεν μπορεί κανείς να περιγράψει τα μέλη της εναλλακτικής δεξιάς με μια λέξη. Το “ρατσιστές” έχει ξεχειλωθεί αρκετά για να καλύψει από εκείνους που κάνουν διακρίσεις με βάση τη βιολογία, μέχρι όσους έχουν προδιάθεση μίσους και εκείνους που πιστεύουν ότι πρέπει να απελαθούν όλοι οι παράνομοι μετανάστες. Στην εναλλακτική δεξιά, όλοι έχουν τουλάχιστον ένα γκρουπ ανθρώπων απέναντι στο οποίο είναι ρατσιστές, απλά δεν είναι το ίδιο για όλους. “Λευκοί εθνικιστές” είναι μάλλον πιο κοντά στην πραγματικότητα ως περιγραφή, αν και όσοι ταυτίζονται με την εναλλακτική δεξιά θεωρούν ότι οι χαρακτηρισμοί που τους αποδίδονται τους αδικούν. Αυτό σημαίνει είτε ότι ένας ρατσιστής θίγεται όταν τον αποκαλούν ομοφοβικό, είτε ότι ένας σεξιστής δεν θέλει τη ρετσινιά του ισλαμοφοβικού, είτε ότι τα μέλη της εναλλακτικής δεξιάς τρολάρουν για να περάσουν τα μηνύματά τους, κι επειδή απλά μπορούν. Εν τω μεταξύ, δεν είναι καν όλοι Ρεπουμπλικάνοι, αλλά στήριξαν τον Τραμπ ως προσωπικότητα. Αυτό ακριβώς δηλώνει ότι έκανε και ο Μάιλο Γιαννόπουλος, που συνδυάζοντας σχεδόν όλα τα αρνητικά στοιχεία που συνθέτουν την εναλλακτική δεξιά, έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπά της. Μια μικρή λεπτομέρεια: ο Μάιλο δεν είναι καν Αμερικανός.
Αποκαλεί τον Ντόναλντ Τραμπ “μπαμπάκα”, όμως για τον πραγματικό του πατέρα δεν μιλά συχνά. Ο Μάιλο Γιαννόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984, αλλά μεγάλωσε στο Κεντ, στην Αγγλία. Ο πατέρας του είναι Έλληνας και η μητέρα του Βρετανίδα και χώρισαν όταν ο Μάιλο ήταν έξι ετών. Ο ίδιος περιγράφει ότι είχαν μια αρκετά καλή ζωή και σπίτι με πισίνα, αυτοκίνητα, άλογα, προσωπικό, αλλά με τον Μάιλο ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι αυτό που λέει είναι και αυτό που πρέπει να πιστέψεις. Περιγράφει τον πατέρα του ως Έλληνα Τόνι Σοπράνο και δηλώνει ότι τρέφει μεγάλο σεβασμό για εκείνον, αλλά δεν τον έχει δει εδώ και χρόνια. Με τη μητέρα του επίσης μιλά σπάνια. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν βίαιος με τον Μάιλο, και η ίδια δεν αντέδρασε σωστά όταν ο γιος της της αποκάλυψε πως είναι gay στην πρώιμη εφηβεία και τον έστειλε να μείνει με τη γιαγιά του. Ο ίδιος ο Μάιλο λέει ότι η γιαγιά του ανέχτηκε πολλές τρέλες του και τον έμαθε να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος –ίσως θα μπορούσε να είχε κάνει καλύτερη δουλειά– και ο θάνατός της ήταν ό,τι χειρότερο έχει συμβεί στη ζωή του.Επισήμως δηλώνει δημοσιογράφος –αν και πολλά από τα προκλητικά άρθρα του γράφονται από βοηθούς του– και ανεπίσημα είναι ο άνθρωπος που έχει κάνει την προβοκάτσια επάγγελμα. Εμφανίστηκε στον δημόσιο χάρτη όταν πήρε θέση στο #Gamergate (σε πάρα πολύ γενικές γραμμές, ένας ψηφιακός διάλογος που ξεκίνησε για τη δεοντολογία στη δημοσιογραφία σχετικά με τα videogames εξελίχθηκε γρήγορα σε πόλεμο ανάμεσα σε φεμινίστριες και μισογύνηδες). O Γιαννόπουλος πήρε τη θέση που ήταν αναμενόμενο να πάρει, κάνοντας λόγο για ψυχοπαθείς φεμινίστριες προγραμματίστριες. Η κοινότητα των Gamers έμελλε να γίνει η δεξαμενή από όπου ψάρεψε τους πρώτους του υποστηρικτές.Πριν από αυτό, είχε αρθρογραφήσει για λίγο στην The Telegraph από όπου έφυγε για να δημιουργήσει το The Kernel, ένα σάιτ με τεχνολογικά νέα και κουτσομπολιά. Το Forbes τον χαρακτήρισε «Πολίτη Κέιν των ψηφιακών media» –μάλλον βιαστικά. Όταν πρώην συνεργάτες του The Kernel προχώρησαν σε μηνύσεις επειδή δεν πληρώνονταν, ο Guardian αναπαρήγαγε τα απειλητικά μέιλ που τους είχε στείλει ο Γιαννόπουλος (σε ένα απειλούσε πρώην συνεργάτη του ότι θα δημοσιεύσει ντροπιαστικές του φωτογραφίες, και άλλον ότι δεν θα ξαναβρεί ποτέ δουλειά στο Λονδίνο). Το Kernel έκλεισε, ο Γιαννόπουλος πλήρωσε τα χρέη του και στη συνέχεια το πούλησε στο The Daily Dot.Με τους gamers όμως είχε βρει αυτό που πάντα ήθελε: κοινό, και όχι απαραίτητα πολιτισμένο. Η πρόσληψή του στο ακροδεξιό Breitbart του έδωσε ακόμα μεγαλύτερο ακροατήριο. Πάντα εξωφρενικά προκλητικός, έγραψε μια φρικτή κριτική για το Ghostbusters2 επειδή οι πρωταγωνίστριες είναι γυναίκες. Aποκάλεσε μεταξύ άλλων την Λέσλι Τζόουνς «μαύρο άνδρα» και σχεδόν αναλφάβητη, και οι οπαδοί του στο Twitter την βομβάρδισαν με μηνύματα που την παρομοίαζαν στην καλύτερη περίπτωση με γορίλα.
Η Τζόουνς καταρρακώθηκε και για λίγο έκλεισε το λογαριασμό της, όμως τελικά ο θόρυβος που προκλήθηκε είχε ως αποτέλεσμα να διαγραφεί ο Γιαννόπουλος δια παντός από το Twitter, καθώς θεωρήθηκε ο υποκινητής του όλου ρατσιστικού παραληρήματος.Αυτό φυσικά και δεν τον σταμάτησε. Ανάμεσα στα εξωφρενικά πράγματα που έχει κάνει, είναι να υποστηρίξει ότι ο ακτιβιστής Shaun King του κινήματος Black Lives Matter είναι λευκός που παριστάνει τον μαύρο, αναγκάζοντας τον Κινγκ να δημοσιοποιήσει την οικογενειακή του ιστορία (είναι καρπός της εξωσυζυγικής σχέσης της παντρεμένης λευκής μητέρας του με έναν μαύρο άνδρα). Ο Γιαννόπουλος και πάλι απάντησε ότι αυτό δικαιώνει τη θεωρία του.
Αν και ο ίδιος είναι ανοιχτά γκέι, έχει κάνει αμίμητες δηλώσεις για το θέμα. Ενδεικτικά, μερικά από τα διαμάντια της σοφίας του:«Έτσι όπως έχουν τα πράγματα, κανείς δεν θα επέλεγε να έχει γκέι παιδί αντί για στρέιτ. Είναι σαν να εύχεσαι να γεννηθεί με αναπηρία –όχι μόνο επειδή η ομοφυλοφιλία είναι απόκλιση, αλλά επειδή το παιδί θα υπέφερε χωρίς λόγο. Πρέπει να είσαι τρελός. Ή πολύ κακός». «Ένας από τους λόγους που έγινα gay είναι για να μην έχω να κάνω με τρελές γκόμενες». «Θα ήθελα να θεραπευτώ. Ποιος δεν θέλει; Έχω προσευχηθεί να μου φύγει η ομοφυλοφιλία».Γιατί είναι καθολικός, με Εβραία γιαγιά, κάτι που θυμάται όποτε τον συμφέρει. Πιστεύει επίσης ότι η ομοφυλοφιλία είναι βασικά επιλογή, ότι τα διεμφυλικά άτομα στην πραγματικότητα πάσχουν από ψυχική νόσο, και δεν είναι υπέρ της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια. Χρησιμοποιεί πάντως την ομοφυλοφιλία του για να αποδείξει ότι δεν είναι ρατσιστής, λέγοντας ότι προτιμά φανατικά τους μαύρους άνδρες, αν και μάλλον αφήνει να εννοηθεί ότι το γεγονός ότι οι μαύροι άνδρες είναι το φετίχ του δεν σημαίνει ότι ταυτόχρονα δεν τους υποτιμά. Βασικοί του εχθροί είναι οι πάσης φύσεως “μαχητές της κοινωνικής δικαιοσύνης” και ο φεμινισμός που κατά τα λεγόμενά του δεν είναι παρά εφαρμοσμένη μισανδρία. Χάρηκε ιδιαίτερα όταν η Χίλαρι Κλίντον αναφέρθηκε σε δύο δικά του άρθρα για να αποδείξει τι είναι το Breitbart και η εναλλακτική δεξιά: «Η αντισύλληψη κάνει τις γυναίκες άσχημες και τρελές» και «Θα προτιμούσατε το παιδί σας να έχει φεμινισμό ή καρκίνο;». Φυσικά, αυτό τον έβαλε ακόμα περισσότερο στον χάρτη και ο ίδιος πιστεύει ότι το εξωφρενικό του στιλ είναι που έφερε τον Τραμπ εκεί που βρίσκεται σήμερα.
Ο Μάιλο Γιαννόπουλος θεωρεί τον εαυτό το περισσότερο ποπ σταρ και λιγότερο δημοσιογράφο, και ίσως δεν έχει άδικο. Είναι συγκρουσιακός και νάρκισσος, αλαζονικός και έχει ανάγκη από κοινό. Το πρόσχημα της ελευθερίας του λόγου απλώς του δίνει άλλοθι να λέει και να γράφει προσβολές προς διάφορες κατευθύνσεις και οι θεατρινισμοί και τα ψευδο-επιστημονικά στοιχεία που παραθέτει φέρνουν τα χειροκροτήματα στα “σόου” που δίνει στα αμερικάνικα πανεπιστήμια τους τελευταίους μήνες. Πολλοί ανησυχούν για την πρόσβαση, αλλά και την απήχηση που έχει σε τόσους νέους ανθρώπους. Γιατί ο Μάιλο Γιαννόπουλος μπορεί κατά βάθος να είναι ένας προβοκάτορας, που νοιάζεται μόνο για τις εντυπώσεις και όχι για την πολιτική, όμως η εναλλακτική δεξιά είναι μια άλλη υπόθεση. Και ο “μπαμπάκας”, Ντόναλντ Τραμπ, είναι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ.
Η Μεγάλη Νύχτα (Χειμερινό Ηλιοστάσιο)
Η σημερινή νύχτα θα είναι η μεγαλύτερη του έτους. Την ημέρα ο Ήλιος θα φτάσει στο σημείο της ετήσιας τροχιάς του που ονομάζεται «Χειμερινό Ηλιοστάσιο», οπότε αρχίζει και επίσημα η εποχή του Χειμώνα.Ημερολογιακά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο κυμαίνεται σήμερα μεταξύ της 20ης και 23ης Δεκεμβρίου, αν και η τελευταία φορά που είχαμε το Χειμερινό Ηλιοστάσιο στις 23 Δεκεμβρίου ήταν το 1903 και η επόμενη θα είναι το 2303. Ακόμη πιο σπάνια είναι η 20η Δεκεμβρίου με την επόμενη να συμβαίνει το 2080. Οι διαφοροποιήσεις αυτές οφείλονται στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο του οποίου το κάθε έτος έχει 365 ημέρες εκτός από τα δίσεκτα έτη με τις 366 ημέρες τους. Τα πράγματα, όμως, δεν ήσαν πάντα έτσι.
Ας τα πάρουμε, λοιπόν, από την αρχή.Από την αρχαιότητα ακόμη ο υπολογισμός του Έτους έγινε με την παρατήρηση της επίδρασης που έχει πάνω στη Γη η περιφορά της γύρω από τον Ήλιο, η επίδραση δηλαδή του κύκλου των εποχών! Οι εποχιακές αυτές αλλαγές είχαν για τους αρχαίους τεράστια σημασία, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την εμφάνιση της γεωργίας πριν από 10.000 περίπου χρόνια. Γι’αυτό, κι επειδή η σπορά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωργικές ασχολίες εξαρτιόνταν από τις αλλαγές των εποχών, η διάρκεια ενός ηλιακού έτους έπρεπε να μετρηθεί επακριβώς.Η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο σε περίπου 365,25ημέρες. Κάθε μέρα η Γη βρίσκεται σε διαφορετική θέση από αυτήν που βρισκόταν την προηγουμένη. Έτσι από κάθε νέα θέση αντικρίζουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία κι έτσι μας φαίνεται ότι ο Ήλιος βρίσκεται μπροστά από διαφορετικά άστρα (καθώς κινείται από τη Δύση προς την Ανατολή), λόγω ακριβώς της κίνησης της Γης πάνω στην τροχιά της. Κάθε φορά που η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο, μας φαίνεται ότι ήταν ο Ήλιος αυτός που συμπλήρωσε έναν κύκλο γύρω από τη Γη. Ο κύκλος αυτός ονομάζεται «εκλειπτική», και απεικονίζει την προέκταση πάνω στην ουράνια σφαίρα, της γήινης τροχιάς γύρω από τον Ήλιο.Αν παρατηρήσουμε την εκλειπτική και τη συγκρίνουμε με τον ουράνιο ισημερινό (την προέκταση του γήινου ισημερινού πάνω στην ουράνια σφαίρα), θα δούμε ότι οι δύο αυτοί κύκλοι δε συμπίπτουν, αλλά αντίθετα τέμνονται, σχηματίζοντας γωνία ίση με 23,5 περίπου μοίρες, λόγω της κλίσης που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο που σχηματίζει η εκλειπτική. Η γωνία αυτή ονομάζεται «λόξωση της εκλειπτικής», και τα δύο σημεία στα οποία τέμνονται οι δύο κύκλοι ονομάζονται «ισημερινά σημεία». Στο πρώτο σημείο ο ουράνιος ισημερινός τέμνει την εκλειπτική εκεί όπου ο Ήλιος βρίσκεται στις 20-21 Μαρτίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται «εαρινό ισημερινό σημείο», κι από την ημέρα αυτή αρχίζει η Άνοιξη. Εκ διαμέτρου αντίθετα η τομή γίνεται όταν ο Ήλιος βρίσκεται στις 22-23 Σεπτεμβρίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται «φθινοπωρινό ισημερινό σημείο», και από την ημέρα αυτή αρχίζει το Φθινόπωρο.Από το εαρινό ισημερινό σημείο και μετά, ο Ήλιος φαίνεται καθημερινά να σκαρφαλώνει όλο και πιο πάνω στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Οι μέρες μεγαλώνουν, οι νύχτες μικραίνουν και ο καιρός γίνεται όλο και πιο θερμός. Περίπου τρεις μήνες αργότερα, στις 20- 21 Ιουνίου, ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής από το οποίο θα αρχίσει πλέον να κατέρχεται, «τρεπόμενος» και πάλι προς τον ισημερινό. Το σημείο αυτό, στις 20-21 Ιουνίου, ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιος τρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το καλοκαίρι. Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο Ήλιος φαίνεται να αργοστέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο.Μετά τη θερινή τροπή, ο Ήλιος συνεχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, και στις 22-23 Σεπτεμβρίου φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, οπότε, όπως και στο εαρινό ισημερινό σημείο, έχουμε ίση μέρα και νύχτα: ισημερία. Αλλά η κάθοδος του Ήλιου συνεχίζεται, μέχρις ότου, στις 21-22 Δεκεμβρίου, φτάνει στο νοτιότερο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται χειμερινό τροπικό σημείο, ή απλά χειμερινή τροπή ή χειμερινό ηλιοστάσιο. Από την ημέρα αυτή αρχίζει ο Χειμώνας. Αλλά από κει κι έπειτα ο Ήλιος σταματάει να κατέρχεται και ξαναρχίζει και πάλι να σκαρφαλώνει, κάθε μέρα όλο και πιο ψηλά.Στη διάρκεια του Χειμώνα, οι ακτίνες του Ήλιου πέφτουν πάνω στο βόρειο ημισφαίριο της Γης με πλάγιο τρόπο, ενώ συμβαίνει το αντίθετο στο νότιο ημισφαίριο οπότε εκεί έχουν Καλοκαίρι. Στη διάρκεια της Άνοιξης ο Ήλιος βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον ισημερινό της Γης, οπότε και τα δύο ημισφαίρια παίρνουν με τον ίδιο τρόπο της ζωογόνες ακτίνες του Ήλιου. Στη διάρκεια του Καλοκαιριού ο Ήλιος ευνοεί το βόρειο ημισφαίριο, οι ακτίνες του πέφτουν πάνω μας περισσότερο κάθετα, και ενώ εμείς έχουμε Καλοκαίρι, στο νότιο ημισφαίριο έχουν Χειμώνα. Τέλος, το Φθινόπωρο, ο Ήλιος βρίσκεται και πάλι πάνω από το γήινο ισημερινό, με ισομερή κατανομή της θερμότητας και στα δύο ημισφαίρια.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που ο Ήλιος λατρεύτηκε από τους αρχαίους σαν θεός, μια που γι’ αυτούς ο Ήλιος ήταν ο δημιουργός των εποχών του έτους και του κύκλου των φαινομένων και των εναλλαγών που σχετίζονται με αυτές, από τη σπορά ως τη βλάστηση και από την ανθοφορία ως τη συγκομιδή. Οι Αιγύπτιοι τον ονόμασαν Ρα, Ατόν, ή και Όσιρη ακόμη. Οι Βαβυλώνιοι τον αποκαλούσαν Σαμάχ, Βαάλ, Μαρδούκ και Νεργκάλ. Οι Ινδοί Βράχμα και Βισνού. Και οι Πέρσες Μίθρα. Για τους αρχαίους Έλληνες, κατά περιστάσεις, ήταν ο Δίας ή ο Πλούτων, ο Βάκχος, ο Διόνυσος, ή και ο Φοίβος Απόλλων.Ανεξάρτητα όμως από την ονομασία που του δόθηκε, όλοι ανεξαιρέτως οι λαοί καθιέρωσαν προς τιμή του Ήλιου, περίφημες και πολλές γιορτές, ιδιαίτερα στις περιόδους των εναλλαγών από τη μια εποχή στην άλλη. Οι μεγαλύτερες από τις γιορτές αυτές γίνονταν σε όλες τις χώρες και τις φυλές στην εποχή του χειμερινού ηλιοστάσιου, στις 25 Δεκεμβρίου. Ήταν η γιορτή της γέννησης του Ήλιου, και όχι αδικαιολόγητα. Γιατί όσο ο χειμώνας πλησίαζε και ο Ήλιος του μεσημεριού φαινόταν όλο και πιο χαμηλά στον ορίζοντα, τόσο και οι μέρες μίκραιναν και το κρύο αύξανε. Ήταν η σκληρή εποχή για τον άνθρωπο με τις πολύ μικρές ημέρες και τις ατέλειωτες νύχτες. Οι φροντίδες πολλαπλασιάζονταν, οι ανησυχίες αυξάνονταν και ένα αόριστο συναίσθημα φόβου καταλάμβανε τον αρχαίο άνθρωπο με τα ανύπαρκτα σχεδόν αμυντικά του μέσα και τις περιορισμένες πηγές διατροφής. Γι’ αυτό αναπέμπονταν προσευχές και ιερές παρακλήσεις, ανάβονταν φωτιές και προσφέρονταν θυσίες προς το θεό Ήλιο για να μη χαθεί οριστικά από τον ορίζοντα. Και πράγματι: μετά από μικρό δισταγμό ο θεός ενέδιδε. Στο κατώτατο σημείο του, στον αστερισμό του Αιγόκερου, στις πύλες του Ήλιου όπως τον ονόμαζαν οι Χαλδαίοι, «άλλαζε» απόφαση, άρχιζε να σκαρφαλώνει και πάλι προς τα πάνω, και οι μέρες μεγάλωναν. Μια νέα τάξη πραγμάτων θα έμπαινε και πάλι, ωραία όπως και στα προηγούμενα χρόνια, οπότε η Γη θα ανθοφορούσε ξανά χάρη στις ζωογόνες ακτίνες του Ήλιου.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο το γεγονός ότι οι αρχαίοι λαοί γιόρταζαν ιδιαίτερα τις μέρες αυτές του χειμερινού ηλιοστασίου. Και αυτή την παράδοση των αρχαίων λαών συνέχισαν οι Έλληνες με τα Κρόνια, και ιδιαίτερα οι Ρωμαίοι με τα Σατουρνάλια και τα Βρουμάλια και την κεντρική γιορτή της 25ης Δεκεμβρίου “Dies Natalis Invicti Solis”, δηλαδή την «Ημέρα της Γέννησης του Αήττητου Ήλιου». Τα Σατουρνάλια ήταν η αρχαιότερη γιορτή των Ρωμαίων και την απέδιδαν στον Ρωμύλο ή στους Πελασγούς. Ξεχώρισε όμως από τις άλλες αγροτικές γιορτές τους το 217 π.Χ. Οι γιορτές αυτές έπαιρναν πανηγυρικό χαρακτήρα και είχαν κατακτήσει ολόκληρο τον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Άρχιζαν με τα Βρουμάλια από τις 24 Νοεμβρίου έως τις 17 Δεκεμβρίου και ακολουθούσαν τα Σατουρνάλια από τις 18 έως τις 24 Δεκεμβρίου. Κατά την κεντρική ημέρα της γιορτής του «αηττήτου ηλίου» στις 25 Δεκεμβρίου, εορταζόταν το γεγονός της τροπής του ηλίου, που άρχιζε και πάλι να ανεβαίνει στον ουρανό, να μεγαλώνουν οι ημέρες, και μαζί τους οι ζωογόνες ακτίνες του ήλιου ξανάκαναν τη Γη να καρποφορήσει.
Την 1η Ιανουαρίου γιορτάζονταν οι Καλένδες, στις 3 τα Βότα, στις 4 τα Λορεντάλια και στις 7 Ιανουαρίου τελείωνε η περίοδος αυτή των εορτών. Επειδή λοιπόν οι πρώτοι χριστιανοί ήσαν εκτός νόμου στη Ρώμη, και δεν τους επιτρεπόταν να συναντιούνται ή να εκκλησιάζονται μαζί οι συναντήσεις τους γίνονταν κρυφά και σε μικρές ομάδες στις κατακόμβες τους, όπου και τελούσαν τις θρησκευτικές τους εορτές. Για να αποφύγουν, λοιπόν, τους διωγμούς αποφάσισαν να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου, όταν οι Ρωμαίοι ήσαν απασχολημένοι με τις δικές τους γιορτές των Σατουρναλίων. Μ’ αυτόν τον τρόπο ήλπιζαν να μην ανακαλυφτούν από τους εορτάζοντες Ρωμαίους. Θα αναρωτιέστε, όμως, γιατί το χειμερινό ηλιοστάσιο δεν συμβαίνει σήμερα στις 25 Δεκεμβρίου, όπως στην εποχή του Χριστού, αλλά στις 22 Δεκεμβρίου;Το πρόβλημα αρχίζει με το Ιουλιανό Ημερολόγιο που εισήγαγε ο Ιούλιος Καίσαρ το 44 π.Χ. που είχε όμως κι αυτό τις δικές του ατέλειες γιατί έχανε μία ημέρα κάθε 128 χρόνια. Το Ιουλιανό λοιπόν ημερολόγιο είχε θεσπίσει το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 25 Δεκεμβρίου, αλλά με την πάροδο των ετών το προστιθέμενο μικρό λάθος είχε μεταθέσει την πραγματική ημερομηνία της χειμερινής τροπής. Ετσι λοιπόν το 325 μ.Χ. το έτος που έγινε η Οικουμενική Σύνοδος της Νίκαιας, το χειμερινό ηλιοστάσιο είχε μετατεθεί και συνέβαινε στις 22 Δεκεμβρίου. Η μετάθεση όμως του Χειμερινού Ηλιοστασίου συνεχίστηκε χωρίς να διορθωθεί μέχρι και το έτος 1582, οπότε η χειμερινή τροπή συνέβαινε στις 12 Δεκεμβρίου. Τότε ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ’ εισήγαγε μία νέα μεταρρύθμιση, γι’ αυτό και το νέο ημερολόγιο, αυτό που χρησιμοποιούμε σήμερα, ονομάζεται Γρηγοριανό, και χάνει μία μόνον ημέρα στα 4.000 χρόνια. Για να γίνει μιά καινούρια αρχή, η Γρηγοριανή μεταρρύθμιση έτρεψε τη θέση του ημερολογίου προς τα εμπρός με βάση το έτος της Συνόδου της Νικαίας κι όχι το έτος εισαγωγής του Ιουλιανού ημερολογίου, το 44 π.Χ. Γι’ αυτό και το Χειμερινό Ηλιοστάσιο συμβαίνει σήμερα στις 22 Δεκεμβρίου, και ο πρωταρχικός λόγος για τον εορτασμό των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου έχει πιά χαθεί.
Εβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλάμε…
Και ο εξευτελισμός, δεν μπορεί, κάπου έχει το όριό του…Με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, το όριο του εξευτελισμού της είναι στον ανύπαρκτο πάτο της δίνης μέσα στην οποία στροβιλίζεται. Δειλή, μοιραία, άβουλη, καταστροφική…Η “13η σύνταξη”… έβγαλε τα αποκριάτικα της και έγινε “εφ’ άπαξ” παροχή, με το που κατσούφιασαν οι “θεσμοί”! Η μείωση του ΦΠΑ στα νησιά “όσο διαρκεί η κρίση!”, συρρικνώθηκε στην διάρκεια ενός μόνο χρόνου και με την “πρόνοια” να ληφθούν ισοδύναμα δημοσιονομικά μέτρα να καλύψουν την διαφορά. Το.. επαναστατικό αγέρωχο υφάκι του Κομαντάντ Αλέξη “δεν θα μας πού οι ξένοι που θα διοχετεύουμε τα πλεονάσματα μας!”, προσγειώθηκε. Και με την μάσκα του Τσακαλώτου, υπετάγη “τοις κείνων (των ειδεχθών ξένων…) ρήμασι τις εντολές, και πήρε την μορφή επιστολής προς τους δανειστές με ρητές υποσχέσεις “δεν θα ξανακάνουμε τίποτε πριν σας ρωτήσουμε και μας δώστε την άδεια…”. Πως γράφουν τα παιδάκια 100 φορές “δεν θα ξανά-αντιμιλήσω”; Ε, κάπως έτσι…Κι’ όλο αυτή η κατρακύλα στην σκάλα της κακιάς αναξιοπιστίας της χώρας, άνευ ουσιαστικού λόγου! Για να κάνει ο Κομαντάντ την… επαναστατική φιγούρα του! Να πείσει τους ιθαγενείς, ότι αυτός “καθαρίζει” για πάρτη τους. Και μάλιστα στα… ψέμματα, αφού τα ψίχουλα που μοίρασε, θα τα πάρει πίσω ως… καρβέλια ολόκληρα, με την περικοπή του ΕΚΑΣ και τις νέες μειώσεις στις συντάξεις! Θα μπορούσε κάλλιστα να έχει ενημερώσει, να έχει αιτιολογήσει την παροχή και να έχει πάρει την άδεια (όπως έχει συνομολογήσει ότι πρέπει να γίνεται!) από τους δανειστές-αλλά δεν το’ κανε. Γιατί τότε, τι σόι “φιλολαϊκός” Ζαπάτα θα ήταν;Η Ελλάδα, το 1980 με την ένταξή της στην ΕΟΚ, έγινε από αντικείμενο, υποκείμενο της ευρωπαϊκής πραγματικότητας. Με την κρίση, την οποία η χώρα βιώνει πολύ πιο δραματικά από τις άλλες λόγω σωρευμένων επί δεκαετίες εθνικών παθογενειών, έγινε πάλι “αντικείμενο”, και με τα καραγκιοζιλίκια και τους ανεύθυνους ερασιτεχνισμούς της κυβέρνησης (που ξαναζεί τον..,. “θρίαμβο” του ερέβους και της καταστροφής του 2015) κατάντησε, φευ, κλοτσοσκούφι που δεν “ανησυχεί”, αλλά ούτε και ενδιαφέρει κανέναν. Το grexit ξαναμπαίνει στο τραπέζι, το φάσμα μιας αναγκαστικής και ασχεδίαστης χρεοκοπίας προβάλλει. Και το πιο δυσοίωνο, και δυστυχώς διόλου απίθανο, σενάριο είναι η πρόταση Σόϊμπλε του 2014 “γυρίστε στην δραχμή μόνοι σας και κάπως θα σας βοηθήσουμε…”, να φτάσει πολύ σύντομα η στιγμή που θα φαντάζει ως… χαμένη ευκαιρία.Ο Τσίπρας αρχίζει να συνειδητοποιεί (σε κάποι εκλάμψεις του ιδεοληπτικού φαντασιακού του…), ότι το παιγνίδι δεν βγαίνει. “Απειλεί” τους Ευρωπαίους, αλλά δεν τους καίγεται καρφάκι. Όσα “ηρωικά” και μπουφόνικα κι’ αν σκαρφιστεί, η κοινωνία τον εγκαταλείπει. Σε λίγους μήνες στραγγίζουν τα δημόσια ταμεία, νέο μνημόνιο δεν πρόκειται να υπάρξει, στις αγορές δεν θα είμαστε σε θέση να βγούμε. Θα αναγκασθεί να καταφύγει σ’ εκλογές λόγω ασφυκτικού αδιεξόδου σε μια απέλπιδα προσπάθεια “να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται…”. Έστω την… χαμένη τιμή της Αριστεράς, που τόσο ξεδιάντροπα διακόρευσε. Και πάντως, την δικιά του ανευθυνότητα να την φορτώσει ως ευθύνη στους επόμενους…Από το2009 και μετά, η χώρα περνάει πολύ δύσκολες ώρες. Που απαιτούσαν σύνεση, ψυχραιμία, ενδοσκόπηση, αναγνώριση των λαθών μας με ειλικρίνεια και υπευθυνότητα, ενσυνείδητη αλλαγή πορείας, επανεκκίνηση. Με τα συνήθη νεοελληνικά πισωγυρίσματα, κουτσά-στραβά και με όχι και τόσο δίκαια κατανεμημένες θυσίες, κάτι προσπαθούσαμε να κάνουμε.Τα δυο τελευταία χρόνια όμως, ότι μικρό είχαμε αρχίσει να πετυχαίνουμε, το κλοτσήσαμε. Παγιώθηκε η εθνική αναξιοπιστία μας στο εξωτερικό. Ως κοινωνία, συνηθίσαμε, παθητικά αποδεχθήκαμε, την ανωμαλία. Την διαρκή εκκρεμότητα. Το μη μεταρρυθμίσιμο της σαραβαλιασμένης κρατικής υπόστασης. Την αδυναμία διακυβέρνησης. Την καθημερινή βία. Φτάσαμε να λέμε “που μπήκαν φωτιές; Στα Εξάρχεια, α καλά μωρέ…”! Βουλιάζουμε σε μια θανατερή απάθεια, με μόνη “ελπίδα” το ξόρκι ότι “δεν μπορεί, κάτι θα γίνει…”, για να μην επισυμβεί το πολύ πιθανό “αδιανόητο”.Που κουρταλεί τες θύρες μας…
Πηγή: Εβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλάμε… | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/
Ιεροπρεπώς τιμήθηκε ο Άγιος Ιγνάτιος στο Λιδωρίκι Φωκίδας
Επιμέλεια: Βαγγέλης ΣαμαράςΜε λαμπρότητα και θρησκευτική κατάνυξη εορτάστηκε η μνήμη του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου στην ορεινή και συνάμα γραφική κωμόπολη του Λιδωρικίου Φωκίδος, όπου στον Ιερό Ενοριακό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής φυλάσσεται απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Ιγνατίου.Της Πανηγυρικής Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας η οποία τελέστηκε το πρωί της Τρίτης 20 Δεκεμβρίου προεξήρχε ο επιχώριος Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φωκίδος κ. Θεόκτιστος, πλαισιούμενος από τον ακάματο εφημέριο του ναού Αρχιμανδρίτη π. Θεοφύλακτο Μπαλιάκο.Ο Μητροπολίτης Φωκίδος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στην αγία βιοτή του Αγίου Ιγνατίου.Στην προσφώνησή του ο π. Θεοφύλακτος καταρχάς ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Φωκίδος για την παρουσία του στην Ιερά πανήγυρη, ενώ εν συνεχεία τον προέτρεψε να είναι πάντα Θεοφόρος, ως ο Άγιος Ιγνάτιος, παράλληλα δε να εξακολουθεί να είναι και άνθρωπος της αγάπης προς όλο το ποίμνιο της Θεοσώστου Μητροπόλεως.


Άστεγες σκέψεις, προδότρες λέξειςby Αντικλείδι |









