σοβαρές επισημάνσεις από εναν σοβαρό δημοσιογράφο , από τους λιγουστούς που απέμειναν.
Αιχμηρός
Τότε οι άνθρωποι, αγράμματοι ή μορφωμένοι, ήταν σοβαροί. Επειδή η ζωή δε συγχωρούσε τα νούμερα. Τους έστελνε για περίγελω των παιδιών στις πλατείες.
Τώρα, αντί για περίγελως, τα νούμερα γίνονται αντιπρόσωποι του λαού και καθοδηγητές της πληροφόρησής του. Και σπέρνουν την έλλειψη σοβαρότητας που έχουν, σε όλο τον υπόλοιπο λαό.
Τον κακό του τον καιρό
Είναι κατασκεύασμα της τηλεόρασης και της πόλης. Δεν έχει σχέση με την πραγματική ζωή και δεν έχει ιδέα από πού έρχεται το νερό που πίνει και το φαΐ που τρώει. Με το πρώτο φτέρνισμα πλακώνεται στα φάρμακα. Και ξέρει μόνο έναν καιρό: Λιακάδα με 20 βαθμούς θερμοκρασία. Όλοι οι άλλοι καιροί είναι «κακοκαιρίες». Το λένε και οι μετεωρολόγοι! Τώρα ζει τον ιστορικό χιονιά!
Οι πατεράδες του και οι παππούδες του ήξεραν ότι το χειμώνα κάνει κρύο και μπορεί και να χιονίσει. Αερόθερμα και air condition και καλοριφέρ δεν καλοείχαν, αλλά μια σόμπα ξύλου ή πετρελαίου ζέσταινε το σπίτι. Και μαγείρευε. Χωρίς γκρίνια.
Τότε το κρύο σκότωνε τα μικρόβια. Έτσι έλεγαν. Τώρα τα μικρόβια τα σκοτώνουν οι φαρμακευτικές.
Τότε ο κρύος καιρός που φύσαγε λεγόταν «καθαρός». Τώρα τον ξεβολεύει να πάει στην τράπεζα, να πάει στο καφέ, να πάει στο σούπερ μάρκετ. Κάθεται μέσα και βρίζει. Στον βρώμικο.
Τότε τα χιόνια γεμίζαν τα πηγάδια και φορτώναν τα βουνά για να έχουν νερό τα ποτάμια. Τώρα τα πηγάδια και τα ποτάμια είναι αξιοθέατα και δεν υπάρχουν αν δεν έχουν κοντά κανένα ξενώνα.
Τότε από τα πηγάδια και τα ποτάμια καλλιεργούνταν η γη για να τρώνε τα ζώα που ταϊζαν το ζώο και για να τρώει το ζώο. Τώρα τα ζώα κρέμονται στο τσιγκέλι του χασάπη κι έχουν μεγαλώσει τυχαία, ενώ τα φρούτα και τα λαχανικά απλώνονται στους πάγκους του μανάβη κι έχουν φυτρώσει από μόνα τους στην Αργεντινή, το Ισραήλ, την Τουρκία, τη Βουλγαρία, τη Βοιωτία, χωρίς νερά. Από θαύμα!
Τότε, με το χιόνι οι πατεράδες του και οι παππούδες του πηγαίναν στο σχολείο ποδαρόδρομο με τρύπια παπούτσια ή στα χωράφια να γλιτώσουν το βιός από τον πάγο. Τώρα δεν πάει σχολείο ούτε άμα πέσει νιφάδα και οι μισοί από τους γονείς του δεν πάνε καν στη δουλειά τους. Ταλαιπωρία!
Τότε, αν έπεφτε κανένα χιονάκι σαν αυτό που πέφτει σχεδόν κάθε χρόνο για μια- δυό μέρες στην Αττική (αυτό είναι όλο κι όλο) βγαίναν απλώς τα παιδιά στους δρόμους και στα σχολεία να παίξουν κανέναν χιονοπόλεμο κι αυτή η χαρά σπερνόταν σε όλη την πόλη.
Τώρα υστερικοί πατεράδες και μανάδες τρέχουνε πίσω από τα βλαστάρια τους μην τύχει και σπάσουν κανένα πόδι ή γρατζουνίσουν κανένα χέρι «Γιαννάαακηηηη. Πρόσεχε παιδί μουουουου». Και προσέχει ο Γιαννάκης που μεγαλώνει υπερπροστατευμένος κάτω από τα φουστάνια της μάνας του κι έχουμε μετά απαιτήσεις να μην είναι αυτός που είναι σαν καρικατούρα πολίτη.
Τότε δεν είχε κανέναν από τους υστερικούς δημοσιογράφους, που έμαθαν από τους υστερικούς διευθυντές τους ότι άμα πείς το χιονάκι «ιστορικό χιονιά» θα εντυπωσιάσεις περισσότερο! Γιατί τότε ό,τι καιρό και να’ κανε, η ζωή θα συνεχιζόταν το ίδιο απαιτητική και το ίδιο σκληρή, με τις ίδιες υποχρεώσεις.
Τότε, αν έκλειναν οι δρόμοι ο κόσμος ζοριζόταν πραγματικά. Γιατί τότε, κράτος και αφεντικά ήταν στ αλήθεια σκληρά και δεν σ’ έπαιρνε να κάνεις κοπάνα. Τώρα δεν είναι το αφεντικό που τον κυνηγάει. Είναι ο καλομαθημένος του πισινός που ξέρει μόνο να μουρμουρίζει.
Τώρα τον καθοδηγεί μια ανεγκέφαλη πληροφόρηση, από την τηλεόραση μέχρι το διαδίκτυο. Κάνει ό,τι καιρό του λέει το δελτίο, όχι ό,τι καιρό κάνει έξω. Και τρέμει από την πληροφορία, όχι από την πραγματικότητα. Πραγματικότητά του είναι ό,τι του λέει το αποβλακοκούτι.
Δεν έχει ιδέα πραγματικά τι γίνεται στον Καναδά, στην Αλάσκα, στη Νορβηγία, στη Σιβηρία, στη Φινλανδία, στην Πολωνία, στη Βρετανία, στην Αμερική το χειμώνα. Βλέπει απλώς κάτι εικόνες στην τυφλεόραση. Δεν έχει ιδέα ούτε τι γίνεται στη Φλώρινα, στο Αργος Ορεστικό, στο Βροντερό και στην Κλεισούρα. Δεν έχει ιδέα με τι σοβαρότητα και σεβασμό αντιμετωπίζεται ο καιρός εκεί που πραγματικά χρειάζεται.
Με λίγο χιονάκι και κρύο ζεί μέσα στον πανικό της υπερβολής και στη εγκληματική ανευθυνότητα πό το χαζοκούτι. Που μας πουλάει τις αλατιέρες και τα γκρέιντερ των δήμων λες και είναι οι σούπερ μηχανές του Star wars! Και επαίρονται οι πιο διεφθαρμένοι οργανισμοί του δημοσίου, που είναι οι δήμοι και οι περιφέρειες, όταν καταφέρνουν να κλείσουν την ανηφόρα της Πάρνηθας! Μωρ’ τι μας λές!
Τότε, οι πατεράδες του και οι παππούδες του είχαν ένα σεβασμό για κάθε καιρό. Επειδή ήξεραν σε τι χρησιμεύει κάθε καιρός. Είτε στο χωριό είτε στην πόλη. Το σεβασμό τον γεννούσε η δυσκολία της ζωής. Η υστέρηση. Τότε άνθρωποι πεθαίναν από το κρύο. Δεν είχαν δομές φιλοξενίας. Τότε οι άνθρωποι, αγράμματοι ή μορφωμένοι, ήταν σοβαροί. Επειδή η ζωή δε συγχωρούσε τα νούμερα. Τους έστελνε για περίγελω των παιδιών στις πλατείες.
Τώρα, αντί για περίγελως, τα νούμερα γίνονται αντιπρόσωποι του λαού και καθοδηγητές της πληροφόρησής του. Και σπέρνουν την έλλειψη σοβαρότητας που έχουν, σε όλο τον υπόλοιπο λαό.
Η περιττολογία με το χειμωνιάτικο χιόνι, που είναι ό,τι πιο φυσιολογικό για την εποχή, μονοπωλεί εδώ και μέρες τη ζωή μιας χώρας που έχει 300 μέρες το χρόνο ήλιο! Κι αντί να ευχαριστούν για το δώρο αυτοί που ζουν εδώ κι αυτοί που κρατάνε στα χέρια τους την πληροφόρηση, ουρλιάζουν και ξοδεύονται σε αγράμματες μεταδόσεις (ο αυτοκινητόδρομο, η διαρκή!) του κάθε αμόρφωτου που πήρε ένα ματσούκι στο χέρι του και σπέρνει την ανεγκέφαλη κουλτούρα αυτού που του το ‘δωσε.
Και τίποτε δεν θ’ αλλάξει αν δεν πάρει το ματσούκι στο χέρι της η μειοψηφία αυτού του λαού που έχει σοβαρότητα. Και που εξ αιτίας της σοβαρότητας τραβάει τα πάνδεινα σε μια ασόβαρη χώρα.
Εύχομαι καλύτερη χρονιά.
Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
έχουν χειροτερέψει τόσο πολύ τα πράγματα με το συνταξιοδοτικό!!!. Σύμφωνα με ανάλυση που παρουσίασε η ΕΡΤ, για να πάρει κανείς σύνταξη πρέπει να έχει…. 12.000 έτη ασφάλισης!!Ποιος γνρωρίζει αν έχουν καλό ταμείο οι τροφοσυλλέκτες -κι αν οι κυνηγοί μαμούθ παίρνουν και ανθυγιεινό επίδομα;;;
Ο λόγος για τον Ζαν Λουί Παστέρ, τον Γάλλο χημικό που τα πειράματά του εκτός των άλλων επιβεβαίωσαν τη θεωρία ότι πολλές ασθένειες προκαλούνται από μικρόβια, ενώ ο ίδιος δημιούργησε το πρώτο εμβόλιο για τη λύσσα, τον αντιλυσσικό ορό. Ο Παστέρ γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου στη Ντολ και μεγάλωσε στο Αρμπουά, εκεί που είχε το εργαστήριό του και σήμερα στεγάζεται το μουσείο του. Παιδί βυρσοδέψη, ξεχώρισε στο σχολείο, είχε φοβερό ταλέντο στη ζωγραφική, αλλά ο πατέρας του δε το θεωρούσε επικερδές επάγγελμα. Έτσι άφησε κάθε καλλιτεχνική ανησυχία και διάβαζε σκληρά. Πήγε στην Εκόλ Νορμάλ και έγινε καθηγητής φυσικής. Στα 28 του έγινε καθηγητής της Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου. Η παστερίωση, τα μικρόβια και η σωτηρία των γαλλικών κρασιών Οι έρευνες του Παστέρ απέδειξαν ότι κάποιοι μικροοργανισμοί μόλυναν τα υγρά κατά τη ζύμωση. Τότε επινόησε μία διαδικασία θέρμαινε τα υγρά όπως το γάλα ώστε να σκοτώσει όλους σχεδόν τους μικροοργανισμούς που βρίσκονταν ήδη μέσα τους. Μαζί με τον Κλωντ Μπερνάρ ολοκλήρωσε την πρώτη δοκιμή στις 20 Απριλίου 1862. Αυτή η διαδικασία ονομάσθηκε παστερίωση. 
Για την ιστορία, ο Ναπολέων ο Γ΄ κατέφυγε στον Παστέρ και του ζήτησε να σώσει τη βιομηχανία οίνου της Γαλλίας από ένα δύσκολο πρόβλημα που αντιμετώπιζε.Το καλό γαλλικό κρασί ήταν περιζήτητο σε όλη την Ευρώπη. Ωστόσο, όσοι είχαν αμπέλια είχαν χάσει χρήματα όταν τα μπουκάλια χαλούσαν κατά τη μεταφορά. Ο Παστέρ συνειδητοποίησε ότι αυτό συνέβαινε εξαιτίας του ότι μολύνονταν. Με μια σειρά προσεκτικών πειραμάτων ανακάλυψε πως όταν το κρασί θερμαίνεται στους 55 βαθμούς, μπορούσαν να σκοτώσουν τα μικρόβια χωρίς να αλλοιώνουν ή να καταστρέφουν τη γεύση. Αυτή η διαδικασία, που αργότερα ονομάστηκε παστερίωση, έσωσε τη βιομηχανία οίνου, και εδραίωσε τη φήμη του Παστέρ. Σήμερα, είναι μια μέθοδος που χρησιμοποιείται ευρέως στην βιομηχανία τροφίμων. 
Μουσείο Παστέρ στη γενέτειρά του Μελετώντας αργότερα τη χολέρα των πουλερικών, ο Παστέρ διαπίστωσε ότι οι παλιές καλλιέργειες μικροβίων, καθιστούν τα πουλερικά άνοσα ως προς την ασθένεια της χολέρας. Ήταν η αρχή της ιδέας του να προκαλείται ανοσία μέσω εμβολιασμών, πράγμα που είχε εφαρμοστεί παλιότερα στην περίπτωση της ευλογιάς. Ήταν ο περίφημος δαμαλισμός, μια μέθοδος πολύ διαδεδομένη στην εποχή του Παστέρ. 
Η ανακάλυψη του Παστέρ έφερε επανάσταση στην έρευνα για τις μολυσματικές ασθένειες. Ο Παστέρ στη συνέχεια δημιούργησε το πρώτο εμβόλιο για τη λύσσα μολύνοντας με τον ιό της κουνέλια και εξασθενώντας μετά τον ιό με αποξήρανση του προσβεβλημένου νευρικού ιστού. Το εμβόλιο είχε δοκιμασθεί μόνο σε 11 σκύλους πριν την πρώτη δοκιμή του σε άνθρωπο. Αυτή η δοκιμή έγινε πρόωρα από τον Παστέρ για να σώσει τη ζωή ενός εννιάχρονου αγοριού που είχε δαγκωθεί από λυσσασμένο σκύλο, του Joseph Meister, στις 6 Ιουλίου 1885. Ο Παστέρ διακινδύνευσε τη θέση του καθώς δεν ήταν γιατρός. Ο εμβολιασμός είχε θεαματική επιτυχία, αφού το παιδί απέφυγε εντελώς την ασθένεια. Μετά από αυτό, ο Παστέρ απέκτησε παγκόσμια δόξα και φήμη, και υμνήθηκε σαν ήρωας. 
Η επιτυχία αυτή έθεσε τα θεμέλια για την παρασκευή και πολλών άλλων εμβολίων, καθώς και στην ίδρυση του Ινστιτούτου Παστέρ, του οποίου ο ίδιος έγινε τιμητικά ο πρώτος διευθυντής. Σε πολύ νεαρή ηλικία, στα 45 του υπέστη εγκεφαλικό και παρέλυσε από την αριστερή του πλευρά. Αλλά δε σταμάτησε να εργάζεται μέχρι το τέλος της ζωής του με τρομερή αφοσίωση. 
Το Ινστιτούτο Παστέρ στην Αθήνα Ο Παστέρ τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο της Λεγεώνας της Τιμής, παράσημο με το οποίο έχουν τιμηθεί μόνο 75 άνθρωποι στην ιστορία και κατέλαβε την ενδέκατη θέση στο βιβλίο του Michael H. Hart «Οι 100: μια κατάταξη των πιο σημαντικών προσώπων της Ιστορίας». Ο αστεροειδής 4804 Παστέρ (4804 Pasteur), που ανακαλύφθηκε το 1989, πήρε το όνομά του καθώς και ο μεγάλος κρατήρας Παστέρ στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης.