Πώς βγήκαν και τι σημαίνουν οι φράσεις, «κόστισε ο κούκος αηδόνι» και «ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη»; Μια εύστοχη παρατήρηση που έγινε διαχρονική φράση


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.


Ο Πατριάρχης επισκέφτηκε καθηκόντως πλείστους όσους από τους σεπτούς και αγίους τόπους της Μνήμης, άναψε τα αρμόδια κεριά, προσκύνησε τα Θυσιαστήρια των Ναών, συναντήθηκε με τους λιγοστούς μαθητές, έκοψε την πίτα τους, πέρασε από το προγονικό σπίτι του.
Κατ’ αυτές τις ημέρες επισκέφτηκε την Ίμβρο και ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας κ. Τέρενς Κουίκ, παραβρέθηκε μάλιστα στην κοπή της βασιλόπιτας από τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς των ελληνικών σχολείων του νησιού που επαναλειτούργησαν, έπειτα από μισόν αιώνα. Την πίτα έκοψε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, στο Σχοινούδι, όπου συγκεντρώθηκαν οι τριάντα συνολικά μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Ο κ. Κουίκ επισκέφτηκε, εξάλλου, συνοδευόμενος από τον γενικό πρόξενο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη Ευάγγελο Σέκερη, επισκέφθηκε τον έπαρχο του νησιού και στη συνέχεια ξεναγήθηκε, από τον πρόεδρο του Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Συνδέσμου Ίμβρου Λάκη Βίγκα και τον λυκειάρχη Μάκη Καμπουρόπολο, στο Γυμνάσιο και Λύκειο των Αγριδίων που λειτούργησε πέρυσι έπειτα από ριζική ανακαίνιση. Ακολούθως, επισκέφθηκε το δημοτικό σχολείο στο χωριό των Αγίων Θεοδώρων, όπου έχει γεννηθεί και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης του επαφής με τα παιδιά στα Αγρίδια, το απομακρυσμένο -και στην πλειονότητα ελληνικό- χωριό του νησιού και το δημοτικό στους Αγίους Θεοδώρους, ο ΥΦΥΠΕΞ δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ:
«Το γεγονός ότι μετά από τις προσπάθειές του, το στοίχημα που έχει βάλει με τον εαυτό του ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος να ανοίξουν μετά από μισό αιώνα τα ελληνικά σχολεία εδώ στην Ίμβρο -και φέτος άνοιξε και το νηπιαγωγείο- δείχνει μια κατάσταση η οποία πραγματικά ξεπερνά κάθε προσδοκία. Ευχαρίστησα και τον έπαρχο του νησιού, η συμβολή του οποίου ήταν πάρα πολύ σημαντική σε όλη αυτή τη διαδικασία, όπως έδωσα και ένα πολύ μεγάλο “ευχαριστώ” και στους εκπαιδευτικούς που έχουν έρθει από την Ελλάδα, πολλοί από τους οποίους έχουν καταγωγή από την Ίμβρο».
Και πρόσθεσε: «Είναι πολύ ωραία να βλέπεις Ελληνόπουλα είτε να γυρίζουν σε έναν ιστορικό τόπο είτε να γεννιούνται εδώ -γιατί έχουμε και αυτό-, δίνοντας μια νέα ζωή και ένα νέο χαρακτήρα στο νησί της Ίμβρου. Από πλευράς της ελληνικής Πολιτείας και σε συνεργασία και με τα σωματεία και τις ενώσεις των Ιμβρίων στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία και με τις διπλωματικές μας αρχές, σε συνεργασία και με τις τοπικές αρχές, θα γίνει ό,τι είναι δυνατόν, έτσι ώστε αυτό το όραμα, δηλαδή το όραμα του να ξαναβιώσουν οι Έλληνες της Ίμβρου αυτό που πραγματικά τους αξίζει, να συνεχιστεί σε ακόμα πιο στέρεες και σημαντικές βάσεις».
Μετά από μισό αιώνα οι παιδικές φωνές ακούγονται και πάλι δυνατά στο κάποτε αμιγώς ελληνικό νησί που μετά τη Συνθήκη της Λοζάνης πέρασε στα χέρια της Τουρκίας. «Βρίσκομαι σε μια Ίμβρο που αναγεννάται από την τέφρα. Σαν τον φοίνικα. Πώς να μην είμαι γεμάτος από συγκίνηση και ευγνωμοσύνη», είπε απευθυνόμενος στους συμπατριώτες του ο κ. Βαρθολομαίος.
Όπως τόνισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο οποίος κατάγεται από τους Αγίους Θεοδώρους εκεί όπου λειτουργούν το Δημοτικό και προσφάτως το ελληνικό νηπιαγωγείο του νησιού, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 έως και τις αρχές της δεκαετίας του 1980 «όλα τα’ σκιαζε η φοβέρα. Ήταν μαύρα και σκοτεινά, χωρίς ίχνος ελπίδος και προοπτικής». Στις αρχές του 2017, συνέχισε, ο Ελληνισμός του νησιού έφτασε να έχει όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και 33 μαθητές.
Ο Τέρενς Κουίκ, απευθυνόμενος στους μαθητές, στους εκπαιδευτικούς καθώς και στους φορείς που εργάστηκαν για το εγχείρημα επαναφοράς της ελληνικής εκπαίδευσης στην Ίμβρο, τόνισε ότι οι προσπάθειές τους, αλλά και το αποτέλεσμα, δείχνουν τι σημαίνει πολυπολιτισμός και ειρηνική συνύπαρξη «όχι μονάχα λαών, αλλά και δύο διαφορετικών θρησκευμάτων. Γιατί έτσι πρέπει να πορεύεται ο κόσμος».
Νωρίτερα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχε αποκαλύψει ότι σε μια συνάντηση με τον πρώην υπουργό Παιδείας της Τουρκίας Ναβί Αβτζί, στο πλαίσιο διάλεξης στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, όταν τον ευχαρίστησε για τις άδειες που υπέγραψε ώστε να επαναλειτουργήσουν τα σχολεία στην Ίμβρο, ο Τούρκος πολιτικός του απάντησε: «Ήταν χρέος μας να το κάνουμε».





Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί στις ΗΠΑ- δικαιολογημένα ή όχι- επισκιάζονται όμως και κάποια σοβαρά, μελανά για πολλούς, σημεία της διακυβέρνησης Ομπάμα. Ποιος θυμάται για παράδειγμα τη δέσμευση πως μέχρι το τέλος της θητείας του θα έχει κλείσει το Γκουαντάναμο; Ή ποιος ξέρει πως το 2016, επί προεδρίας Ομπάμα εγκρίθηκαν 10 φορές περισσότερες επιθέσεις με drone απ’ ότι επί Τζορτζ Μπους και πως οι ΗΠΑ βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση για περισσότερο καιρό απ’ ό,τι σε κάθε άλλη Προεδρία των ΗΠΑ; Όπως αναφέρει δημοσίευμα του Independent, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, ο Ομπάμα αύξησε σημαντικά τον αριθμό των βομβών που έπληξαν αρκετές χώρες ανά τον κόσμο. Συγκεκριμένα οι ΗΠΑ «έριξαν» μόνο το 2016, 3.000 περισσότερες βόμβες συγκριτικά με το 2015 ανεβάζοντας τον αριθμό των επιθέσεων σε 26.171!
Όπως φαίνεται δε στον χάρτη που σχεδίασε το Statista για λογαριασμό του Independent οι περισσότερες βόμβες έπληξαν τη Συρία (12.192 βόμβες) και ακολουθούν το Ιράκ, το Αφγανιστάν, η Λιβύη, η Υεμένη, η Σομαλία και το Πακιστάν. Ο αριθμός δε που αναφέρεται, όπως τονίζεται στο δημοσίευμα, είναι πολύ πιθανό να είναι σημαντικά μικρότερος του πραγματικού αριθμού βομβών που έχουν «ρίξει» οι ΗΠΑ δεδομένου πως μόνη αξιόπιστη πηγή προέρχεται μόνο από έναν μικρό αριθμό χωρών και ένας μεγάλος αριθμός βομβών μπορεί να χαρακτηρίζονται από το Πεντάγωνο ως μόνο «ένα χτύπημα». Από τις επιβεβαιωμένες πάντως επιθέσεις η συντριπτική πλειοψηφία, 24.287 στόχευαν τη Συρία και το Ιράκ, σύμφωνα και με την ανάλυση των επίσημων στοιχείων από τον Micah Zenko, συνεργάτη του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων. Η έρευνα του κατέληξε στο συμπέρασμα πως οι ΗΠΑ έριξαν το 79% του συνόλου των 30.743 βομβών των συμμαχικών χωρών που δρουν στην περιοχή. Έτσι ενώ ο Ομπάμα μείωσε τον αριθμό των αμερικανών στρατιωτών που υπηρετούν σε Αφγανιστάν και Ιράκ αλλά πολλαπλασίασε τη χρήση μη επανδρωμένων αεροπορικών επιδρομών.
Κέρδος online 20/1/2017 7:30
Και ο Χριστός έκανε μαθητή του τον Ιούδα» ανέφερε χαρακτηριστικά, προκαλώντας αίσθηση, ο Αλέκος Αλαβάνος, ερωτηθείς για τη διαδοχή του στον Συνασπισμό από τον Αλέξη Τσίπρα.«Όταν έγινε αυτή η επιλογή, ήταν άλλος ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν άλλες οι θέσεις που υποστήριζαν ο σημερινός πρωθυπουργός και τα άλλα στελέχη» είπε, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1, ο επικεφαλής του Σχεδίου Βήτα.Ο κ. Αλαβάνος τόνισε μεταξύ άλλων ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με κάθε τρόπο -πολλές φορές παράνομο- θέλει να αποκτήσει μια ισχυρή θέση στον χώρο της διαπλοκής.Σχολιάζοντας τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης στον Τύπο, είπε πως η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει να κάνει με το πώς θα ξεπεράσει την διαπλοκή, αλλά με το πώς θα αποκτήσει μια ισχυρή θέση σε αυτήν.Επίσης, σημείωσε ότι κανείς δεν περίμενε ότι στον ΔΟΛ θα είχε υπάρξει συμφωνία που θα έφερνε τον Βασίλη Μουλόπουλο να εμφανίζεται ως σωτήρας του Οργανισμού.
Παράλληλα η ομοσπονδία ενημερώνει πως: «Κατά την χθεσινή ημέρα (Τετάρτη 18/1/2017) εμποδίστηκε η μεταφορά των πυρομαχικών από τους εργαζόμενους και παρά την ισχυρή αστυνομική παρουσία δεν προχώρησαν σε επέμβαση καθώς τους αποδόθηκε συγκεκριμένη επιστολή της Ομοσπονδίας και του Σωματείου που παραλήπτες αυτής, ήταν όλοι οι αρμόδιοι φορείς.
Μετά απ’ αυτό, η Διοίκηση της εταιρείας προχώρησε σε μηνύσεις 14 εργαζομένων ζητώντας για σήμερα (19/1/2017) και ώρα 10.00 π. μ. την παρέμβαση των ΜΑΤ.
Η Ομοσπονδία μας μαζί με τους εργαζόμενους των ΕΑΣ Ελευσίνας είναι και πάλι σήμερα εκεί, έτοιμοι να δεχθούν οποιαδήποτε συνέπεια για να προστατέψουν τα συμφέροντα της εταιρείας δηλώνοντας ότι με τρομοκρατία δεν λύνονται τα προβλήματα, η εργασιακή ειρήνη δεν επιβάλλεται, αλλά χτίζεται».Επίσης η ΟΕΧΒΕ ανακοίνωσε μέσω του λογαριασμού της στο facebook ότι «οι εργαζόμενοι κάλεσαν τους ιδιώτες να προβούν στην φόρτωση των πυρομαχικων παράδοξα», οι οποίοι όμως «αρνήθηκαν να προβούν στην φόρτωση και πήραν τα φορτηγά και έφυγαν…..
Ο λόγος της φυγής τους ήταν να αποφύγουν την σύλληψη γιατί άκουσον άκουσον, το κλάρκ για την φόρτωση δεν διέθετε καμμιά πιστοποίηση όχι μόνο για την φόρτωση των πυρομαχικων αλλά και για οποιαδήποτε άλλη εργασία . Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του πόσο σοβαρά η Διοίκηση της Εταιρείας αντιμετωπίζει τα θέματα ασφάλειας σε ένα εργοστάσιο πυρομαχικών. Οι εργαζόμενοι θα καταθέσουν μήνυση προς όλους τους υπευθύνους».Σχετική είδηση: Αμυντική βιομηχανία: Σοβαρά ζητήματα ασφάλειας καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι
Γεννήθηκα στην Αθήνα, στην περιοχή του Αγίου Σώστη. Είμαι γέννημα-θρέμμα Αθηναίος, γκάγκαρος, γιατί και ο πατέρας μου και ο παππούς μου και ο προπάππος μου γεννήθηκαν στην Αθήνα. Οι πρόγονοί μου ήταν βοσκοί, κατέβηκαν από την ορεινή Δωρίδα, το Λιδωρίκι, και ακόμα παραπάνω, τη Μουσουνίτσα, όταν ο Καραϊσκάκης μάζευε τα παλικάρια του να φτιάξει το ασκέρι του για να κατέβει στην Αθήνα. Έτσι, λοιπόν, όταν σκοτώνεται ο αρχιστράτηγος στο Φάληρο, το ασκέρι του δεν γύρισε ποτέ πίσω, έμεινε εδώ. Και όταν απελευθερώθηκε η Αθήνα, αυτοί οι άνθρωποι έκαναν το επάγγελμα που γνώριζαν, δηλαδή του βοσκού. Είχαν τις στάνες τους στη Μιχαλακοπούλου. Η Μιχαλακοπούλου ήταν τότε ο Ιλισσός, εκεί πότιζαν τα ζωντανά τους και τα έβοσκαν στις γύρω περιοχές – οι περιοχές στο Μέγαρο Μουσικής, στο Γουδί, στο Badminton, εκεί όπου είναι τα στρατιωτικά νοσοκομεία, μέχρι τις παρυφές του Υμηττού, στις παρυφές του Λυκαβηττού αλλά και στα Τουρκοβούνια. Οι άνθρωποι αυτοί από βοσκοί εξελίχθηκαν σε γαλακτοπώλες και στο τέλος σε ζαχαροπλάστες. Ιστορικά, το επίθετό μου ξεκινάει από το Βάρσος. Κάποιος γιος Βάρσου που τον έλεγαν Γιάννη έκανε το επίθετό του Βαρσογιάννης, αλλά δεν έφτανε αυτό. Τις Απόκριες, σε κάποιο οικογενειακό γλέντι, πήρε μια προβιά αρνιού που ήταν στρωμένη μπροστά στο τζάκι, τη φόρεσε κι άρχισε να χορεύει. Από τότε επικράτησε το όνομα Αρνιακός. Ο παππούς μου, ο Τάσος Αρνιακός, έγινε επιπλοποιός και ο πατέρας μου μηχανικός – ξέφυγαν από το πατροπαράδοτο επάγγελμα.
Τα τελευταία χρόνια έχουμε σαφέστατα μια υποχώρηση της χιονόπτωσης και της χιονόστρωσης και πώς να είναι διαφορετικά, όταν, πέφτοντας, το χιόνι, έχει να αντιμετωπίσει «αντιαεροπορικά», όπως οι εξατμίσεις των αυτοκινήτων, τα φουγάρα, οι καπνοδόχοι από τα καλοριφέρ και όλη η ανθρώπινη δραστηριότητα της μεγαλούπολης.
Το άρθρο Παπαχρήστου
«Αλλο το ’77, άλλο το 2017»
Πρέπει να ομολογήσω ότι όταν χθες νωρίς το βράδυ έγραφα για να καθησυχάσω συνάδελφό μου της «Αυγής», η οποία ανησύχησε περί της τύχης μου στα «ΝΕΑ», το ακόλουθο: «Παραμένω εδώ, σε αυτή τη σελίδα. Και θα παραμείνω όσο έχω την ευχέρεια να διατυπώνω ελεύθερα και χωρίς παρεμβάσεις, άποψη. Οταν αυτό πάψει για κάποιο λόγο να ισχύει (λ.χ., στην απίθανη περίπτωση να μεταβληθούν «ΤΑ ΝΕΑ” στη μεσημεριανή εκδοχή της “Αυγής”) είναι προφανές οι θα εκλείψουν και οι λόγοι ύπαρξης του «”Στίγματος”», αγνοούσα παντελώς τις εξελίξεις περί την ανάληψη των τυχών του ΔΟΛ από τον κύριο Βασίλη Μουλόπουλο.
Οχι πως θα άλλαζα κάτι σε σχέση με ό,τι έγραψα, αν το είχα πληροφορηθεί νωρίτερα, αλλά είναι ευκαιρία νομίζω να ξεκαθαρίσω κάτι που φαίνεται πως παραβλέπουν, εκουσίως ή ακουσίως, όσοι εκ του παρασκηνίου προχώρησαν σε αυτή την περίεργη έως και ύποπτη μεθόδευση:
Τα μέσα ενημέρωσης, και κυρίως οι εφημερίδες, δεν είναι απλώς ένας τίτλος, ένα όνομα σε μια μαρκίζα. Είναι πάνω απ’ όλα οι άνθρωποι που τις στελεχώνουν. Αυτοί που κάτω από μύριες δυσκολίες αγωνίζονται καθημερινά να παραδώσουν στον αναγνώστη της επομένης, που είναι και ο πραγματικός τους εργοδότης, ένα άρτιο από κάθε άποψη προϊόν που να δικαιολογεί το 1,5 ευρώ που εκείνος κατέβαλε για να αγοράσει την εφημερίδα.
Χωρίς αυτούς ή κάποιους από αυτούς, μια εφημερίδα όσο βαρύ και να είναι το όνομά της, δεν είναι παρά ένα «αδειανό πουκάμισο»…
Και είναι μεγάλο λάθος να προσπαθείς σήμερα να ερμηνεύσεις τα πράγματα με κάτι που έχει συμβεί στο παρελθόν. Το 2017 δεν είναι ούτε το 1977 ούτε καν το 2007.
Εμπιστοσύνη
ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΤΥΧΑΙΑ σε αυτές τις ημερομηνίες. Σε μια συζήτηση που είχαμε με τον Σταύρο Ψυχάρη προ καιρού στο Da Capo στην σκιά της «ιερής κολόνας», μου είχε υπενθυμίσει το γεγονός της μεταπήδησης του κορυφαίου χρονογράφου των «ΝΕΩΝ» Δημήτρη Ψαθά από τα «ΝΕΑ» στην «Ελευθεροτυπία» του Κίτσου Τεγόπουλου, εκεί περί το 1977. Τον σάλο που είχε προκαλέσει και τον φόβο για την επίπτωση που θα είχε στην κυκλοφορία των «ΝΕΩΝ». Αποδείχθηκε ότι δεν είχε την παρά ελάχιστη. Και έμεινε στην ιστορία του Τύπου ως κορυφαίο παράδειγμα ότι τελικά το «μοναστήρι να ‘ναι καλά, κι από καλόγερους…»
Αλλά όπως προανέφερα, το 1977 δεν είναι το 2017. Τότε μπορεί να έφυγε ο Ψαθάς και να μην άνοιξε μύτη, επειδή της θέση του χρονογράφου της εφημερίδας την κατέλαβε ο Παύλος Παλαιολόγος, άλλος κολοσσός της δημοσιογραφίας. Σήμερα 40 χρόνια μετά ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι θα ισχύσει το ίδιο;Εγώ δεν θα στοιχημάτιζα. Μην κάνουν το λάθος οι εκ του παρασκηνίου δρώντες. Γιατί όπως προανέφερα, μια εφημερίδα είναι κυρίως και πρωτίστως οι άνθρωποί της. Αυτούς ξέρουν, αυτούς εμπιστεύονται οι αναγνώστες των «ΝΕΩΝ». Αλλιώς θα αγόραζαν «Αυγή», να διαβάζουν Καρτερό και Κατσάκο…

Το παλαιότερο σωζόμενο σπίτι της Αθήνας βρίσκεται στο 96 της οδού Αδριανού, στην Πλάκα, και ανήκε στην αριστοκρατική οικογένεια του Αθηναίου άρχοντα Άγγελου Μπενιζέλου –κόρη του οποίου ήταν κάποια που αργότερα θα γινόταν γνωστή ως Αγία Φιλοθέη. Το σπίτι χρονολογείται από τον 16ο αιώνα, αλλά το μεγαλύτερο μέρος απ’ ό,τι βλέπουμε σήμερα είναι από τα τέλη του 17ου και τις αρχές του 18ου. Χαρακτηριστικό δείγμα οθωμανικής αρχιτεκτονικής, με χαγιάτι, εσωτερική αυλή και πηγάδι, το σπίτι αναστηλώνεται τα τελευταία χρόνια για να γίνει μουσείο.

Κέρδος online 19/1/2017 11:58