Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Η Ολλανδία παράγει σε αξία 1700 ευρώ το στρέμμα, το Ισραήλ 1290 και η Ελλάδα μόλις 190…

Η Ολλανδία παράγει σε αξία 1700 ευρώ το στρέμμα, το Ισραήλ 1290 και η Ελλάδα μόλις 190…

Σε σύγκριση της αγροτικής οικονομίας ανάμεσα στην Ελλάδα, την Ολλανδία και το Ισραήλ προέβη, ο γενικός διευθυντής Λιανικής Τραπεζικής της Eurobank κ. Ιάκωβος Γιαννακλής μιλώντας στο 3ο συνέδριο αγροτικής επιχειρηματικότητας που διοργάνωσε ο Economist.
Όπως είπε χαρακτηριστικά,
• Η Ολλανδία με 45 εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργειών παράγει περίπου σε αξία 1700 ευρώ ανά στρέμμα.
• Το Ισραήλ με 6 εκατ. στρέμματα καλλιεργειών παράγει περίπου σε αξία 1290 ευρώ ανά στρέμμα.
• Η Ελλάδα με 37 εκατ. στρέμματα καλλιεργειών παράγει περίπου σε αξία 190 ευρώ ανά στρέμμα.
 «Είμαστε 1 προς 9 σε σχέση με την Ολλανδία. Η Ολλανδία ακολουθεί πολιτική αγοράς, το Ισραήλ πολιτική καινοτομίας και η Ελλάδα πολιτικές σκοπιμότητες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ιάκωβος Γιαννακλής.
Από την πλευρά του ο πρέσβης της Ολλανδίας κ. Caspar Veldkamp τόνισε ότι τον τελευταίο χρόνο η χώρα του εξήγε αγροδιατροφικά και αγροτεχνολογικά προϊόντα αξίας 94 δις ευρώ, καταλαμβάνοντας εκ νέου τη δεύτερη θέση παγκοσμίως.
Ο κ. Veldkamp στάθηκε στην «εξαιρετική συνεργασία» κατά μήκος ολόκληρης της αγροδιατροφικής αλυσίδας αξίας της Ολλανδίας, καθώς και στην ποιότητα των υποδομών, στις υψηλές δυνατότητες στον τομέα των logistics και στη θέση του λιμένα του Ρότερνταμ, με αποτέλεσμα ο αγροδιατροφικός τομέας να αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 10% της ολλανδικής οικονομίας και απασχόλησης.
Όπως είπε, ο τομέας έχει ισχυρό διεθνή προσανατολισμό και συνδέεται με το 21% της συνολικής εξαγωγικής αξίας της χώρας. Περίπου το 55% του ολλανδικού εμπορικού πλεονάσματος προέρχεται από το εμπόριο στα γεωργικά προϊόντα.
Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στην ολλανδική κουλτούρα αναζήτησης νέων στυλ επιχειρηματικότητας, για παράδειγμα μέσω startups, υπογραμμίζοντας τη δραστηριοποίηση της ολλανδικής πρεσβείας μέσω της πρωτοβουλίας του Orange Grove στην Αθήνα.
ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΗΣΕ
Η ΕΛΛΑΔΑ
 Η κρίση στην Ελλάδα οδήγησε τελικά σε success stories σε τομείς προϊόντων όπως η φέτα και η ελιά, ωστόσο, η χώρα δεν θα παραδώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα αν δεν πολλαπλασιάσει την αποδοτικότητα της γης, αν δεν εισάγει τεχνολογία και αν δεν ωθήσει την επιχειρηματικότητα.
Στην εκτίμηση αυτή προέβη από το βήμα του Economist ο πρόεδρος του REDESTOS Efthymiadis Agrotechnology Group κ. Νίκος Ευθυμιάδης, ο οποίος τόνισε ότι τα τελευταία 30 χρόνια η Ελλάδα μάλλον οπισθοχώρησε στον τομέα της αγροτικής τεχνολογίας, «αντί να παρακολουθήσει τα παραδείγματα άλλων χωρών, όπως η Ολλανδία».
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
«Ο γεωργός θα πρέπει πλέον να γνωρίζει και την τεχνολογία εκτός από τη γη, ενώ η τεχνολογία θα πρέπει να είναι φιλική προς αυτόν», ανέφερε χαρακτηριστικά ο cloud leader της IBM Ελλάδος και Κύπρου Κ. Χάρης Λιναρδάκης.
Όπως είπε, η τεχνητή νοημοσύνη θα διαδραματίζει πλέον τεράστιο ρόλο στην αγροτική παραγωγή, μέσω της ανάλυσης των δεδομένων από τις μετρήσεις στα χωράφια.
Στο πλαίσιο αυτό μίλησε για δυνατότητες όπως η δημιουργία αρχείου της περιοχής και η φωτογράφιση μεγάλων εκτάσεων για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων, με στόχο τις καλύτερες δυνατές επιλογές στην παραγωγική διαδικασία.
ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ
Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ
Την αποκατάσταση της διεθνούς εικόνας του Έλληνα επιχειρηματία, την ανάπτυξη οικονομιών κλίμακας και την οικοδόμηση branding των ελληνικών προϊόντων ανέδειξε ως προκλήσεις για την αγροτική παραγωγή της Ελλάδας ο εκπρόσωπος του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου κ. Marc Schmettau.
Η Ελλάδα προσφέρει πολλά τρόφιμα υψηλής ποιότητας, ωστόσο, η ποιότητα δεν είναι αρκετή για να πείσει τους δυνητικούς καταναλωτές να αγοράσουν τα ελληνικά προϊόντα, επεσήμανε ο κ. Schmettau, τονίζοντας ότι χρειάζεται να έρθουν κοντά όλοι οι συμμετέχοντες στην αγορά και να υιοθετήσουν βέλτιστες πρακτικές.
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΑ
ΕΡΓΑΛΕΙΑ
Τις επόμενες εβδομάδες η Ελλάδα θα επωφεληθεί από το fi-compass, το στοχευμένο ευρωπαϊκό πρόγραμμα coaching, σε συνδυασμό με τη χρήση των οικονομικών εργαλείων στον αγροτικό τομέα, υπογράμμισε κατά την ομιλία του στο συνέδριο Αγροτικής Επιχειρηματικότητας του Economist στη Θεσσαλονίκη ο διευθυντής Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Εδαφικής Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) κ. Werner Schmidt.
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η ελληνική αρχή διαχείρισης του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης έχει ζητήσει από την ΕΤΕπ να υλοποιήσει μια εκ των προτέρων αξιολόγηση ώστε να επαληθεύσει τις δυνατότητες εφαρμογής χρηματοοικονομικών εργαλείων τα οποία υποστηρίζει το ΠΑΑ. Η μελέτη αναμένεται να αρχίσει τον Απρίλιο.
Μεταξύ άλλων, ο κ. Schmidt εξέφρασε την εκτίμηση ότι η Ελλάδα, με τη θέση της στη Μεσόγειο, είναι ικανή να διαφοροποιηθεί ανάμεσα στους παγκόσμιους παραγωγούς τροφίμων και να μοχλεύσει την υψηλή ποιότητα των προϊόντων της.
Το 2016 η ΕΤΕπ υποστήριξε το αγροδιατροφικό σύστημα με 9 δισ. ευρώ.
Εκτοξεύθηκε δορυφόρος για τη γεωργία ακριβείας
Όπως ανέφερε στο συνέδριο ο πρώην ειδικός γραμματέας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Δημήτρης Ιατρίδης, «οι εξελίξεις είναι κοσμογονικές τόσο σε τεχνολογικές μεθόδους και εφαρμογές, όσο και σε καινοτόμα σχήματα και χρηματοδοτικά εργαλεία. Μόλις πριν από τρεις ημέρες, στις 7 Μαρτίου, ένας νέος δορυφόρος παρατήρησης της γης εκτοξεύθηκε με σκοπό να υποστηρίξει τη γεωργία ακριβείας, τη διαχείριση γης και την περιβαλλοντική προστασία. Είναι ο Sentinel-2B, που αναπτύχθηκε από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος. Και όσον αφορά τις ηλεκτρονικές εφαρμογές, συμβαίνει τώρα μία πραγματική επανάσταση στο χώρο του e-agriculture, με ευεργετικά αποτελέσματα σε αγρότες, αλιείς αλλά και επιχειρηματίες στον πρωτογενή τομέα».
ΑΘΗΝΑ, Του Ανταποκριτή μας

http://www.eleftheria.gr
Δημοσιεύτηκε στισ

Εμυ Ντούρου 
12.03.2017

Στα τέλη του 19oυ και στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρξε μια τάση για εξερεύνηση φαινομένων που φάνταζαν παραφυσικά
Στα σαλόνια των διανοούμενων των τελών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα οι επικλήσεις πνευμάτων ήταν πιο δημοφιλείς ακόμη και από το μπριτζ. Επιφανείς Αθηναίοι, όπως ο καθηγητής αρχαιολογίας και πεζογράφος Αλέξανδρος Ρίζος-Ραγκαβής, μαγνητίστηκαν από την τάση του πνευματισμού που στη Βρετανία σάρωνε ήδη από τη βικτοριανή εποχή. Δεν ήταν λίγες οι βραδιές που ο Παλαμάς, ο Καρκαβίτσας και ο Δροσίνης με τις παρέες τους προσπάθησαν να καλέσουν τα πνεύματα του Βούδα, του Γκαίτε, του Ουγκώ, ενώ γνωστές ήταν οι πνευματιστικές σεάνς που στήνονταν στο περίφημο σαλόνι του Γεωργίου Σουρή, στο σπίτι του στο Νέο Φάληρο, με προσκεκλημένους τον Γρηγόριο Ξενόπουλο, τον Παύλο Νιρβάνα, τον Μπάμπη Αννινο, τον Νικόλαο Επισκοπόπουλο και πολλούς άλλους γνωστούς Αθηναίους. Αν και οι συμμετέχοντες υποστήριζαν πως αυτές οι συγκεντρώσεις γίνονταν με μόνο στόχο το γέλιο, όπως άλλωστε οτιδήποτε συνέβαινε στο σαλόνι του Σουρή, πρόσφεραν πλούσιο υλικό για άρθρα σε εφημερίδες της εποχής. Από τον πνευματισμό στην ψυχοφυσιολογίαΣτις πνευματιστικές συγκεντρώσεις του Σουρή συμμετείχε και ο Αγγελος Τανάγρας ή Αγγελος Ευαγγελίδης, όπως ήταν το κανονικό του όνομα, που υπήρξε γενικός αρχίατρος του Πολεμικού Ναυτικού και λογοτέχνης και έζησε τα σημαντικότερα γεγονότα της ιστορίας των τελών του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού από μέσα (γεννήθηκε το 1877). Μετά τη συνταξιοδότησή του, δημιούργησε στα τέλη του 1923, δηλαδή έναν χρόνο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, την Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών, στα πρότυπα της αντίστοιχης βρετανικής, που λειτουργούσε ήδη από το 1882. Στόχος του ήταν μέσα από πειράματα πάνω σε φαινόμενα που έμοιαζαν παραφυσικά, να καταρρίψει τις δεισιδαιμονίες. Ο Τανάγρας δεν δεχόταν την ύπαρξη πνευμάτων, αλλά πίστευε ότι τα φαινόμενα αυτά ήταν προϊόντα του ανθρώπινου νου, ικανότητες του οποίου ακόμη δεν είχαν εξερευνηθεί. Στόχος του ήταν εν ολίγοις να γκρεμίσει ό,τι πρέσβευε ο πνευματισμός και να ερμηνεύσει τα παράδοξα φαινόμενα με τη μέθοδο της ψυχοφυσιολογίας. Οπως έλεγε ο καθηγητής Παθολογίας Σπύρος Λιβιεράτος, μέλος της ΕΨΕ, «Οι αρκούμενοι εις τον χαρακτηρισμόν αυτών ως “υπερφυσικών” θα έπρεπε να έχουν υπόψει ότι το “υπερφυσικόν” δεν υπάρχει, διά τον απλούστατον λόγον ότι παν ό,τι υπάρχει και γίνεται είναι μόνον φυσικόν, εάν δε δεν δύναται να εξηγηθή πώς συμβαίνει, τούτο σημαίνει ότι είναι υπερνοητόν». Τι κοινό έχει ο Παύλος Νιρβάνας με τον Φρόιντ;Εκτός από τον Τανάγρα, που ήταν ο πρόεδρος, στην εταιρεία συμμετείχαν ο Παύλος Νιρβάνας, ο Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς, ο νευρολόγος Αρ. Μιλτιάδης Βλαστός, ο διευθυντής της Λαϊκής Τράπεζας Κοσμάς Καλυβίτης. Ως ένας από τους πρώτους συνεργάτες της Εταιρείας αναφέρεται και ο πρωθυπουργός Αθανάσιος Ευταξίας, ενώ στις συναντήσεις λάμβανε συχνά μέρος και η Καλλιρρόη Παρρέν (η πρώτη διάλεξη του Τανάγρα δόθηκε το 1924 στην αίθουσα του Λυκείου Ελληνίδων). Η σοβαρότητα με την οποία είχαν την πρόθεση να προσεγγίσουν θέματα που εύκολα μπορούσαν να καταλήξουν γραφικά έκανε πολλούς επιστήμονες και διανοούμενους να ασχοληθούν με τις δραστηριότητες της εταιρείας και την Αλεξάνδρα Χωρέμη Μπενάκη, της γνωστής οικογενείας, να προσφέρει μεγάλα ποσά για την πραγματοποίηση των πειραμάτων. Στο πρωτόκολλο της εταιρείας ως επίτιμα μέλη «αποδεχθέντα την εκλογήν των» αναφέρονται, μεταξύ άλλων, ο Αϊνστάιν, ο Φρόιντ, ο Ανρί Μπερξόν και η Μαρί Κιουρί. Η Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών πειραματίστηκε με φαινόμενα όπως η τηλεκίνηση, η τηλεπάθεια, η διόραση και η ψυχομετρία. Εκατοντάδες πειράματα έγιναν στα γραφεία της εταιρείας με στόχο να διερευνηθεί η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Σε αυτά συμμετείχαν διάφορα μέντιουμ της εποχής, όπως η Κλειώ Γεωργίου, η Κωνσταντία Νικολαΐδου, η Ανδρονίκη Χαλκιαδάκη, η Ελένη Ζακυνθινού, η Κασσάνδρα, η Ελπινίκη, η Ελπίδα Παυλάτου και η Ελένη Κηκίδου, που την πήγαν στον Τανάγρα όταν ήταν μόλις 11 χρόνων και η οποία στη συνέχεια συνεργάστηκε με την αστυνομία στη διαλεύκανση υποθέσεων. Η μεγάλη της επιτυχία υπήρξε η συμβολή της στη σύλληψη του «δράκου» της Βουλιαγμένης στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Αντικείμενα σπάνε, κλειδωμένες πόρτες ανοίγουνΕκτός από τα πειράματα που γίνονταν στα γραφεία της εταιρείας, ειδικές αποστολές οργανώνονταν για καταγραφή περιπτώσεων που δεν μπορούσαν να εξηγηθούν. Στην μηνιαία έκδοση με τίτλο «Ψυχικαί Ερευναι», που πρωτοκυκλοφόρησε το 1925, τα φαινόμενα αυτά περιγράφονται με τίτλους όπως: «Τηλεκινητικά φαινόμενα Κοζάνης», «Το εκτόπλασμα του Ηρακλείου», «Τηλεκινητικά φαινόμενα Αμφιλοχίας», «Τα φαινόμενα των Σπετσών». Μέσα από τις επισκέψεις και τα πειράματα η ομάδα του Τανάγρα προσπαθούσε να ερμηνεύσει επιστημονικά όσα μέχρι τότε θεωρούνταν φαντάσματα, δαιμονισμοί κ.λπ. Στα άρθρα των «Ψυχικών Ερευνών» περιγράφονται αντικείμενα που σπάνε μόνα τους, πόρτες κλειδωμένες που ανοίγουν χωρίς να τις αγγίξει ανθρώπινο χέρι, μορφές που εμφανίζονται μέσα σε κρεβατοκάμαρες τη νύχτα, εκτοπλάσματα που παίρνουν ανθρώπινη μορφή και πολλά άλλα που θα τα ζήλευε και η καλύτερη γοτθική πένα. Ο ίδιος ο Τανάγρας θεωρούσε σημαντικότερη στιγμή της δραστηριότητάς του τη θεωρία της ψυχοβολίας, την προσπάθεια δηλαδή να εξηγηθεί επιστημονικά η πρόβλεψη του μέλλοντος, με βάση το φαινόμενο της τηλεκίνησης. Η τολμηρή θεωρία του έθετε υπό αμφισβήτηση το κύρος του, με αρκετούς επιστήμονες να στέκονται κριτικά απέναντί του. Στις 14 Ιανουαρίου 1928 διοργανώθηκε ένα μεγάλο πείραμα τηλεπάθειας μεταξύ της Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών στην Αθήνα και του Μεταψυχικού Ινστιτούτου Παρισίων. Στα γραφεία της Αθήνας βρέθηκαν ο Τανάγρας, μαζί με τους νευρολόγους Βλαστό και Κωνσταντινίδη, τον γιατρό Ζαφειρέλλη, τον πανεπιστημιακό καθηγητή Ψυχολογίας Βορέα, τον επίσης πανεπιστημιακό καθηγητή Φαρμακευτικής Χημείας Εμμανουήλ και άλλους επιστήμονες, καθώς και τα μέντιουμ Κωνσταντία Νικολαΐδου και Ελπινίκη. Στόχος ήταν να σταλούν από την Αθήνα τηλεπαθητικά μηνύματα με διάφορα σχήματα στα μέντιουμ που βρίσκονταν την ίδια στιγμή στο Παρίσι και αντιστοίχως να λάβουν μηνύματα από εκεί. Μετά το πέρας του πειράματος, οι φάκελοι κλείστηκαν και στάλθηκαν σε Αθήνα και Παρίσι. Το πείραμα θεωρήθηκε επιτυχές, με τα σχήματα που δημιουργήθηκαν από τους δέκτες να βρίσκονται πολύ κοντά με αυτά που προσπάθησαν να μεταβιβάσουν τηλεπαθητικά οι πομποί. Στο μέλλον το πείραμα επαναλήφθηκε πάντα με επιτυχία, μεταξύ Αθήνας και Παρισιού, ενώ στη συνέχεια τα πειράματα επεκτάθηκαν και σε άλλες πόλεις όπως το Λονδίνο, η Βαρσοβία, η Χάγη και η Αλεξάνδρεια. Στο Πανεπιστήμιο και στον «Παρνασσό»Εναν χρόνο μετά ο καθηγητής Θεόφιλος Βορέας δίδασκε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο το μάθημα της πειραματικής τηλεπάθειας. Η ελληνική εταιρεία αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Βρετανική Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών και το 1930 αναγορεύθηκε σε επίτιμο μέλος της. Την ίδια χρονιά διοργανώθηκε στην Αθήνα το 4° Διεθνές Συνέδριο Ψυχοφυσιολογίας, στο οποίο προέδρευσε ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Λειψίας Χανς Ντρις, ενώ μεταξύ άλλων είχε προσκληθεί να μιλήσει και ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Τυβίγγης, Κονσταντίν Έστεραιχ. Το 1933 στο πρόγραμμα σπουδών του Εθνικού Πανεπιστημίου συμπεριλήφθηκε σειρά ψυχικών φαινομένων. Στις 5 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς, η συμπλήρωση των δέκα χρόνων από την ίδρυση της Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών γιορτάστηκε στην αίθουσα του «Παρνασσού», «με ασφυκτικήν συρροήν της εκλεκτοτέρας Αθηναϊκής κοινωνίας, Ακαδημαϊκούς, καθηγητάς του Πανεπιστημίου, λογοτέχνας, βουλευτάς, γερουσιαστάς κ.λπ. Παρέστησαν επίσης αντιπρόσωποι του Υπουργού της παιδείας κ. Μακρόπουλου και του δημάρχου κ. Μερκούρη, ο πρύτανης κ. Σεφεριάδης, ο πρόεδρος του “Παρνασσού” κ. Καραβίας και η μεγάλη ευεργέτη της Εταιρείας κ. Αλεξάνδρα Χωρέμη Μπενάκη». Ο Αγγελος Τανάγρας στην ομιλία του εκείνη τη μέρα είπε μεταξύ άλλων: «Οταν προ 50 περίπου ετών ιδρύετο εν Λονδίνω υπό διαπρεπών επιστημόνων της εποχής εκείνης η πρώτη Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών, μια νέα μορφή επιστημονική ερεύνης ανέτειλε διά την διανόησιν, με σκοπόν όχι μόνο την έρευναν των ψυχικών φαινομένων αλλά και την καταπολέμησιν της δεισιδαιμονίας και των ολεθρίων υλιστικών θεωριών αίτινες εδηλητηρίασαν την ψυχήν και έκαμαν τον άνθρωπον να χάση την εμπιστοσύνην προς το παρόν και την ελπίδα διά το μέλλον». Το όραμα του Τανάγρα κατέρρευσε μαζί με τα πρώτα κτίρια που βομβαρδίστηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Η πραγματική ζωή ήταν τόσο σκληρή πλέον, που η ενασχόληση με το παραφυσικό ήταν μια πνευματική πολυτέλεια που ανήκε σε άλλες εποχές. Σύντομα τα μέλη σκόρπισαν και η χρηματοδότηση σταμάτησε. Οπως δήλωνε ο Τανάγρας στην τελευταία του συνέντευξη που έδωσε το 1969 στην εφημερίδα «Ακρόπολις»: «Φεύγω με τη θλίψη ότι το έργο μου, η ίδρυση της Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών, ερευνών αυστηρώς επιστημονικών, υπήρξε πρόωρος διά τον τόπο μου, όπου το πλείστον ή αδιαφορεί ή εξακολουθεί να ενδιαφέρεται διά εντυπωσιακάς παρεξηγήσεις των ψυχικών φαινομένων και αυταπάτας, όπως δήθεν επικοινωνιών με πνεύματα νεκρών. Κρίμα εις την προσπάθειαν διά εν έθνος με την κληρονομίαν των Πυθίων και των Μαντείων, το οποίο έπρεπε να προηγήται επί του πεδίου αυτού». Αυτήν τη στιγμή ολόκληρο το προσωπικό του αρχείο βρίσκεται στο Parapsychology Foundation της Νέας Υόρκης. 
Δημοσιεύτηκε στισ
Στην επιστολή του καταγγέλλει «εσωκομματικές διαπραγματεύσεις» και στηλιτεύει τις ενέργειες του διορισμένου από το ΥΠΟΙΚ διευθύνοντα συμβούλου  Την παραίτησή του από τη θέση του προέδρου του Κέντρου Πολιτισμού του ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος υπέβαλε το μεσημέρι της Πέμπτης ο Γιώργος Κιμούλης.  Στην επιστολή του κάνει λόγο για «εσωκομματικές διαδικασίες» σχετικά με τη συγκρότηση της διοίκησης του ΚΠΙΣΝ και στηλιτεύει τις ενέργειες του διορισμένου από το ΥΠΟΙΚ διευθύνοντα συμβούλου.  Όπως αναφέρει ο κ. Κιμούλης ο κ. Νίκος Μανωλόπουλος «υποκαθιστά στην ουσία όλο το Διοικητικό Συμβούλιο εκμεταλλευόμενος τις εύθραυστες εσωτερικές ισορροπίες του κυβερνώντος κόμματος στις οποίες αρνούμαι να συμμετέχω».  Αφήνει μάλιστα, υπονοούμενα για μελλοντικά φαινόμενα αδιαφάνειας στα οποία, όπως γράφει, «δεν μπορώ να συναινέσω».  Στην ίδια επιστολή υποστηρίζει ότι «στήριξα δημοσίως τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί έκρινα πως ήταν η μοναδική λύση εκείνη την περίοδο για τη χώρα μου, αλλά δεν το έκανα για να εγκατασταθώ σε κάποια θέση».  Ο Γιώργος Κιμούλης καταλήγει στη γεμάτη υπονοούμενα επιστολή του: «Ουδέποτε έχω παίξει ρόλο σε πολιτικά παρασκηνιακά παιχνίδια ή σε εσωκομματικές συγκρούσεις, όπως επίσης ουδέποτε υπήρξα παιδί κομματικού σωλήνα. Ας ελπίσουμε, για το καλό όλων και του ΚΠΙΣΝ η παραίτηση αυτή να αναγκάσει τους αρμόδιους να σκεφτούν με μεγαλύτερη προσοχή τον τρόπο λειτουργίας του».  Τίποτα πάντως δεν προμήνυε μια τέτοια εξέλιξη καθώς ο κ. Κιμούλης ήταν αυτός που το απόγευμα της Δευτέρας 13 Μαρτίου υποδέχθηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο στο πλαίσιο της εκδήλωσης για παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Κασκαρέλη.  Σημειώνεται ότι ο Γιώργος Κιμούλης ορίστηκε πρόεδρος του ΚΠΙΣΝ στις 28 Φεβρουαρίου μαζί με τους Νίκο Μανωλόπουλο, Ματίνα Στέα, Ανδρέα Νοταρά, Δημήτρη Κάρναβο, Γιώργο Κουμέντακη, Δημήτρης Δημητρόπουλος.  Η επιστολή του κ. Κιμούλη έχει ως εξής; 

Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο στοίχημα δυναμικού μετασχηματισμού του πολιτισμικού μας χάρτη. Η τεράστια ευθύνη διοίκησης είχε εξ αρχής ως δεσμευτική παράμετρο την συγκρότηση ενός συλλογικά δημιουργικού και αποφασιστικού Διοικητικού Συμβουλίου το οποίο θα λειτουργεί με απόλυτη διαφάνεια. 

Η τελική αποκρυστάλλωση όμως της διοικητικής έκφρασης, προϊόν αναίτιων πολυήμερων “εσωκομματικών διαπραγματεύσεων”, απεδείχθη στην πράξη κατώτερη των περιστάσεων. Παρά το συμφωνημένο πλαίσιο, ο διορισμένος εκ του Υπουργείου Οικονομικών διευθύνων σύμβουλος κ. Μανωλόπουλος – πρώην Διευθυντής του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών – υποκαθιστά στην ουσία όλο το Διοικητικό Συμβούλιο εκμεταλλευόμενος τις εύθραυστες εσωτερικές ισορροπίες του κυβερνώντος κόμματος στις οποίες αρνούμαι να συμμετέχω. 

Ως μέλος μιας συλλογικότητας που δεν δύναται να ενεργοποιηθεί τελικώς – παρ’ όλες τις προσπάθειες που κατέβαλα όλον αυτόν τον καιρό – και ενός ασαφούς τοπίου καλλιτεχνικής διεύθυνσης που αρχίζει να διαμορφώνεται πλέον καθιστώντας σχεδόν απαγορευτικό οποιοδήποτε παραγόμενο έργο εκ μέρους του Κ.Π.Ι.Σ.Ν. ΑΕ, υπέβαλα σήμερα την παραίτησή μου προς το Διοικητικό Συμβούλιο. Σε καμία περίπτωση δεν προτίθεμαι να συμβάλλω στην ακύρωση της δυναμικής του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, αλλά ούτε και να συναινέσω σε διαδικασίες που μελλοντικά μπορεί να προκαλέσουν υπόνοιες αδιαφάνειας. 

Οι δημόσιες θέσεις δεν είναι επισφράγιση κοινωνικής αποκατάστασης ούτε κάλυψη κάποιου υπαρξιακού κενού. Ναι μεν στήριξα δημοσίως τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί έκρινα πως ήταν η μοναδική λύση εκείνη την περίοδο για τη χώρα μου, αλλά δεν το έκανα για να εγκατασταθώ σε κάποια θέση. Ούτως ή άλλως έχει κατά κόρον γραφτεί πως έχω αρνηθεί αρκετές προτάσεις στο παρελθόν για θέσεις ιδιαίτερα σημαντικές. Ευτυχώς για μένα δεν είμαι ανέστιος. Έχω τον τόπο της τέχνης μου. Εκεί κατοικώ. Ουδέποτε έχω παίξει ρόλο σε πολιτικά παρασκηνιακά παιχνίδια ή σε εσωκομματικές συγκρούσεις, όπως επίσης ουδέποτε υπήρξα παιδί κομματικού σωλήνα. Ας ελπίσουμε, για το καλό όλων και του ΚΠΙΣΝ η παραίτηση αυτή να αναγκάσει τους αρμόδιους να σκεφτούν με μεγαλύτερη προσοχή τον τρόπο λειτουργίας του. 

Τέλος θα ήθελα να υπενθυμίσω δύο βασικά πράγματα: πρώτον η αξιοπρέπεια δεν έχει ανταλλακτική αξία και δεύτερον όταν ρίχνουμε κάποιον εν γνώσει μας στην αρένα, δεν τον αφήνουμε μόνο του να κοιτάζει τι θα δείξει ο αντίχειρας.

Με εκτίμηση

Γιώργος Κιμούλης
Κέρδος online   16/3/2017 13:32
Δημοσιεύτηκε στισ

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων

Έτσι ιστορεί τη ζωή του, σε ένα αυτοβιογραφικό σημείωμα ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης:
Ἐγεννήθην ἐν Σκιάθῳ, τῇ 4 Μαρτίου 1851. Ἐβγήκα ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Σχολεῖον εἰς τὰ 1863, ἀλλὰ μόνον τῷ 1867 ἐστάλην εἰς τὸ Γυμνάσιον Χαλκίδος, ὅπου ἤκουσα τὴν Α΄ καὶ Β΄ τάξιν. Τὴν Γ΄ ἐμαθήτευσα εἰς Πειραιᾶ, εἴτα διέκοψα τὰς σπουδάς μου καὶ ἔμεινα εἰς τὴν πατρίδα. Κατὰ Ἰούλιον τοῦ 1872 ὑπῆγα εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος χάριν προσκυνήσεως, ὅπου ἔμεινα ὀλίγους μῆνας. Τῷ 1873 ἦλθα εἰς Ἀθήνας καὶ ἐφοίτησα εἰς τὴν Δ΄ τοῦ Βαρβακείου. Τῷ 1874 ἐνεγράφην εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολήν, ὅπου ἤκουα κατ’ ἐκλογὴν ὀλίγα μαθήματα φιλολογικά, κατ’ ἰδίαν δὲ ἠσχολούμην εἰς τὰ ξένας γλώσσας. Μικρὸς ἐζωγράφιζα Ἁγίους, εἶτα ἔγραφα στίχους, καὶ ἐδοκίμαζα νὰ συντάξω κωμῳδίας. Τῷ 1868 ἐπεχείρησα νὰ γράψω μυθιστόρημα. Τῷ 1879 ἐδημοσιεύθη Ἡ Μετανάστις ἔργον μου εἰς τὸ περιοδικὸν Σωτῆρα. Τῷ 1882 ἐδημοσιεύθη Οἱ ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν εἰς τὸ Μὴ χάνεσαι. Ἀργότερα ἔγραψα περὶ τὰ ἑκατὸν διηγήματα, δημοσιευθέντα εἰς διάφορα περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδας.
Η ανατροφή του διαμόρφωσε μια χριστιανική ιδιοσυγκρασία, που διατήρησε έως το τέλος της ζωής του. Οι σπουδές του Παπαδιαμάντη έγιναν μετ΄ εμποδίων εξαιτίας της οικονομικής ανέχειας της οικογένειάς του. Αποφοίτησε από το Βαρβάκειο Γυμνάσιο της Αθήνας το 1874, ενώ άρχισε από μαθητής να κερδίζει το ψωμί του με παραδόσεις και προγυμνάσεις μαθητών.
Στη συνέχεια γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όμως δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Ο Παπαδιαμάντης αναγκάστηκε να ζήσει στην Αθήνα για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά του και τις τέσσερις ανύπαντρες αδερφές του. Ωστόσο πάντα αναζητούσε καταφύγιο στη γενέτειρά του Σκιάθο.
Μουσείο Παπαδιαμάντη, ΣκιάθοςΜουσείο Παπαδιαμάντη, Σκιάθος
Ο Παπαδιαμάντης από τα πρώτα χρόνια των σπουδών του άρχισε να δημοσιογραφεί και να κάνει μεταφράσεις από τα Γαλλικά και Αγγλικά, γλώσσες που είχε μάθει σε βάθος και που λίγοι τις γνώριζαν τόσο καλά στην εποχή του. Οι απολαβές του όμως ήταν πενιχρές και αναγκαζόταν να ζει σε φτωχικά δωμάτια, όντας πάντα ολιγαρκής και λιτοδίαιτος.
Η γνωριμία του με τον εκδότη Βλάση Γαβριηλίδη, ιδρυτή της εφημερίδας Ακρόπολη ήταν αυτή που βελτίωσε την ζωή του και την οικονομική του κατάσταση. Παρόλο όμως που κέρδιζε ένα υπέρογκο για την εποχή του ποσό, ήταν σπάταλος και οικονομικά ανοργάνωτος. Όταν έπαιρνε τον μισθό του πλήρωνε τα χρέη του στην ταβέρνα του Κεχριμάνη, (όπου έτρωγε είκοσι εφτά ολόκληρα χρόνια), έδινε το νοίκι, έστελνε στη Σκιάθο, μοίραζε στους φτωχούς, σπαταλούσε χωρίς σκέψη για την αυριανή μέρα. Κι έτσι έμενε πάντα φτωχός και στενοχωρημένος, χωρίς να μπορεί να αγοράσει ακόμη και τα στοιχειώδη, ακόμα και ρούχα.
Ήταν απεριποίητος, σχεδόν κουρελής, αλλά σκορπούσε κυριολεκτικά τα χρήματά του μόνο κάθε πρωτομηνιά. Ο λογοτέχνης  Παύλος Νιρβάνας αναφέρει πως  όταν ο Παπαδιαμάντης ξεκίνησε τη συνεργασία του με την εφημερίδα “Το Άστυ”, ο διευθυντής του προσέφερε για μισθό 150 δραχμές. Η απάντηση του Παπαδιαμάντη ήταν: «Πολλές είναι εκατόν πενήντα. Με φτάνουνε εκατό». 
Η βασανισμένη αυτή ζωή, η εντατική εργασία, το ξενύχτι και προπάντων το ποτό, που σιγά-σιγά του έγινε πάθος, καθώς και το τσιγάρο και η καθημερινή υπερβολική κούραση, κατέστρεψαν την υγεία του και τον έφεραν πρόωρα στο θάνατο.
Ο Παπαδιαμάντης ήταν άνθρωπος κλειστός και απρόσιτος με ελάχιστους φίλους, ένας αληθινός κοσμοκαλόγηρος. Ελάχιστοι ήταν οι φίλοι του, όπως ο συγγραφέας και ερευνητής Γιάννης Βλαχογιάννης, ο ποιητής Μιλτιάδης Μαλακάσης και ένας δυο άλλοι.
Του άρεσε να ζει στον κλειστό εσωτερικό του κόσμο και να ζητά την πνευματική ανακούφιση ζωγραφίζοντας τις αναμνήσεις του στα ποιήματά του και στον ποιητικότατο πεζό του λόγο, στα διάφορα διηγήματά του, που τα περισσότερα ξαναζωντανεύουν τους παλιούς θρύλους του νησιού του. Θεωρούσε την Αθήνα πόλη «της δουλοπαροικίας και των πλουτοκρατών» και το 1908 έφυγε για το νησί του, με σκοπό να μην ξαναγυρίσει στην, όπως ο ίδιος έγραψε.
Στη Σκιάθο όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα πια, εξακολούθησε να κάνει τις μεταφράσεις που του έστελνε ο Γιάννης Βλαχογιάννης. Μαζεύοντας τα ιστορικά του νησιού και τα παλιά χρονικά συνέθεσε τα τελευταία του διηγήματα πιο ώριμα και πιο ολοκληρωμένα. Όταν απεβίωσε, τρία χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 1911, τον πένθησαν οι απλοί άνθρωποι του νησιού του. Η είδηση του θανάτου του συγκίνησε το πανελλήνιο. Το έργο του κυκλοφόρησε σε έντεκα τόμους από τις εκδόσεις Φέξη. Στα 1924, ο Ελευθερουδάκης εξέδωσε τα Άπαντά του με αρκετά ανέκδοτα διηγήματα. Γάλλοι και Έλληνες ασχολήθηκαν με το έργο του ενώ η βιβλιογραφία γύρω από τη ζωή του είναι τεράστια, τόσο σε έκταση όσο και σε ποικιλία, κυρίως μετά το 1935.
Μακριά από τους λογίους, τους δημοσιογράφους και την κοινωνία της εποχής του, ζήτησε στα γραφικά ξωκκλησάκια, στους απλούς κι αδιάφθορους ανθρώπους του λαού, στη φύση, στη μοναξιά και τη σιωπή, στην ψυχική και πνευματική απομόνωση, να απαλύνει την απαισιοδοξία του για τη ζωή, για το «μάταιον, το συνθηματικόν και αγοραίον πάσης ανθρώπινης αξίας».
 “Ὁ Ἀλέξαντρος Παπαδιαμάντης, ποιητὴς μὲ τὸν πεζὸ τὸ λόγο, καὶ κάποτε, μὰ πολὺ σπάνια, μὲ τὸ στίχο, ἕνας ἀπὸ τοὺς ξεχωριστοὺς ἁρμονικοὺς ἀντιπροσώπους τῆς νέας καὶ ἄμουσης ἀκόμα σὲ πολλὰ ἑλληνικῆς ψυχῆς”, έγραψε ο Κωστής Παλαμάς.



Κέρδος online   
Δημοσιεύτηκε στισ
Αριστοτέλης Ωνάσης εχει πει:
Πρέπει να απελευθερωθούμε από την ελπίδα ότι η θάλασσα θα “ηρεμήσει”. Πρέπει να μάθουμε να πλέουμε σε ισχυρούς ανέμους.Οι καλύτερες συμφωνίες και το καλύτερο σεξ γίνονται έξω από τα καθιερωμένα. Ποτέ δεν κατάλαβα την προτροπή «την υπογραφή σου και το κάτω το κεφάλι σου να προσέχεις που τα βάζεις». Έτσι χάνεις σίγουρα και στις δουλειές και στη ζωή.Θα ‘ρθει μία μέρα, που η απληστία της ιδιοκτησίας, του πλούτου και της έπαρσης, θα αποθηκευτεί στις Τράπεζες, στις πολυεθνικές και σε τόσο λίγους, που οι πολλοί μη κατέχοντες, θα ξεσπάσουν σαν θεομηνία που θα κάνει τη ζωή των ολίγων κατεχόντων κόλαση Στη δουλειά σου να είσαι σοβαρός και στη ζωή σου τρελός.Αν δεν υπήρχαν γυναίκες, όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα είχαν σημασία.Ποτέ μην αρχίζεις μια δουλειά, μια μάχη, μια ερωτική σχέση αν ο φόβος της ήττας επισκιάζει την προοπτική της νίκης.Ο κανόνας είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες. Για να δείχνεις επιτυχημένος, συνέχισε να είσαι μαυρισμένος, να ζεις σε ένα κομψό κτίριο (ακόμα κι αν είσαι στο υπόγειο), να σε βλέπουν σε κομψά εστιατόρια (ακόμα κι αν παραγγέλνεις μόλις ένα ποτό) και αν δανείζεσαι, να το κάνεις μόνο για μεγάλα ποσά.