Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Το σημερινό Μικρολίμανο, άλλαξε πολλά ονόματα στην διάρκεια της ιστορίας του. 

Με το όνομα Φανάρι φέρονταν κατά τους βυζαντινούς χρόνους πιθανώς από την ύπαρξη φάρου ή φανού στην είσοδό του. 
Τουρκολίμανο λέγονταν από τους χρόνους της ελληνικής επανάστασης του 1821 και μετά, ενώ λιμένας Κουμουνδούρου λεγόταν στους νεότερους χρόνους επειδή στο νότιο άκρο του υπήρχε η έπαυλη του Κουμουνδούρου μετά την κατεδάφιση της οποίας ανεγέρθηκε ο Ναυτικός Όμιλος Ελλάδος.
 Το 1925 η ειδική επιτροπή που συστάθηκε τότε για την διόρθωση τοπωνυμιών και σημείων του Πειραιά ονομάτισε επίσημα τον λιμένα αυτόν επαναφέροντας την αρχαία ονομασία Λιμένας Μουνιχίας. 
Η νέα όμως ονομασία δεν κατάφερε να καθιερωθεί, λόγω του κακόηχου στη νεοελληνική, έναντι του επικρατέστερου Τουρκολίμανο, ενώ το 1967 καθιερώθηκε το όνομα Μικρολίμανο. 

Δημοσιεύτηκε στισ
Δημοσιεύτηκε στισ
«Ποδαρικό» με χρυσό μετάλλιο ο Μανώλης Στεφανουδάκης! | Cretalive.gr
χρυσό μετάλλιο! Ο μεγάλος Μεσαρίτης Αθλητής συνεχίζει να εκπροσωπεί επάξια τη χώρα μας τιμώντας την Γαλανόλευκη, και κάνοντας υπερήφανη την ιδιαίτερη πατρίδα του τη Μεσαρά! Δεύτερος πίσω από τον Έλληνα αθλητή ο Astanov, Elvin από το Azerbaijan με βολή 7,68 και τρίτος ο Nacin, Stanislav (Czech Republic) με βολή 6,54 μέτρα. Την Πέμπτη ο ακοντισμός Όσον αφορά τον ακοντισμό, ο Μανώλης αγωνίζεται το απόγευμα της Πέμπτης στις 7, στα πλαίσια της ίδιας διοργάνωσης. Στη συνέχεια θα πάρει μέρος και στο Sharjah 7rd International Open Athletics Meeting που διεξάγεται 25 – 27 Μαρτίου. Να υπενθυμίσουμε ότι το Μανώλη Στεφανουδάκη στηρίζουν οι: ΜΙΝΕΤΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ, μεγάλος χορηγός που για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά είναι στο πλευρό του αθλητή. Επίσης :ΚΑΡΑΤΖΗΣ Α.Ε, ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΡΗΤΗΣ, MINOAN LINES, ΖΑΡΟΣ Α.Ε., ΚΤΕΛ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ – ΛΑΣΙΘΙΟΥ που για τρίτη χρόνια επιλέγουν να τον στηρίξουν. Οι εταιρείες INTERCLINIC, G&G, ΠΕΤΡΟΓΚΑΖ Α.Ε., εταιρείες που θέλησαν για δεύτερη φορά να είναι δίπλα του, και ακόμα δύο νέοι υποστηρικτές του, οι εταιρείες ΖΟΕΤΙΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. και ΔΕΡΒΟΣ – ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Α.Ε. που αποφάσισαν φέτος να είναι αρωγοί και συμπαραστάτες του στο δύσκολο ταξίδι του πρωταθλητισμού. O Μεσαρίτης Παρουμπιονίκης, λίγο πριν φύγει για το Ντουμπάι ευχαρίστησε τους χορηγούς του,,,,,1
Δημοσιεύτηκε στισ

Γράσπες και σπλιθάρια στη Βελαώρα Ελάτειας

ΓΡΑΣΠΕΣ ΚΑΙ ΣΠΛΙΘΑΡΙΑ ΣΤΗ ΒΕΛΑΩΡΑ ΕΛΑΤΕΙΑΣ
[Του Παναγιώτη Δημάκη, υπεύθυνου του ιστορικού αρχείου Αμφίκλειας-Ελάτειας]
Ένας σωρός από παράξενες λέξεις, που μοιάζουν να κατρακυλούν, σαν πετροχάλικα σε χείμαρρο, με τα τραχειά ρουμελιώτικα σύμφωνα. Κριτσώπια, τσουγκάρια, κάρκαρα, γράσπες και σπλιθάρια. Λέξεις που σήμερα κοιμούνται και αργούν στην ντοπιολαλιά και σε λίγο θα σβήσουν. Μοιάζει παράδοξο γράφοντας κανείς για τα καρπερά και υδροχαρή Ελατικά Πεδία, να αναφέρεται σε άνυδρο και έρημο τόπο, στην Έρημο της Ελάτειας. Δές όμως ανατολικά, πέρα από τόν Λευτιάνο, πρός την αρχαία Οπούντια Λοκρίδα, τα ραδινά βουνά, τού Παληουριά και τού Πετρουνιά, να βυθίζουν τις απολήξεις τους, στο μαλακό χώμα του κάμπου. Μέχρι το Βαθύρεμα, το Τουρκόρεμα και τα υψώματα τού Κασίδη, την αρχαία οδό, πού οδηγούσε στην θάλασσα, την Βαρβαρόστρατα, τήν από Βορρά δίοδο τών ληστών και τα βουνά τής Σφάκας, πού δεν υπάρχει ούτε πηγή, ούτε άμπλας.
Ο υδροφόρος ορίζοντας είναι πλούσιος, αλλά βρίσκεται χαμηλά, στο υψομετρικό τού κάμπου και έτσι η μεγάλη αυτή έκταση μοιάζει άνυδρη. Παρά ταύτα, σε πολλές κορυφές και ισιώματα, μέσα στά βράχια συναντάμε σπλιθάρια, φυσικά βραχοκοιλώματα, η επίπεδους λίθους πιθοειδείς, πού συγκρατούν τα νερά τής βροχής. Από εκεί ξεδιψούσαν οι αλεπούδες και οι ασβοί, αγριοπούλια και ερπετά, τραγόπουλα και κριάρια, καμιά φορά και βοσκοί, πού αψηφούσαν τις “κοψαντέρες”, τις εκκολαπτόμενες προνύμφες τών εντόμων, πού επέφεραν βαριά νοσηματα, στο πεπτικό σύστημα. Τέτοια σπλιθάρια, θα βρούμε, ανεβαίνοντας από την Κοκκινόλυσσα, στην Καρδαρόραχη το μεγαλύτερο, στα Πυργάκια, στον Κούκο Καντά, ψηλά πάντα. 

Η περιοχή, κατάφυτη από χαμηλή, τυπική μακία βλάστηση, σκίνα, αγριελιές, ράμνα, παληούρια και κοντοπούρνια, είναι όμως πηγή ζωής, για τούς γιδοβοσκούς και προβατάρηδες και τα κοπάδια τους, με την ποικιλία τής βλάστησης και τών αρωματικών φυτών. Τα βετούλια και αρνιά τής Βελαώρας καθώς και τα τυροκομικά, είναι διάσημα γιά την νοστιμιά τους, λόγω της προσηλιακής χλωρίδας. Πλούσια και η ερπετοπανίδα, πού περιλαμβάνει τα περισσότερα γνωστά είδη, δενδρογαλιές, σαπίτες, μαυρόφιδα, σαϊτες, ακονάκια και τήν διάσημη για το φαρμακερό της δάγκωμα, οχιά βελαωρίσια. Το δάγκωμα επίσης από το ακονάκι ήταν επικίνδυνο, όπως διασώζει το δημώδες “να σε φάει τ’ακονάκι, το τσαπί και το φτυαράκι!”. Μοναδικό αντίδοτο τότε, στα ιοβόλα δάκνοντα ερπετά, ήταν, μία λευκή σκόνη, από την αποστεφρωμένη κόκκινη καρδιά, φιδόχορτου (φυτ. Αρον-Arum Italikum), την Δρακοντιά. Επίσης υπήρχαν σκορπιοί, λιακόνια και τεράστιες χελώνες. Η Βελαώρα παλαιότερα, ήταν γνωστή και για τους ληστές, ληστοτρόφους και ζωοκλέφτες, στα απάτητα βράχια και κριτσώπια, τοπωνύμια όπως Κούκος-Καντά, Σκοτωμένος, Μνήμα Αρβανίτη, μάς υπενθυμίζουν γιατί διαλύθηκε το χωριό Βαρβά, με τον ιδιώνυμο νόμο ΤΟΔ’ περί ληστείας. 

Οι φοβεροί τότε ζωοκλέφτες γοργοπόδαροι, ευέλικτοι καταδρομείς, κατέβαιναν στον κάμπο τής Ελάτειας, μέχρι την ακροποταμιά τού Κηφισού, παραμονεύοντας, στα βοσκήματα. Αρπάζοντας το ζώο, συνήθως πρόβατο, ένας μπρός, ένας πίσω με την προβατίνα στην πλάτη, περπατώντας να την γδέρνουν, έφταναν στα δύσβατα λημέρια τους. Εκεί αφού έψηναν και έτρωγαν το μισό σφαχτό το άλλο μισό το τύλιγαν στην προβιά και το “γράσπωναν ” ένα μέτρο βάθος, το σκέπαζαν με πλακερές και στρογγυλές πέτρες, πού άφηναν, να κυκλοφορεί ελεύθερα ο αέρας. Αυτό ήταν ένα φυσικό ψυγείο, η λεγόμενη γρασπα, που συντηρούσε, μέχρι μία βδομάδα το σφαχτό. Μία αρχέγονη κατασκευή, κληρονομιά αρχαία τού τόπου μας. Έτσι όταν ο γιδοβοσκός, κρατώντας σφιχτά, σαν σκήπτρο, τήν μακριά του αγκούτσα, έλεγε καμμύωντας τα μάτια, “έχω κρέας γρασπωμένο”, ήξερες τι εννοεί! Μια μακρά και κοπιώδης νυκτερινή καταδρομή είχε καταλήξει στις Γράσπες, με τα λάφυρα εν αναμονή!! Έργα και Ημέρες, τών κεκοιμημένων παππούδων μας, πού απολάμβαναν, στα βραχώδη και ερημικά κατάμερά τους, μία ευωχία αντάξια των ευγενέστερων ποιμενικών τους παραδόσεων.
1. Γράσπες: Κάθετες σχισμές βράχων στην τοπική λαλιά, με ελεύθερη κυκλοφορία αέρος. 
2. Σπλιθάρι: Βραχώδες τεχνητό ή φυσικό, η, επί επιπέδου λίθου, κοίλωμα, που συγκρατούσε νερό της βροχής. Η ονομασία προέρχεται ίσως από το σχήμα του ανοικτού πίθου, στο άνω μέρος.
3. Η ληστεία στην περιοχή της Ελάτειας υπήρξε μια άθλια πραγματικότητα μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα. Τα πυκνά δάση του Ζελίου, της Μπόκλωνας, οι βαθειές χαραδρώσεις της Κνημίδας και του Καλλιδρόμου, ήσαν ιδανικά κρησφύγετα και ορμητήρια των ληστών, από αιώνων. Οι ευκίνητοι αυτοί ορεσίβιοι τηρούσαν ένα ιδιότυπο εθιμικό δίκαιο και απέδιδαν φιλανθρωπία και δικαιοσύνη, στα φτωχά κοινωνικά στρώματα, ένα είδος αναδιανομής του πλούτου, με επιδοτήσεις και προικοδοτήσεις τών αδυνάτων, πού τούς έκανε αγαπητούς και ανεκτούς, στην τοπική μικροκοινωνία. Ακόμα απέφευγαν τις αδικοπραξίες στις γυναίκες *, μία πράξη, πού θεωρούσαν μιαρή και τιμωρητέα. Αυτό λόγω τής κακής διοίκησης και τών αυθαιρεσιών της, λειτουργούσε και σαν άτυπη, απονομή δικαιοσύνης, πού ήταν τότε ζητούμενο και δικαίωνε εν πολλοίς, την απεχθή και ιδιάζουσα σκληρότητά των. Δημιουργούσε δε μια ισχυρή υποστηρικτική βάση, στην κοινωνία τών ποιμένων και τών χωρικών, πού εγκαταβίωναν στις στάνες και στα κατάμερα τών Ορέων. Η Ελάτεια υπέφερε, από τις δραστηριότητες αυτές, και, αξίζει να σημειώσουμε, δύο γεγονότα που συνέβησαν στο χώρο αυτό, (Μαρτυρία Κώστα Παπαγιώργου – Λιάτσικα), στο πρώτο τέταρτο τού 20ου αιώνα. Ο Γερο-Κοτοπούλης, έχοντας το μαντρί του στον Λευτιάνο, απήχθη από τούς ληστές για την γνωστή διαδικασία τών λύτρων. Λόγω ηλικίας, αδυνατώντας να ακολουθήσει, τον ρυθμό τών ταχυτήτων τών απαγωγέων του, πού ήδη κατεδιώκοντο από απόσπασμα χωρικών, τον εκτέλεσαν στην θέση Β’κουλιά (Βουκολιά) όπου μέχρι σήμερα σώζεται μνημειακός λιθοσωρός. Ο λιθοσωρός κατά το τοπικό έθιμο στηνόταν μετά από άδικο θάνατο.
Επίσης ο ληστής Χειμάρας, όταν τραυματισμένος, είχε καταφύγει σε λιθαρο-στρούγκα, υπάρχει ακόμη, πάνω από το σημερινό Εκκλησάκι τού Αγ. Νεκταρίου, έστειλε τούς συντρόφους του, στην Ελάτεια, να ζητήσουν γιατρό και περίθαλψη. Αντ’ αυτών ομως κατέφθασε απόσπασμα χωρικών, πού τον αποτελείωσε. Ο επικεφαλής μάλιστα, τον αποκεφάλισε ως επικηρυγμένο και μετέφερε, με το ταγάρι, το μακάβριο λάφυρό του, στη Λαμία, για να αμοιφθεί κατά τον Νόμο. Η συνέχεια ήταν παράδοξη. Το ακέφαλο σώμα, ενταφιάστηκε μεν στο νεκροταφείο, επί δεκαετίες όμως κυκλοφορούσε, η φήμη, ότι ο ακέφαλος νεκρός περιφερόταν την νύχτα, στην Βελαώρα και γύρω από αυτή, αναζητώντας την χαμένη κεφαλή του, τρομοκρατώντας τους νυκτοπόρους, πού στα ξωτικά και τις νεράϊδες, είδαν να προστίθεται, και, μια νέα εκδοχή τρόμου, στα νυκτερινά δρομολόγιά τους.
* Ένα δημώδες άσμα, από την συλλογή τού φίλτατου Γιάννη Τζιμούλια, από τήν ιστορική Τσαριτσάνη αναφέρεται, σε συνάντηση γυναικών, με Κλέφτες στα βουνά και την ανταλλαγή πληροφοριών, πού ήσαν πολύτιμες. Αυτό δεν άλλαξε και με την εποχή τής ληστοκρατίας, πού ήταν εξέλιξη, ενός άτυπου κοινωνικού αγώνα. 
…Πού ‘σουν, περιστερούλα μου, τόσον καιρό που λείπεις;
Πήγα να μάσω λάχανα με τάλλα τα κορίτσια,
και οι κλέφταις μας αγνάντευαν από ψηλά λημέρια.
“Κορίτσια μαυρομάτικα και γαϊτανοφρυδάτα,
για ελάτε ‘ς το λημέρι μας, δυο λόγια να σας πούμε.
Μην είναι Τούρκοι ‘ς το χωριό, μην είναι κι Αρβανίταις; 
-Εμείς εβγήκαμε ταχιά μέσ’ από το χωριό μας, 
δεν ξέρουμε, δεν είδαμε κι’ αν είναι κι’ αν δεν είναι». 
Σαράντα κλέφταις ήτανε τριγύρω ξαπλωμένοι, 
κ’ ένα μικρό κλεφτόπουλο, ντυμένο ‘ς το χρυσάφι, 
απίδια μας εφίλεψε και κρύο νερ’ απ’ τη βρύση.
Σύρτε, κορίτσια, ς το καλό κι’ ανθρώπου μην το πήτε»
Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου
http://fthiotikos-tymfristos.blogspot.gr/
Δημοσιεύτηκε στισ

Λεβ Γιασίν: Ένας τερματοφύλακας θρύλος 

Βίντεο – αφιέρωμα στις αποκρούσεις του Λεβ Γιασίν

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ  ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ • 20 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017 

Σαν σήμερα, 20 Μαρτίου 1990, έφυγε ο Λεβ Γιασίν (1929-1990), ένας θρύλος του ποδοσφαίρου που έχει χαρακτηριστεί ως ο καλύτερος τερματοφύλακας όλων των εποχών. Ο Γιασίν αγωνίστηκε σε εκατοντάδες παιχνίδια με την ομάδα της Ντιναμό Μόσχας και συμμετείχε σε τέσσερα Μουντιάλ με τη φανέλα της Σοβιετικής Ένωσης (78 συμμετοχές στην εθνική ομάδα). Μεταξύ των αμέτρητων διακρίσεων του η κατάκτηση του ολυμπιακού μεταλλίου το 1956. Το τελευταίο παιχνίδι του Γιασίν, το 1971, ήταν ένας συμβολικός αγώνας της Ντιναμό Μόσχας με επίλεκτους παίκτες της Ευρώπης. Τον Γιασίν αποθέωσαν για τελευταία φορά μέσα στο γήπεδο δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι.Απολαύστε βίντεο – αφιέρωμα στις θρυλικές αποκρούσεις του Λεβ Γιασίν:

Δημοσιεύτηκε στισ
Αναδημοσίευση από lifo.gr
Aποσπάσματα από το νέο βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλου «Σχέσεις» που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τόπος Πηγή: www.lifo.gr
Στη θέα και μόνο του αντίθετου φύλου,  ενεργοποιείται αυτομάτως μέσα μας   ο ενσωματωμένος μηχανισμός επιλογής· 
  💔  Αν το πρόσωπό σου είναι όμορφο,  είναι όμορφο και το πουλί σου. 
  💔 Χωρίς έρωτα ο άνθρωπος  μπορεί να μην πεθαίνει, αλλά παραφρονεί. 
  💔  Δεν υπάρχουν καλοί τρόποι στο πήδημα. 
  💔  Η καύλα του άλλου να γίνεται δική σου, κι η δική σου καύλα να γίνεται του άλλου.    Είστε οι δυο σας, έχετε ο ένας τον άλλον κι αν χρειαστεί, είστε εναντίον όλου του κόσμου.  
 💔 Δεν υπάρχει σεξ. 
  💔  Ο άντρας μπροστά στη γυναίκα  είναι ερωτικό μειράκιο.
   💔  Η ενοχή στον έρωτα δεν είναι δική μας.  
 💔 Ο αυνανισμός είναι κράκερ.
   💔  Οι γυναίκες φαντασιώνονται έρωτες  κι οι άντρες γαμήσια. 
  💔 Και την Μπελούτσι κάποιος θα έχει βαρεθεί να τη γαμάει.   
 💔  Η βίζιτα είναι το πιο διαφωτιστικό παράδειγμα των αντρικών επιθυμιών· πήδημα χωρίς πριν και χωρίς μετά.  
  💔 Ο έρωτας είναι μια υπόσχεση ευτυχίας. 
  💔 Η παγίδα της Φύσης είναι στημένη και μας περιμένει.
    💔 Πίσω από το ερωτικό σου αντικείμενο είναι πάντα ο εαυτός σου.  
  💔  Είστε οι δυο σας, έχετε ο ένας τον άλλον  κι αν χρειαστεί, είστε εναντίον όλου του κόσμου. 
  💔  Το πιο σημαντικό δεν είναι να σε ερωτευτούν  αλλά εσύ να ερωτευτείς.  
  💔 Το δοκιμαστήριο του έρωτα  είναι η συμβίωση.
   💔 Ο άνθρωπος είναι εκ γενετής φάλτσος.   
  💔 Απαιτούμε ευτυχία διά βίου  καθιστώντας υπεύθυνο τον άλλον.
   💔 Η αγάπη είναι κάθετη.  
 💔 Αν δεν ζεις καλύτερα από μόνος,  το ζευγάρωμα δεν έχει νόημα.  
 💔 Ίσως η ζήλια είναι περισσότερο αγάπη  για τον εαυτό μας, παρά για τον άλλον.  
  💔 Η απιστία είναι εντελώς φυσική.
   💔 Δεν παραδέχεστε ποτέ την απιστία.
   💔 Ζωή εκ του ασφαλούς δεν υπάρχει· ούτε έρωτας.  
 💔 Ο χωρισμός είναι ακρωτηριασμός.
   💔 Δεν ισχύει το «μου έφαγες τα καλύτερά μου χρόνια».
   💔 Είμαστε φτιαγμένοι να ερωτευόμαστε.  
Δημοσιεύτηκε στισ

Δ. Σιμόπουλος – Ισημερίες και Ηλιοστάσια

by Αντικλείδι

Σήμερα το μεσημέρι στις 12:28 ο Ήλιος θα φτάσει στο επονομαζόμενο Εαρινό Ισημερινό σημείο της φαινόμενης τροχιάς του, κι απ’ αυτή τη στιγμή θα ξεκινήσει και η εποχή της Άνοιξης στην επαναλαμβανόμενη παρέλαση της Άνοιξης, του Καλοκαιριού, του Φθινόπωρου και του Χειμώνα!

Read more of this post

Δημοσιεύτηκε στισ

Αρρυθμίες: Πόσο αυξάνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού

Η κολπική μαρμαρυγή είναι ένα πρόβλημα που κάνει την καρδιά να χτυπά πολύ γρήγορα, πολύ αργά ή με ακανόνιστο ρυθμό.  Συμβαίνει όταν τα ηλεκτρικά σήματα αστοχούν, κάνοντας τα πάνω διαμερίσματα της καρδιάς (τους κόλπους) να τρεμουλιάζουν. 
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το αίμα να λιμνάζει σε αυτά τα διαμερίσματα, γεγονός που εμποδίζει την καρδιά να αντλεί αποτελεσματικά αίμα.  Το εγκεφαλικό επεισόδιο συμβαίνει όταν «σφαιρίδια» αίματος διαμορφώνονται στην καρδιά, λόγω του ότι οι κόλποι δεν συστέλλονται καλά. Το αίμα κολλά στους κόλπους και δημιουργεί θρόμβους, που μπορεί να ταξιδέψουν μέσω του κυκλοφορικού συστήματος και να μπλοκάρουν τη ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο, προκαλώντας εγκεφαλικό επεισόδιο.
 Ένας στους 4 ανθρώπους 40 ετών και άνω πάσχει από κολπική μαρμαρυγή –την πιο συχνή καρδιακή αρρυθμία– αν και συχνά δεν το γνωρίζει.  Ο άνθρωποι αυτοί κινδυνεύουν πέντε φορές περισσότερο από τους άλλους να πάθουν εγκεφαλικό επεισόδιο – και συχνά η αρρυθμία διαγιγνώσκεται ύστερα από αυτό.  Αυτό συμβαίνει γιατί αυτή η καρδιακή αρρυθμία πολλές φορές δεν είναι μόνιμη, αλλά παροδική.  Εμφανίζεται, δηλαδή, ξαφνικά και ίσως για λίγο χρονικό διάστημα. Για τον λόγο αυτόν, μπορεί να χρειάζεται μία ειδική εξέταση –το 24ωρο ηλεκτροκαρδιογράφημα (Holter ρυθμού)– για να διαπιστωθεί η ύπαρξη της νόσου.  Τα εγκεφαλικά που προκαλούνται λόγω κολπικής μαρμαρυγής είναι πιο σοβαρά και θανατηφόρα από τα άλλα είδη εγκεφαλικών επεισοδίων.  Τα συμπτώματα Πολλοί άνθρωποι με κολπική μαρμαρυγή δεν παρουσιάζουν συμπτώματα, ιδιαίτερα εάν ο καρδιακός ρυθμός τους δεν είναι πολύ γρήγορος. Τα συνήθη συμπτώματα πάντως περιλαμβάνουν: – Αίσθημα παλμών – Ζάλη – Πόνους στο στήθος – Δύσπνοια  Παράγοντες κινδύνου Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία. Η αρρυθμία αυτή είναι πιο συχνή σε ανθρώπους που πάσχουν από καρδιοπάθεια ή καρδιακή ανεπάρκεια. Αν και σε αρκετές περιπτώσεις δεν υπάρχει γνωστή αιτία, ορισμένοι παράγοντες μπορεί να πυροδοτήσουν την αρρυθμία. Αυτοί είναι: – Προηγούμενο εγκεφαλικό – Υπέρταση – Διαβήτης – Υπερθυρεοειδισμός – Αγγειοπάθεια – Κατάχρηση αλκοόλ Στους ασθενείς υψηλού κινδύνου συστήνεται για την πρόληψη εγκεφαλικών επεισοδίων αντιπηκτική αγωγή, εφόσον δεν υπάρχουν αντενδείξεις.
Δημοσιεύτηκε στισ

Μήπως ανησυχείς υπερβολικά για τα πάντα;

Η ΓΑΔ (Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή) είναι μια συχνή διαταραχή της εποχής μας και ιδιαίτερα τώρα που κοινωνικά επικρατεί ανασφάλεια και έλλειψη σταθερότητας, οι αγχώδεις διαταραχές και οι διαταραχές διάθεσης σημειώνουν άνοδο.Τα χαρακτηριστικά της ΓΑΔ είναι τα εξής:

  1. Υπερβολικό άγχος και ανησυχία (φοβισμένη προσδοκία) που συμβαίνουν τις περισσότερες ημέρες μιας περιόδου τουλάχιστον 6 μηνών, για μια σειρά γεγονότων ή δραστηριοτήτων.
  2. Το άτομο νιώθει ότι είναι δύσκολο να ελέγξει την ανησυχία του.
  3. Το άγχος και η ανησυχία συνδέονται με τρία ή περισσότερα από τα ακόλουθα συμπτώματα:
  • Νευρικότητα ή αίσθημα αγωνίας ή τεντωμένα νεύρα
  • εύκολη κόπωση
  • δυσκολία συγκέντρωσης ή αίσθημα ότι το μυαλό αδειάζει
  • ευερεθιστότητα
  • μυϊκή τάση
  • διαταραχή του ύπνου (δυσκολία επέλευσης ή διατήρησης του ύπνου ή ανήσυχος, μη ικανοποιητικός ύπνος. (DSM-IV, APA, 1994)

Πολλοί μπερδεύουν την ΓΑΔ με την Διαταραχή Πανικού όμως η ΓΑΔ έχει πιο ήπια συμπτώματα, με βαθμιαία έναρξη ενώ βασικό της χαρακτηριστικό είναι το αίσθημα υπερβολικής ανησυχίας.Tα άτομα που έχουν ΓΑΔ βιώνουν έντονο άγχος και κύρια απασχόληση τους είναι η ανησυχία για γεγονότα και καταστάσεις που μπορεί να συμβούν, ασχολούνται πολύ με θέματα, αποδοχής, ελέγχου, επάρκειας, ευθύνης, απειλητικές καταστάσεις κ.α. Οι σκέψεις των ατόμων αυτών τείνουν να  υπεργενικεύουν, ενώ έχουν καταστροφικόκαι απόλυτο χαρακτήρα.Οι Dugas & Koerner (2005), έχουν προτείνει ότι η ανησυχία στη ΓΑΔ παίρνει τη μορφή σύγκρουσης, ανάμεσα στην συνεχή επαγρύπνηση για απειλητικά σημάδια από το περιβάλλον και στην αποφυγή ή ακόμα και πρόληψη σκέψεων που συνδέονται με απειλή. Δηλαδή, τα άτομα με ΓΑΔ από τη μια μεριά εξαιτίας της ελαττωμένης ικανότητας ανοχής στην αβεβαιότητα, συνεχώς ανιχνεύουν το περιβάλλον για υποκείμενες απειλές ή κινδύνους και από την άλλη αποφεύγουν οποιαδήποτε σκέψη έχει να κάνει με απειλή ή κίνδυνο.

Η ανοχή στην αβεβαιότητα είναι ένα χαρακτηριστικό της ΓΑΔ που λόγω της κρίσης διογκώνεται, ανοχή στην αβεβαιότητα καλείται η τάση αρνητικής αντίδρασης σε συναισθηματικό, γνωστικό και συμπεριφορικό επίπεδο, μπροστά σε κατα

στάσεις και γεγονότα που χαρακτηρίζονται από αβεβαιότητα.

Τα άτομα που επιδεικνύουν μη ανοχή στην αβεβαιότητα, βιώνουν την αβεβαιότητα με αποδιοργάνωση και άγχος, την θεωρούν ως ιδιαίτερα αρνητική διάσταση και τείνουν να την αποφεύγουν και αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες στο να λειτουργούν υπό τέτοιες συνθήκες (Buhr & Dugas, 2002, in Dugas & Koerner, 2005).Τα άτομα με υψηλά επίπεδα ανησυχίας αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα στην επίλυση καθημερινών δυσκολιών και ότι αυτό οφείλεται μάλλον στην ύπαρξη αρνητικού προσανατολισμού ως προς αυτές. Ο αρνητικός προσανατολισμός ως διαδικασία είναι η εξής: απειλή, μειωμένη αυτοπεποίθηση, χαμηλή επάρκεια ελέγχου του προβλήματος, μια τάση για ματαίωση και θυμού κατά την απόπειρα επίλυσης προβλήματος και μια πεσιμιστική προοπτική της έκβασης .Η θεραπευτική δουλειά εστιάζει στις σκέψεις και τις πεποιθήσεις που έχουν καταστοφικό χαρακτήρα, αλλά και στην ανάπτυξη στρατηγικών αναγνώρισης, κατανόησης και αντιμετώπισης των καταστάσεων που χαρακτηρίζονται από αμφιβολία ή αβεβαιότητα. Ο θεραπευόμενος μαθαίνει να αντέχει την αβεβαιότητα αφού εκ των πραγμάτων η αβεβαιότητα είναι στοιχείο της ζωής, δουλεύει θέματα που αφορούν τον έλεγχο, την διαχείριση των συναισθημάτων του αλλά και του άγχους.Tips.

  1. Μάθε να διακρίνεις τους πραγματικούς κινδύνους από τις καταστροφικές σκέψεις.
  2. Η πρόληψη στη ζωή βοηθάει αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να τα προνοούμε όλα αλλά ακόμα και να μπορούσαμε δεν θα ξέραμε το αποτέλεσμα.
  3. Το άγχος σε ένα φυσιολογικό βαθμό ενεργοποιεί τον άνθρωπο, το πολύ άγχος όμως αποδιοργανώνει και το μακροχρόνιο άγχος εξαντλεί νοητικά και σωματικά τον άνθρωπο.
  4. Το να σκέφτεσαι αρνητικά για μια μελλοντική κατάσταση ώστε να μην σε πειράξει το πιθανό αρνητικό αποτέλεσμα, δημιουργεί μια πεσιμιστική οπτική που μπορεί να ισοπεδώσει και ένα θετικό αποτέλεσμα.
  5. Σκέψου και ασχολήσου με αυτά που μπορείς να ελέγξεις και να επηρεάσεις, ίσως είναι λίγα αλλά η αβεβαιότητα δεν θέλει φοβισμένους ανθρώπους αλλά ψύχραιμους ώστε να μπορούν να σκεφτούν εναλλακτικές λύσεις.

Πολλές φορές βλέποντας το δάσος νιώθουμε μικροί και φοβισμένοι βλέποντας όμως το δέντρο  – την ζωή μας ίσως μπορέσουμε πιο ψύχραιμα να πάρουμε κάποιες αποφάσεις.

********

Έλενα Λεβεντάκη, Ψυχολόγος – ΨυχοθεραπεύτριαΠηγή: psycho-logia

Δημοσιεύτηκε στισ

Πρωτότυπος Τίτλος: Στρασβούργο: Markos Bozzaris was here!                                                       ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Η πρώτη έκπληξη που με περίμενε, όταν έφτασα στοΣτρασβούργο, ήταν η ίδια η πόλη. Περίμενα να δω μια μεγαλούπολη με ουρανοξύστες, και σύγχρονα κτίρια που θα στέγαζαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τις ευρω-υπηρεσίες, τους εκατοντάδες γιάπηδες και γραβατωμένους, αλλά τελικά έσφαλα.Το Στρασβούργο είναι μια πανέμορφη και πολύ καλά διατηρημένη γραφική πόλη, με εμφανή τα σημάδια όλων των αρχιτεκτονικών στιλ που έδωσαν το ιδιαίτερο χρώμα του τόπου, με ποταμάκια και γεφυράκια, με παλάτια και χαριτωμένα τριώροφα με μπαλκονάκια, πεζόδρομους για βόλτες, πολλές πλατείες.Σε μια τέτοια πλατεία ήρθε η δεύτερη έκπληξη. Το όνομά της είναι Πλατεία Μάρκου Μπότσαρη!Δεν το πίστευα, και για να βεβαιωθώ κι εγώ ο ίδιος, αλλά και για να έχω αποδείξεις για όλους τους δύσπιστους, τράβηξα και μια φωτογραφία την ταμπέλα.Είναι αλήθεια. Πρόκειται για τον γνωστό Μάρκο Μπότσαρη (και όχι για κάποιον Αλσατό με ελληνική καταγωγή, που για διαβολική σύμπτωση ονομάζεται έτσι), που την ζωγραφιά του έχουμε δει όλοι μας σε έναν από τους διαδρόμους του δημοτικού μας σχολείου.Επειδή με έτρωγε η άγνοια, έψαξα στο ίντερνετ  μπας και βρω τι σχέση έχει ο Μπότσαρης ενδεχομένως με την Γαλλία, ή με το Στρασβούργο, ή με την ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Δεν βρήκα τίποτα. Μόνο τα γνωστά: Ότι ήταν Σουλιώτης, πολέμησε πρώτα στο πλευρό του Αλή Πασά εναντίον του Σουλτάνου, και μετά με τους επαναστατημένους Έλληνες στη μάχη του Πέτα και του Μεσολογγίου.Για την ανδρεία του χρίστηκε αρχιστράτηγος της Δυτικής Στερεάς, αλλά εκείνος έσκισε το χαρτί λέγοντας “Όποιος είναι άξιος παίρνει το δίπλωμα αύριο μπροστά στον εχθρό”. Πολύ ανιδιοτελές και μεγαλοπρεπές, πράγματι. Κάτι τέτοια ενέπνευσαν τους φιλέλληνες ζωγράφους και ποιητές να τον απαθανατίσουν σε έργα τους. Έτσι, ο ιταλός LudovicoLipparini ζωγράφισε τον τραγικό του θάνατο στη μάχη του Καρπενησίου, και ο άγγλος ποιητής Fitz-GreeneHalleck έγραψε έναν ύμνο!Να τι ανθρώπους έχουμε στην ιστορία μας, και έχουμε κολλήσει στους αρχαίους. Και να πώς θα μπορούσε να αρχίζει ένα μάθημα στην σχολική τάξη, σχετικά με την επανάσταση του 21, η οποία κατά τα άλλα είναι άγνωστος τόπος για τους μαθητές (και για τους δασκάλους τους, εν πολλοίς). Θησαυρούς έχουμε, αλλά εμείς οι ίδιοι δεν τους πολυξέρουμε. Πάλι καλά οι Στρασβουργιανοί, που ονομάζουν και καμιά πλατεία τους, γιατί εμείς μόνο τον ένδοξο Μεγαλέξανδρο ξέρουμε, και λίγο τον Περικλή.ΠΗΓΗ: http://kountouris.pblogs.gr Ψάχνοντας, βρήκαμε εμείς την σχέση του Μάρκου Μπότσαρη με την Γαλλία.Όπως αναφέρεται στο blog homouniversalisgr.blogspot.gr:”Από την Πάργα -κατά το ίδιο έτος 1804- οι διασωθέντες Σουλιώτες πέρασαν στην Κέρκυρα και τους Παξούς όπου εγκαταστάθηκαν και παρέμειναν για χρόνια, προσπαθώντας να επιβιώσουν και ν’ ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους.Ιστορείται ότι, εκεί στην Κέρκυρα, ο Μάρκος Μπότσαρης, που είχε μάθει  γραφή και ανάγνωση στο Βουλγαρέλι της Αρτας (κατά το διάστημα των ετών 1800-1803), με την ενηλικίωσή του -το έτος 1808- κατατάχθηκε στα «Ναπολεόντεια» Γαλλικά στρατεύματα στο σώμα των Ηπειρωτών και Σουλιωτών που συγκρότησαν οι Γάλλοι, πού τότε είχαν ήδη καταλάβει τα Ιόνια νησιά.    Στο Γαλλικό στρατό στα Εφτάνησα, όπου βρέθηκε, έσω και για λίγο, με τον πατέρα του μετά το μακελειό στο Σέλτσο. Εκεί ο ευφυέστατος Μάρκος διδάχτηκε τη σύγχρονη διεξαγωγή του πολέμου και την αναπόσπαστη σχέση της με την πολιτική στρατηγική, τη διπλωματία και την κατασκοπεία, πέραν των καθαρών πολεμικών στρατηγικών και τακτικών. Κατά ένα τρόπο διδάχτηκε τη σύγχρονη επαγγελματική διεξαγωγή του πολέμου και μπόλιασε με στοιχεία της τη βιωμένη Σουλιώτικη πολεμική εμπειρία, δημιουργώντας μια οιονεί «σχολή πολέμου», που γρήγορα τον ανέδειξε, με δεδομένη πάντοτε την παροιμιώδη γενναιότητά του, καθώς πολεμούσε πάντοτε μπροστά απ’ τα παλικάρια του, σε μακράν κορυφαίο, αναγνωρισμένο από φίλους και εχθρούς, πρωτοκαπετάνιο της εθνεγερσίας του ΄21. Στις πολεμικές επιχειρήσεις των Γαλλικών στρατευμάτων (υπό τον Στρατάρχη Μπερτιέ), εναντίον των Άγγλων, ο Μάρκος απέδειξε πολύ γρήγορα τα ηγετικά και πολεμικά του προσόντα, οι δε Γάλλοι εκτιμώντας τα, τον προήγαγαν -μόλις σε ηλικία 22 ετών- στον βαθμό τού Ταγματάρχη.Την πρώιμη πολιτική εμπειρία του κατέγραψε ο Μάρκος σε σωζόμενη χειρόγραφη προκήρυξή του, όπου διορατικά επισημαίνει και «προειδοποιεί» :«Όπου κυματίζει η Αγγλική σημαία, οι λαοί είναι δούλοι…».Μετά την ήττα του Ναπολέοντα και την αποχώρηση των Γάλλων από τα Ιόνια νησιά κατά το έτος 1814, ο Μάρκος Μπότσαρης ιδιώτευσε στην Κέρκυρα……”  …..ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙΠρωτότυπος τίτλος: Στο Παρίσι οδός Μάρκου Μπότσαρη, αλλά και στάση του μετρό με τ΄ όνομα του Σουλιώτη ήρωα!Μπορεί στην Ελλάδα οι ηρωικοί αγώνες των Σουλιωτών να έχουν ξεχασθεί μερικώς και να μην τιμώνται οι περήφανοι αυτοί  Έλληνες, όπως τους αξίζει, δεν συμβαινει, όμως, το ίδιο στη Γαλλία. Οι Γάλλοι χρησιμοποιούν τ’ όνομα του Σουλιώτη ήρωα Μάρκου Μπότσαρη σε δρόμο και σε στάση του μετρό.    Στην καρδιά του Παρισιού και συγκεκριμένα στο 19ο διαμέρισμα, στάση του μετρό, από τις μεγαλύτερες σε κίνηση, έχει τ’ όνομα του Μάρκου Μπότσαρη. Κοντά στη στάση αυτή, υπάρχει η οδός Μάρκου Μπότσαρη. Η πινακίδα γράφει: «RUEBOTZARIS (1790- 1823) HEROS DE LA GUERRED’INDEPENDENCE GRECOUE”  (=OΔΟΣ ΜΠΟΤΣΑΡΗ (1790-1823) ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ).Όπως έχει επισημάνει ο συγγραφέας Γρηγόρης Καλογερόπουλος, δρ. του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, «στη Γαλλία σαν πρώτο δικαίωμα του ανθρώπου θεωρείται η ελευθερία. Και στο πλαίσιο αυτό οι Γάλλοι τιμούν όχι μόνο τους δικούς  τους ανθρώπους, αλλά και τους αλλοδαπούς και τους ξένους, που συνέβαλαν σ’ αυτό το σκοπό, θυσιάζοντας την ίδια τη ζωή τους». Το διαβάσαμε από το: Στο Παρίσι οδός Μάρκου Μπότσαρη, αλλά και στάση του μετρό με τ΄ όνομα του Σουλιώτη ήρωα!http://thesecretrealtruth.blogspot.com