“Πού καιρός για επανάσταση! Και γιατί άλλωστε; Να διορθωθεί τι και με ποιο τρόπο; Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης, όπως είπαμε Κυρίας. Της Εξουσίας.

Παίζοντας ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο σε μια επαρχία της Αιτωλοακαρνανίας

Το τοπικό ποδόσφαιρο βρίσκεται σε κρίση καθώς οι επιχορηγήσεις μειώνονται δραματικά, οι ομάδες δεν μπορούν να αντέξουν τα οικονομικά βάρη και αναγκάζονται να διαλυθούν. Στον ορεινό Βάλτο Αιτωλοακαρνανίας όμως, μια ομάδα κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να κάνει το χωριό μια από τις ποδοσφαιρικές “μητροπόλεις” ολόκληρου του νομού. 
Στιγμιότυπο από το τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι του Ινάχου Βάλτου.

Γιορτάζει την Παρασκευή.

Μονή Στέρνας στη ΠΥΛΗ

(από Χ ΜΙΧΑ)

Μονή της Ζωοδόχου Πηγής ή Στέρνας στην  Πύλη Δερβενοχωρίων   
                Η χριστιανική παράδοση των κατοίκων του οροπεδίου των Δερβενοχωρίων είναι συνυφασμένη με την πορεία  της Μονής  της Ζωοδόχου Πηγής ή αλλιώς  Μονή της Στέρνας΄΄ , όπως είναι γνωστή στην περιοχή μας ,   που βρίσκεται στην θέση Φούσκενα της Πύλης και γενικότερα με  τον Μοναχισμό που αναπτύχθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Κιθαιρώνα και της Πάστρας κατά τον  11 αιώνα , από το Όσιο Μελέτιο τον Καπαδόκη ( 1035-1105) . 
          Ό Όσιος Μελέτιος  φέρεται ως ο  ιδρυτής της Μονής  αυτής , καθώς πρόκειται   για τον Ναό της Θεομήτορος που ανήγειρε  με την Βοήθεια και  Χρηματοδότηση  του φίλου και προστάτη του ,  Αυτοκράτορα του Βυζαντίου  , Αλέξιου Α΄ του Κομνηνού (1081-1118) ,  και κάνουν λόγο γι αυτό,  οι σχεδόν σύγχρονοι με τον  Όσιο   Βιογράφοι  του ,  Θεόδωρος ο Πρόδρομος η Πτωχοπρόδρομος  και ο Επίσκοπος Μεθώνης Νικόλαος  . 
             Ο κυρίως Ναός είναι σταυροειδής , εγγεγραμμένος μετά τρούλου της κατηηγορίας  των Κωνσταντινοπολίτικων τετρακιονίων και η κάτοψη του αντέγραφε το καθολικό της Μονής του Οσίου Μελετίου . Δυστυχώς ο αρχικός Ναός κατέπεσε και οι κάτοικοι του χωριού περί το έτος 1890 μετέτρεψαν σε καινούργιο Ναό τον ευρύχωρο παλαιό νάρθηκα αφού πρόσθεσαν προς ανατολάς τρίπλευρη αψίδα ιερού και προς  δυσμάς ψηλό προστώο . 
κατά τον   Ιστορικό Γεωργ. Τσεβά   , όπως αναφέρει  ο ίδιος στο βιβλίο του  η  Ιστορία των  Θηβών και Βοιωτίας , τα ερείπια της μονής  της Στέρνας εχρησίμευσαν  ως λατομείο πάσης ανεγειρόμένης η επισκευαζόμενης εκκλησίας της περιοχής μας,  χαρακτηρίζοντας την Μονή  ΄΄ως Μέγα Μοναστήριον περιώνυμον δια τα πλούτη του ΄΄ με κτήματα αυτής την Ραπντώσα  το Δερβενοσάλεσι και την Φούσκενα ΄΄  .
               Η Μονή της Ζωοδόχου Πηγής , παρά την εγκατάλειψή της και την ερήμωση της ,  εντυπωσιάζει ακόμη και σήμερα τον επισκέπτη . Η διάταξη των κτιρίων , η Αρχιτεκτονική τους , τα γλυπτά , το πολυσύνθετο του καθολικού , τα λεπτότατης τέχνης μαρμαροθετήματα  της και οι διηγήσεις των κατοίκων για τον Πλούτο και την αίγλη της Μονής εκείνα τα χρόνια , δικαιολογούν την άποψη , ότι πρόκειται για Βασιλομονάστηρο – Βασιλικό κτίσμα των Κομνηνών ,  αν  μάλιστα ληφθεί υπόψη και συνδυαστεί  με το  γεγονός ότι μέχρι σήμερα , πλησίον του Ναού υπάρχει περιοχή και ερειπωμένη  εκκλησία ,  το τοπωνύμιο της οποίας είναι Κομνηνός , όπου  κατά τις ανασκαφές εκεί  ,  περί το έτος 1930 από τον καθηγητή κ. Ορλάνδο , βρέθηκαν  έξι αρχαία χρυσά νομίσματα της ιδίας εποχής του αυτοκράτορα  , τον οποίον η παράδοση θέλει να την επισκέφθηκε και ο ίδιος περί το 1106 όταν επισκέφθηκε και την Μονή Σαγματά ,  χαρίζοντας της πολύτιμα κειμήλια . 
                    Η ζωοδόχος πηγή είναι κτισμένη   πάνω στα  ερείπια Ναού Ρωμαϊκών χρόνων με αρχαία λουτρά και ψηφιδωτά τα οποία μελέτησε και δημοσίευσε όπως προανέφερα ο Ακαδημαϊκός κ. Ορλάνδος   .Το κτίριο του λουτρού χρονολογείται στον 13 αιώνα και βρίσκεται σήμερα  σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτήν που βρέθηκε κατά  το 1926 όταν εντοπίστηκε για πρώτη φορά,  εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών και βανδαλισμών που έχει  υποστεί  .Όπως φαίνεται στο σχέδιο της αξονομετρικής τομής της αρχικής του μορφής , είναι  συνολικού εμβαδού 30.τετρ. μέτρων,  ύψους 3.μετρων ,  τριμερές θολωτό με τον  μεσαίος οίκο να  διαθέτει τρούλο . Αν και οι πεσίσκοι  του δεν είναι σήμερα ορατοί ,  διατηρούνται ακόμη τα κατακόρυφα κενά στους τοίχους που χρησίμευαν για την προσαγωγή ψυχρού νερού από την παρακείμενη πηγή , στον ψυχρό οίκο του λουτρού,  είτε για την θέρμανση των δύο άλλων οίκων και των αερισμό των υποκαυστών  .  

Λέγεται ακόμη ότι ιδρύθηκαν από τον Άγιο στην ευρύτερη περιοχή  24 παραλαυρια με 10-12 μοναχούς το καθένα και αργότερα σύμφωνα πάντα με τον Βιογράφο του Αγίου ,  Θεόδωρο τον Πρόδρομο γίνεται  λόγος  για ανέγερση από τον ίδιο  ,  ναού της Θεομήτορος  λίγο βορειότερα προς την κατεύθυνση των Θηβών ,αυτή  της ζωοδόχου πηγής  στην Φούσκενα Πύλης Δερβενοχωρίων και η Μονή του  Προφήτη Ηλία στο Τσατσαρι , όπου προϋπήρχε ναός ,  μετόχι της Μονής Σινά , όπου τιμούσαν την Αγία Αικατερίνη       

Η ανέγερση της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής σύμφωνα με την τοπική μας παράδοση 
              Τον  11ος αιώνα σε μια  πραγματικά δύσκολη χρονική εποχή  όπου η κοινωνία και ο μοναχισμός διακατέχονται από μία  μεγάλη ηθική κατάπτωση και  παρατηρείται στον  ευρύτερο Ελλαδικό χώρο , αποστροφή  προς την  μοναχική Ζωή , εμφανίζεται στην περιοχή μας ο ‘Όσιος , ως πρότυπο ηθικής και αγιότητας με πρώτο σταθμό του το Ναίδριο του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται στο Δαριμάρι Δερβενοχωρίων, όπου μόνασε για οκτώ χρόνια σύμφωνα και με το Βιβλίο του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κκ. Ιερωνύμου ΄΄ Χριστιανική Βοιωτία ΄΄  .
             Η φήμη  του πολύ  γρήγορα   περνά  τα στενά  γεωγραφικά του όρια και  αρχίζουν σιγά -σιγά να συρρέουν πλήθη  στην περιοχή , όπου  έκπληκτοι παρακολουθούν την αγία και καθαρή ζωή του Αγίου  , με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς  να ελκύονται από τις διδαχές του γέροντα  και να ασπάζονται  τέλος τον μοναχικό βίο, ώστε  να ακμάζει και να αναβιώνει και πάλι  ο Κοινοβιακός Μοναχισμός ,  σε μια εντελώς όμως  διαφορετική μορφή , ένα διαφορετικό Κοινοβιακό σύστημα , αυτό  που καθιέρωσε ο Άγιος μας   , στην ευρύτερη περιοχή της Πάστρας και του Κιθαιρώνα . 
             Η παράδοση μας θέλει τότε  τον Αυτοκράτορα  (Αλέξιο τον Α΄) να στρατοπέδευσε στο  οροπέδιο της Φούσκενας Πύλης όπου διήρχετο και ο πανάρχαιος Δρόμος Αθήνα-Φυλή Δερβενοχώρια -θήβα ,  να διανυκτερεύσει . Οι στρατιώτες  του όμως λίγο  βορειότερα κοντά στις πόρτες Πύλης  παρατήρησαν φως σε μια σπηλιά ( σύμφωνα με διήγηση του Πατέρα Αθανάσιου Ιερέα της Πύλης και σήμερα των Σκούρτων  υπάρχει σκήτη εκεί που λέγεται ότι ασκήτεψε ο Όσιος Μελέτιος ) και αμέσως κινήθηκαν προς το μέρος αυτό .  Εκεί βρισκόταν ο Μοναχός Μελέτιος τον οποίον και παρουσίασαν  στον Αυτοκράτορα  , λέγεται ότι από θαύμα του Αγίου σιτίστηκαν  οι Στρατιώτες και τα  ζώα  και   στο σημείο αυτό ,  όπου υπάρχει πηγάδι  σήμερα με τοπωνύμιο  Κομνηνό , πιστεύεται ότι  καθ υπόδειξη του γέροντα βρέθηκε το  νερό .
            Ο Άγιος έχοντας διορατικό χάρισμα γρήγορα εντυπωσίασε τον Αυτοκράτορα και αυτός για να τον ευχαριστήσει   τον ρώτησε  τι θέλει  , ο Άγιος του είπε ότι θέλει σπίτι και αυτός  για να  θυμηθεί και να εκπληρώσει  τον λόγο του , του έδωσε  ως ενέχυρο  το δακτυλίδι του  . 
           Κάποια στιγμή  όμως και ενώ είχε περάσει καιρός , έχοντας όλα γίνει ακριβώς  όπως προλέγησαν από τον Άγιο  και  ο Αυτοκράτορας είχε επιστρέψει  στην Βασιλεύουσα  έχοντας όμως  ξεχάσει την υπόσχεση  του , η υγεία της Αυτοκράτειρας Άννας  επιδεινώθηκε    ( λέγεται από γέροντες του τόπου μας ότι μετά από γέννα , της είχαν πετρώσει τα στήθη – ίσως μετά την γέννηση του Ιωάννη Κομνηνού περί το έτος 1087 ) και εκείνος καλούσε γιατρούς ,  χωρίς όμως  αποτέλεσμα . Τότε θέλει η παράδοση μας  να  εμφανίσθηκε εκεί ο Άγιος , ως κουρελής- ζητιάνος και ζήτησε να την  δει .
 Οι Φρουρά είπε στον Αυτοκράτορα ότι  ζητούσε επίμονα να εισέλθει στο παλάτι  λέγοντας  ότι θα την  γιατρέψει . Αν και τον απέπεμψαν πολλές φορές   από την εμμονή του  ο Άγιος  κατάφερε τελικά να εισέλθει  στην κλίνη όπου θεράπευσε την Αυτοκράτειρα  και φεύγοντας  άφησε στο προσκέφαλό της  ,   το δακτυλίδι . Αμέσως ο Αυτοκράτορας  το αναγνώρισε ,  θυμήθηκε την υπόσχεσή του και διέταξε να στείλουν  αμέσως ζώα και μαστόρους για την ανέγερση της Μονής  .  

Προφορική παράδοση για την Λεηλασία της Μονής  

           Η μονή αυτή καταστράφηκε και λεηλατήθηκε  από Φούστες Πειρατές περί το έτος 1622 και κατά άλλους το 1626 η δε 360 μοναχοί που υπήρχαν σε αυτήν  σφαγιάστηκαν  .  Συγκεκριμένα οι πειρατές αυτοί αφού ξεμπάρκαραν στον Ωρωπό έφθασαν  στην περιοχή μας  αφού  πρώτα λυμάνθηκαν την  ευρύτερη της Τανάγρας Κάνουν λόγω για αυτό και ο  Γεώργιος Τσεβάς ο καθηγητής κ. Ορλάνδος και ο Τοπικός Ιστορικός Ερευνητής Θανάσης Κυριάκος από το Κλειδί .  Ο γάλλος περιηγητής SPON  που επισκέφθηκε την Αττική πολύ αργότερα το 1675  γράφει ΄΄. οι κουρσάροι που αφάνισαν την Ελευσίνα ήταν χριστιανοί και ότι οι κάτοικοι έχουν φύγει γενικώς και δεν βλέπει κανείς παρά μόνο ερείπια , η ίδια κατάσταση προφανώς επικρατούσε και στις γύρω περιοχές ο ίδιος περιηγητής ερχόμενος από Βοιωτία προς Αθήνα σημειώνει ΄΄.. στην Χασιά μπήκαν πριν δύο μέρες χριστιανοί κουρσάροι και το γύμνωσαν .΄΄
          Τότε θέλει η τοπική μας  παράδοσή μας την Παναγία να κάνει βάρκα την πόρτα της εκκλησίας και να φανερώνεται  απέναντι  , στην Σαλαμίνα , όπου  εξ αφορμής της  ιδρύθηκε η μονή  της Παναγίας της  Φανερωμένης,  η  πόρτα αυτή  βρίσκεται εκεί  και σήμερα, με ανάγλυφα τα σημάδια από τα σπαθιά των βαρβάρων . 
Στην συγκεκριμένη περιοχή και λίγο βορειότερα προς την τοποθεσία Πόρτες-Πύλης κοντά στο παλιό μονοπάτι   υπάρχει το αρβανίτικο τοπωνύμιο ΄΄  Γκούρι η Μυρωδίς ΄΄  που μεταφράζεται  στα Ελληνικά΄΄ πέτρα που μυρίζει΄΄ , λέγεται ότι εκεί ακούμπησε η πόρτα της εκκλησιάς  και γι αυτό αναβλύζει και ευωδιάζει  μύρο, την πέτρα αυτήν την θυμούνται οι κάτοικοι μέχρι πρόσφατα έως το  έτος  1950 , η μορφή της ήταν τέτοια ,  που έδινε την εντύπωση ότι ήταν στον αέρα , κάποιοι κάτοικοι συγκεκριμένα τρία αδέλφια ,  ίσως από περιέργεια ή  για να διαλύσουν τον μύθο την γκρέμισαν ,  με αποτέλεσμα να βρουν  ανεξήγητα τραγικό θάνατο μέσα σε μία εβδομάδα .
             Οι γέροντες της Πύλης λένε ακόμη ότι στο  μαρμάροθετημένο Πηγάδι Νότια της Μονής ,  το νερό είναι υφάλμυρο από τότε και ακόμη ότι  εκεί που σφαγιάστηκαν οι Μοναχοί Βορειοδυτικά της Μονής  το χώμα είναι κόκκινο  . 
          Πιστεύεται ακόμη ότι στον Ναό υπάρχουν  υπόγεια δεδαλώδες Τούνελ που επικοινωνούσαν με τα κελλάκια των γερόντων , τα οποία χρησιμοποιούσαν οι Μοναχοί για κρύβονται να  διαφεύγουν κατά τις ληστρικές επιδρομές . 
Εντός του Ναού στο δάπεδο αυτής έχει αποκολληθεί πλακίδιο και στο σημείο αυτό την ημέρα της εορτής της Ζωοδόχου Πηγής αναβλύζει  αγίασμα  και στην μονή της φανερωμένης στην Σαλαμίνα υπάρχουν πολλά αντικείμενα της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής μεταξύ των οποίων και η εικόνα της Παναγίας

                                                                                       ΜΙΧΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

   

το διήγημα του Γιώργου Ιωάννου: «Να ‘σαι καλά, δάσκαλε», ένας νεαρός φιλόλογος, σε κάποιο χωριό της ελληνικής υπαίθρου, κατάφερε να κάνει τους μαθητές του να νιώσουν περήφανοι για τη γλώσσα τους, τα τραγούδια τους, την παράδοση του τόπου τους και να μην τα θεωρούν όπως χαρακτηριστικά λέει ως «παλιατσαρίες». 
Ανάλογα αισθήματα μας διακατείχαν κι εμάς, όσους μεγαλώσαμε σε κάποιο ηπειρωτικό χωριό,  όταν ερχόμασταν αντιμέτωποι με το ιδίωμα των γονιών μας, των γεροντότερων, των πιο λαϊκών και αυθεντικών ανθρώπων του χωριού.
Ντρεπόμασταν, προσπαθούσαμε να το αποφύγουμε όπως «ο διάολος το λιβάνι» και επικρίναμε και τους δικούς μας, όταν μιλούσαν τη ντοπιολαλιά τους μπροστά σε ξένους, μορφωμένους.
Μεγαλώνοντας, σπουδάζοντας τη ζωή, μαθαίνεις να εκτιμάς περισσότερο το αυθεντικό, το ανεπιτήδευτο, το γνήσια λαϊκό κι αρχίζεις να αναζητάς τη ρίζα του.
Έτσι αυτό απενοχοποιείται, αποκτά αξία και σταδιακά κερδίζει το σεβασμό σου. Η έκπληξη γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, όταν διαπιστώνεις ότι πολλές απ’ αυτές τις λέξεις, έλκουν κατευθείαν την καταγωγή τους από την αρχαία ελληνική διάλεκτο και αποτελούν ζωντανές αποδείξεις της συνέχειας της γλώσσας μας.
Σταχυολόγησα ορισμένες τέτοιες  λέξεις με αρχαιοελληνική προέλευση και τις μοιράζομαι μαζί σας.
·          Αγγειά = Αγγεία, οικοσκευή. Ομηρική λέξη «άγγος». 
      Ιλιάδα Β, 471και Οδύσσεια 286 α β, 
·          Αγκίδα = μυτερή σχίζα ξύλου. Από το αρχαίο ελληνικό ουσιαστικό:«ακίς – ίδος».
·          Αγκούσα, (η) = Μεγάλο άγχος που συνοδεύεται με αναστεναγμό και μερικές φορές με κλάμα, το βάρος στο στήθος. (Κατά τον Γ. Χατζιδάκη η λέξη είναι αρχαία ελληνική και αποτελεί παραφθορά του τύπου ογκούσα, μετοχής του ρήματος ογκούμαι (= συσσωρεύομαι, εξογκώνομαι. Κατά άλλους προέρχεται από το λατινικό angustia (= τα στενά, η στενοχωρία, οι πύλες ).
·          Αγκωνή=η δεξιά και αριστερή πλευρά του τζακιού. Μεσαιωνική ελληνική αγκωνή < αγκών + γωνία (συμφυρμός). 
·    Ακουρμάζομαι και ακουρμαίνομαι= Ακούω με μεγάλη προσοχή, μερικές φορές βάζοντας το χέρι και στο αυτί. Προέρχεται από το αρχαίο ρήμα κρομαι= ακούω με προσοχή κάποιον.
·          Απιθώνω=αφήνω κάτω. Από τη μεσαιωνική ελληνική αποθώνω που προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό αποθέτω.
·          Αψυχάω=τσιγκουνεύομαι. Από το στερητικό α- και τη λέξη ψυχή
·          Γάστρα = μετάλλινος κινητός καμπύλος φούρνος. Παράγεται από την ομηρική λέξη «γάστρη» =το κοίλον του αγγείου). Οδύσσεια θ 437.
·          Γούπατο= γούπατο. Από συμφυρμό των ομηρικών λέξεων «γη» και «πάτος» (Ιλιάδα Ζ, 202, Ι, 1190).
·          Δοκήθηκα (το δοκήθηκα)=το αντιλήφθηκα, το κατάλαβα, το ένιωσα. Από το αρχαίο ρήμα δοκέω-ῶ=μου φαίνεται, θεωρώ, πιστεύω, νομίζω.
·          Ζεύλα και ζεύγλα= το καμπύλο μέροςτου ζυγού μέσα από το οποίο περνά ο λαιμός  του ζώου. Προέρχεται από το αρχαίο ρήμα ζεύγνυμι= βάζω κάτω από το ζυγό.
·          Θημωνιά = θημωνιά. Ομηρική λέξη «θημών – ωνος». Οδύσσεια ε, 368
·          Κοσσιά= κοσσιά, κλαδευτήρι χόρτων. Από το ρήμα «κόσσω»=κόβω.
·          Καλοπίχειρα=εύκολα (επίρρημα). Από το επίθετο καλός και το ρήμα επιχειρώ.
·          Λανάρι=Ξύλινο εργαλείο από μονοκόμματο επίπεδο ξύλο στη μια άκρη του οποίου είναι προσαρμοσμένα σιδερένια δόντια για το ξάσιμο το μαλλιού. Από τη Ομηρική λέξη «λήνος»=μαλλί
·          Λιμασμένος=κατεχόμενος από άγρια πείνα. Από την αρχαία λέξη λιμός=πείνα.
·          Λυσιά=ξύλινη, αυτοσχέδια πόρτα. Από το ρήμα λύω=λύνω, ανοίγω
·          Μολόημα=περιστατικό που αξίζει να διηγηθεί. Από το ρήμα ομολογέω-ώ, ομολόγημα, μολόημα.
·          Μπούτα = ξύλινο δοχείο για το χτύπημα του γάλακτος. Από την αρχαία ελληνική λέξη «βύτις» ή «βύττις».
·          Μαστάρι=Εξέλιξη της αρχαίας λέξης μαστός.
·          Νήλα και νίλα= συμφορά, ταλαιπωρία. Από την ομηρική λέξη «νηλής –ές» (Ιλιάδα, 632, Λ, 484, Π, 233) =ανηλεής, σκληρός.
·          Νίβομαι=πλένω το πρόσωπό μου, από το αρχαίο ρήμα νίπτω
·          Ξυθάλι = μασιά για τα κάρβουνα, εξάρτημα τζακιού για το σκάλισμα της θράκας. Από τις ομηρικές λέξεις «ξέω» =ξύνω και «αιθάλη» =στάχτη, καπνιά.
·          Ορμηνεύω=συμβουλεύω. Παραφθορά από το ρήμα ερμηνεύω.
·          Παραγκώμι=παρατσούκλι. Από την πρόθεση παρά και την αρχαία λέξη εγκώμιον.
·          Πάφλας= τενεκές. Από το ρήμα «παφλάζω» =κάνω κρότο. (Παφλασμός= ο ήχος από τα κύματα που σκάνε στην ακτή).Ο τενεκές, όπως είναι γνωστό, παράγει κρότο με την κάθε μετακίνησή του ή με κάθε χτύπημα.
·          Ποδένομαι=φοράω τα παπούτσια μου, από τη λέξη υπόδημα, μεταγενέστερο ρήμα υποδένομαι.
·          Ποριά= ξύλινη, αυτοσχέδια πόρτα. Από τη λέξη πόρος=πέρασμα, άνοιγμα.
·          Πυρομάδα= πυρωμένη στα κάρβουνα ή στο τζάκι φέτα ψωμιού. Από τις ομηρικές λέξεις «πυρ» και «ωμός»= άψητος (Χ, 347 και μ, 396).
·          Πυροστιά = πυροστιά, τρίποδο ή τετράποδο σιδερένιο εξάρτημα-βοήθημα, που μπαίνει στη φωτιά. Από τις ομηρικές λέξεις «πυρ- ός» και «ιστίη»=εστία.
·          Ρούγα = ρούγα, δρόμος πόλης. Ομηρική λέξη «ρωξ – ρωγός», στενωπός. Οδύσσεια χ, 143.
·          Ρούσα= ξανθή. Από τη λέξη  «ρύσσιος», «ρούσιος» =κοκκινωπός, ξανθοκόκκινος.
·          Στέρφο = άγονο(από την ομηρική λέξη «στείρη» από την οποία παράγεται η λέξη «στέριφος»).
·          Στουρνάρι = στουρνάρι, αχμηρό σκληρό πέτρωμα. Παράγεται από το ρήμα «στόρνυμι» ή «στορέννυμι» (μεσαιωνική λέξη «στόρνυμαι» =εξομαλύνω). Από το ρήμα αυτό παράγεται και το «στορύνη» (=χειρουργικό εργαλείο με οξεία αιχμή) και η λέξη «στορεύς –έως» (= παραγωγή πυρός με την τριβή).
·          Στρέω=συμφωνώ, αποδέχομαι κάτι που με συμφέρει.(Συνήθης έκφραση:”δε με στρέει”= δε με συμφέρει, δε συμφωνώ) Από το αρχαίο ρήμα στέργω.
·          Τάλαρος = μεγάλος ξύλινος κάδος, ξύλινο δοχείο για κρασί. Από την ομηρική λέξη «τάλαρος»: «πλεκτοίς εν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν =σε πλεκτά καλάθια καρπούς γλυκούς», Ιλιάδα, 568, «πλεκτοίς εν ταλάροισι αμησάμενοι κατέθηκεν = σε πλεκτά τυροβόλια έβαλε», Οδύσσεια ι, 247.

Οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι ο Χριστός θα έρθει στη Γη- Τα κείμενα που το αποδεικνύουν…

 26 Απρ 2016 19:17







Έχουν διασωθεί αρχαία κείμενα που το αποδεικνύουν…
 
Στην Πολιτεία του Πλάτωνα (B, V , 362) – βιβλίο που όλοι το αποδέχονται – περιέχεται μία προφητεία ισάξια μ’ αυτές των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης:
 
«Θα απογυμνωθεί απ’ όλα εκτός της δικαιοσύνης, διότι φτιάχτηκε αντίθετος στην ως τότε συμπεριφορά. Χωρίς να αδικήσει κανέναν θα δυσφημισθεί πολύ ως άδικος ώστε να βασανισθεί για την δικαιοσύνη και θα γεμίσει με δάκρυα εξαιτίας της κακοδοξίας αλλά θα μείνει αμετακίνητος μέχρι θανάτου και ενώ θα είναι δίκαιος θα θεωρείτε άδικος για όλη του τη ζωή. Έχοντας τέτοιες διαθέσεις ο δίκαιος θα μαστιγωθεί, θα στρεβλωθεί, θα δεθεί, θα ανάψουν τα μάτια του και στα τελευταία του αφού πάθει κάθε κακό θα καρφωθεί πάνω σε πάσσαλο, και να ξέρεις ότι δεν είναι δίκαιο αλλά αφού έτσι το θέλει ας γίνει».
 
Στο έργο Προμηθεύς Δεσμώτης του Αισχύλου, ο Προμηθέας όντας φυλακισμένος στον Καύκασο προλέγει ότι ο λυτρωτής του θα γεννηθεί από την παρθένο Ιώ και τον Θεό (στ.772, 834, 848) θα είναι δηλαδή υιός Θεού και υιός Παρθένου. Αυτός ο Θεάνθρωπος θα καταλύσει την εξουσία των παλαιών θεών και θα αφανίσει αυτούς και την δύναμή τους (908,920).
 
 

 
 
 
Ο Ερμής τότε σταλμένος από τον Δία προαναγγέλλει στον Προμηθέα τα εξής: «Τοιούδαι μόχθου τέρμα μη τί προσδόκα πριν αν θεός τις διάδοχος των σων πόνων φανή, θελήση τ’ είς αναύγητον μολείν ‘Άιδην, κνέφαια τ’ άμφί Ταρτάρου βάθη» μετάφραση «μην περιμένεις να λυτρωθείς από τους πόνους προτού θεός πάρει τα πάθια τα δικά σου πάνω του και με τη θέλησή του κατέβει στον ‘Άδη τον ανήλιαγο, στους άφεγγους του Ταρτάρου βυθούς» (στ. 1041-1043). Ο Σωκράτης στην απολογία του αναφέρει τα ακόλουθα: «Θα μείνετε κοιμισμένοι σε όλη σας τη ζωή εάν δεν σας λυπηθεί ο Θεός να σας στείλει κάποιον άλλον» (Πλάτωνος, Απολογία Σωκράτους 18{31α}). Στο Άγιον Όρος υπάρχουν χειρόγραφα που διασώζουν προφητείες της Σίβυλλας –της ιέρειας του Απόλλωνα– για την έλευση του Χριστού π.χ σε χειρόγραφο με την ονομασία «Υπόμνημα εις τον Άγιον Απόστολον Φίλιππον» πού φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρείου αναφέρονται τα εξής: «Ύστερα από πολύ καιρό θα φθάσει κάποιος εις αυτήν την πολυδιηρημένην γη και θα γεννηθεί με σάρκαν αμόλυντον. Με ανεξάντλητα όρια ώς Θεότητα θα λυτρώσει τον άνθρωπον από την φθοράν των ανίατων παθών. Και θα τον φθονήσει άπιστος λαός και θα κρεμασθεί ψηλά ώς κατάδικος εις θάνατον.
 
Όλα αυτά θα τα υποφέρει με πραότητα». Στο ίδιο χειρόγραφο αναφέρεται μία ανατριχιαστική προφητεία για την θεανθρώπινη φύση του Χριστού, για το εκούσιον πάθος Του, αλλά και για την Ανάστασή Του: «Ένας ουράνιος με πιέζει ισχυρά, ό οποίος είναι φως τριλαμπές. Αυτός είναι ο παθών Θεός, χωρίς να πάθει τίποτε ή Θεότης Του, διότι είναι συγχρόνως θνητός και αθάνατος. Αυτός είναι συγχρόνως Θεός και άνθρωπος, που υποφέρει από τους θνητούς τά πάντα, δηλαδή τον σταυρό, την ύβριν, την ταφή. Αυτός κάποτε από τα μάτια του έχυσε δάκρυα θερμά. Αυτός πέντε χιλιάδες χόρτασε με πέντε άρτους, κάτι που ήθελε δύναμη θεϊκή. Ο Χριστός είναι ο δικός μου Θεός, ο οποίος εσταυρώθη εις το ξύλον, ο οποίος εξέπνευσεν, ο οποίος εκ του τάφου ανήλθεν εις τον ουρανόν». Οι παραπάνω προφητείες αναφέρονται και σε άλλα χειρόγραφα πού βρίσκονται σε άλλες Μονές του Αγίου Όρους η αλλού(π.χ Μονή Σινά). Παρατίθενται ακόμη σε σύγχρονο βιβλίο, στον Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Αρχιμανδρίτη Βίκτωρος Ματθαίου. Και γι’ αυτούς που ίσως αμφισβητήσουν ότι τα παραπάνω ειπώθηκαν πράγματι από την Σίβυλλα και ισχυριστούν ότι είναι επινοήσεις κάποιον Χριστιανών Μοναχών, αρκεί το εξής αδιαμφισβήτητο γεγονός.
 
Από διάφορες πηγές έχει διασταυρωθεί πώς τις προφητείες αυτές αλλά και άλλες –είτε της Σίβυλλας είτε άλλων σοφών Ελλήνων- χρησιμοποίησε η Αγία Αικατερίνη. Συγκεκριμένα, το 305 η Αγία Αικατερίνη η Αλεξανδρινή έλεγχε τον αυτοκράτορα Μαξιμίνο για την ειδωλολατρική του πολιτική. Ό τελευταίος συγκέντρωσε τότε τους σοφότερους ειδωλολάτρες της αυτοκρατορίας για να την μεταπείσουν και να την κάνουν παγανίστρια. Στο διάλογο που ακολούθησε, αυτή η πάνσοφη και σπουδαγμένη στην Ελληνική παιδεία γυναίκα στην προσπάθειά της να αποδείξει ότι ο Χριστός είναι ο μοναδικός Θεός ανέφερε – μεταξύ άλλων – και τις προφητείες της Σίβυλλας. Και για να προληφθεί η κάθε απερίσκεπτη “σκέψη”, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να έπλασε αυτές τις προφητείες η ίδια η Αγία για τους εξής βασικότατους λόγους:
 
Δεν θα μπορούσε να πει ένα τόσο μεγάλο ψέμα σχετικά με την ιέρεια του Απόλλωνα μπροστά στους σοφότερους εκπροσώπους της αρχαίας θρησκείας, διότι αμέσως όλοι θα διαπίστωναν το ψέμα της. Όμως, όχι μόνο δεν την κατηγόρησε κανείς για αναλήθειες, αλλά αντιθέτως οι σοφοί ειδωλολάτρες παραδέχτηκαν την λεκτική τους ήττα και όλοι αμέσως ασπάστηκαν με τη θέληση τους τον Χριστιανισμό με αποτέλεσμα ο αυτοκράτορας να τους θανατώσει. Κανείς δεν μπορεί λοιπόν να αμφισβητήσει την αδιάσειστη αλήθεια ότι τα προφητικά αυτά λόγια βγήκαν από το στόμα της Σίβυλλας. Σε άλλο χειρόγραφο που βρίσκεται στην Αγιορείτικη Μονή Διονυσίου, αναφέρεται μια άλλη προφητεία της Σίβυλλας: «Σας προφητεύω έναν τρισυπόστατο Θεό στα ύψη εκτεινόμενο του οποίου ο αιώνιος Λόγος σε ανυποψίαστο κόρη θα κυοφορηθεί, όπως ακριβώς το φέρον φωτιά τόξο, το μέσον του κόσμου διαπερνώντας. Όλο τον κόσμο αφού επαναφέρει στην ζωή, και στον Πατέρα θα τον προσφέρει σαν δώρο. Μαρία θα είναι το όνομα αυτής».
 
Βλέπουμε λοιπόν ότι η Θεία Πρόνοια μέσω του “σπερματικού λόγου” (όπως τον ονόμασαν οι Πατέρες της Εκκλησίας) φώτισε κάποιους Έλληνες της Αρχαιότητας και έτσι άφησαν εκατοντάδες χρόνια πρίν τον Χριστό προφητείες για την έλευσή Του. Και άλλοι αρχαίοι λαοί έδωσαν τέτοιες προφητείες χωρίς να πλησιάζουν σε καμία περίπτωση την ακριβολογία των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης περιοριζόμενες αποκλειστικά και μόνο στην αναφορά για τον ερχομό κάποιου Σωτήρα πού θα λυτρώσει τον κόσμο.
 
Οι προφητείες όμως των αρχαίων Ελλήνων δίνουν λεπτομερέστατα στοιχεία για τον Χριστό (γέννηση Του από την Παρθένο Μαρία, θεανθρώπινη φύση Του, θαύματα Του, Σταύρωση, Κάθοδος στον Άδη και Ανάσταση Του, τρείς υποστάσεις του Θεού). Έτσι, πολλές απ’ αυτές καθίστανται ισάξιες με τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ κάποιες άλλες τις ξεπερνούν κιόλας. Αυτό ακριβώς αναγνωρίζει και ο μεγάλος μας εκκλησιαστικός συγγραφέας Κλήμης ο Αλεξανδρεύς (2ος αιώνας μ.Χ), ο οποίος στο έργο του Στρωματείς (5,13) δηλώνει απερίφραστα: «Ούκ οίμαι υπό Ελλήνων σαφέστερον προσμαρτυρήσεσθαι τόν Σωτήρα ημών» δηλαδή «δεν είναι δυνατόν, νομίζω, να προαναγγελθεί σαφέστερα από τους Έλληνες ό Σωτήρας μας». Βλέπουμε λοιπόν ότι οι σοφοί Έλληνες της αρχαιότητας όχι μόνο πίστευαν σε ένα Θεό αλλά μίλησαν κιόλας για την τριαδικότητα Του, για την διττή φύση του Χριστού, για την Σταύρωση και την Ανάστασή Του, όπως αναφέρει το ekklisiaonline.
 
Προσπαθούσαν να αποδεσμευτούν από τη δυναστεία των θεών και να πλησιάσουν τον ένα και αληθινό Θεό. Αποδεικνύεται πως περίμεναν καρτερικά την έλευση του Χριστού για αιώνες. Γι’ αυτό και όταν έγινε η συνάντηση Χριστού και Ελλήνων, ο Χριστός είπε: «Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του Ανθρώπου» (Κατά Ιωάννην -12,23) δηλαδή «έφτασε ή ώρα να δοξαστεί ο Υιός του Ανθρώπου (=ο Χριστός)». Και έτσι έγινε…

Πέθανε σε ηλικία 117 ετών η γηραιότερη γυναίκα στον κόσμο

Είχε γεννηθεί την 29η Νοεμβρίου 1899
Πέθανε σε ηλικία 117 ετών η γηραιότερη γυναίκα στον κόσμο
Κοινή χρήση1

εκτύπωση  
 

Η Ιταλίδα Έμμα Μοράνο, η τελευταία επιζήσασα του 19ου αιώνα και γηραιότερη γυναίκα στον κόσμο, απεβίωσε στην οικία της στη Βερμπάνια της βόρειας Ιταλίας. Ήταν 117 ετών, γεννημένη στις 29 Νοεμβρίου 1899.

«Έζησε μια απίστευτη ζωή και εμείς θα την θυμόμαστε πάντα για τη δύναμή της να προχωρά προς τα εμπρός» δήλωσε ο δήμαρχος της Βερμπάνια.

Σύμφωνα με τη Gerontology Research Group (GRG), μια ομάδα Αμερικανών ερευνητών που επικεντρώνουν το έργο τους στα ηλικιωμένα πρόσωπα, η γηραιότερη γυναίκα του κόσμου είναι πλέον η Τζαμαϊκανή Βάιολετ Μπράουν, που γεννήθηκε την 10η Μαρτίου του 1900.

Όπως επισημαίνει το κέντρο ερευνών, η Έμμα Μοράνο, ήταν το τελευταίο πρόσωπο που ήταν γνωστό παγκοσμίως και είχε γεννηθεί πριν από το 1900.

Η πρώτη της αγάπη σκοτώθηκε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατόπιν εκείνη χώρισε από τον σύζυγό της που την κακοποιούσε λίγο πριν από τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο και εργάστηκε έως την ηλικία των 75 ετών σε κλωστοϋφαντουργίες.

Η Έμμα Μοράνο υπήρξε μια πολύ ανεξάρτητη γυναίκα, έμεινε μόνη έως την ηλικία των 115 ετών, ακόμα κι αν δεν έβγαινε πλέον από το μικρό διαμέρισμά της για τουλάχιστον μια 20ετία.

Από το 2015 παρέμεινε κλινήρης και είχε ανάγκη από νοσοκόμα για όλο το 24ωρο.

Ακολουθώντας τη συμβουλή που της έδωσε ένας γιατρός όταν ήταν 20 ετών, έτρωγε για σχεδόν έναν αιώνα τρία αυγά την ημέρα, δύο ωμά κι ένα βρασμένο, λίγο κρέας και πολύ λίγα φρούτα ή λαχανικά.

Οριακή νίκη του Ερντογάν στο δημοψήφισμα -Διχασμένη η Τουρκία

Με μόλις 51,41 % έναντι 48,59% πέρασε η αναθεώρηση του Συντάγματος για τη διεύρυνση των εξουσιών του επόμενου Προέδρου της Τουρκίας, ο οποίος θα εκλεγεί στις 3 Νοεμβρίου του 2019, σύμφωνα με τα τελευταία αποτελέσματα που μεταδίδει το CNN Turk και με καταμετρημένο το 99,97% των ψήφων. Σύμφωνα με τα ανεπίσημα αποτελέσματα το «ΝΑΙ» επικράτησε με ποσοστά περίπου 2,5 % μικρότερα από αυτά που προέβλεπε ο μέσος όρος των δημοσκοπήσεων. Αυτό δεν ήταν σίγουρα το ιδανικά επιθυμητό αποτέλεσμα που θα ικανοποιούσε τον Ταγίπ Ερντογάν: ναι μεν του ανοίγει το δρόμο προς την υπερεξουσία, αλλά δεν έχει τις διαστάσεις του θριάμβου που επεδίωξε στο δρόμο προς την κάλπη, ανεβάζοντας τους τόνους της ρητορικής του και βάλλοντας κατά πάντων στο εξωτερικό, στοχεύοντας στο εσωτερικό του ακροατήριο. Τα πανηγύρια των υποστηρικτών του «ναι» στο τουρκικό δημοψήφισμα δεν έχουν τον παλμό που θα ήθελε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ούτε και τη μαζικότητα. Ο Ερντογάν έχασε Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα και Σμύρνη Οι πλούσιες μεγάλες πόλεις -Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Σμύρνη, τα παράλια και οι περιοχές των Κούρδων ψήφισαν «όχι» – ενώ η ενδοχώρα των φτωχών και με χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο ψήφισε «ναι», δίνοντας του την πολυπόθητη νίκη. Καθοριστικός ήταν ο ρόλος της Κωνσταντινούπολης, όπως άλλωστε σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις και τα δημοψηφίσματα της Τουρκίας. Το ΑΚΠ, τα δύο κόμματα των Εθνικιστών και ο Ταγίπ Ερντογάν χάνουν έστω και με μικρή διαφορά την Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα, και με μεγαλύτερη την Σμύρνη, δηλαδή τις τρεις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας. Οι Τούρκοι της Γερμανίας ψήφισαν ΕρντογάνΌπως επίσης σημαντικά αποδείχθηκαν και τα αποτελέσματα από τις κάλπες του εξωτερικού που στήριξαν και πάλι τον Ταγίπ Ερντογάν με αρκετά υψηλότερα ποσοστά από αυτά του εσωτερικού. Πρέπει να σημειωθεί ότι στην ομιλία που έκανε ο Πρόεδρος της Τουρκίας τόνισε την άνοδο των ψήφων στις πόλεις της νοτιοανατολικής Τουρκίας, όπου οι Κούρδοι αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Παρόλα αυτά όμως μέσα στις 10 πόλεις που ψήφισαν το πιο ισχυρό «ΟΧΙ» συγκαταλέγονται πέντε από την περιοχή αυτή. Το μεγαλύτερο ποσοστό υπέρ του «ΟΧΙ» με 80,42 %, ήταν το Τούντζελι. Ερντογάν: «Και δημοψήφισμα αν χρειαστεί για την επαναφορά της θανατικής ποινής» Επίσης πρέπει να σημειωθεί και το μήνυμα που έστειλε ο Ταγίπ Ερντογάν σε συμμαχικές χώρες για στήριξη ειδικά σε θέματα τρομοκρατίας. Εντυπωσιακή ήταν και η συμμετοχή των ψηφοφόρων που ξεπέρασε το 85%.  Από τα σημεία της ομιλίας Ερντογάν προς τους ψηφοφόρους του που ξεχώρισαν, ήταν και αυτό για την επαναφορά της θανατικής ποινής: πρώτο μέλημά του, δήλωσε, να το συζητήσει με τον πρωθυπουργό Μπ. Γιλντιρίμ και πως αν χρειαστεί θα καταφύγει σε δημοψήφισμα. Η αντιπολίτευση αμφισβητεί το αποτέλεσμαΤα δύο μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης καταγγέλλουν νοθεία. O αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης στην Τουρκία Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου δήλωσε ότι η τροποποίηση που έγινε την τελευταία στιγμή στον εκλογικό κανονισμό θέτει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα του δημοψηφίσματος.
Καταγγέλλοντας την απόφαση της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής να θεωρήσει έγκυρα τα ψηφοδέλτια που δεν είχαν την επίσημη σφραγίδα των εκλογικών τμημάτων, ο ηγέτης του CHP Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου είπε πως οι αρχές «κατέστησαν θέμα δημόσιας αντιπαράθεσης τη νομιμότητα του δημοψηφίσματος» και «επισκίασαν την απόφαση του έθνους». Ο ίδιος επισήμανε ότι εκείνοι που υποστήριξαν το «ναι» στο δημοψήφισμα ενδεχομένως παραβίασαν τα όρια του νόμου.Ο Μπουλέντ Τεζτζάν, αναπληρωτής γενικός γραμματέας του CHP, κατήγγειλε νωρίτερα στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN-Türk «παράβαση» μετά την απόφαση της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής (YSK) να θεωρήσει έγκυρα τα ψηφοδέλτια που δεν έφεραν την επίσημη σφραγίδα. Την ίδια ώρα το φιλοκουρδικό Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών HDP γνωστοποίησε στο Twitter ότι θα ζητήσει την επανακαμέτρηση των ψήφων που προήλθαν από τα «δύο τρίτα» των καλπών. Η εκλογική επιτροπή επιβεβαίωσε τη νίκη του «ναι» στο δημοψήφισμα Τα ανεπίσημα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι Τούρκοι ψηφοφόροι ενέκριναν την αναθεώρηση του Συντάγματος, που προβλέπει την ενίσχυση των εξουσιών του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στην χώρα, ανακοίνωσε ο επικεφαλής του Ανώτατου Εκλογικού Συμβουλίου (YSK). Η εκστρατεία υπέρ του «ναι» συγκέντρωσε 1,25 εκατομμύρια περισσότερες ψήφους σε σύγκριση με την εκστρατεία υπέρ του «όχι» και δεδομένου ότι μόλις 600.000 απομένουν προς καταμέτρηση, αυτό σημαίνει ότι η συνταγματική αναθεώρηση εγκρίθηκε, δήλωσε ο πρόεδρος του YSK Σαντί Γκιουβέν σε μια συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στην Άγκυρα. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι το YSK αποφάσισε να θεωρήσει έγκυρα τα ψηφοδέλτια που δεν είχαν την επίσημη σφραγίδα εκτός κι αν αποδεικνυόταν ότι ήταν παραποιημένα, αφού δέχθηκε έναν μεγάλο αριθμό παραπόνων, μεταξύ αυτών ένα από το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, ότι δηλαδή κάποιοι εκ των αξιωματούχων του δεν σφράγισαν ορισμένα ψηφοδέλτια. Σύμφωνα με τον Γκιουβέν, η απόφαση ελήφθη προτού τα αποτελέσματα καταχωρηθούν στο σύστημα και ότι στελέχη του AKP και των κομμάτων της αντιπολίτευσης ήταν παρόντα σε σχεδόν όλα τα εκλογικά κέντρα και υπέγραφαν τις αναφορές. Ο Σαντί Γκιουβέν ανέφερε ότι τα επίσημα αποτελέσματα αναμένονται σε 11- 12 ημέρες. Κομισιόν: Η Τουρκία να επιδιώξει την ευρύτερη δυνατή εθνική συναίνεση Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάλεσε την Άγκυρα να επιδιώξει την ευρύτερη δυνατή εθνική συναίνεση στην εφαρμογή της αναθεώρησης του Συντάγματός της επισημαίνοντας την οριακή νίκη του «Ναι». «Λαμβανομένης υπόψη της μικρής διαφοράς του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος επί της αναθεώρησης του Συντάγματος, καλούμε επίσης τις τουρκικές αρχές να επιδιώξουν την ευρύτερη δυνατή εθνική συναίνεση στην εφαρμογή της», αναφέρεται στην ανακοίνωση της Κομισιόν. Πληροφορίες: ΑΠΕ/ΜΠΕ  
Κέρδος online   17/4/2017 7:30