- Το να ξέρεις τους άλλους είναι σοφία. Το να ξέρεις τον εαυτό σου είναι φώτιση.
- Το να ξέρεις τους άλλους είναι σοφία. Το να ξέρεις τον εαυτό σου είναι φώτιση.
- Το να ξέρεις τους άλλους είναι σοφία. Το να ξέρεις τον εαυτό σου είναι φώτιση.
- Το να ξέρεις τους άλλους είναι σοφία. Το να ξέρεις τον εαυτό σου είναι φώτιση.
Γεννάνε και τα κοκόρια τους! Νέα πώληση 2 μύρια στον Ολυμπιακό
Πρόκειται για ποδοσφαιριστή που δεν πηγαίνει εύκολα το μυαλό σας!
Ο λόγος για τον Κωνσταντίνο Λαΐφη, που διανύει εξαιρετική σεζόν με τη φανέλα της Σταντάρ Λιέγης!
Ο Κύπριος άσος έχει παραχωρηθεί με τη μορφή δανεισμού στον βελγικό σύλλογο και οι άνθρωποί του σχεδιάζουν να δώσουν στον Ολυμπιακό τα 2 εκ. ευρώ που προβλέπει η ρήτρα του, για να τον κάνουν δικό τους…
Ο δανεισμός του αφορούσε δύο χρόνια, αλλά στη Σταντάρ είναι σίγουροι ότι μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του συλλόγου. Για αυτό και βιάζονται να τον κάνουν δικό τους από τώρα!
Το όνομα του Λαΐφη, βέβαια, υπάρχει στο ρεπορτάζ του Ολυμπιακού για να φορέσει ξανά τη φανέλα του συλλόγου, αλλά μένει να δούμε τις εξελίξεις…
Στατιστικά στοιχεία Φόρου Εισοδήματος. Να γελάει ή να κλαίει κανείς ;
Μωυσής Μίνος Πριν 46 λεπτά
Το 2016 με βάση τα εισοδήματα του 2015, η ΕΛΣΤΑΤ όριζε ως «κατώφλι φτώχειας» το ατομικό εισόδημα
των 4.512€ ετησίως. Το εισόδημα αυτό αντιστοιχεί σε ημερήσιο εισόδημα 12,40€. Αυτό σημαίνει ότι κάτω από
το εισόδημα αυτό, ο πολίτης θεωρείται στατιστικά «Πτωχός» με βάση πάντα τα δηλωμένα εισοδήματα που
επεξεργάζονται οι Υπηρεσίες του Κράτους και οι Ανεξάρτητες Αρχές όπως η ΕΛΣΤΑΤ και η νέο-συσταθείσα
Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ).
των 4.512€ ετησίως. Το εισόδημα αυτό αντιστοιχεί σε ημερήσιο εισόδημα 12,40€. Αυτό σημαίνει ότι κάτω από
το εισόδημα αυτό, ο πολίτης θεωρείται στατιστικά «Πτωχός» με βάση πάντα τα δηλωμένα εισοδήματα που
επεξεργάζονται οι Υπηρεσίες του Κράτους και οι Ανεξάρτητες Αρχές όπως η ΕΛΣΤΑΤ και η νέο-συσταθείσα
Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ).
Η ΑΑΔΕ έδωσε στη δημοσιότητα λίγες ημέρες πριντο Πάσχα, τα στοιχεία από την επεξεργασία των
δηλώσεων εισοδήματος του 2016 (που αφορούν
το έτος 2015). Σύμφωνα με αυτά η κατανομή των
νοικοκυριών στις εισοδηματικές κατηγορίες
(σε 000€) φαίνεται στο Γράφημα 1. Το 58% των
υπόχρεων σε δήλωση εισοδήματος νοικοκυριών,
δηλώνει εισοδήματα μέχρι 10.000€ το χρόνο.
Με τεχνική αναγωγής από το σύνολο των δηλώσεων στο σύνολο του πληθυσμού με βάση την τελευταία
απογραφή, το μέσο ατομικό εισόδημα για κάθε μέλος του νοικοκυριού της κατηγορίας αυτής που
δηλώνει μέχρι 10.000€ υπολογίζεται μεταξύ 2.900€ και 4.500€. Επομένως, θα μπορούσε κανείς να
εκτιμήσει με μεγάλη πιθανότητα ότι το σύνολο των νοικοκυριών αυτής της κατηγορίας, δηλαδή το
58% του πληθυσμού, διαβιεί υπό συνθήκες φτώχειας, όπως αυτή ορίζεται από τα επίσημα στοιχεία.
Αν προστεθεί και η αμέσως ανώτερη κατηγορία εισοδήματος (10.000-20.000€), έχουμε το συμπέρασμα
ότι το 83% των πολιτών ζει με εισοδήματα που φτάνουν το πολύ μέχρι 50% πάνω από το επίπεδο της
στατιστικής φτώχειας, δηλαδή το πολύ μέχρι 6.800€ σε ατομική βάση.
Με βάση επομένως τα στοιχεία,
οι 8 στους 10 πολίτες έχουν ημερήσια εισοδήματα που κυμαίνονται από 8 μέχρι το πολύ 18 ευρώ. Οι 8
στους 10 πολίτες !
ότι το 83% των πολιτών ζει με εισοδήματα που φτάνουν το πολύ μέχρι 50% πάνω από το επίπεδο της
στατιστικής φτώχειας, δηλαδή το πολύ μέχρι 6.800€ σε ατομική βάση.
Με βάση επομένως τα στοιχεία,
οι 8 στους 10 πολίτες έχουν ημερήσια εισοδήματα που κυμαίνονται από 8 μέχρι το πολύ 18 ευρώ. Οι 8
στους 10 πολίτες !
Αν κανείς πιστέψει το παραπάνω στοιχείο, θα πρέπει να αναρωτηθεί πως συντηρείται η χώρα και η
οικονομία, ακόμα και στην κακή κατάσταση που βρίσκεται, όταν πρακτικά το 80% του πληθυσμού
διαθέτει ανύπαρκτα ως απειροελάχιστα εισοδήματα που με πολύ προσπάθεια θα έφταναν μόνο και
μόνο για τις απολύτως βασικές ανάγκες διαβίωσης. Πως συντηρείται η κατανάλωση, το εμπόριο,
οι υπηρεσίες όταν ένα τόσο μεγάλο τμήμα του πληθυσμού κινείται γύρω από το κατώφλι της φτώχειας;
Και οι εξηγήσεις μπορεί μόνο δύο να είναι: «Τρώνε από τα έτοιμα» ή «μας δουλεύουν». Συνδυαστικά
και τα δύο ισχύουν αλλά προσωπικά – λόγω και της διάρκειας της κρίσης στη χώρα – ποντάρω πολύ
περισσότερο στην δεύτερη εξήγηση. Το μέγεθος της φοροδιαφυγής / φοροκλοπής είναι τόσο τεράστιο
που οποιοδήποτε στατιστικό εύρημα σχετικό με την οικονομία στη χώρα αυτή, θεωρείται σοβαρά
αλλοιωμένο και επομένως χωρίς αξία. Για να επιβεβαιωθεί και η σχετική ατάκα
«Υπάρχουν ψέματα, μεγάλα ψέματα και η Στατιστική».
οικονομία, ακόμα και στην κακή κατάσταση που βρίσκεται, όταν πρακτικά το 80% του πληθυσμού
διαθέτει ανύπαρκτα ως απειροελάχιστα εισοδήματα που με πολύ προσπάθεια θα έφταναν μόνο και
μόνο για τις απολύτως βασικές ανάγκες διαβίωσης. Πως συντηρείται η κατανάλωση, το εμπόριο,
οι υπηρεσίες όταν ένα τόσο μεγάλο τμήμα του πληθυσμού κινείται γύρω από το κατώφλι της φτώχειας;
Και οι εξηγήσεις μπορεί μόνο δύο να είναι: «Τρώνε από τα έτοιμα» ή «μας δουλεύουν». Συνδυαστικά
και τα δύο ισχύουν αλλά προσωπικά – λόγω και της διάρκειας της κρίσης στη χώρα – ποντάρω πολύ
περισσότερο στην δεύτερη εξήγηση. Το μέγεθος της φοροδιαφυγής / φοροκλοπής είναι τόσο τεράστιο
που οποιοδήποτε στατιστικό εύρημα σχετικό με την οικονομία στη χώρα αυτή, θεωρείται σοβαρά
αλλοιωμένο και επομένως χωρίς αξία. Για να επιβεβαιωθεί και η σχετική ατάκα
«Υπάρχουν ψέματα, μεγάλα ψέματα και η Στατιστική».
Με τη διαφορά όμως ότι στα στοιχεία αυτά δεν ταιριάζει το χιούμορ. Γιατί καθορίζουν – παρότι
μακράν της πραγματικότητας σε μεγάλο βαθμό – την φορολογική επιβάρυνση όλων όσοι δηλώνουν
τα εισοδήματα που πραγματικά έχουν, αφού στο τέλος θα πρέπει τα συνολικά έσοδα από φόρους
να υπακούσουν στις ανάγκες της χώρας και τις επιταγές των μνημονίων. Και το αποτέλεσμα δεν
είναι άλλο από την πλήρη κατάρρευση κάθε λογικής στην φορολογική συμμετοχή όπου δεν υπάρχει
πια η έννοια της βαθμιαίας φορολόγησης αλλά αυτή της εκθετικής φορολόγησης όπως δείχνει και το
Γράφημα 2 που αποτυπώνει με ακρίβεια το μέσο ετήσιο φόρο ανά κατηγορία εισοδήματος. Όταν λοιπόν
πάνω από 3.500.00 νοικοκυριά πληρώνουν από 112€ ετήσιο φόρο, δηλαδή 30λεπτά του ευρώ την ημέρα,
θα πρέπει να ζητηθεί από τη μεσαία τάξη των 20.000-50.000€ ετήσιου οικογενειακού εισοδήματος που
έχει περίπου 7-πλάσιο εισόδημα να πληρώνει πάνω από 30-πλάσιο φόρο σε μέσους όρους.
Για δε τα υψηλότερα κλιμάκια εισοδήματος, η κατάσταση έχει απλά ξεφύγει από κάθε λογική.
μακράν της πραγματικότητας σε μεγάλο βαθμό – την φορολογική επιβάρυνση όλων όσοι δηλώνουν
τα εισοδήματα που πραγματικά έχουν, αφού στο τέλος θα πρέπει τα συνολικά έσοδα από φόρους
να υπακούσουν στις ανάγκες της χώρας και τις επιταγές των μνημονίων. Και το αποτέλεσμα δεν
είναι άλλο από την πλήρη κατάρρευση κάθε λογικής στην φορολογική συμμετοχή όπου δεν υπάρχει
πια η έννοια της βαθμιαίας φορολόγησης αλλά αυτή της εκθετικής φορολόγησης όπως δείχνει και το
Γράφημα 2 που αποτυπώνει με ακρίβεια το μέσο ετήσιο φόρο ανά κατηγορία εισοδήματος. Όταν λοιπόν
πάνω από 3.500.00 νοικοκυριά πληρώνουν από 112€ ετήσιο φόρο, δηλαδή 30λεπτά του ευρώ την ημέρα,
θα πρέπει να ζητηθεί από τη μεσαία τάξη των 20.000-50.000€ ετήσιου οικογενειακού εισοδήματος που
έχει περίπου 7-πλάσιο εισόδημα να πληρώνει πάνω από 30-πλάσιο φόρο σε μέσους όρους.
Για δε τα υψηλότερα κλιμάκια εισοδήματος, η κατάσταση έχει απλά ξεφύγει από κάθε λογική.
Είναι πιστεύω προφανές ότι το φορολογικό σύστημα απαιτεί βαθιά μεταρρύθμιση η οποία θα προέλθει
μόνο όταν αποδώσουν οι τεχνικές αποκάλυψης των πραγματικών εισοδημάτων των πολιτών, αφού ως λαός
επιμένουμε σε μεγάλη κλίμακα να επιλέγουμε τη φοροδιαφυγή.
μόνο όταν αποδώσουν οι τεχνικές αποκάλυψης των πραγματικών εισοδημάτων των πολιτών, αφού ως λαός
επιμένουμε σε μεγάλη κλίμακα να επιλέγουμε τη φοροδιαφυγή.
Θετικά μέτρα είναι αυτά της συσχέτισης της χρήσης των τραπεζικών λογαριασμών και των μέσων
πληρωμών με τα εισοδήματα όπως και η συσχέτιση των δηλωμένων εισοδημάτων με τα τεκμήρια
διαβίωσης που το 2016 αύξησαν τη φορολογητέα ύλη κατά περίπου 7 δισ.€. Με τη διαφορά όμως ότι
η κατεύθυνση πρέπει να είναι ισοβαρής σε όλες τις κατηγορίες δηλωμένων εισοδημάτων και όχι
όπως συνήθως γίνεται στα υψηλά εισοδήματα. Το μεγάλο πλήθος των φορολογουμένων που «παίζει»
γύρω από τα αφορολόγητα όρια και μπορεί να αποκρύπτει εισοδήματα με ευκολία, είναι – όπως δείχνουν
τα στοιχεία – η μεγάλη πληγή του συστήματος.
πληρωμών με τα εισοδήματα όπως και η συσχέτιση των δηλωμένων εισοδημάτων με τα τεκμήρια
διαβίωσης που το 2016 αύξησαν τη φορολογητέα ύλη κατά περίπου 7 δισ.€. Με τη διαφορά όμως ότι
η κατεύθυνση πρέπει να είναι ισοβαρής σε όλες τις κατηγορίες δηλωμένων εισοδημάτων και όχι
όπως συνήθως γίνεται στα υψηλά εισοδήματα. Το μεγάλο πλήθος των φορολογουμένων που «παίζει»
γύρω από τα αφορολόγητα όρια και μπορεί να αποκρύπτει εισοδήματα με ευκολία, είναι – όπως δείχνουν
τα στοιχεία – η μεγάλη πληγή του συστήματος.
Αν αναλογιστεί κανείς ότι από την 1.1.2017 το ύψος του εισοδήματος καθορίζει και τις ασφαλιστικές
εισφορές όλων πια των πολιτών, αντιλαμβάνεται πόσο σημασία έχει η απόσταση μεταξύ δηλούμενου
και πραγματικού εισοδήματος και πόσο άδικα το συνδυασμένο σύστημα εισφορών και φορολόγησης
λειτουργεί σε βάρος του ειλικρινούς και συνεπούς πολίτη.
εισφορές όλων πια των πολιτών, αντιλαμβάνεται πόσο σημασία έχει η απόσταση μεταξύ δηλούμενου
και πραγματικού εισοδήματος και πόσο άδικα το συνδυασμένο σύστημα εισφορών και φορολόγησης
λειτουργεί σε βάρος του ειλικρινούς και συνεπούς πολίτη.
Ο Άλμπερτ Αϊνστάϊν έχει πει την περίφημη φράση : «Το πιο δύσκολο πράγμα να καταλάβει κανείς στον
κόσμο είναι ο φόρος εισοδήματος». Όντως έτσι είναι, πολύ περισσότερο στην Ελλάδα όπου ο φόρος
εισοδήματος παραμένει επί δεκαετίες ένα σύστημα που βασίζεται σε αναληθή στοιχεία και παράγει πολύ
μεγάλες αδικίες. Η διαφορά από την εποχή του Αϊνστάϊν είναι ότι σήμερα υπάρχουν όλα τα μέσα στη
διάθεση της φορολογικής διοίκησης για να αντιμετωπιστεί η μεγάλη παθογένεια της φοροδιαφυγής.
Απομένει μόνο η πολιτική βούληση για να γίνει αυτό πραγματικότητα και να κινηθεί η χώρα προς ένα
δίκαιο φορολογικό σύστημα που δεν θα κάνει πια όσους δεν μπορούν να αποκρύψουν εισοδήματα να
θεωρούν τους εαυτούς τους ηλίθιους.
κόσμο είναι ο φόρος εισοδήματος». Όντως έτσι είναι, πολύ περισσότερο στην Ελλάδα όπου ο φόρος
εισοδήματος παραμένει επί δεκαετίες ένα σύστημα που βασίζεται σε αναληθή στοιχεία και παράγει πολύ
μεγάλες αδικίες. Η διαφορά από την εποχή του Αϊνστάϊν είναι ότι σήμερα υπάρχουν όλα τα μέσα στη
διάθεση της φορολογικής διοίκησης για να αντιμετωπιστεί η μεγάλη παθογένεια της φοροδιαφυγής.
Απομένει μόνο η πολιτική βούληση για να γίνει αυτό πραγματικότητα και να κινηθεί η χώρα προς ένα
δίκαιο φορολογικό σύστημα που δεν θα κάνει πια όσους δεν μπορούν να αποκρύψουν εισοδήματα να
θεωρούν τους εαυτούς τους ηλίθιους.
– See more at: http://marketnews.gr/article/534205/statistika-stoixeia-forou-eisodhmatos-na-gelaei-h-na-klaie-kaneis#sthash.30kVEZP1.zgSQEMkr.dpuf
“Πού καιρός για επανάσταση! Και γιατί άλλωστε; Να διορθωθεί τι και με ποιο τρόπο; Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης, όπως είπαμε Κυρίας. Της Εξουσίας.
- Όσο πληθαίνουν οι νόμοι, πολλαπλασιάζονται οι παράνομοι.
Παίζοντας ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο σε μια επαρχία της Αιτωλοακαρνανίας
Το τοπικό ποδόσφαιρο βρίσκεται σε κρίση καθώς οι επιχορηγήσεις μειώνονται δραματικά, οι ομάδες δεν μπορούν να αντέξουν τα οικονομικά βάρη και αναγκάζονται να διαλυθούν. Στον ορεινό Βάλτο Αιτωλοακαρνανίας όμως, μια ομάδα κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να κάνει το χωριό μια από τις ποδοσφαιρικές “μητροπόλεις” ολόκληρου του νομού.
Στιγμιότυπο από το τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι του Ινάχου Βάλτου.
Τρίτη 18 Απριλίου 2017
Η ιστορία του Ινάχου Βάλτου ξεκινά το 1980, όταν παιδιά από το
ορεινό χωριό των Χαλκιοπούλων αποφασίζουν να φτιάξουν μιαν
ομάδα για να παίζουν ποδόσφαιρο. Κανείς δεν πίστευε τότε πως
ένα κλαμπ, που τα πρώτα χρόνια αποτελούνταν από ντόπιους
μαθητές λυκείου, θα έφτανε στο σημείο να παίζει σήμερα στο
Α’ Τοπικό πρωτάθλημα, το οποίο μονοπωλούν συνήθως ομάδες
των μεγάλων πόλεων της Αιτωλοακαρνανίας.
ορεινό χωριό των Χαλκιοπούλων αποφασίζουν να φτιάξουν μιαν
ομάδα για να παίζουν ποδόσφαιρο. Κανείς δεν πίστευε τότε πως
ένα κλαμπ, που τα πρώτα χρόνια αποτελούνταν από ντόπιους
μαθητές λυκείου, θα έφτανε στο σημείο να παίζει σήμερα στο
Α’ Τοπικό πρωτάθλημα, το οποίο μονοπωλούν συνήθως ομάδες
των μεγάλων πόλεων της Αιτωλοακαρνανίας.
rhalkiopoylo_1986.jpg
To ρόστερ της ομάδας, το 1986.
«Όσο περίεργο και να ακούγεται», λέει στο inside story ο πρόεδρος
της ομάδας Φάνης Μαργαρίτης, ο οποίος συνέβαλε στην
ανασύνταξη της ομάδας πριν από τέσσερα χρόνια, «το μοναδικό
σωματείο από την περιοχή που είχε καταφέρει να αναδειχθεί στην
πρώτη τοπική κατηγορία του νομού ήταν πριν από 15 χρόνια».
Συναντήσαμε τον κ. Μαργαρίτη στο τελευταίο ματς της σεζόν,
στο οποίο ο Ίναχος επικράτησε της αντίπαλης ομάδας με σκορ 6-1.
της ομάδας Φάνης Μαργαρίτης, ο οποίος συνέβαλε στην
ανασύνταξη της ομάδας πριν από τέσσερα χρόνια, «το μοναδικό
σωματείο από την περιοχή που είχε καταφέρει να αναδειχθεί στην
πρώτη τοπική κατηγορία του νομού ήταν πριν από 15 χρόνια».
Συναντήσαμε τον κ. Μαργαρίτη στο τελευταίο ματς της σεζόν,
στο οποίο ο Ίναχος επικράτησε της αντίπαλης ομάδας με σκορ 6-1.
ragonas.jpg
Στιγμιότυπο από το τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι του Ινάχου
Βάλτου, στο οποίο επικράτησε με 6-1 εναντίον της ομάδας του
Αμφιλόχου.
Βάλτου, στο οποίο επικράτησε με 6-1 εναντίον της ομάδας του
Αμφιλόχου.
Τα πρώτα χρόνια, η έλλειψη εμπειρίας των ποδοσφαιριστών φαίνονταν
καθώς αντιμετώπιζαν τις προπονήσεις σαν… περιττές. «Υπήρχαν
περιπτώσεις παλιότερα που οι ποδοσφαιριστές της ομάδας δεν έκαναν
καθόλου προπονήσεις στο ενδιάμεσο της εβδομάδας και
συγκεντρώνονταν όλοι την Κυριακή στον αγώνα», λένε ντόπιοι
που έζησαν την ομάδα σε όλες τις φάσεις της.
καθώς αντιμετώπιζαν τις προπονήσεις σαν… περιττές. «Υπήρχαν
περιπτώσεις παλιότερα που οι ποδοσφαιριστές της ομάδας δεν έκαναν
καθόλου προπονήσεις στο ενδιάμεσο της εβδομάδας και
συγκεντρώνονταν όλοι την Κυριακή στον αγώνα», λένε ντόπιοι
που έζησαν την ομάδα σε όλες τις φάσεις της.
Από τον ερασιτεχνισμό στη σοβαρότητα
«Για μας στόχος ήταν να δημιουργήσουμε ένα ποδοσφαιρικό τμήμα
που θα λειτουργούσε κατά τα επαγγελματικά πρότυπα», λέει ο
κ. Μαργαρίτης. Γι’ αυτόν το λόγο αποκτήθηκαν προπονητές με
εμπειρία, γυμναστής και εξειδικευμένο staff, όπως ο ειδικός
προπονητής τερματοφυλάκων. Η πρόοδος ήταν μεγάλη για μια
τοπική ομάδα και δη του ορεινού Βάλτου. «Παλιότερα ήταν σύνηθες
το φαινόμενο, ελλείψει κυρίως υποδομών και χρημάτων, ο ίδιος ο
πρόεδρος της ομάδας να αποτελεί και προπονητή και γυμναστή
των ποδοσφαιριστών που αγωνίζονταν στο σωματείο», θυμούνται
παίκτες που βρίσκονται στην ομάδα πολλά χρόνια.
που θα λειτουργούσε κατά τα επαγγελματικά πρότυπα», λέει ο
κ. Μαργαρίτης. Γι’ αυτόν το λόγο αποκτήθηκαν προπονητές με
εμπειρία, γυμναστής και εξειδικευμένο staff, όπως ο ειδικός
προπονητής τερματοφυλάκων. Η πρόοδος ήταν μεγάλη για μια
τοπική ομάδα και δη του ορεινού Βάλτου. «Παλιότερα ήταν σύνηθες
το φαινόμενο, ελλείψει κυρίως υποδομών και χρημάτων, ο ίδιος ο
πρόεδρος της ομάδας να αποτελεί και προπονητή και γυμναστή
των ποδοσφαιριστών που αγωνίζονταν στο σωματείο», θυμούνται
παίκτες που βρίσκονται στην ομάδα πολλά χρόνια.
rtermatofylakas.jpg
Αριστερά ο προπονητής τερματοφυλάκων, Θύμιος
Παπαγρίβας και δεξιά ο τερματοφύλακας της ομάδας,
Δημήτρης Σίμος.
Παπαγρίβας και δεξιά ο τερματοφύλακας της ομάδας,
Δημήτρης Σίμος.
rproponisi_1.jpg
Στιγμές από την προθέρμανση της ομάδας με την παρουσία
γυμναστή.
γυμναστή.
Ωστόσο, οι ορεινές τοπικές ομάδες δεν έχουν τις ίδιες ευκολίες με τις
αντίστοιχες στα αστικά κέντρα. Είναι αρκετά δύσκολο να βρεθούν
οι άνθρωποι που θα κάνουν σχεδόν κάθε μέρα 100 χιλιόμετρα για
να προπονήσουν μιαν ομάδα. Και αν πάλι βρεθούν, «θα πρέπει να
πληρώσεις πιο πολλά για να τους έχεις μαζί σου, καθώς μόνο τα
έξοδα για τα μεταφορικά είναι υπερβολικά», όπως παραδέχεται ο
πρόεδρος. Επιπλέον, «κάθε εβδομάδα αναγκάζεται όλη η ομάδα
να πηγαίνει στο Αγρίνιο που είναι 50 χιλιόμετρα μακριά προκειμένου
να κάνει προπονήσεις με τους παίκτες που μένουν εκεί», λέει
ο κ. Μαργαρίτης, προσθέτοντας πως οι συχνές μετακινήσεις είναι
μια απαραίτητη θυσία προκειμένου να κρατηθεί όρθιο το σωματείο
στην κατηγορία που έχει φτάσει.
αντίστοιχες στα αστικά κέντρα. Είναι αρκετά δύσκολο να βρεθούν
οι άνθρωποι που θα κάνουν σχεδόν κάθε μέρα 100 χιλιόμετρα για
να προπονήσουν μιαν ομάδα. Και αν πάλι βρεθούν, «θα πρέπει να
πληρώσεις πιο πολλά για να τους έχεις μαζί σου, καθώς μόνο τα
έξοδα για τα μεταφορικά είναι υπερβολικά», όπως παραδέχεται ο
πρόεδρος. Επιπλέον, «κάθε εβδομάδα αναγκάζεται όλη η ομάδα
να πηγαίνει στο Αγρίνιο που είναι 50 χιλιόμετρα μακριά προκειμένου
να κάνει προπονήσεις με τους παίκτες που μένουν εκεί», λέει
ο κ. Μαργαρίτης, προσθέτοντας πως οι συχνές μετακινήσεις είναι
μια απαραίτητη θυσία προκειμένου να κρατηθεί όρθιο το σωματείο
στην κατηγορία που έχει φτάσει.
Στις συγκεκριμένες προπονήσεις βέβαια δεν μπορούν να συμμετέχουν
τα νεαρότερα μέλη της ομάδας, τα οποία έχουν παράλληλα τα
μαθήματά τους. Ένας από αυτούς είναι ο Ανδρέας Λαγός, που
αν και μόλις 16 χρονών αγωνίζεται στην ανδρική ομάδα εδώ και
δύο χρόνια. Πολλές φορές του είναι δύσκολο να συμμετέχει ακόμη
και στις προπονήσεις που γίνονται στην έδρα της ομάδας. Επειδή
μένει σε ένα χωριό που απέχει 20 χιλιόμετρα από το Χαλκιόπουλο
που είναι το γήπεδο της ομάδας, υπάρχουν μέρες τον χειμώνα, όπως
μας λέει, που φεύγει από το σπίτι στις 7 το πρωί για να πάρει το
λεωφορείο για το σχολείο και επιστρέφει στις 9 το βράδυ, καθώς
μετά τη λήξη του σχολικού ωραρίου πηγαίνει κατευθείαν στην
προπόνηση της ομάδας. «Πολλές φορές μπορεί να είμαι
κουρασμένος από τα μαθήματα, όταν όμως πιάνω την μπάλα
στα πόδια μου όλα περνούν», λέει.
τα νεαρότερα μέλη της ομάδας, τα οποία έχουν παράλληλα τα
μαθήματά τους. Ένας από αυτούς είναι ο Ανδρέας Λαγός, που
αν και μόλις 16 χρονών αγωνίζεται στην ανδρική ομάδα εδώ και
δύο χρόνια. Πολλές φορές του είναι δύσκολο να συμμετέχει ακόμη
και στις προπονήσεις που γίνονται στην έδρα της ομάδας. Επειδή
μένει σε ένα χωριό που απέχει 20 χιλιόμετρα από το Χαλκιόπουλο
που είναι το γήπεδο της ομάδας, υπάρχουν μέρες τον χειμώνα, όπως
μας λέει, που φεύγει από το σπίτι στις 7 το πρωί για να πάρει το
λεωφορείο για το σχολείο και επιστρέφει στις 9 το βράδυ, καθώς
μετά τη λήξη του σχολικού ωραρίου πηγαίνει κατευθείαν στην
προπόνηση της ομάδας. «Πολλές φορές μπορεί να είμαι
κουρασμένος από τα μαθήματα, όταν όμως πιάνω την μπάλα
στα πόδια μου όλα περνούν», λέει.
rneoi.jpg
Η νεολαία της ομάδας. Αριστερά ο Παναγιώτης Καππές
και δεξιά ο Ανδρέας Λαγός.
και δεξιά ο Ανδρέας Λαγός.
Η απόσταση αποτέλεσε συχνά εμπόδιο στην ποδοσφαιρική ανέλιξη
των παιδιών της ομάδας. Αρκετά από αυτά έχουν κατά καιρούς
δοκιμαστεί στις εφηβικές ομάδες του Παναιτωλικού, που
πρωταγωνιστεί στην Α’ Εθνική του ελληνικού πρωταθλήματος.
Ενώ πολλά πέρασαν με επιτυχία τα εργομετρικά τεστ και τις
απαιτητικές προπονήσεις, δεν κατάφεραν να αγωνιστούν στην
ομάδα επειδή δεν μπορούσαν ακριβώς να μετακινούνται κάθε
μέρα 100 χιλιόμετρα για να παίξουν ποδόσφαιρο. Σε άλλες εποχές,
ο Παναιτωλικός παρείχε σε ορισμένους μόνιμη κατοικία στην πόλη,
ωστόσο σήμερα με τη δυσμενή οικονομική κατάσταση αυτό είναι
πολύ δύσκολο.
των παιδιών της ομάδας. Αρκετά από αυτά έχουν κατά καιρούς
δοκιμαστεί στις εφηβικές ομάδες του Παναιτωλικού, που
πρωταγωνιστεί στην Α’ Εθνική του ελληνικού πρωταθλήματος.
Ενώ πολλά πέρασαν με επιτυχία τα εργομετρικά τεστ και τις
απαιτητικές προπονήσεις, δεν κατάφεραν να αγωνιστούν στην
ομάδα επειδή δεν μπορούσαν ακριβώς να μετακινούνται κάθε
μέρα 100 χιλιόμετρα για να παίξουν ποδόσφαιρο. Σε άλλες εποχές,
ο Παναιτωλικός παρείχε σε ορισμένους μόνιμη κατοικία στην πόλη,
ωστόσο σήμερα με τη δυσμενή οικονομική κατάσταση αυτό είναι
πολύ δύσκολο.
Τα υψηλά budget και οι οικονομικές δυσχέρειες
Τα προβλήματα ενός τοπικού σωματείου δεν μένουν εκεί. Είναι
αρκετά δύσκολο, όπως επισημαίνει ο Φάνης Μαργαρίτης, να
δημιουργηθεί μια ισχυρή διοίκηση που να μπορεί να βάζει
χρήματα στην ομάδα. «Δύσκολα κάποιος αφήνει τη δουλειά του
σήμερα για να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Πρέπει να έχεις
μια τρέλα μέσα σου για να αφοσιωθείς εντατικά σε αυτό το
πράγμα», παραδέχεται γελώντας.
αρκετά δύσκολο, όπως επισημαίνει ο Φάνης Μαργαρίτης, να
δημιουργηθεί μια ισχυρή διοίκηση που να μπορεί να βάζει
χρήματα στην ομάδα. «Δύσκολα κάποιος αφήνει τη δουλειά του
σήμερα για να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Πρέπει να έχεις
μια τρέλα μέσα σου για να αφοσιωθείς εντατικά σε αυτό το
πράγμα», παραδέχεται γελώντας.
rdsc01317.jpg
Η ομάδα προθερμαίνεται με τη βοήθεια του γυμναστή της.
Παρά τις δυσκολίες, μαζεύτηκε μια ομάδα οκτώ ατόμων που
αποφάσισαν να στηρίξουν διοικητικά και οικονομικά τον Ίναχο.
«Στόχος μας πριν 4 χρόνια», λέει ο πρόεδρος, «ήταν να φτιαχτεί
από την αρχή μια ομάδα που θα αντιπροσώπευε όλα τα χωριά
του Βάλτου και όχι μόνο ένα. Με αυτόν τον τρόπο καταφέραμε
να μπουν τόσο στο διοικητικό όσο και στο ποδοσφαιρικό τμήμα
άνθρωποι από όλα χωριά της περιοχής, που παλιότερα τύχαινε να
έχουν τη δική τους ερασιτεχνική ομάδα, που για κάποιους λόγους
δεν υπάρχει σήμερα».
αποφάσισαν να στηρίξουν διοικητικά και οικονομικά τον Ίναχο.
«Στόχος μας πριν 4 χρόνια», λέει ο πρόεδρος, «ήταν να φτιαχτεί
από την αρχή μια ομάδα που θα αντιπροσώπευε όλα τα χωριά
του Βάλτου και όχι μόνο ένα. Με αυτόν τον τρόπο καταφέραμε
να μπουν τόσο στο διοικητικό όσο και στο ποδοσφαιρικό τμήμα
άνθρωποι από όλα χωριά της περιοχής, που παλιότερα τύχαινε να
έχουν τη δική τους ερασιτεχνική ομάδα, που για κάποιους λόγους
δεν υπάρχει σήμερα».
Οι απαιτήσεις της Α’ Τοπικής κατηγορίας της Αιτωλοακαρνανίας
είναι πάρα πολύ υψηλές και κοστοβόρες. Τα έξοδα συνολικά της
ομάδας κατά τη φετινή χρονιά ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και
έφτασαν τις 40 χιλιάδες ευρώ. Δεν είναι, ωστόσο, τα περισσότερα
χρήματα που δαπανήθηκαν φέτος στην εν λόγω κατηγορία καθώς
υπήρξαν, σύμφωνα με τον κ. Μαργαρίτη, και ομάδες που επένδυσαν
μέχρι και 70 χιλιάδες ευρώ για να κυνηγήσουν την πρόκριση στη
Γ’ Εθνική.
είναι πάρα πολύ υψηλές και κοστοβόρες. Τα έξοδα συνολικά της
ομάδας κατά τη φετινή χρονιά ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και
έφτασαν τις 40 χιλιάδες ευρώ. Δεν είναι, ωστόσο, τα περισσότερα
χρήματα που δαπανήθηκαν φέτος στην εν λόγω κατηγορία καθώς
υπήρξαν, σύμφωνα με τον κ. Μαργαρίτη, και ομάδες που επένδυσαν
μέχρι και 70 χιλιάδες ευρώ για να κυνηγήσουν την πρόκριση στη
Γ’ Εθνική.
Αυτά τα έξοδα έχουν να κάνουν με την αγορά παικτών, προπονητών,
τα μεταφορικά, το αθλητικό υλικό και τη συντήρηση του γηπέδου,
το οποίο εδώ και κάποια χρόνια είναι εφοδιασμένο με πλαστικό
χλοοτάπητα. Το κράτος δεν συμβάλλει στην προσπάθεια, καθώς
τα τελευταία χρόνια έχει περικόψει τις επιχορηγήσεις στις ομάδες.
Χαρακτηριστική είναι η σύγκριση των ετών 2015 και 2016.
Κατά το 2015, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΓΓΑ, τα
κονδύλια προς τα τοπικά σωματεία ανήλθαν στα 540.000 ευρώ
ενώ την επόμενη ακριβώς χρονιά έπεσαν στα 100.000. Όταν
μάλιστα λάβει κανείς υπόψη το πλήθος των σωματείων, που
φτάνουν τα 6.000 σε όλη την Ελλάδα, αντιλαμβάνεται πως η
κρατική επιχορήγηση τελικά ανέρχεται σε κάποιες δεκάδες
ευρώ για το καθένα, που δεν φτάνουν, όπως μας λένε μέλη
του Ινάχου, ούτε για τις κάλτσες των παικτών.
τα μεταφορικά, το αθλητικό υλικό και τη συντήρηση του γηπέδου,
το οποίο εδώ και κάποια χρόνια είναι εφοδιασμένο με πλαστικό
χλοοτάπητα. Το κράτος δεν συμβάλλει στην προσπάθεια, καθώς
τα τελευταία χρόνια έχει περικόψει τις επιχορηγήσεις στις ομάδες.
Χαρακτηριστική είναι η σύγκριση των ετών 2015 και 2016.
Κατά το 2015, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΓΓΑ, τα
κονδύλια προς τα τοπικά σωματεία ανήλθαν στα 540.000 ευρώ
ενώ την επόμενη ακριβώς χρονιά έπεσαν στα 100.000. Όταν
μάλιστα λάβει κανείς υπόψη το πλήθος των σωματείων, που
φτάνουν τα 6.000 σε όλη την Ελλάδα, αντιλαμβάνεται πως η
κρατική επιχορήγηση τελικά ανέρχεται σε κάποιες δεκάδες
ευρώ για το καθένα, που δεν φτάνουν, όπως μας λένε μέλη
του Ινάχου, ούτε για τις κάλτσες των παικτών.
rendekada.jpg
Η βασική ενδεκάδα του Ίναχου Βάλτου στο τελευταίο
παιχνίδι της χρονιάς.
παιχνίδι της χρονιάς.
Τη φετινή χρονιά τα μοναδικά έσοδα της ομάδας ήταν 3.000 ευρώ
από τον δήμο και κανένα ευρώ από τις κρατικές υπηρεσίες.
«Δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης με τα προ κρίσης δεδομένα»,
λέει ο κ. Μαργαρίτης. «Η ομάδα είχε φτάσει στο σημείο, παρόλο
που βρισκόταν σε μικρότερες κατηγορίες, να παίρνει από το κράτος
μέχρι και 12.000 ευρώ».
από τον δήμο και κανένα ευρώ από τις κρατικές υπηρεσίες.
«Δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης με τα προ κρίσης δεδομένα»,
λέει ο κ. Μαργαρίτης. «Η ομάδα είχε φτάσει στο σημείο, παρόλο
που βρισκόταν σε μικρότερες κατηγορίες, να παίρνει από το κράτος
μέχρι και 12.000 ευρώ».
Με ποιον, λοιπόν, τρόπο καλύπτονται οι δαπάνες της Α’ κατηγορίας;
«Τα πιο πολλά χρήματα τα βάζω εγώ ο ίδιος», λέει ο Φάνης
Μαργαρίτης, ο οποίος διαθέτει μαγαζιά εστίασης στην
περιοχή, προσθέτοντας πως στην προσπάθεια μπαίνουν και
τα υπόλοιπα μέλη του διοικητικού συμβουλίου που βάζουν
όσα χρήματα μπορούν.
«Τα πιο πολλά χρήματα τα βάζω εγώ ο ίδιος», λέει ο Φάνης
Μαργαρίτης, ο οποίος διαθέτει μαγαζιά εστίασης στην
περιοχή, προσθέτοντας πως στην προσπάθεια μπαίνουν και
τα υπόλοιπα μέλη του διοικητικού συμβουλίου που βάζουν
όσα χρήματα μπορούν.
rmargaritis.jpg
Αριστερά ο πρόεδρος και ποδοσφαιριστής της ομάδας,
Φάνης Μαργαρίτης και δεξιά ο υπεύθυνος του παιδικού,
Χρήστος Σκλείδας.
Φάνης Μαργαρίτης και δεξιά ο υπεύθυνος του παιδικού,
Χρήστος Σκλείδας.
Από κει και πέρα, συμπληρωματική πηγή εσόδων είναι οι χορηγίες
από τις τοπικές επιχειρήσεις. «Εδώ υπάρχει ένα κενό που παρατηρείται
στις ερασιτεχνικές ομάδες», λέει ο πρόεδρος. «Αυτού του είδους
τα σωματεία δεν έχουν πάντα τα άτομα από πίσω τα οποία θα
τρέξουν προκειμένου να εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν
περισσότερες χορηγίες, που θα βοηθήσουν τα ταμεία της ομάδας. Γι’ αυτό και εμείς έχουμε προχωρήσει τόσο στη θέσπιση εισιτηρίου στα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας όσο και στη διοργάνωση κάποιων πολιτιστικών εκδηλώσεων κάθε χρόνο για να βγουν κάποια χρήματα».
από τις τοπικές επιχειρήσεις. «Εδώ υπάρχει ένα κενό που παρατηρείται
στις ερασιτεχνικές ομάδες», λέει ο πρόεδρος. «Αυτού του είδους
τα σωματεία δεν έχουν πάντα τα άτομα από πίσω τα οποία θα
τρέξουν προκειμένου να εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν
περισσότερες χορηγίες, που θα βοηθήσουν τα ταμεία της ομάδας. Γι’ αυτό και εμείς έχουμε προχωρήσει τόσο στη θέσπιση εισιτηρίου στα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας όσο και στη διοργάνωση κάποιων πολιτιστικών εκδηλώσεων κάθε χρόνο για να βγουν κάποια χρήματα».
“Επάγγελμα”: ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής
Ένα από τα κύρια έξοδα μιας ομάδας που θέλει να πρωταγωνιστήσει
στην πρώτη ερασιτεχνική κατηγορία είναι η αγορά ποδοσφαιριστών
. «Εμείς ακριβώς επειδή δεν είχαμε εμπειρία σ’ αυτό το επίπεδο
αποφασίσαμε να επενδύσουμε σε παίκτες οι οποίοι γνώριζαν
καλά την κατηγορία». Αυτός ήταν και ο λόγος που η ομάδα
στηρίχτηκε κατά κύριο λόγο σε μη ντόπιους ποδοσφαιριστές,
αγοράζοντας συνολικά 13 παίκτες παίκτες με τη μορφή μεταγραφής.
στην πρώτη ερασιτεχνική κατηγορία είναι η αγορά ποδοσφαιριστών
. «Εμείς ακριβώς επειδή δεν είχαμε εμπειρία σ’ αυτό το επίπεδο
αποφασίσαμε να επενδύσουμε σε παίκτες οι οποίοι γνώριζαν
καλά την κατηγορία». Αυτός ήταν και ο λόγος που η ομάδα
στηρίχτηκε κατά κύριο λόγο σε μη ντόπιους ποδοσφαιριστές,
αγοράζοντας συνολικά 13 παίκτες παίκτες με τη μορφή μεταγραφής.
Ένας απ αυτούς ήταν ο Στέφανος Φραγκούλης, ο οποίος φέτος
αναδείχθηκε στους κορυφαίους παίκτες της ομάδας, σημειώνοντας
συνολικά 13 γκολ στο πρωτάθλημα. «Ας μην κρυβόμαστε, όλοι
εμείς οι παίκτες που φτάνουμε ως μεταγραφή παίρνουμε κάποια
χρήματα για να μετακινηθούμε», παραδέχεται στην κουβέντα που
κάνουμε μετά το τέλος του τελευταίου αγώνα της χρονιάς.
«Ωστόσο δεν είναι αρκετά ώστε να μπορείς να πεις ότι ζεις
από το ποδόσφαιρο», σημειώνει. Και πράγματι οι πιο πολλοί από
τους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στα ερασιτεχνικά
πρωταθλήματα δεν παίρνουν παραπάνω από λίγες χιλιάδες ευρώ.
αναδείχθηκε στους κορυφαίους παίκτες της ομάδας, σημειώνοντας
συνολικά 13 γκολ στο πρωτάθλημα. «Ας μην κρυβόμαστε, όλοι
εμείς οι παίκτες που φτάνουμε ως μεταγραφή παίρνουμε κάποια
χρήματα για να μετακινηθούμε», παραδέχεται στην κουβέντα που
κάνουμε μετά το τέλος του τελευταίου αγώνα της χρονιάς.
«Ωστόσο δεν είναι αρκετά ώστε να μπορείς να πεις ότι ζεις
από το ποδόσφαιρο», σημειώνει. Και πράγματι οι πιο πολλοί από
τους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στα ερασιτεχνικά
πρωταθλήματα δεν παίρνουν παραπάνω από λίγες χιλιάδες ευρώ.
Ο Φραγκούλης ξεκίνησε να πατά στους αγωνιστικούς χώρους
ήδη από τα 6 του χρόνια. Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να έχει
προτάσεις από ομάδες Β’ και Γ’ Εθνικής, όπως η Παναχαΐκή,
ωστόσο οι σπουδές του δεν του επέτρεψαν να ασχοληθεί μόνιμα
με το ποδόσφαιρο. Πλέον έχει στο Αγρίνιο ένα ασφαλιστικό
γραφείο μαζί με τον αδερφό του. «Δεν είναι εύκολο για κάποιον
να ασχολείται με το ποδόσφαιρο. Καταρχάς για να παίξεις πρέπει
ουσιαστικά να αφήνεις πίσω τη δουλειά σου, από την οποία ζεις»,
μας λέει. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν κανείς πρέπει να
μετακινείται 2 και 3 φορές την εβδομάδα προκειμένου να κάνει
προπονήσεις. «Όταν είσαι ερασιτέχνης πρέπει να τα σκέφτεσαι όλα».
ήδη από τα 6 του χρόνια. Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να έχει
προτάσεις από ομάδες Β’ και Γ’ Εθνικής, όπως η Παναχαΐκή,
ωστόσο οι σπουδές του δεν του επέτρεψαν να ασχοληθεί μόνιμα
με το ποδόσφαιρο. Πλέον έχει στο Αγρίνιο ένα ασφαλιστικό
γραφείο μαζί με τον αδερφό του. «Δεν είναι εύκολο για κάποιον
να ασχολείται με το ποδόσφαιρο. Καταρχάς για να παίξεις πρέπει
ουσιαστικά να αφήνεις πίσω τη δουλειά σου, από την οποία ζεις»,
μας λέει. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν κανείς πρέπει να
μετακινείται 2 και 3 φορές την εβδομάδα προκειμένου να κάνει
προπονήσεις. «Όταν είσαι ερασιτέχνης πρέπει να τα σκέφτεσαι όλα».
rfragkoylis.jpg
Ο πρώτος σκόρερ του Ινάχου Βάλτου φέτος, Στέφανος
Φραγκούλης.
Φραγκούλης.
Αρκετές φορές μάλιστα ελλοχεύει και ο κίνδυνος ενός τραυματισμού, που για έναν ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή κοστίζει. O Στέλιος Ζαχαράκης, παίκτης της ομάδας, πέρασε έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό πριν από δύο χρόνια. Στο πρώτο φιλικό της χρονιάς χτύπησε και έπαθε ρήξη χιαστών και μηνίσκου. «Τραυματίστηκα στις 28 Αυγούστου και πάτησα πάλι το πόδι μου στις 4 Νοεμβρίου. Όλο αυτό το διάστημα δεν μπορούσα να δουλέψω», μας λέει. «Πλέον φοβάμαι πολύ να ξαναμπώ στους αγωνιστικούς χώρους μήπως πάθω πάλι κάποιον τραυματισμό γιατί μπορεί παλιότερα, που ήμουν μικρότερος, να μην είχα τόσες ευθύνες, πλέον πρέπει να ζήσω εγώ τον εαυτό μου», καταλήγει.
Το χειρότερο για έναν ερασιτέχνη πάντως, σύμφωνα με τον Στέφανο Φραγκούλη, είναι να παίξει σε μια ομάδα και στο τέλος να μην πάρει τα χρήματα για τα οποία είχε συμφωνήσει. «Μου έχει συμβεί και είναι πολύ άσχημο. Ευτυχώς, ο Ίναχος Βάλτου είναι μια αξιόπιστη ομάδα και αυτό ακούγεται και παραέξω». Η φήμη είναι πολύ σημαντική στη δουλειά τους καθώς, όπως μας επισημαίνει, οι ομάδες που δεν είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους είναι πλέον γνωστές. Για να αποφευχθούν, ωστόσο, τέτοιες παρεξηγήσεις, ο ίδιος, όπως μας εκμυστηρεύτηκε, έχει κάποια συγκεκριμένα στάνταρ τα οποία αν δεν μπορεί να του τα ικανοποιήσει μια ομάδα τότε δεν την επιλέγει. «Εγώ παραδείγματος χάριν στη συμφωνία που έκανα με τον Ίναχο Βάλτου ζήτησα τα μισά χρήματα ως προκαταβολή στην αρχή της χρονιάς. Άλλοι επιλέγουν να τα παίρνουν κάθε μήνα ή στο τέλος της χρονιάς», προσθέτει ο Στέφανος Φραγκούλης, καταλήγοντας πως υπάρχουν ομάδες στην Αιτωλοακαρνανία που έχουν την οικονομική δυνατότητα να το κάνουν.
Η τοπική κόντρα που καλά κρατεί
Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχει ακόμη μια
ομάδα, ο Ιδομενέας Εμπεσού, ο οποίος
αγωνίζεται στη δεύτερη της τάξεως
ερασιτεχνική κατηγορία της
Αιτωλοακαρνανίας. Οι σχέσεις μεταξύ
Ιδομενέα και Ινάχου έχουν περάσει από
σαράντα κύματα.
ομάδα, ο Ιδομενέας Εμπεσού, ο οποίος
αγωνίζεται στη δεύτερη της τάξεως
ερασιτεχνική κατηγορία της
Αιτωλοακαρνανίας. Οι σχέσεις μεταξύ
Ιδομενέα και Ινάχου έχουν περάσει από
σαράντα κύματα.
Η ένταση μεταξύ των δύο ομάδων κορυφώθηκε όταν ο Στέλιος Ζαχαράκης, που ήταν παλιότερα παίκτης του Ιδομενέα, αποφάσισε να αλλάξει στρατόπεδο και να μεταβεί στο Χαλκιόπουλο που εκείνη τη στιγμή έμπαινε στη νέα φάση λειτουργίας του. «Όταν ανακοίνωσα στον Ιδομενέα την απόφασή μου να αποχωρήσω από την ομάδα και να πάω σε άλλη, δημιουργήθηκαν διάφορα προβλήματα. Νόμιζαν πως ήθελα να πάω στους απέναντι, ωστόσο δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως αποφάσιζα να πάω σε μιαν ομάδα που προσδοκούσε να εκπροσωπήσει όλο το Βάλτο», λέει ο Ζαχαράκης.
rtopiki_kontra.jpg
Κόντρα σε ντέρμπι μεταξύ Ίναχου Βάλτου και Ιδομενέα Εμπεσού.
Δεν μπορεί, όμως, να ξεχάσει τη στιγμή που επέστρεψε στο γήπεδο του χωριού του, ως παίκτης αντίπαλης ομάδας. «Παρόλο που είμαι ένα παιδί που δεν μου αρέσει να δημιουργώ εντάσεις, η ατμόσφαιρα σε έβαζε στο κλίμα», παραδέχεται, προσθέτοντας πως είναι αρκετά περίεργο να παίζεις αντίπαλος με παιδιά που παλιότερα ήταν συμπαίκτες και πολύ καλοί φίλοι.
Για το δικό του αξέχαστο παιχνίδι μας μίλησε ο Γιώργος Νέστωρας, ο οποίος αγωνίζεται στον Ίναχο Βάλτου από την ηλικία των 9 ετών.
rnestoras1.jpg
Ένας από τους πιο νέους αλλά παλιότερους παίκτες της ομάδας, ο Γιώργος Νέστωρας.
Στον συγκεκριμένο αγώνα θα κρινόταν αν τελικά ο Ίναχος θα έμπαινε στα μπαράζ ανόδου για την Α’ Τοπική κατηγορία και το κλίμα ήταν ιδιαίτερα τεταμένο. «Φαντάσου πως παίζαμε εκτός έδρας και το γήπεδο είχε μοιραστεί στη μέση, καθώς από την μία μεριά ήταν οπαδοί του ενός χωριού και από την απέναντι του άλλου». Είχαν εμφανιστεί, μάλιστα, σε εκείνο το παιχνίδι και πανό που έγραφαν «Μόνο εμείς στο Βάλτο». Ωστόσο δεν πρόκειται ποτέ να του φύγει από το μυαλό η στιγμή που έβαλε γκολ και άνοιξε το σκορ για την ομάδα του Ινάχου. Ήταν τέτοια η ένταση, σύμφωνα με τον ίδιο, που όταν πήγε να πανηγυρίσει με την κερκίδα, πιάστηκε από τα σύρματα και κόπηκε στα χέρια με αποτέλεσμα να ματώσει. «Είναι πραγματικά ένα παιχνίδι που δεν πρόκειται ποτέ να το ξεχάσω».
rtopiki_kontra_1.jpg
Ιδιαίτερα έντονα είναι πάντοτε τα τοπικά ντέρμπι μεταξύ Ίναχου Βάλτου και Ιδομενέα Εμπεσού.
Παρόλα αυτά, η διοίκηση του Ινάχου Βάλτου θέλει να βελτιωθούν οι σχέσεις των δύο πλευρών, με απώτερο σκοπό κάποια στιγμή οι παράγοντες και οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων να συζητήσουν για μια πιθανή συγχώνευσή τους. Με αυτόν τον τρόπο, μας λέει ο κ. Ζαχαράκης, που έχει περάσει και από τις δύο ομάδες, θα δημιουργηθεί μια δυνατή ενιαία ομάδα η οποία θα αποτελείται κυρίως από ντόπιους πολύ καλούς ποδοσφαιριστές, που αυτή τη στιγμή μοιράζονται ανάμεσα στις δύο ομάδες. Αυτό θα βοηθήσει μάλιστα και στις χορηγίες από τις τοπικές επιχειρήσεις, οι οποίες πια δεν θα διαχωρίζονται αλλά θα δίνονται ενιαία σε μιαν ομάδα.
«Να κρατηθεί ζωντανό το ερασιτεχνικό στοιχείο»
Ο κύριος στόχος, όπως λένε μέλη της διοίκησης του Ινάχου, είναι το σωματείο, αφού σταθεροποιηθεί στην Α’ τοπική κατηγορία, να αρχίζει να στηρίζεται ως επί το πλείστον από ντόπια και κυρίως νέα παιδιά. Γι’ αυτό το σκοπό ανασυντάχθηκε προ διετίας και η παιδική ομάδα, προκειμένου να δώσει στα νέα παιδιά της περιοχής τη δυνατότητα να μαζευτούν στα γήπεδα. «Ο λόγος που ασχολήθηκα», λέει ο Φάνης Μαργαρίτης, «ήταν για να τραβήξω τα παιδιά μακριά από άλλα πράγματα».
rkappes.jpg
Στο παιχνίδι με τον Αμφίλοχο συμμετείχε και ένας από τους νεαρότερους ποδοσφαιριστές της ομάδας, ηλικίας 16 ετών.
Την ίδια λογική έχει και ο Νίκος Μπόλης, ο οποίος έκατσε στον πάγκο της ομάδας τη φετινή χρονιά. «Έχω περάσει από δέκα ομάδες σε όλη μου την προπονητική καριέρα. Στόχος σε όλα τα κλαμπ που πήγα ήταν να βάλω να παίξουν παιδιά τα οποία είναι από τη γύρω περιοχή και δη αυτά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο ποδόσφαιρο». Μπορεί, σύμφωνα, με τον ίδιο, οι παίκτες οι οποίοι φτάνουν με μεταγραφή να είναι έμπειροι και ταλαντούχοι, ωστόσο κάθε τοπική ομάδα θέλει να έχει στους αγωνιστικούς χώρους παιδιά από την περιοχή.
rproponitis.jpg
Δεξιά ο προπονητής της ομάδας, Νίκος Μπόλης και αριστερά ο ποδοσφαιριστής Οδυσσέας Ψιλός.
«Είχε τύχει σε μια ομάδα που προπονούσα», μας εκμυστηρεύεται, «στο τέλος της χρονιάς, νεαρά παιδιά που τα έβαλα να πάρουν παιχνίδια, να μου πουν πως θέλουν να με ακολουθήσουν στην επόμενη ομάδα που θα μετέβαινα. Θα ήταν εύκολο για μένα να τους προτείνω στον πρόεδρο της επόμενης ομάδας, ωστόσο τους είπα να μείνουν στο χωριό τους και να στηρίξουν την ομάδα τους».
Πάνω από ο,τιδήποτε άλλο σημασία έχει ο αθλητισμός και η ευγενής άμιλλα, σύμφωνα με τον Νίκο Μπόλη, γι’ αυτό το λόγο οι ομάδες και οι προπονητές θα πρέπει να είναι πιο ελαστικοί με τους παίκτες και να μην κοιτούν τις βαθμολογικές θέσεις. «Πρέπει να σεβόμαστε και το φροντιστήριο του νεαρού ποδοσφαιριστή και το γεγονός πως κάποιος αφήνει τη δουλειά του για να έρθει να αγωνιστεί. Γιατί εγώ σαν προπονητής μπορεί στο τέλος του μήνα να πάρω κάποια χρήματα, ενώ εκείνος τίποτα».
Με αυτόν τον τρόπο πάντα τα γήπεδα θα είναι γεμάτα από κόσμο που θα θέλει να δει αγώνες, καταλήγει ο κ. Μπόλης. «Γιατί στην τελική αυτό που έρχεται να δει η κάθε μάνα και η κάθε γιαγιά είναι τον γιόκα της να παίζει ποδόσφαιρο και όχι την ομάδα να παίρνει πρωταθλήματα».
romada.jpg
Το καθιερωμένο «ζντο» της ομάδας πριν αρχίσει το ματς.
Γεννήθηκε κατακαλόκαιρο του 1996 στο εξωτικό Αγρίνιο. Σπουδάζει στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε ιδρυτής του ενημερωτικού ιστότοπου AthensPost ενώ παράλληλα του αρέσει να blog
Γιορτάζει την Παρασκευή.
Μονή Στέρνας στη ΠΥΛΗ
(από Χ ΜΙΧΑ)
Μονή της Ζωοδόχου Πηγής ή Στέρνας στην Πύλη Δερβενοχωρίων
Η χριστιανική παράδοση των κατοίκων του οροπεδίου των Δερβενοχωρίων είναι συνυφασμένη με την πορεία της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής ή αλλιώς Μονή της Στέρνας΄΄ , όπως είναι γνωστή στην περιοχή μας , που βρίσκεται στην θέση Φούσκενα της Πύλης και γενικότερα με τον Μοναχισμό που αναπτύχθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Κιθαιρώνα και της Πάστρας κατά τον 11 αιώνα , από το Όσιο Μελέτιο τον Καπαδόκη ( 1035-1105) .
Ό Όσιος Μελέτιος φέρεται ως ο ιδρυτής της Μονής αυτής , καθώς πρόκειται για τον Ναό της Θεομήτορος που ανήγειρε με την Βοήθεια και Χρηματοδότηση του φίλου και προστάτη του , Αυτοκράτορα του Βυζαντίου , Αλέξιου Α΄ του Κομνηνού (1081-1118) , και κάνουν λόγο γι αυτό, οι σχεδόν σύγχρονοι με τον Όσιο Βιογράφοι του , Θεόδωρος ο Πρόδρομος η Πτωχοπρόδρομος και ο Επίσκοπος Μεθώνης Νικόλαος .
Ο κυρίως Ναός είναι σταυροειδής , εγγεγραμμένος μετά τρούλου της κατηηγορίας των Κωνσταντινοπολίτικων τετρακιονίων και η κάτοψη του αντέγραφε το καθολικό της Μονής του Οσίου Μελετίου . Δυστυχώς ο αρχικός Ναός κατέπεσε και οι κάτοικοι του χωριού περί το έτος 1890 μετέτρεψαν σε καινούργιο Ναό τον ευρύχωρο παλαιό νάρθηκα αφού πρόσθεσαν προς ανατολάς τρίπλευρη αψίδα ιερού και προς δυσμάς ψηλό προστώο .
κατά τον Ιστορικό Γεωργ. Τσεβά , όπως αναφέρει ο ίδιος στο βιβλίο του η Ιστορία των Θηβών και Βοιωτίας , τα ερείπια της μονής της Στέρνας εχρησίμευσαν ως λατομείο πάσης ανεγειρόμένης η επισκευαζόμενης εκκλησίας της περιοχής μας, χαρακτηρίζοντας την Μονή ΄΄ως Μέγα Μοναστήριον περιώνυμον δια τα πλούτη του ΄΄ με κτήματα αυτής την Ραπντώσα το Δερβενοσάλεσι και την Φούσκενα ΄΄ .
Η Μονή της Ζωοδόχου Πηγής , παρά την εγκατάλειψή της και την ερήμωση της , εντυπωσιάζει ακόμη και σήμερα τον επισκέπτη . Η διάταξη των κτιρίων , η Αρχιτεκτονική τους , τα γλυπτά , το πολυσύνθετο του καθολικού , τα λεπτότατης τέχνης μαρμαροθετήματα της και οι διηγήσεις των κατοίκων για τον Πλούτο και την αίγλη της Μονής εκείνα τα χρόνια , δικαιολογούν την άποψη , ότι πρόκειται για Βασιλομονάστηρο – Βασιλικό κτίσμα των Κομνηνών , αν μάλιστα ληφθεί υπόψη και συνδυαστεί με το γεγονός ότι μέχρι σήμερα , πλησίον του Ναού υπάρχει περιοχή και ερειπωμένη εκκλησία , το τοπωνύμιο της οποίας είναι Κομνηνός , όπου κατά τις ανασκαφές εκεί , περί το έτος 1930 από τον καθηγητή κ. Ορλάνδο , βρέθηκαν έξι αρχαία χρυσά νομίσματα της ιδίας εποχής του αυτοκράτορα , τον οποίον η παράδοση θέλει να την επισκέφθηκε και ο ίδιος περί το 1106 όταν επισκέφθηκε και την Μονή Σαγματά , χαρίζοντας της πολύτιμα κειμήλια .
Η ζωοδόχος πηγή είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια Ναού Ρωμαϊκών χρόνων με αρχαία λουτρά και ψηφιδωτά τα οποία μελέτησε και δημοσίευσε όπως προανέφερα ο Ακαδημαϊκός κ. Ορλάνδος .Το κτίριο του λουτρού χρονολογείται στον 13 αιώνα και βρίσκεται σήμερα σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτήν που βρέθηκε κατά το 1926 όταν εντοπίστηκε για πρώτη φορά, εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών και βανδαλισμών που έχει υποστεί .Όπως φαίνεται στο σχέδιο της αξονομετρικής τομής της αρχικής του μορφής , είναι συνολικού εμβαδού 30.τετρ. μέτρων, ύψους 3.μετρων , τριμερές θολωτό με τον μεσαίος οίκο να διαθέτει τρούλο . Αν και οι πεσίσκοι του δεν είναι σήμερα ορατοί , διατηρούνται ακόμη τα κατακόρυφα κενά στους τοίχους που χρησίμευαν για την προσαγωγή ψυχρού νερού από την παρακείμενη πηγή , στον ψυχρό οίκο του λουτρού, είτε για την θέρμανση των δύο άλλων οίκων και των αερισμό των υποκαυστών .
Η χριστιανική παράδοση των κατοίκων του οροπεδίου των Δερβενοχωρίων είναι συνυφασμένη με την πορεία της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής ή αλλιώς Μονή της Στέρνας΄΄ , όπως είναι γνωστή στην περιοχή μας , που βρίσκεται στην θέση Φούσκενα της Πύλης και γενικότερα με τον Μοναχισμό που αναπτύχθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Κιθαιρώνα και της Πάστρας κατά τον 11 αιώνα , από το Όσιο Μελέτιο τον Καπαδόκη ( 1035-1105) .
Ό Όσιος Μελέτιος φέρεται ως ο ιδρυτής της Μονής αυτής , καθώς πρόκειται για τον Ναό της Θεομήτορος που ανήγειρε με την Βοήθεια και Χρηματοδότηση του φίλου και προστάτη του , Αυτοκράτορα του Βυζαντίου , Αλέξιου Α΄ του Κομνηνού (1081-1118) , και κάνουν λόγο γι αυτό, οι σχεδόν σύγχρονοι με τον Όσιο Βιογράφοι του , Θεόδωρος ο Πρόδρομος η Πτωχοπρόδρομος και ο Επίσκοπος Μεθώνης Νικόλαος .
Ο κυρίως Ναός είναι σταυροειδής , εγγεγραμμένος μετά τρούλου της κατηηγορίας των Κωνσταντινοπολίτικων τετρακιονίων και η κάτοψη του αντέγραφε το καθολικό της Μονής του Οσίου Μελετίου . Δυστυχώς ο αρχικός Ναός κατέπεσε και οι κάτοικοι του χωριού περί το έτος 1890 μετέτρεψαν σε καινούργιο Ναό τον ευρύχωρο παλαιό νάρθηκα αφού πρόσθεσαν προς ανατολάς τρίπλευρη αψίδα ιερού και προς δυσμάς ψηλό προστώο .
κατά τον Ιστορικό Γεωργ. Τσεβά , όπως αναφέρει ο ίδιος στο βιβλίο του η Ιστορία των Θηβών και Βοιωτίας , τα ερείπια της μονής της Στέρνας εχρησίμευσαν ως λατομείο πάσης ανεγειρόμένης η επισκευαζόμενης εκκλησίας της περιοχής μας, χαρακτηρίζοντας την Μονή ΄΄ως Μέγα Μοναστήριον περιώνυμον δια τα πλούτη του ΄΄ με κτήματα αυτής την Ραπντώσα το Δερβενοσάλεσι και την Φούσκενα ΄΄ .
Η Μονή της Ζωοδόχου Πηγής , παρά την εγκατάλειψή της και την ερήμωση της , εντυπωσιάζει ακόμη και σήμερα τον επισκέπτη . Η διάταξη των κτιρίων , η Αρχιτεκτονική τους , τα γλυπτά , το πολυσύνθετο του καθολικού , τα λεπτότατης τέχνης μαρμαροθετήματα της και οι διηγήσεις των κατοίκων για τον Πλούτο και την αίγλη της Μονής εκείνα τα χρόνια , δικαιολογούν την άποψη , ότι πρόκειται για Βασιλομονάστηρο – Βασιλικό κτίσμα των Κομνηνών , αν μάλιστα ληφθεί υπόψη και συνδυαστεί με το γεγονός ότι μέχρι σήμερα , πλησίον του Ναού υπάρχει περιοχή και ερειπωμένη εκκλησία , το τοπωνύμιο της οποίας είναι Κομνηνός , όπου κατά τις ανασκαφές εκεί , περί το έτος 1930 από τον καθηγητή κ. Ορλάνδο , βρέθηκαν έξι αρχαία χρυσά νομίσματα της ιδίας εποχής του αυτοκράτορα , τον οποίον η παράδοση θέλει να την επισκέφθηκε και ο ίδιος περί το 1106 όταν επισκέφθηκε και την Μονή Σαγματά , χαρίζοντας της πολύτιμα κειμήλια .
Η ζωοδόχος πηγή είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια Ναού Ρωμαϊκών χρόνων με αρχαία λουτρά και ψηφιδωτά τα οποία μελέτησε και δημοσίευσε όπως προανέφερα ο Ακαδημαϊκός κ. Ορλάνδος .Το κτίριο του λουτρού χρονολογείται στον 13 αιώνα και βρίσκεται σήμερα σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτήν που βρέθηκε κατά το 1926 όταν εντοπίστηκε για πρώτη φορά, εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών και βανδαλισμών που έχει υποστεί .Όπως φαίνεται στο σχέδιο της αξονομετρικής τομής της αρχικής του μορφής , είναι συνολικού εμβαδού 30.τετρ. μέτρων, ύψους 3.μετρων , τριμερές θολωτό με τον μεσαίος οίκο να διαθέτει τρούλο . Αν και οι πεσίσκοι του δεν είναι σήμερα ορατοί , διατηρούνται ακόμη τα κατακόρυφα κενά στους τοίχους που χρησίμευαν για την προσαγωγή ψυχρού νερού από την παρακείμενη πηγή , στον ψυχρό οίκο του λουτρού, είτε για την θέρμανση των δύο άλλων οίκων και των αερισμό των υποκαυστών .
Λέγεται ακόμη ότι ιδρύθηκαν από τον Άγιο στην ευρύτερη περιοχή 24 παραλαυρια με 10-12 μοναχούς το καθένα και αργότερα σύμφωνα πάντα με τον Βιογράφο του Αγίου , Θεόδωρο τον Πρόδρομο γίνεται λόγος για ανέγερση από τον ίδιο , ναού της Θεομήτορος λίγο βορειότερα προς την κατεύθυνση των Θηβών ,αυτή της ζωοδόχου πηγής στην Φούσκενα Πύλης Δερβενοχωρίων και η Μονή του Προφήτη Ηλία στο Τσατσαρι , όπου προϋπήρχε ναός , μετόχι της Μονής Σινά , όπου τιμούσαν την Αγία Αικατερίνη
Η ανέγερση της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής σύμφωνα με την τοπική μας παράδοση
Τον 11ος αιώνα σε μια πραγματικά δύσκολη χρονική εποχή όπου η κοινωνία και ο μοναχισμός διακατέχονται από μία μεγάλη ηθική κατάπτωση και παρατηρείται στον ευρύτερο Ελλαδικό χώρο , αποστροφή προς την μοναχική Ζωή , εμφανίζεται στην περιοχή μας ο ‘Όσιος , ως πρότυπο ηθικής και αγιότητας με πρώτο σταθμό του το Ναίδριο του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται στο Δαριμάρι Δερβενοχωρίων, όπου μόνασε για οκτώ χρόνια σύμφωνα και με το Βιβλίο του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κκ. Ιερωνύμου ΄΄ Χριστιανική Βοιωτία ΄΄ .
Η φήμη του πολύ γρήγορα περνά τα στενά γεωγραφικά του όρια και αρχίζουν σιγά -σιγά να συρρέουν πλήθη στην περιοχή , όπου έκπληκτοι παρακολουθούν την αγία και καθαρή ζωή του Αγίου , με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να ελκύονται από τις διδαχές του γέροντα και να ασπάζονται τέλος τον μοναχικό βίο, ώστε να ακμάζει και να αναβιώνει και πάλι ο Κοινοβιακός Μοναχισμός , σε μια εντελώς όμως διαφορετική μορφή , ένα διαφορετικό Κοινοβιακό σύστημα , αυτό που καθιέρωσε ο Άγιος μας , στην ευρύτερη περιοχή της Πάστρας και του Κιθαιρώνα .
Η παράδοση μας θέλει τότε τον Αυτοκράτορα (Αλέξιο τον Α΄) να στρατοπέδευσε στο οροπέδιο της Φούσκενας Πύλης όπου διήρχετο και ο πανάρχαιος Δρόμος Αθήνα-Φυλή Δερβενοχώρια -θήβα , να διανυκτερεύσει . Οι στρατιώτες του όμως λίγο βορειότερα κοντά στις πόρτες Πύλης παρατήρησαν φως σε μια σπηλιά ( σύμφωνα με διήγηση του Πατέρα Αθανάσιου Ιερέα της Πύλης και σήμερα των Σκούρτων υπάρχει σκήτη εκεί που λέγεται ότι ασκήτεψε ο Όσιος Μελέτιος ) και αμέσως κινήθηκαν προς το μέρος αυτό . Εκεί βρισκόταν ο Μοναχός Μελέτιος τον οποίον και παρουσίασαν στον Αυτοκράτορα , λέγεται ότι από θαύμα του Αγίου σιτίστηκαν οι Στρατιώτες και τα ζώα και στο σημείο αυτό , όπου υπάρχει πηγάδι σήμερα με τοπωνύμιο Κομνηνό , πιστεύεται ότι καθ υπόδειξη του γέροντα βρέθηκε το νερό .
Ο Άγιος έχοντας διορατικό χάρισμα γρήγορα εντυπωσίασε τον Αυτοκράτορα και αυτός για να τον ευχαριστήσει τον ρώτησε τι θέλει , ο Άγιος του είπε ότι θέλει σπίτι και αυτός για να θυμηθεί και να εκπληρώσει τον λόγο του , του έδωσε ως ενέχυρο το δακτυλίδι του .
Κάποια στιγμή όμως και ενώ είχε περάσει καιρός , έχοντας όλα γίνει ακριβώς όπως προλέγησαν από τον Άγιο και ο Αυτοκράτορας είχε επιστρέψει στην Βασιλεύουσα έχοντας όμως ξεχάσει την υπόσχεση του , η υγεία της Αυτοκράτειρας Άννας επιδεινώθηκε ( λέγεται από γέροντες του τόπου μας ότι μετά από γέννα , της είχαν πετρώσει τα στήθη – ίσως μετά την γέννηση του Ιωάννη Κομνηνού περί το έτος 1087 ) και εκείνος καλούσε γιατρούς , χωρίς όμως αποτέλεσμα . Τότε θέλει η παράδοση μας να εμφανίσθηκε εκεί ο Άγιος , ως κουρελής- ζητιάνος και ζήτησε να την δει .
Οι Φρουρά είπε στον Αυτοκράτορα ότι ζητούσε επίμονα να εισέλθει στο παλάτι λέγοντας ότι θα την γιατρέψει . Αν και τον απέπεμψαν πολλές φορές από την εμμονή του ο Άγιος κατάφερε τελικά να εισέλθει στην κλίνη όπου θεράπευσε την Αυτοκράτειρα και φεύγοντας άφησε στο προσκέφαλό της , το δακτυλίδι . Αμέσως ο Αυτοκράτορας το αναγνώρισε , θυμήθηκε την υπόσχεσή του και διέταξε να στείλουν αμέσως ζώα και μαστόρους για την ανέγερση της Μονής .
Προφορική παράδοση για την Λεηλασία της Μονής
Η μονή αυτή καταστράφηκε και λεηλατήθηκε από Φούστες Πειρατές περί το έτος 1622 και κατά άλλους το 1626 η δε 360 μοναχοί που υπήρχαν σε αυτήν σφαγιάστηκαν . Συγκεκριμένα οι πειρατές αυτοί αφού ξεμπάρκαραν στον Ωρωπό έφθασαν στην περιοχή μας αφού πρώτα λυμάνθηκαν την ευρύτερη της Τανάγρας Κάνουν λόγω για αυτό και ο Γεώργιος Τσεβάς ο καθηγητής κ. Ορλάνδος και ο Τοπικός Ιστορικός Ερευνητής Θανάσης Κυριάκος από το Κλειδί . Ο γάλλος περιηγητής SPON που επισκέφθηκε την Αττική πολύ αργότερα το 1675 γράφει ΄΄. οι κουρσάροι που αφάνισαν την Ελευσίνα ήταν χριστιανοί και ότι οι κάτοικοι έχουν φύγει γενικώς και δεν βλέπει κανείς παρά μόνο ερείπια , η ίδια κατάσταση προφανώς επικρατούσε και στις γύρω περιοχές ο ίδιος περιηγητής ερχόμενος από Βοιωτία προς Αθήνα σημειώνει ΄΄.. στην Χασιά μπήκαν πριν δύο μέρες χριστιανοί κουρσάροι και το γύμνωσαν .΄΄
Τότε θέλει η τοπική μας παράδοσή μας την Παναγία να κάνει βάρκα την πόρτα της εκκλησίας και να φανερώνεται απέναντι , στην Σαλαμίνα , όπου εξ αφορμής της ιδρύθηκε η μονή της Παναγίας της Φανερωμένης, η πόρτα αυτή βρίσκεται εκεί και σήμερα, με ανάγλυφα τα σημάδια από τα σπαθιά των βαρβάρων .
Στην συγκεκριμένη περιοχή και λίγο βορειότερα προς την τοποθεσία Πόρτες-Πύλης κοντά στο παλιό μονοπάτι υπάρχει το αρβανίτικο τοπωνύμιο ΄΄ Γκούρι η Μυρωδίς ΄΄ που μεταφράζεται στα Ελληνικά΄΄ πέτρα που μυρίζει΄΄ , λέγεται ότι εκεί ακούμπησε η πόρτα της εκκλησιάς και γι αυτό αναβλύζει και ευωδιάζει μύρο, την πέτρα αυτήν την θυμούνται οι κάτοικοι μέχρι πρόσφατα έως το έτος 1950 , η μορφή της ήταν τέτοια , που έδινε την εντύπωση ότι ήταν στον αέρα , κάποιοι κάτοικοι συγκεκριμένα τρία αδέλφια , ίσως από περιέργεια ή για να διαλύσουν τον μύθο την γκρέμισαν , με αποτέλεσμα να βρουν ανεξήγητα τραγικό θάνατο μέσα σε μία εβδομάδα .
Οι γέροντες της Πύλης λένε ακόμη ότι στο μαρμάροθετημένο Πηγάδι Νότια της Μονής , το νερό είναι υφάλμυρο από τότε και ακόμη ότι εκεί που σφαγιάστηκαν οι Μοναχοί Βορειοδυτικά της Μονής το χώμα είναι κόκκινο .
Πιστεύεται ακόμη ότι στον Ναό υπάρχουν υπόγεια δεδαλώδες Τούνελ που επικοινωνούσαν με τα κελλάκια των γερόντων , τα οποία χρησιμοποιούσαν οι Μοναχοί για κρύβονται να διαφεύγουν κατά τις ληστρικές επιδρομές .
Εντός του Ναού στο δάπεδο αυτής έχει αποκολληθεί πλακίδιο και στο σημείο αυτό την ημέρα της εορτής της Ζωοδόχου Πηγής αναβλύζει αγίασμα και στην μονή της φανερωμένης στην Σαλαμίνα υπάρχουν πολλά αντικείμενα της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής μεταξύ των οποίων και η εικόνα της Παναγίας
ΜΙΧΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
2002 Πάσχα στα Δερβενοχώρια
Μονή Στουδίου 
| Παραδοσιακός Ξενώνας Αρτοτίνας “Η Αγγέλω”Posted: 17 Apr 2017 07:00 PM PDT
|
το διήγημα του Γιώργου Ιωάννου: «Να ‘σαι καλά, δάσκαλε», ένας νεαρός φιλόλογος, σε κάποιο χωριό της ελληνικής υπαίθρου, κατάφερε να κάνει τους μαθητές του να νιώσουν περήφανοι για τη γλώσσα τους, τα τραγούδια τους, την παράδοση του τόπου τους και να μην τα θεωρούν όπως χαρακτηριστικά λέει ως «παλιατσαρίες».
Ανάλογα αισθήματα μας διακατείχαν κι εμάς, όσους μεγαλώσαμε σε κάποιο ηπειρωτικό χωριό, όταν ερχόμασταν αντιμέτωποι με το ιδίωμα των γονιών μας, των γεροντότερων, των πιο λαϊκών και αυθεντικών ανθρώπων του χωριού.
Ντρεπόμασταν, προσπαθούσαμε να το αποφύγουμε όπως «ο διάολος το λιβάνι» και επικρίναμε και τους δικούς μας, όταν μιλούσαν τη ντοπιολαλιά τους μπροστά σε ξένους, μορφωμένους.
Μεγαλώνοντας, σπουδάζοντας τη ζωή, μαθαίνεις να εκτιμάς περισσότερο το αυθεντικό, το ανεπιτήδευτο, το γνήσια λαϊκό κι αρχίζεις να αναζητάς τη ρίζα του.
Έτσι αυτό απενοχοποιείται, αποκτά αξία και σταδιακά κερδίζει το σεβασμό σου. Η έκπληξη γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, όταν διαπιστώνεις ότι πολλές απ’ αυτές τις λέξεις, έλκουν κατευθείαν την καταγωγή τους από την αρχαία ελληνική διάλεκτο και αποτελούν ζωντανές αποδείξεις της συνέχειας της γλώσσας μας.
Σταχυολόγησα ορισμένες τέτοιες λέξεις με αρχαιοελληνική προέλευση και τις μοιράζομαι μαζί σας.
· Αγγειά = Αγγεία, οικοσκευή. Ομηρική λέξη «άγγος».
Ιλιάδα Β, 471και Οδύσσεια 286 α β,
· Αγκίδα = μυτερή σχίζα ξύλου. Από το αρχαίο ελληνικό ουσιαστικό:«ακίς – ίδος».
· Αγκούσα, (η) = Μεγάλο άγχος που συνοδεύεται με αναστεναγμό και μερικές φορές με κλάμα, το βάρος στο στήθος. (Κατά τον Γ. Χατζιδάκη η λέξη είναι αρχαία ελληνική και αποτελεί παραφθορά του τύπου ογκούσα, μετοχής του ρήματος ογκούμαι (= συσσωρεύομαι, εξογκώνομαι. Κατά άλλους προέρχεται από το λατινικό angustia (= τα στενά, η στενοχωρία, οι πύλες ).
· Αγκωνή=η δεξιά και αριστερή πλευρά του τζακιού. Μεσαιωνική ελληνική αγκωνή < αγκών + γωνία (συμφυρμός).
· Ακουρμάζομαι και ακουρμαίνομαι= Ακούω με μεγάλη προσοχή, μερικές φορές βάζοντας το χέρι και στο αυτί. Προέρχεται από το αρχαίο ρήμα ἀκροῶμαι= ακούω με προσοχή κάποιον.
· Απιθώνω=αφήνω κάτω. Από τη μεσαιωνική ελληνική αποθώνω που προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό αποθέτω.
· Αψυχάω=τσιγκουνεύομαι. Από το στερητικό α- και τη λέξη ψυχή
· Γάστρα = μετάλλινος κινητός καμπύλος φούρνος. Παράγεται από την ομηρική λέξη «γάστρη» =το κοίλον του αγγείου). Οδύσσεια θ 437.
· Γούπατο= γούπατο. Από συμφυρμό των ομηρικών λέξεων «γη» και «πάτος» (Ιλιάδα Ζ, 202, Ι, 1190).
· Δοκήθηκα (το δοκήθηκα)=το αντιλήφθηκα, το κατάλαβα, το ένιωσα. Από το αρχαίο ρήμα δοκέω-ῶ=μου φαίνεται, θεωρώ, πιστεύω, νομίζω.
· Ζεύλα και ζεύγλα= το καμπύλο μέροςτου ζυγού μέσα από το οποίο περνά ο λαιμός του ζώου. Προέρχεται από το αρχαίο ρήμα ζεύγνυμι= βάζω κάτω από το ζυγό.
· Θημωνιά = θημωνιά. Ομηρική λέξη «θημών – ωνος». Οδύσσεια ε, 368
· Κοσσιά= κοσσιά, κλαδευτήρι χόρτων. Από το ρήμα «κόσσω»=κόβω.
· Καλοπίχειρα=εύκολα (επίρρημα). Από το επίθετο καλός και το ρήμα επιχειρώ.
· Λανάρι=Ξύλινο εργαλείο από μονοκόμματο επίπεδο ξύλο στη μια άκρη του οποίου είναι προσαρμοσμένα σιδερένια δόντια για το ξάσιμο το μαλλιού. Από τη Ομηρική λέξη «λήνος»=μαλλί
· Λιμασμένος=κατεχόμενος από άγρια πείνα. Από την αρχαία λέξη λιμός=πείνα.
· Λυσιά=ξύλινη, αυτοσχέδια πόρτα. Από το ρήμα λύω=λύνω, ανοίγω
· Μολόημα=περιστατικό που αξίζει να διηγηθεί. Από το ρήμα ομολογέω-ώ, ομολόγημα, μολόημα.
· Μπούτα = ξύλινο δοχείο για το χτύπημα του γάλακτος. Από την αρχαία ελληνική λέξη «βύτις» ή «βύττις».
· Μαστάρι=Εξέλιξη της αρχαίας λέξης μαστός.
· Νήλα και νίλα= συμφορά, ταλαιπωρία. Από την ομηρική λέξη «νηλής –ές» (Ιλιάδα, 632, Λ, 484, Π, 233) =ανηλεής, σκληρός.
· Νίβομαι=πλένω το πρόσωπό μου, από το αρχαίο ρήμα νίπτω
· Ξυθάλι = μασιά για τα κάρβουνα, εξάρτημα τζακιού για το σκάλισμα της θράκας. Από τις ομηρικές λέξεις «ξέω» =ξύνω και «αιθάλη» =στάχτη, καπνιά.
· Ορμηνεύω=συμβουλεύω. Παραφθορά από το ρήμα ερμηνεύω.
· Παραγκώμι=παρατσούκλι. Από την πρόθεση παρά και την αρχαία λέξη εγκώμιον.
· Πάφλας= τενεκές. Από το ρήμα «παφλάζω» =κάνω κρότο. (Παφλασμός= ο ήχος από τα κύματα που σκάνε στην ακτή).Ο τενεκές, όπως είναι γνωστό, παράγει κρότο με την κάθε μετακίνησή του ή με κάθε χτύπημα.
· Ποδένομαι=φοράω τα παπούτσια μου, από τη λέξη υπόδημα, μεταγενέστερο ρήμα υποδένομαι.
· Ποριά= ξύλινη, αυτοσχέδια πόρτα. Από τη λέξη πόρος=πέρασμα, άνοιγμα.
· Πυρομάδα= πυρωμένη στα κάρβουνα ή στο τζάκι φέτα ψωμιού. Από τις ομηρικές λέξεις «πυρ» και «ωμός»= άψητος (Χ, 347 και μ, 396).
· Πυροστιά = πυροστιά, τρίποδο ή τετράποδο σιδερένιο εξάρτημα-βοήθημα, που μπαίνει στη φωτιά. Από τις ομηρικές λέξεις «πυρ- ός» και «ιστίη»=εστία.
· Ρούγα = ρούγα, δρόμος πόλης. Ομηρική λέξη «ρωξ – ρωγός», στενωπός. Οδύσσεια χ, 143.
· Ρούσα= ξανθή. Από τη λέξη «ρύσσιος», «ρούσιος» =κοκκινωπός, ξανθοκόκκινος.
· Στέρφο = άγονο(από την ομηρική λέξη «στείρη» από την οποία παράγεται η λέξη «στέριφος»).
· Στουρνάρι = στουρνάρι, αχμηρό σκληρό πέτρωμα. Παράγεται από το ρήμα «στόρνυμι» ή «στορέννυμι» (μεσαιωνική λέξη «στόρνυμαι» =εξομαλύνω). Από το ρήμα αυτό παράγεται και το «στορύνη» (=χειρουργικό εργαλείο με οξεία αιχμή) και η λέξη «στορεύς –έως» (= παραγωγή πυρός με την τριβή).
· Στρέω=συμφωνώ, αποδέχομαι κάτι που με συμφέρει.(Συνήθης έκφραση:”δε με στρέει”= δε με συμφέρει, δε συμφωνώ) Από το αρχαίο ρήμα στέργω.
· Τάλαρος = μεγάλος ξύλινος κάδος, ξύλινο δοχείο για κρασί. Από την ομηρική λέξη «τάλαρος»: «πλεκτοίς εν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν =σε πλεκτά καλάθια καρπούς γλυκούς», Ιλιάδα, 568, «πλεκτοίς εν ταλάροισι αμησάμενοι κατέθηκεν = σε πλεκτά τυροβόλια έβαλε», Οδύσσεια ι, 247.