Παίζοντας ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο σε μια επαρχία της Αιτωλοακαρνανίας
Το τοπικό ποδόσφαιρο βρίσκεται σε κρίση καθώς οι επιχορηγήσεις μειώνονται δραματικά, οι ομάδες δεν μπορούν να αντέξουν τα οικονομικά βάρη και αναγκάζονται να διαλυθούν. Στον ορεινό Βάλτο Αιτωλοακαρνανίας όμως, μια ομάδα κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να κάνει το χωριό μια από τις ποδοσφαιρικές “μητροπόλεις” ολόκληρου του νομού.
Στιγμιότυπο από το τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι του Ινάχου Βάλτου.
Τρίτη 18 Απριλίου 2017
Η ιστορία του Ινάχου Βάλτου ξεκινά το 1980, όταν παιδιά από το
ορεινό χωριό των Χαλκιοπούλων αποφασίζουν να φτιάξουν μιαν
ομάδα για να παίζουν ποδόσφαιρο. Κανείς δεν πίστευε τότε πως
ένα κλαμπ, που τα πρώτα χρόνια αποτελούνταν από ντόπιους
μαθητές λυκείου, θα έφτανε στο σημείο να παίζει σήμερα στο
Α’ Τοπικό πρωτάθλημα, το οποίο μονοπωλούν συνήθως ομάδες
των μεγάλων πόλεων της Αιτωλοακαρνανίας.
ορεινό χωριό των Χαλκιοπούλων αποφασίζουν να φτιάξουν μιαν
ομάδα για να παίζουν ποδόσφαιρο. Κανείς δεν πίστευε τότε πως
ένα κλαμπ, που τα πρώτα χρόνια αποτελούνταν από ντόπιους
μαθητές λυκείου, θα έφτανε στο σημείο να παίζει σήμερα στο
Α’ Τοπικό πρωτάθλημα, το οποίο μονοπωλούν συνήθως ομάδες
των μεγάλων πόλεων της Αιτωλοακαρνανίας.
rhalkiopoylo_1986.jpg
To ρόστερ της ομάδας, το 1986.
«Όσο περίεργο και να ακούγεται», λέει στο inside story ο πρόεδρος
της ομάδας Φάνης Μαργαρίτης, ο οποίος συνέβαλε στην
ανασύνταξη της ομάδας πριν από τέσσερα χρόνια, «το μοναδικό
σωματείο από την περιοχή που είχε καταφέρει να αναδειχθεί στην
πρώτη τοπική κατηγορία του νομού ήταν πριν από 15 χρόνια».
Συναντήσαμε τον κ. Μαργαρίτη στο τελευταίο ματς της σεζόν,
στο οποίο ο Ίναχος επικράτησε της αντίπαλης ομάδας με σκορ 6-1.
της ομάδας Φάνης Μαργαρίτης, ο οποίος συνέβαλε στην
ανασύνταξη της ομάδας πριν από τέσσερα χρόνια, «το μοναδικό
σωματείο από την περιοχή που είχε καταφέρει να αναδειχθεί στην
πρώτη τοπική κατηγορία του νομού ήταν πριν από 15 χρόνια».
Συναντήσαμε τον κ. Μαργαρίτη στο τελευταίο ματς της σεζόν,
στο οποίο ο Ίναχος επικράτησε της αντίπαλης ομάδας με σκορ 6-1.
ragonas.jpg
Στιγμιότυπο από το τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι του Ινάχου
Βάλτου, στο οποίο επικράτησε με 6-1 εναντίον της ομάδας του
Αμφιλόχου.
Βάλτου, στο οποίο επικράτησε με 6-1 εναντίον της ομάδας του
Αμφιλόχου.
Τα πρώτα χρόνια, η έλλειψη εμπειρίας των ποδοσφαιριστών φαίνονταν
καθώς αντιμετώπιζαν τις προπονήσεις σαν… περιττές. «Υπήρχαν
περιπτώσεις παλιότερα που οι ποδοσφαιριστές της ομάδας δεν έκαναν
καθόλου προπονήσεις στο ενδιάμεσο της εβδομάδας και
συγκεντρώνονταν όλοι την Κυριακή στον αγώνα», λένε ντόπιοι
που έζησαν την ομάδα σε όλες τις φάσεις της.
καθώς αντιμετώπιζαν τις προπονήσεις σαν… περιττές. «Υπήρχαν
περιπτώσεις παλιότερα που οι ποδοσφαιριστές της ομάδας δεν έκαναν
καθόλου προπονήσεις στο ενδιάμεσο της εβδομάδας και
συγκεντρώνονταν όλοι την Κυριακή στον αγώνα», λένε ντόπιοι
που έζησαν την ομάδα σε όλες τις φάσεις της.
Από τον ερασιτεχνισμό στη σοβαρότητα
«Για μας στόχος ήταν να δημιουργήσουμε ένα ποδοσφαιρικό τμήμα
που θα λειτουργούσε κατά τα επαγγελματικά πρότυπα», λέει ο
κ. Μαργαρίτης. Γι’ αυτόν το λόγο αποκτήθηκαν προπονητές με
εμπειρία, γυμναστής και εξειδικευμένο staff, όπως ο ειδικός
προπονητής τερματοφυλάκων. Η πρόοδος ήταν μεγάλη για μια
τοπική ομάδα και δη του ορεινού Βάλτου. «Παλιότερα ήταν σύνηθες
το φαινόμενο, ελλείψει κυρίως υποδομών και χρημάτων, ο ίδιος ο
πρόεδρος της ομάδας να αποτελεί και προπονητή και γυμναστή
των ποδοσφαιριστών που αγωνίζονταν στο σωματείο», θυμούνται
παίκτες που βρίσκονται στην ομάδα πολλά χρόνια.
που θα λειτουργούσε κατά τα επαγγελματικά πρότυπα», λέει ο
κ. Μαργαρίτης. Γι’ αυτόν το λόγο αποκτήθηκαν προπονητές με
εμπειρία, γυμναστής και εξειδικευμένο staff, όπως ο ειδικός
προπονητής τερματοφυλάκων. Η πρόοδος ήταν μεγάλη για μια
τοπική ομάδα και δη του ορεινού Βάλτου. «Παλιότερα ήταν σύνηθες
το φαινόμενο, ελλείψει κυρίως υποδομών και χρημάτων, ο ίδιος ο
πρόεδρος της ομάδας να αποτελεί και προπονητή και γυμναστή
των ποδοσφαιριστών που αγωνίζονταν στο σωματείο», θυμούνται
παίκτες που βρίσκονται στην ομάδα πολλά χρόνια.
rtermatofylakas.jpg
Αριστερά ο προπονητής τερματοφυλάκων, Θύμιος
Παπαγρίβας και δεξιά ο τερματοφύλακας της ομάδας,
Δημήτρης Σίμος.
Παπαγρίβας και δεξιά ο τερματοφύλακας της ομάδας,
Δημήτρης Σίμος.
rproponisi_1.jpg
Στιγμές από την προθέρμανση της ομάδας με την παρουσία
γυμναστή.
γυμναστή.
Ωστόσο, οι ορεινές τοπικές ομάδες δεν έχουν τις ίδιες ευκολίες με τις
αντίστοιχες στα αστικά κέντρα. Είναι αρκετά δύσκολο να βρεθούν
οι άνθρωποι που θα κάνουν σχεδόν κάθε μέρα 100 χιλιόμετρα για
να προπονήσουν μιαν ομάδα. Και αν πάλι βρεθούν, «θα πρέπει να
πληρώσεις πιο πολλά για να τους έχεις μαζί σου, καθώς μόνο τα
έξοδα για τα μεταφορικά είναι υπερβολικά», όπως παραδέχεται ο
πρόεδρος. Επιπλέον, «κάθε εβδομάδα αναγκάζεται όλη η ομάδα
να πηγαίνει στο Αγρίνιο που είναι 50 χιλιόμετρα μακριά προκειμένου
να κάνει προπονήσεις με τους παίκτες που μένουν εκεί», λέει
ο κ. Μαργαρίτης, προσθέτοντας πως οι συχνές μετακινήσεις είναι
μια απαραίτητη θυσία προκειμένου να κρατηθεί όρθιο το σωματείο
στην κατηγορία που έχει φτάσει.
αντίστοιχες στα αστικά κέντρα. Είναι αρκετά δύσκολο να βρεθούν
οι άνθρωποι που θα κάνουν σχεδόν κάθε μέρα 100 χιλιόμετρα για
να προπονήσουν μιαν ομάδα. Και αν πάλι βρεθούν, «θα πρέπει να
πληρώσεις πιο πολλά για να τους έχεις μαζί σου, καθώς μόνο τα
έξοδα για τα μεταφορικά είναι υπερβολικά», όπως παραδέχεται ο
πρόεδρος. Επιπλέον, «κάθε εβδομάδα αναγκάζεται όλη η ομάδα
να πηγαίνει στο Αγρίνιο που είναι 50 χιλιόμετρα μακριά προκειμένου
να κάνει προπονήσεις με τους παίκτες που μένουν εκεί», λέει
ο κ. Μαργαρίτης, προσθέτοντας πως οι συχνές μετακινήσεις είναι
μια απαραίτητη θυσία προκειμένου να κρατηθεί όρθιο το σωματείο
στην κατηγορία που έχει φτάσει.
Στις συγκεκριμένες προπονήσεις βέβαια δεν μπορούν να συμμετέχουν
τα νεαρότερα μέλη της ομάδας, τα οποία έχουν παράλληλα τα
μαθήματά τους. Ένας από αυτούς είναι ο Ανδρέας Λαγός, που
αν και μόλις 16 χρονών αγωνίζεται στην ανδρική ομάδα εδώ και
δύο χρόνια. Πολλές φορές του είναι δύσκολο να συμμετέχει ακόμη
και στις προπονήσεις που γίνονται στην έδρα της ομάδας. Επειδή
μένει σε ένα χωριό που απέχει 20 χιλιόμετρα από το Χαλκιόπουλο
που είναι το γήπεδο της ομάδας, υπάρχουν μέρες τον χειμώνα, όπως
μας λέει, που φεύγει από το σπίτι στις 7 το πρωί για να πάρει το
λεωφορείο για το σχολείο και επιστρέφει στις 9 το βράδυ, καθώς
μετά τη λήξη του σχολικού ωραρίου πηγαίνει κατευθείαν στην
προπόνηση της ομάδας. «Πολλές φορές μπορεί να είμαι
κουρασμένος από τα μαθήματα, όταν όμως πιάνω την μπάλα
στα πόδια μου όλα περνούν», λέει.
τα νεαρότερα μέλη της ομάδας, τα οποία έχουν παράλληλα τα
μαθήματά τους. Ένας από αυτούς είναι ο Ανδρέας Λαγός, που
αν και μόλις 16 χρονών αγωνίζεται στην ανδρική ομάδα εδώ και
δύο χρόνια. Πολλές φορές του είναι δύσκολο να συμμετέχει ακόμη
και στις προπονήσεις που γίνονται στην έδρα της ομάδας. Επειδή
μένει σε ένα χωριό που απέχει 20 χιλιόμετρα από το Χαλκιόπουλο
που είναι το γήπεδο της ομάδας, υπάρχουν μέρες τον χειμώνα, όπως
μας λέει, που φεύγει από το σπίτι στις 7 το πρωί για να πάρει το
λεωφορείο για το σχολείο και επιστρέφει στις 9 το βράδυ, καθώς
μετά τη λήξη του σχολικού ωραρίου πηγαίνει κατευθείαν στην
προπόνηση της ομάδας. «Πολλές φορές μπορεί να είμαι
κουρασμένος από τα μαθήματα, όταν όμως πιάνω την μπάλα
στα πόδια μου όλα περνούν», λέει.
rneoi.jpg
Η νεολαία της ομάδας. Αριστερά ο Παναγιώτης Καππές
και δεξιά ο Ανδρέας Λαγός.
και δεξιά ο Ανδρέας Λαγός.
Η απόσταση αποτέλεσε συχνά εμπόδιο στην ποδοσφαιρική ανέλιξη
των παιδιών της ομάδας. Αρκετά από αυτά έχουν κατά καιρούς
δοκιμαστεί στις εφηβικές ομάδες του Παναιτωλικού, που
πρωταγωνιστεί στην Α’ Εθνική του ελληνικού πρωταθλήματος.
Ενώ πολλά πέρασαν με επιτυχία τα εργομετρικά τεστ και τις
απαιτητικές προπονήσεις, δεν κατάφεραν να αγωνιστούν στην
ομάδα επειδή δεν μπορούσαν ακριβώς να μετακινούνται κάθε
μέρα 100 χιλιόμετρα για να παίξουν ποδόσφαιρο. Σε άλλες εποχές,
ο Παναιτωλικός παρείχε σε ορισμένους μόνιμη κατοικία στην πόλη,
ωστόσο σήμερα με τη δυσμενή οικονομική κατάσταση αυτό είναι
πολύ δύσκολο.
των παιδιών της ομάδας. Αρκετά από αυτά έχουν κατά καιρούς
δοκιμαστεί στις εφηβικές ομάδες του Παναιτωλικού, που
πρωταγωνιστεί στην Α’ Εθνική του ελληνικού πρωταθλήματος.
Ενώ πολλά πέρασαν με επιτυχία τα εργομετρικά τεστ και τις
απαιτητικές προπονήσεις, δεν κατάφεραν να αγωνιστούν στην
ομάδα επειδή δεν μπορούσαν ακριβώς να μετακινούνται κάθε
μέρα 100 χιλιόμετρα για να παίξουν ποδόσφαιρο. Σε άλλες εποχές,
ο Παναιτωλικός παρείχε σε ορισμένους μόνιμη κατοικία στην πόλη,
ωστόσο σήμερα με τη δυσμενή οικονομική κατάσταση αυτό είναι
πολύ δύσκολο.
Τα υψηλά budget και οι οικονομικές δυσχέρειες
Τα προβλήματα ενός τοπικού σωματείου δεν μένουν εκεί. Είναι
αρκετά δύσκολο, όπως επισημαίνει ο Φάνης Μαργαρίτης, να
δημιουργηθεί μια ισχυρή διοίκηση που να μπορεί να βάζει
χρήματα στην ομάδα. «Δύσκολα κάποιος αφήνει τη δουλειά του
σήμερα για να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Πρέπει να έχεις
μια τρέλα μέσα σου για να αφοσιωθείς εντατικά σε αυτό το
πράγμα», παραδέχεται γελώντας.
αρκετά δύσκολο, όπως επισημαίνει ο Φάνης Μαργαρίτης, να
δημιουργηθεί μια ισχυρή διοίκηση που να μπορεί να βάζει
χρήματα στην ομάδα. «Δύσκολα κάποιος αφήνει τη δουλειά του
σήμερα για να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Πρέπει να έχεις
μια τρέλα μέσα σου για να αφοσιωθείς εντατικά σε αυτό το
πράγμα», παραδέχεται γελώντας.
rdsc01317.jpg
Η ομάδα προθερμαίνεται με τη βοήθεια του γυμναστή της.
Παρά τις δυσκολίες, μαζεύτηκε μια ομάδα οκτώ ατόμων που
αποφάσισαν να στηρίξουν διοικητικά και οικονομικά τον Ίναχο.
«Στόχος μας πριν 4 χρόνια», λέει ο πρόεδρος, «ήταν να φτιαχτεί
από την αρχή μια ομάδα που θα αντιπροσώπευε όλα τα χωριά
του Βάλτου και όχι μόνο ένα. Με αυτόν τον τρόπο καταφέραμε
να μπουν τόσο στο διοικητικό όσο και στο ποδοσφαιρικό τμήμα
άνθρωποι από όλα χωριά της περιοχής, που παλιότερα τύχαινε να
έχουν τη δική τους ερασιτεχνική ομάδα, που για κάποιους λόγους
δεν υπάρχει σήμερα».
αποφάσισαν να στηρίξουν διοικητικά και οικονομικά τον Ίναχο.
«Στόχος μας πριν 4 χρόνια», λέει ο πρόεδρος, «ήταν να φτιαχτεί
από την αρχή μια ομάδα που θα αντιπροσώπευε όλα τα χωριά
του Βάλτου και όχι μόνο ένα. Με αυτόν τον τρόπο καταφέραμε
να μπουν τόσο στο διοικητικό όσο και στο ποδοσφαιρικό τμήμα
άνθρωποι από όλα χωριά της περιοχής, που παλιότερα τύχαινε να
έχουν τη δική τους ερασιτεχνική ομάδα, που για κάποιους λόγους
δεν υπάρχει σήμερα».
Οι απαιτήσεις της Α’ Τοπικής κατηγορίας της Αιτωλοακαρνανίας
είναι πάρα πολύ υψηλές και κοστοβόρες. Τα έξοδα συνολικά της
ομάδας κατά τη φετινή χρονιά ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και
έφτασαν τις 40 χιλιάδες ευρώ. Δεν είναι, ωστόσο, τα περισσότερα
χρήματα που δαπανήθηκαν φέτος στην εν λόγω κατηγορία καθώς
υπήρξαν, σύμφωνα με τον κ. Μαργαρίτη, και ομάδες που επένδυσαν
μέχρι και 70 χιλιάδες ευρώ για να κυνηγήσουν την πρόκριση στη
Γ’ Εθνική.
είναι πάρα πολύ υψηλές και κοστοβόρες. Τα έξοδα συνολικά της
ομάδας κατά τη φετινή χρονιά ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και
έφτασαν τις 40 χιλιάδες ευρώ. Δεν είναι, ωστόσο, τα περισσότερα
χρήματα που δαπανήθηκαν φέτος στην εν λόγω κατηγορία καθώς
υπήρξαν, σύμφωνα με τον κ. Μαργαρίτη, και ομάδες που επένδυσαν
μέχρι και 70 χιλιάδες ευρώ για να κυνηγήσουν την πρόκριση στη
Γ’ Εθνική.
Αυτά τα έξοδα έχουν να κάνουν με την αγορά παικτών, προπονητών,
τα μεταφορικά, το αθλητικό υλικό και τη συντήρηση του γηπέδου,
το οποίο εδώ και κάποια χρόνια είναι εφοδιασμένο με πλαστικό
χλοοτάπητα. Το κράτος δεν συμβάλλει στην προσπάθεια, καθώς
τα τελευταία χρόνια έχει περικόψει τις επιχορηγήσεις στις ομάδες.
Χαρακτηριστική είναι η σύγκριση των ετών 2015 και 2016.
Κατά το 2015, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΓΓΑ, τα
κονδύλια προς τα τοπικά σωματεία ανήλθαν στα 540.000 ευρώ
ενώ την επόμενη ακριβώς χρονιά έπεσαν στα 100.000. Όταν
μάλιστα λάβει κανείς υπόψη το πλήθος των σωματείων, που
φτάνουν τα 6.000 σε όλη την Ελλάδα, αντιλαμβάνεται πως η
κρατική επιχορήγηση τελικά ανέρχεται σε κάποιες δεκάδες
ευρώ για το καθένα, που δεν φτάνουν, όπως μας λένε μέλη
του Ινάχου, ούτε για τις κάλτσες των παικτών.
τα μεταφορικά, το αθλητικό υλικό και τη συντήρηση του γηπέδου,
το οποίο εδώ και κάποια χρόνια είναι εφοδιασμένο με πλαστικό
χλοοτάπητα. Το κράτος δεν συμβάλλει στην προσπάθεια, καθώς
τα τελευταία χρόνια έχει περικόψει τις επιχορηγήσεις στις ομάδες.
Χαρακτηριστική είναι η σύγκριση των ετών 2015 και 2016.
Κατά το 2015, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΓΓΑ, τα
κονδύλια προς τα τοπικά σωματεία ανήλθαν στα 540.000 ευρώ
ενώ την επόμενη ακριβώς χρονιά έπεσαν στα 100.000. Όταν
μάλιστα λάβει κανείς υπόψη το πλήθος των σωματείων, που
φτάνουν τα 6.000 σε όλη την Ελλάδα, αντιλαμβάνεται πως η
κρατική επιχορήγηση τελικά ανέρχεται σε κάποιες δεκάδες
ευρώ για το καθένα, που δεν φτάνουν, όπως μας λένε μέλη
του Ινάχου, ούτε για τις κάλτσες των παικτών.
rendekada.jpg
Η βασική ενδεκάδα του Ίναχου Βάλτου στο τελευταίο
παιχνίδι της χρονιάς.
παιχνίδι της χρονιάς.
Τη φετινή χρονιά τα μοναδικά έσοδα της ομάδας ήταν 3.000 ευρώ
από τον δήμο και κανένα ευρώ από τις κρατικές υπηρεσίες.
«Δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης με τα προ κρίσης δεδομένα»,
λέει ο κ. Μαργαρίτης. «Η ομάδα είχε φτάσει στο σημείο, παρόλο
που βρισκόταν σε μικρότερες κατηγορίες, να παίρνει από το κράτος
μέχρι και 12.000 ευρώ».
από τον δήμο και κανένα ευρώ από τις κρατικές υπηρεσίες.
«Δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης με τα προ κρίσης δεδομένα»,
λέει ο κ. Μαργαρίτης. «Η ομάδα είχε φτάσει στο σημείο, παρόλο
που βρισκόταν σε μικρότερες κατηγορίες, να παίρνει από το κράτος
μέχρι και 12.000 ευρώ».
Με ποιον, λοιπόν, τρόπο καλύπτονται οι δαπάνες της Α’ κατηγορίας;
«Τα πιο πολλά χρήματα τα βάζω εγώ ο ίδιος», λέει ο Φάνης
Μαργαρίτης, ο οποίος διαθέτει μαγαζιά εστίασης στην
περιοχή, προσθέτοντας πως στην προσπάθεια μπαίνουν και
τα υπόλοιπα μέλη του διοικητικού συμβουλίου που βάζουν
όσα χρήματα μπορούν.
«Τα πιο πολλά χρήματα τα βάζω εγώ ο ίδιος», λέει ο Φάνης
Μαργαρίτης, ο οποίος διαθέτει μαγαζιά εστίασης στην
περιοχή, προσθέτοντας πως στην προσπάθεια μπαίνουν και
τα υπόλοιπα μέλη του διοικητικού συμβουλίου που βάζουν
όσα χρήματα μπορούν.
rmargaritis.jpg
Αριστερά ο πρόεδρος και ποδοσφαιριστής της ομάδας,
Φάνης Μαργαρίτης και δεξιά ο υπεύθυνος του παιδικού,
Χρήστος Σκλείδας.
Φάνης Μαργαρίτης και δεξιά ο υπεύθυνος του παιδικού,
Χρήστος Σκλείδας.
Από κει και πέρα, συμπληρωματική πηγή εσόδων είναι οι χορηγίες
από τις τοπικές επιχειρήσεις. «Εδώ υπάρχει ένα κενό που παρατηρείται
στις ερασιτεχνικές ομάδες», λέει ο πρόεδρος. «Αυτού του είδους
τα σωματεία δεν έχουν πάντα τα άτομα από πίσω τα οποία θα
τρέξουν προκειμένου να εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν
περισσότερες χορηγίες, που θα βοηθήσουν τα ταμεία της ομάδας. Γι’ αυτό και εμείς έχουμε προχωρήσει τόσο στη θέσπιση εισιτηρίου στα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας όσο και στη διοργάνωση κάποιων πολιτιστικών εκδηλώσεων κάθε χρόνο για να βγουν κάποια χρήματα».
από τις τοπικές επιχειρήσεις. «Εδώ υπάρχει ένα κενό που παρατηρείται
στις ερασιτεχνικές ομάδες», λέει ο πρόεδρος. «Αυτού του είδους
τα σωματεία δεν έχουν πάντα τα άτομα από πίσω τα οποία θα
τρέξουν προκειμένου να εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν
περισσότερες χορηγίες, που θα βοηθήσουν τα ταμεία της ομάδας. Γι’ αυτό και εμείς έχουμε προχωρήσει τόσο στη θέσπιση εισιτηρίου στα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας όσο και στη διοργάνωση κάποιων πολιτιστικών εκδηλώσεων κάθε χρόνο για να βγουν κάποια χρήματα».
“Επάγγελμα”: ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής
Ένα από τα κύρια έξοδα μιας ομάδας που θέλει να πρωταγωνιστήσει
στην πρώτη ερασιτεχνική κατηγορία είναι η αγορά ποδοσφαιριστών
. «Εμείς ακριβώς επειδή δεν είχαμε εμπειρία σ’ αυτό το επίπεδο
αποφασίσαμε να επενδύσουμε σε παίκτες οι οποίοι γνώριζαν
καλά την κατηγορία». Αυτός ήταν και ο λόγος που η ομάδα
στηρίχτηκε κατά κύριο λόγο σε μη ντόπιους ποδοσφαιριστές,
αγοράζοντας συνολικά 13 παίκτες παίκτες με τη μορφή μεταγραφής.
στην πρώτη ερασιτεχνική κατηγορία είναι η αγορά ποδοσφαιριστών
. «Εμείς ακριβώς επειδή δεν είχαμε εμπειρία σ’ αυτό το επίπεδο
αποφασίσαμε να επενδύσουμε σε παίκτες οι οποίοι γνώριζαν
καλά την κατηγορία». Αυτός ήταν και ο λόγος που η ομάδα
στηρίχτηκε κατά κύριο λόγο σε μη ντόπιους ποδοσφαιριστές,
αγοράζοντας συνολικά 13 παίκτες παίκτες με τη μορφή μεταγραφής.
Ένας απ αυτούς ήταν ο Στέφανος Φραγκούλης, ο οποίος φέτος
αναδείχθηκε στους κορυφαίους παίκτες της ομάδας, σημειώνοντας
συνολικά 13 γκολ στο πρωτάθλημα. «Ας μην κρυβόμαστε, όλοι
εμείς οι παίκτες που φτάνουμε ως μεταγραφή παίρνουμε κάποια
χρήματα για να μετακινηθούμε», παραδέχεται στην κουβέντα που
κάνουμε μετά το τέλος του τελευταίου αγώνα της χρονιάς.
«Ωστόσο δεν είναι αρκετά ώστε να μπορείς να πεις ότι ζεις
από το ποδόσφαιρο», σημειώνει. Και πράγματι οι πιο πολλοί από
τους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στα ερασιτεχνικά
πρωταθλήματα δεν παίρνουν παραπάνω από λίγες χιλιάδες ευρώ.
αναδείχθηκε στους κορυφαίους παίκτες της ομάδας, σημειώνοντας
συνολικά 13 γκολ στο πρωτάθλημα. «Ας μην κρυβόμαστε, όλοι
εμείς οι παίκτες που φτάνουμε ως μεταγραφή παίρνουμε κάποια
χρήματα για να μετακινηθούμε», παραδέχεται στην κουβέντα που
κάνουμε μετά το τέλος του τελευταίου αγώνα της χρονιάς.
«Ωστόσο δεν είναι αρκετά ώστε να μπορείς να πεις ότι ζεις
από το ποδόσφαιρο», σημειώνει. Και πράγματι οι πιο πολλοί από
τους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στα ερασιτεχνικά
πρωταθλήματα δεν παίρνουν παραπάνω από λίγες χιλιάδες ευρώ.
Ο Φραγκούλης ξεκίνησε να πατά στους αγωνιστικούς χώρους
ήδη από τα 6 του χρόνια. Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να έχει
προτάσεις από ομάδες Β’ και Γ’ Εθνικής, όπως η Παναχαΐκή,
ωστόσο οι σπουδές του δεν του επέτρεψαν να ασχοληθεί μόνιμα
με το ποδόσφαιρο. Πλέον έχει στο Αγρίνιο ένα ασφαλιστικό
γραφείο μαζί με τον αδερφό του. «Δεν είναι εύκολο για κάποιον
να ασχολείται με το ποδόσφαιρο. Καταρχάς για να παίξεις πρέπει
ουσιαστικά να αφήνεις πίσω τη δουλειά σου, από την οποία ζεις»,
μας λέει. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν κανείς πρέπει να
μετακινείται 2 και 3 φορές την εβδομάδα προκειμένου να κάνει
προπονήσεις. «Όταν είσαι ερασιτέχνης πρέπει να τα σκέφτεσαι όλα».
ήδη από τα 6 του χρόνια. Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να έχει
προτάσεις από ομάδες Β’ και Γ’ Εθνικής, όπως η Παναχαΐκή,
ωστόσο οι σπουδές του δεν του επέτρεψαν να ασχοληθεί μόνιμα
με το ποδόσφαιρο. Πλέον έχει στο Αγρίνιο ένα ασφαλιστικό
γραφείο μαζί με τον αδερφό του. «Δεν είναι εύκολο για κάποιον
να ασχολείται με το ποδόσφαιρο. Καταρχάς για να παίξεις πρέπει
ουσιαστικά να αφήνεις πίσω τη δουλειά σου, από την οποία ζεις»,
μας λέει. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν κανείς πρέπει να
μετακινείται 2 και 3 φορές την εβδομάδα προκειμένου να κάνει
προπονήσεις. «Όταν είσαι ερασιτέχνης πρέπει να τα σκέφτεσαι όλα».
rfragkoylis.jpg
Ο πρώτος σκόρερ του Ινάχου Βάλτου φέτος, Στέφανος
Φραγκούλης.
Φραγκούλης.
Αρκετές φορές μάλιστα ελλοχεύει και ο κίνδυνος ενός τραυματισμού, που για έναν ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή κοστίζει. O Στέλιος Ζαχαράκης, παίκτης της ομάδας, πέρασε έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό πριν από δύο χρόνια. Στο πρώτο φιλικό της χρονιάς χτύπησε και έπαθε ρήξη χιαστών και μηνίσκου. «Τραυματίστηκα στις 28 Αυγούστου και πάτησα πάλι το πόδι μου στις 4 Νοεμβρίου. Όλο αυτό το διάστημα δεν μπορούσα να δουλέψω», μας λέει. «Πλέον φοβάμαι πολύ να ξαναμπώ στους αγωνιστικούς χώρους μήπως πάθω πάλι κάποιον τραυματισμό γιατί μπορεί παλιότερα, που ήμουν μικρότερος, να μην είχα τόσες ευθύνες, πλέον πρέπει να ζήσω εγώ τον εαυτό μου», καταλήγει.
Το χειρότερο για έναν ερασιτέχνη πάντως, σύμφωνα με τον Στέφανο Φραγκούλη, είναι να παίξει σε μια ομάδα και στο τέλος να μην πάρει τα χρήματα για τα οποία είχε συμφωνήσει. «Μου έχει συμβεί και είναι πολύ άσχημο. Ευτυχώς, ο Ίναχος Βάλτου είναι μια αξιόπιστη ομάδα και αυτό ακούγεται και παραέξω». Η φήμη είναι πολύ σημαντική στη δουλειά τους καθώς, όπως μας επισημαίνει, οι ομάδες που δεν είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους είναι πλέον γνωστές. Για να αποφευχθούν, ωστόσο, τέτοιες παρεξηγήσεις, ο ίδιος, όπως μας εκμυστηρεύτηκε, έχει κάποια συγκεκριμένα στάνταρ τα οποία αν δεν μπορεί να του τα ικανοποιήσει μια ομάδα τότε δεν την επιλέγει. «Εγώ παραδείγματος χάριν στη συμφωνία που έκανα με τον Ίναχο Βάλτου ζήτησα τα μισά χρήματα ως προκαταβολή στην αρχή της χρονιάς. Άλλοι επιλέγουν να τα παίρνουν κάθε μήνα ή στο τέλος της χρονιάς», προσθέτει ο Στέφανος Φραγκούλης, καταλήγοντας πως υπάρχουν ομάδες στην Αιτωλοακαρνανία που έχουν την οικονομική δυνατότητα να το κάνουν.
Η τοπική κόντρα που καλά κρατεί
Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχει ακόμη μια
ομάδα, ο Ιδομενέας Εμπεσού, ο οποίος
αγωνίζεται στη δεύτερη της τάξεως
ερασιτεχνική κατηγορία της
Αιτωλοακαρνανίας. Οι σχέσεις μεταξύ
Ιδομενέα και Ινάχου έχουν περάσει από
σαράντα κύματα.
ομάδα, ο Ιδομενέας Εμπεσού, ο οποίος
αγωνίζεται στη δεύτερη της τάξεως
ερασιτεχνική κατηγορία της
Αιτωλοακαρνανίας. Οι σχέσεις μεταξύ
Ιδομενέα και Ινάχου έχουν περάσει από
σαράντα κύματα.
Η ένταση μεταξύ των δύο ομάδων κορυφώθηκε όταν ο Στέλιος Ζαχαράκης, που ήταν παλιότερα παίκτης του Ιδομενέα, αποφάσισε να αλλάξει στρατόπεδο και να μεταβεί στο Χαλκιόπουλο που εκείνη τη στιγμή έμπαινε στη νέα φάση λειτουργίας του. «Όταν ανακοίνωσα στον Ιδομενέα την απόφασή μου να αποχωρήσω από την ομάδα και να πάω σε άλλη, δημιουργήθηκαν διάφορα προβλήματα. Νόμιζαν πως ήθελα να πάω στους απέναντι, ωστόσο δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως αποφάσιζα να πάω σε μιαν ομάδα που προσδοκούσε να εκπροσωπήσει όλο το Βάλτο», λέει ο Ζαχαράκης.
rtopiki_kontra.jpg
Κόντρα σε ντέρμπι μεταξύ Ίναχου Βάλτου και Ιδομενέα Εμπεσού.
Δεν μπορεί, όμως, να ξεχάσει τη στιγμή που επέστρεψε στο γήπεδο του χωριού του, ως παίκτης αντίπαλης ομάδας. «Παρόλο που είμαι ένα παιδί που δεν μου αρέσει να δημιουργώ εντάσεις, η ατμόσφαιρα σε έβαζε στο κλίμα», παραδέχεται, προσθέτοντας πως είναι αρκετά περίεργο να παίζεις αντίπαλος με παιδιά που παλιότερα ήταν συμπαίκτες και πολύ καλοί φίλοι.
Για το δικό του αξέχαστο παιχνίδι μας μίλησε ο Γιώργος Νέστωρας, ο οποίος αγωνίζεται στον Ίναχο Βάλτου από την ηλικία των 9 ετών.
rnestoras1.jpg
Ένας από τους πιο νέους αλλά παλιότερους παίκτες της ομάδας, ο Γιώργος Νέστωρας.
Στον συγκεκριμένο αγώνα θα κρινόταν αν τελικά ο Ίναχος θα έμπαινε στα μπαράζ ανόδου για την Α’ Τοπική κατηγορία και το κλίμα ήταν ιδιαίτερα τεταμένο. «Φαντάσου πως παίζαμε εκτός έδρας και το γήπεδο είχε μοιραστεί στη μέση, καθώς από την μία μεριά ήταν οπαδοί του ενός χωριού και από την απέναντι του άλλου». Είχαν εμφανιστεί, μάλιστα, σε εκείνο το παιχνίδι και πανό που έγραφαν «Μόνο εμείς στο Βάλτο». Ωστόσο δεν πρόκειται ποτέ να του φύγει από το μυαλό η στιγμή που έβαλε γκολ και άνοιξε το σκορ για την ομάδα του Ινάχου. Ήταν τέτοια η ένταση, σύμφωνα με τον ίδιο, που όταν πήγε να πανηγυρίσει με την κερκίδα, πιάστηκε από τα σύρματα και κόπηκε στα χέρια με αποτέλεσμα να ματώσει. «Είναι πραγματικά ένα παιχνίδι που δεν πρόκειται ποτέ να το ξεχάσω».
rtopiki_kontra_1.jpg
Ιδιαίτερα έντονα είναι πάντοτε τα τοπικά ντέρμπι μεταξύ Ίναχου Βάλτου και Ιδομενέα Εμπεσού.
Παρόλα αυτά, η διοίκηση του Ινάχου Βάλτου θέλει να βελτιωθούν οι σχέσεις των δύο πλευρών, με απώτερο σκοπό κάποια στιγμή οι παράγοντες και οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων να συζητήσουν για μια πιθανή συγχώνευσή τους. Με αυτόν τον τρόπο, μας λέει ο κ. Ζαχαράκης, που έχει περάσει και από τις δύο ομάδες, θα δημιουργηθεί μια δυνατή ενιαία ομάδα η οποία θα αποτελείται κυρίως από ντόπιους πολύ καλούς ποδοσφαιριστές, που αυτή τη στιγμή μοιράζονται ανάμεσα στις δύο ομάδες. Αυτό θα βοηθήσει μάλιστα και στις χορηγίες από τις τοπικές επιχειρήσεις, οι οποίες πια δεν θα διαχωρίζονται αλλά θα δίνονται ενιαία σε μιαν ομάδα.
«Να κρατηθεί ζωντανό το ερασιτεχνικό στοιχείο»
Ο κύριος στόχος, όπως λένε μέλη της διοίκησης του Ινάχου, είναι το σωματείο, αφού σταθεροποιηθεί στην Α’ τοπική κατηγορία, να αρχίζει να στηρίζεται ως επί το πλείστον από ντόπια και κυρίως νέα παιδιά. Γι’ αυτό το σκοπό ανασυντάχθηκε προ διετίας και η παιδική ομάδα, προκειμένου να δώσει στα νέα παιδιά της περιοχής τη δυνατότητα να μαζευτούν στα γήπεδα. «Ο λόγος που ασχολήθηκα», λέει ο Φάνης Μαργαρίτης, «ήταν για να τραβήξω τα παιδιά μακριά από άλλα πράγματα».
rkappes.jpg
Στο παιχνίδι με τον Αμφίλοχο συμμετείχε και ένας από τους νεαρότερους ποδοσφαιριστές της ομάδας, ηλικίας 16 ετών.
Την ίδια λογική έχει και ο Νίκος Μπόλης, ο οποίος έκατσε στον πάγκο της ομάδας τη φετινή χρονιά. «Έχω περάσει από δέκα ομάδες σε όλη μου την προπονητική καριέρα. Στόχος σε όλα τα κλαμπ που πήγα ήταν να βάλω να παίξουν παιδιά τα οποία είναι από τη γύρω περιοχή και δη αυτά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο ποδόσφαιρο». Μπορεί, σύμφωνα, με τον ίδιο, οι παίκτες οι οποίοι φτάνουν με μεταγραφή να είναι έμπειροι και ταλαντούχοι, ωστόσο κάθε τοπική ομάδα θέλει να έχει στους αγωνιστικούς χώρους παιδιά από την περιοχή.
rproponitis.jpg
Δεξιά ο προπονητής της ομάδας, Νίκος Μπόλης και αριστερά ο ποδοσφαιριστής Οδυσσέας Ψιλός.
«Είχε τύχει σε μια ομάδα που προπονούσα», μας εκμυστηρεύεται, «στο τέλος της χρονιάς, νεαρά παιδιά που τα έβαλα να πάρουν παιχνίδια, να μου πουν πως θέλουν να με ακολουθήσουν στην επόμενη ομάδα που θα μετέβαινα. Θα ήταν εύκολο για μένα να τους προτείνω στον πρόεδρο της επόμενης ομάδας, ωστόσο τους είπα να μείνουν στο χωριό τους και να στηρίξουν την ομάδα τους».
Πάνω από ο,τιδήποτε άλλο σημασία έχει ο αθλητισμός και η ευγενής άμιλλα, σύμφωνα με τον Νίκο Μπόλη, γι’ αυτό το λόγο οι ομάδες και οι προπονητές θα πρέπει να είναι πιο ελαστικοί με τους παίκτες και να μην κοιτούν τις βαθμολογικές θέσεις. «Πρέπει να σεβόμαστε και το φροντιστήριο του νεαρού ποδοσφαιριστή και το γεγονός πως κάποιος αφήνει τη δουλειά του για να έρθει να αγωνιστεί. Γιατί εγώ σαν προπονητής μπορεί στο τέλος του μήνα να πάρω κάποια χρήματα, ενώ εκείνος τίποτα».
Με αυτόν τον τρόπο πάντα τα γήπεδα θα είναι γεμάτα από κόσμο που θα θέλει να δει αγώνες, καταλήγει ο κ. Μπόλης. «Γιατί στην τελική αυτό που έρχεται να δει η κάθε μάνα και η κάθε γιαγιά είναι τον γιόκα της να παίζει ποδόσφαιρο και όχι την ομάδα να παίρνει πρωταθλήματα».
romada.jpg
Το καθιερωμένο «ζντο» της ομάδας πριν αρχίσει το ματς.
Γεννήθηκε κατακαλόκαιρο του 1996 στο εξωτικό Αγρίνιο. Σπουδάζει στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε ιδρυτής του ενημερωτικού ιστότοπου AthensPost ενώ παράλληλα του αρέσει να blog
