Τους ήρωες που έκαναν το μεγάλο σαμποτάζ στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, τη νύχτα της 13ης προς 14ης Ιουνίου 1942, τίμησαν σήμερα οι αρχές του τόπου, με εκδήλωση στο μνημείο που έχει στηθεί στο αεροδρόμιο.Άγγλοι και Γάλλοι κομάντος και ο Κρητικός, Κώστας Πετράκης, μπήκαν τη νύχτα στο αεροδρόμιο, ανατινάζοντας πολεμικά αεροσκάφη των Γερμανών καταχτητών, αποθήκες με πυρομαχικά που προορίζονταν για τις δυνάμεις του Ρόμελ στη Βόρειο Αφρική, και αποθήκες καυσίμων.
Τις επόμενες μέρες οι Γερμανοί εκτέλεσαν 62 Ηρακλειώτες, ανάμεσά τους και ο πρώην δήμαρχος, Μήνας Γεωργιάδης και τα αδέλφια του.
mnimio_aerodromioΣτην τιμητική εκδήλωση στεφάνι κατέθεσαν ο βουλευτής, Σωκράτης Βαρδάκης, που εκπροσώπησε τους βουλευτές και ευρωβουλευτές του Ηρακλείου, ο αντιπεριφερειάρχης Κρήτης, Νίκος Ξυλούρης, ο δήμαρχος Ηρακλείου, Βασίλης Λαμπρινός, ο εκπρόσωπος του ανώτερου Διοικητή Φρουράς Ηρακλείου.
Σε δηλώσεις του ο κ.Λαμπρινός σημείωσε: «Το σαμποτάζ στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, από εξαμελή ομάδα στρατιωτικών του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής (που αποτελείτο από τους: G. Bergé, J. Mouhot, P. Léostic, J. Sibard, G. Jellicoe και τον συμπατριώτη μας Κ. Πετράκη), υπήρξε γεγονός ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για τις δυνάμεις που αντιμετώπιζαν τα ναζιστικά στρατεύματα. Η ανατίναξη αεροσκαφών και πολεμικού υλικού στο κατεχόμενο αεροδρόμιο της πόλης μας, έπληττε ένα από τα κομβικά σημεία ανεφοδιασμού της Γερμανικής επίθεσης, υπό τον στρατηγό Ρόμελ, στην Βόρεια Αφρική. Η αντιστασιακή αυτή πράξη, προκάλεσε άμεσα αντίποινα, καθώς την επόμενη μέρα εκτελέστηκαν 50 επίλεκτα πρόσωπα του τόπου μας (που μαζί με άλλους 12 εκτελεσθέντες, συμπληρώνουν τους 62 εθνομάρτυρες εκείνου του ζοφερού Ιουνίου). Πρόκειται για ένα γεγονός που οφείλουμε να θυμόμαστε και να τιμούμε πάντα, διότι μας διδάσκει ότι τα αγαθά της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας χρειάζονται αγώνα και συχνά αποκτούνται με βαρύ τίμημα».

Να ξέρεις ότι την πορεία του ανθρώπου σε τούτο τον κόσμο δεν την καθορίζουν ούτε οι γνώσεις του, ούτε η ιδεολογία του, ούτε η δουλειά του, ούτε η εξυπνάδα ή η βλακεία του. Ο χαρακτήρας μας είναι η μοίρα μας. Εχε το κατά νου, για να ξέρεις που να ρίξεις τις ευθύνες όταν θα κυκλοφορείς ξεπεζεμένος και πολύ ολίγοι θα σε χαιρετούνε Παύλο Πολάκη.

Δ Καμπουράκης 

Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό στάλθηκε η πιο κάτω ανάρτηση .

Το μικρό μυστικό πίσω από το ελαιόλαδο των $5 και το ελαιόλαδο των $150

Το μικρό μυστικό πίσω από το ελαιόλαδο των $5 και το ελαιόλαδο των $150Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αυξήσετε την αξία ενός προϊόντος και να το μετατρέψετε σε μια μάρκα με μεγάλη ζήτηση που μπορεί να πουληθεί σε εξωφρενικές τιμές στην αγορά.Η συσκευασία και η εύκολη διανομή είναι δύο στρατηγικές που έρχονται γρήγορα στο νου. Το πόσιμο νερό, για παράδειγμα, διατίθεται συνήθως δωρεάν όταν καταναλώνεται από την πηγή. Αλλά μπορεί να πουληθεί για μερικά δολάρια την φιάλη, όταν εμφιαλωθεί από μια γνωστή εταιρεία όπως η Coca Cola και πουληθεί παγωμένο σε σημεία πώλησης όπως οι σιδηροδρομικοί σταθμοί και οι σχολικές καφετέριες. Η άμμος μπορεί να συλλεχθεί δωρεάν στις παραλίες, αλλά μπορεί επίσης να πουληθεί για λίγα δολάρια σε καταστήματα λιανικής πώλησης όπως τα Home Depot και Lowes για κατασκευαστικές και άλλες χρήσεις.Έπειτα, υπάρχει το ελαιόλαδο που πωλείται χύμα περίπου στα 5 δολάρια το λίτρο από τα εργοστάσια παραγωγής ελαιόλαδου. Μπορεί όμως να πουληθεί έως και 150 δολάρια το λίτρο, σε μια ωραία συσκευασία σε δημοφιλή σημεία, αρκεί μόνο να έχει πιστοποιηθεί ότι περιέχει τις σωστές φαινόλες – χημικές ενώσεις, οι οποίες σύμφωνα με έρευνα της ΕΕ περιέχουν προστατευτικές ιδιότητες για την υγεία.Οι φαινόλες προστατεύουν από την οξείδωση των λιπιδίων του αίματος. Αυτό σημαίνει ότι η καθημερινή κατανάλωση ελαιολάδου με πιστοποιημένα οφέλη για την υγεία, μπορεί να προστατέψει από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό επεισόδιο, ειδικά όταν το ελαιόλαδο καταναλώνεται ωμό. “Το λάδι είναι καλύτερο όταν χρησιμοποιείται ωμό. Όταν το προσθέτουμε σε σαλάτες ή μαγειρεμένα φαγητά, λίγο πριν το σερβίρισμα”, υποστηρίζει η σεφ Sabena Katsabouri.”Το μυστικό για την δημιουργία ενός επιτυχημένου brand είναι να συνδυάσουμε τα πλεονεκτήματα ενός προϊόντος και να τα ενσωματώσουμε στο εμπορικό σήμα”, σημειώνει ο Έλληνας brand expert, Αντώνης Κελέσης.”Το μυστικό είναι να τονωθεί το ανταγωνιστικό πνεύμα και να τεθούν σαφείς κανόνες για την κατάταξη των ελαιολάδων”, προσθέτει η Δρ. Ελένη Μέλλιου του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.Προχωρώντας αυτή την έρευνα ένα βήμα μπροστά, η Δρ. Μέλλιου μαζί με άλλους ερευνητές ανέπτυξαν μια μέθοδο που μετρά σε λίγα δευτερόλεπτα την ποσότητα αυτών των ενώσεων, καθιστώντας δυνατή την ταξινόμηση του ελαιόλαδου σε διαφορετικές κατηγορίες.Αυτή η ταξινόμηση κατατάσσει το ελαιόλαδο όχι με βάση υποκειμενικά χαρακτηριστικά, όπως είναι η γεύση, αλλά με βάση πιο αντικειμενικά στοιχεία, όπως το υγιεινό περιεχόμενό του. Όσο υψηλότερο είναι αυτό το περιεχόμενο, τόσο μεγαλύτερη είναι η προστασία που παρέχει και φυσικά η τιμή.Επιπλέον, εντάσσει το ελαιόλαδο σε ένα άλλο τμήμα της αγοράς – στα υγιεινά προϊόντα. Οι καταναλωτές είναι πρόθυμοι να πληρώσουν πολλά χρήματα για κάτι που δεν είναι μόνο νόστιμο, αλλά τους βοηθά να είναι πιο υγιείς. 

1950. Κάπου στην Ήπειρο. Το λεωφορείο “ακροβατεί” σε κατσικόδρομο για να φτάσει στον προορισμό του.

Την φωτoγραφία – ντοκουμέντο, ανέβασε στο facebook ο Ανδρέας Οικονόμου.

Ο άνδρας των 50 και μετά – Ασκητής

Κάποτε τον αποκαλούσαν γέρο. Σήμερα θεωρείται ότι διάγει την παραγωγικότερη ηλικία του. Είναι ο 50άρης, ο άνδρας που είναι κυρίαρχος και ώριμος παραγωγικά. Αυτός λοιπόν ο πενηντάρης πρέπει να μάθει να αγαπάει την ηλικία του, να είναι όμορφος, να προσέχει τον εαυτό του. Είναι η ηλικία που έχει πολύ και ποιοτικό σεξ.
Κάποτε τον αποκαλούσαν γέρο. Σήμερα θεωρείται ότι διάγει την παραγωγικότερη ηλικία του. Είναι ο 50άρης, ο άνδρας που είναι κυρίαρχος και ώριμος παραγωγικά. Αυτός λοιπόν ο πενηντάρης πρέπει να μάθει να αγαπάει την ηλικία του, να είναι όμορφος, να προσέχει τον εαυτό του. Είναι η ηλικία που έχει πολύ και ποιοτικό σεξ.
Είναι πια σε όλους μας γνωστό ότι ο άντρας των 50 χρόνων σήμερα δεν θεωρείται γέρος. Και ίσως βέβαια αν ανατρέξει κανείς 30 με 40 χρόνια πριν, θα δει σε κείμενα και αναγνώσματα να αποκαλείται ο πενηντάρης γερασμένος και σχεδόν ξοφλημένος στη ζωή του.
Αναμφίβολα ο σύγχρονος άντρας πενηντάρης είναι τελείως διαφορετικός από εκείνον της εποχής του ’60. Και βέβαια το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι ότι εξακολουθεί να είναι ο κυρίαρχος και ο ώριμος παραγωγικά ενήλικος.
Θα ήταν καλό να σηματοδοτήσουμε τις τρεις μεγάλες περιόδους της ηλικίας στον άνδρα, ώστε να δώσουμε την ταυτότητα, αλλά και τη θέση της κάθε περιόδου από αυτές:
Η πρώτη είναι μέχρι τα 30 χρόνια (μιλάμε για την ελληνική πραγματικότητα), όπου χτίζει και αναπτύσσει την προσωπικότητα, το επάγγελμα και την προσωπική του ζωή, βάζοντας τα θεμέλια για τη συνέχεια, που φαίνεται να ολοκληρώνεται στη δεύτερη περίοδο της ζωής του, τα 30 έως 60 χρόνια. Αυτή η τριακονταετία είναι ’χρυσή ηλικία’ τόσο του κοινωνικού όσο και του προσωπικού επιπέδου ζωής, λειτουργώντας ’στον κόσμο της ζωής’ που έχτισε και απολαμβάνει.
Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια ο άνδρας ’τα δίνει όλα’ εκφράζοντας τις δυνάμεις του, ικανοποιώντας τις δυνατότητές του, ανοίγοντας το αύριο στους απογόνους του. Και είναι αλήθεια ότι ο σημερινός ’Ελληνας αυτής της ηλικίας παλεύει, αλλά και ζητάει το αποτέλεσμα πιστεύοντας στη συνέχεια που θα αφήσει πίσω του.
Φαινόμενα της εποχής, η κρίση των γεννήσεων, το μήνυμα της εφήμερης επιβίωσης, ’ο ωχαδερφισμός’, αλλά και η απορία για το ποιο αύριο μιλάμε; Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Οσο κι αν αλλάζει αυτό το κλασικό, παραδοσιακό μοντέλο του Νεοέλληνα που φτιάχνει την προίκα του παιδιού του, νομίζω ότι ο Ελληνας της μέσης παραγωγικής ηλικίας, ο άνδρας, ο πατέρας, ο φίλος και πάνω απ’ όλα ο πολίτης αυτής της χώρας, μέσα του έχει το πιστεύω της δημιουργίας, τον εγωισμό τού να φτιάχνει, αλλά και την ανάγκη σ’ αυτά τα τριάντα χρόνια να δώσει ό,τι καλύτερο και περισσότερο σ’ αυτό που η μοναδικότητα της φυλής μας εκφράζει πίσω από τη λέξη: Οικογένεια.
Θέλω να πιστεύω ότι όλοι συμφωνούμε ότι ο Ελληνας των 30 έως 60 χρόνων που πασχίζει για το σπίτι, το αυτοκίνητο και τα υλικά αγαθά, δεν αφήνει απ’ έξω τα πρόσωπα που το γέννησαν, αλλά και τα πρόσωπα που ζουν μαζί του και που γεννάει και ο ίδιος.
Η αρχή της δύσης ίσως για μερικούς να είναι τα 60 χρόνια, που θεωρείται η αρχή της τρίτης περιόδου του άνδρα, ο οποίος οφείλει να δώσει τη γνώση, την ωριμότητα και την εμπειρία του στη γενιά που κρατάει το τιμόνι. Είναι η ηλικία της βαθιάς ικανοποίησης όλων των χρόνων που πέρασαν, η απόλαυση του έργου που έφτιαξε, η συναισθηματική επικοινωνία και συντροφικότητα με τη σύντροφο της ζωής αλλά και τα νέα μέλη που στη ζωή του απέκτησε.
Θα μου πείτε καλά όλα αυτά, ο πενηντάρης,όμως, πού βρίσκεται;
Πρώτο και βασικό μήνυμα, που το πιστεύω ακράδαντα και μέσα από την επιστημονική μου έρευνα, σ’ αυτή την ηλικία (μαρτυρία του αστού πενηντάρη, περίπου 500 ατόμων), αλλά και από πρόσφατη έρευνα που έκανα για τη σεξουαλική του ζωή, δείχνει ότι περνάει κλιμακτήριο.
Ο ένας στους τρεις πενηντάρηδες περνάει ’κρίση ηλικίας’. Αυτό σημαίνει ότι τα δύο πρόσωπα, α) το κοινωνικό και β) το σεξουαλικό, μπαίνουν σε εκτίμηση και αμφισβήτηση του ’υπάρχω’. Αναλύοντας τους παράγοντες σ’ αυτούς τους δύο άξονες βλέπουμε να κυριαρχούν και να παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του η ψυχολογική του κατάσταση, η συναισθηματική σχέση με την οικογένεια, η επαγγελματική εικόνα του και το κοινωνικό του status. Και πάνω απ’ όλα, η σεξουαλική συμπεριφορά μέσα από την ανάγκη του να αρέσει και να μετράει.
Η ηλικία αυτή έχει επιρρέπεια στη συναισθηματική αστάθεια, νεύρωση και κατάθλιψη μέσα από την απογοήτευση που τον διακατέχει και την προσπάθεια να αναδιαρθρώσει τόσο την προσωπική όσο και την επαγγελματική του ταυτότητα. Ο γάμος, κυρίαρχος και δυνατός, φαίνεται να τον στηρίζει με μία γυναίκα σύντροφο, που τη θέλει πιο κοντά του (ίσως και μαμά του), αλλά και πιο μακριά του, για να δικαιολογεί και να συγχωρεί τις δικές του ’αταξιούλες’, σίγουρη όμως ότι μπορεί να μεγαλώνει τα παιδιά του και να στηρίζει το σπίτι τους.
Ετσι τον βλέπουμε να ερωτεύεται μικρές και αισθησιακές γυναίκες, να αφήνεται να ξεμυαλιστεί και να ζήσει την ηδονή και το πάθος κάτω από το κουρασμένο και ρουτινιασμένο γάμο του. Σ’ αυτή την ηλικία έχουμε την ουσιαστικότερη παρουσία του σεξουαλικού προβλήματος, που τον βάζει σε έναν φαύλο κύκλο, ζητώντας όσο όσο τη στύση που, δυστυχώς, του θυμίζει τον πάνοπλο ιππότη χωρίς …τον ιππότη!
Το γεγονός είναι ότι ο πενηντάρης πρέπει να μάθει να αγαπάει την ηλικία του, να εξακολουθεί να είναι όμορφος, να προσέχει τον εαυτό του και να ζει κάθε λεπτό της μάχης και της χαράς που του δίνει η ζωή. Είναι πράγματι η πιο γεμάτη και ολοκληρωμένη ηλικία στον άνδρα. Είναι η ηλικία που έχει πολύ σεξ, αλλά ποιοτικό και όχι συγκριτικά με τους αριθμούς του νεαρού άνδρα, που θα μας κάνει να θέλουμε να τον ανταγωνιστούμε. Είναι η ηλικία της συντροφικότητας και της κοινωνικής έκφρασης του ’είναι μας’, μέσα από την ανάγκη να δίνουμε το ’παρών’ στη ζωή, έτσι ίσως όπως ο Σαρτρ είπε: ’Νιώθω ότι είμαι αυτό που μπορώ να εκφράσω καλύτερα σ’ αυτό που γνωρίζω ότι είμαι’.
Ισως δεν μίλησα για τις πιθανές μικρές βιολογικές επιδράσεις που έχει η ηλικία των 50 χρόνων, όπως είναι η μείωση της τεστοστερόνης και η πιθανή αρχή της μείωσης της αιμάτωσης του πέους, αυτό που ονομάζουμε διαταραχή της στυτικής σκληρότητας. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι πενηντάρηδες πρέπει να ψαχτούν τόσο ορμονικά όσο και στυτικά, γιατί θεωρείται μέσα στα φυσιολογικό πλαίσιο των μεταβολών αυτής της ηλικίας. Ο πενηντάρης οφείλει να θυμάται ότι εξακολουθεί να είναι νέος στη δική του ηλικία και παραγωγικός, αναγκαίος τόσο στον εαυτό του όσο και στο περιβάλλον του.
_______________________
~ Ασκητής Θάνος , Νευρολόγος – Ψυχίατρος
    Πηγή: iatronet.gr

Απίστευτη δήλωση από την Χαρούλα Αλεξίου: «Μελέτησα πολύ αυτόν τον καιρό. Πρέπει να αναδείξουμε την Πυραμίδα της Θήβας»!

Η Θήβα αναμφισβήτητα έχει πρωτοστατήσει στην ιστορία της Ελλάδας η οποία αποδεικνύεται με μια πλούσια γκάμα αρχαιολογικών ευρημάτων, που κατατάσσουν την πόλη στις αρχαιότερες παγκοσμίως. Έχει όμως και για κάποιους αιρετική ιστορία. 

Η άποψη Θεόδωρου Σπυρόπουλου (ο οποίος ανακάλυψε την πυραμίδα του Αμφείου στη Θήβα το 1973, ως τότε έφορος αρχαιοτήτων) ότι στην Θήβα βρίσκεται η αρχαιότερη Πυραμίδα του κόσμου 2700-2400 π.Χ,  έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την επικρατούσα εδραιωμένη θεωρία ότι στην Ελλάδα δεν υπήρξαν καθόλου μνημειώδεις ταφικές κατασκευές, πριν από τους Μυκηναϊκούς Χρόνους (1550-1200 Π.Χ.) αλλά ανατρέπει και την ιστορία που θέλει παλαιότερες πυραμίδες αυτές της Αιγύπτου. 

Η άποψη του Θεόδωρου Σπυρόπουλου δεν άφησε αδιάφορους τους Θηβαίους πολίτες. Έκτοτε αρκετοί πολίτες της Θήβας, άρχισαν να ενδιαφέρονται για τις απόψεις του Θεόδωρου Σπυρόπουλου, και να γίνονται πράγματα με σκοπό την ανάδειξη της πυραμίδας του Αμφείου. Προσέκρουαν όμως πάντα στην προδιαγεγραμμένη ιστορία, και σε ένα καθεστωτικό επιστημονικό σύστημα. 

Το βράδυ των εγκαινίων του Αρχαιολογικού Μουσείου Θηβών, οι πολίτες της Θήβας οι οποίοι υποστηρίζουν την άποψη Σπυρόπουλου, βρήκαν μια απρόσμενη Σύμμαχο. Και δεν είναι άλλη από την πατριώτισσα και μεγάλη Ελληνίδα ερμηνεύτρια Χαρούλα Αλεξίου.

Η κα. Χαρούλα Αλεξίου προκάλεσε έκρηξη θαυμασμού με την δήλωσή της: «Μελέτησα πολύ αυτόν τον  καιρό. Πρέπει να αναδείξουμε την Πυραμίδα της Θήβας».

Η δήλωση αυτή, από μια παγκόσμιας αποδοχής Ελληνίδα ερμηνεύτρια, έχει τεράστια βαρύτητα για την γενέτηρά της την Θήβα, και τους συμπατριώτες της.  Η δήλωση αυτή, μπορεί να αποτελέσει προστιθέμενη αξία  για την πόλη μας, αρκεί κάποιοι να ξεφύγουν από καθεστωτικές νοοτροπίες.

Πηγή:
thiva-nikolas.blogspot.gr