Διατροφικές ελλείψεις που φαίνονται στο πρόσωπο & με ποιες τροφές θα τις νικήσετε

Μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή είναι ο καλύτερος τρόπος να πάρετε απαραίτητες βιταμίνες και πολύτιμα μέταλλα. Ακόμη όμως κι αν τρέφεστε σε γενικές γραμμές σωστά, είναι και πάλι πιθανό να παρουσιάζετε ελλείψεις σε θρεπτικά συστατικά.  Για τη διάγνωση των διατροφικών ελλείψεων απαιτείται αιματολογική εξέταση, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις όταν τα αποθέματα μιας βιταμίνης ή ενός μετάλλου είναι χαμηλά αυτό αντανακλάται στο πρόσωπο. 
Σταθείτε μπροστά στον καθρέφτη λοιπόν για να δείτε αν το πρόσωπό σας «ακτινοβολεί» κάποια από τις παρακάτω ανησυχητικές ενδείξεις. Σε περίπτωση που υποπτεύεστε ότι υπάρχει κάποια έλλειψη στον οργανισμό σας, σας προτείνουμε μερικές τροφές-κλειδιά για να την αντιμετωπίσετε! 
1. Πρησμένα μάτια Είναι φυσιολογικό τα μάτια σας να είναι λιγάκι πρησμένα μόλις ξυπνάτε, αν όμως το πρήξιμο είναι πολύ έντονο και επιμένει καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να οφείλεται σε έλλειψη ιωδίου στον οργανισμό. Το ιώδιο είναι ένα συστατικό απαραίτητο για την ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα. Άλλα συνήθη συμπτώματα της έλλειψης ιωδίου είναι η ξηρότητα του δέρματος, η ανεξήγητη αύξηση του σωματικού βάρους και η ευθραυστότητα των νυχιών.
Οι τροφές που χρειάζεστε: κράνμπερι, γιαούρτι, πατάτα, φράουλες, φασόλια.
2. Χλωμό δέρμα Η ωχρότητα της επιδερμίδας του προσώπου οφείλεται συχνά σε έλλειψη της βιταμίνης Β12. Ένα άλλο σύμπτωμα που μπορεί να εκδηλώσετε σε περίπτωση που έχετε τη συγκεκριμένη έλλειψη είναι η μόνιμη κούραση.
Οι τροφές που χρειάζεστε: σολομός, κόκκινο κρέας, ενισχυμένα δημητριακά, γιαούρτι, κίτρινο τυρί. 
3. Ξηρά μαλλιά Ένα συστατικό απαραίτητο για να είναι τα μαλλιά υγιή και λαμπερά είναι η βιταμίνη Β7, γνωστή και ως βιοτίνη. Η έλλειψη βιταμίνης Β7 μπορεί επίσης να επηρεάσει την όψη των νυχιών, κάνοντάς τα πιο εύθραυστα.
Οι τροφές που χρειάζεστε: αυγά, αμύγδαλα, όσπρια, προϊόντα ολικής άλεσης. 
4. Χλωμά χείλη Αν τα χείλη σας δεν έχουν το ροδαλό χρώμα που επιθυμείτε, ίσως θα πρέπει να ελέγξετε τα αποθέματα σιδήρου του οργανισμού σας. Αν έχετε έλλειψη σιδήρου είναι επίσης πιθανό να αρρωσταίνετε αρκετά συχνά, καθώς το μέταλλο συμβάλλει στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
Οι τροφές που χρειάζεστε: κόκκινο κρέας, θαλασσινά, φυλλώδη λαχανικά με σκούρο πράσινο χρώμα, ενισχυμένα δημητριακά, αρακάς.Πηγή: Medical Daily

Η Σώτη Τριανταφύλλου, ο Μάρκο Πόλο και η ελευθερία του λόγου

από sarant

Η είδηση έχει γίνει γνωστή εδώ και μερικές μέρες: όπως γράφτηκε, η γνωστή συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου πρόκειται να δικαστεί τον Ιούλιο ύστερα από μήνυση που κατέθεσε ο Παναγιώτης Δημητράς, για άρθρο της στην Άθενς Βόις το οποίο θεωρήθηκε ότι υποκινεί την ισλαμοφοβική βία και άρα εμπίπτει στις διατάξεις του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου.Το ιστολόγιο ενδιαφέρεται πολύ για την υπόθεση, επειδή αγγίζει θέματα που τα έχουμε συζητήσει κατ’ επανάληψη, επειδή τυχαίνει να έχω προσωπική γνωριμία και με τους δυο εμπλεκόμενους και κυρίως επειδή κατά κάποιο τρόπο έχουμε ήδη εμπλακεί στην υπόθεση, με την έννοια ότι είχα σχολιάσει το επίμαχο άρθρο της Σώτης Τριανταφύλλου τότε που δημοσιεύτηκε και μάλιστα το απόσπασμα που προκάλεσε τη δίωξη. Θα έγραφα νωρίτερα, αλλά οι προηγούμενες μέρες ήταν δεσμευμένες για άλλα άρθρα.Πράγματι, σε άρθρο της που δημοσιεύτηκε την επομένη των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, με το μακελειό στο Μπατακλάν και στα άλλα σημεία, η Σώτη Τριανταφύλλου είχε γράψει ένα άρθρο στην Αθενς Βόις, στο οποίο, ανάμεσα στ’ άλλα, γράφει:Όμως, θα επιμείνω: όπως έλεγε ο Μάρκο Πόλο, «φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι». Πολύ λίγα έχουν αλλάξει στο ισλάμ από τον ύστερο Μεσαίωνα.Και εδώ έρχεται η εμπλοκή του ιστολογίου, διότι όπως είχα γράψει τότε:Τώρα, κι ένα μικρό παιδί καταλαβαίνει ότι το ρητό αυτό ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να ειπώθηκε στα χρόνια του Μάρκο Πόλο, στα χρόνια του Μεσαίωνα, η ορολογία «φανατικός» και «μετριοπαθής» είναι οπωσδήποτε σύγχρονη. Πώς και δεν το κατάλαβε αυτό μια διαβασμένη και ευφυής συγγραφέας; Μάλλον δεν θέλει να το καταλάβει.Και στη συνέχεια παρέπεμπα σε λινκ του μυθοκτόνου ιστότοπου snopes, που εξηγούσε τη γέννηση του ισλαμοφοβικού μύθου.Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το ερειπωμένο χωριό «φάντασμα» της Αιτωλ/νίας ,εικόνες που προκαλούν 

δέος και θλίψη!

!


Η Δρομίστα είναι ίσως το πιο ερημωμένο χωριό της Αιτωλοακαρνανίας,με μόλις
 12 μόνιμους κατοίκους,βρίσκεται στον ορεινό Βάλτο σε απόσταση περίπου 55χλμ
 από το Αγρίνιο,κοντά στη συμβολή τεσσάρων νομών Αιτ/νίας,Ευρυτανίας
,Αρτας και Καρδίτσας Οι κάτοικοι το εγκατέλειψαν εδώ και αρκετά χρόνια
 με αποτέλεσμα να ερημώσει και τα σπίτια να καταρεύσουν.

Ο Θύαμος σαν χωριό κατοικήθηκε το 1976 και συγκέντρωσε το μεγαλύτερο μέρος
 του πληθυσμού των γειτονικών χωριών Κάμινα, Αγρίδι, Δρομίστα, Ρουπακιά και Πατιόπουλο.
Είχε αρχίσει να χτίζεται στις αρχές της ίδιας δεκαετίας, απόρροια ενός κρατικού 
προγράμματος που είχε σαν σκοπό την συνένωση των πολλών διάσπαρτων συνοικισμών
 της ευρύτερης περιοχής. Είναι ένα χωριό με τέλεια ρυμοτομία, στην κοιλάδα που
 βρίσκεται πλησίον του ποταμού Ινάχου και σχεδόν στο κέντρο ενός νοητού κύκλου
 που περιλαμβάνει τα παραπάνω χωριά, απέχει δε 42 km από την Άρτα και 
71 km από το Αγρίνιο. Η απόσταση του από την έδρα του δήμου Ινάχου, 
το Χαλκιόπουλο, είναι 15 χιλιόμετρα. Ο πληθυσμός του χωριού είναι σήμερα 
γύρω στους 500 κατοίκους, ενώ χαρακτηρίζεται από την μαζική απομύζηση 
από νέους ανθρώπους, αφού υπάρχουν τα γνωστά προβλήματα εύρεσης 
εργασίας που συναντάμε σε όλη την επαρχία. Το μεγαλύτερο μέρος των
 κατοίκων του ασχολείται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία και ένα μικρό 
μέρος με τα λίγα καταστήματα που υπάρχουν στο χωριό, κυρίως
 καταστήματα τροφίμων και καφενεία.ΦΩΤΟ ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Εξομολόγηση του Γιώργου Παρτσαλάκη: Πώς καταστράφηκα οικονομικά

  

ΕΛΛAΔΑ Συνέντευξη στην εφημερίδα Espresso έδωσε ο Γιώργος Παρτσαλάκης, ο οποίος μίλησε μεταξύ άλλων για την οικονομική καταστροφή που υπέστη το 2009. Χρήματα βγάλατε από τη δουλειά σας;Ναι, πληρώθηκα πολύ καλά. Έβγαλα αρκετά χρήματα και ήθελα αυτό να το μοιραστώ δίνοντας δουλειά και σε άλλους. Έτσι μου ήρθε η ιδέα να ανοίξω ένα κρητικό μαγαζί στο Φάληρο. Επειδή από μικρός φούρνιζα ψωμί στον φούρνο μας, έφτιαχνα γαμοπίλαφα, μετέπειτα έκανα τραπέζια με κρητικά εδέσματα στο σπίτι μου, όταν κατεβαίναμε με θιάσους στην Κρήτη

 ή με τα ΔΗΠΕΘΕ, σκέφτηκα να… ανεβάσω την κρητική κουζίνα στα νότια προάστια. Το εστιατόριο ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου. Γιατί άλλο είναι το μεράκι και άλλο η επιχείρηση. Σε αυτήν την επένδυση έχασα όλα τα λεφτά μου, τους κόπους μου. Το αντικείμενο δεν το γνώριζα. Το άνοιξα το 2008, «περπάτησε» καλά μέχρι το 2009 και με τη λεηλασία της κρίσης ήρθε και η καταστροφή. Με αυτό το εστιατόριο καταστράφηκα, γιατί είχα δανειστεί κιόλας. Αυτό σημαίνει ότι απομακρυνθήκατε από το θέατρο;Ναι. Γιατί περνούσα προσωπικά λούκια και δεν θα ήμουν σωστός στους συναδέλφους μου. Αποφάσισα, λοιπόν, και τις τελευταίες μου οικονομίες να τις επενδύσω στην επιχείρηση, μεταφέροντας το μαγαζί στο Χαλάνδρι, αλλά μέσα σε τρεις μήνες το εστιατόριο έκλεισε. Μετά από αυτό μάζεψα τα πράγματά μου και έφυγα για έναν χρόνο στην Κρήτη. Πέρασα έναν χειμώνα κι ένα καλοκαίρι στο πατρικό μου, βάζοντας το μυαλό μου σε τάξη. Άρχιζα να σκαλίζω τη γη, να βγάζω τα προϊόντα μου, να καλώ τους φίλους μου σε τραπέζια, να μαγειρεύω, να λέω «δεν είσαι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που καταστράφηκες με την κρίση. Την υγειά μας να έχουμε». Έτσι πήρα δύναμη. Με βοήθησαν και τα παιδιά μου. Όταν άρχισα να διασκεδάζω πάλι τους φίλους, τους γνωστούς, είπα: «Τώρα, Γιώργο, θα επιστρέψεις στη δουλειά σου, θα ανέβεις δυο ώρες πάνω στη σκηνή και θα κάνεις αυτό που ξέρεις να υπηρετείς καλά»

Ο πρώτος που έφραξε ένα κομμάτι γης και του ήρθε η ιδέα να πει: 
Αυτό είναι δικό μου και βρήκε αφελείς που τον πίστεψαν, αυτός ήταν ο αληθινός ιδρυτής της αστικής κοινωνίας. 

Jean-Jacques Rousseau

Published on May 8th, 2017 | by Kynoclub0

Ο τελευταίος έλληνας κουδουνάς από τα Σάλωνα,το κούρδισμα και ο ήχος των κουδουνιών που τον μαγεύει!

«Ηθελα απλώς να βγάλω ένα χαρτζιλίκι, αλλά αυτή η δουλειά αποδείχτηκε έργο ζωής. Το κουδούνι δεν είναι μόνο ένα εργαλείο. Είναι ένας ξεχωριστός κώδικας επικοινωνίας. Διακρίνω τους ήχους του όπως τις ανθρώπινες φωνές. Για μένα είναι η ζωή μου. Γι΄ αυτό και λυπάμαι πολύ που αυτή η τέχνη σβήνει για πάντα».O Χρήστος Παπαδήμας από την Αμφισσα είναι ο τελευταίος έλληνας κουδουνάς. Στα 34 χρόνια του σήμερα, βλέπει την τέχνη στην οποία μυήθηκε πριν από είκοσι χρόνια να χάνεται οριστικά. Η χειροποίητη κουδουνοποιία έχει παράδοση αιώνων στα Σάλωνα. Τα παλιά χρόνια υπήρχαν στην πόλη πολλά κουδουνάδικα με δεκάδες τεχνίτες. «Εδώ και 13 χρόνια έχω μείνει ο μοναδικός κουδουνάς. Οι υπόλοιποι έχουν φύγει από τη ζωή ή έχουν πια βγει στη σύνταξη», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Παπαδήμας. Ηταν μαθητής γυμνασίου ακόμα όταν συνάντησε «τη μελωδία της ευτυχίας», όπως λέει, στον ήχο των κουδουνιών. «Δίπλα στο σπίτι μας δούλευε ένας μάστορας. Μια μέρα μου είπε: “Ελα να με βοηθάς και να κερδίζεις κι ένα χαρτζιλίκι”. Ετσι ξεκίνησα να δουλεύω τα καλοκαίρια και τον χειμώνα που άρχισε το σχολείο συνέχισα παράλληλα με τα μαθήματα». Ανοίγει το εργαστήριό του κάθε πρωί στις 6 και δουλεύει μέχρι αργά το μεσημέρι. Μοναδικός του εξοπλισμός είναι ένα καμίνι, τρία αμόνια κι ένα ηλεκτρικό ψαλίδι. «Μ΄ αυτά φτιάχνουμε δύο ειδών κουδούνια: τα στρογγυλά που τα βάζουμε στα αρνιά και τα πλακέ που τα λέμε τσοκάνια και μπαίνουν στα κατσίκια. Βγαίνουν σε 13 μεγέθη, 5 επί 10 το μικρότερο και 40 επί 30 το μεγαλύτερο».Τα μυστικά του ήχου
Για να φτιαχτεί ένα κουδούνι χρειάζονται 3-4 ώρες. Η κατασκευή του δεν είναι εύκολη υπόθεση. «Παίρνουμε ένα φύλλο λαμαρίνας, το κόβουμε στις διαστάσεις που θέλουμε και το βάζουμε στο καμίνι. Αφού γίνει κατακόκκινο το χτυπάμε, το ξαναβάζουμε στη φωτιά, μετά το αφήνουμε να κρυώσει κι ύστερα πάλι μέσα στο καμίνι. Μέχρι να πάρει το τελικό του σχήμα μπαίνει στη φωτιά 10-12 φορές. Στο τέλος το περνάμε με χαλκοπότισμα, ένα ειδικό γυαλιστικό».Το μυστικό για να αποκτήσει το κουδούνι τον κατάλληλο ήχο είναι… οι σφαίρες. «Ρίχνουμε μέσα στο κουδούνι κάλυκες. Ετσι πιάνει πιο καλή φωνή. Θέλει, όμως, μεγάλη τέχνη. Οταν έρχεται ο βοσκός και μου λέει “θέλω 50 τσοκάνια να χτυπάνε με μία φωνή”, εγώ πρέπει να πετύχω τον ίδιο ήχο σε όλα». Πώς το καταφέρνει; «Χτυπάς, ξαναχτυπάς, το παλεύεις μέχρι να το πετύχεις. Δουλεύω είκοσι χρόνια κι ακόμη μαθαίνω».
«Οσο ζω θα φτιάχνω κουδούνια»Η ΤΙΜΗ του κάθε κουδουνιού αρχίζει από 5 ευρώ και μπορεί να φτάσει τα 50, ανάλογα με το μέγεθος και τον τρόπο κατασκευής.«Εχω κάνει δουλειές των εκατό ευρώ, αλλά μου έχουν τύχει και παραγγελίες για πέντε και έξι χιλιάδες. Μια φορά κάποιος μου ζήτησε 200 κουδούνια», λέει ο κ. Παπαδήμας, ο οποίος φτιάχνει κάθε εβδομάδα περίπου 150 κομμάτια. «Οσο ζω θα φτιάχνω κουδούνια», λέει, χωρίς να κρύβει το παράπονό του. «Κάποτε το επάγγελμα είχε μεγάλη πέραση. Σήμερα δεν ενδιαφέρεται κανείς να το συνεχίσει».Τα τελευταία χρόνια, τη θέση των παραδοσιακών κουδουνοποιών έχει πάρει η βιομηχανική παραγωγή. «Πολλοί προτιμούν τα εισαγόμενα κουδούνια που φτιάχνονται μαζικά στο εξωτερικό, κυρίως στην Τουρκία. Ομως ο μερακλής θα έρθει σε εμένα».Εργένης ακόμη, ο Χρήστος Παπαδήμας τάσσεται υπέρ του γάμου, αλλά ξεκαθαρίζει ότι θα κρατήσει τη γυναίκα του μακριά από τα κουδούνια. «Δηλώνει ερωτευμένος με τα κουδούνια: «Λατρεύω τον ήχο τους. Πολλές φορές πηγαίνω εκεί όπου βρίσκονται μεγάλα κοπάδια και κάθομαι να ακούσω τις φωνές των κουδουνιών».
Ο πρόδρομος του… GΡSΗ ΤΕΧΝΗ του κουδουνοποιού γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση στην Αμφισσα και έγινε το σήμα κατατεθέν της πόλης από τον 19ο αιώνα. «Η μάνα των κουδουνιών είναι τα Σάλωνα με τα πολλά εργαστήρια. Οι Σαλωνίτες γιομίζουν όλη τη Ρούμελη με τα κουδούνια που βγάνουν απ τα χέρια τους», έγραφε το 1930 ο λαογράφος Δημήτριος Λουκόπουλος στα «Ποιμενικά της Ρούμελης». Τα παλιά χρόνια οι κουδονοποιοί ήταν γνωστοί ως κουδουνάρηδες ή λεράδες. «Η ανάπτυξη της κτηνοτροφίας στην παραδοσιακή αγροτική κοινωνία μέχρι και τον τελευταίο μεγάλο πόλεμο ανέδειξε την τέχνη τους, καθώς το κουδούνι ήταν απαραίτητο εξάρτημα του κοπαδιού», λέει η Καίτη Καμηλάκη, διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών.

Το κουδούνι είναι ο… πρόδρομος του GΡS, αφού η κύρια χρησιμότητά του είναι ο εντοπισμός του κοπαδιού. «Τα ζώα που οδηγούσαν το κοπάδι φορούσαν μεγάλα κουδούνια και με τον ήχο τους ο βοσκός γνώριζε ανά πάσα στιγμή πού βρίσκονται. Κουδούνια φορούσαν κυρίως όταν ήταν στα βουνά. Οταν κατέβαιναν στα χειμαδιά, οι ποιμένες τα απέφευγαν για να μη δίνουν στόχο τα κοπάδια», εξηγεί η κ. Καμηλάκη.Στην Κρήτη μαρτυρείται χρήση του κουδουνιού για… σωφρονιστικούς λόγους! «Το σκλαβέρι, μέγας κώδων, τίθεται εις τον τράχηλον των ατακτότερων ζώων προς σωφρονισμόν», καταγράφει ερευνητής του Κέντρου Λαογραφίας το 1890..tanea.gr/Πηγή: https://radioaetos.com



Ποια ήταν η μεγαλύτερη καταστροφή που υπέστη ο Παρθενώνας

Τρίτη κατά σειρά μεγαλύτερης «ευθύνης» ζημιά για τον Παρθενώνα  – κι όχι πρώτη, όπως νομίζεται – είναι η ανατίναξη του κορυφαίου μνημείου της ανθρωπότητας από τον Μοροζίνη το 1687.

 Οι ορθοστάτες σώζονταν ακέραιοι μέχρι την αρπαγή από τον ΄Ελγιν      Το δυτικό αέτωμα σώζονταν σχεδόν πλήρες έως την ανατίναξη του Παρθενώνα το 1687, ενώ μέχρι την αρπαγή των γλυπτών από τον Έλγιν, το 1802, οι ορθοστάτες του τυμπάνου σώζονταν ακέραιοι στο σύνολό τους (τότε χρονολογείται και η πτώση των δύο εξ αυτών).  Το τύμπανο του αετώματος αποτελούνταν από 10 ορθοστάτες στο μπροστινό μέρος, καθώς και από 58 λιθόπλινθους στο πίσω μέρος, οι οποίοι και συνθέτουν τον αντιθηματικό τοίχο. Όπως παρατηρήθηκε από τους μελετητές, οι ορθοστάτες του Παρθενώνα έχουν πολλές ιδιαιτερότητες. Σημειώνεται ότι η ελάφρυνση αυτή υπολογίζεται στους μεγάλους ορθοστάτες γύρω στους 2,8 τόνους και στους αμέσως επόμενους στους 2 τόνους. Ακόμη μία ιδιαιτερότητα ήταν οι μεγάλοι σύνδεσμοι που χρησιμοποιήθηκαν στους κεντρικούς ορθοστάτες, οι λεγόμενοι στρεπτοσύνδεσμοι, οι οποίοι είναι και οι μεγαλύτεροι του μνημείου, μήκους περίπου 80 εκατοστών.  Οι εργασίες αποκατάστασης των τελευταίων ετών στον Παρθενώνα έχουν αποδώσει πολλούς καρπούς  Ωστόσο, παρά τα προβλήματα που «απέκτησε» το μνημείο μέσα στους αιώνες, οι εργασίες αποκατάστασης των τελευταίων ετών στον Παρθενώνα έχουν αποδώσει πολλούς καρπούς, οι οποίοι και συνεχίζονται. Η αποκατάσταση στο τύμπανο του δυτικού αετώματος θα πραγματοποιηθεί με γρήγορους ρυθμούς (υπολογίζεται, εφόσον διατεθεί το απαραίτητο προσωπικό, να διαρκέσει 1-1,5 χρόνο), ενώ η θέση του γερανού (και του εργοταξίου) θα μεταφερθεί στο εσωτερικό του μνημείου. Τη μελέτη για την αποκατάσταση των ορθοστατών υπογράφουν η Βασιλεία Μανιδάκη (αρχιτέκτων) και ο Λεωνίδας Παλαιολόγος (πολ. μηχανικός – αρχιτέκτων), ενώ τη μελέτη για τον αντιθηματικό τοίχο, ο Κοσμάς Σκαρής (αρχιτέκτων – αναστηλωτής).    Σε μια από τις τελευταίες του εισηγήσεις, ο Χαράλαμπος Μπούρας, ο σπουδαίος αρχιτέκτονας, που ταυτίστηκε με το έργο της αναστήλωσης των μνημείων της Ακρόπολης (ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως, ΕΣΜΑ, από το 1985 ως τον θάνατό του) αναφερόταν στη μελέτη αποκατάστασης των τειχών της Ακρόπολης.   Όπως αναφέρθηκε από τους μελετητές, πρόκειται για σωστικές επεμβάσεις με στόχο να αντιμετωπιστούν άμεσα τα προβλήματα του σημείου (κυρίως ρηγματώσεις από διάφορες αιτίες), ενώ στο μέλλον θα μπορούν να χρησιμεύσουν στην καλύτερη αξιολόγηση για το αν θα ήταν χρήσιμες οι συμπληρώσεις στους δύο ορθοστάτες που απουσιάζουν. Ως προς τις επεμβάσεις, θα ακολουθηθεί η γνωστή στην Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΥΣΜΑ) διαδικασία η οποία αφορά, μεταξύ άλλων, στην αφαίρεση των σιδηρίων που έχουν οξειδωθεί (από την επέμβαση Ν. Μπαλάνου στις αρχές του 20ού αιώνα), στη δομική αποκατάσταση κάθε αρχιτεκτονικού μέλους χωριστά καθώς και στη συστηματική συντήρηση των αρχαίων επιφανειών του μαρμάρου. Επίσης, θα γίνει μερική αποσυναρμολόγηση του τοίχου και συμπλήρωσή του με λιθόπλινθους, όπου χρειάζεται, ώστε να εξασφαλιστεί η στατική του επάρκεια.
Κέρδος online   9/5/2017 8:00