ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ στο Καλλιμάρμαρο!Όλη η Ελλάδα τραγούδησε για τον Μίκη-Σε αναπηρικό αμαξίδιο ο Θεοδωράκης αλλά η ψυχή του ΧΟΡΟΠΗΔΟΥΣΕ

Ένωσε όλα τα κόμματα ο μουσικοσυνθέτης! Υποκλίθηκαν πολιτικοί, καλλιτέχνες και πολίτες μπροστά του

«Όλη η Ελλάδα» τραγούδησε για τον Μίκη το βράδυ της Δευτέρας! Η ατμόσφαιρα στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, όπου πραγματοποιήθηκε η μεγάλη συναυλία αφιέρωμα στην καριέρα του μεγάλου συνθέτη, ήταν μοναδική… Ο Μίκης Θεοδωράκης, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους μουσικοσυνθέτες, πρώην υπουργός και βραβευμένος ακτιβιστής, ο άνθρωπος που μελοποίησε τους σπουδαίους ποιητές μας, ο επαναστάτης που πήγε στην εξορία για την δράση του κατά της δικτατορίας ήταν πολύ συγκινημένος.Ο διεθνής καλλιτέχνης, μπορεί να ήταν σε αναπηρικό αμαξίδιο, ωστόσο η ψυχή του “πέταγε”, σαν το «ένα το χελιδόνι». Ο αγαπημένος συνθέτης έδινε το ρυθμό, δεν σταματούσε να κουνά τα χέρια του, να χαμογελά και να βουρκώνει….Και πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού ο λαός ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του, ενώ το “παρών” έδωσαν φίλοι του από τον καλλιτεχνικό χώρο και τον χώρο της πολιτικής. Όλοι υποκλίθηκαν μπροστά του, του χάρισαν ζεστές αγκαλιές και θερμές ευχές. Ανάμεσα τους ήταν: ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, ο αγωνιστής της Αριστεράς Μανώλης Γλέζος, ο γγ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ, Β.Μεϊμαράκης, ο επικεφαλής της ΛΑΕ Π.Λαφαζάνης, και ο Σάκης ΡουβάςΓια πρώτη φορά στην ιστορία 1.000 χορωδοί από 30 πόλεις της Ελλάδας σχημάτισαν μία πελώρια χορωδία, η οποία με τη συνοδεία Συμφωνικής Μαντολινάτας απέδωσε μερικά από τα αριστουργήματα του μεγάλου μας δημιουργού. Την ενορχήστρωση και τη μουσική διεύθυνση είχε αναλάβει ο μαέστρος Παναγής Μπαρμπάτης.Στη συναυλία ακούστηκαν αποσπάσματα από τους κυριότερους ποιητικούς κύκλους που έχει μελοποιήσει ο Θεοδωράκης. Μεταξύ άλλων: «Μικρές Κυκλάδες», «Άξιον Εστί», «Επιφάνια», «Όμορφη Πόλη», «Αρχιπέλαγος», «Πολιτεία», «Λιποτάκτες», «Χαιρετισμοί» και «Γειτονιά των Αγγέλων», όλα σε χορωδιακή διασκευή του Παναγή Μπαρμπάτη.Τα πρωτότυπα κείμενα, έγραψε ο Γιώργος Μπλάνας, υπεύθυνος για τους φωτισμούς ήταν ο Λευτέρης Παυλόπουλος και τη σκηνοθετική επιμέλεια υπέγραφε η Σοφία Σπυράτου.Εκτός από τους 1.000 χορωδούς και τη Συμφωνική Μαντολινάτα, στην παράσταση συμμετείχαν οι ηθοποιοί Γιάννης Στάνκογλου, Ιωάννα Παππά, οι λυρικοί καλλιτέχνεςΤζίνα Φωτεινοπούλου, Ελένη Βουδουράκη, Αντώνης Κορωναίος, Μπάμπης Βελισσάριος, Παντελής Κοντός και ο λαϊκός τραγουδιστής Γεράσιμος Ανδρεάτος.ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Η αναφορά του Ρόμπερτ Κένεντι στον Αισχύλο 

Όταν στις 4 Απριλίου 1968, δολοφονήθηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, ο Ρόμπερτ Κένεντι, ο οποίος πραγματοποιούσε προεκλογικό αγώνα για την προεδρία των ΗΠΑ, μίλησε για έξι λεπτά μπροστά σε πλήθος Αφροαμερικάνων που είχαν εξαγριωθεί για τη δολοφονία του ηγέτη τους. 
Το κεντρικό θέμα της ομιλίας του ήταν ο πόνος να χάνεις ένα αγαπημένο πρόσωπο με βίαιο τρόπο. Ο Ρόμπερτ Κένεντι μιλούσε για την απώλεια του Κίνγκ, αλλά έκανε αναφορά και στον προσωπικό του πόνο για τον αδελφό του Τζον, που είχε δολοφονηθεί πέντε χρόνια νωρίτερα. 
Ο Ρόμπερτ ήταν φανερά συγκινημένος σε όλη τη διάρκεια της ομιλίας του, αλλά κάποια στιγμή η συγκίνηση τον υποχρέωσε να κάνει μία παύση, οπότε συνέχισε λέγοντας ότι ο αγαπημένος του ποιητής ήταν ο Αισχύλος και απήγγειλε τους στίχους 179-183 του «Αγαμέμνονα»
: «My favorite poet was Aeschylus. He wrote: “In our sleep, which cannot forget falls drop by drop upon the heart until, in our own despair, against our will, comes wisdom through the awful grace of god.». » 
Ακόμα και στον ύπνο μας στάζει στην καρδιά μας ο πόνος, που θυμίζει τα παθήματά μας, κι έρχεται, θέλομε δεν θέλομε, να μας σωφρονίσει. Βέβαια η σκληρή αυτή χάρη μας δίδεται απ᾽ τους θεούς, που κάθονται στο σεμνό τους θρόνο». 
Δύο μήνες αργότερα και ο Ρόμπερτ Κένεντι δολοφονήθηκε. Σε τοίχο κοντά στον τάφο του έχουν χαραχθεί οι στίχοι αυτοί του Αισχύλου…. 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/

Ο αναθεωρητής της Δεξιάς

Το «βαλς των χαμένων ονείρων» θα συνεχίσει να ακούγεται σε πείσμα του λαϊκισμού και του «τσιφτετελισμού» που έχει μετατρέψει την πολιτική και την πολιτιστική ζωή της χώρας σε «σκυλάδικο».Του Χάρη ΠαυλίδηΤο βαλς των χαμένων ονείρων, επίκαιρο όσο ποτέ στις μέρες μας, συνοδεύει νοσταλγικά το κενό που άφησε πριν από 23 χρόνια ο Μάνος Χατζιδάκις. Κενό που δεν αφορά μόνο την μουσική παιδεία του συνθέτη, αλλά σε μεγάλο βαθμό τους πολιτικούς στοχασμούς που δεν μπόρεσε να μετουσιώσει σε θέσεις η αστική παράταξη. Κι αυτό γιατί ο Μάνος Χατζιδάκις δεν ανήκε στην «καιροσκοπική δεξιά».Πίστευε, αντιθέτως, σε μια «δεξιά» που δεν εφησύχαζε σοσιαλιστικά και που παρά τις παθογένειες της- σε αντίθεση με την άκρα αριστερά- ανεχόταν τον διάλογο και την αντίθεση. «Είμαι όντως αναθεωρητής», είχε πει σε μια συνέντευξη, «και η αστική παράταξη είναι η μόνη που το ανέχεται αυτό».Ο Μάνος Χατζιδάκις υπήρξε πηγή έμπνευσης για έναν κόσμο που τα ιδανικά του δεν χωρούσαν «σ’ έναν γεμάτο προκαταλήψεις «φιλελευθερισμό», ανεπαρκέστατο για ν’ απαντήσει στα τόσα ερωτήματα που μας περιβάλλει σαν Έλληνες και Ευρωπαίους ο παρόντας χρόνος». Η ανατρεπτική σκέψη αυτού του ξεχωριστού δημιουργού δεν χωρούσε σε κόμματα.Γι αυτό και στη Νέα Δημοκρατία, της οποίας ο ιδρυτής Κωνσταντίνος Καραμανλής υπήρξε στενός φίλος του, δεν ασπάστηκε τις προωθημένες φιλελεύθερες απόψεις του. Και πως θα μπορούσε άλλωστε όταν οι «κλειδοκράτορες» του κόμματος τον άκουγαν να λέει ότι, «Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να ξαναγίνει Νέα. Τουλάχιστον με την ίδια ειλικρίνεια που την εδραίωσε ο δημιουργός της αλλά και με το περιεχόμενο που της επιβάλλει ο χρόνος που ζούμε».Και είναι γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία δεν κατάφερνε πάντα με επιτυχία να συνδυάζει το «περιεχόμενο» με τις αλλαγές που συντελούνταν στη κοινωνία. Διότι ακόμα και σήμερα, δύο δεκαετίες μετά από το θάνατό του, τα λόγια του θα μπορούσαν να αποτελέσουν το έναυσμα προκειμένου να διαγνωσθούν οι αιτίες που καθυστερούν την μετεξέλιξη του κόμματος σε μεγάλη αστική παράταξη.«Στερούμεθα», είχε πει, «ιδεολογίας, στερούμεθα στόχων, στερούμεθα περιεχομένου. Και προπαντός στερούμεθα σύγχρονης σκέψης». Γιατί ο Μάνος Χατζιδάκις όπως συγκρουόταν με τις ιδεοληψίες της αριστεράς, έτσι δεν ανεχόταν να υπηρετεί αισθηματολογικά τον αντικομμουνισμό.Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1983, όταν πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ ήταν ο Βασίλης Μιχαλολιάκος, αποχώρησε οργισμένος από το φεστιβάλ της νεολαίας όταν μια ομάδα ΟΝΝΕδιτών φώναζε «Φέρτε μας τον Σαλαμπάση»(ο τραγουδιστής του σουξέ «Σ’ αγαπάω μ’ ακούς»). Αμέσως μετά προέβη σε μια δήλωσε που έμεινε στην ιστορία. «Είναι νεολαία αναψυκτηρίου». Και φυσικά δεν δίστασε να αποδεχθεί πρόσκληση της νεολαίας του «Ρήγα Φεραίου»(ΚΚΕ εσωτερικού) και μετά το τέλος της συναυλίας να δηλώσει ότι έπαιξε μπροστά σε μια «πολιτισμένη νεολαία».Αυτός ο «δεξιός» Μάνος Χατζιδάκις, που όπως έλεγε συμπεριφερόταν ως μεγαλοαστός, ως καλλιέργεια ήταν ποιητής και ως ιδιοσυγκρασία λαϊκός, δεν άφηνε τα πιστεύω του να πολώνουν τη σκέψη του. Αντιπαρατίθετο σκληρά με την άκρα αριστερά και την άκρα δεξιά, αλλά όταν ήταν απαραίτητη εθνικά η συναίνεση δεν υπάκουε σε «γραμμές».Σε κάποια παρόμοια περίπτωση που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε υποχρεωθεί να πάρει σκληρά μέτρα είχε πει «Καλώς ή κακώς, η παρούσα κυβέρνηση έλαβε μέτρα, και μάλιστα αυστηρά, για να αποτρέψει κατά την κρίση της τη βέβαιη οικονομική καταστροφή του τόπου».Σημείωνε δε ότι πρέπει η κυβέρνηση «να σταματήσει η αμπάριζα της αναλήψεως των ευθυνών και η μεταβίβαση τους από τη μια παράταξη στην άλλη». Γι αυτό και θεωρούσε ότι ενώ είναι απαραίτητη η ομοψυχία, εν τούτοις δεν επιτυγχάνεται «Διότι οι Έλληνες κάποτε, έστω για λίγο, ξυπνούν και μετά ξανακοιμούνται μακαρίως».Για όλα αυτά, αλλά και πολλά περισσότερα που δεν χωρούν σ’ ένα άρθρο, το «βαλς των χαμένων ονείρων» θα συνεχίσει να ακούγεται σε πείσμα του λαϊκισμού και του «τσιφτετελισμού» που έχει μετατρέψει την πολιτική και την πολιτιστική ζωή της χώρας σε «σκυλάδικο».*Ο Χάρης Παυλίδης είναι δημοσιογράφος.ΠΗΓΗ; NEWS247.GR

Η μεγαλύτερη μορφή της άγνοιας είναι όταν κάποιος απορρίπτει κάτι για το οποίο δεν ξέρει τίποτα -Wayne Dyer

Η καταδίκη χωρίς έρευνα είναι το ύψος της άγνοιας -Albert Einstein

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ
Eνημερωτική ομιλία με θέμα: ΟΜΑΔΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ
ΚΑΠΗ Αγίου Θωμά Τανάγρας
Πέμπτη 22 Ιουνίου 2017 και ώρα 19:30

ΟΜΙΛΗΤΕΣ
– Σωτήρης Κουτσομήτρος – Γεωπόνος
  Οφέλη – Κριτήρια – Διαδικασία Αναγνώρισης
– Νίκος Διαμαντίδης – Σύμβουλος Αγροτικής Ανάπτυξης
  Δυνατότητες Χρηματοδότησης

 Ένας αυτοκράτορας, στην Άπω Ανατολή, γερνούσε και καταλάβαινε ότι είχε φτάσει η ώρα να διαλέξει το διάδοχό του. Αντί να διαλέξει έναν από τους βοηθούς του ή ένα από τα παιδιά του, αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό.

 Προσκάλεσε μια μέρα πολλούς νέους του βασιλείου του και τους είπε.
 «Έφτασε η ώρα μου να παραιτηθώ και να διαλέξω τον επόμενο αυτοκράτορα. Έχω αποφασίσει να διαλέξω έναν από σας».
 Οι νέοι ξαφνιάστηκαν! Αλλά ο αυτοκράτορας συνέχισε. «Θα δώσω σήμερα στον καθένα σας ένα σπόρο, έναν πολύ ειδικό σπόρο. 
Θέλω να τον φυτέψετε, να τον ποτίζετε και να ξανάρθετε εδώ μετά από ένα χρόνο από σήμερα με ό,τι έχει φυτρώσει απ’ αυτόν τον ένα σπόρο. Εγώ θα κρίνω τότε τα φυτά που θα φέρετε, κι αυτός, το φυτό του οποίου θα διαλέξω, θα είναι ο επόμενος αυτοκράτορας!»
 Ένα αγόρι που λεγόταν Λίνγκ, ήταν κι αυτός εκεί εκείνη τη μέρα και, όπως όλοι οι άλλοι, πήρε ένα σπόρο. 
Πήγε σπίτι του και γεμάτος ενθουσιασμό διηγήθηκε στη μητέρα του τι συνέβη. Η μητέρα του τον βοήθησε να βρει μια γλάστρα και χώμα, κι αυτός φύτεψε το σπόρο του και τον πότισε προσεχτικά.

 Και κάθε μέρα του άρεσε να τον ποτίζει και να παρακολουθεί αν είχε φυτρώσει. Ύστερα από τρεις εβδομάδες περίπου, μερικοί από τους άλλους νέους άρχισαν να μιλούν για τους σπόρους τους και τα φυτά τους, που είχαν αρχίσει να μεγαλώνουν. 
Ο Λίνγκ παρακολουθούσε το σπόρο του, αλλά τίποτα δεν φύτρωνε. Πέρασαν τρεις εβδομάδες, τέσσερις εβδομάδες, πέντε βδομάδες, κι ακόμα τίποτα. Τώρα όλοι οι άλλοι μιλούσαν μ’ ενθουσιασμό για τα φυτά τους, ο Λίνγκ όμως δεν είχε φυτό και αισθανόταν αποτυχημένος.
 Πέρασαν έξι μήνες κι ακόμα δεν είχε φυτρώσει τίποτα στη γλάστρα του. Άρχισε να πιστεύει ότι είχε σκοτώσει το σπόρο του. Όλοι οι άλλοι είχαν δέντρα και ψηλά φυτά, αλλά αυτός τίποτα.
 Όμως ο Λίνγκ δεν έλεγε τίποτα στους φίλους του. Απλά περίμενε να φυτρώσει ο σπόρος του. Τελικά ο χρόνος πέρασε και ήρθε η μέρα που όλοι οι νέοι του βασιλείου θα πήγαιναν τα φυτά τους στον αυτοκράτορα για επιθεώρηση. Ο Λίνγκ είπε στη μητέρα του ότι δεν ήθελε να πάει με μια άδεια γλάστρα, αλλά αυτή τον συμβούλεψε να πάει.
 Ο Λίνγκ αισθανόταν αδιαθεσία στο στομάχι, αλλά επειδή ήταν έντιμος, παραδέχτηκε ότι η μητέρα του είχε δίκιο κι έφυγε για το παλάτι με την άδεια γλάστρα του. Όταν έφτασε εκεί, έμεινε κατάπληκτος από την ποικιλία των φυτών που είχαν καλλιεργήσει οι άλλοι νέοι. 
Ήταν όμορφα φυτά σε διάφορα σχήματα και μεγέθη. Ο Λίνγκ ακούμπησε την άδεια γλάστρα του στο πάτωμα. 
Πολλοί από τους άλλους άρχισαν να τον περιγελούν. Μερικοί τον λυπήθηκαν και του είπαν: «Δεν πειράζει, προσπάθησες για το καλύτερο». Όταν έφτασε ο αυτοκράτορας, εξέτασε την αίθουσα και χαιρέτησε τους νέους. Ο Λίνγκ προσπάθησε να κρυφτεί στο πίσω μέρος της αίθουσας.

 «Τι μεγάλα φυτά, δέντρα και λουλούδια καλλιεργήσατε!», είπε ο αυτοκράτορας. «Σήμερα ένας από σας θα εκλεγεί ο επόμενος αυτοκράτορας!» Ξαφνικά διέκρινε το Λίνγκ με την άδεια γλάστρα του, στο πίσω μέρος της αίθουσας. Αμέσως διέταξε τους φρουρούς να τον φέρουν μπροστά του. Ο Λίνγκ κατατρόμαξε.
 «Ο αυτοκράτορας γνωρίζει ότι είμαι αποτυχημένος», σκέφτηκε. «Ίσως με σκοτώσει». Ήλθε όμως μπροστά στον αυτοκράτορα, κι αυτός τον ρώτησε πώς λέγεται. «Λέγομαι Λίνγκ» απάντησε. Οι υπόλοιποι άρχισαν να γελούν και να τον κοροϊδεύουν. 
Ο αυτοκράτορας ζήτησε να ηρεμήσουν όλοι. Κοίταξε τον Λίνγκ και κατόπιν ανήγγειλε στο πλήθος:«Ιδού ο νέος σας αυτοκράτορας! Το όνομά του είναι Λίνγκ!»
 Ο Λίνγκ δεν μπορούσε να το πιστέψει! Δεν είχε καταφέρει ούτε το σπόρο του να κάνει να φυτρώσει! Πώς θα μπορούσε να γίνει ο νέος αυτοκράτορας; 
Τότε ο αυτοκράτορας είπε: «Πριν από ένα χρόνο, σαν και σήμερα, έδωσα στον καθένα σας από ένα σπόρο. Σας είπα να τον πάρετε, να τον φυτέψετε, να τον ποτίσετε και να μου τον φέρετε πίσω σήμερα.
 Η αλήθεια είναι ότι έδωσα σε όλους σας βρασμένους σπόρους, που δεν θα φύτρωναν. Όλοι σας, εκτός από τον Λίνγκ, μου φέρατε δέντρα, φυτά και λουλούδια. 
Όταν ανακαλύψατε ότι οι σπόροι δεν θα βλάσταιναν, αντικαταστήσατε το σπόρο που σας έδωσα μ’ έναν άλλο. 
Ο Λίνγκ ήταν ο μόνος που είχε το θάρρος και την εντιμότητα να μου φέρει μια γλάστρα που είχε μέσα το δικό μου σπόρο.
 Γι’ αυτό είναι αυτός που θα γίνει ο νέος αυτοκράτορας!
 Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη.
 Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.
 Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο.
 Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη. 
Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία. 
Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία. 
Αν σπείρεις συγχώρεση, θα θερίσεις συμφιλίωση.
 Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις. 
Αν σπείρεις υπομονή, θα θερίσεις βελτίωση.
 Αν σπείρεις πίστη, θα θερίσεις θαύματα.
 Αν σπείρεις ανεντιμότητα, θα θερίσεις δυσπιστία.
Αν σπείρεις εγωισμό, θα θερίσεις μοναξιά.
 Αν σπείρεις περηφάνια, θα θερίσεις καταστροφή. 
Αν σπείρεις ζήλια, θα θερίσεις ταλαιπωρία. 
Αν σπείρεις οκνηρία, θα θερίσεις στασιμότητα.
 Αν σπείρεις πικρία, θα θερίσεις απομόνωση. 
Αν σπείρεις πλεονεξία, θα θερίσεις απώλεια. 
Αν σπείρεις κακολογία, θα θερίσεις εχθρούς. 
Αν σπείρεις στενοχώριες, θα θερίσεις ρυτίδες.
 Αν σπείρεις αμαρτίες, θα θερίσεις ενοχές. 

Πρόσεχε, λοιπόν, τι σπέρνεις τώρα. Αυτό θα καθορίσει τι θα θερίσεις αύριο. Οι σπόροι που σπέρνεις θα κάνουν τη ζωή χειρότερη ή καλύτερη, τόσο τη δική σου όσο και  αυτών που θα έλθουν μετά. Να είσαι βέβαιος ότι κάποια μέρα θα απολαύσεις τους καρπούς της εντιμότητας και της ακεραιότητάς σου ή θα πληρώσεις για τις εγωιστικές επιλογές που έσπειρες σήμερα.


Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/enas-aftokratoras-gernouse-ke-katalavene-oti-iche-ftasi-ora-na-dialexi-diadocho-tou/

19 Ιουνίου 2017, Σαν σήμερα
1843…. Ο Καρλ Μαρξ έρχεται εις γάμου κοινωνία με την αριστοκρατικής καταγωγής, Τζένι φον Βεστπάλεν. Ο γερμανός φιλόσοφος είναι 25 ετών και η σύζυγός του 29.
1865…. Περίπου δύο χρόνια μετά τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, οι σκλάβοι του Γκάλβεστον του Τέξας, πληροφορούνται για την ελευθερία τους. Από τότε, στις 19 Ιουνίου, στις ΗΠΑ γιορτάζεται η Juneteenth, ως η μέρα απελευθέρωσης των σκλάβων. 
1885…. Φτάνει στο λιμάνι της Νέας Υόρκης το «Άγαλμα της Ελευθερίας», ως δώρο των Γάλλων προς τους Αμερικανούς.
1912…. Στις ΗΠΑ καθιερώνεται η 8ωρη εργασία. 
1919…. Ο Μουσταφά Κεμάλ ιδρύει το Τουρκικό Εθνικιστικό Κογκρέσο στην Άγκυρα και καταγγέλλει το διαμελισμό της Τουρκίας, που αποφασίζεται στις Βερσαλλίες. 
1921…. Στο Παρίσι, οι Σύμμαχοι ζητούν από την Ελλάδα να καθυστερήσει την επίθεση ενάντια στην τουρκική κυβέρνηση του Μουσταφά Κεμάλ. 
1933…. Η Γαλλία προσφέρει πολιτικό άσυλο στο Λέον Τρότσκι.
1943…. Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Στη Γερμανία, ο Πάουλ Γιόζεφ Γκέμπελς ανακοινώνει επίσημα ότι δεν υπάρχουν πια Εβραίοι στο Βερολίνο. 
1953…. Εκτελούνται στην ηλεκτρική καρέκλα στις Ηνωμένες Πολιτείες η Εθελ και ο Τζούλιους Ρόζενμπεργκ για κατασκοπεία υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης. 
1961…. Το πλούσιο σε πετρέλαια Κουβέιτ παύει να είναι προτεκτοράτο της Αγγλίας, εξακολουθεί, όμως, να παίρνει στρατιωτική βοήθεια.
…. Την ίδια μέρα στην Ελλάδα, εγκαινιάζεται το νέο τουριστικό ξενοδοχείο της Πάρνηθας «Μον Παρνές».
1970…. Στην ΕΣΣΔ, προσγειώνονται οι 9 κοσμοναύτες του «Σογιούζ», αφού παρέμειναν στο διάστημα για 17 ημέρες, καταρρίπτοντας κάθε ρεκόρ. 
1992…. Στην Ιρλανδία, το 69% των κατοίκων ψηφίζει σε δημοψήφισμα υπέρ της επικύρωσης της Συνθήκης του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
2000…. Στο πλαίσιο της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Santa Maria da Feira στην Πορτογαλία, η Ελλάδα γίνεται δεκτή ως το δωδέκατο μέλος της ζώνης του ευρώ από την 1η Ιανουαρίου 2001.
Σαν σήμερα το 1623 γεννήθηκε ο γάλλος μαθηματικός, φυσικός και φιλόσοφος, Μπλεζ Πασκάλ, το 1947 ο ινδός συγγραφέας, Σαλμάν Ρουσντί, («Σατανικοί Στίχοι») και το 1954 η αμερικανίδα ηθοποιός, Καθλίν Τέρνερ. Την ίδια μέρα το 1374 πέθανε ο Φραντσέσκο Πετράρκα, εθνικός ποιητής της Ιταλίας, γνωστότερος στην Ελλάδα ως Πετράρχης, το 1937 ο σκοτσέζος συγγραφέας, Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, δημιουργός του «Πίτερ Παν», το 1951 ο ποιητής, Άγγελος Σικελιανός και το 1969 ο μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος, Στρατής Μυριβήλης.
Αναμνήσεις  της ογδόντατριαχρόνης  γιαγιάς Φώτω από τα Σκούρτα : 

Εδώ παιδί μου σε αυτό τον τόπο μεγαλώσαμε ..

Στα ρετσίνια μια ζωή …
Εδώ ξεδιψούσαμε , το πηγάδι αυτό μας έδινε κατακαλόκαιρο κρύο καθαρό νερό 
 τι θυμήθηκα τώρα ….