Eλληνοβρετανός αρθρογράφος:
Η Ευρώπη έχει κόμπλεξ πολιτιστικής κατωτερότητας με την Ελλάδα
Ο Πίτερ Άσπντεν, αρθρογράφος των Financial Times,σε πρόσφατο άρθρο του επισημαίνει το «χρέος» της Ευρώπης προς τη χώρα μας.Στη στήλη του, ο Άσπντεν υπενθυμίζει στους αναγνώστες ότι έχει και ελληνικό αίμα στις φλέβες του- από την πλευρά της μητέρας του- πριν προχωρήσει στην ανάλυσή του.Οπως σημειώνει, τις τελευταίες ημέρες παρακολούθησε τα όσα συνέβησαν μετά από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και τις διαπραγματεύσεις για το ελληνικό χρέος.«Αυτό που μου έκανε όμως εντύπωση ήταν το επίπεδο του σαρκασμού και της απερίφραστης εχθρότητας που διακατέχει αυτή τη συζήτηση», σημειώνει ο Ασπντεν.«Οι Ελληνες είναι τεμπέληδες, ανίκανοι, διεφθαρμένοι. Τους αξίζει να υποστούν τις συνέπειες της ανεπάρκειάς τους. Προτιμούν να χορεύουν αντί να δουλεύουν, να κοιμούνται αντί να ξυπνούν. Θα πρέπει να τους εγκαταλείψουμε. Δεν μπορούν να φροντίσουν τους εαυτούς τους ή τον πολιτισμό τους. Αν δεν είχε λεηλατήσει ο Λόρδος Ελγιν τα γλυπτά του Παρθενώνα, είπε ένας διακεκριμένος Βρετανός πολιτικός αναλυτής πρόσφατα, πιθανότατα θα είχαν καταλήξει σε βάση σε κάπου που φτιάχνουν κεμπάμπ», γράφει ο Ασπντεν, που τα αποδίδει όλα αυτά σε ένα βαθύ κόμπλεξ πολιτιστικής κατωτερότητας.«Είναι προφανής μία μνησικακία γιατί η Ελλάδα δημιουργούσε την ευρωπαϊκή κουλτούρα την εποχή που οι σκανδιναβικές φυλές χτυπούσαν η μία την άλλη με ρόπαλα στο κεφάλι. Μία οργισμένη πικρία ότι τα πιο σημαντικά πολιτιστικά κινήματα της Ευρώπης- η Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός- είναι κάτι παραπάνω από εξέλιξη όσων εφευρέθηκαν και συζητήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια στα σοκάκια της Αθήνας», τονίζει ο Βρετανός αρθρογράφος.Οσο για το επιχείρημα ότι όλα αυτά συνέβησαν πριν από πολύ καιρό και στο ερώτημα για το τι ισχύει για τη σύγχρονη Ελλάδα, σημειώνει ότι η Ευρώπη είναι δούλος και του σημερινού τρόπου ζωής των Ελλήνων, κάνοντας αναφορά στα όσα προέβαλαν ταινίες όπως το «Mamma Mia», το «Ποτέ την Κυριακή» και ο «Ζορμπάς».
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αυξήσετε την αξία ενός προϊόντος και να το μετατρέψετε σε μια μάρκα με μεγάλη ζήτηση που μπορεί να πουληθεί σε εξωφρενικές τιμές στην αγορά.Η συσκευασία και η εύκολη διανομή είναι δύο στρατηγικές που έρχονται γρήγορα στο νου. Το πόσιμο νερό, για παράδειγμα, διατίθεται συνήθως δωρεάν όταν καταναλώνεται από την πηγή. Αλλά μπορεί να πουληθεί για μερικά δολάρια την φιάλη, όταν εμφιαλωθεί από μια γνωστή εταιρεία όπως η Coca Cola και πουληθεί παγωμένο σε σημεία πώλησης όπως οι σιδηροδρομικοί σταθμοί και οι σχολικές καφετέριες. Η άμμος μπορεί να συλλεχθεί δωρεάν στις παραλίες, αλλά μπορεί επίσης να πουληθεί για λίγα δολάρια σε καταστήματα λιανικής πώλησης όπως τα Home Depot και Lowes για κατασκευαστικές και άλλες χρήσεις.Έπειτα, υπάρχει το ελαιόλαδο που πωλείται χύμα περίπου στα 5 δολάρια το λίτρο από τα εργοστάσια παραγωγής ελαιόλαδου. Μπορεί όμως να πουληθεί έως και 150 δολάρια το λίτρο, σε μια ωραία συσκευασία σε δημοφιλή σημεία, αρκεί μόνο να έχει πιστοποιηθεί ότι περιέχει τις σωστές φαινόλες – χημικές ενώσεις, οι οποίες σύμφωνα με έρευνα της ΕΕ περιέχουν προστατευτικές ιδιότητες για την υγεία.Οι φαινόλες προστατεύουν από την οξείδωση των λιπιδίων του αίματος. Αυτό σημαίνει ότι η καθημερινή κατανάλωση ελαιολάδου με πιστοποιημένα οφέλη για την υγεία, μπορεί να προστατέψει από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό επεισόδιο, ειδικά όταν το ελαιόλαδο καταναλώνεται ωμό. “Το λάδι είναι καλύτερο όταν χρησιμοποιείται ωμό. Όταν το προσθέτουμε σε σαλάτες ή μαγειρεμένα φαγητά, λίγο πριν το σερβίρισμα”, υποστηρίζει η σεφ Sabena Katsabouri.”Το μυστικό για την δημιουργία ενός επιτυχημένου brand είναι να συνδυάσουμε τα πλεονεκτήματα ενός προϊόντος και να τα ενσωματώσουμε στο εμπορικό σήμα”, σημειώνει ο Έλληνας brand expert, Αντώνης Κελέσης.”Το μυστικό είναι να τονωθεί το ανταγωνιστικό πνεύμα και να τεθούν σαφείς κανόνες για την κατάταξη των ελαιολάδων”, προσθέτει η Δρ. Ελένη Μέλλιου του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.Προχωρώντας αυτή την έρευνα ένα βήμα μπροστά, η Δρ. Μέλλιου μαζί με άλλους ερευνητές ανέπτυξαν μια μέθοδο που μετρά σε λίγα δευτερόλεπτα την ποσότητα αυτών των ενώσεων, καθιστώντας δυνατή την ταξινόμηση του ελαιόλαδου σε διαφορετικές κατηγορίες.Αυτή η ταξινόμηση κατατάσσει το ελαιόλαδο όχι με βάση υποκειμενικά χαρακτηριστικά, όπως είναι η γεύση, αλλά με βάση πιο αντικειμενικά στοιχεία, όπως το υγιεινό περιεχόμενό του. Όσο υψηλότερο είναι αυτό το περιεχόμενο, τόσο μεγαλύτερη είναι η προστασία που παρέχει και φυσικά η τιμή.Επιπλέον, εντάσσει το ελαιόλαδο σε ένα άλλο τμήμα της αγοράς – στα υγιεινά προϊόντα. Οι καταναλωτές είναι πρόθυμοι να πληρώσουν πολλά χρήματα για κάτι που δεν είναι μόνο νόστιμο, αλλά τους βοηθά να είναι πιο υγιείς. 
