Τρεις Εκκλησίες στο Λυβικο πέλαγος
Σαν σήμερα ………
Μάνα έφυγε η σφαγή; 25η Αυγούστου 1898
Από τας 1000-1200 χριστιανικάς ψυχάς, όπου ευρίσκοντο εντός της πόλεως, μόνον 358 ως φαίνεται εσώθησαν. Οι λοιποί εύρον θάνατον μαρτυρικόν. Ολη η κινητή περιουσία των χριστιανών διηρπάγη και μέγας αριθμός οικιών και καταστημάτων παρεδόθησαν εις τας φλόγας.
Tα γεγονότα της μεγάλης σφαγής του Ηράκλειου εκείνο το μεσημέρι της 25η Αυγούστου 1898 μας είναι ήδη γνωστά.
Δεν τέλειωσαν όμως όλα εκείνη την ημέρα. Στην πραγματικότητα η ιστορία που γράφτηκε με ολόχρυσα γράμματα εκείνη την ανεπανάληπτη στιγμή δεν άφησε ασυγκίνητο κανέναν … Τις επόμενες ημέρες θα γίνει η σύλληψη και η καταδίκη σε θάνατο 18 Tουρκοκρητικών ή καλύτερα βασιβουζούκων. Οι υπόλοιποι από τους 83 που είχαν συλληφθεί καταδικάστηκαν σε φυλακίσεις ή απελάθηκαν. Τρεις απ’αυτούς καταδικάστηκαν λίγο αργότερα σε θάνατο με απαγχονισμό, για αντιστάθμισμα προφανώς του ολοκαυτώματος των Χριστιανών.Τα πτώματα των Τούρκων παρέμεναν στις αγχόνες και σε κοινή θέα για τρία μερόνυχτα.
Η Εκτελεστική Επιτροπή με ανακοίνωσή της προς το χριστιανικό λαό της Κρήτης, στις 30 Αυγούστου 1898, γράφει:
“Εγνωστοποιήσαμεν δια δυο προηγουμένων εγκυκλίων εις τον λαόν ό,τι ήτο τότε γνωστόν δια τα συμβάντα του Ηρακλείου. Δυστυχώς αι έκτοτε ειδήσεις παριστώσιν ακόμη μεγαλυτέραν την καταστροφήν. Από τας 1000-1200 χριστιανικάς ψυχάς, όπου ευρίσκοντο εντός της πόλεως, μόνον 358 ως φαίνεται εσώθησαν. Οι λοιποί εύρον θάνατον μαρτυρικόν. Ολη η κινητή περιουσία των χριστιανών διηρπάγη και μέγας αριθμός οικιών και καταστημάτων παρεδόθησαν εις τας φλόγας. Την στιγμήν αυτήν ουδέ εις χριστιανός ευρίσκεται εις το Ηράκλειον. Μόνο 300 περίπου Ευρωπαίοι στρατιώται κρατούν μιαν γωνίαν του φρουρίου. Η πόλις είναι παραδεδομένη εις την διάθεσιν του όχλου και των Τούρκων στρατιωτών, από τους οποίους πολλοί καθώς εβεβαιώθην επυροβόλουν και κατά των Αγγλων, απεγύμνωναν τα θύματα και ελάμβανον μέρος εις την διαρπαγήν…”.
Ο Νίκος Καζαντζάκης περιγράφοντας μία από τις σφαγές του Μεγάλου Κάστρου γράφει:“…Το Μεγάλο Κάστρο είχε τέσσερις καστρόπορτες. Kάθε ηλιοβασίλεμα οι Τούρκοι τις κλείδωναν και κανένας δεν μπορούσε πια, όλη τη νύχτα, μήτε να μπει μήτε να βγεί οι λιγοστοί χριστιανοί που ήταν μέσα, έπεφταν έτσι στη φάκα· σαν έβγαινε πάλι ο ήλιος, άνοιγαν. Μπορούσαν λοιπόν οι Τούρκοι τη νύχτα, όσο ήταν διπλοκλειδωμένες οι καστρόπορτες, να κάμουν σφαγή γιατί μέσα στην πολιτεία οι Τούρκοι ήταν πιο πολλοί, κι είχαν και το τούρκικο ασκέρι.Τότε, ύστερα από λίγες μέρες, ήταν που έζησα την πρώτη σφαγή…Καθόμασταν διπλομανταλωμένοι μέσα στο σπίτι, ο ένας κολλημένος με τον άλλο, η μάνα μου, η αδερφή μου κι εγώ. Γροικούσαμε να περνούν απόξω από την πόρτα μας ξεφρενιασμένοι οι Τούρκοι, να βλαστημούν, να φοβερίζουν, να σπάζουν τις πόρτες και να σφάζουν τους χριστιανούς. Ακούγαμε τις φωνές και το ρόχο των λαβωμένων, τα σκυλιά που γαύγιζαν και μια βουή στον αέρα, σα να γίνουνταν σεισμός. Ο κύρης, πίσω από την πόρτα, με γεμάτο το ντουφέκι, περίμενε, κρατούσε, θυμούμαι, μια μακρουλή πέτρα, “ακόνι” το’λεγε κι ακόνιζε ένα μακρύ μαυρομάνικο μαχαίρι. Περιμέναμε. Μας είχε πει: “Αν σπάσουν την πόρτα οι Τούρκοι και μπούνε μέσα, θα σας σφάξω πρώτα, να μην πέσετε στα χέρια τους”. Κι ήμασταν σύμφωνοι όλοι, η μάνα μου, η αδερφή μου κι εγώ, και περιμέναμε…Έτσι πέρασε η νύχτα, ξημέρωσε, έπεσε η βουή, ο θάνατος αλάργαρε. Ανοίξαμε με προσοχή την πόρτα, προβάλαμε έξω το κεφάλι, μερικές γειτόνισσες είχαν κρυφανοίξει δειλά το παράθυρο, κι ερευνούσαν το δρόμο…– Μάνα, ρώτησα, έφυγε η σφαγή;Η μάνα τρόμαξε.– Σώπα, μου αποκρίθηκε, σώπα παιδί μου, μη μελετάς τ’όνομά της! Μπορεί να σε ακούσει και να ξαναγυρίσει.Έγραψα τη λέξη “σφαγή”, και σηκώθηκε η τρίχα μου, γιατί η λέξη αυτή, τότε που ήμουν παιδί, δεν ήταν πέντε γράμματα της αλφαβήτας, κολλημένα το ένα πλάι στο άλλο, ήταν βουή μεγάλη, και πόδια που κλωτσούσαν τις πόρτες, και πρόσωπα φριχτά, που κρατούσαν ανάμεσα στα δόντια τους ένα μαχαίρι, κι ολούθε στη γειτονιά γυναίκες που σκλήριζαν κι άντρες που πίσω από τις πόρτες, γονατιστοί, γέμιζαν το ντουφέκι. Και μερικές άλλες λέξεις, για μας που ζούσαμε παιδιά την εποχή εκείνη στην Κρήτη, στάζουν αίμα πολύ, και δάκρυο, κι απάνω τους είναι σταυρωμένος αλάκερος λαός, οι λέξες: ελευτερία, Αι Μηνάς, Χριστός, επανάσταση…”.
Στην εφημερίδα “Εστία” και συγκεκριμένα στο φύλλο της με ημερομηνία 31- 8-1898, ύστερα από έκκλησή της σε προηγούμενα φύλλα της , προς τον αθηναϊκό λαό για βοήθεια στους ανθρώπους που υπέφεραν και είτε είχαν φύγει από την Κρήτη είτε βρίσκονταν ακόμα στην πόλη του Ηράκλειου γράφεται σχετικά:
“Η επίκλησις της “Εστίας” υπέρ του πένθους των άτυχων προσφύγων του Ηρακλείου, ευρίσκει καθ’ημέραν και πλειοτέραν ηχώ εις τας ψυχάς των ευαισθήτων και των φιλανθρώπων.Σήμερον άλλη διακεκριμένη δέσποινα της πόλεώς μας, η κα Ελμίνα Νάζου, προσελθούσα εις τα γραφεία μας προσέφερε ύφασμα πένθιμον, δια τας χήρας και τα ορφανά, εζήτησε δε και πληροφορίας περί άλλων αναγκών των προσφύγων.
***
ΠΗΓΕΣ: Εφημερίδα Εστία, 31-8-1898 , Εφημερίδα Πατρίς , heraklion.gr , cretalive.gΑντικλείδι , http://antikleidi.com
Το ανάκτορο της Κνωσού
Πανηγύρισε η Ιερά Μονή Ιερουσαλήμ (ΦΩΤΟ)
Η Ιερά Μονή Ιερουσαλήμ, είναι, μετά την Ιερά Μονή Οσίου Λουκά, η αρχαιότερη σήμερα σωζόμενη Μονή της Βοιωτίας, η οποία αριθμεί 10 αιώνες ζωής. Η Μονή χτίστηκε το 1088, και αποτελεί ένα από τα πολλά μοναστήρια της πατρίδος μας, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821.
Οπως γράφει σε ανακοίνωση η Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας: «Η Μονή εορτάζει την 23η Αυγούστου, την Απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η πανήγυρη της οποίας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πανηγύρια του καλοκαιριού στη Βοιωτία, όπου κάθε χρόνο πλήθος ευλαβών πιστών προσέρχονται για να τιμήσουν την Μητέρα του ενανθρωπήσαντος Χριστού.Έτσι και φέτος την παραμονή της εορτής, Τρίτη 22 Αυγούστου 2017, μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα και την γαλήνη του ελατόφυτου μοναστηριού τελέστηκε Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός και λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας πέριξ της Μονής, με την συμμετοχή ιερέων της ευρύτερης περιοχής και πολυάριθμων πιστών, που κατέκλυσαν κάθε σπιθαμή του Μοναστηριού. Το θείο λόγο μετά τον Εσπερινό κήρυξε ο πανοσ. Aρχιμανδρίτης π. Αλέξιος Σαμαρτζής.Την 11η βραδυνή τελέσθηκε Ιερά Αγρυπνία, στην οποία συμμετείχαν πολλοί πιστοί.Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, Τετάρτη 23 Αυγούστου, τελέσθηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου. Ο Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος στο κήρυγμα αναφέρθηκε στο πρόσωπο της Παναγίας, την οποία τιμά το ανθρώπινο γένος, αφού η Παναγία ήρε την αρά της Εύας και έγινε η δεύτερη Εύα, αφού δέχτηκε να σαρκωθεί μέσα της ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο Χριστός, ο οποίος μας έσωσε από την αμαρτία και τον θάνατο. Η Παναγία μάς δείχνει τον δρόμο της σωτηρίας. Τέλος, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε σε όλους Χρόνια Πολλά και οι πρεσβείες της Παναγίας να συνοδεύουν όλους. Επίσης, ευχήθηκε στην Καθηγουμένη της Μονής Γερόντισσα Ξένη και την αδελφή Ιερουσαλήμ υγεία και δύναμη και η ευχή της μακαριστής Γερόντισσας Χριστοδούλης να τις συνοδεύει όπως και όλους όσοι βοηθάνε και στηρίζουν τη Μονή».
Πρωινό στο central Ηράκλειο
Ηράκλειο του Αγίου Τίτου σήμερα !!
4ος όμιλοςΓιουβέντους
Μπαρτσελόνα
Ολυμπιακός
Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Φορολογική κόπωση και εσωτερική στάση πληρωμών συνθέτουν την εκτέλεση του Προϋπολογισμού
Η εικόνα εκτέλεσης του Προϋπολογισμού αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό την τραγική καθημερινότητα που βιώνουν οι Έλληνες πολίτες.
Τρία είναι τα βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα:
Πρώτον, η φορολογική «κόπωση» λόγω εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών.
Δεύτερον, η εσωτερική στάση πληρωμών του Κράτους.
Τρίτον, η υπεραπόδοση εσόδων εκεί που επιβάλλονται αναγκαστικά μέτρα είσπραξης.
Ειδικότερα, τα έσοδα προ επιστροφών φόρων, ιδίως τα φορολογικά έσοδα, διαμορφώνονται σε χαμηλότερο επίπεδο από την περυσινή χρονιά, παρά την επιβολή πρόσθετων φόρων εφέτος.
Η εικόνα, σε πολλές κατηγορίες εσόδων, είναι εξαιρετικά ανησυχητική το μήνα Ιούλιο.
Ιδίως σε ότι αφορά τον φόρο εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων, ο οποίος διαμορφώθηκε περίπου 400.00.000 ευρώ κάτω από τον στόχο.
Επίσης, στο σκέλος των δαπανών, η Κυβέρνηση επιβάλλει «αυστηρή δίαιτα» σε ευαίσθητους τομείς, όπως είναι η κοινωνική προστασία, οι δαπάνες περίθαλψης και οι επιχορηγήσεις των νοσοκομείων.
Οι πομφόλυγες για δήθεν κοινωνική ευαισθησία έχουν «πάει προ πολλού περίπατο».
Και φυσικά, δυστυχώς για ακόμη έναν μήνα, σημαντική υστέρηση παρατηρείται και στις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, οι οποίες διαμορφώνονται 32% – 35% χαμηλότερα τόσο από το στόχο όσο και από την περσινή χρονιά.
Δαπάνες με υψηλό αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή, αναγκαίες για την ανάταξη της οικονομίας. Η αλλαγή οικονομικής πολιτικής έχει καταστεί αναγκαία και επείγουσα.
Η εμπροσθοβαρής υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών και η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, είναι επιβεβλημένες πολιτικές.
Ο Σήφακας από τον Χάρακα γαμπρός στο Μεσοχωριό !!
Το θέατρο του λόγγου έτοιμο !!!
| Ημερομηνία εορτής: |  |
|
| Τύπος εορτής: |
Με βάση το Πάσχα. |
|
| Άγιοι που εορτάζουν: Ζωοδοχος Πηγη |
||
|
Βιογραφία
Με το όνομα Ζωοδόχος Πηγή
του Μπαλουκλί ή Παναγία η
Μπαλουκλιώτισσα φέρεται
ιερό χριστιανικό αγίασμα που
βρίσκεται στη
Κωνσταντινούπολη
έξω από τη δυτική πύλη της
Σηλυβρίας, όπου υπήρχαν
τα λεγόμενα “παλάτια των
πηγών” στα οποία οι
Βυζαντινοί Αυτοκράτορες
παραθέριζαν την Άνοιξη.
Πήρε την ονομασία του από
το τουρκικό όνομα Balık
(= ψάρι) και περιλαμβάνει
το μοναστήρι, την εκκλησία
και το αγίασμα.
Για την αποκάλυψη του
Αγιάσματος υπάρχουν δυο
εκδοχές:
α) Η πρώτη, που εξιστορεί
ο Νικηφόρος Κάλλιστος
αναφέρει ότι: Ο μετέπειτα
Αυτοκράτορας Λέων ο
Θράξ ή Λέων ο Μέγας
(457 – 474 μ.Χ.), όταν
ερχόταν ως απλός
στρατιώτης στην
Κωνσταντινούπολη,
συνάντησε στη Χρυσή
Πύλη έναν τυφλό που
του ζήτησε νερό.
Ψάχνοντας γιά νερό,
μιά φωνή του υπέδειξε την
πηγή. Πίνοντας ο τυφλός και
ερχόμενο το λασπώδες νερό
στα μάτια του θεραπεύτηκε.
Όταν αργότερα έγινε
Αυτοκράτορας, του είπε η
προφητική φωνή, πως θα
έπρεπε να χτίσει δίπλα
στην πηγή μια Εκκλησία.
Πράγματι ο Λέων έκτισε
μια μεγαλοπρεπή εκκλησία
προς τιμή της Θεοτόκου
στο χώρο εκείνο, τον οποίο
και ονόμασε «Πηγή».
Ο Κάλλιστος περιγράφει τη
μεγάλη αυτή Εκκλησία με
πολλές λεπτομέρειες, αν
και η περιγραφή ταιριάζει
περισσότερο στό οικοδόμημα
του Ιουστινιανού. Ιστορικά
πάντως είναι εξακριβωμένο,
ότι το 536 μ.Χ. στη Σύνοδο
της Κωνσταντινουπόλεως,
υπό τον Πατριάρχη Μηνά
536 – 552 μ.Χ.), λαμβάνει
μέρος και ο Ζήνων,
ηγούμενος «του Οίκου της
αγίας ενδόξου Παρθένου
και Θεοτόκου Μαρίας εν τη
Πηγή».
β) Η δεύτερη, που εξιστορεί ο
ιστορικός Προκόπιος,
τοποθετείται στις αρχές του
6ου αιώνα και αναφέρεται
στον Ιουστινιανό.
Ο Ιουστινιανός κυνηγούσε
σ’ ένα θαυμάσιο τοπίο με
πολύ πράσινο, νερά καί
δένδρα. Εκεί, σαν σε όραμα,
είδε ένα μικρό παρεκκλήσι,
πλήθος λαού και έναν ιερέα
μπροστά σέ μιά πηγή.
«Είναι η πηγή των θαυμάτων» του είπαν. Και έχτισε εκεί μοναστήρι με
υλικά που περίσσεψαν από
την Αγιά Σοφιά. Ο Ι. Κεδρηνός
αναφέρει ότι χτίστηκε το 560
μ.Χ.
Γράφοντας τον 14ο αι. μ.Χ. για το αγίασμα της Πηγής ο Νικηφόρος Κάλλιστος παραθέτει, από διάφορες πηγές, ένα κατάλογο 63 θαυμάτων, από τα οποία τα 15 φθάνουν ως την εποχή του.
Σήμερα στην αυλή της Ζωοδόχου Πηγής βρίσκονται οι τάφοι των Οικουμενικών Πατριαρχών. Το δε αγίασμα βρίσκεται στον υπόγειο Ναό και αποτελείται από μαρμαρόκτιστη πηγή, το νερό της οποίας θεωρείται αγιασμένο. Απ’ εδώ διαδόθηκε ο τύπος της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο. Είναι αξιοσημείωτο ότι ψηφιδωτή παράσταση της εικόνας σώζεται στον εσωνάρθηκα της Μονής της Χώρας.
Σε ανάμνηση των εγκαινίων του Ναού από τον Αυτοκράτορα Λέοντα η Εκκλησία καθιέρωσε την κατ΄ έτος εορτή της Ζωοδόχου Πηγής, την Παρασκευή της Διακαινήσίμου Εβδομάδας.
Ο Ναός αυτός έμεινε γνωστός στην ιστορία ως το αγίασμα του «Μπαλουκλί». «Μπαλούκ» στα τουρκικά σημαίνει ψάρι και η παράδοση μας λέει πως εκεί δίπλα στο αγίασμα, στις 23 Μαΐου 1453 μ.Χ. ένας καλόγερος τηγάνιζε ψάρια, όταν κάποιος του έφερε την είδηση πως πήραν την Πόλη οι Τούρκοι. Ο καλόγερος απάντησε πως μόνο αν τα ψάρια που τηγάνιζε έφευγαν απ΄ το τηγάνι και έπεφταν μέσα στο αγίασμα θα πίστευε ότι έγινε κάτι τέτοιο. Και πραγματικά τα ψάρια ζωντάνεψαν και έπεσαν μέσα στην πηγή του αγιάσματος. Μέχρι σήμερα δε, μέσα στην δεξαμενή της Ζωοδόχου Πηγής διατηρούνται επτά ψάρια και μάλιστα σαν να είναι μισοτηγανισμένα απ΄ την μια πλευρά.
Το Μπαλουκλί (Τα ψάρια της Ζωοδόχου Πηγής),
ποίημα του Γεώργιου Βιζυηνού
Σαράντα μέρες πολεμά ο Μωχαμέτ να πάρη
την Πόλη την μεγάλη.
Σαράντα μέρες έκαμεν ο ‘γούμενος το ψάρι
στα χείλη του να βάλη.
Απ’ τες σαράντα κι ύστερα, πεθύμησε να φάγη
τηγανισμένο ψάρι.
– Αν μας φυλάγ’ η Παναγιά καθώς μας’ε φυλάγει,
την Πόλη ποιος θα πάρη;
Ρίχτει τα δίχτυα στον γιαλό, τρία ψαράκια πιάνει,
– Θεός να τα βλογήση!
Το λάδι βάλλει στην φωτιά μες στ’ αργυρό τηγάνι,
για να τα τηγανίση.
Τα τηγανίζ’ από την μια, και πά’ να τα γυρίση
κι από το άλλο μέρος.
Ο παραγιός του βιαστικά πετά να του μιλήση,
και τάχασεν ο γέρος!
– Μην τηγανίζης, γέροντα, και μόσχισε το ψάρι
στην Πόλη την μεγάλη!
Την Πόλη την εξακουστή οι Τούρκοι έχουν πάρει,
μας κόβουν το κεφάλι!
– Στην Πόλη Τούρκου δεν πατούν κι Αγαρηνού ποδάρια!
Με φαίνεται σαν ψεύμα!
Μ’ αν είν’ αλήθεια το κακό, να σηκωθούν τα ψάρια
να πέσουν μες στο ρεύμα!
Ακόμ’ ο λόγος βάσταγε, τα ψάρι’ απ’ το τηγάνι,
την μια μεριά ψημένα,
πηδήξανε κι επέσανε στης λίμνης την λεκάνη,
γερά, ζωντανεμένα.
Ακόμ’ ώς τώρα πλέουνε, κόκκιν’ από το μέρος,
όπου τα είχε ψήσει.
Φυλάγουν το Βυζάντιο ν’ αναστηθή κι ο γέρος
να τ’ αποτηγανίση.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ήχος α’.
Ο ναός σου Θεοτόκε ανεδείχθη παράδεισος, ως ποταμούς αειζώους αναβλύζων ιάματα ώ προσερχόμενοι πιστώς, ως Ζωοδόχου εκ Πηγής, ρώσιν αντλούμεν, και ζωήν την αιώνιον, πρεσβεύεις γαρ συ τω εκ σου τεχθέντι, Σωτήρι Χριστώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος πλ. ἀ’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Η αναβλύζουσα Θειον ύδωρ αθάνατον, η προχέουσα ρείθρα ζωής αέναα· τοις προστρέχουσι πιστώς τη Ζωοδόχο σου Πηγή και ταύτα αρυoμένοι, βραβεύεις νυν τε παρθένε ρώσιν και θεραπείαν, και συμφορών απολύτρωσιν.
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ Ὑπερμάχῳ.
Ἐξ ἀκενώτου σου Πηγῆς Θεοχαρίτωτε, ἐπιβραβεύεις μοι πηγάζουσα τὰ νάματα, ἀενάως τῆς σῆς χάριτος ὑπὲρ λόγον· τὸν γὰρ Λόγον ὡς τεκοῦσα ὑπὲρ ἔννοιαν, ἱκετεύω σε δροσίζειν με σῇ χάριτι, ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε ὕδωρ σωτήριον.
Μεγαλυνάριον
Ύδωρ το ζωήρυτον της Πηγής, μάννα το προχέον, τον αθάνατον δροσισμόν το νέκταρ το Θείον την ξένην άμβροσίαν το μέλι το εκ πέτρας, πίστει τιμήσωμεν.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1928 Μαρία Ν Λουμπάκη
