Νιόνιος, Καλλιμάρμαρο
Νάξος: Ο τιμοκατάλογος της ταβέρνας που κάνει τον γύρο του Διαδικτύου
Πριν από μερικές ημέρες ο ερευνητής και αναλυτής στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Λονδίνου, Κρίστιαν Χέντερσον, επισκέφτηκε τη Νάξο. Eκτός από τις όμορφες παραλίες και τα τοπικά εδέσματα, το ενδιαφέρον του «έκλεψε» ο κατάλογος μιας ταβέρνας στο Καστράκι.
Ο Χέντερσον αποφάσισε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς του φίλους τα όσα διάβασε στο πίσω μέρος του καταλόγου της ελληνικής ταβέρνας και τα οποία, όπως φαίνεται, του έκαναν εντύπωση.
«Το μήνυμα στο πίσω μέρος του καταλόγου μιας ταβέρνας στη Νάξο», ήταν το σχόλιο με το οποίο συνόδευσε την φωτογραφία την οποία «ανέβασε» στο Twitter, χρησιμοποιώντας τα hashtag #Greece #Naxos.
Ο Χέντερσον αποφάσισε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς του φίλους τα όσα διάβασε στο πίσω μέρος του καταλόγου της ελληνικής ταβέρνας και τα οποία, όπως φαίνεται, του έκαναν εντύπωση.
«Το μήνυμα στο πίσω μέρος του καταλόγου μιας ταβέρνας στη Νάξο», ήταν το σχόλιο με το οποίο συνόδευσε την φωτογραφία την οποία «ανέβασε» στο Twitter, χρησιμοποιώντας τα hashtag #Greece #Naxos.
Τι έγραφε ο κατάλογος:
«Ο καταναλωτής πρέπει επίσης να γνωρίζει ότι τα χρήματα που η ελληνική κυβέρνηση λαμβάνει από το φορολογικό σύστημα δίνεται στις τράπεζες για να πληρώσουν ένα χρέος που οι ίδιες δημιούργησαν μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο…
Πληρώνουμε φόρους για να ζούμε στην φτώχεια και τη ανεργία, παρακολουθώντας την κατάρρευση της δημόσιας εκπαίδευσης και του συστήματος υγείας.
Η βρώμικη δουλειά γίνεται από τους πολιτικούς οι οποίοι συμμορφώνονται υπάκουα στις πολιτικές των πλούσιων και ισχυρών.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι και οι θεσμοί οι οποίοι έχουν δημιουργήσει αυτό που αποκαλούν “οικονομική κρίση” απαιτούν από εμάς να είμαστε νομοταγείς και να πληρώνουμε τους φόρους μας».
«Ο καταναλωτής πρέπει επίσης να γνωρίζει ότι τα χρήματα που η ελληνική κυβέρνηση λαμβάνει από το φορολογικό σύστημα δίνεται στις τράπεζες για να πληρώσουν ένα χρέος που οι ίδιες δημιούργησαν μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο…
Πληρώνουμε φόρους για να ζούμε στην φτώχεια και τη ανεργία, παρακολουθώντας την κατάρρευση της δημόσιας εκπαίδευσης και του συστήματος υγείας.
Η βρώμικη δουλειά γίνεται από τους πολιτικούς οι οποίοι συμμορφώνονται υπάκουα στις πολιτικές των πλούσιων και ισχυρών.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι και οι θεσμοί οι οποίοι έχουν δημιουργήσει αυτό που αποκαλούν “οικονομική κρίση” απαιτούν από εμάς να είμαστε νομοταγείς και να πληρώνουμε τους φόρους μας».
Δημήτρης Ρηγόπουλος
Οι άγνωστοι ήρωες της Πάρνηθας
ΠΟΛΙΤΙΚΗ 11.07.2017 : 20:04
Η ζωή είναι γεμάτη από μικρές νίκες και από μικρές ήττες. Ετσι όπως πριν από σχεδόν ένα μήνα θυμηθήκαμε τον ανέλπιστο θρίαμβο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μπάσκετ του 1987, έτσι αυτό το καλοκαίρι είμαστε υποχρεωμένοι να θυμηθούμε τη «μαύρη» επέτειο των 10 χρόνων από τις καταστροφικές πυρκαγιές της Πάρνηθας (Ιούνιος 2007) και της Πελοποννήσου (Αύγουστος 2007).Επί δέκα χρόνια αρνιόμουν να επισκεφθώ το καμένο τμήμα της Πάρνηθας. Μόνο πριν από λίγα χρόνια είχα άθελά μου αντικρίσει το μέγεθος της καταστροφής από το αεροπλάνο κατά τη διάρκεια μιας απογείωσης από τα Σπάτα.
Τελικά, φέτος το τόλμησα με την ελπίδα ότι το πέρασμα του χρόνου θα είχε απαλύνει τις πιο οδυνηρές όψεις του καμένου βουνού.Οχι, η (βορειο-κεντρική) Πάρνηθα δεν έχει προλάβει να πρασινίσει ξανά. Κι αυτό γιατί ένα μεγάλο κομμάτι των «καμένων» απλώνεται στο ελατόδασος και με τα έλατα δεν έχουμε φυσική αναγέννηση όπως με τα πεύκα. Αλλά στα δέκα αυτά χρόνια έχει γίνει πραγματικά σπουδαία δουλειά, με την έκταση της αναδασωμένης να αριθμεί σχεδόν 400.000 δέντρα (έλατα, μαυρόπευκα, δρύες). Πρόκειται για μια εξαιρετικά περίπλοκη και επίπονη διαδικασία, αλλά ευτυχώς τα πράγματα πηγαίνουν καλά. Τα μικροσκοπικά έλατα είναι εκεί, αλλά ακόμα δεν μπορούμε να τα δούμε τόσο εύκολα. Αντίθετα με τα συνομήλικά τους πεύκα, που κάνουν πολύ πιο έντονη την παρουσία τους «πρασινίζοντας» τις τυχερές πλαγιές που τα «μεγαλώνουν».Την ίδια στιγμή η καταστροφή του 2007 κινητοποίησε μεγάλο αριθμό εθελοντών, δωρητών, οργανώσεων, με αποτέλεσμα σήμερα το αλώβητο μέρος του βουνού (που είναι ευτυχώς και το μεγαλύτερο) να εμφανίζεται πολύ καλύτερα θωρακισμένο σε σχέση με δέκα χρόνια πριν… Αντίστοιχη αφύπνιση παρατηρείται και με άλλα βουνά της Αττικής και όχι μόνο. Την ώρα που πολλοί από εμάς γυρίζουμε το βράδυ αποκαμωμένοι στα σπίτια μας, δεκάδες εθελοντές όλων των ηλικιών ανεβαίνουν στα πυροφυλάκια της Πάρνηθας, της Πεντέλης και του Υμηττού.Σε αυτούς τους ανθρώπους αλλά και σε πολλούς ακόμα δασοπόνους, δασολόγους, περιβαλλοντολόγους, δασεργάτες οφείλεται το μικρό θαύμα της Πάρνηθας, που συντελείται αθόρυβα για να παραδοθεί στις επόμενες γενιές όπως παραδόθηκε και σε εμάς αυτό το καταπληκτικό βουνό της Αττικής από τους δικούς μας προγόνους.
Έντυπη
Ψιτ Ψιτ το πουλάκι !!!
Η Κοπίδα υπήρξε ένα από τα κορυφαία όπλα της Αρχαιότητας,
Για την ιστορία : πρώτος πρόεδρος έστω και προσωρινός Νίκος Στρατής !!!
Φεβρουάριος 2013
«Αυτοί οι δύο θα κρύψουν το τόπι στον Ολυμπιακό, ούτε στη Ρεάλ δεν χωρίζουν τέτοιους μπαλαδόρους»
Ο Δημοσθένης Καρμοίρης αποθεώνει το «ερυθρόλευκο» δίδυμο που θα κάνει «παπάδες» στο «Καραϊσκάκης»
Σαν που έγραφα τις προάλλες για τους «προπονηταράδες» της εξέδρας και τους «Ιερούς Εξεταστές» του καναπέ, με τη χολή στην άκρη των χειλιών τους, να καταδικάζουν και να αφορίζουν βιαστικά και αβασάνιστα, από Χάσι μέχρι διοίκηση, επιτιθέμενοι προσωπικά (και απολύτως άδικα) ακόμα και κατά του Βαγγέλη Μαρινάκη (!), θα πω τώρα και για τους «πανηγυρτζήδες» του καλοκαιριού.Διαβάστε περισσότερα στο sportdog.gr…
Το απίστευτο φαινόμενο sunlight στο Αιγαίο κατέγραψε η Nasa
ΚΑΤΗΓΟΡΊΕΣ ΑΚΡΟΑΤΏΝ ΡΑΔΙΟΦΏΝΟΥ ΠΟΥ ΚΑΛΟΎΝ ΑΘΛΗΤΙΚΈΣ ΕΚΠΟΜΠΈΣ
Πηγή: http://cult24.gr/
Από τον Βαγγέλη Βαϊτση
Το αθλητικό ραδιόφωνο είναι, ίσως, η μόνη μορφή του συγκεκριμένου (σχεδόν ξεπερασμένου) μέσου μαζικής ενημέρωσης που κρατάει το επίπεδο του και το κοινό του σταθερό και χωρίς εκπτώσεις. Για κάποιο διεστραμμένο λόγο, η παρεΐστικη αίσθηση που μου έδινε το ραδιόφωνο στα χρόνια της εφηβείας μου υπάρχει μόνο στους σταθμούς αυτής της θεματολογίας και, όπως όλοι, ψοφάω να ακούω εκπομπές με ανοιχτές γραμμές.
Τα ονόματα και οι φωνές των ατόμων που καλούν μπορεί να αλλάζουν κατά καιρούς, αλλά οι στερεοτυπικές ραδιοφωνικές φιγούρες είναι ίδιες και απαράλλαχτες. Με το Cult24 φτιάξαμε μια λίστα των πλέον κλασσικών αυτών μορφών των ερτζιανών.
1) ΤΟ ΑΠΟΛΙΘΩΜΑ: Τον ξεχωρίζεις από 2 πράματα. Το πρώτο είναι η ομιλία. Είτε φοβερά formal είτε σαν να μιλάει στο φιλαράκι του. Το δεύτερο είναι η ατάκα. “Βλέπω μπάλα από το 1027 μ.Χ., όταν ο Οστάνδιος είχε κάνει hat trick εναντίων των Συρακούσων με τη φανέλα του Πανβυζαντιακού”. Θα ξεκινήσει να αναπολεί τα χρόνια που έτρωγαν κεφτεδάκια στην κερκίδα με τους αντίπαλους, τότε που το πράμα ήταν αγνό, χωρίς τσακωμούς και τσαμπουκαλέματα. Αν θυμηθεί το λόγο που πήρε, θα κάνει ένα σχόλιο των 5 δευτερολέπτων, βασισμένο πάντα στην αυθεντία της εμπειρίας του. Πιθανότατα είναι ένας παππούλης, που δε βγαίνει από το σπίτι και το τρανζιστοράκι (όπως θα το λέει) είναι η παρέα του, αλλά σχεδόν πάντα όταν πιάσει γραμμή κινδυνεύεις να τρακάρεις από τη νύστα.
2) Ο ΣΤΑΘΕΡΟΣ: Ο συγκεκριμένος θα μπορούσε να επιφέρει πρόστιμο στον σταθμό, σαν ανασφάλιστος ανταποκριτής, καθώς καλεί σε όποια εκπομπή μπορεί. Ακόμα και ο διευθυντής του σταθμού τον ξέρει με το μικρό του και έχει πάρει πολύ σοβαρά τον ρόλο του. Ωρύεται σε κάθε τηλεφώνημα του για να πει την άποψη του, που εννοείται ότι είναι σωστή και προσπαθεί να τη μεταλαμπαδεύσει στους υπόλοιπους μυρωδιές ακροατές, συνήθως υποστηρίζοντας σθεναρά μια παράλογη άποψη και περιμένοντας πότε θα επιβεβαιωθεί για να πιστωθεί on air τα credits.
3) Ο ΓΚΡΟΥΠΗΣ: Ξεκινάει πάντα με ένα μακρόσυρτο γλείψιμο στον εκάστοτε παραγωγό, λέγοντας ότι τον ακούει φανατικά εδώ και άπειρα χρόνια και πάντα θα τον ευχαριστήσει για το ήθος και την παιδεία του (με αυτή τη σειρά κι αυτές τις λέξεις συγκεκριμένα). Όταν ξεκινήσει να αναλύει το θέμα συζήτησης, έχει ένα πολύ συγκεκριμένο ύφος; προσπαθεί να πει κάτι που να συμφωνήσει μαζί του ο παραγωγός. Αν συμφωνήσει, θα πει κάτι του στυλ “Ήξερα πως εσύ θα με καταλάβεις και έχουμε δίκιο”. Αν όχι; “Δεν το περίμενα αυτό από εσένα” και πιθανότατα θα κλάψει σε εμβρυακή στάση από την προδοσία που μόλις υπέστη.
4) Ο ΣΥΝΟΜΟΣΙΟΛΟΓΟΣ: Αυτός που πάντα ψάχνει να βρει ένα κρυφό νόημα σε όλα. Έχασε η ομάδα του 5-0, με τα χέρια κάτω; Να δεις που έφταιγε το γκαζόν, ο διαιτητής ήταν πληρωμένος, ο βουλευτής του νομού υποστηρίζει την αντίπαλη ομάδα, η Μέρκελ το έβαλε σαν προαπαιτούμενο για να πάρουμε τη δόση, ο Πούτιν θέλει να διαλύσει το ελληνικό ποδόσφαιρο για να πάρει τα πουλέν μας στη Ρωσία κλπ κλπ κλπ. Μέσα σε όλα αυτά, θα πετάξει και κάτι περί ελληνισμού συνήθως, πόσο δε όταν μιλάμε για Ευρωπαϊκό ή Εθνικό παιχνίδι και όλα καταλήγουν στο ότι όλοι χτυπάνε τον ελληνισμό γιατί μας φοβούνται. Κάπου εδώ συνήθως έχω σκέψεις περί ευγονικής, αλλά επειδή έχει πλάκα το πως προσπαθούν να του μιλήσουν οι παραγωγοί το ξεπερνάω.
5) Ο ΚΕΡΚΙΔΑΣ: Σε όλα τα παιχνίδια της ομάδας του, ήταν μέσα. Ακόμα και σε παιχνίδι που έγινε όταν αυτός ήταν 2 χρόνων, πάλι μέσα ήταν. Και θυμάται. Με ανατριχιαστική ακρίβεια, θυμάται όλα όσα έγιναν στις κερκίδες. Από το πόσα τσικ-τσικ φτου πήρε ο διπλανός του μέχρι και τι χρώμα κάλτσες φόραγε αυτός στην απέναντι κερκίδα που άναψε τον πυρσό. Πάντα μιλάει σαν να ξέρει κάτι, που όλοι ξέρουμε αλλά δε λέμε (μάλλον κάτι του στυλ ότι όλοι σκαλίζουμε τη μύτη μας ή κάτι τέτοιο, γιατί περί αθλητικού ή διοικητικού γεγονότος δεν πρόκειται). Επίσης, στο μυαλό του ξέρει πάντα από τον θυρωρό της ομάδας μέχρι τη γυναίκα του προέδρου και μιλάει συνθηματικά για αυτούς. Συνήθως κλείνει το τηλέφωνο απογοητευμένος, που οι αθλητικογράφοι “τα ξέρουν και δεν τα γράφουν” και τα βάζει με τους πληρωμένους και το κατεστημένο. Προσωπικά, πιστεύω ότι είναι ο συνομοσιολόγος, με μηχανηματάκι που αλλάζει τη φωνή.
6) Ο “ΠΡΟΕΔΡΕ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ”: Δεν τον νοιάζει η regular season. Πολύ μπας κλας. Δεν τον ενδιαφέρουν τα αποτελέσματα τόσο πολύ. Τον ενδιαφέρει μόνο ένα πράμα. Να βάλει ο πρόεδρας το χέρι στην τσέπη και να φέρει τον παιχταρά που θα ραγίσει τα τσιμέντα στην ομάδα του. Δεν τον νοιάζει αν ή πως θα παίξει. Θέλει ένα λόγο να πάει αεροδρόμιο το παιδί. Και σε κάθε του τηλεφώνημα, νιώθεις το παρακαλέτο και την απόγνωση του να σου ραγίζουν την καρδούλα. Πιθανότατα ψάχνει λόγο να πάει στα duty free χωρίς να φανεί τζαμπατζής.
7) Ο ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ: Μάλλον ο συγκεκριμένος είναι ο τύπος που έβγαλε το 1999 με το χρηματιστήριο 10.000 δραχμές και νόμιζε ότι έπιασε τη χρηματοοικονομική επιστήμη από τον καβάλο ή κάποιος απόγονος του που έχει απορροφήσει τη γνώση του προγόνου του. Η οικονομική του σκέψη σπάει κόκαλα. “Πήρε τόσα από αυτόν τον παίχτη, τόσα από τον άλλον, τόσα από τον τρίτο, βγήκαμε και Ευρώπη, ε να, τσάκα τσάκα το βγάλαμε το συμβόλαιο του Γκριέζμαν, γιατί δεν έρχεται ο Γκριέζμαν στην ομάδα κύριοι; Μήπως τα τρώει ο πρόεδρος;” Όλη του η ανάλυση είναι γύρω από χρήματα, και συνήθως είναι συνδιασμός με τον “Πρόεδρε, μεταγραφές”, αλλά δε μένει μόνο στα τεκταινόμενα της ομάδας του και μπορεί με την ίδια εξαιρετική λογική να αναλύσει από το γιατί φαλίρισε το μπακάλικο του Κυρ-Λάκη στη γειτονιά του, έως και να νομίζει ότι αποκρυπτογράφησε την παγκόσμια οικονομία σε 30 λέξεις που έβαλε μέσα σε μια πρόταση. Θεούλης, τον αγαπάμε, αλλά ποτέ δουλειές μαζί του.
8) Ο FOOTBALL MANAGER: Με αυτή την κατηγορία θα κλείσουμε, γιατί είναι η πλέον αγαπημένη. Με το ξεκινήσει να μιλάει θα πετάξει ό,τι ατάκα θυμάται από το παιχνίδι: deep-lying PM, Raumdauter, inverted wing back και αναφέρεται σε παίχτες βάση των stats που τους έχει δώσει το παιχνίδι. Ο Λάμπρου και ο Πέλκας, π.χ., είναι το μέλλον της χώρας και οι μόνοι που θα μας εκπροσωπήσουν επάξια στην Ευρώπη. Συνήθως δεν κατέχει γρι από ρεαλιστικό ποδόσφαιρό, αλλά όπως είπαμε τον αγαπάμε, γιατί κι εμείς οι μυημένοι έχουμε περάσει πολλές στιγμές της ζωής μας που ήμασταν στη θέση του. FM before hoes.