Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Οι γκαουλάιτερ του ολοκληρωτισμού και ο ευρωπαϊκός διασυρμός

Η Άνοιξη της Πράγας

Η Εσθονία ασκεί το τρέχον εξάμηνο την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Στο πλαίσιο της Προεδρίας της διοργανώνει διεθνές συνέδριο αφιερωμένο στη μνήμη των θυμάτων όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων. 
Το ακριβές θέμα του συνεδρίου στο οποίο προσεκλήθη ο κ. Κοντονής, ως αρμόδιος υπουργός Δικαιοσύνης, όπως και όλοι οι ευρωπαίοι ομόλογοί του, είναι «Διεθνές Συνέδριο για την ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης των θυμάτων του ναζισμού και του κομμουνισμού»

Το διεθνές συνέδριο θα λάβει χώρα στις 23 Αυγούστου: είναι η ημερομηνία που έχει προταθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σαν ημέρα μνήμης των θυμάτων του ναζισμού και του σταλινισμού.

Η άρνηση του Έλληνα υπουργού να παραστεί, σε αντίθεση με όλους τους άλλους ευρωπαίους συναδέλφους του, αποτελεί άλλη μια ακόμα εκδήλωση της ελληνικής ιδιαιτερότητας. Αυτό που εκπλήσσει δεν είναι μόνο η άρνηση αλλά κυρίως η επιχειρηματολογία και οι δικολαβικές ακροβασίες του κ. Κοντονή σε μια προσπάθεια να αποφύγει να μιλήσει «για το πάπλωμα». Διατυπώνει την άποψη ότι η φρίκη του ναζισμού είναι το απόλυτο κακό. Προσωπικά δεν διαφωνώ με αυτή την άποψη όπως πιστεύω ότι δεν διαφωνούν οι περισσότεροι δημοκρατικοί πολίτες. Είναι όμως τα μνημειώδη εγκλήματα του ναζισμού συγχωροχάρτι για τα εγκλήματα του κομμουνισμού και του σταλινισμού; Αναφέρεται επίσης στη συμβολή της ΕΣΣΔ στη νίκη των συμμάχων στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι η συμβολή αυτή συχωροχάρτι για όλα τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν εντός και εκτός ΕΣΣΔ πριν και μετά τον πόλεμο;
Για τον Έλληνα υπουργό ο κομμουνισμός είναι καλός γιατί, σε αντίθεση με τον ναζισμό «γέννησε δεκάδες ιδεολογικά ρεύματα, ένα εκ των οποίων υπήρξε ο ευρωκομουνισμός, ο οποίος γεννήθηκε μέσα σε κομμουνιστικό καθεστώς, την περίοδο της Άνοιξης της Πράγας με στόχο να παντρέψει τον σοσιαλισμό με την Δημοκρατία και την ελευθερία».
Ο υπουργός αποσιωπά το γεγονός ότι πριν από το αποτυχημένο συνοικέσιο του ευρωκομουνισμού είχαν ήδη διαπραχθεί πρωτοφανή εγκλήματα με εκατομμύρια θύματα. Αποσιωπά το γεγονός ότι τα εγκλήματα στο όνομα του κομμουνισμού συνεχίσθηκαν και μετά τον εικονικό γάμο τον οποίο ουδείς πλέον γνωρίζει ή αναγνωρίζει παγκοσμίως, πλην ορισμένων ευφάνταστων ιδεοληπτικών συνοδοιπόρων του. Διότι οι πάντες έχουν αντιληφθεί ότι ο κομμουνισμός είναι δομικά ασύμβατος με την πλουραλιστική δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου. Με άλλα λόγια, ο κομμουνισμός είναι ασύμβατος με τις θεμελιώδεις κατακτήσεις της Ευρώπης και του δυτικού κόσμου. Οι έντιμοι κομμουνιστές το αναγνωρίζουν και δεν διστάζουν να πουν ξεκάθαρα ότι το δικό τους όραμα, η δικτατορία του προλεταριάτου, περνάει πάνω από τα ερείπια της αστικής δημοκρατίας. Ο δικολάβος κύριος Κοντονής πιστεύει όμως ότι θα μας ξεγελάσει με τις αστειότητες περί ευρωκομουνισμού.
Είναι δυνατόν να αγνοεί ο κ. Κοντονής και οι όμοιοί του ότι κομμουνιστικά καθεστώτα έχουν διαπράξει μαζικές δολοφονίες και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ατομικές και συλλογικές δολοφονίες, θανάτους σε στρατόπεδα συγκεντρώσεων, εξορίες, βασανισμούς, καταναγκαστική εργασία και άλλες μορφές φυσικής τρομοκρατίας, διώξεις για λόγους εθνικούς ή θρησκευτικούς, παραβιάσεις της ελευθερίας της συνείδησης, της σκέψης και της έκφρασης, για να αναφέρουμε μερικά από όσο συνέβησαν από κομμουνιστικά καθεστώτα στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και βεβαίως και στην Εσθονία στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου; Και βάσει ποιας λογικής τα ακόμα φρικτότερα εγκλήματα του ναζισμού μπορούν να χρησιμοποιούνται σαν άλλοθι; Η συζήτηση και η διαφωνία για τη φύση των ολοκληρωτικών καθεστώτων, για τις ομοιότητες και διαφορές μεταξύ φασισμού και κομμουνισμού, σταλινισμού και ναζισμού διαρκεί χρόνια και θα συνεχισθεί. Προσωπικά συμφωνώ με την ανάλυση της Hannah Arendt που διατυπώνεται στο εξαιρετικό βιβλίο της «Το Ολοκληρωτικό Σύστημα» που γράφτηκε το 1951 αλλά παραμένει επίκαιρο. Η Arendt αναλύει τη μορφή εκείνη των καθεστώτων που καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό και μετατρέπουν τον πολίτη σε εξατομικευμένο, αποξενωμένο μαζάνθρωπο. Ο κίνδυνος για την ανθρωπότητα από καθεστώτα αυτού του είδους είναι εφιαλτικός, όχι τόσο γιατί αύριο μπορεί να εμφανισθεί ένας νέος Χίτλερ ή Στάλιν, αλλά γιατί το μικρόβιο του ολοκληρωτισμού δρα ακόμα και μέσα στις «δημοκρατικές» κοινωνίες μας. Υπάρχουν βεβαίως και αναλυτές, και μάλιστα αξιόλογοι, που διαφωνούν και αρνούνται να αναλύσουν σαν παράλληλα φαινόμενα φασισμό και κομμουνισμό, ναζισμό και σταλινισμό. Η αντιπαράθεση όμως αυτή δεν πρέπει και δεν μπορεί, όπως άκομψα επιχειρεί να κάνει ο κ. Κοντονής, να αποκρύψει το βασικό ερώτημα: είναι ο κομμουνισμός ολοκληρωτικό σύστημα και άρα ασύμβατος με τη δημοκρατία;
Προσπαθεί ο κ. Κοντονής να αποκρύψει, πίσω από μια αντι-ναζιστική ρητορεία, ότι ο ίδιος, το κόμμα του και η κυβέρνησή του είναι θεράποντες μιας ολοκληρωτικής ιδεολογίας. Αυτή είναι άραγε η «άλλη» Ευρώπη που υπόσχονταν στις ξένοιαστες εποχές της παραμυθένιας περιόδου 2010-15; Την Ευρώπη των γκούλαγκ, των ομαδικών εκτελέσεων, της υποταγής της δικαιοσύνης στις βουλές του κόμματος, της φυσικής εξόντωσης των αντιπάλων, της εξαφάνισης ολόκληρων κοινοτήτων και λαών που δεν ενστερνίστηκαν το κομμουνιστικό όραμα, της καταπίεσης των θρησκευτικών ελευθεριών, της κατάργησης της ελευθερίας της έκφρασης, της πολυφωνίας και του πολυκομματισμού;
Όχι κ. Κοντονή, η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού όχι μόνο δεν θέλει μια τέτοια Ευρώπη, αλλά θα παλέψει, όπως και στο παρελθόν, ώστε ο εφιάλτης αυτός να μην ξαναγίνει πραγματικότητα, ούτε στην Ευρώπη αλλά ούτε στην Ελλάδα. Είναι βαθιά προσβολή προς το δημοκρατικό συναίσθημα του ελληνικού λαού να γίνεσθε επίσημος απολογητής ολοκληρωτικών καθεστώτων που βρίσκονται ξεκάθαρα εκτός των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών ισχυριζόμενος μάλιστα ότι εκφράζετε τον ελληνικό λαό. Είναι απολύτως αναγκαίο οι Έλληνες πολίτες, η πλειοψηφία του ελληνικού λαού που πιστεύουμε στις αρχές και τις αξίες της ευρωπαϊκής δημοκρατίας να καταστήσουμε σαφή, και σε ευρωπαϊκό επίπεδο την διαφωνία μας με κάθε προσπάθεια αναβίωσης ή δικαίωσης οποιουδήποτε ολοκληρωτισμού.
Η χώρα μας βρίσκεται ήδη στο περιθώριο των ευρωπαϊκών εξελίξεων, απαξιωμένη και ανήμπορη όσο ποτέ στο παρελθόν. Ας μην αφήσουμε τα θλιβερά ιδεολογικά κατάλοιπα μιας ξοφλημένης και καταδικασμένης ιδεολογίας να μας διασύρουν ακόμα περισσότερο.
Του Δημήτρη Κούρκουλα*

* Ο Δημήτρης Κούρκουλας ήταν υφυπουργός Εξωτερικών υπεύθυνος για ευρωπαϊκές υποθέσεις, την περίοδο Ιούνιος 2012-Ιανουάριος 2015. Υπήρξε στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και διετέλεσε Πρέσβης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Λίβανο, στη Βουλγαρία και στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Το 2016 ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο ΔΙΑΜΕΤΡΟΣ.
Κεντρική φωτογραφία από Wikimedia Commons by Engramma.it (Engramma.it, n. 64, agosto 2008): Διαδηλωτές περικυκλώνουν τα σοβιετικά τανκς, τις πρώτες ημέρες της εισβολής της ΕΣΣΔ στην Τσεχοσλοβακία

Χρωστάμε τη Δημοκρατία σε έναν αδιόρθωτο γλεντζέ

(Βιβλίο Στ’, Ερατώ 122-128) ΗΡΟΔΟΤΟΣ
Ως γνωστόν οι δημοκρατικοί θεσμοί γεννήθηκαν στην Αθήνα, και αν ο Κλεισθένης, γιος του Μεγακλή και της Αγαρίστης. Παρά λίγο όμως αυτός ο Κλεισθένης να μη γεννιόταν ποτέ, αλλά να ξεφύτρωνε στη θέση του κάποιος άλλος, που μπορεί να λεγόταν επίσης Κλεισθένης και να ήταν γιος της Αγαρίστης αλλά ο μπαμπάς του να ήταν ο Ιπποκλείδης και να μην τον ένοιαζε καθόλου η Δημοκρατία.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Εκείνο τον καιρό, τον 6ο π.Χ. αιώνα, τύραννος της σημαντικής, τότε, πόλης της Σικυώνας (κοντά στο σημερινό Κιάτο), ήταν ο Κλεισθένης, λαϊκής καταγωγής πολιτικός, που πήρε την εξουσία υποστηριζόμενος από τους φτωχούς και μεσαίους καλλιεργητές. Όπως οι περισσότεροι τύραννοι του καιρού του, στράφηκε κατά των πλουσίων, τους έβαλε τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι και ανέδειξε την Σικυώνα σε σημαντική δύναμη της Βόρειας Πελοποννήσου.
Αυτός ο Κλεισθένης είχε μια κόρη, την Αγαρίστη, την οποία, παρά την ταπεινή καταγωγή του, ονειρευόταν να την παντρέψει με κάποιον γαμπρό από ονομαστό σόι. Έτσι, όταν η Αγαρίστη έφθασε σε ηλικία γάμου (που εκείνα τα χρόνια ήταν μεταξύ 16 και 18 ετών), ο Κλεισθένης κάλεσε στο παλάτι του τα παλικάρια των πιο ονομαστών οικογενειών ολόκληρου του Πανελλήνιου και τους φιλοξένησε αρχοντικά επί πολλούς μήνες, μελετώντας το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά κάθε υποψήφιου γαμπρού. Στην πρόσκληση του Κλεισθένη ανταποκρίθηκαν πολλοί, κάπου δεκατέσσερις. Ήρθαν υποψήφιοι από την Ιταλία, ο Σμινδυρίδης από τη Σύβαρη και ο Δάμασος από την Σίρη. Από την Επίδαμνο της Αδριατικής ήρθε ο Αμφίμνηστος Επιστρόφου, ήρθαν ακόμη ένας Αιτωλός, ένας Ηπειρώτης, ένας Θεσσαλός και ένας από την Ερέτρια της Εύβοιας. Από την Πελοπόννησο φυσικά ήρθαν οι περισσότεροι: πέντε γαμπροί, με επιφανέστερο τον Λεωκύδη, γιο του Φείδωνος, βασιλιά του Άργους. Ήρθαν και δύο Αθηναίοι, ο Ιπποκλείδης Τεισάνδρου και ο Μεγακλής Αλκμαίωνος.
Από την αρχή φάνηκε η υπεροχή του Ιπποκλείδη. Εκτός του ότι καταγόταν από τους Κυψελίδες της Κορίνθου, ήταν και πιο όμορφος, πιο έξυπνος και πιο αθλητικός από όλους. Ήταν επίσης μεγάλος γλεντζές, αλλά αυτό για τους Έλληνες ήταν προσόν και όχι ελάττωμα. Την τελευταία βραδιά της φιλοξενίας, ο Κλεισθένης, που είχε σχεδόν καταλήξει στην επιλογή του Ιπποκλείδη, έκανε ένα αποχαιρετιστήριο γλέντι. Σ’ αυτό όμως το γλέντι, ο Ιπποκλείδης, που είχε πιει περισσότερό από το κανονικό, μέθυσε για καλά, διέταξε έναν αυλητή να του παίζει και άρχισε να χορεύει μόνος του. Στην αρχή χόρεψε λακωνικούς χορούς, κατόπιν αττικούς, εν συνεχεία τον κόρδακα (ένα είδος τσιφτετέλι) και στο τέλος φώναξε και έφεραν έαν μεγάλο τραπέζι, ανέβηκε επάνω του κι άρχισε να χορεύει πρώτα με τα πόδια κι ύστερα με τα… χέρια, στηρίζοντας το κεφάλι του στο τραπέζι και κουνώντας τα πόδια του στον αέρα στο ρυθμό της μουσικής (σημείωση: οι αρχαίοι Έλληνες δε φορούσαν σώβρακα και παντελόνια).
Ο Κλεισθένης, που από την αρχή του χορού παρακολουθούσε με μεγάλη δυσφορία τα καμώματα του μέλλοντος γαμπρού, στο σημείο αυτό έχασε την υπομονή του. Έξω φρενών σταμάτησε τον αυλητή και φώναξε στον χορευτή: «Ω παι Τεισάνδρου απωρχήσαό γε μιν τον γάμον!» (Γιε του Τεισάνδρου, με το χορό σου έχασες τον γάμο!)
Του Ιπποκλείδη δεν ίδρωσε το αυτί και απάντησε ανέμελα στον αμφιτρύωνά του: «Ου φροντίς Ιπποκλείδη» (Δε σκοτίζεται ο Ιπποκλείδης).
Έτσι ο Κλεισθένης, αφού αποχαιρέτησε τους καλεσμένους του, δίνοντας στον καθένα τους (και στον Ιπποκλείδη) πλούσια δώρα, κράτησε για γαμπρό του τον άλλο Αθηναίο υποψήφιο, τον Μεγακλή του Αλκμαίωνος, που τον πάντρεψε με την Αγαρίστη. Από το γάμο τους γεννήθηκε ένας γιος, που πήρε το όνομα του παππού του, Κλεισθένης Μεγακλέους, ο οποίος πρωτοστάτησε στην εκδίωξη των Πεισιστρατιδών και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στην Αθήνα. Μια κόρη του νεώτερου Κλεισθένη λεγόταν επίσης Αγαρίστη και ήταν η γιαγιά του Περικλή.
Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους
Δημήτρης Σαραντάκος

Επιτυχημένη η εκδήλωση ,πλήθος κόσμου ,κέφι μεγάλο   άφθονα εδέσματα , χορός μέχρι πρωίας !!

Συγχαρητήρια σε όλους και ιδιαίτερα στον πρόεδρο Γιάννη Σαμπάνη και στον αντιδήμαρχο Ν Πέτρου για το άψογο συντονισμό 

Και του χρόνου 

Άμεση κινητοποίηση

Πυροσβεστική: Μέσα σε μισή ώρα πρόλαβε φωτιά στα Δερβενοχώρια!

Πυροσβεστική: Μέσα σε μισή ώρα πρόλαβε φωτιά στα Δερβενοχώρια!

Στις 12 ξέσπασε η πυρκαγιά και στις 12.30, οι πρώτοι πυροσβέστες που έφτασαν στην περιοχή κατάφεραν να την θέσουν υπό έλεγχο 

Χάρη στην άμεση και έγκαιρη κινητοποίηση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας αποσοβήθηκε πριν λίγο φωτιά στην περιοχή των Δερβενοχωρίων.

Η Πυροσβεστική ειδοποιήθηκε στις 12 το μεσημέρι και άμεσα έσπευσαν στο σημείο 16 πυροσβέστες και οκτώ οχήματα. Μετά από μισή ώρα, στις 12.30, οι πρώτοι πυροσβέστες που έφτασαν στην περιοχή κατάφεραν να την θέσουν υπό έλεγχο και τελικά να την κατας

Όταν οι ναζιστές είχαν υπογράψει με τον Στάλιν σύμφωνο φιλίας και ουσιαστικά είχαν τακτοποιήσει  το μοίρασμα των λαφύρων , ο ναζισμός δεν ήταν καταδικαστέος ..

Έπρεπε να ξεδιπλωθεί η απληστία του Χίτλερ για να αλλάξουν στρατόπεδο οι Σοβιετικοί και φυσικά να πολεμήσουν και να συμβάλουν στην μεγάλη νίκη των συμμάχων,  αυτή βέβαια η στροφή δεν τους απαλλάσσει για τα εγληματά τους ενάντια στους λαούς των πρώην ανατολικοευρωπαϊκών κρατών .
Ευτυχώς στην Ελλάδα κε Κοντονή ο λαός μας πολέμησε και με την βοήθεια της Δύσης δεν είχε την τύχη της Εσθονίας ….
Αιχμηρός 

Κοντονής: Δεν συμμετέχουμε σε συνέδριο για τα εγκλήματα από τα κομμουνιστικά καθεστώτα

Κοντονής: Δεν συμμετέχουμε σε συνέδριο για τα εγκλήματα από τα κομμουνιστικά καθεστώτα

“Σε μία περίοδο που οι θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αμφισβητούνται ανοιχτά από την άνοδο των ακροδεξιών κινημάτων και των νεοναζιστικών κομμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη, η προαναφερθείσα πρωτοβουλία είναι πολύ ατυχής” τονίζει ο υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Σταύρος Κοντονής, αρνούμενος την πρόσκληση να συμμετάσχει στο Διεθνές Συνέδριο με θέμα: “Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα” που διοργανώνεται στις 23 Αυγούστου, στο Ταλίν, στο πλαίσιο της Εσθονικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 
Στην επιστολή του ο κ. Κοντονής επισημαίνει, πως η πρωτοβουλία της Εσθονικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διοργανώσει Διεθνές Συνέδριο με τίτλο “Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα”, προκαλεί εύλογα ερωτηματικά.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τονίζει επίσης στην επιστολή του προς τους διοργανωτές του Διεθνούς Συνεδρίου πως: “Η Ιστορία δεν μπορεί να παραχαραχθεί παρόλο που μπορεί να γράφεται κυρίως από τους νικητές ή να αξιολογείται διαφορετικά από την οπτική των κρατών. Παρόλα αυτά, τα ιστορικά στοιχεία και γεγονότα, κατέγραψαν τον στρατό της ΕΣΔΔ ως τον απελευθερωτή της Ευρώπης και των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης και ως λυτρωτή από την φρίκη του Ολοκαυτώματος.Στη σκέψη και στη συνείδησή μας, το ναζιστικό καθεστώς, δηλαδή εκείνο το πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει τον ρατσισμό, το μίσος, τη μισαλλοδοξία και τη μαζική δολοφονία ως τον πυρήνα της ιδεολογίας του, δεν θα υπήρχε καμία περίπτωση να συγκριθεί με τον κομμουνισμό, με την πολιτική ιδεολογία που αυτός αντιπροσωπεύει ή να συγκριθεί με οτιδήποτε άλλο, απλούστατα διότι η ανθρωπότητα δεν έχει αντιμετωπίσει τίποτε παρόμοιο με τον ναζισμό και ελπίζουμε πως δε θα το κάνει στο μέλλον”.Ο κ. Κοντονής καταλήγει στην επιστολή του, επισημαίνοντας πως “η πρωτοβουλία διοργάνωσης ενός συνεδρίου με το συγκεκριμένο περιεχόμενο και τίτλο, στέλνει ένα λανθασμένο και επικίνδυνο πολιτικό μήνυμα, το οποίο είναι προϊόν των Συμφωνιών που ακολούθησαν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αναβιώνει το ψυχροπολεμικό κλίμα που τόσα δεινά έφερε στην Ευρώπη, αντίκειται στις αξίες της ΕΕ και σίγουρα δεν αντικατοπτρίζει την οπτική της ελληνικής κυβέρνησης και του ελληνικού λαού, η οποία είναι πως ο ναζισμός και ο κομμουνισμός δε θα μπορούσαν ποτέ να υπάρχουν ως τα δύο μέρη της ίδιας εξίσωσης”.Σε άλλο σημείο της επιστολής του, ο κ. Κοντονής αναφέρει ότι “η φρίκη που γνωρίσαμε μέσω του ναζισμού είχε μία και μόνη εκδοχή, αυτή που περιγράψαμε παραπάνω. Ο κομμουνισμός, αντίθετα, γέννησε δεκάδες ιδεολογικά ρεύματα, ένα εκ των οποίων υπήρξε ο ευρωκομμουνισμός, ο οποίος γεννήθηκε μέσα σε κομμουνιστικό καθεστώς, την περίοδο της Άνοιξης της Πράγας με στόχο να παντρέψει τον σοσιαλισμό με την Δημοκρατία και την ελευθερία. Αυτό το ιδεολογικό ρεύμα μπόλιασε έκτοτε την πολιτική σκέψη όλης της Δυτικής Ευρώπης, έθεσε ζητήματα αναζήτησης, αποτέλεσε ένα μεγάλο εργαστήρι θεωρητικών επεξεργασιών, διαμορφώνοντας μια κουλτούρα διαλόγου, που το κατέστησαν έναν οργανισμό ζωντανό”.Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

523