Ο Οικουμενικός Αλέξης!

Επισημαίνει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος

Μιμείται τον Ανδρέα. Εκτιμά τον Καραμανλή. Υποκλίνεται στο κοινοβουλευτικό μεγαλείο του 
Κώστα Μητσοτάκη, στην αριστεία της μητριαρχίας του Κύρκου και στην υπερβατική πατριαρχία 
του Φλωράκη. Νιώθει αδελφός με τον Καμμένο και αλληλέγγυος με τον Λεβέντη.
 Είναι ο Οικουμενικός Αλέξης.

Συμφωνεί με την Λαγκάρντ, όταν αυτή διαφωνεί με την Μέρκελ και συμφωνεί με την
Μέρκελ όταν αυτή εμφανίζεται να διαφωνεί με την Λαγκάρντ, όπως συμφωνεί με τον
 Πιέρ Μοσκοβισί (: “Είναι σκάνδαλο για τις δημοκρατικές διαδικασίες το πρόγραμμα
 δημοσιονομικής προσαρμογής της Ελλάδας”), αν και χρησιμοποιεί τα επιχειρήματα
 του Σόιμπλε, όταν θριαμβολογεί για την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας. 
Είναι ο Οικουμενικός Αλέξης.

Είναι ο πολιτικός του σήμερα και του αύριο, ο οποίος αποτελεί το μοναδικό χωνευτήρι 
πολιτισμών, ιδεολογιών, θρησκειών, φιλοσοφιών και τρόπων ζωής στον κόσμο μας. 
Είναι ο πρωθυπουργός που πριν δώσει πολιτικό όρκο “δίνει” ατομικώς θρησκευτικό 
στον Αρχιεπίσκοπο. Είναι ο Οικουμενικός Αλέξης, ο οποίος καμία σχέση δεν έχει με τις……..

αποκρυσταλλώσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος όταν ερωτάται πώς κατάφερε να κατακτήσει τον 

κόσμο σε τόσο σύντομο διάστημα, απαντά:
 “Με θέληση, με παραμύθια και με την τέχνη της εξαπάτησης”
 (Βουλή και μύθοι  και  τέχνη)!

Είναι ένας σύγχρονος άνθρωπος που ξεπέρασε πλέον τις ιστορικές αγκυλώσεις των πολιτικών. 
Είναι ένας Μακρόν, αλλά ταυτόχρονα και ένας Μελανσόν με μνημόνιο! 
Είναι ένας Ζίζεκ και ταυτόχρονα ένας Τσόμσκι. Είναι κονστρουκτιβιστής και ταυτόχρονα 
ρεαλιστής. Είναι και έτσι και αλλιώς, αμ πώς; Είναι Οικουμενικός!

Είναι το ύφος που δεν έχει αντίπαλο, επειδή αποκρυσταλλώνεται σε αυτό το αντίπαλο. 
Το αντίπαλο είναι οργανικό και διαλεκτικό μέρος της ίδιας προσωπικότητας που συγκυριακά
 το ορίζει ως κατηγορία. Ο σημερινός Αλέξης Τσίπρας δεν έχει αντίπαλο έξω από τον εαυτό του, 
καθώς είναι ένα οικουμενικό Όλον, όπως πριν από λίγα χρόνια “το όλον ΠΑΣΟΚ”.

Είναι κακό αυτό; Το τέλος του κοινοβουλευτισμού, όπως τον ξέραμε κατά την νεωτερικότητα
 είναι και η αρχή ενός νεο-ολοκληρωτισμού που υπηρετείται σήμερα στην Ελλάδα από όλα τα 
κόμματα, μέσω του προγράμματος της τρόικας. Είναι μέγα σκάνδαλο για την δημοκρατία ο
 σημερινός ελληνικός κοινοβουλευτισμός, ο οποίος υποκρίνεται ξεδιάντροπα και αηδιαστικά 
ενώπιον ενός διαρκούς σκανδάλου πολιτικής και διακυβέρνησης. “Μιλώ για τις βασικές 
λεπτομέρειες της ζωής μιας χώρας – όπως λέει και ο απίθανος ντερμπεντέρης Πιέρ Μοσκοβισί – 
 που αποφασίστηκαν σε έναν οργανισμό, κεκλεισμένων των θυρών, οι εργασίες του οποίου
 ετοιμάζονται από τεχνοκράτες, χωρίς τον ελάχιστο έλεγχο ενός κοινοβουλίου. Χωρίς τα
 μέσα ενημέρωσης να γνωρίζουν πραγματικά τι λέγεται, χωρίς σταθερά κριτήρια ή μια 
κοινή κατευθυντήρια γραμμή”. Πώς, εντός αυτού του πραγματικού μοντέλου πολιτικής, 
θα μπορούσες να υπάρξεις ως Έλληνας πολιτικός ηγέτης, αν δεν εμφανιζόσουν σαν 
Οικουμενικός Αλέξης;

Ο Οικουμενικός Αλέξης αποτελεί μορφή πολιτικής νομιμοποίησης ενός ολοκληρωτισμού 
για τον οποίο δεν μιλά κανείς στην Ελλάδα. Μεταξύ του κομμουνισμού, του ναζισμού και
του νεοφιλελευθερισμού, που απασχολούν φαρσοειδώς την επικαιρότητα, παραπέφτει η
 πραγματικότητα τους σύγχρονου ολοκληρωτισμού στην Ελλάδα υπό την αιγίδα και
 ηγεμονία της ΕΕ – στον οποίο αναφέρεται πλέον και ο Μοσκοβισί. Ο σύγχρονος
 “οικουμενισμός” είναι ακριβώς ο φερετζές του νεο-ολοκληρωτισμού, ο οποίος προφανώς 
ταιριάζει στον Αλέξη …και σε πολλούς άλλους Έλληνες πολιτικούς!

Στις εκλογές που ακολουθούν θα γίνει μάχη για την επικράτηση του πλέον Οικουμενικού ηγέτη.
 Από τους ηγέτες του Οικονομισμού περνούμε δηλαδή ξανά στους ηγέτες του Οικουμενισμού
 και έτσι είναι βέβαιο πως θα ξαναγεννηθεί το έθνος και θα αναγεννηθεί ο λαός και
 οι επιχειρήσεις! Ο Οικουμενικός Αλέξης το έχει ήδη αντιληφθεί και αποκλείεται να
 παρεξηγηθεί από αυτό το σημείωμα (μου). Ο Οικουμενισμός προϋποθέτει λαρτζ 
συναισθήματα και λαρτζ αυτοσεβασμό. Τόσο λαρτζ σαν να μην διαθέτεις καθόλου!….

Στο κεντρικό φαρμακείο του ΕΟΠΥ στην Αγίου Κωνσταντίνου 

Στέφανος Μάνος

Την ταλαιπωρία ενός ασφαλισμένου που πρέπει να προμηθευτεί ακριβό φάρμακο, βίωσε ο πρώην υπουργός 

Τη δυσκολία και την ψυχολογική κούραση που υφίστανται οι ασφαλισμένοι, όταν πάνε να πάρουν ένα φάρμακο υψηλού κόστους από το φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ στην Αγίου Κωνσταντίνου, περιέγραψε με ανάρτησή του στο Facebook ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος.

Αρχίζοντας να εξιστορεί την προσωπική του ιστορία, αναφέρει: «Σήμερα το πρωί πήγα, 12 μεσημέρι, στο φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ (Αγ. Κωνσταντίνου 16 στην Αθήνα) να εκτελέσω μια συνταγή για ένα φάρμακο υψηλού κόστους. Το συγκεκριμένο φάρμακο, όπως διαπίστωσα από την ιστοσελίδα του ΕΟΠΠΥ διατίθεται μόνο σε αυτό το φαρμακείο».

Σημειώνουμε ότι ο ΕΟΠΥΥ έχει συγκεκριμένα φαρμακεία, από τα οποία οι ασφαλισμένοι του προμηθεύονται τα φάρμακα υψηλού κόστους ειδικών παθήσεων και μεταξύ των άλλων, πρόκειται για ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, καρκινοπαθείς ή νευροπαθείς. Τα φαρμακεία αυτά είναι λίγα, περίπους πέντε στην Αττική και το συγκεκριμένο, στην Αγίου Κωνσταντίνου είναι το πιο κεντρικό.

Ο κ. Μάνος, εκεί είδε τη διαδικασία που υπάρχει με τους αριθμούς προτεραιότητας και τον χρόνο αναμονής. Διηγείται: «Στο φαρμακείο υπήρχε συσκευή που εξέδιδε χαρτάκια με αύξοντα αριθμό. Ο δικός μου ήταν 093. Εκείνη τη στιγμή σε μια οθόνη πάνω από τα γκισέ ο αριθμός ήταν 46. Όπως μου εξήγησε κάποιος που φαινόταν να γνωρίζει περισσότερα από εμένα, το 46 θα τελείωνε στο 200 και τότε θα ξανάρχιζε το μέτρημα από το 0. Οπότε όπως εκτίμησε θα έπρεπε να περιμένω 2 έως 3 ώρες. Καθίσματα στο φαρμακείο υπήρχαν για 20 άτομα περίπου. Περίμεναν όμως 200 και».

Και συνεχίζει, εξαίροντας τους υπαλλήλους: «Οι δύο-τρεις υπάλληλοι δούλευαν ασταμάτητα (χαρτούρα αδικαιολόγητη και άχρηστη) και αντιμετώπιζαν τον κόσμο με προθυμία. Εντυπωσιακό ήταν ότι και ο κόσμος ήταν ήρεμος και δεχόταν αδιαμαρτύρητα την ταλαιπωρία και το χάσιμο χρόνου. Παθητικά (στη σημερινή Ελλάδα φαίνεται ότι ο χρόνος περισσεύει). Ρώτησα την κυρία του ΕΟΠΥΥ που στις 3 το απόγευμα μου έδωσε το φάρμακό μου, “κάθε μέρα έχετε τόσο κόσμο;”. “Ναι, και περισσότερο!” ήταν η απάντησή της».

Στο τέλος της ανάρτησής του, ο πρώην υπουργός σχολιάζει με τον δικό του τρόπο το περιστατικό: «Η ιστορία που περιγράφω είναι ένα μικρό δείγμα της λειτουργίας του κοινωνικού κράτους για το οποίο υπερηφανεύονται αριστεροί και ανόητοι δεξιοί. Θα ήταν εύκολο να διορθωθεί η κατάσταση αν η διοίκηση του ΕΟΠΥΥ ήταν στοιχειωδώς ικανή και κυρίως αν νοιαζόταν για τους ανθρώπους (ναι τους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ) που έρχονται σε επαφή με τις υπηρεσίες του».

Σπάνε τον κουμπαρά των Ταμείων για να πληρώσουν συντάξεις

Την άντληση 395 εκατ. ευρώ από τον κουμπαρά των ταμείων (ΑΚΑΓΕ) αποφάσισαν η υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου και ο αναπληρωτής ΥΠΟΙΚ Γ. Χουλιαράκης.

Το ποσό αυτό, σύμφωνα με την υπουργική απόφαση θα αντληθεί σε τέσσερις δόσεις στο χρονικό διάστημα Σεπτεμβρίου-Δεκεμβρίου 2017 για την κάλυψη των αναγκών του ΕΦΚΑ για την πληρωμή κύριων συντάξεων.
Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το υπουργείο Εργασίας έλαβε τη σχετική απόφαση την ίδια στιγμή που σύμφωνα με την πολιτική ηγεσία του το πλεόνασμα του ΕΦΚΑ ξεπερνάει τα 400 εκατ. ευρώ αυτή τη στιγμή.
Συγκεκριμένα η απόφαση προβλέπει ότι:

1. Τη διάθεση του ποσού των τριακοσίων ενενήντα πέντε εκατομμυρίων ευρώ (395.000.000,00 €) για την κάλυψη μέρους του ελλείμματος του Κλάδου Σύνταξης του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.) από το Λογαριασμό της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (Ε.Α.Σ.) που τηρείται στο Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών. Το ποσό θα μεταφερθεί σε τέσσερις δόσεις, ως εξής:


– Η πρώτη δόση ποσού εκατό εκατομμυρίων ευρώ (100.000.000,00 €), στις 25.09.2017,


– Η δεύτερη δόση ποσού εκατό εκατομμυρίων ευρώ, (100.000.000,00 €), στις 25.10.2017,


–  Η τρίτη δόση ποσού εκατό εκατομμυρίων ευρώ, (100.000.000,00 €), στις 24.11.2017,


– Η τέταρτη δόση ποσού ενενήντα πέντε εκατομμυρίων, (95.000.000,00 €), στις 15.12.2017,

2. Η μεταφορά του ποσού στον κλάδο κύριας σύνταξης του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.). θα γίνει από τον Λογαριασμό Ταμειακής Διαχείρισης–Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (Ε.Α.Σ.) του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (Α.Κ.Α.ΓΕ.), ο οποίος τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος (αρ. λογ. 261 45 156 ), με έκδοση επιταγών , σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 της αριθμ. Φ.80000/οικ. 12445/2646/10.8.2012 (Β΄ 2371) Κοινής Απόφασης των Υπουργών Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Πρόνοιας και Οικονομικών “Κανονισμός Οικονομικής Οργάνωσης και Λογιστικής Λειτουργίας του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (Α.Κ.Α.ΓΕ.)”.
Κέρδος online   5/9/2017 9:50

Έτσι κάνουν τα παλικάρια αφεντικό!! 

Καζαντζάκης 
…………
 -Δε νυστάζω, αποκρίθηκα, θα μείνω. Είναι η τελευταία βραδιά που περνούμε μαζί.-Μα ίσια ίσια γι αυτό πρέπει να τελειώνουμε σύντομα, φώναξε ο Ζορμπάς…..Να έτσι όπως οι καλοί άντρες κόβουν το τσιγάρο, το κρασί, το ζάρι. Παλικαρίσια. Ο πατέρας μου πρέπει να ξέρεις, ήταν παλικάρι με ουρά. Μη με κοιτάζεις εμένα. Εγώ ‘μαι ξεφυσίδι. Χαρτωσιά δεν πιάνω μπροστά του. Αυτός ήταν από τους παλιούς Έλληνες που λένε. Έπιανε τη χέρα σου και σου ‘σπαζε τα κόκκαλα…Αυτός λοιπόν είχε όλα τα πάθη. Μα τα ΄κοψε όλα, με το σπαθί. Κάπνιζε σα φουγάρο. Ένα πρωί σηκώθηκε, πήγε στο χωράφι ν΄αλετρίσει, έφθασε, ακούμπησε στο φράχτη, έχωσε, θεριακλής όπως ήταν, με λαχτάρα το χέρι του στη ζώνη, να βγάλει την καπνοσακούλα, να στρίψει ένα τσιγάρο πριν πιάσει δουλειά. Τραβάει την καπνοσακούλα, άδεια, πανί με πανί. Είχε ξεχάσει να τη γεμίσει στο σπίτι.Άφρισε από το κακό του, μούγκρισε, και μονομιάς μ΄ένα πήδο, στράφηκε πίσω κι άρχισε να τρέχει κατά το χωριό. Τον είχε, βλέπεις, κυριέψει το πάθος. Μα ξαφνικά, εκεί που ΄τρεχε – ο άνθρωπος σου λέω είναι μυστήριο – στάθηκε, ντράπηκε, έβγαλε την καπνοσακούλα, την έκανε με τα δόντια του χίλια κομμάτια και την τσαλαπάτησε λυσσασμένος.– Άτιμη, άτιμη! μούγκριζε. Πουτάνα! Και από την ώρα εκείνη, σε όλη του τη ζωή, δεν έβαλε τσιγάρο στο στόμα του.Έτσι κάνουν τα παλικάρια αφεντικό. Καληνύχτα!

***

Ν. Καζαντζάκης – “Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά”

Πόσο χρονών πρέπει να είναι το επόμενο κορίτσι σου; Μπορεί μια αριθμητική πράξη να σου το υποδείξει;Ποιες ηλικιακές ομάδες να αποφύγεις και ποια να προτιμήσεις; Ανοίγουμε τον καυτό φάκελο «ηλικία» για να βρεις το target group σου.

Ο κανόνας του ΠλάτωναΠιθανόν να έχεις ήδη ακούσει τον κανόνα για τη διαφορά ηλικίας που άλλοτε αποδίδεται στον Πλάτωνα και άλλοτε σε κινέζουν φιλόσοφους. Εμείς θα πούμε ότι είναι του Πλάτωνα γιατί μας συμφέρει.Ο κανόνας αυτός λοιπόν, λέει πως η ιδανική ηλικία της γυναίκας είναι η μισή ηλικία του άντρα συν 7. Δηλαδή, για κάποιον που είναι 30 χρονών η γυναίκα που έχει δίπλα του πρέπει να είναι 30:2=15+7= 22, για κάποιον που είναι 40 το κορίτσι πρέπει να είναι 40:2=20+7=27 και πάει λέγοντας. Ο Αριστοτέλης, από την άλλη, έλεγε πως η ιδανική ηλικία γάμου για τον άντρα είναι τα 37 και για την γυναίκα τα 18, ενώ ο Χιού Χέφνερ, ας πούμε, θα διαφωνούσε και θα έλεγε πως το σωστό είναι να διαιρούμε την ηλικία του άντρα με το 3.Όμως οι κανόνες αυτοί από κάπου μπάζουν (no offence, Μεγάλοι Αρχαίοι Φιλόσοφοι).Καμία γυναίκα γύρω στα 30 δεν βρίσκει ελκυστική την ιδέα να τα φτιάξει με έναν 46άρη, για να μη συζητήσουμε το γεγονός πως η θεωρία αλλάζει με τον κάθε χρόνο που περνάει, οπότε αν ήταν να την ακολουθούσαμε θα έπρεπε να αλλάζουμε συντρόφους όσο συχνά πληρώνουμε το σήμα κυκλοφορίας. Οπότε είναι προτιμότερο να μην ακολουθήσεις τυφλά έναν κανόνα που γράφτηκε μερικές χιλιετίες πριν, αλλά να διαλέξεις μόνος σου, προσεκτικά, το ηλικιακό group στο οποίο θα χτυπήσεις.

Πόσο καλό μας κάνει να περπατάμε ξυπόλυτοι;

Πιθανότατα η ιδέα να αφήνετε τις πατούσες σας εκτεθειμένες στα κάθε είδους μικρόβια που βρίσκονται εντός και εκτός σπιτιού δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική, ωστόσο οι ειδικοί συνιστούν λιγότερη «εξάρτηση» από τα παπούτσια για καλύτερη υγεία!  Ερευνητές από το Κολλέγιο Ίθακα των ΗΠΑ επισημαίνουν ότι ο ρόλος των μυών του πέλματος είναι αρκετά υποτιμημένος αλλά καθοριστικός όσον αφορά την ισορροπία, τη σωστή στάση σώματος και την πρόληψη τραυματισμών και πτώσεων. Τα μηνύματα στον εγκέφαλο Τα πέλματά μας, εξηγούν, λειτουργούν βάσει ενός κύκλου αλληλεπίδρασης. Από τους πιο μικρούς έως τους πιο μεγάλους μύες κατά μήκος ολόκληρου του ποδιού, καθένας αποστέλλει μηνύματα στον εγκέφαλο σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούν στο περιβάλλον. Όταν η αποστολή αυτών των μηνυμάτων δεν ολοκληρώνεται επιτυχώς, προκύπτουν τραυματισμοί, επειδή κάποια άλλη μυϊκή ομάδα προσπαθεί να αντισταθμίσει την έλλειψη επικοινωνίας. Τα παπούτσια συχνά ευθύνονται για τέτοιου είδους εκβάσεις, καθώς, όταν περπατάμε, τρέχουμε, χορεύουμε, κάνουμε άλματα κ.λπ., οι μύες των κάτω άκρων απορροφούν την ισχύ πρόσκρουσης ολόκληρου του σώματος. Εάν οι ελάσσονες μύες των κάτω άκρων δεν αποστείλουν τις αναγκαίες πληροφορίες στον εγκέφαλο, οι μείζονες μύες θα πρέπει να αντισταθμίσουν την έλλειψη αυτή. Έτσι, καταπονούνται υπερβολικά και είναι πιθανό να προκύψει τραυματισμός. «Υπάρχει ένας χαμένος κρίκος» «Όταν βάζουμε μια σόλα κάτω από το πέλμα, εξασθενεί η διαδικασία μεταφοράς της πληροφορίας», δηλώνει ο Πάτρικ ΜακΚίον, καθηγητής στο Τμήμα Σωματικής Άσκησης και Επιστημών του Αθλητισμού του Κολλεγίου Ίθακα. «Υπάρχει ένας χαμένος κρίκος ανάμεσα στο περιβάλλον και το σώμα», συμπληρώνει ο καθηγητής, επισημαίνοντας ωστόσο πως «ορισμένα παπούτσια είναι πολύ καλά, από την άποψη ότι παρέχουν υποστήριξη». Συνέπεια βέβαια αυτής της υποστήριξης μπορεί να είναι η απώλεια πληροφοριών και ένας επακόλουθος τραυματισμός από υπερβολική καταπόνηση. Έτσι, ο ΜακΚίον και οι συνεργάτες του συνιστούν να περπατάμε συχνότερα ξυπόλυτοι, ώστε να «εξασκήσουμε» περισσότερο την αλληλεπίδραση του σώματός μας με το περιβάλλον. «Όσο περισσότερο περπατάμε ξυπόλυτοι, για παράδειγμα στο σπίτι ή στο γραφείο, τόσο το καλύτερο», τονίζει ο καθηγητής. Πηγή: Onmed
Κέρδος online   4/9/2017 8:00
Καλή βδομάδα !!

Περιβόλια στη Μπενάκη, στη Σκουφά βοσκοτόποι
Ζουζουνίζουν γύρω απ’ τ΄ άνθος σου οι ανθρώποι
Λουλακί παραθυράκια στα ταξί και στα τρόλεϊ
Αλληλοκαλημερίζονται όλοι

Φοίβος Δεληβοριάς