Εκδήλωση για τον ΔΣΕ την Παρασκευή 11 Αυγούστου

Η θλιβερή είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή χτες το απόγευμα και παρόλο που ήδη τη μνημονεύσαμε στα σχόλια του χτεσινού άρθρου, βρίσκω πως της αξίζει να της αφιερώσουμε ειδικό άρθρο -αν μη τι άλλο σημάδεψε τα νιάτα μας.Μιλάω βέβαια για την Αρλέτα, που έφυγε από τη ζωή χτες. Την Αρλέτα της ανεξάντλητης τρυφερότητας, το κορίτσι με την κιθάρα που καλύτερα από κάθε άλλον ενσάρκωσε το νέο κύμα και που συνέχισε να εκπροσωπεί τον κόσμο των μπουάτ μέχρι πολύ πρόσφατα.Η Αρλέτα γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα όπου έζησε διαρκώς, ανάμεσα σε Εξάρχεια και Κυψέλη (στο δίπατο σπίτι της στην οδό Δεληγιάννη έμεινε ο Γιώργος Ιωάννου οταν κατέβηκε στην Αθήνα). Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών και ποτέ δεν άφησε εντελώς τη ζωγραφική. Ωστόσο, όπως διηγείται η ίδια, όταν ήταν πρωτοετής την άκουσε να τραγουδάει σε μια εκδρομή ο Γιώργος Παπαστεφάνου και την πήγε στον Πατσιφά, που τότε ξεκινούσε στη ΛΥΡΑ και καθώς δεν είχε τη δυνατότητα να προσελκύσει καθιερωμένους καλλιτέχνες αναζητούσε νέες φωνές και με πρωτοστάτη τον Γιάννη Σπανό προωθούσε το κίνημα που έμεινε γνωστό ως “νέο κύμα”.Ακριβώς σε μουσική Γιαννη Σπανού και στίχους Γιώργου Παπαστεφάνου ήταν το πρώτο τραγούδι που έκανε γνωστή την Αρλέτα, το Μια φορά θυμάμαι Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου |
Ενα από τα βασικά πιστεύω του Βαν Αλεν ήταν :
Σταμάτης Κριμιζής ο μέγιστος αστροφυσικός της NASA.
Ο μαθηταράς ή ο κωλόφαρδος;
![]()
H Αθήνα διεκδικεί τη νέα έδρα του ΕΜΑ
Τα τελευταία 25 χρόνια ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε κατά 37%, ενώ η κατά κεφαλήν κατανάλωση τροφίμων αυξήθηκε κατά 27%. Η ζήτηση σε τρόφιμα υπολογίζεται ότι θα αυξηθεί 60% έως το 2050. Ο κόσμος γεννάει και «πεινάει». Η Ευρώπη καταναλώνει και γερνάει.
Η συμμετοχή της Ευρώπης και της χώρας μας στην παγκόσμια παραγωγή αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων μειώνεται. Σε παγκόσμιο επίπεδο η ελληνική συμμετοχή έπεσε από το 0,8% το 1993 στο 0,3% το 2013. Η Ευρώπη και η Ελλάδα περνούν κρίση και στον πρωτογενή τομέα.
Για ποια ανάπτυξη μιλάμε …….
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό στάλθηκε η πιο κάτω ανάρτηση
Νοημοσύνη της κοινής γνώμης
Του Δημήτρη Δακανάλη*
Νοημοσύνη ονομάζομε την ικανότητα του ανθρώπου να αντιλαμβάνεται τις διάφορες καταστάσεις και με κριτική επεξεργασία των δεδομένων να προσαρμόζει την άποψη του θετικά ή αρνητικά πάνω στα γεγονότα.
Η νοημοσύνη υπηρετείται από το σύνολο των γνωστικών ικανοτήτων, που διαθέτει το κάθε άτομο και αναλόγως του βαθμού ανάπτυξης τους προσδιορίζεται ο βαθμός εξυπνάδας του κάθε ατόμου το λεγόμενο IQ.
Οι πιο σημαντικές γνωστικές λειτουργίες, που διαθέτει κάθε άτομο , είναι η μνήμη, η φαντασία , η προσοχή, η εμπειρία, ο συνειρμός , και γενικότερα η ικανότητα να κρίνει και να συγκρίνει τις καταστάσεις και τα γεγονότα για την εξαγωγή των συλλογισμών του και να απορρίπτει ή να τα αποδέχεται αναλόγως της υποκειμενικής γνώμης του.
Η ταχύτητα της ικανότητας, που διαθέτει το άτομο για την τελική επεξεργασία όλων αυτών των πληροφοριών για να προκύψει σωστό συμπέρασμα συλλογισμού, καθορίζει και την αγχίνοια του, όπως π.χ τον χρόνο που χρειάζεται ο σκακιστής για να σκεφτεί τη σωστή κίνηση.
Η αγχίνοια είναι έννοια που ο Αριστοτέλης της έδιδε μεγάλη σημασία, όταν δίδασκε τη στρατηγική σκέψη στον Μέγα Αλέξανδρο, τον μεγαλύτερο στρατηλάτη του πλανήτη, για να λαμβάνει δύσκολες αποφάσεις σε ελάχιστο χρόνο.
Όταν τα άτομα μιας κοινωνίας σχηματίζουν μια γνώμη σπανίως είναι διατεθειμένα να κάνουν χρήση της δικής τους νοημοσύνης, χρησιμοποιώντας τα δικά τους γνωστικά δεδομένα με τη δική τους νοημοσύνη, για να καταλήξουν στην εξαγωγή των δικών τους συμπερασμάτων.
Η ικανότητα αυτή εξαρτάται από τηννοημοσύνη και τη γενική παιδεία τους, συνήθως όμως ακολουθούν χωρίς κόπο και ρίσκο την ήδη διαμορφωμένη γνώμη των άλλων και πολύ πιο εύκολα τη γνώμη της πλειοψηφίας, η οποία τους προσφέρεται ακόπως και ποικιλοτρόπως .
Η γνώμη των άλλων επηρεάζει πάντα τη σκέψη τους όσο και τις πράξεις τουςκαι μιμούνται τα πρόβατα που ακολουθούν τον αρχηγό του κοπαδιού όπου τα οδηγήσει.
Θα προτιμούσαν να τον ακολουθήσουν στην καταστροφή, παρά να σκεφτούν από μόνοι τους τι πρέπει να κάνουν.
Η επικρατούσα γνώμη των πολλών, η κοινώς αποδεκτή όπως λέμε, είναι γνώμη δύο τριών ατόμων που με την λειτουργία της μίμησης οδηγεί το κοπάδι στην υποδεικνύουσα άποψη.
Ανάλογη χειραγώγηση γίνεται στην πολιτική με τις δημοσκοπήσεις, τις κατευθυνόμενες πληροφορίες και στην αγορά για την ανάλογη προπαγάνδα στην κατανάλωση των διαφημιζόμενων αγαθών.
Επομένως από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό, πόση δύναμη διαθέτουν και τα ΜΜΕ για να πολλαπλασιάσουν μια γνώμη δύο έως τριών ανθρώπων και να την παρουσιάσουν σαν επικρατούσα άποψη της πλειοψηφίας, αφού τα άτομα με τον μιμητισμό τους είναι έτοιμα να την ακολουθήσουν.
Σ’ αυτήν την επίπλαστη πια και κοινώς αποδεχτή διαμορφωμένη άποψη είναι πάρα πολύ δύσκολο να αντιπαρατάξει οποιοδήποτε άτομο τη δική του άποψη όσο λογική κι αν είναι, πρώτο, γιατί θα θεωρήσει πως ματαιοπονεί και δεύτερο, μήπως θεωρηθεί αιρετικός και ιδιόρρυθμος από το σύνολο των ατόμων της επίπλαστης πλειοψηφίας.
Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι πως η νοημοσύνη και η κοινή γνώμη είναι νοημοσύνη και γνώμη δύο ή τριών ατόμων, που με τους τρόπους που αναφέραμε, γίνεται γνώμη των πολλών, όταν τα άτομα της κοινωνίας δεν χρησιμοποιούν τη νοημοσύνη τους για τον σχηματισμό της.
* Ο Δημήτρης Δακανάλης είναι ιατρός παθολόγος
«Ξαφνικός θάνατος» λόγω POS για χιλιάδες επιχειρήσεις

Κέρδος online 8/8/2017 20:31
Ναυπακτία:
Μια άγνωστη ιστορία αγάπης που κατέληξε σε φόνο και το δημοτικό τραγούδι γι΄αυτή
Το Nafpaktianews.gr σας παρουσιάζει μια άγνωστη ιστορία αγάπης που τελείωσε με φόνο την 1 Μαρτίου του 1925.Το τραγούδι γράφτηκε από τον άνδρα που σκότωσε την γυναίκα που αγαπούσε έχει διαδοθεί με πολλές παραλλαγές σε ολόκληρη την Ελλάδα όμως η ιστορία είναι αυτή που αναφέρουμε με μαρτυρίες οι οποίες περνούν από γενιά σε γενιά.
«Βάτους και αγκάθια πάτησα»Δημοτικό τραγούδι για την όμορφη Βασίλω Το τραγούδι αυτό γράφτηκε για μια κοπέλα από το Τρίκορφο Ναυπακτίας την Βασιλική Δημοπούλου που δυστυχώς δεν υπάρχει καμία φωτογραφία της, το μόνο που υπάρχει είναι το δαχτυλίδι που φορούσε..
Κάπου σε αυτό το μονοπάτι έγινε η δολοφονία
Η Ιστορία της Βασίλως από το βιβλίο του Ιερώνυμου Δελημάρη.
Η Βασιλική Κων. Δημοπούλου ήταν μια σεμνή, πολύ καλοφτιαγμένη και όμορφη κοπέλα, άσπρη σαν λεύκα λένε οι παλιότεροι. Την ήθελε και τη ζήτησε σε γάμο ο χωριανός μας Ιωάννης Πολύζος. Επειδή όμως ήταν φτωχή δεν την ήθελε ο πατέρας του Δημήτριος Πολύζος και έτσι δεν προχώρησε το συνοικέσιο αυτό. Μετά από λίγο καιρό έγινε νέο συνοικέσιο για κάποιον Μιλτιάδη Μπούρο από τη Σταμνά Μεσολογγίου. Ο Μπούρος, καλός και τίμιος άνθρωπος , ρώτησε τον Ιωάννη Πολύζο αν συνεχίζει να ενδιαφέρεται για τη συγκεκριμένη κοπέλα, πήρε όμως αρνητική απάντηση.Γι’ αυτό δέχτηκε το συνοικέσιο, έγιναν αρραβώνες και κανονίστηκε η προίκα (μερικά γιδοπρόβατα). Μετά από λίγο άλλαξαν γνώμη οι Δημοπουλαίοι και ενημέρωσαν το Μπούρο ότι χαλάνε τον αρραβώνα χωρίς να του δώσουν καμία εξήγηση. Η διάλυση του αρραβώνα μάλλον έγινε ή διότι άλλαξαν γνώμη οι Δημοπουλαίοι ή διότι επανήλθε στο αίτημα ο Ιωάννης Πολύζος. Ο Μπούρος που είχε αγαπήσει την Βασιλική , αποφάσισε ή να την κλέψει ή να την σκοτώσει. Ίσως να θίχτηκε από τη συμπεριφορά των Δημοπουλαίων, ίσως να προσβλήθηκε από τα πειράγματα των συγχωριανών του, πάντως έβαλε σε ενέργεια το σχέδιο του και παραφύλαγε να την ξεμοναχιάσει. Οι Δημοπουλαίοι τη φύλαγαν και κάθε μέρα που έβγαινε για δουλειές άλλαζε φορέματα ή μαντήλια για να μην αναγνωρίζεται. Τελικά κάποια μέρα που επέστρεφε μαζί με τη θεία της τη Δημοπουλίνα από τη Γυρβουλιά όπου είχε πάει για να πάρει το γάλα, τη σταμάτησε ο Μπούρος στην περιοχή Τρόχη στο Ξερόρεμα και της είπε <<διάλεξε ή θα ‘ρθεις μαζί μου ή θα σε σκοτώσω>>. Η Βασιλική ξεκίνησε να πάει μαζί του. Τότε η θεία της της φώναξε <<που πάς μωρή, θα μας ντροπιάσεις όλους>>. Δείλιασε τότε η κοπέλα και ξαναγύρισε προς τη θεία της. Ο Μπούρος ήταν φαίνεται αποφασισμένος και έριξε και τη σκότωσε . Πήγε μάλιστα, μάλλον την άλλη μέρα και παραδόθηκε μόνος του στις αρχές. Από το γεγονός αυτό που συνέβη την 1η Μαρτίου 1925 βγήκε το τραγούδι <<Βάτους κι αγκάθια πάτησα Βασίλω μου>> το έγραψε ο Μπούρος μέσα στη φυλακή και μάλιστα ο Μπούρος μέχρι που πέθανε φορούσε μαύρο πουκάμισο, το τραγούδι αυτό τραγουδιέται μέχρι και σήμερα στο χωριό μας γεμίζοντας μας συγκίνηση.
Οι στοίχοι του τραγουδιού:
Βάτους κι αγκάθια πάτησα, Βασίλω μου,
Αμάν αμάν Βασίλω, όσο να σ’αγαπήσω’
Και τώρα που σ’αγάπησα, Βασίλω μου,
Αμάν αμάν Βασίλω, μου λένε να σ’αφήσω.
Μου λένε να σ’αφήσω και να σε παρατήσω.
Φέτος τα στάρια χάλασαν, Βασίλω μου,
Αμάν αμάν, Βασίλω και τι ψωμί θα φάμε
στο δρόμο που θα πάμε.
Φέτος τ’αμπέλια χάλασαν, Βασίλω μου,
Αμάν αμάν, Βασίλω, και τι κρασί θα πιούμε
Όταν στεφανωθούμε;
Κάλλιο να΄ιδώ το αίμα σου, Βασίλω μου,
Αμάν αμάν, Βασίλω, στη γη να κοκκινίζει,
Παρά να δω τα μάτια σου, άλλως να τα φιλήσει.
Στη Πάτρα πάω κι έρχομαι, Βασίλω μου,
Αμάν αμάν, Βασίλω, τι θέλεις να σου στείλω;
Στείλε μου χτένι και γυαλί, Βασίλω μου,
Αμάν αμάν, Βασίλω, και μια πυκνή τσατσάρα.
Το χτένι να χτενίζεσαι και το γυαλί να βλέπεις,
Κι αυτήν την πυκνοτσάτσαρα
Αμάν αμάν, Βασίλω μου, να στρώνεις τα μαλλιά σου.
Το Τραγούδι όπως παρουσιάστηκε από του εξαιρετικούς μουσικούς που αναφέρονται στο βίντεο και που συμμετείχαν στο 4ο Πανελλήνιο φεστιβάλ παραδοσιακών χορών στο Λυγιά Ναυπακτίας, οι οποίοι αναφέρονται στο βίντεο.
Το Θείο βρέφος είναι το θαύμα που περίμενε ο Αλέξης!
Εμφανίστηκε ο Κώστας Λαλιώτης.Η μόνη αξία που μπορεί κανείς να αναζητήσει σε αυτή την χρεοκοπημένη πολιτική μετοχή είναι η διαπίστωση ότι τα πράγματα θα πρέπει να είναι πολύ δύσκολα για τον Αλέξη, έτσι ώστε να αναγκαστεί να εκτεθεί δημόσια το «θείο βρέφος». Μην έχετε αμφιβολία.
Η βροχή των αποκαλύψεων θα βγάλει και άλλα σαλιγκάρια της… συναίνεσης στην επιφάνεια.
Tou Θανάση ΜαυρίδηΤο αρχικό σχέδιο των υπερτιμημένων πολιτικών εγκεφάλων που περιβάλουν με την σοφία τους τον Αλέξη Τσίπρα ήταν η μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε έναν πολιτικό δορυφόρο του ΣΥΡΙΖΑ, κατά τα πρότυπα της Ένωσης Κέντρου στα πρώτα χρόνια της κυριαρχίας του Ανδρέα Παπανδρέου.Η Ένωση Κέντρου διαλύθηκε και απορροφήθηκε στην συνέχεια από το ΠΑΣΟΚ, μία τύχη που η Ιστορία θα επιφύλασσε και στο ΠΑΣΟΚ, εφόσον επέλεγε (ή και επιλέξει στο ορατό μέλλον) τον δρόμο της συνεργασίας με την… Κεντροαριστερά του κ. Τσίπρα.Η κεντρική ιδέα του εγχειρήματος ήταν και εξακολουθεί να είναι η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ από έναν συνασπισμό ακροαριστερών οργανώσεων σε ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που θα διεκδικεί με αξιώσεις την εξουσία στις επόμενες… δεκαετίες.Δηλαδή, το πέρασμα της χώρας σε μία νέα εποχή επικυριαρχίας της κεντροαριστεράς, αν δεχτούμε ότι η πρώτη σχετική περίοδος ήταν εκείνη του Ανδρέα Παπανδρέου. Η απλή αναλογική και οι γέφυρες προς πολιτικές ομάδες της λαϊκής Δεξιάς εξυπηρετεί, επίσης, αυτή την στρατηγική.Ο Κώστα Λαλιώτης έχει «ξεχάσει» αυτές ακριβώς τις ομάδες της λαϊκής Δεξιάς, όταν μας λέει ότι ο «λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά». Προφανώς ο Πάνος ο Καμμένος, όπως και Δεξιοί υπουργοί που συμμετέχουν στην σημερινή κυβέρνηση, πρεσβεύουν κάτι διαφορετικό.Ο κ. Λαλιώτης, λοιπόν, δεν βρήκε να πει ούτε μία κουβέντα γι’ αυτούς. Διότι, προφανώς, το πρόβλημα του δεν είναι γενικώς και αορίστως η Δεξιά. Αλλά η Δεξιά που δεν συνεργάζεται με τον κ. Τσίπρα και απειλεί την μακροημέρευση της εξουσίας του.Ο Κ. Λαλιώτης ήταν πάντα φίλος της προπαγάνδας και συνήθως η κατηγορία αυτή των ανθρώπων είναι εχθροί της αλήθειας.Το ΠΑΣΟΚ έχει αυτή την στιγμή μία ευκαιρία να επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή σε ρόλο πρωταγωνιστή. Κι είναι προς το συμφέρον της χώρας να υπάρχει ένα ισχυρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, το ΠΑΣΟΚ κράτησε πιο υπεύθυνη στάση από τα άλλα κόμματα στην αντιμετώπιση της κρίσης κι αυτό τελικά το πλήρωσε και μάλιστα με υπερβολικό τίμημα! Από τα παράδοξα της Ιστορίας! Κι όμως συνέβη! Οι «αδικίες» δεν διορθώνονται πάντα στην πραγματική ζωή.Αυτό, λοιπόν, που συμβαίνει τώρα με τις διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ, είναι μία από τις σπάνιες φορές που η ζωή δίνει την ευκαιρία για ένα χαρούμενο τέλος! Θα αγοράσει» αυτό το σενάριο το ΠΑΣΟΚ; Ναι, αν δεν δώσει το φιλί της ζωής στον Αλέξη Τσίπρα.Κι εδώ που τα λέμε, θα ήταν καθαρή αυτοκτονία να συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει την παραμικρή σχέση με την σοσιαλδημοκρατία. Εκτός κι αν δεν ενοχλούνται από τα όσα συνέβησαν το 2015 ή από την στήριξη που παρέχει αυτό το κόμμα (το μοναδικό στην Ευρώπη) στο καθεστώς του Μαδούρο.Ακόμη κι αν το σενάριο αυτό, της στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ από το ΠΑΣΟΚ, ήταν ισχυρό πριν από λίγο καιρό, σήμερα φαίνεται αδύναμο.Παρά το γεγονός ότι έχουν εκδοθεί ακόμη και εφημερίδες για να υποστηριχτεί μία τέτοια πορεία.Κατά συνέπεια ήταν φυσικό να βγει και να μιλήσει ο κ. Λαλιώτης και να υποστηρίξει ότι ο μεγαλύτερος εχθρός είναι η Δεξιά. Άρα όχι ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα που κόντεψε να τινάξει την χώρα στον αέρα. Δεν μας έκανε εντύπωση ότι ο Κώστας Λαλιώτης βγήκε και μίλησε για να πει αυτά που είπε. Θα μας έκανε εντύπωση αν δεν υποστήριζε τις θέσεις του.Για τον Κώστα Λαλιώτη μπορεί κανείς να πει πολλά. Το μόνο για το οποίο δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει είναι για ασυνέπεια.Liberal.gr


Η θλιβερή είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή χτες το απόγευμα και παρόλο που ήδη τη μνημονεύσαμε στα σχόλια του χτεσινού άρθρου, βρίσκω πως της αξίζει να της αφιερώσουμε ειδικό άρθρο -αν μη τι άλλο σημάδεψε τα νιάτα μας.Μιλάω βέβαια για την Αρλέτα, που έφυγε από τη ζωή χτες. Την Αρλέτα της ανεξάντλητης τρυφερότητας, το κορίτσι με την κιθάρα που καλύτερα από κάθε άλλον ενσάρκωσε το νέο κύμα και που συνέχισε να εκπροσωπεί τον κόσμο των μπουάτ μέχρι πολύ πρόσφατα.Η Αρλέτα γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα όπου έζησε διαρκώς, ανάμεσα σε Εξάρχεια και Κυψέλη (στο δίπατο σπίτι της στην οδό Δεληγιάννη έμεινε ο Γιώργος Ιωάννου οταν κατέβηκε στην Αθήνα). Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών και ποτέ δεν άφησε εντελώς τη ζωγραφική. Ωστόσο, όπως διηγείται η ίδια, όταν ήταν πρωτοετής την άκουσε να τραγουδάει σε μια εκδρομή ο Γιώργος Παπαστεφάνου και την πήγε στον Πατσιφά, που τότε ξεκινούσε στη ΛΥΡΑ και καθώς δεν είχε τη δυνατότητα να προσελκύσει καθιερωμένους καλλιτέχνες αναζητούσε νέες φωνές και με πρωτοστάτη τον Γιάννη Σπανό προωθούσε το κίνημα που έμεινε γνωστό ως “νέο κύμα”.Ακριβώς σε μουσική Γιαννη Σπανού και στίχους Γιώργου Παπαστεφάνου ήταν το πρώτο τραγούδι που έκανε γνωστή την Αρλέτα, το Μια φορά θυμάμαι





