Τρύγος 2017
Ο ρυθμός βαδίσματος προβλέπει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρδιακής νόσου
Βρετανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο European Heart Journal διαπίστωσε ότι οι μεσήλικες που βαδίζουν αργά ενδεχομένως να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιακής νόσου, συγκριτικά με τον γενικό πλυθυσμό.Ερευνητές των Πανεπιστημίων του Λανκαστερ και του Λαχμπορο ανέλυσαν στοιχεία που είχαν συλλέξει την περίοδο 2006-2010 από σχεδόν μισό εκατομμύριο μεσήλικες από όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Συνολικά στο δείγμα συμπεριλήφθηκαν 420.727 άτομα που ήταν ελεύθερα καρκίνου και καρδιακής νόσου, στην περίοδο συλλογής των πληροφοριών.
Τα 6,3 χρόνια που ακολούθησαν της συγκέντρωσης των δεδομένων, καταγράφηκαν 8.598 θάνατοι, 1.654 από καρδιαγγειακή νόσο και 4.850 από καρκίνο.«Θελήσαμε να δούμε αν ο αυτοαναφερόμενος ρυθμός βαδίσματος μπορούσε να προβλέψει τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο ή καρδιακή νόσο στο μέλλον. Πράγματι, από την ανάλυση των δεδομένων, όσοι βάδιζαν αργά είχαν διπλάσιες πιθανότητες να έχουν καρδιακό θάνατο, συγκριτικά με όσους τηρούσαν ζωηρό ρυθμό βαδίσματος. Αυτό ίσχυε για άνδρες και γυναίκες και δεν μπορούσε να αποδοθεί σε σχετικούς παράγοντες κινδύνου, όπως το κάπνισμα, ο δείκτης μάζας σώματος, η διατροφή ή πόση τηλεόραση παρακολουθούσαν. Αυτό σημαίνει ότι η συνήθης ρυθμός βαδίσματος είναι ανεξάρτητος παράγοντας καρδιακού θανάτου», εξηγεί ο καθηγητής Τομ Γέιτς από το Πανεπιστήμιο του Λανκαστερ και κύριος ερευνητής της μελέτης. «Παρατηρήσαμε ακόμα ότι ο αυτοαναφερόμενος ρυθμός ανάπτυξης σχετιζόταν άμεσα με την αντικειμενικά υπολογιζόμενη αντοχή στην άσκηση, γεγονός που επίσης δείχνει ότι ο ρυθμός βαδίσματος είναι καλός δείκτης της συνολικής φυσικής κατάστασης του ατόμου. Άρα, έχουμε ένα επιπλέον εργαλείο που μας βοηθά να εντοπίσουμε τα άτομα υψηλού κινδύνου και να παρέμβουμε εγκαίρως», προσθέτει. Να σημειωθεί ότι οι επιστήμονες ανέλυσαν και την δύναμη της λαβής με δυναμόμετρο για να δουν αν είναι καλός προγνωστικός δείκτης θανάτου από καρκίνο ή καρδιακά αίτια. Στους άνδρες είχε μικρή ικανότητα πρόγνωσης του καρδιακού θανάτου και δεν μπορούσε να γενικευθεί στον γενικό πληθυσμό.
Ελαιώνας στο Κλειδί
Καλώς ήλθατε στον “σκοτεινό κόσμο” του ΣΥΡΙΖΑ (ΙΙ)
Του Μανόλη Καψή
Τώρα που τα φώτα της δημοσιότητας έσβησαν (σίγουρα προσωρινά…) για τον Γιάνη Βαρουφάκη και το επόμενο επεισόδιο αναμένεται να παιχτεί στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, (όπου θέλει δεν θέλει η κ. Χριστοδουλοπούλου θα κληθεί να πει πολλά και ενδιαφέροντα ο πρώην υπουργός Οικονομικών), αξίζει τον κόπο να ρίξουμε μια μάτια σε μια πολύ σκοτεινή ιστορία, που προφανώς από αφέλεια (ή κρύβεται κάτι άλλο;) αποκαλύπτει στο βιβλίο του “Adults in the Room” ο Γ. Βαρουφάκης. Αναφέρομαι στον ρόλο που έπαιξε στη διαπραγμάτευση του 2015 (μήπως συνεχίζει να δραστηριοποιείται και σήμερα;) ο διοικητής της ΕΥΠ Γιάννης Ρουμπάτης. Τον θυμάστε; Οι νεώτεροι όχι, οι παλαιότεροι σίγουρα. “Δημοσιογράφος”, με καλές σπουδές στις ΗΠΑ, ο κ. Ρουμπάτης ενεφανίσθη από το πουθενά στη δεκαετία του ‘80 και πολύ σύντομα έγινε εξ απόρρητων του Ανδρέα Παπανδρέου. Ανέλαβε κυβερνητικός εκπρόσωπος, ενεπλάκη στην απόπειρα Κοσκωτά να αλώσει τον Τύπο (σας θυμίζει κάτι;), για να αναγκαστεί να περάσει στην αφάνεια ως “κοσκωτάνθρωπος”. Ενεφανίσθη ανανεωμένος στους τηλεοπτικούς δέκτες λίγο πριν από τις εκλογές του ‘15 ως “αγανακτισμένος με τα μνημόνια”, για να βρεθεί σύντομα στον σκληρό πυρήνα των συνεργατών του Αλ. Τσίπρα και να αναλάβει τελικά διοικητής της ΕΥΠ. Εκ πρώτης όψεως ο διοικητής της ΕΥΠ (ακόμα και με κυβέρνηση Συριζανελ), ουδεμία σχέση έχει με τη διαπραγμάτευση, ακόμα και με το είδος της ” διαπραγμάτευσης” που έκανε το τσούρμο της αριστεράς. ‘Η όχι;Ο κ. Βαρουφάκης πάντως μας εξηγεί ότι εκείνο τον καιρό, που η Ελλάδα είχε βρεθεί με το ένα πόδι εκτός Ευρώπης, ο κ. Ρουμπάτης μπαινόβγαινε στο Μέγαρο Μαξίμου… Να ήταν εκείνος που ενημέρωσε τον πρωθυπουργό για τον κίνδυνο, σε περίπτωση χρεοκοπίας, να ζήσουνε ένα νέο Γουδή; Να ήταν εκείνος που τον ενημέρωσε για περίεργες κινήσεις στον Στρατό ή για τις πρωτοβουλίες του Προέδρου της Δημοκρατίας σε συνεργασία με τον Γιάννη Στουρνάρα; Άγνωστο. Η δραστηριότητα του όμως ήταν πολυσχιδής.Ο Γ. Βαρουφάκης, όπως αποκαλύπτει στο βιβλίο του, όταν ανέλαβε το υπουργείο, είχε αμφιβολίες για την αφοσίωση των υπηρεσιακών στελεχών του και ζήτησε να δει κατ’ ίδιαν τον κ. Ρουμπάτη. Και αρχίζουν οι αποκαλύψεις. “Περισσότερο απ’ όλα εκτίμησα το γεγονός ότι μου επιβεβαίωσε πως δεν είχα την αφοσίωση ολόκληρων τμημάτων μέσα στο υπουργείο μου (σ.σ. χαρακτηριστικά αναφέρει πως ήταν αφοσιωμένοι αλλού), ενώ με ενημέρωσε πόσο στενή είχε γίνει η σχέση μεταξύ των διευθυντών αυτών των τμημάτων και των αξιωματούχων της τρόικας..” Ερώτηση: Πως ήξερε ο κ. Ρουμπάτης ότι κάποιοι δεν ήταν αφοσιωμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ; Πως ήξερε ότι ήταν αφοσιωμένοι αλλού; Πως ήξερε ότι ορισμένοι διευθυντές του υπουργείου είχαν αναπτύξει στενή σχέση με την τρόικα; Απάντηση: Παρακολουθούσε τα τηλέφωνα τους. Ερώτηση: Είναι νόμιμο, είναι ηθικό; Απάντηση: Ούτε νόμιμο, ούτε ηθικό και σίγουρα πρέπει να δοθούν απαντήσεις στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας. Μήπως θα έπρεπε να ενδιαφερθεί και κάποιος εισαγγελέας; Διότι αν δεν κάνω λάθος, παρακολουθήσεις τηλεφώνων γίνονται μόνο με εντολή εισαγγελέα; Υπήρχε τέτοια εντολή για τα στελέχη του υπουργείου Οικονομικών; Φυσικά όχι.. Τι ακριβώς συνέβη;Λέει και άλλα όμως ο κ. Βαρουφάκης για τον κ. Ρουμπάτη. Λέει για παράδειγμα ότι οι σχέσεις των δυο “πάγωσαν” όταν ο τότε υπουργός Οικονομικών εκκλήθηκε να επιλέξει την νέα ηγεσία του ΟΠΑΠ. Δεν έκανε δεκτές τις “εισηγήσεις” του Γ. Ρουμπάτη και επήλθε κρίση. Ερώτηση: Από ποτέ ο διοικητής της ΕΥΠ κάνει προτάσεις για τους επικεφαλής του ( τότε ) δημοσίου οργανισμού για τα τυχερά παιχνίδια; Έχει έννομο συμφέρον; Φυσικά όχι! Έχει άνομο συμφέρον; Απάντηση μπορεί να δώσει μόνο ο ίδιος και ο κ. Βαρουφάκης, που υποθέτω ότι θα ερωτηθεί. Όπως θα είχε και μεγάλο ενδιαφέρον να μας αποκαλύψει ο κ. Βαρουφάκης ποιες ήταν οι προτάσεις του κ. Ρουμπάτη. Ονόματα και διευθύνσεις.Θυμίζω ότι υπάρχει προϊστορία με τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις. Θυμάστε το σκάνδαλο το με τα Wikileaks; Την αποκάλυψη δηλαδή των συνομιλιών των στελεχών της τρόικας από το Χίλτον, που εξανέμισε και το οποιοδήποτε ίχνος αξιοπιστίας στην σχέση των δανειστών με την Αθήνα; Υποθέτω ότι ακόμα και ένας επαγγελματίας αφελής, δεν θα έχει καμία αμφιβολία για το ποιος παρακολουθούσε τα τηλέφωνα των πιστωτών. (Πάντως όχι ο Ασάνζ από την πρεσβεία του Ισημερινού. Μάλλον από την “υπηρεσία” έγινε η δουλειά). Όπως υποθέτω όλοι καταλαβαίνουν, ποιος διέρρευσε τις συνομιλίες μετά στα wikileaks. Ερώτηση: Ήταν νόμιμη η παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων των δανειστών; Απάντηση: Φυσικά όχι. Ποιος έδωσε εντολή να παρακολουθούνται τα τηλέφωνα τους; Μόνος του ο κ. Ρουμπάτης ή κάποιος από “πιο πάνω”; Απάντηση δεν έχω, αλλά μήπως πρέπει να ερωτηθεί ο ίδιος ο κ. Ρουμπάτης;( Άλλωστε υποτίθεται ότι η ΕΥΠ έκανε έρευνα για να “ανακαλύψει” τον δράστη των παρακολουθήσεων. Ε τόσο καιρό μετά, οι υπεύθυνοι της έρευνας, όλο και σε κάποιο συμπέρασμα θα έχουν καταλήξει! Ή όχι;)
Ευτυχώς η άμεση επέμβαση των ανδρών της πυροσβεστικής του κλιμακίου των Δερβενοχωρίων για μια ακόμη φορά πρόλαβε τα χειρότερα !!!
Συγχαρητήρια και σας ευχαριστούμε πολύ !!!
Τώρα φωτιά στα Σκουρτα στην θέση Κουτσομύτη
Άμεση επέμβαση , το πυροσβεστικό όχημα έφθασε στο συμβάν σε τρια λεπτά ,αυτή την στιγμή οι άνδρες έχουν επέμβει !!!
Μπράβο παιδιά !!
Για να μην ζούμε με μύθους….
Το ύψος των συντάξεων το 2040
Λόγω της σημαντικής μείωσης των συντάξεων τα τελευταία χρόνια, το δημόσιο σύστημα ασφάλισης έχει απαξιωθεί στη συνείδηση των πολιτών. Πολλοί πιστεύουν πως στο μέλλον το δημόσιο σύστημα θα αδυνατεί να καταβάλλει συντάξεις. Αυτή είναι πολύ απαισιόδοξη άποψη στηριγμένη σε λανθασμένη αντίληψη. Ο κρατικός προϋπολογισμός θα συνεχίσει να δαπανά ένα μέρος του ΑΕΠ σε συντάξεις και στο μέλλον. Περίπου το 14% του ΑΕΠ, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ageing Report 2015 εδώ). Οι προβλέψεις της Επιτροπής για επιλεγμένα κράτη της ΕΕ και για τα έτη 2040 και 2060 αποτυπώνονται στο διάγραμμα που ακολουθεί. (Ageing Report 2015).
Σύμφωνα με τις δημογραφικές τάσεις, οι δικαιούχοι σύνταξης το 2040 θα είναι ακόμα περισσότεροι. Ένα μικρότερο μερίδιο του ΑΕΠ (14% αντί για 16%) θα διανέμεται μέσω των συντάξεων σε περισσότερους συνταξιούχους.
Άρα οι σημερινοί νέοι θα λάβουν σημαντικά χαμηλότερες συντάξεις. Και θα συνταξιοδοτηθούν σε μεγαλύτερη ηλικία. Το κρίσιμο ερώτημα για τους σημερινούς νέους ασφαλισμένους και μελλοντικούς συνταξιούχους είναι ποιο θα είναι το ΑΕΠ το 2040.
Αρκεί να αναλογιστούμε πως, αν σήμερα διαθέταμε το 14% του ΑΕΠ του 2009 για συντάξεις, ακόμα και αν είχαμε 20% περισσότερους συνταξιούχους, θα μπορούσαμε να καταβάλλουμε τις ίδιες με τις σημερινές συντάξεις.
Όσο μεγαλύτερο το ΑΕΠ, τόσο υψηλότερες οι συντάξεις. Στον κόσμο χωρίς δανεικά, ο μόνος τρόπος για να αυξηθούν οι συντάξεις είναι η αύξηση του πλούτου, η αύξηση του μεγέθους της οικονομίας, του ΑΕΠ. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα επιτύχουμε τη βιώσιμη και αειφόρο ανάπτυξη στην κοινωνία και στην οικονομία μας. Το μήνυμα είναι επίμονο και μονότονο από κάθε σημείο του πλανήτη: για να επιβιώσουμε στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία χρειάζεται να βελτιώσουμε την ανταγωνιστικότητά μας κι αυτόν το θεμελιώδη στόχο υπηρετούν οι μεταρρυθμίσεις.
Όσοι πιστεύουν και σήμερα ακόμη ότι η δυνατότητα ευημερίας και αξιοπρέπειας είναι ζήτημα ρητορικής και εξασφαλίζεται με ένα νόμο σε ένα άρθρο, ας συνεχίσουν την ανάγνωση των παραμυθιών.
Για τους υπόλοιπους ενήλικες, το μυστικό κρύβεται στην ίδια τη ζωή μας:
όλοι γνωρίζουμε εκ πείρας ότι το μόνο μέρος όπου η ευημερία προηγείται του μόχθου, η κατανάλωση της παραγωγής και η ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας είναι το Λεξικό.
υπέροχα πράγματα που έχει πει ο Ευγένιος Τριβιζάς για τα παιδιά…
Ήρωες δεν είναι τόσο οι εύποροι γονείς που πολλές φορές λόγω των υποχρεώσεών τους δεν έχουν καιρό να προσφέρουν ποιοτικό χρόνο στα παιδιά τους όσο εκείνοι που, παρά τις αντίξοες συνθήκες, παλεύουν και πολλές φορές θυσιάζονται για να τους προσφέρουν ό,τι καλύτερο μπορούν.
Για να μην ζούμε με μύθους ….
Οι ήττες της λογικής – ο μύθος των ζημιών από το PSI
Έχει επικρατήσει η εντύπωση πως τα Ασφαλιστικά Ταμεία αναγκάστηκαν να μειώσουν τις συντάξεις λόγω των ζημιών που υπέστησαν από το κούρεμα των ομολόγων το 2012 (PSI). Δεδομένου ότι το σύνολο των ζημιών των Ταμείων από το PSI ήταν 13.4 δισ., δηλαδή λιγότερα από την ετήσια επιχορήγηση των Ταμείων από το κράτος, αυτός ο ισχυρισμός είναι εντελώς αβάσιμος.
Σχετικά δε με τις κύριες συντάξεις, ο ισχυρισμός πως οι ζημιές από το PSI συνέτειναν στη μείωση των συντάξεων είναι ακόμα πιο αβάσιμος. Τα Ταμεία Κύριας Σύνταξης ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ & ΝΑΤ που μαζί με το ΓΛΚ καταβάλλουν το 95% των κύριων συντάξεων είχαν πολύ μικρές ζημιές από το PSI, ενώ κάθε χρόνο ελάμβαναν και λαμβάνουν πολλαπλάσιες επιχορηγήσεις από τον Προϋπολογισμό. Οι κύριες συντάξεις του Δημοσίου– υπέστησαν τις μεγαλύτερες μειώσεις– καταβάλλονται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους το οποίο δεν είχε ζημιές αλλά 106 δισ.€ κέρδη από το PSI. Ο λόγος που τα Ταμεία αυτά είχαν πολύ μικρές ζημιές, είναι η αδυναμία τους να συσσωρεύουν αποθεματικά κεφάλαια επειδή εδώ και δεκαετίες είναι ελλειμματικά. Τα λιγοστά αποθεματικά τους, ουσιαστικά αποτελούν κεφάλαιο κίνησης -προέρχονται αποκλειστικά από επιχορηγήσεις του κράτους και μετά βίας επαρκούσαν για την καταβολή συντάξεων μερικών μηνών.
Για να μην ζούμε με μύθους ….
Ο μύθος των αποθεματικών
Αποτελεί ήττα της λογικής η ανάδειξη των «καταληστευμένων αποθεματικών» των Ταμείων σε ιερό δισκοπότηρο του Ασφαλιστικού. Ενώ όλοι γνωρίζουμε πως ήδη από τη δεκαετία του ’70 τα μεγαλύτερα Ταμεία κύριας σύνταξης ήταν ελλειμματικά, δεν μπορούσαν να σχηματίσουν αποθεματικά από τις εισφορές. Εξ αυτού άλλωστε επιχορηγούνται από το κράτος εδώ και 40 χρόνια, για να ανταποκριθούν στις ταμειακές τους υποχρεώσεις.Στο διάγραμμα που ακολουθεί συγκρίνονται οι ετήσιες αποδόσεις του διετούς ομολόγου του Γερμανικού Δημοσίου και των επενδύσεων των αποθεματικών των Ταμείων για την περίοδο 1996-2012. Η σύγκριση έχει ρόλο υπενθύμισης: όταν αξιολογούμε τη διαχείριση επενδύσεων δεν απομονώνουμε μόνο τις ζημιές αλλά εξετάζουμε συνολικά τις καλές και τις κακές περιόδους, συνυπολογίζουμε δηλαδή κέρδη και ζημιές.
Ο Μύθος πως τα Ταμεία έχασαν την περιουσία τους από άστοχες /σκανδαλώδεις επενδύσεις οφείλεται στο γεγονός ότι υπολογίσαμε μόνο τις ζημιές που υπέστησαν (ελληνικό χρηματιστήριο, δομημένα ομόλογα, PSI) και αγνοήσαμε τα κέρδη που αποκόμιζαν επί δεκαετίες. Μια ολοκληρωμένη εικόνα των αποδόσεων των αποθεματικών παρέχει η σύγκρισή τους σε βάθος χρόνου με τις αποδόσεις της πιο ασφαλούς επένδυσης εντός Ευρώ, του διετούς Ομολόγου του Γερμανικού Δημοσίου. Και αποδεικνύεται ότι τα αποθεματικά των Ταμείων: Την 4ετία 1996-99 πέτυχαν απόδοση πολύ υψηλότερη του Γερμανικού Ομολόγου: αποκόμισαν υψηλά κέρδη και από τα ελληνικά ομόλογα και από τις τοποθετήσεις στο ελληνικό χρηματιστήριο. Τη 2ετία 2000-01 είχαν απόδοση χαμηλότερη του Γερμανικού Ομολόγου: είχαν ζημιές από τις μετοχές αλλά κέρδη από τα Ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου κι έτσι οι αποδόσεις παρέμειναν θετικές. Την 4ετία 2002-05 σημείωσαν υψηλότερη απόδοση, διότι κατέγραψαν κέρδη και από τα ελληνικά ομόλογα και από το ελληνικό χρηματιστήριο. Μετά το 2008 οι αποδόσεις των αποθεματικών κατέρρευσαν μαζί με τη χώρα: τεράστιες ζημιές από τις τοποθετήσεις και στα ελληνικά ομόλογα και στο ελληνικό χρηματιστήριο. Η συνολική, ωστόσο, αποτίμηση της περιόδου 1995-2012 αποδεικνύει πως η μέση απόδοση των αποθεματικών των Ταμείων (2,2%) δεν διαφέρει πολύ από τη μέση απόδοση του 2ετούς Ομολόγου του Γερμανικού Ομολόγου. Υπήρξαν, δηλαδή, εξαιρετικά κακές χρονιές για τα αποθεματικά των Ταμείων στη διάρκεια της κρίσης, υπήρξαν όμως και εξαιρετικά επωφελείς και κερδοφόρες χρονιές, λόγω των υψηλών αποδόσεων που προσέφεραν οι ελληνικές μετοχές και τα ομόλογα.