«Το ίδιο βράδυ όλοι οι πρόκριτοι καλούνται από τον Μαύρο σε πατριωτικό συμβούλιο στο σπίτι του. (…) Ο σεβάσμιος παπάς παρουσιάζει την πνευματική του κόρη που είναι τώρα 25 χρονών, στο μεσουράνημα της ομορφιάς της. (…) Θα λάβη μέρος στο Συμβούλιο και ο λόγος της θα είναι νόμος» (Πηγή: Αλιμπέρτη Σωτηρία, Ταρσούλη Αθηνά, «Μαντώ Μαυρογένους. Η ηρωική κόρη της Μυκόνου», Αθήνα 1931, σελ. 24).

«Οι συνεδριάσεις διαδέχονται η μια την άλλη. Η Μαντώ αναγγέλλει ότι διαθέτει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της για την εξόπλιση δύο πλοίων πολεμικών, καθώς και ό,τι άλλο της μένει, κινητό ή ακίνητο, το θυσιάζει για τον απελευθερωτικόν αγώνα» (Αλιμπέρτη Σωτηρία, ό.π., σελ. 26).

Τα μυκονιάτικα πλοία ενώνονται στις 5 Μαΐου στην Τήνο με τον στόλο του Τομπάζη και έναν μήνα αργότερα αρματώνονται άλλα τέσσερα μυκονιάτικα πλοία, το «Ποσειδών» του καπετάν Κοζαδίνη, το «Αγιος Ιωάννης» του καπετάν Φαμέλη, το «Παναγία Τουρλιανή» του Μπόνη και άλλο ένα του Τζαννή Ντεσούδα ή Φραγγιά, που ρίχνονται σε ναυμαχίες στο πλευρό των Υδραίων (Αλιμπέρτη Σωτηρία, ό.π., σελ. 27).

«Η Μαντώ με όλα τα παλληκάρια της ορμάει ακάθεκτη ανάμεσά τους. Οι εχθρικές σφαίρες τη βάζουν στόχο. Μα εκείνη, αψηφώντας τον θάνατο, ορθώνεται γιγάντια με το σπαθί υψωμένο και κτυπάει αλύπητα τον εχθρό. Ύστερα από λυσσώδη αγώνα οι Αφρικανοί σκορπίζονται, φεύγουν νικημένοι προς τη θάλασσα» (Αλιμπέρτη Σωτηρία, ό.π., σελ. 32).

«Είναι ανεξήγητο, γράφει ο ελληνιστής και φιλέλλην Jules Blancart, πως ελησμονήθηκε μια τόσο μεγάλη γυναίκα, μια τέτοια υπέροχη ηρωίδα» (Αλιμπέρτη Σωτηρία, Ταρσούλη Αθηνά, ό.π, σελ. 9).

***