Λοιπόν να δείτε, που ο Τσίπρας θα ξαναβγεί

Ο Χρήστος Κιούσης ολοένα και περισσότερο πιστεύει ότι ο Αλέξης ο Ειλικρινής ο Α’ (Τσίπρας) θα τους φάει λάχανο στο ντεμαράζ και θα αποδείξει ότι impossible is nothing.
Λοιπόν να δείτε, που ο Τσίπρας θα ξαναβγεί
Δεν διατυπώνω ευχή, άποψη εκφράζω. Ακούω τους γύρω μου, διαβάζω τα social media, βλέπω ειδήσεις, παρατηρώ τον Έλληνα Πρωθυπουργό και ειλικρινά σας λέω ώρες ώρες του βγάζω το καπέλο. Δεν έχω ξαναδεί άνθρωπο που να έχει πει τόσες πολλές αναλήθειες, να έχει αθετήσει τόσες πολλές εκπεφρασμένες διακηρύξεις και να παραμένει απλά ατάραχος και χαμογελαστός.

Από που να πρωτοαρχίσω, από τις μανούβρες και τα ανάποδα τόλουπ στις σχέσεις του με ξένους ηγέτες και αξιωματούχους; Από το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης που θα μπορούσε να είναι το Βατερλώ του και κατέληξε απλή αυταπάτη; Από τις παλαιοκομματικές αστειότητες με διορισμούς μετακλητών, Καρανίκων, θείων, ξαδέρφων, πατεράδων και συμμαθητών; Από το σφιχταγκάλιασμα με τη Δεξιά του Κυρίου και τη Συνοδική εξουσία; Από το απεχθές κολλητηλίκι με τη λαϊκότερη της Δεξιάς, τον Καμμένο και τον συν αυτώ θίασο; Από την φοροεπιδρομή, τον ΕΝΦΙΑ, τους Δεν Πληρώνω που τελικά χρωστάνε, τα ανοικτά καταστήματα τις Κυριακές κλπ κλπ;
Κι όμως ο άνθρωπος αυτός υπολείπεται κομματικά γύρω στο 12% στις δημοσκοπήσεις που όλοι μάθαμε τα τελευταία χρόνια πόσο μέσα πέφτουν και εισπράττει και συγχαρητήρια από αυτούς που κυριολεκτικά κι όχι συμβολικά μας κυβερνάνε. Το τρολάρισμα που εισπράττει στα social media ή στο πεδίο της σάτιρας, να ας πούμε τώρα που πήγε στην Αμερική, δεν είναι κάτι που τον πτοεί κι αν μη τι άλλο πρέπει να του επιδαψιλεύσουμε αντοχή και παροιμιώδη ψυχραιμία.
Στην πραγματικότητα αν ο Αλέξης Τσίπρας επανεκλεγεί θα το χρωστάει στους αντιπάλους του. Αν δείτε ποιοι τον αντιπολιτεύονται, ποια φαντάσματα του παρελθόντος ανακάλυψαν το twitter και μου θέλουν και αναρτήσεις, ποια κόμματα θα ξαναδιεκδικήσουν την ψήφο μας, ποιοι “άφθαρτοι” σκελετοί θα ξαναβγούν από τις ντουλάπες για να μας “σώσουν” εντάξει κλαίω.
Το ΠΑΣΟΚ αντί να θάψει τον ήλιο τον πράσινο τον ήλιο που ανατέλλει πέντε μέτρα κάτω απ’ το χώμα μπας και ξεχαστεί, αντί να φορτώσει σε καράβι τουλάχιστον 150 παλιούς βουλευτές του και να τους στείλει αδιάβαστους, αντί να κάνει casting νέων στελεχών με πρώτο κριτήριο να μην τους ξέρει κανείς, τολμά να κάνει συμμαζώξεις mix grill ορφανών του Σημίτη και του Γιωργάκη για να μας βγάλουν από την κρίση.
Με τον Λεβέντη δε θα ασχοληθώ σεβόμενος την εγκεφαλική μου δραστηριότητα.
Στο Ποτάμι, αχ στο Ποτάμι, ο Σταύρος Θεοδωράκης μπέρδεψε τα ποσοστά της AGB με τα προσδοκώμενα ποσοστά στην κάλπη κι ενώ δε λέει ψέματα ο άνθρωπος, άφησε να υποσκελίσουν τα ικανά του στελέχη κάποιοι φωτογενείς περίεργοι τύποι και πασπάλισε ένα “νέο κι άφθαρτο” πολιτικό μόρφωμα με μπόλικη προσωπολαγνεία. Κάτι εγχειρήματα #AskStavros #LoveStavros #SaveStavros #PrayForStavros, με συγχωρείς ρε Σταύρο, αλλά αφαιρούν δεν προσδίδουν κι ας σου λένε άλλα οι spindoctors.
Φτάνουμε στην αγαπημένη γλυκιά Δεξιά, την Νέα Δημοκρατία. Όπως κι αν σχεδιάσετε τον πυρσό, του βάλετε χρώματα, του βγάλετε χρώματα, τον γυρίσετε πλάγια, τον γυρίσετε ανάποδα, δεν παύετε να είστε το ίδιο κόμμα που παρέα με την Πασοκάρα καταχρεωθήκατε στις τράπεζες και τα γράψατε στο χιόνι. Ακόμα και στα συμβολικά να πάω ρε αθεόφοβοι, φύγατε νύχτα από την Συγγρού και μετακομίσατε στο Μοσχάτο πιστολιάζοντας δεν ξέρω κι εγώ πόσα νοίκια και θέλετε και να κυβερνήσετε, σοβαρά τώρα ; Βάλατε μπροστά Αρχιστράτηγο της Αντιπολίτευσης τον Άδωνι τον Γεωργιάδη, που το μεσημέρι πάει και πουλάει καλούδια με τον Zerfon-Zerfam θα σας γελάσω και θέλετε να σχηματίσετε κυβέρνηση ; Θίασο στο Δελφινάριο πιο εύκολα. Και στο κάτω κάτω αν δε σε έλεγαν Μητσοτάκη αγαπητέ Κυριάκο, πόσα λεφτά θα πόνταρες πάνω σου για την αρχηγία της ΝΔ ; Ειλικρινά πες μου.
Μ’ αυτά και μ’ εκείνα επιστρέφω στον τίτλο. Λοιπόν να δείτε που ο Τσίπρας θα ξαναβγεί. Γιατί μπορεί ο κόσμος να βαρέθηκε τα ψέματα αλλά πρώτον δεν υπάρχει και κανένας να του πει αλήθεια (μιλάω για κόμματα εξουσίας) και δεύτερον όσο όλο το κατεστημένο των media κάτι δημοσιογραφό-βουλευτό-στελεχό-εκδοτό-μηντιάδες επιτίθενται στον Τσίπρα, τόσο θα τον πριμοδοτούν γιατί ο κόσμος τους σιχάθηκε περισσότερο κι από τον Αλέξη τον Ειλικρινή τον Α΄.
Μπορεί κάποτε ο Κωστόπουλος να διατύπωσε ότι “το παιδί προσπαθεί να μιμηθεί τον Ανδρέα Παπανδρέου αλλά με 300 λέξεις το πολύ λεξιλόγιο” αλλά το παιδί έχει νομοθετήσει κάτι πράγματα που αν τα ψήφιζε άλλη κυβέρνηση θα σηκωνόντουσαν και οι νεκροί να δείρουν. Γι αυτό το παιδί το αγαπάνε η Μαντάμ Μέρκελ, ο Χερ Σόιμπλε μέχρι και ο Ντόναλντ Ντακ εεεεε Τραμπ. Κορυφαία στιγμή η ερώτηση δημοσιογράφου στην press conference περί προεκλογικής δήλωσης Τσίπρα για τον κακό Τραμπ. Που νά ‘ξεραν τι κωλοτούμπες έχει κάνει ο Αλέξης που νόμιζαν ότι θα κολλήσει σε τέτοια μικροπράγματα.
Αν ο Αλέξης ο Ειλικρινής ο Α΄ κάνει και καμιά προεκλογική ντρίπλα και πάρει κι έγκριση απ΄ έξω για να επαναφέρει τις 100 δόσεις προς εφορία και ταμεία για όλους, θα εισπράξει και ρευστό, θα εμφανίσει έσοδα, θα νιώσει κι ο νεοέλληνας, ότι γλύτωσε την φυλακή στο παρά πέντε. Θα βγει τότε η αρχηγάρα με τα μαγουλάκια και το σκεμπεδάκι, θα σφιχταγκαλιαστεί με τον αγαπημένο του “μπούλη” και θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι. Μόνη μου ευχαρίστηση, μόνη μου ηδονή, ότι θα πρέπει να “ξανακοιμηθεί” με τον Καμμένο για άλλα 5 χρόνια. Εκτός κι αν άρχισε να 

Ο Μητσοτάκης και οι λύκοι της

 επικοινωνίας

Ρέα ΒιτάληΡέα Βιτάλη 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017, 08:04 
Ο πιο επιεικής καθρέπτης μας, όσο κι αν φανταζόμαστε το αντίθετο, είναι αυτός
 ο πάνω από τον νιπτήρα μας. Υπάρχουν άλλοι, στυγνά ακριβείς. Όπως για παράδειγμα, οι αρχές μας στην ανατροφή των παιδιών μας, η επιλογή συντρόφο
υ, ή αν μιλήσουμε επαγγελματικά, οι συνεργάτες που επιλέγει κάποιος και ο
τρόπος που τους συμπεριφέρεται. Διάβασα το σκεπτικό του Δημήτρη Τζανακόπουλου, ό,τι η ανάκαμψη, λέει, αποτυπώνεται στην καθημερινότητα των πολιτών. Τι να σχολιάσεις; Πετάει – πετάει ο Τσίπρας, πετάει – πετάει και ο Τζανακόπουλος. Ό,τι το αφεντικό…
Σε αντιπαράθεση, χάρηκα τις επιλογές προσώπων του Κυριάκου Μητσοτάκη,
αλλά και τη «γραμμή» που χαράσσει, αρχής γενομένης από την Έκθεση της Θεσσαλονίκης, στρέφοντας δηλαδή όλες τις δυνάμεις του, όχι εναντίον της
«Πρώτης φοράς Αριστερά» αλλά στο πλευρό των υγιών δυνάμεων – πολιτών.
Τι νόημα έχει πλέον ο αγώνας, να ξεμπροστιάζουν ημερησίως τα ανδραγαθήματα της κυβέρνησής μας; Υπάρχει κανένας που να μην έχει πιάσει το νόημα της «παρεούλας» τους και τις δυνατότητές τους;
Υπάρχει πλέον κανείς, που να μην μπορεί να
 μετρήσει τα λάθη όλων των κομμάτων αλλά και
να μην εκλαμβάνει ως ατιμία το να τους θεωρούμε όλους ίδιους;
Υπάρχει κανείς έντιμος, που να μην αντιλαμβάνεται
την ευκαιρία που έχασε ο Κώστας Καραμανλής από ανικανότητα αλλά
συγχρόνως, υπάρχει κανείς που δεν ξεκαρδίζεται όταν ακούει τώρα τη Φώφη Γεννηματά να δηλώνει «σηκώνω το λάβαρο της ηθικής στην πολιτική»; Και τον Θεοδωράκη να τάσσεται, στο δικό της πια πλευρό;
Αυτό δηλαδή ήταν το ζητούμενο, όσων έσπευσαν να τον εμπιστευτούν;
Η κοινωνία πλέον, με τα στοιχεία ντροπής κάθε κόμματος επάνω στο τραπέζι της, δεν χωρίζεται σε αυτούς που καταλαβαίνουν και σε αυτούς που δεν,
 (ώστε να αγωνιούν να τους δώσουν να καταλάβουν), αλλά σε αυτούς
που θέλουν να προχωρήσουν σοφότεροι όντες και σε αυτούς που έχουν «τρουπώσει» και δεν θέλουν να ξεκουνήσουν, σκεφτόμενοι την πάρτη τους
 και διαισθανόμενοι την αναξιότητά τους.
Οι νοήμονες, οι εργατικοί και οι έντιμοι αναζητούν ένα και μόνο. Προοπτική.
Χαίρομαι λοιπόν την αγωνιώδη προσπάθεια, όπως διαφαίνεται, του Κυριάκου Μητσοτάκη για συνεργάτες. Βεβαίως αντιλαμβάνομαι και την γκρίνια και τις τρικλοποδιές των «παλιών» του κόμματος… Ας συνηθίσουν. Δεν αναζητούμε νέους… Επιτρέψτε μου! Ο Στέφανος Μάνος, είναι πιο νέος από τον
 Αλέξη Τσίπρα στον δικό μου χωροχρόνο…
Αναζητούμε ανθρώπους,  που υπήρχαν και πριν την ενασχόληση με την πολιτική. Στην κυριολεξία, το «υπήρχαν». Που έχουν δοκιμάσει δυνάμεις στην
ελεύθερη αγορά. Που έχουν αίσθηση του σοβαρού αλλά και του αστείου.
Χιούμορ λέγεται αυτό. Που ξέρουν να μιλάνε «ξένες γλώσσες», κυρίως ελληνικά.
Που διαθέτουν κάτι ντεμοντέ. Τρόπους, λέγεται αυτό, κι είναι ξεχασμένη έννοια.
 Και που, αν μην τι άλλο… δεν θα πούνε «η ανάκαμψη φαίνεται στα πρόσωπα
 των πολιτών» χωρίς να καταντραπούν.
Τι να σας κουράζω αγαπητοί; Πρόσωπα όπως του Κωνσταντίνου Ζούλα, που ανέλαβε διευθυντής του γραφείου Τύπου του Μητσοτάκη. Απέναντί στο
«αντίπαλον δέος» (πλάκα κάνω) τον Θανάση Καρτερό, της Αυγής. Έτσι για την ιστορία, να σας θυμίσω άρθρο που απηύθυνε ο ίδιος τον Ιούλιο του 2016 στον Κυριάκο Μητσοτάκη με τίτλο «Σας γαμώ το Χάρβαρντ» και που έγραφε
 «αυτό που φοβάται (ο Κυριάκος) είναι, ότι η ορμητική είσοδος στην
 εκλογική σκηνή των νεαρών λύκων της Γκράβας και της Καισαριανής,
συντριπτικά υπέρτερων από τα παιδιά του Κολεγίου και των ευάριθμων καλών σχολείων, μπορεί να διαταράξει τη δημοκρατική μας αρμονία….».
Δες το κείμενο στη συνέχεια των χρόνων μας… Κοίτα ρε, κάτι νεαρούς
λύκους της Γκράβας και της Καισαριανής! Και ακόμα χειρότερα, κοίτα κάτι γερόλυκους της επικοινωνίας!.. Και μετά ευχήσου, καλή διαδρομή στον
 Κ. Ζούλα. Και στην Μ. Σπυράκη. Για την υγεία όλων 

Ελληνικό: Το ύψος 

των

 κτιρίων καθυστερεί 

τις 

υπογραφές..


Μετά τα δασικά και τα αρχαιολογικά ζητήματα, το θέμα του ύψους των κτιρίων και των ενστάσεων που υπέβαλε σχετικά το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο φαίνεται να καθυστερεί τώρα την υπογραφή της απόφασης από την υπουργό Πολιτισμού για την επένδυση του Ελληνικού για την οποία μόλις προχθές ο υφυπουργός Οικονομίας κ. Στέργιος Πιτσιόρλας ανέφερε ότι «η επένδυση θα προχωρήσει και μένουν να διευθετηθούν λεπτομέρειες λεπτομερειών».
Ακριβώς στις λεπτομέρειες αυτές φαίνεται τώρα ότι περιλαμβάνεται και το ζήτημα του ύψους των κτιρίων (μία από τις ενστάσεις ήταν για παράδειγμα να μήν ξεπερνά το ύψος της Ακρόπολης), για το οποίο αναζητείται η κατάλληλη διατύπωση στο τελικό κείμενο της υπουργικής απόφασης ώστε να μην υπάρξουν νέα προβλήματα για τους επενδυτές και να προχωρήσουν οι διαδικασίες με απώτερο στόχο την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος.
Υπό τις παρούσες συνθήκες πάντως τα χρονικά περιθώρια φαίνεται να στενεύουν περαιτέρω για το «ορόσημο» που έχει θέσει το κυβερνητικό επιτελείο για έγκριση του ΠΔ έως το τέλος της φετινής χρονιάς, ώστε να ακολουθήσει το οικονομικό «κλείσιμο» της αποκρατικοποίησης εντός του πρώτου τριμήνου του 2018.
Στο «μέτωπο» των επενδυτών, είναι δεδομένο ότι υπάρχει προβληματισμός για τις ενστάσεις που έχει εκφράσει το ΚΑΣ ως προς το ύψος των κτιρίων, ένα θέμα το οποίο θεωρείται «λυμένο» με βάση τα κυρωθέντα από το ελληνικό Κοινοβούλιο και την εκτενή σχετική αιτιολόγηση, ενώ αυτό που διαμηνύεται είναι ότι ουσιαστικές αλλαγές και παρεκκλίσεις από το αρχικό πλάνο δεν μπορούν να γίνουν.
Υπενθυμίζεται εδώ ότι η πρόταση των επενδυτών περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την κατασκευή εξι πολύ ψηλών κτιρίων- ως 200 μέτρα, και παράλληλα μία ζώνη ψηλών κτιρίων (ως 50 μέτρα) περιμετρικά από το Μητροπολιτικό Πάρκο, με βάση το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης που έχει κατατεθεί και περιλαμβάνει και την ειδική μελέτη– αιτιολογική έκθεση για τη χωροθέτησή τους.
Με βάση την αιτιολόγηση, με τα κτίρια- τοπόσημα δημιουργείται μία πρωτότυπη αρχιτεκτονική λύση, που αποβλέπει να καταστήσει την έκταση στο σύνολό της σημείο προορισμού (landmark destination). Τα κτίρια αυτά, τα οποία θα διαμορφώσουν μία εντελώς νέα και σύγχρονη γραμμή ορίζοντα (skyline) για την πόλη της Αθήνας, είναι σε θέση να της προσδώσουν -σε συνδυασμό με άλλα καινοτόμα στοιχεία της ανάπτυξης- τον χαρακτήρα διεθνούς τουριστικού προορισμού.
Στα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η αιτιολογική έκθεση αναφέρεται ότι ο συνδυασμός των μεμονωμένων υψηλών κτιρίων από κοινού με τα χαμηλά ή μεσαίου ύψους κτίσματα της μελέτης αξιοποίησης του μητροπολιτικού πόλου Ελληνικού απελευθερώνει μεγαλύτερο ποσοστό φυσικού εδάφους στην ανάπτυξη, αφήνει το αυξημένο πράσινο να διεισδύσει στις κατασκευές, βελτιώνει το μικροπεριβάλλον της περιοχής με ευεργετικά αποτελέσματα, αναβαθμίζει την αισθητική εικόνα και την γραμμή ορίζοντα της περιοχής και βελτιώνει αισθητά το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των κατοίκων και των επισκεπτών.
Επιπλέον επισημαίνεται ότι είναι αναγκαία η δόμηση των υψηλών κτιρίων για ανταπόκριση στη παρ. ε του Άρθρου 1 του Νόμου 4062/2012 για τη δημιουργία ενός μητροπολιτικού πόλου πολλαπλών λειτουργιών, εθνικής εμβέλειας και διεθνούς αναφοράς.