Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ
ΠΟΙΟΣ ΕΙΔΕ
Ποιος είδε κράτος κλασικό
Σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
Και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
Νάχει επτά Πρωθυπουργούς,
Ταμείο δίχως χρήματα,
Και δόξης τόσα μνήματα;
ΣΟΥΡΗΣ
Δημοσιεύτηκε στισ

Η ξεχασμένη μάχη της Μυκόνου


Η «ξεχασμένη» αυτή μάχη έγινε σαν σήμερα, στις 11 Οκτωβρίου του 1822, και στη διάρκειά της αναδείχθηκε η ηγετική μορφή της Μαντώς Μαυρογένους.
Η νικηφόρα μάχη των Μυκονιατών απέναντι σε Τούρκους και Αλγερινούς ήταν μια από τις καθοριστικές μάχες του δεύτερου χρόνου της Ελληνικής Επανάστασης, που αναπτέρωσαν το ηθικό των εξεγερμένων και κλόνισαν τους κατακτητές.
Η Μαντώ, που είχε γεννηθεί το 1796 στην Τεργέστη, ήταν πολύ όμορφη και με μεγάλη οικογενειακή περιουσία. Σε αντίθεση με άλλους ηγέτες της Επανάστασης, που φιλονικούσαν για ανταλλάγματα, διέθεσε όλη την περιουσία της για τον Αγώνα, για να πεθάνει, τον Ιούλιο του 1840, σε ηλικία 44 ετών, στην Πάρο, φτωχή και λησμονημένη. Είναι, δε, χαρακτηριστικό ότι κατά τον 19ο αιώνα περισσότερες ήταν οι διασωθείσες αναφορές ξένων γι’ αυτήν παρά Ελλήνων.
Τα χρόνια πριν από την Επανάσταση η Μαντώ βρισκόταν στην Τήνο, όπου είχε εγκατασταθεί το 1812. Εμενε κοντά σ’ έναν σεβάσμιο ιερέα και συγγενή της, τον παπα-Μαύρο, που της παραστεκόταν και σύμφωνα με ορισμένες πηγές τη μύησε στο μυστικό της Φιλικής Εταιρείας.
Από τις 28 Απριλίου 1821 και αφού είχε ξεσηκωθεί η ηπειρωτική Ελλάδα, το ένα μετά το άλλο τα νησιά άρχισαν να υψώνουν τη σημαία του Αγώνα μεταφέροντας την Επανάσταση στη θάλασσα, όπου οι επιτυχίες αποδείχτηκαν καθοριστικές για την έκβασή της. Τότε, η Μαντώ Μαυρογένους φεύγει μαζί με τον παπα-Μαύρο και πηγαίνουν στη Μύκονο, απ’ όπου καταγόταν η μητέρα της.
«Το ίδιο βράδυ όλοι οι πρόκριτοι καλούνται από τον Μαύρο σε πατριωτικό συμβούλιο στο σπίτι του. (…) Ο σεβάσμιος παπάς παρουσιάζει την πνευματική του κόρη που είναι τώρα 25 χρονών, στο μεσουράνημα της ομορφιάς της. (…) Θα λάβη μέρος στο Συμβούλιο και ο λόγος της θα είναι νόμος» (Πηγή: Αλιμπέρτη Σωτηρία, Ταρσούλη Αθηνά, «Μαντώ Μαυρογένους. Η ηρωική κόρη της Μυκόνου», Αθήνα 1931, σελ. 24).
Εκεί αποφασίζεται ότι η Μύκονος θα αρματώσει τα δικά της πλοία και θα ταχθεί στο πλευρό των Σπετσιωτών, των Ψαριανών και των Υδραίων.

«Οι συνεδριάσεις διαδέχονται η μια την άλλη. Η Μαντώ αναγγέλλει ότι διαθέτει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της για την εξόπλιση δύο πλοίων πολεμικών, καθώς και ό,τι άλλο της μένει, κινητό ή ακίνητο, το θυσιάζει για τον απελευθερωτικόν αγώνα» (Αλιμπέρτη Σωτηρία, ό.π., σελ. 26).
Οι Μυκονιάτες εξοπλίζουν αρχικά τέσσερα καράβια με στρατό και κανόνια. Αλλα δύο μίσθωσε η Μαντώ, τα εφοδίασε με όπλα και άνδρες και ξεκίνησαν υπό τους Νικοκλή και Αζορμπά, αντίστοιχα.
Τα μυκονιάτικα πλοία ενώνονται στις 5 Μαΐου στην Τήνο με τον στόλο του Τομπάζη και έναν μήνα αργότερα αρματώνονται άλλα τέσσερα μυκονιάτικα πλοία, το «Ποσειδών» του καπετάν Κοζαδίνη, το «Αγιος Ιωάννης» του καπετάν Φαμέλη, το «Παναγία Τουρλιανή» του Μπόνη και άλλο ένα του Τζαννή Ντεσούδα ή Φραγγιά, που ρίχνονται σε ναυμαχίες στο πλευρό των Υδραίων (Αλιμπέρτη Σωτηρία, ό.π., σελ. 27).
Το 1822 η Μαντώ Μαυρογένους πουλάει τα κοσμήματά της και εξοπλίζει ακόμα ένα μπρίκι, του Μαρκάκη Νιόρδου, με πλήρωμα 65 ανδρών, το οποίο τροφοδοτούσε για έναν χρόνο. Τον Μάη εκείνης της χρόνιας και αφού γίνεται γνωστή η καταστροφή της Χίου οι Μυκονιάτες διψούν να πάρουν εκδίκηση. Η Μαντώ με κόπο τούς συγκρατεί, προειδοποιώντας για τους κινδύνους μιας εχθρικής απόβασης σε μια ανυπεράσπιστη Μύκονο. Όλοι με μια φωνή την ανακηρύσσουν καπετάνισσά τους και λίγους μήνες αργότερα η θαρραλέα γυναίκα θα δικαιώσει την επιλογή των Μυκονιατών.
Εχει μπει ο Οκτώβρης και ο οθωμανικός στόλος, μετά την αποτυχία του στις Σπέτσες χάριν του ηρωικού πυρπολητή Κοσμά Μπαρμπάτση και την αναγκαστική απομάκρυνσή του από τον Αργολικό κόλπο, βρίσκεται στη Σούδα. Από εκεί ξεκινάει στις 8 του μηνός με προορισμό στην Κωνσταντινούπολη, όπου θα «ξεχειμώνιαζε». Σύμφωνα με τα «Ναυτικά» του Ορλάνδου (σελ. 321), ο οθωμανικός στόλος αγκυροβόλησε μεταξύ Σύρου και Μυκόνου. Οι πηγές αναφέρουν ότι στις 11 Οκτωβρίου, ανοιχτά της Μυκόνου, υπάρχει μεγάλο πλήθος πλοίων.
Κάποιες αλγερινές γαλέρες πλησιάζουν επικίνδυνα στο νησί. Οι Μυκονιάτες αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο, παίρνουν τα όπλα τους και με τη Μαντώ στην πρώτη γραμμή αρχίζουν να πυροβολούν εναντίον τους. Τα πλοία πλησιάζουν στην ακτή και περισσότεροι από 200 Τούρκοι και Αλγερινοί, με την πράσινη σημαία τους, αποβιβάζονται και επιτίθενται εναντίον των Μυκονιατών.
«Η Μαντώ με όλα τα παλληκάρια της ορμάει ακάθεκτη ανάμεσά τους. Οι εχθρικές σφαίρες τη βάζουν στόχο. Μα εκείνη, αψηφώντας τον θάνατο, ορθώνεται γιγάντια με το σπαθί υψωμένο και κτυπάει αλύπητα τον εχθρό. Ύστερα από λυσσώδη αγώνα οι Αφρικανοί σκορπίζονται, φεύγουν νικημένοι προς τη θάλασσα» (Αλιμπέρτη Σωτηρία, ό.π., σελ. 32).
Οι επιτιθέμενοι αφήνουν πίσω τους 17 νεκρούς, 60 τραυματίες και πολλά πυρομαχικά. Ωστόσο, κάθε σκέψη για εκδίκηση από πλευράς των Οθωμανών εγκαταλείπεται διότι στην περιοχή αρχίζει να φυσάει δυνατός νοτιάς και ο τουρκικός στόλος αναγκάζεται να σαλπάρει γρήγορα για να περάσει στον Ελλήσποντο. Όμως, πριν προλάβουν τα πλοία να περάσουν στον Ελλήσποντο, ο άνεμος άλλαξε κατεύθυνση και αναγκάστηκαν να προσεγγίσουν ανάμεσα στην Τένεδο και την Τρωάδα περιμένοντας ούριο άνεμο.
Εκεί ανέλαβαν δράση οι Ψαριανοί το βράδυ της 27ης προς 28η Οκτωβρίου με δύο πυρπολικά με τον Γ.Ν. Βρατσάνο και τον Κωνσταντίνο Κανάρη, αντίστοιχα, συνοδευόμενα από δύο σκάφη υπό τους Γ. Καλαφάτη και Α. Σαριγιάννη. Η φωτιά που άναψε σε δύο πλοία προκάλεσε πανικό στους Τούρκους, που ξεκίνησαν να φύγουν γρήγορα, με αποτέλεσμα λόγω του δυσμενούς ανέμου να παρασυρθούν και να ναυαγήσουν στη στεριά αρκετά πλοία. Οι απώλειες του οθωμανικού στόλου ήταν, σε ένα δίμηνο, μεγάλες, τόσο σε σκάφη όσο και σε στρατιώτες και αυτό προκάλεσε την οργή του σουλτάνου, που έδωσε εντολή και αποκεφαλίστηκε ο στόλαρχος Ιμπραχίμ πασάς («Ναυτικά», ό.π., σελ. 324).
Μαντώ Μαυρογένους, η ξεχωριστή
Μια από τις ξεχωριστές, τις πιο φεγγοβόλες μορφές της εποποιίας του 1821 θεωρείται ότι είναι η Μαντώ Μαυρογένους. Ωστόσο, η δράση της και το ψυχικό μεγαλείο της έφτασαν στις μέρες μας κυρίως χάρη στους ξένους ιστορικούς, οι οποίοι, όπως υπογράμμισε τον Φεβρουάριο του 1931 η συγγραφέας Αθηνά Ταρσούλη σε ομιλία της στην αίθουσα του «Παρνασσού», εξέφραζαν την απορία: «Πώς και γιατί κανείς από τους σύγχρονους Ελληνες ιστορικούς δεν αναφέρει στις σελίδες του τη Μαντώ Μαυρογένους;».
«Είναι ανεξήγητο, γράφει ο ελληνιστής και φιλέλλην Jules Blancart, πως ελησμονήθηκε μια τόσο μεγάλη γυναίκα, μια τέτοια υπέροχη ηρωίδα» (Αλιμπέρτη Σωτηρία, Ταρσούλη Αθηνά, ό.π, σελ. 9).
Εκτός του Blancart, που δημοσίευσε τη βιογραφία της με τίτλο «Les Mavroyeni», οι Francois Pouqueville, Maxim Raybaud, Ginouvier και ο Δανός Friedel τής αφιέρωσαν πολλές αναφορές και αρκετές λιθογραφίες. Σύμφωνα με την Ταρσούλη, αυτή η στάση των Ελλήνων ιστορικών του 19ου αιώνα θα πρέπει να αποδοθεί στα αυστηρά ήθη της εποχής, που κατέκριναν «το τολμηρό διάβημα και τον ελευθεροϊδεατισμόν μιας νέας και ωραίας κόρης που αποφασίζει να ζήση στο στρατόπεδο με άνδρες, αδιάφορη για τις αυστηρές περί γυναικών διατάξεις του κοινωνικού κώδικος της εποχής εκείνης».
Ισως, όμως, να έπαιξε ρόλο και η σταθερή προσήλωση της Μαντώς στον Καποδίστρια, που προκάλεσε την αδιαφορία του Οθωνα γι’ αυτήν παρά τις εκκλήσεις της για μια σύνταξη.

***

Σταύρος Μαλαγκονιάρης
Πηγή: efsyn
Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Δημοσιεύτηκε στισ

Πού πήγαν τα 165 δισ. ευρώ των ΕΣΠΑ και πότε «στερεύουν» τα ευρωπαϊκά λεφτά;

Για δεκαετίες η Ελλάδα ζούσε με ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, που χρηματοδοτούσαν από το πιο μικρό έργο σε ένα χωριό μέχρι τα πολύ μεγάλα έργα υποδομής. Μόνο που τώρα, τα λεφτά τελειώνουν. Και η χώρα δεν κατάφερε να τα αξιοποιήσει για να γυρίσει σελίδα.
Χρόνος ανάγνωσης: 
10

‘

[Sakis Mitrolidis/AFP]
Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2017
Κείμενο

Δήμητρα Καδδά
Έχουμε ξεχάσει πώς χρηματοδοτούσε τις ανάγκες της η χώρα πριν από τα ΕΣΠΑ· εδώ και δεκαετίες, τα κοινοτικά κονδύλια ήταν πηγή για τα πάντα: από τις προμήθειες εξοπλισμού πυρόσβεσης, τις αποζημιώσεις δασικών καταστροφών, τα προγράμματα ανέργων, τη βοήθεια στο σπίτι, τους παιδικούς σταθμούς, τις δράσεις απεξάρτησης ή ψυχικής υγείας, μέχρι τις επιχορηγήσεις για εταιρείες, τα μικρά και τα πολύ μεγάλα έργα υποδομής.

Δεν έχεις χρόνο; Πάτα εδώ!

Μόνο που τώρα, αυτά τα χρήματα τελειώνουν. Και τα στοιχεία που φέρνει στην δημοσιότητα το inside story δείχνουν ότι η Ελλάδα δεν κατάφερε να τα αξιοποιήσει για να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη.
Ο λόγος για τα 20 δισ. ευρώ περίπου που αναλογούν στην Ελλάδα από την τρέχουσα προγραμματική περίοδο του ΕΣΠΑ (2014-2020), αλλά και τα περίπου 92 δισ. ευρώ που έχει λάβει η χώρα από τα πρώτα χρόνια της ένταξής της στο άρμα της ΕΕ, δηλαδή από τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ) μέχρι τα ΚΠΣ και το πρώτο ΕΣΠΑ (2007-2013), που τώρα ολοκληρώνεται.
Το συνολικό ποσό που δαπανήθηκε στην πράξη είναι πολύ πιο μεγάλο: φτάνει στα 165 δισ. ευρώ, αν προστεθεί και η συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου στα έργα αλλά και οι ιδιωτικοί πόροι (εκεί όπου υπήρχε σύμπραξη και με ιδιώτες, για παράδειγμα σε επιδοτήσεις επιχειρήσεων ή σε υποδομές). Αν μάλιστα ενταχθούν και οι γνωστές αγροτικές επιδοτήσεις (ΚΑΠ), τότε ο λογαριασμός των κοινοτικών κονδυλίων ξεπερνά κατά πολύ τα 200 δισ. ευρώ.
Τα κονδύλια συνοχής που έφτασαν ή προβλέπονται για την Ελλάδα

Συνολικός Προϋπολογισμός Εθνική Δημόσια Συμμετοχή Κοινοτική Συμμετοχή Ιδιωτική Συμμετοχή
Μ.Ο.Π. (1986-1989) (σε χιλ. ECU) 2.101.933 695,74 2.576.000 210,193
Α’ Κ.Π.Σ. (1989-1993) (σε χιλ. ECU) 14.342.054 5.802.196 7.193.241 1.346.617
Β’ Κ.Π.Σ. (1994-1999) (σε χιλ. ECU) 29.721.300 7.069.900 13.980.000 8.671.400
Γ’ Κ.Π.Σ. (2000-2006) (σε χιλ. ευρώ) 44.363.540 11.730.000 22.707.000 10.730.465
ΕΣΠΑ 1 (2007-2013) (σε χιλ. ευρώ) 48.300.000 11.730.000 25.940.000 10.630.000
ΕΣΠΑ 2 (2014-2020) (σε χιλ. ευρώ) 25.565.001 5.182.684 20.382.316 0
ΣΥΝΟΛΟ 164.393.828 41.515.476 92.778.557 31.378.692
Πηγή: Υπουργείο Οικονομίας
Το όφελος από τα ευρωπαϊκά χρήματα
Όλα αυτά τα κονδύλια δεν έπιασαν και συνεχίζουν να μην πιάνουν τόπο στην Ελλάδα, όπως δείχνουν οι επίσημες μετρήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Στην έκθεση για τη «Συνοχή» που δόθηκε στη δημοσιότητα από τις υπηρεσίες της Κομισιόν τη Δευτέρα, αλλά και στους συνοδευτικούς της πίνακες, καταγράφεται το ΑΕΠ που «δημιούργησαν» τα κονδύλια.
Στο σύνολο της χώρας, το κέρδος ήταν οριακό. Το 2023 αναμένεται ότι στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας το εισόδημα (δηλαδή το ΑΕΠ) θα αυξηθεί επιπλέον κατά 1,67%. Αυτό σημαίνει ότι το κέρδος λόγω των κονδυλίων των 20 δισ. ευρώ του τελευταίου ΕΣΠΑ αναμένεται να είναι περίπου 3 δισ. ευρώ.

185.png

O αντίκτυπος των προγραμμάτων του 2014-2020 στο ΑΕΠ των κρατών-μελών ως το 2023
Η επίδοση είναι πολύ μικρότερη των κρατών της Ανατολικής Ευρώπης, που βρίσκονται ακόμη στην ίδια οικονομική κατάσταση με την Ελλάδα: ως φτωχά κράτη χρηματοδοτούνται από την ΕΕ. Λιγότερα κέρδη έχουν κράτη που όχι μόνο δεν λαμβάνουν λεφτά από την Ευρωπαϊκή Ένωση για λόγους «συνοχής», αλλά συνεισφέρουν σε αυτήν ως ανεπτυγμένα κράτη, πληρώνοντας από τον κρατικό τους προϋπολογισμό· τέτοια είναι η Γερμανία, η Ιταλία και η Γαλλία.
Τα στοιχεία της Επιτροπής ανά περιφέρεια δείχνουν ότι το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο στη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Περιφέρειες όπως η Αττική, η Στερεά Ελλάδα, η Πελοπόννησος αλλά και το (εξαιρετικά ανεπτυγμένο τουριστικά) Νότιο Αιγαίο κερδίζουν πολύ λιγότερα: το όφελος είναι της τάξης του 0,7% με 0,8% του –περιφερειακού– ΑΕΠ έως το 2023. Αυτή είναι η πρόσθετη ανάπτυξη που θα έχουν λόγω των κονδυλίων του ΕΣΠΑ.
Όφελος από το ΕΣΠΑ έως το 2013, σε όρους αύξησης του περιφερειακού ΑΕΠ

Ανατολική Μακεδονία-Θράκη
2,0%
Θεσσαλία
1,8%
Ηπειρος
1,7%
Κεντρική Μακεδονία
1,7%
Δυτική Ελλάδα
1,5%
Ιόνια Νησιά
1,3%
Δυτική Μακεδονία
1,2%
Βόρειο Αιγαίο
1,1%
Κρήτη
1,0%
Στερεά Ελλάδα
0,8%
Πελοπόννησος
0,8%
Νότιο Αιγαίο
0,7%
Αττική
0,7%
Την καλύτερη επίδοση ανά την Ελλάδα καταγράφει η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη, με επιπλέον άνοδο του ΑΕΠ κατά 2% περίπου. Και τούτο όταν σε περιοχές της Ουγγαρίας η επιπλέον άνοδος φτάνει το 8,5%…
Μiα παλιά ιστορία
Αυτό που συμβαίνει όμως, δηλαδή η αδυναμία να υπάρξει υπεραξία από τα κοινοτικά κονδύλια, είναι παλιά ιστορία. Συνδέεται με το αν τα λεφτά που φτάνουν στην Ελλάδα αξιοποιούνται ούτως ώστε να καλύψουν τον λόγο για το οποίο εξαρχής αποφασίστηκαν (ξεκίνησαν να έρχονται με τα πρώτα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα της δεκαετίας του 1980).
Τότε, η πολιτική συνοχής διαμορφώθηκε ανά την Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να καλύψει την απώλεια εξαγωγών και παραγωγής που θα έφερνε η ενιαία αγορά. Πράγματι, η Ελλάδα μέσα στα χρόνια της συμμετοχής της στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα έχασε σε παραγωγή και εξαγωγές και αύξησε τις εισαγωγές της από κράτη όπως η Γερμανία.
Τα λεφτά λοιπόν αυτά ήταν μία «αντιπαροχή» από τα πλούσια κράτη. Αποφασίστηκε να δοθούν στις πιο φτωχές περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σε αυτές που έχουν κατά κεφαλήν ΑΕΠ χαμηλότερο του 75% του κοινοτικού μέσου όρου), προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για να επενδυθούν σε επιχειρηματικότητα και σε νέους τομείς, στους οποίους το κάθε κράτος θα επιχειρούσε να αναπτύξει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Η Ελλάδα δεν το έπραξε, δεν μπόρεσε δηλαδή να χρησιμοποιήσει τα χρήματα για τον σκοπό που της δόθηκαν: για να ξεπεράσει τους τριγμούς της συμμετοχής της στην ΕΕ. Αντίθετα, έστρεψε την πλειονότητα των κονδυλίων κυρίως σε «βαριές» υποδομές και σε διάσπαρτες δράσεις. Έτσι τα λεφτά ούτε υπεραξία δημιούργησαν, αλλά ούτε και έμειναν στη χώρα, καθώς πήγαιναν για εισαγωγές προϊόντων που παράγονταν αλλού.
Προηγούμενες εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την «Συνοχή» μάλιστα αναδείκνυαν συστηματικά την μεγάλη διαρροή που υφίστατο η ελληνική οικονομία λόγω της αδυναμίας της να παράγει και της υποχρέωσής της να εισάγει εξοπλισμό.
Ποσοστό κονδυλίων της ΕΕ προς τους μεγαλύτερους δικαιούχους που πήγαν σε εισαγωγές από άλλες χώρες της ΕΕ

Ελλάδα 42,6%
Πορτογαλία 35,2%
Ιρλανδία 26,7%
πρώην Ανατολική Γερμανία 18,9%
Νότια Ιταλία 17,4%
Ισπανία 14,7%
Πηγή: Τρίτη Έκθεση Συνοχής, Φεβρουάριος 2004
Το 43% των κονδυλίων που λάμβανε την προηγούμενη δεκαετία η Ελλάδα από κοινοτικά κονδύλια διέφευγε στο εξωτερικό, λόγω των εισαγωγών από άλλα κράτη. Ο λόγος για μία επίδοση που είναι σημαντικά χειρότερη όλων των άλλων οικονομιών. Οι απώλειες της Πορτογαλίας έφταναν στο 35%, στο 27% περίπου ήταν αυτές της Ιρλανδίας, ενώ στο 15% περίπου ήταν αυτές της Ισπανίας.
Νεότερα στοιχεία δεν είναι δημοσίως διαθέσιμα γι΄ αυτήν την επίδοση. Πλέον οι εκθέσεις «Συνοχής» που δημοσιεύονται ανά τριετία δεν περιλαμβάνουν τον αντίστοιχο πίνακα.
Το παρόν και η κρίση
Τώρα, η Ευρώπη βρίσκεται σε μία μεταβατική περίοδο και συζητά τη μείωση των κοινοτικών επιδοτήσεων. Η Ελλάδα από την πλευρά της δεν μπόρεσε να θωρακιστεί μπροστά σε αυτήν την προοπτική, που όλοι γνώριζαν ότι κάποτε θα γινόταν πραγματικότητα. Η αλλαγή δεν ήρθε, ενώ τα μνημόνια και η κρίση έφεραν την κατακρήμνιση των κρατικών αλλά και των ιδιωτικών επενδύσεων.
Την περίοδο της κρίσης οι επενδύσεις στην Ελλάδα εξαερώθηκαν. Το ύψος των κεφαλαίων που έχουν επενδυθεί στην Ελλάδα, από 60 δισ. ευρώ την προηγούμενη δεκαετία, το 2016 μειώθηκε στα 21 δισ. ευρώ. Και πλέον οι ειδικοί κάνουν λόγο ακόμη και για ανάγκες επενδύσεων της τάξης των 100 δισ. ευρώ για να επιστρέψει η ελληνική επιχειρηματικότητα στην προ κρίσης εποχή (μιλώντας κυρίως για ιδιωτικές επενδύσεις και όχι για τα έργα που γίνονται από το κράτος).
Αναφορικά με τις δυνατότητες της κρατικής μηχανής όμως, τα κονδύλια της ΕΕ ήταν και είναι η μόνη «σανίδα» για την χρηματοδότηση υποδομών, τη στήριξη κοινωνικών δομών και την ανάπτυξη γενικότερα, αφού λόγω υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων οι δαπάνες προβλέπονται για τα επόμενα έτη «παγωμένες» στο 1 δισ. ευρώ ετησίως, με μόνη προοπτική την αύξησή τους κατά 300 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο των μεταμνημονιακών αντιμέτρων. Και πλέον και αυτή η «σανίδα» μπάζει… νερά.
Η σημασία του τρέχοντος ΕΣΠΑ αυξάνεται. Τα 20 περίπου δισ. ευρώ που αναλογούν στην Ελλάδα, ένα ποσό μεγάλο συγκριτικά με το ΑΕΠ της, είναι ίσως το τελευταίο μεγάλο πακέτο που θα λάβει. Προς το παρόν η πορεία υλοποίησης είναι λίγο πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ σε αριθμητικούς όρους.
Προϋπολογισμός ανά κράτος μέλος το 2014-2020 και πορεία υλοποίησης έως το τέλος Ιουνίου 2017 (σε εκατ. ευρώ)

εκατ. ευρώ Χρήματα που αναλογούν στην κάθε χώρα Αξία συμβάσεων που έχουν γίνει ως τώρα Δαπάνες Ποσοστό συμβάσεων/αναλογούντα κονδύλια
Αυστρία 2.941 829 32 28,2%
Βέλγιο 4.646 3.288 214 70,8%
Βουλγαρία 8.703 4.010 874,5 46,1%
Κροατία 9.945 2.363 326 23,8%
Κύπρος 824 151 41 18,3%
Τσεχία 28.703 8.760 1.377 30,5%
Δανία 798,5 353 56 44,2%
Εσθονία 4.892 2.385,5 500 48,8%
Φινλανδία 2.609 1.260 451 48,3%
Γαλλία 28.916 11.827,5 2.877 40,9%
Γερμανία 30.327 13.595 3.573 44,8%
Ελλάδα 19.123 7.738 2.065 40,5%
Ουγγαρία 25.421 18.220 2.141 71,7%
Ιρλανδία 1.971 1.687 14 85,6%
Ιταλία 51.772 18.865 1725 36,4%
Λετονία 5.193 2.311 402 44,5%
Λιθουανία 7.888 2.824 906,5 35,8%
Λουξεμβούργο 88 57 8 64,8%
Μάλτα 865 416 40 48,1%
Ολλανδία 2.389 1.096 300 45,9%
Πολωνία 90.576 33.951 6.810 37,5%
Πορτογαλία 27.462,5 15.003 3.545 54,6%
Ρουμανία 27.665 2.838 396 10,3%
Σλοβακία 17.958 4.925 1.059 27,4%
Σλοβενία 3.756 1.032,5 134 27,5%
Ισπανία 39.339 7.353 132 18,7%
Σουηδία 3.510 2.068 428,5 58,9%
Βρετανία 19.656 10.621 913 54,0%
Interreg 12.465 5.889 247 47,2%
Σύνολο 480.402 185.718 31.587 38,7%
πηγή: ESIF Open Data Platform 
Η νέα «τάση» ανά την ΕΕ
Η νέα αρxιτεκτονική της ΕΕ που θα αποφασιστεί το 2018 για να ισχύσει από το 2020 έχει πέντε σενάρια, που προδικάζουν την μείωση των κονδυλίων λιγότερο ή περισσότερο.
Οι πέντε βασικές επιλογές για το μέλλον των οικονομικών της ΕΕ

Σενάριο 1 Η πορεία συνεχίζεται: Επενδύσεις για όλες τις περιφέρειες σε χαμηλότερο επίπεδο. Υψηλότερα επίπεδα εθνικής συγχρηματοδότησης και χρήση χρηματοδοτικών μέσων. Μεγαλύτερη έμφαση στην κοινωνική ένταξη, την απασχόληση, τις δεξιότητες, την καινοτομία, την κλιματική αλλαγή, την ενέργεια και την οικολογική μετάβαση
Σενάριο 2 Κάνουμε από κοινού λιγότερα: Στήριξη μόνο σε χώρες συνοχής και διασυνοριακή συνεργασία. Εστίαση αποκλειστικά στην κοινωνική ένταξη, την απασχόληση, τις δεξιότητες, την καινοτομία, την κλιματική αλλαγή, την ενέργεια και την οικολογική μετάβαση
Σενάριο 3 Ορισμένοι κάνουν περισσότερα: Όπως στο σενάριο 1 αλλά και συμπληρωματικοί προϋπολογισμοί για δαπάνη ενισχυμένης συνεργασίας και συγκέντρωση χρηματοδότησης πέραν του προϋπολογισμού της ΕΕ από καταπιστευματικά ταμεία και έσοδα με ειδικό προορισμό.
Σενάριο 4 Ριζικός ανασχεδιασμός: Στήριξη μόνο στις φτωχότερες περιφέρειες και διασυνοριακή συνεργασία. Εστίαση αποκλειστικά στην κοινωνική ένταξη, την απασχόληση, τις δεξιότητες, την καινοτομία, την κλιματική αλλαγή, την ενέργεια και την οικολογική μετάβαση. Νέες προτεραιότητες για ασφάλεια και άμυνα (κοινή χρηματοδότηση βασικών δυνατοτήτων, από κοινού προμήθειες), αλλά και για υπηρεσία καταπολέμησης της τρομοκρατίας και διαχείριση της μετανάστευσης.
Σενάριο 5 Κάνουμε μαζί πολύ περισσότερα: Όπως στο σενάριο 1, συν ενισχυμένη κοινωνική διάσταση (π.χ. «Εγγύηση για τα παιδιά»), εδαφική συνεργασία, νέες προτεραιότητες και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα χρηματοδοτούνται, κοινή πολιτική ασφάλειας & άμυνας, κοινή χρηματοδότηση και προμήθειες, συμπλήρωση του προϋπολογισμού της ΕΕ με ταμείο εκτός προϋπολογισμού, διευκόλυνση παροχής κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου κλπ.
Σε κάθε σενάριο, οι χρηματοδοτήσεις με τη μορφή άμεσων επιδοτήσεων τείνουν να μετατραπούν σε δάνεια τύπου πακέτου Γιούνκερ. Δηλαδή δάνεια τα οποία προς το παρόν δίνονται κυρίως για έργα με ιδιωτικό προσανατολισμό και πρέπει να επιστραφούν, για να χρηματοδοτήσουν με την σειρά τους νέες επενδύσεις. Το λεγόμενο πακέτο Γιούνκερ της περιόδου 2014-2020 προέρχεται από ένα αρχικό ποσό 14 περίπου δισ. ευρώ ανά την Ε.Ε., το οποίο μοχλεύεται μέσω τραπεζικού δανεισμού και έχει ως στόχο να δώσει δάνεια άνω των 300 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι μία διαδικασία που προϋπήρχε μέσα από τον ίδιο οργανισμό, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Μόνο που πλέον τα δάνεια πολλαπλασιάζονται. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής, τα δάνεια που έλαβαν στην Ελλάδα μεγάλες ΔΕΚΟ για έργα υποδομής αλλά και αυτά που πήγαν σε επιδοτήσεις μικρομεσαίων επιχειρήσεων προσέγγισαν τα 10 δισ. ευρώ την περίοδο 2007-2013, ενώ μόνο τη διετία 2014-2016 έφτασαν περίπου τα 4 δισ. ευρώ.

184.png

Δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ανά χώρα και προγραμματική περίοδο (σε δισ. ευρώ)
Γιατί όμως η Ευρώπη στρέφεται από τις άμεσες επιδοτήσεις σε άλλα εργαλεία τύπου δανεισμού; Διότι αυτά τα εργαλεία απαιτούν λιγότερο χρήμα από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Λόγω της εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση –εξηγούν οι ειδικοί– υπάρχει εκ των προτέρων απώλεια 10% στον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται όπως είναι φυσικό από τα κράτη-μέλη και κυρίως από τα μεγάλα πλούσια κράτη, αφού η συμμετοχή τους είναι ανάλογη του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τους).
Πέραν αυτού όμως, εντείνονται οι πιέσεις μεταξύ των χωρών του Βορρά, κυρίως πέριξ της Γερμανίας, για τη μείωση της συνεισφοράς τους στον προϋπολογισμό, ειδικά για πολιτικές συνοχής. Θεωρούν ότι ακόμα και όσα κράτη έχουν στο εσωτερικό τους φτωχές περιφέρειες, θα πρέπει να κάνουν την «ανακατανομή» εσωτερικά: δηλαδή οι πλούσιες περιφέρειες σε κάθε κράτος μέλος να δίνουν (μέσω φόρων) περισσότερα χρήματα στις φτωχότερες.
Πέρα από αυτή την τάση «επανεθνικοποίησης», υπάρχουν και άλλα ζητήματα που σχετίζονται με το πώς δαπανώνται τα κονδύλια. Με το αν έχουν πραγματική υπεραξία τα λεφτά που διατίθεντο όλα αυτά τα χρόνια.
Τα στοιχεία για την Ελλάδα είναι ένα… παράδειγμα προς αποφυγήν. Υπάρχουν λοιπόν προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι και λένε ότι θα πρέπει να σχετίζονται πάρα πολλές από αυτές τις επιδοτήσεις με το αν κάποιο κράτος κάνει μία σοβαρή μεταρρύθμιση την οποία πρέπει να στηρίξουν.
Η Επιτροπή, στο έγγραφο προβληματισμού της σχετικά με την εμβάθυνση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, ανέδειξε την ιδέα της παροχής κινήτρων για την υποστήριξη διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Τα κίνητρα αυτά, τα οποία θα μπορούσαν να λάβουν τη μορφή οικονομικών ανταμοιβών, θα αναγνωρίζουν το οικονομικό, χρηματοδοτικό ή πολιτικό κόστος των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στο άμεσο μέλλον και θα διευκολύνουν την επιτυχή υλοποίησή τους.
Ειδικά το θέμα της προσθετικότητας, των κερδών δηλαδή από μία επιδότηση, λαμβάνει επίσης ειδική σημασία. Προτείνεται όλα τα υφιστάμενα μέσα «να επανεξεταστούν». «Κανένα πρόγραμμα ή μέσο που χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ δεν θα πρέπει να εξαιρεθεί από τη δοκιμή προστιθέμενης αξίας της ΕΕ. Πρέπει να εξετάσουμε αν όλα τα υφιστάμενα μέσα είναι απαραίτητα ή αν υπάρχουν περιθώρια για συγχώνευση ή κλείσιμο προγραμμάτων», αναφέρεται στα κείμενα της Επιτροπής.
Υπάρχουν επίσης και οι προτάσεις για να αυξηθούν τα επίπεδα της εθνικής συγχρηματοδότησης για την πολιτική συνοχής, προκειμένου να «αυξηθεί η οικειοποίηση και η ευθύνη». Και προτείνεται επίσης οι επιχορηγήσεις και οι επιδοτήσεις να επικεντρωθούν σε έργα που δεν παράγουν έσοδα –για παράδειγμα τη βασική έρευνα, ορισμένα είδη προγραμμάτων υποδομής ή τις επενδύσεις με γνώμονα τον άνθρωπο.
Το μεγάλο άλμα και η μεγάλη απόσταση
Η νέα πολιτική τάση ανά την ΕΕ είναι λοιπόν λιγότερες επιδοτήσεις. Και τούτο σε έναν δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα που έχει μάθει να ζει με «ΕΣΠΑ», «ΚΠΣ», «ΜΟΠ» και «ΚΑΠ».
Η Ελλάδα πλέον είναι αντιμέτωπη με το μέλλον, με μία διαφορετική Ευρώπη στην οποία δεν μπορεί πια να διασπαθίζει κονδύλια ή να τα χρησιμοποιεί σε έργα που δεν πιάνουν τόπο. Που δεν βοηθούν στην τόνωση της επιχειρηματικότητας ή στη μείωση των μεγάλων ανισοτήτων.
Γιατί τα στοιχεία δείχνουν ότι τα χρόνια των μνημονίων η Ελλάδα έχασε πάρα πολλά και ότι η απόσταση που πλέον τη χωρίζει από τα κράτη του Βορρά είναι τεράστια.
Πού βρίσκονται τα κράτη-μέλη και οι ελληνικές περιφέρειες σε ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή

κράτη
ποσοστό σύγκλισης με την ΕΕ *
μεταβολή (απόκλιση-σύγκλιση) την περίοδο 2010-2015
μεταβολή κατά κεφαλήν ΑΕΠ την περίοδο 2008-2015
μεταβολή ποσοστού απασχόλησης την περιοδο 2008-2016
μέσος όρος ΕΕ
80,8
8,5
0,0
0,8
Βέλγιο
83,1
4,8
3,0
-0,3
Δανία
100,0
1,2
1,6
-2,3
Γερμανία
93,3
4,6
7,0
4,7
Ισπανία
46,5
-1,2
-11,5
-4,6
Ιταλία
41,3
6,7
-4,6
-3,7
Πορτογαλία
58,9
7,6
12,7
5,6
Ιρλανδία
70,0
9,7
43,1
-1,9
Ελλάδα
34,3
-3,8
-25,6
-10,1
Βόρεια Ελλάδα
26,7
-9,1
-19,8
-8,9
Ανατολική Μακεδονία Θράκη
9,1
-14,4
-19,0
-8,4
Κεντρική Μακεδονία
29,8
-9,7
-22,3
-8,6
Δυτική Μακεδονία
24,9
-2,6
-8,6
-10,9
Θεσσαλία
26,9
-8,9
-19,1
-11,8
Κεντρική Ελλάδα
18,7
-10,6
-21,3
-11,0
Ήπειρος
24,7
-12,4
-15,9
-10,1
Ιόνια Νησία
12,7
-16,5
-29,7
-8,8
Δυτική Ελλάδα
23,9
-10,1
-20,2
-11,5
Στερεά Ελλάδα
12,5
-10,3
-26,0
-10,3
Πελοπόννησος
18,0
-10,8
-18,1
-10,6
Αττική
38,8
-17,1
-32,2
-11,1
Νησιά Αιγαίου, Κρήτη
25,6
-12,7
-25,6
-7,8
Βόρειο Αιγαίο
14,4
-20,3
-23,5
-3,5
Νότιο Αιγαίο
29,8
-0,4
-30,0
-4,0
Κρήτη
28,2
-17,9
-23,9
-11,1
* ο συγκεκριμένος δείκτης λαμβάνει υπόψη την απασχόληση, την εκπαίδευση, τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό
Το χάσμα που χώριζε πριν από την κρίση την Ελλάδα από τα άλλα κράτη-μέλη σε ανάπτυξη και ευημερία ήταν μεγάλο. Αλλά μετά την κρίση είναι πελώριο. Το σύνολο της χώρας έχει καλύψει μόνο το 34,3% του δρόμου για τη σύγκλιση με τους κοινωνικούς στόχους που έχουν τεθεί για το 2020. Και η απώλεια λόγω της κρίσης κατά μέσο όρο φαίνεται χαμηλή, αλλά ανά ελληνική περιφέρεια υπάρχουν μεγάλες διαφοροποιήσεις, με το Βόρειο Αιγαίο να οπισθοχωρεί κατά 20%.
Πολύ μεγάλες είναι και οι απώλειες στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, αλλά και στην απασχόληση. Και τούτο όταν –όπως δείχνουν τα στοιχεία– τα υπόλοιπα κράτη σε μνημόνιο αλλά και σε καθεστώς «συνοχής», όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία, τα περίφημα PI(G)S, προχώρησαν στον δρόμο προς την έξοδο από τα μνημόνια αλλά και τη σύγκλιση, που τα αποδεσμεύει πλέον από την ανάγκη να αναζητούν τις κοινοτικές επιδοτήσεις….
Δήμητρα Καδδά
Σπούδασε Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Οικονομικές Σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάζεται ως οικονομικός συντάκτης από το 1997, αρχικά στον Επενδυτή, Lidoriki 
Δημοσιεύτηκε στισ
Μας πρόλαβαν σύντροφοι !!!

Ρομποτικό… αγρόκτημα: Αυτό είναι το μέλλον της γεωργίας;

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό θα καταφέρουν μεγαλύτερη και πιο ποιοτική παραγωγή, συμβάλλοντας έτσι στην καλύτερη σίτιση του παγκόσμιου πληθυσμού.
Είναι άραγε αυτό το μέλλον της γεωργίας; Ένα μέλλον όπου οι αγρότες -χωρίς ενοχές πλέον- θα κάθονται στα καφενεία και η δουλειά τους θα γίνεται μόνη της; Πάντως στην πειραματική ρομποτική φάρμα “Hands Free Hectare” στη Βρετανία αυτό ακριβώς συμβαίνει.
Είναι το πρώτο αγρόκτημα στον κόσμο, όπου τα πάντα -σπορά, φύτεμα, λιπάσματα, δειγματοληψία, συγκομιδή- γίνονται χωρίς την παραμικρή ανθρώπινη χειρωνακτική συμμετοχή. Ρομπότ, αυτόνομα γεωργικά μηχανήματα και εναέρια οχήματα (drones) έχουν αναλάβει το κάθε τι.
Η φάρμα, που βρίσκεται στο χωριό Έντζμοντ, αποτελεί ερευνητικό πρόγραμμα του εξειδικευμένου γεωπονικού Πανεπιστημίου Χάρπερ ‘Ανταμς και της αγροτοβιομηχανικής εταιρείας Precision Dynamics. Φέτος για πρώτη φορά το αγρόκτημα παρήγαγε περίπου πέντε τόνους κριθαριού, χωρίς να βάλει το χεράκι του κανείς άνθρωπος.
Οι δημιουργοί του πλήρως αυτοματοποιημένου αγροκτήματος πιστεύουν ότι χάρη στις «έξυπνες» τεχνολογίες η γεωργία του μέλλοντος θα πετύχει υψηλότερες αποδόσεις, βοηθώντας να τραφεί ο ολοένα αυξανόμενος παγκόσμιος πληθυσμός.
«Είμαστε οι πρώτοι που καταφέραμε να λύσουμε το πρόβλημα της τεχνολογικής αυτονομίας στη γεωργία» δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας της φάρμας Τζόναθαν Γκιλ, ειδικός στη μηχατρονική.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αρκετά μικρά γεωργικά μηχανήματα, καθώς και μεγαλύτερα, όπως ένα τρακτέρ και μια θεριζοαλωνιστική μηχανή, στα οποία προσάρμοσαν ηλεκτρονική και ρομποτική τεχνολογία, προκειμένου να γίνουν αυτόνομα και να δουλεύουν μόνα τους.

Με τη βοήθεια του GPS, τα μηχανήματα προγραμματίσθηκαν να εκτελούν το καθένα συγκεκριμένες εργασίες σε συγκεκριμένες περιοχές σε συγκεκριμένο χρόνο. Drones εφοδιασμένα με ειδικές λαβές πετάνε πάνω από το χωράφι κόβοντας δείγματα και μεταφέροντάς τα στους αγρότες-ερευνητές.
Σύμφωνα με τους τελευταίους, στο μέλλον τα γεωργικά μηχανήματα θα γίνουν μικρότερα σε μέγεθος, θα λειτουργούν με μεγαλύτερη ακρίβεια και ταχύτητα και θα έχουν ρομποτικές δυνατότητες.
Όσον αφορά την πρώτη ρομποτική σοδειά από κριθάρι, θα χρησιμοποιηθεί για να παραχθεί «αυτόνομη» μπίρα, που θα την πιουν αποκλειστικά όσοι δημιούργησαν το ρομποτικό αγρόκτημα.
Και -θα ρωτήσει κανείς- τι θα απογίνουν οι αγρότες, αν όλα γίνονται από τις μηχανές; Απάντηση σαφής δεν έχει δοθεί ακόμη, αλλά μπορεί κανείς να μαντέψει ότι θα είναι είτε πιο χαλαροί στα καφενεία, είτε πλέον ειδικοί στη ρομποτική, είτε άνεργοι…
Πηγή: news247.gr


Κέρδος online   10/10/2017 11:26
Δημοσιεύτηκε στισ

 Μπορεί να ξεχνάς εκείνους που σε έκαναν να γελάσεις, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσεις εκείνους που ήταν δίπλα σου στις πιο σκοτεινές στιγμές.
Δημοσιεύτηκε στισ

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους – Tσαρλς Μπουκόφσκι


Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο
για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα.

Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του.
Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη.
Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη.

Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό.
Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη.
Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες,
προσοχή στους γνώστες,
προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία,
προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια,
είτε είναι περήφανοι γι’ αυτήν,
προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν
γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα,
προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν,
φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν,
προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη
γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους,
προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα,
η αγάπη τους είναι μέτρια,
ψάχνει το μέτριο.

Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους,
υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει,
να σκοτώσει τον καθένα.
Δεν θέλουν μοναξιά,
δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά,
θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε
διαφέρει από το δικό τους.
Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης,
δεν θα καταλάβουν την τέχνη,
θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών,
μόνο ως αποτυχία του κόσμου.
Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως,
θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής
και τότε θα σας μισήσουν
και το μίσος τους,
θα είναι τέλειο…

Σαν ένα λαμπερό διαμάντι,
σαν ένα μαχαίρι,
σαν ένα βουνό,
σαν μια τίγρη.
Όπως το κώνειο.

Η καλύτερη τέχνη τους..

Δημοσιεύτηκε στισ
To “Ανίκητοι Ηττημένοι” του Γιάνη Βαρουφάκη περιγράφει τα έργα και τις ημέρες του οικονομολόγου ως ΥΠΟΙΚ. Ο Κώστας Γαβράς δηλώνει την πρόθεσή του να μεταφέρει το βιβλίο στη μεγάλη οθόνη 
Δημοσιεύτηκε στισ

Το μυστικό σχέδιο της ΕΣΣΔ να πυροδοτήσει ατομική βόμβα στη Σελήνη το 1959

Ατομική βόμβα στη Σελήνη σκόπευε να 

πυροδοτήσει η ΕΣΣΔ στα τέλη της δεκαετίας
 του 1950, όπως επιβεβαιώνει ένα άκρως
απόρρητο έγγραφο, που ανέσυρε από τα 
ρωσικά κρατικά αρχεία ένας Γερμανός
 ιστορικός. 

Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό στις 6 Σεπτεμβρίου

 του 1958…
η ηγεσία του Κρεμλίνου είχε δώσει μυστική εντολή 
να γίνουν οι αναγκαίες ετοιμασίες για να 
πυροδοτηθεί το καλοκαίρι του ερχόμενου έτους (1959) μια ατομική βόμβα στο δορυφόρο της Γης.

Ο Δρ Ματίας Ουλ του Γερμανικού Ιστορικού Ινστιτούτου Μόσχας (DIH) επιβεβαίωσε το εύρημα του

 στο γερμανικό δίκτυο MDR: «Μπορούμε να πούμε ξεκάθαρα ότι έγινε μια συνεδρίαση του πολιτμπιρό, 
στην οποία αποφασίστηκε να σταλεί πυρηνική εκρηκτική συσκευή στη Σελήνη και να εκραγεί εκεί». 

Διαβάστε περισσότερα: http://kafeneio-gr.blogspot.com/2017/10/1959.html#ixzz4v6DtoNFm