Τι είναι το Dark Web;

Είτε ως χώρος που εξασφαλίζει την ιδιωτικότητα των χρηστών είτε ως πεδίο παραβατικότητας, το «διαδίκτυο πίσω από το διαδίκτυο», αν και σκοτεινό, επανέρχεται συνεχώς στην επιφάνεια. Τι ακριβώς είναι; Πώς λειτουργεί; Γιατί θεωρείται χρήσιμο και επίφοβο ταυτοχρόνως;
 
Tι είναι

Το dark web, dark net ή darknet αναπτύχτηκε το 2002 από χάκερ και αναφέρεται σε μια σειρά από ιστοσελίδες, το περιεχόμενο των οποίων είναι μεν ορατό, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο και με τις διευθύνσεις ΙΡ των σέρβερ που τις υποστηρίζουν. Έτσι οι σελίδες είναι προσβάσιμες από κάθε χρήστη, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο το να εντοπίσεις εκείνον που τις φιλοξενεί και τις διαχειρίζεται. Στο dark web εξασφαλίζεται περισσότερο από οπουδήποτε αλλού η ιδιωτικότητα των χρηστών. Γι’ αυτόν τον λόγο το dark web έχει γίνει ο δημοφιλέστερος χώρος επικοινωνίας και ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ ακτιβιστών, παραβατικών και απλώς όσων δεν παραιτούνται από την ιδιωτικότητά τους.

Πώς λειτουργεί;

Η πλειοψηφία των σελίδων του dark web είναι κωδικοποιημένες. Aποκωδικοποιούνται με το λογισμικό Tor, που δημιουργήθηκε από χάκερ και στην πραγματικότητα είναι ένας browser σαν τον Firefox ή τον Chrome.
Στο λογότυπο του Tor, στη θέση του γράμματος ο, βρίσκεται ένα κρεμμύδι. Αυτό συμβαίνει επειδή η παραπάνω διαδικασία ονομάζεται “onion routing” καθώς τα δεδομένα μεταφέρονται και αποκρυπτογραφούνται σε στρώσεις, σαν να ξεφλουδίζεις ένα κρεμμύδι: o Tor κρυπτογραφεί την κίνηση της κάθε σελίδας και την “τέμνει” σε κομμάτια, μοιράζοντας το καθένα από αυτά σε τυχαίους υπολογιστές, με εγκατεστημένο το Tor, ανά τον κόσμο. Ο κάθε υπολογιστής αποκωδικοποιεί το κάθε κομμάτι προτού το στείλει στον επόμενο, ώστε τελικά να προβληθεί το περιεχόμενο.
Με την παραπάνω διαδικασία είναι αδύνατο να εντοπιστούν τόσο οι δημιουργοί των σελίδων όσο και οι αναγνώστες τους και εξασφαλίζεται σχεδόν απόλυτη ανωνυμία.

Πώς συνδέεται κάποιος στο dark web;

Είναι αρκετά εύκολο. Επισκεπτόμενος το torproject.org
Ο ιστότοπος, μπορεί κάποιος να κατεβάσει δωρεάν τον φυλλομετρητή του Tor και να τον εγκαταστήσει στον υπολογιστή του. Το δίκτυο θα εγκατασταθεί αυτόματα και ο Tor θα ανοίξει.
Οι διευθύνσεις των ιστοσελίδων του dark web είναι δυσνόητες και έχουν πάντοτε την κατάληξη .onion. Για παράδειγμα, στη διεύθυνση 33y6fjyhs3phzfjj.onion βρίσκεται η ιστοσελίδα της βρετανικής εφημερίδας Guardian (προφανώς θέλει να είναι μέσα στα πράγματα). Έναν κατάλογο με κρυφά onion url θα βρείτε στο Hidden WikiThe Ηidden Wiki.
Ο Tor, που δημιουργήθηκε με βάση τον ανοιχτό κώδικα του Firefox προκειμένου να υπάρχει ασφάλεια και οικονομία δεδομένων, δεν προβάλλει πολλές εικόνες, ούτε βίντεο μέσω Flash ή QuickTime. Φυσικά εγγυάται την ιδιωτικότητα μόνο στις ανταλλαγές δεδομένων που συμβαίνουν μέσω αυτού και όχι στις υπόλοιπες δραστηριότητες του ίδιου υπολογιστή, την ίδια ώρα. Επιπλέον, είναι πρακτικά αδύνατο να σερφάρει κάποιος άσκοπα στο dark web, αφού η πλοήγηση είναι είναι πολύ πιο αργή.

Προς τι ο θόρυβος;

Τα τελευταία τρία χρόνια, σειρά δημοσιευμάτων όπως αυτόΆρθρο του TIME, συχνά με τρομολαγνεία, παρουσιάζουν έναν online κόσμο γεμάτο τζόγο, πορνογραφία, τρολ, βία, παράνομες συναλλαγές με το εικονικό νόμισμα Bitcoin και ναρκωτικά. Μεταξύ των υποθέσεων που συνεπήραν την κοινή γνώμη, πιο γνωστή είναι αυτή του Ρος Ούλμπριχτ και της σελίδας του Silk Road. Ο Δρόμος του Μεταξιού, τουλάχιστον στην αρχική του μορφή, λειτούργησε από τον Φεβρουάριο του 2011 έως τη σύλληψη του Ούλμπριχτ τον Οκτώβριο του 2013. Το FBI διαπίστωσε ότι στο Silk Road συνέβαινε εμπόριο ναρκωτικών και ο Ούλμπριχτ καταδικάστηκε σε ισόβια. Η υπόθεση έγινε ντοκιμαντέρΔες το τρέιλερ με αφηγητή τον Κιάνου Ριβς.
Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, δημοσιεύματαΆρθρο της WSJ ήθελαν τη Γαλλία να μελετά την απαγόρευση του dark web.
Στον αντίποδα των παραπάνω αφηγήσεων, και καθώς είναι άγνωστο ακριβώς τι ποσοστό της λειτουργίας του dark web απαρτίζουν οι παραβατικές δραστηριότητες, το Ίδρυμα Ηλεκτρονικών Συνόρων (Electronic Frontier Foundation)O ιστότοπος του EFF στηρίζει την ελεύθερη διακίνηση του Tor για την υπεράσπιση της ιδιωτικότητας και την καταπολέμηση της λογοκρισίας.

Τελικά πόσο βαθύ είναι; 

Το dark web αποτελεί μέρος του deep web (βαθύ δίκτυο). Ο όρος deep web περιγράφει ιστοσελίδες και υπηρεσίες του δικτύου, όπως βάσεις δεδομένων, που δεν εμφανίζονται στις μηχανές αναζήτησης.
Το google και οι υπόλοιποι browsers εντοπίζουν τις ιστοσελίδες που εμφανίζονται στα αποτελέσματα των αναζητήσεών τους ακολουθώντας τους ενεργούς συνδέσμους προς αυτές από άλλες ιστοσελίδες. Όταν δεν υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που να οδηγεί σε μια ιστοσελίδα, τότε το google δεν μπορεί να την εντοπίσει. Αυτή η σελίδα βρίσκεται στο πεδίο του deep web και είναι προσβάσιμη μόνο σε κάποιον που γνωρίζει τη διεύθυνσή της.
Σύμφωνα με (αμφίβολης ακρίβειας) υπολογισμούς, θεωρείται ότι το 90% όλων των διαδικτυακών σελίδων βρίσκονται στο deep web και το google έχει πρόσβαση μόνο στο υπόλοιπο 10%. Βεβαίως, ανάμεσα στο “σκανδαλώδες” 90% βρίσκονται οι σελίδες των προσωπικών λογαριασμών email και οι πλατφόρμες που απαιτούν από κάποιον να συνδεθεί με password. Εκεί βρίσκεται και το πραγματικό “onion routing”, που αποτελεί λιγότερο από το 0,01% του συνόλου του web.

To πιτόγυρο προελεύνει στο… Ευρωκοινοβούλιο Η αλήθεια για τον γύρο και το κεμπάπ

Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός, προκαλώντας πανικό στους …καλοφαγάδες ανά την Ευρώπη: «Θα μας απαγορεύσουν τον γύρο» προειδοποιούσαν πηχιαίοι τίτλοι σε πολλές εφημερίδες, μεταξύ άλλων στη διαβόητη γερμανική Bild.
Τι είχε συμβεί; Στην πραγματικότητα οι ευρωβουλευτές δεν συζητούσαν για την απαγόρευση του γύρου ή του κεμπάπ, αλλά για την απαγόρευση της χρήσης φωσφορικών αλάτων σε όλα τα προϊόντα σούβλας, με την αιτιολογία ότι μπορεί να ενέχουν κινδύνους για την υγεία.
Πρόκειται λοιπόν περί παρεξήγησης, ξεκαθαρίζει ο Μίλτος Κύρκος,ευρωβουλευτής με «Το Ποτάμι», σύμφωνα με τη Deutsche Welle. «Φάνηκε ότι το Ευρωκοινοβούλιο θα σταθεί εμπόδιο στη χρήση φωσφορικών αλάτων στα διάφορα προϊόντα σούβλας, άρα θα απαγορευθούν. Αυτό ήταν ένα λογικό πήδημα, το οποίο οφείλεται στην ανάγκη των μέσων να έχουν μεγάλους, τρομολαγνικούς τίτλους» λέει ο Έλληνας ευρωβουλευτής. Για να προσθέσει ότι «ο γύρος έτσι κι αλλιώς στην Ελλάδα παράγεται χωρίς τη χρήση φωσφορικών αλάτων. Άρα δεν τον επηρεάζουν τα προϊόντα σούβλας…»
Η Κομισιόν είχε προτείνει να επιτραπούν τα φωσφορικά άλατα πανευρωπαϊκά, αλλά η επιτροπή Περιβάλλοντος του Κοινοβουλίου ήθελε να αναβληθεί η όποια απόφαση μέχρι το 2019, προκειμένου να εκδοθεί προηγουμένως σχετική μελέτη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA). Στην ουσία πρόκειται για το σύνηθες δίλημμα σε θέματα προστασίας του καταναλωτή: κάποιοι θέλουν να απαγορεύσουν μία ουσία μέχρι να πιστοποιηθεί με βεβαιότητα ότι είναι ακίνδυνη, ενώ άλλοι προτιμούν να την επιτρέψουν εκτός αν αποδειχθεί με βεβαιότητα ότι είναι επικίνδυνη. «Αν θυμόσαστε, παλαιότερα είχαμε τον ίδιο φόβο για το κοκορέτσι, το σπληνάντερο και άλλα» λέει ο Μίλτος Κύρκος. «Τον καιρό των ʻτρελών αγελάδωνʼ είχαν παρθεί ή σχεδιάζονταν κάποια μέτρα. Καθήκον της Επιτροπής είναι η υγεία των κατοίκων της ΕΕ. Αν υπάρχουν έρευνες πιστοποιημένες, οι οποίες δείχνουν ότι μία ουσία είναι επικίνδυνη, η Κομισιόν έχει καθήκον να παρέμβει…»
Υπέρ των φωσφορικών αλάτων η Γερμανία
Η χρήση φωσφορικών αλάτων στο γύρο, το ντονέρ και τα υπόλοιπα προϊόντα σούβλας δεν επιτρέπεται στην Ελλάδα, την Τσεχία και άλλες χώρες. Επιτρέπεται όμως στη Γερμανία και αυτό δεν είναι λίγο, αν αναλογιστεί κανείς ότι το 80% του ντονέρ που καταναλώνεται σε όλη την Ευρώπη είναι γερμανικής προέλευσης.
Ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών της Ν.Δ. Μανώλης Κεφαλογιάννης λέει ότι καλή είναι η νομοθεσία για την προστασία του καταναλωτή, αλλά δεν πρέπει να λειτουργεί ισοπεδωτικά, χωρίς να σέβεται τις εθνικές παραδόσεις των κρατών-μελών. Και η παράδοση προβλέπει …φρέσκο γύρο.
«Προδιαγραφές πρέπει να υπάρχουν. Να βάζουμε υψηλές προδιαγραφές με συγκεκριμένες διαδικασίες αναγραφής της ημερομηνίας παραγωγής, ημερομηνίας λήξης του κάθε προϊόντος, σύσταση των διαφόρων προϊόντων κλπ. Αλλά πρέπει να έχουμε και την παράδοσή μας. Είναι μία παράδοση για πολλά χρόνια σε πολλές χώρες της ΕΕ, ιδιαίτερα στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Δεν νομίζω ότι με τη λογική του άσπρου και του μαύρου λύνονται τέτοια προβλήματα».
Στην κρίσιμη ψηφοφορία που, μετά από αναβολές και παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, έγινε τα μεσάνυχτα της περασμένης Τρίτης, η πρόταση της επιτροπής Περιβάλλοντος δεν συγκέντρωσε την απαραίτητη πλειοψηφία. Που σημαίνει ότι παραμένει στο τραπέζι η πρόταση της Κομισιόν να επιτραπεί η χρήση φωσφορικών αλάτων, αλλά μέχρι νεωτέρας τα πράγματα παραμένουν ως έχουν σήμερα: ο γερμανικός γύρος θα έχει φωσφορικά άλατα, ο ελληνικός δεν θα έχει.
«Τί γίνεται όμως όταν εισάγουμε γύρο από τη Γερμανία;» ρωτάμε τον ευρωβουλευτή Μίλτο Κύρκο. «Όταν λέμε ʻελληνικό γύροʼ εννοούμε γύρο που καταναλώνεται στην Ελλάδα» επισημαίνει. «Δεν είμαστε αυτάρκεις στο κρέας, όπως δεν είμαστε σε κανένα αγροτικό προϊόν, σε κανένα προϊόν διατροφής. Άρα δεν έχουμε τη δική μας παραγωγή για όλη την κατανάλωση που απαιτείται. Αλλά αυτό δεν θα ήταν μία στόχευση;»
Υπομονή μέχρι το 2019
Συζητήσιμο κι αυτό βέβαια, αν αναλογιστούμε την αποψίλωση των δασών που προκαλεί η εντατική κτηνοτροφία. Αλλά επί του θέματος: για τις καταναλωτικές οργανώσεις η ψηφοφορία στην Ευρωβουλή ήταν μία ήττα. Ωστόσο η συζήτηση θα αναζωπυρωθεί το αργότερο στα τέλη του 2018, οπότε αναμένεται η πλήρης επιστημονική αξιολόγηση από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων. Μέχρι τότε οι υπέρμαχοι των φωσφορικών αλάτων θα επιμένουν στα δικά τους επιχειρήματα, λέγοντας ότι μία μερίδα ντονέρ περιέχει μόλις 0,13 γραμμάρια φωσφορικών αλάτων, ποσότητα 30 φορές μικρότερη από το ανώτατο ημερήσιο επιτρεπτό όριο…


Κέρδος online   18/12/2017 10:51

Η παράξενη στρατηγική πίσω από την επένδυση του Warren Βuffett σε εγκυκλοπαίδειες

Ο Warren Buffett έχει πολύ επιλεκτικό γούστο στις εταιρείες. Δίπλα στις μεγάλες και ακμάζουσες επιχειρήσεις, όπως την Geico και την BNSF Railway, έχει επενδύσει και σε κάποιες εταιρείες που προκαλούν προβληματισμό. Αυτές περιλαμβάνουν μια μάρκα παπουτσιών για μπόουλινγκ, μια κατασκευάστρια σακούλας για ηλεκτρικές σκούπες, περίπου τριάντα εφημερίδες, αλλά και τη δημιουργό των μαχαιριών Ginsu.  Έπειτα υπάρχει και η World Book, η εταιρεία που κάποτε πουλούσε εκατομμύρια εγκυκλοπαίδειες σε αμερικανικά νοικοκυριά, τις οποίες ο Buffett χαρακτήριζε ως “κάτι ιδιαίτερο” όταν εξαγόρασε την εταιρεία. Και για χρόνια δεν έκανε λάθος. Η επιχείρηση ώθησε ανοδικά τα ετήσια κέρδη της Berkshire Hathaway στα 32 εκατ. δολάρια προ φόρων το 1990. Με την εξέλιξη των υπολογιστών και του Διαδικτύου στη δεκαετία του 1990, οι πωλήσεις βυθίστηκαν, αλλά ο Buffett διατήρησε την επιχείρηση. Όσο η Berkshire αναπτυσσόταν, τα αποτελέσματα της World Book έγιναν ένα σφάλμα στρογγυλοποίησης.  Τρεις δεκαετίες αργότερα η World Book γιορτάζει την 100ή επέτειό της, αναδεικνύοντας την ιδιομορφία της Berkshire: Ένας από τους μεγαλύτερους επενδυτές στον κόσμο δημιούργησε έναν όμιλο με εταιρείες που έχουν κατά πολύ ξεπεράσει το peak τους. “Εξαιτίας του μοντέλου αυτού, διαθέτει πολύ περισσότερα σφάλματα στρογγυλοποίησης από όσα θα ήθελε”, λέει ο Steve Wallman, από καιρό επενδυτής στην Berkshire. “Έχει ξοδέψει πολύ χρόνο σε νεκρές επιχειρήσεις ή σε επιχειρήσεις που θεωρούνταν νεκρές”.  Ο Buffett υποστηρίζει ότι η αφοσίωσή του στις επιχειρήσεις τον βοηθά να αγοράσει περισσότερες εταιρείες. Ο όμιλος, λέει, δεν έχει “στρατηγική εξόδου” για τις επιχειρήσεις που αγοράζει. Και είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς με την επιτυχία του Buffett: 100 δολάρια που επενδύθηκαν στην Berkshire όταν πήρε τον έλεγχο της εταιρείας, το 1965, αξίζουν σήμερα περισσότερο από 2 εκατ. δολ. Για τους ανθρώπους που διαχειρίζονται αυτές τις εταιρείες, ωστόσο, συνιστά μια πρόκληση. Πώς συγκεντρώνει κανείς προσωπικό για μια επιχείρηση που έχει “ξεθωριάσει”;  Στη World Book, αυτό το καθήκον έπεσε στον Jim O’Rourke. Η εγκυκλοπαίδεια εξακολουθεί να δημοσιεύεται σε έντυπη μορφή –μπορείτε να την αγοράσετε για 999 δολάρια–, αν και η εταιρεία έχει από καιρό εστιάσει στην πώληση online συνδρομών σε βιβλιοθήκες και σχολεία. Επίσης εκδίδει βιβλία, πέρα από τις εγκυκλοπαίδειες. Αλλά αυτό δεν αποτελεί ακριβώς μια στρατηγική ανάπτυξης.  Ο O’Rourke προσπαθεί να προσελκύσει ξανά τους καταναλωτές. Τον Αύγουστο η εταιρεία λάνσαρε μια εφαρμογή για κινητά και ένα ηλεκτρονικό portal, το World Book WOW, όπου συνδυάζεται το περιεχόμενο της Εγκυκλοπαίδειας με ηλεκτρονικά βιβλία και παιχνίδια. Κοστίζει 7,95 δολ. τον μήνα και, μέχρι στιγμής, έχει πετύχει περισσότερες από 10.000 εγγραφές. “Ο κύριος ανταγωνιστής μου είναι η απόσπαση της προσοχής – τα παιδιά που παίζουν παιχνίδια στο Xbox ή που έχουν Snapchat”, λέει ο O’Rourke.  Όταν τυπώθηκε η πρώτη έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας το 1917, οι εικονογραφήσεις της ήταν τόσο σύγχρονες όσο είναι σήμερα τα παιχνίδια εικονικής πραγματικότητας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 η εταιρεία τύπωνε περισσότερα από μισό εκατ. Εγκυκλοπαίδειες ετησίως, πολλές από τις οποίες πωλούνταν από πόρτα σε πόρτα. Κάποια στιγμή, το τμήμα πωλήσεων αριθμούσε 40.000 εργαζομένους. Και στη συνέχεια ήρθαν τα διαφημιστικά τεχνάσματα: Στη δεκαετία του 1960 η εταιρεία χρηματοδότησε μια έρευνα για το Τέρας του Λοχ Νες στη Σκωτία και έστειλε τον εξερευνητή Sir Edmund Hillary σε μια αποστολή εννέα μηνών στο όρος Έβερεστ για να αναζητήσει τον Γέτι. Το γεγονός ότι δεν βρέθηκε κανένα από τα πλάσματα αυτά δεν κατάφερε ποτέ να μειώσει τον θόρυβο γύρω από τέτοιες εικασίες.  Περνώντας στην επόμενη φάση Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 η Scott Fetzer, γνωστή για τις ηλεκτρικές σκούπες Kirby, εξαγόρασε τη World Book. Ο “γάμος” τους δεν ήταν τόσο παράξενος: οι σκούπες Kirby, όπως και οι Εγκυκλοπαίδειες, πωλούνταν από πόρτα σε πόρτα. Οι οικογένειες συχνά αγόραζαν και τα δύο προϊόντα και η παροχή δόσεων αποτελούσε μια επικερδή παράλληλη επιχείρηση. Αυτός ο συνδυασμός τράβηξε το ενδιαφέρον του Buffett και το 1985 εξαγόρασε την εταιρεία. Εκείνη τη χρονιά η World Book είχε μεγαλύτερες πωλήσεις στις ΗΠΑ από ό,τι οι τέσσερις μεγαλύτεροι ανταγωνιστές της μαζί.  Ακολούθησαν τα πρώτα CD-ROM, όπως το Encarta της Microsoft, και αργότερα η άνοδος της Wikipedia. Η World Book έγινε το “δυσκολότερο πρόβλημα” για την Berkshire, έγραφε ο Buffett ήδη από το 1996. Μέχρι να αναλάβει ο O’Rourke, η εκδοτική είχε γίνει σκιά του εαυτού της. Η εταιρεία επέμενε να τυπώνει την εμβληματική Εγκυκλοπαίδεια, αν και η Britannica είχε ανακοινώσει δύο χρόνια νωρίτερα ότι δεν θα εκδίδει πλέον έντυπη έκδοση.  Είναι ακόμη νωρίς, αλλά ο O’Rourke βλέπει αποτελέσματα. Τα περιθώρια κέρδους έχουν βελτιωθεί τα τελευταία τρία χρόνια, εν μέρει λόγω της μείωσης του κόστους. Τα λειτουργικά έσοδα έχουν αυξηθεί κατά 40% από τα τέλη του 2014. Ωστόσο, η Word Book είναι δύσκολο να ανταγωνιστεί τη Silicon Valley όντας μια εκδοτική 100 ετών με έναν ιδιοκτήτη που είναι απίθανο να επενδύσει περισσότερα χρήματα.  Η εταιρεία βρίσκει στήριξη σε έναν απρόβλεπτο παράγοντα: Μετά από δεκαετίες υποχώρησης, οι πωλήσεις έντυπων Εγκυκλοπαιδειών αυξήθηκαν πέρυσι και αναμένεται να το κάνουν ξανά. Γιατί; Η World Book είναι η τελευταία του είδους της, μια Εγκυκλοπαίδεια που ενημερώνεται κάθε χρόνο. “Όσο έχουμε κερδοφορία”, λέει ο O’Rourke, “θα συνεχίσουμε να το κάνουμε”.  Ο Buffett συχνά επιμένει στις μικρές επιχειρήσεις που έχουν ξεπεράσει το peak τους. Λέει ότι τον βοηθά να κλείσει καλύτερες συμφωνίες για μελλοντικές εξαγορές, αφού οι ιδιοκτήτες θέλουν στήριξη από τους αγοραστές σε μακροπρόθεσμο επίπεδο.

πηγή capital.gr


Κέρδος online   17/12/2017 12:03