δεκαετία 80 ορεινή Δωρίδαδεκαετία 80 ορεινή Δωρίδαδεκαετία 80 ορεινή Δωρίδα
|
MustNEA
– Wildly pessimistic //
Προβάδισμα 9,4 μονάδων έναντι του ΣΥΡΙΖΑ δίνουν στη ΝΔ οι εξαμηνιαίες τάσεις της MRB, μέσα από τα αποτελέσματα δημοσκόπησης που έγινε σε 2.000 πολίτες με δικαίωμα ψήφου, με τη μέθοδο των προσωπικών συνεντεύξεων από την 1η έως την 8η Δεκεμβρίου.
Εντυπωσιακός ο δείκτης… απαισιοδοξίας της έρευνας: στο ερώτημα πώς πιστεύετε ότι πάνε τα πράγματα γενικά στη χώρα μας, το 87,2% απαντά “πολύ άσχημα-αρκετά άσχημα”.
|
Στο αρχείο του θρύλου της ελληνικής διαφήμισης Λεύκιου Αλωνεύτη
Η ιστορία του πρωτοπόρου Έλληνα διαφημιστή στον οποίο οφείλονται μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές διαφημιστικές καμπάνιες των τελευταίων δεκαετιών
12.12.2017 | 10:10
Κομμάτι της καθημερινότητάς μας, γνωστή ήδη από την αρχαιότητα, η διαφήμιση εξακολουθεί να διχάζει για το αν είναι ή όχι τέχνη, παρότι διαχρονικά ασκεί ιδιαίτερη γοητεία στους καλλιτέχνες. Ανάμεσα στους πρωτοπόρους της ελληνικής διαφήμισης, με αισθητικά άριστες δουλειές, συγκαταλέγεται ο Λεύκιος Αλωνεύτης.
Αν και το όνομά του είναι μάλλον άγνωστο, πρόκειται για τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από τη γνωστότερη ελληνική χριστουγεννιάτικη διαφήμιση, η οποία παιζόταν με μικρές παραλλαγές από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως τη δεκαετία του 1990. «Migliori Auguri από ΜISKO» ευχόταν ο ασπρόμαυρος μάγειρας και τη φράση αυτήν τη γνωρίζουν ακόμα και όσοι δεν έχουν δει ποτέ το τηλεοπτικό σποτ.
Ο Λεύκιος Αλωνεύτης γεννήθηκε στη Λευκωσία της Κύπρου το 1919 και ήταν από τους πρώτους διαφημιστές και marketers της Ελλάδας. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1942 ως συνεργάτης και στη συνέχεια ως Διευθυντής Εμπορίας στο Μινιόν. Στον χώρο της διαφήμισης μπήκε το 1952, όταν συνεργάστηκε με τη διαφημιστική εταιρεία «Αλέκτωρ», δίπλα στον Τάκη Θεοφιλόπουλο.
Ο Αλωνεύτης ήταν προσηλωμένος στην προσφορά ολοκληρωμένων υπηρεσιών επικοινωνίας, στην άρρηκτη σχέση marketing και διαφήμισης καθώς και στην ανάγκη της στενής συνεργασίας της διαφημιστικής εταιρείας με τον διαφημιζόμενο.
Τον Οκτώβριο του 1964 ίδρυσε τη διαφημιστική εταιρεία «Λάμδα Άλφα» και από τότε, ταυτισμένος απόλυτα μαζί της, πρωταγωνίστησε στον χώρο της διαφήμισης, προσφέροντας τις γνώσεις και τη δημιουργικότητά του.
Διαφήμιση της Λάμδα Άλφα
Ο Αλωνεύτης ήταν προσηλωμένος στην προσφορά ολοκληρωμένων υπηρεσιών επικοινωνίας, στην άρρηκτη σχέση marketing και διαφήμισης καθώς και στην ανάγκη της στενής συνεργασίας της διαφημιστικής εταιρείας με τον διαφημιζόμενο. Αυτή του η πίστη τον οδηγούσε συχνά στο να παίρνει πάνω του όλη την ευθύνη του marketing, υποκαθιστώντας το ανύπαρκτο, την εποχή εκείνη, τμήμα marketing των πελατών του.
Δεν περιοριζόταν απλώς στη διαφήμιση αλλά στη διαμόρφωση όλου το προϊόντος, από το όνομα έως τη συσκευασία. Αποτέλεσμα αυτής της φιλοσοφίας ήταν η δημιουργία πολλών διαφημιστικών εκστρατειών που έχουν αφήσει εποχή ‒μερικές από αυτές χρησιμοποιήθηκαν και στο εξωτερικό.
Στόχευε πάντοτε στη δημιουργία διαφημίσεων όχι μόνο υψηλής αισθητικής αλλά και που να συμβάλουν στην αύξηση των πωλήσεων. Σημαντικοί διαφημιζόμενοι οφείλουν την ανάπτυξή τους στο Λεύκιο Αλωνεύτη, στη συστηματική δουλειά υποδομής που ο ίδιος απαιτούσε και δημιουργούσε για λογαριασμό τους.
Ο Λεύκιος Αλωνεύτης ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της ελληνικής διαφήμισης, με αισθητικά άριστες δουλειές
Βασικό στοιχείο της στρατηγικής του για την MISKO ήταν η ταύτιση μακαρονιών και Ιταλίας, με σλόγκαν όπως «Il gusto perfetto».
Το σλόγκαν «Ακάκιε, μην ξεχάσεις τα μακαρόνια να είναι MISKO», το γνωστότερο στην ιστορία της ελληνικής διαφήμισης.
Αυτό εξηγεί σε έναν βαθμό την πολύχρονη συνεργασία, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και την κοινή πορεία με πολλές εταιρείες ‒η οποία σε αρκετές περιπτώσεις τερματίστηκε με τον θάνατό του‒, με χαρακτηριστικότερες τη MΙSKO, τη ΦΑΓΕ και τον ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗ.
Για πάνω από είκοσι χρόνια είχε τον λογαριασμό της MISKO, η οποία στο διάστημα αυτό έγινε πρωτοπόρος της αγοράς, καθιερώνοντας περαιτέρω στη συνείδηση των καταναλωτών το ήδη γνωστό σλόγκαν «Ακάκιε, μην ξεχάσεις τα μακαρόνια να είναι MISKO», το γνωστότερο στην ιστορία της ελληνικής διαφήμισης. Η MISKO ξεκίνησε να διαφημίζεται από τον Λεύκιο Αλωνεύτη το 1968, όταν είχε το τρίτο μερίδιο αγοράς, με ποσοστό 8% και καθοδική τάση.
Ως βασικό στοιχείο της στρατηγικής επιλέχθηκε η ταύτιση μακαρονιών και Ιταλίας, με σλόγκαν όπως «Il gusto perfetto». Για τον λόγο αυτό επινοήθηκε ο Salvatore Romei, o οποίος έδινε συνταγές με ζυμαρικά που τυπώθηκαν σε βιβλιαράκια και διανέμονταν δωρεάν. Δίνοντας έμφαση στην προβολή των εξαγωγών στην Ιταλία, στην ποιότητα και στην παράδοση της MISKO, ο Αλωνεύτης πετυχαίνει τη συνεχή άνοδο των πωλήσεων σε ρυθμούς απροσδόκητους.
Όταν το 1977, με έρευνες βάθους, ανακαλύφθηκε ότι το κύριο «φρένο» στην κατανάλωση ζυμαρικών είναι ο φόβος πως «τα μακαρόνια παχαίνουν», αποφασίζει να κυκλοφορήσει μια σειρά συνταγών με μακαρόνια από την πασίγνωστη συγγραφέα βιβλίων μαγειρικής Χρύσα Παραδείση, οι οποίες ήταν χαμηλών θερμίδων και συνοδεύονταν από συμβουλές διαιτολόγου. Αποτέλεσμα όλων αυτών των ενεργειών είναι το 1986 η MISKO να κατέχει την πρώτη θέση στην αγορά με μερίδιο 55%.
Ο Λεύκιος Αλωνεύτης συντέλεσε καθοριστικά στην καθιέρωση της ΦΑΓΕ, την οποία επί της ουσίας ανέλαβε από το μηδέν και την έφτασε να έχει το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς.
Η ΦΑΓΕ με τη συμβολή του Αλωνεύτη ταυτίζεται απόλυτα με το γιαούρτι και γίνεται η μεγάλη εταιρεία που είναι σήμερα, με εξαγωγές και σημαντική παρουσία στο εξωτερικό.
Ο Λεύκιος Αλωνεύτης συντέλεσε καθοριστικά στην καθιέρωση της ΦΑΓΕ, την οποία επί της ουσίας ανέλαβε από το μηδέν και την έφτασε να έχει το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς, παρά τον οξύτατο ανταγωνισμό από πολυεθνικές.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970 η ΦΑΓΕ δραστηριοποιούνταν στη μικρής κλίμακας παραγωγή και διανομή παραδοσιακού στραγγιστού γιαουρτιού. Το 1974, όταν το εργοστάσιό της μεταφέρθηκε από το Γαλάτσι στη Μεταμόρφωση Αττικής, έγινε η πρώτη εταιρεία που εισήγαγε επώνυμα προϊόντα γιαουρτιού στην ελληνική αγορά. Ο Αλωνεύτης ανέλαβε το marketing της νέας εταιρείας, από τον σχεδιασμό του λογότυπου της ΦΑΓΕ, την ονομασία των γιαουρτιών (Τotal, Silhouette, Βελουτέλα, Αγελαδίτσα κ.λπ.), τον σχεδιασμό των συσκευασιών έως και τη διαφήμισή τους.
Μέσα στα επόμενα 15 χρόνια η ΦΑΓΕ ταυτίζεται απόλυτα με το γιαούρτι, αποκτά το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς και γίνεται η μεγάλη εταιρεία που είναι σήμερα, με εξαγωγές και σημαντική παρουσία στο εξωτερικό.
Σταθερός πελάτης υπήρξε και ο ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ από το 1966, ο οποίος διατηρούσε την εποχή της συνεργασίας με τη «Λάμδα Άλφα» το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς, ενώ σημαντική ήταν η συνεργασία με την ΠΙΤΣOΣ, την εποχή που έπρεπε να αναμορφωθεί η εικόνα της και να σταθεί δίπλα στον μεγάλο ανταγωνιστή της, την ΙZOLA.
Εθνική Τράπεζα
Στο πελατολόγιο της «Λάμδα Άλφα» συναντάμε την BRAVO, για την οποία καθιέρωσε το ασημένιο σακουλάκι.
Στο πελατολόγιο της «Λάμδα Άλφα» συναντάμε την BRAVO, για την οποία καθιέρωσε το ασημένιο σακουλάκι, τον Μπακάκο, τον ΚΑΠΑ ΜΑΡΟΥΣΗ, που τη δεκαετία 1965-1975 υπήρξαν σημαντικοί διαφημιζόμενοι, καθώς και τις εταιρείες ΚΥΚΝΟΣ, MELO, MICHELIN, BEBELAC, TOSHIBA, ΥΦΑΝΤΗΣ, WHITE HORSE, VODKA FIΝLANDIA, ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ (με το σλόγκαν «Μπαταρίες για ένα ρολόι έως ένα ελικόπτερο»), BOSCH (με το σλόγκαν «Η καρδιά είναι BOSCH») αλλά και την Εθνική Τράπεζα, για τηλεοπτικό σποτ της οποίας είχε γράψει πρωτότυπη μουσική ο Σταμάτης Σπανουδάκης.
Ο Λεύκιος Αλωνεύτης δίδαξε επί είκοσι χρόνια marketing στο Ελληνικό Κέντρο Παραγωγικότητας (ΕΛΚΕΠΑ) και σε άλλες σχολές. Υπήρξε πρόεδρος του Δημιουργικού Κύκλου και ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Διαφημιστικών Εταιρειών Ελλάδας (ΕΔΕΕ) και μέλος της International Αdvertising Αssociation (IAA).
Βασικό χαρακτηριστικό της δουλειάς και των διαφημίσεών του είναι η διαχρονικότητα: Ακόμα και τώρα, είκοσι έξι χρόνια από τον θάνατό του και 40 και πλέον από την εποχή της δημιουργίας τους, διαφημίσεις όπως αυτή του Ακάκιου και το «Migliori Auguri από ΜISKO» παραμένουν κλασικές. Σήμερα εξακολουθούν να κυκλοφορούν προϊόντα με τις ονομασίες που ο ίδιος δημιούργησε, ενώ τα τηλεοπτικά του σποτ ξυπνάνε μνήμες από την παιδική μας ηλικία, φέρνοντας ένα χαμόγελο στα χείλη.
Σημαντική ήταν η συνεργασία του Αλωνεύτη με την ΠΙΤΣOΣ, την εποχή που η εταιρεία έπρεπε να αναμορφώσει την εικόνα της και να σταθεί δίπλα στον μεγάλο ανταγωνιστή της, την ΙZOLA.
Πηγές
Αρχείο Αντώνη Καψαμπέλη και Λουκίας Αλωνεύτη-Καψαμπέλη
Περιοδικό «Σύγχρονη Διαφήμιση», τεύχος 469, 11 Σεπτεμβρίου 1991
Mηλιές Εύβοιας
Περιήγηση στους αναξιοποίητους θησαυρούς της Βοιωτίας
Οδοιπορικό σε μία περιοχή που σφράγισε με τον πολιτισμό της την αρχαία ελληνική ιστορία από τα προϊστορικά έως τα νεώτερα χρόνια, έχοντας απίστευτες ομορφιές και μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Η Λιβαδειά, η Θήβα, η Αλίαρτος και ο Ορχομενός ήταν οι βασικοί σταθμοί στη διήμερη φιλοξενία των δημοσιογράφων που προσκλήθηκαν από την Εταιρεία Διεθνικής Εκπαίδευσης και Ανάπτυξης Transcoop στις 24 και 25 Νοεμβρίου για να γνωρίσουν τις εν δυνάμει αξιοποιήσιμες δυνατότητες μίας περιοχής που αποτελεί το νομό Βοιωτίας.
Photo
Στη διάρκεια του διημέρου, οι δήμαρχοι και τοπικοί παράγοντες της περιοχής παρουσίασαν το έργο που έχουν κάνει, το θησαυρό που διαθέτουν αλλά δεν μπορούν προς το παρόν να αξιοποιήσουν πλήρως εξαιτίας γραφειοκρατικών προσκομμάτων, όπως οι Κήποι της Αλιάρτου, και φυσικά τις ιδιαίτερα σημαντικές αρχαιότητες σε Θήβα, Ορχομενό και Χαιρώνεια. Ο κάμπος της Κωπαίδος στο μέσον της περιοχής, στέκει σιωπηρός “μάρτυρας” του μεγάλου πολιτισμού των Μινύων που πρώτοι αποξήραναν το 1.600 πχ τη λίμνη της Κωπαίδος, η οποία θεωρείται το κορυφαίο τεχνολογικό επίτευγμα της αρχαιότητας, πάνω στο οποίο βασίστηκε και το σύγχρονο έργο της αποξήρανσης από τους Αγγλους. Παρουσίασαν επίσης και το άκρως φιλόδοξο σχέδιο ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων του Ορχομενού σε έναν ενιαίο πάρκο, που προωθεί ο δήμος Ορχομενού και το οποίο θα αποτελέσει το εφαλτήριο για την τουριστική ανάπτυξη σε συνδυασμό με το σύγχρονο Μουσείο της Θήβας.
Photo
Βασικό θέμα συζήτησης ήταν ο τουρισμός ως μοχλός ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας με τη στήριξη τοπικών φορέων, όπως το Επιμελητήριο της Βοιωτίας που με πρόεδρο τον Παναγιώτη Αγνιάδη προωθεί τις νέες επιχειρήσεις και προσπαθεί να αναδείξει τις οικονομικές και τουριστικές δυνατότητες που προσφέρει η περιοχή.
Δεν μένει λοιπόν οι έχοντες επιχειρηματικό πνεύμα να έρθουν σε επαφή με τις δραστήριες τοπικές αρχές, ώστε με συντονισμένες δράσεις να αναδείξουν το κάλλος και τη σπουδαιότητα της Βοιωτίας προσελκύοντας τουρισμό από όλα τα μέρη του κόσμου.
Πρώην στέλεχος του facebook: Κλείστε τα social media. Σας προγραμματίζουν. Ποιος ο αρνητικός αντίκτυπος στον άνθρωπο;
Κι ενώ το facebook συνεχίζει να κινείται ανοδικά και να διαδίδεται ολοένα και περισσότερο, καθημερινά πληθαίνουν οι καταγγελίες των επενδυτών και των εργαζομένων οι οποίοι δημόσια εκφράζουν τις ανησυχίες τους για τον αντίκτυπο του μέσου στους χρήστες του.
Ο Chamath Palihapitiya, πρώην αντιπρόεδρος του Facebook, προκάλεσε τις εντυπώσεις με τις πρόσφατες δηλώσεις του με βάση τις οποίες τα social media «διαβρώνουν τα βασικά θεμέλια του τρόπου συμπεριφοράς των ανθρώπων» και εκείνος αισθάνεται ενοχές για τη δημιουργία εργαλείων που «διαλύουν τον κοινωνικό ιστό».
Κατά τη διάρκεια ομιλίας του το Νοέμβριο στο «Graduate School of Business» του Στάνφορντ, ο Palihapitiya επισήμανε μεταξύ άλλων: «Δεν το καταλαβαίνετε αλλά σας προγραμματίζουν… όμως τώρα πρέπει να αποφασίσετε πόσα είστε διατεθειμένοι να παραχωρήσετε, πόση από τη διανοητική σας ανεξαρτησία». Επίσης, υπογράμμισε πως ο ίδιος δεν θέλει να υφίσταται προγραμματισμό και για το λόγο αυτό δεν χρησιμοποιεί αυτή την «αηδία» και δεν επιτρέπει ούτε στα παιδιά του να το χρησιμοποιούν.
Ο Palihapitiya συμβούλεψε το κοινό να κάνει ένα διάλειμμα από τα social media.
Ο Palihapitiya μπήκε στην ομάδα του Facebook το 2007 και σήμερα είναι ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών Social Capital που ίδρυσε το 2011.
Κατά τη γνώμη του οι κακοί παράγοντες μπορούν να χειραγωγήσουν μεγάλες μάζες και οι χρήστες στην ουσία δημιουργούν μια εξιδανικευμένη εκδοχή του εαυτού τους. «Οργανώνουμε τις ζωές μας γύρω από μια λανθασμένη άποψη για την τελειότητα επειδή παίρνουμε ως ανταμοιβή τα likes τα οποία θεωρούμε πως έχουν αξία. Αντιθέτως, πρόκειται για μια ψεύτικη δημοφιλία που είναι βραχυπρόθεσμη και οδηγεί τον άνθρωπο σε έναν φαύλο κύκλο», είπε.
Ο Sean Parker, ιδρυτικός πρόεδρος του Facebook, είχε μιλήσει επίσης τον περασμένο μήνα για τον τρόπο με τον οποίο η πλατφόρμα εκμεταλλεύεται την ανθρώπινη ψυχολογία, λέγοντας ότι οι ιδρυτές της εταιρίας «ήξεραν, συνειδητά» τι κάνουν. Ο Palihapitiya συμφώνησε ότι «στο πίσω, πίσω, πίσω μέρος του μυαλού μας» ήξεραν ότι κάτι κακό θα μπορούσε να συμβεί.
Πηγή: Quartz
ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΧΟΙΡΟΒΟΣΚΟΥ ΕΥΜΑΙΟΥ
Πηγή: aktimon Η Προβόπουλος
O Εύμαιος, ο χοιροβοσκός του Οδυσσέα είναι ένα σημαντικό πρόσωπο της Οδύσσειας που δεν οφείλει όμως τη φήμη του σε πολεμικά κατορθώματα όπως οι διάφοροι πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές εκείνης της περιόδου των Ελλήνων, αλλά στην πίστη του στον βασιλιά του και στην προσπάθεια που έκανε να διατηρηθεί η περιουσία του κατά τη διάρκεια της εικοσάχρονης απουσίας του. Είναι δε το μοναδικό πρόσωπο στην Οδύσσεια στο οποίο ο ποιητής της απευθύνεται στο δεύτερο πρόσωπο: «δι Ευμαίη» = «εσύ, Εύμαιε».
Το γεγονός υποφόσκει της προσοχής των μελετητών της ιστορίας και άλλων επιστημόνων αλλά θεωρώ πως ο Εύμαιος και κάθε άλλος σαν τον Εύμαιο σε κάθε περίοδο της ιστορίας και ιδιαίτερα μέσα σε μεγάλες αναταραχές ήταν αυτοί που διέσωζαν τον πλούτο ή τη μαγιά έστω του πλούτου για να φουσκώσει πάλι η ζωή όταν ησυχάσουν τα πράγματα και οι άνθρωποι μπουν πάλι στο δρόμο της προκοπής. Υπ’ αυτή την έννοια μπορεί να θεωρηθεί και ως αδικημένος της ιστορίας και θα έπρεπε κατά τη γνώμη το παράδειγμά του να αποτελεί ιδιαίτερο μάθημα στα σχολεία και τα πανεπιστήμια.
Ποιος ήταν ο Εύμαιος
Ο Εύμαιος ήταν γιος του Κτησία του Ορμενίδη, βασιλιά της νήσου Συρίης, που βρισκόταν πάνω από την Ορτυγία, στις Κυκλάδες. Αλλά μια δούλη από τη Φοινίκη έκλεψε τον Εύμαιο όταν αυτός ήταν μικρό παιδί και τον πούλησε σε φοινικικό πλοίο. Από το πλοίο αυτό πουλήθηκε στον Λαέρτη, τον πατέρα του Οδυσσέα, οπότε παρέμεινε πλέον στην Ιθάκη για όλη του τη ζωή. Μόλις ο Οδυσσέας επέστρεψε στην Ιθάκη μετά το δεκάχρονο ταξίδι του, ύστερα από συμβουλή της θεάς Αθηνάς πήγε και συνάντησε πρώτο τον Εύμαιο στην καλύβα του, και από αυτόν έμαθε λεπτομερώς όλα τα γεγονότα που διαδραματίσθηκαν κατά την απουσία του. Τις ίδιες ημέρες επέστρεψε στην Ιθάκη και ο Τηλέμαχος από τη Σπάρτη και την Πύλο. Ο Εύμαιος τον υποδέχθηκε με πατρική στοργή και τον άφησε να πάει να αναγγείλει στην Πηνελόπη το χαρμόσυνο γεγονός. Στην καλύβα του Ευμαίου, με τη θεϊκή επέμβαση της Αθηνάς έγινε η αναγνώριση Τηλεμάχου και Οδυσσέα. Μετά από αυτά, ο Εύμαιος οδήγησε τον Οδυσσέα μεταμφιεσμένο σε φτωχό ζητιάνο στο παλάτι, για να ξεγελάσει τους μνηστήρες, και τον παρουσίασε στην Πηνελόπη. Στο τέλος ο Εύμαιος απέκτησε την ελευθερία του από τον Τηλέμαχο και έγινε ο γενάρχης του γένους των Κολιαδών στην Ιθάκη.
Πηγή: Wikipedia
Αν βγάζετε πάνω από 15.000 ευρώ το χρόνο, βρίσκεστε ανάμεσα στο 4% των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου!!!
Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε μια γριά που ’χε μιαν αγελάδα. Δεν είχε τίποτε’ άλλο η καημενούλα. Το μόνο της βιός ήταν η αγελάδα· πουλούσε το γάλα της και ζούσε. Και κάθε μέρα, σαν τελείωνε το άρμεγμα, άφηνε το αγγειό με το γάλα στην αυλή της κι ύστερα έκανε τις άλλες της δουλειές.
Το ίδιο έκανε και κείνη την ημέρα. Σαν γύρισε όμως να πάρει το αγγειό με το γάλα, τι να δει; Το αγγειό ήτανε άδειο. Κάποιος είχε πιει το γάλα! Τα ’χασε η καημένη η γριά. Την άλλη μέρα πάλι το ίδιο. Και την παράλλη! Έ, ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι της. Κι αποφάσισε να παραμονέψει να δει ποιος ήταν αυτός ο κλέφτης που της έπινε το γάλα. Έτσι κι έκανε. Και κει που παραμόνευε βλέπει μια αλεπού να πλησιάζει το αγγειό. Κι αμέσως να χώνει τη μυτερή της μούρη και να ρουφάει το γάλα σαν τρελή. Δε χάνει κι η γριά καιρό, τρέχει σπίτι της, παίρνει ένα τσεκούρι και δίχως να την πάρει χαμπάρι η αλεπού έρχεται και στέκει πίσω της. Στάθηκε λίγο και προτού τελειώσει η αλεπού το γάλα σηκώνει το τσεκούρι και το κατεβάζει με δύναμη, με τόση δύναμη που κόβει την ουρά της κλέφτρας αλεπούς. Η αλεπού, με κομμένη την ουρά, δε λέει να κουνηθεί, μόνο παρακαλάει τη γριά:
– Γιαγιάκα μου, γιαγιάκα μου, δώσ’ μου πίσω τη ναζιάρα ουρά μου.
– Όχι, δε θα στη δώσω, της λέει η γριά. Εσύ όταν έπινες το γάλα μου, καλά ήτανε;
– Γιαγιάκα μου, σε παρακαλώ, δώσ’ μου πίσω την ούρα μου λέει ξανά η αλεπού.
Τότε η γριά της απαντάει:
– Αν μου δώσεις και συ πίσω το γάλα που ’πιες, τότε θα σου δώσω κι εγώ την ουρά σου.
Σαν τ’ άκουσε αυτό η αλεπού σηκώνεται και πάει στο πρόβατο:
– Αδελφάκι πρόβατο, του λέει, δώσ’ μου λίγο γαλατάκι να το πάω στη γριά να μου δώσει πίσω την ουρά μου.
– Πρέπει, της απαντάει το πρόβατο, να μου φέρεις πρώτα λίγο χορτάρι για να μπορέσω να σου δώσω γάλα.
Τι να κάνει η αλεπού, τρέχει στο λιβάδι και το παρακαλάει.
– Λιβάδι, λιβαδάκι μου, δώσ’ μου λίγο φρέσκο χορταράκι να το πάω στο πρόβατο να μου κάνει γάλα να το δώσω στη γριά να μου δώσει πίσω την ουρά μου.
– Φέρε εσύ τα νέα κι όμορφα κορίτσια να παίξουν να γελάσουν πάνω μου, κι εγώ θα σου δώσω το χορτάρι που ζητάς, της αντιλέει το λιβάδι.
Πηγαίνει τότε στα όμορφα κοριτσόπουλα και λέει:
– Νιές κι όμορφες κοπέλες μου, ελάτε να παίξετε, να γελάστε πάνω στο λιβάδι για να μου δώσει το χορτάρι να το πάω στο πρόβατο να μου κάνει λίγο γάλα να το δώσω στη γριά για να μου δώσει πίσω την ουρά μου.
Κι οι κοπελιές:
– Και συ, αλεπού, φέρε μας πολλά στολίδια μαργαριταρένια για να χαρούμε και να γελάσουμε χοροπηδώντας πάνω στο λιβάδι.
Τρέχει τότε η αλεπού στο χρυσοχόο και του λέει:
– Σε παρακαλώ, χρυσοχόε μου, δώσ’ μου μαργαριτάρια να τα πάω στα όμορφα κορίτσια να παίξουνε και να γελάσουνε πάνω στο λιβάδι για να μου δώσει εκείνο λίγο χορταράκι να το πάω στο πρόβατο να μου κάνει γαλατά-
κι να το δώσω στη γριά για να μου δώσει πίσω την ουρά μου.
– Πήγαινε να μου φέρεις αυγά να σου πουλήσω τα μαργαριτάρια, της λέει ο χρυσοχόος.
Τι να κάνει η αλεπού, ρίχνει τα μούτρα της στις όρνιθες και τις παρακαλάει:
– ’Όρνιθες, ορνιθούλες μου, χρυσές μου ορνιθούλες, κάντε μου λίγα αυγά να τα πάω στο χρυσοχόο να μου πουλήσει μαργαριτάρια να τα δώσω στα όμορφα κορίτσια για να παίξουν πάνω στο λιβάδι και να μου κόψει εκείνο λίγο χορταράκι να το φάει το πρόβατο και να κάνει γάλα να το πάω στη γριά για να μου δώσει πίσω την ουρά μου.
Δίνουν τόπο στην οργή οι όρνιθες αλλά της λένε κιόλας:
– Μα θα μας φέρεις καλαμπόκι πρώτα.
Σηκώνεται η αλεπού και τρέχει στο χωράφι:
– Χωράφι, χωραφάκι μου, του λέει, δώσ’ μου λίγο καλαμπόκι να το πάω στις όρνιθες να μου κάνουν αβγουλάκια να τα πάω στο χρυσοχόο να μου πουλήσει εκείνος μαργαριτάρια και να τα δώσω στα όμορφα κορίτσια για να χορέψουν πάνω στο λιβάδι για να κάνει χορταράκι να το πάω στο πρόβατο να κατεβάσει γαλατάκι να το πάω στη γριά για να μου δώσει πίσω την ουρά μου.
Και το χωράφι:
– Για να κάνω και να σου δώσω καλαμπόκι χρειάζομαι πρώτα νερό απ’ το ποτάμι της λέει.
Τρέχει πάλι η αλεπού:
– Ποτάμι, ποταμάκι μου, άσε να πιάσω λίγο νεράκι να ποτίσω το χωράφι να φυτρώσει καλαμπόκι για τις όρνιθες που θα μου κάνουν αυγά να τα πάω στο χρυσοχόο για ν’ αγοράσω όμορφα μαργαριτάρια να τα φορέσουν τα κορίτσια για να παίξουν στο λιβάδι να κάνει εκείνο χορταράκι να το κόψω για το πρόβατο να κατεβάσει γάλα που το θέλει η γριά για να μου δώσει πίσω την ουρά μου.
Και τι ποτάμι την ακούει προσεχτικά και την αφήνει να πιάσει με τ’ αγγειό λίγο νεράκι!
Και η αλεπού κουβαλάει το νεράκι, ποτίζει το ‘χωράφι, κόβει το καλαμπόκι, ταΐζει τις όρνιθες, που της κάνουνε αυγά και τα πάει στο χρυσοχόο, αγοράζει το μαργαριτάρια, τα φοράει στα όμορφα κορίτσια που τρέχουν και γελάνε πάνω στο λιβάδι, που κάνει χορταράκι, το παίρνει η αλεπού το πάει στο πρόβατο, που της δίνει γάλα και το φέρνει στη γριά και παίρνει πίσω την ουρά της!
Pieter Snyers (1681-1752)
Παίρνει λοιπόν την ουρά της η αλεπού και τραβάει για τη φωλιά της, μα καθώς περνάει απ’ το ποτάμι τ’ ακούει να της λέει:
– Αλεπού, ε κυρ -Αλεπού, αν σου πάρουν πάλι την ουρά σου, δε θα σου ξαναδώσω νερό. Ούτε το χωράφι για νερό καλαμπόκι, οι όρνιθες για καλαμπόκι αυγά, ο χρυσοχόος γι’ αυγά μαργαριτάρια, τα κορίτσια δε θα χορέψουν για τα μαργαριτάρια πάνω στο λιβάδι και κείνο δε θα σ’ αφήσει να κόψεις χορτάρι για το πρόβατο ούτε εκείνο θα σου κάνει για χόρτο γάλα κι ούτε η γριά για ένα αγγειό γάλα θα σου ξαναδώσει την ουρά. Κι έτσι θα γυρίζεις δίχως ουρά στην υπόλοιπη ζωή σου. Κι όπως ξέρεις, αλεπού δίχως ουρά αλεπού δεν είναι. Το καλό που σου θέλω, διάλεξε: για τις κλεψιές, για την ουρά σου!
***
Ναζίμ Χικμέτ –
