Κανείς δεν μασάει πια, Λάκη
Α ρε Λάκη! Το’ χασες προ πολλού. Και με τις δηλώσεις σου, ότι κατοικείς
σε 40 τετραγωνικά και το προβάρισμα του νέου σου θεατρικού ρόλου, του «κακομοίρη», είδα και το σημείο που χάθηκες.
Τι να ζεις σε 40 τ.μ, τι σε 1040 τ.μ… Αν έχεις χάσει εσένα. Τον μόνο χώρο που ορίζουμε, έρμε, (στην ηλικία μας πρέπει να το έχουμε εμπεδώσει) είναι όσο το
ύψος μας, το πλάτος μας, το βάρος μας. Εμείς, μετά ψυχής και κοκάλων. Χωρίς καν τον ίσκιο μας. Γιατί κοροϊδεύεις έτσι τον εαυτό σου;Τίποτα πιο γελοίο από τον πλούσιο που υποδύεται τον φτωχό και τον φτωχό που υποδύεται τον πλούσιο. Ο δεύτερος έχει δικαιολογητικό ένα ανθρώπινο «Για το έτσι ρε αδελφέ!
Θέλω και ‘γω».
Αλλά ο πλούσιος; Καταθέσεις εκατομμυρίων στο εξωτερικό, ο Λάκης. Με στρά
βωσε ο λογαριασμός σου. Για να τα έχεις «εύκαιρα» είχες πει, για ταινία. Τι
λες ρε Λάκη;
Ολοι τα εύκαιρα τα είχαμε μια ζωή, «μην και μας βρει κανέναν κακό» και
εννοούσαμε υγεία. Και δεν έμεινε σε κανέναν «εύκαιρο» για εύκαιρο. Τι έγινε
άραγε η ταινία; Εδώ έπρεπε να τα έχεις Λάκη. Εδώ παίζεται το έργο.
Αλλού η κάμερα, αλλού το έργο; Στον τόπο σου. Να τα παραδώσεις μάλιστα στα χέρια της κυβέρνησης που στήριξες με νύχια και με δόντια, λυσσαλέα.
Να τα εμπιστευτείς για τους καλούς τους σκοπούς. Φαντάζομαι σου έκοψα τα
πόδια και μόνο που το διάβασες! Πλάκα σου κάνω. Ερμε των 40 τ.μ διαμονής.
Ενα μόνο θα σου θυμίσω. Τότε που ανάδευες τις σημαίες της
Ολυμπιακής Αεροπορίας. Και έκλαιγες για τους μετανάστες της Αυστραλίας.
Πόσο έπαιζες μια ζωή με το συναίσθημα! Πόσο ξεπούλησες δράμα! Ο πιο
κωμικά δραματικός ηθοποιός στήριξε τον πιο σαρκαστικά ψεύτη Πρωθυπουργό. Αν την έκλαψες την Ολυμπιακή των παχυλών μισθών και αποζημιώσεων! Την
ταβέρνα-παραμάγαζο της εκάστοτε εξουσίας. Τεφτέρια και τεφτέρια… Γράψε
χρέη. «Πωλείται και μια δραχμή» είχε πει ο Χατζηδάκης. Τον έσπασαν στο
ξύλο. Προστάτης ο Λάκης του λαού, δακρύζων για την Ολυμπιακή. Και μετά
πιάσαμε καθαρίστριες. Καμάρωσε τώρα μια ελληνική εταιρεία, υγιή,
που δεν χρηματοδοτούμε Λάκη και που σαρώνει τα διεθνή βραβεία.
Εννοώ την Aegean.
Ποτέ δεν πρόλαβες αυτοκριτική. Γιατί δεν ήταν ψευδαισθήσεις, ούτε σε
οδηγούσαν ιδέες, για να είναι εύκολα τα πράγματα. Εσύ, ακολουθούσες
στυγνά το συμφέρον του νταραβεριού με την εξουσία με την πνιγηρή
νοοτροπία «επαρχίας», να είσαι «από κοντά». Και τώρα μπορεί γι’ αυτό να
θρηνείς. Δεν ξέρεις από ποιο χέρι να πιαστείς. Είναι αυτά τα άτιμα μεσοδια
στήματα. Πνίγηκες στην ανασφάλεια. Ποιο το επόμενο χέρι;
Διαπόμπευσες κόσμο, χλεύασες μέχρι αναπήρους, έκλασες
(προσφιλέστατες οι πορδές στο λεξιλόγιό σου) κάθε έστω «μήπως;» στα
μούτρα, «ιεροκήρυκας»
άνευ θρησκείας, καθοδηγητής χαμένος ο ίδιος. Εκμεταλλεύτηκες τα ρηχά των ανθρώπων. Τώρα Λάκη στα βαθιά. Ασε τις δηλώσεις και τις συνεντεύξεις
και τις κλάψες. Δεν ψυχοθεραπεύουν. Ο καθένας και ο καναπές του. Εχει
δουλίτσα. Τι σε 40 τ.μ., τι σε 1040τμ… Οσο το ύψος μας, όσο το πλάτος μας,
όσο το βάρος μας. Αναζητώντας μακάρι το «ειδικό» μας βάρος.
Λάκη και ψεύδεσαι και τρως. Αλλά κανείς δεν μασάει πια… Λάκη!





















Ωστόσο, το θρίλερ για τη Μαριάνθη δεν είχε τελειωμό. «Με οδηγίες των σκηνοθετών έπρεπε να κατέβουμε και στο υπόγειο. Εκεί ήταν το χειρότερό μου! Νομίζω ότι είδα σκιές να περνάνε, να κρύβονται στις γωνίες, σαν να με παρακολουθούσαν. Νομίζω ότι τις είδα. Και λέω ‘‘νομίζω”, γιατί φοβόμουν τόσο πολύ, που πραγματικά δεν είμαι σίγουρη αν όντως υπήρχαν ή ήταν παιχνίδι του μυαλού. Οι δε ήχοι ήταν ακόμα πιο έντονοι εκεί κάτω. Η αδερφή μου δεν άντεξε και συνέχισα εγώ μόνη μου» περιγράφει η τραγουδίστρια, η οποία συνεχίζει μιλώντας για τον απόηχο του συμβάντος στη ζωή της. «Επειτα από όλο αυτό, δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε για πολλές νύχτες! Εννοείται ότι δεν θέλω να ξαναπεράσω ούτε απέξω» εξομολογείται. Στα γυρίσματα ήταν συνολικά οκτώ άτομα, μεταξύ των οποίων και η αδελφή της τραγουδίστριας Σταυρούλα Μπάλλια, οι συντελεστές του Redbox Studio που έχουν τη σκηνοθεσία του κλιπ και την παραγωγή, ο fashion designer Mάριος Καραβασίλης κ.ά.Το «στοιχειωμένο» σανατόριο της Πάρνηθας
Λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας βρίσκεται το επιβλητικό πρώην ξενοδοχείο «Ξενία» ή, όπως είναι πιο γνωστό στο ευρύ κοινό, το σανατόριο της Πάρνηθας, που λειτουργούσε για πάνω από 30 χρόνια ως άσυλο νοσηλείας για φυματικούς. Από τη «Σπιναλόγκα» της Αθήνας πέρασαν εκατοντάδες ασθενείς, πολλοί από τους οποίους δεν κατάφεραν να βγουν ζωντανοί. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο χώρος του εγκαταλελειμμένου ιδρύματος συνδέθηκε με μερικούς από τους πιο γνωστούς αστικούς μύθους και θρύλους του παραφυσικού! Το σανατόριο δημιουργήθηκε τον Μάιο του 1912 από τη διοίκηση του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός.ΦυματικοίΕκεί κατέληγαν πολλοί φυματικοί Αθηναίοι και δεκάδες από πόλεις της επαρχίας, οι οποίοι κατασκήνωναν έξω από τις εγκαταστάσεις του καθώς δεν μπορούσαν να πληρώσουν τα μηνιαία νοσήλια που ήταν από 300 έως 480 δραχμές. Ανάμεσα σε όσους νοσηλεύτηκαν στο σανατόριο ήταν και ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος (από τον Οκτώβριο του 1937 έως τον Απρίλιο του 1938) και μάλιστα κατά την παραμονή του εκεί έγραψε τρία έργα!Το ίδρυμα παρήκμασε μετά το 1950 με την ανακάλυψη της πενικιλίνης και οι εγκαταστάσεις του πέρασαν το 1965 στην ιδιοκτησία του ΕΟΤ αντί 6.500.000 δραχμών. Το κτίριο μετατράπηκε σε ξενοδοχείο με την ονομασία «Ξενία» και, στη συνέχεια, σε σχολή τουριστικών επαγγελμάτων. Η λειτουργία του συνεχίστηκε με αυτή τη μορφή ως και το 1985, οπότε εγκαταλείφθηκε. Από τότε, το εγκαταλελειμμένο κτίριο αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις του ανεξήγητου και του παραφυσικού. Ανάμεσα σε όσα θα αντικρίσουν οι θιασώτες των αστικών μύθων, εκτός από σκουπίδια, γκράφιτι ή σύριγγες, είναι και ακατάληπτα ιδεογράμματα στους τοίχους, τα οποία για κάποιους αποτελούν σατανιστικά σύμβολα. Αλλοι, πάλι, υποστηρίζουν ότι το διάστημα της παραμονής τους στο σανατόριο είδαν φαντάσματα ή άκουσαν απόκοσμες κραυγές!Πηγή: 



