Πάντα όταν φεύγει η γυναίκα, θα φταίει ο αντρας..
Δημήτρης Λιαντίνης

Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Πάντα όταν φεύγει η γυναίκα, θα φταίει ο αντρας..
Δημήτρης Λιαντίνης

Ο «Ξακουστός Γκωντισάρ» σε μετάφραση του αξιόλογου Αντώνη Καραβασίλη (*στη φωτογραφία δίπλα με τον εκδότη Ευάγγελο Σπύρου), διακεκριμένου γνώστη των ασφαλειών ζωής (στελέχους της Μινέττα) κυκλοφόρησε πριν ένα μήνα από τις εκδόσεις ΣΤΙΓΜΗ (Καλλιδρομίου 28 – τηλ. 210 3844064, 3840660) και περιγράφει έναν εμπορικό αντιπρόσωπο, μια παράξενη φιγούρα όπως γράφει ο Μπαλζάκ, που έπλασε τα ήθη του καιρού μας.«Δεν είναι άραγε προορισμένος κατά κάποια έννοια να σημαδέψει τη μεγάλη μετάβαση, η οποία για όσους ξέρουν να παρατηρούν συναρθρώνει την εποχή των υλικών επιτευγμάτων με εκείνη των επιτευγμάτων του πνεύματος;» αναρωτιέται ο Μπαλζάκ. «Ο αιώνας μας θα αντικαταστήσει την κυριαρχία της απομονωμένης δύναμης που βρίθει από πρωτότυπες δημιουργίες, με την ηγεμονία της ομοιόμορφης, αλλά ισοπεδωτικής δύναμης η οποία εξισώνει τα προϊόντα, παράγοντας τα μαζικά και υπακούει σε μία μονοδιάστατη σκέψη, τελευταία έκφανση των κοινωνιών…» συμπληρώνει.«Ο εμπορικός αντιπρόσωπος δεν αποτελεί τάχα για τις ιδέες ότι οι άμαξες για τα πράγματα και τους ανθρώπους; είναι το όχημά τους, τις διακινεί, τις βάζει σε αντιπαράθεση…». «Αυτός είναι ένας πυρσοφόρος ένας αδαής σοφός, πλανημένος κατεργάρης, δύσπιστος ιερέας…παράξενη φιγούρα…τα έχει δει όλα, τα ξέρει όλα, γνωρίζει τους πάντες. Δεν εξετάζει τίποτα σε βάθος από ανθρώπους και τόπους συγκρατεί μόνο ονόματα στέκεται στην επιφάνεια των πραγμάτων…». «Ενδιαφέρεται για τα πάντα και τίποτα δεν τον ενδιαφέρει. Εξαίρετος μίμος, καταφέρνει να ενδύεται διαδοχικά το χαμόγελο της αφοσίωσης, της ευχαρίστησης, της φιλοφροσύνης και να το εγκαταλείπει για να ξαναβρεί τον αληθινό του εαυτό…».Σε μία ασφαλιστική εταιρία ζωής και κεφαλαιοποίησης έμαθαν τότε για τον ξακουστό Γκωντισάρ και την απαράμιλλη ευγλωττία του και του πρότειναν πρωτάκουστες απολαβές… (1893)…Οι ιθύνοντες των ασφαλειών ζωής και κεφαλαιοποίησης εγκωμίασαν τον ξακουστό (ασφαλιστή) Γκωντισάρ, τον ξεχώρισαν τόσο πολύ, τον ανέδειξαν τόσο καλά στη σφαίρα της υψηλής τραπεζικής και της υψηλής διπλωματίας του πνεύματος, το ταλέντο αυτού του ζωντανού καταλόγου κλ.π κλ.π (αρκετές φορές γίνεται και σήμερα με υπερβολή).Στο βιβλίο, διαβάζοντας ένας άνθρωπος ασφαλειών θα θυμηθεί άτομα του ασφαλιστικού χώρου που είναι για όλες τις δουλειές, που τα ξέρουν όλα, που «πιθηκίζουν» γνωμικά μεγάλων ανδρών σε σεμινάρια που μιμούνται άλλους και κάνουν τον Ακαδημαϊκό δάσκαλο αν και «απόφοιτοι νηπιαγωγείου» που ισοπεδώνουν ανθρώπους, που χαρίζουν πτυχία με σπουδές κάποιων ωρών, που λένε 5 ψέματα και μια αλήθεια, που λένε «άλλα ντ’ άλλων» στις πωλήσεις τους, που λένε συνέχεια για οτιδήποτε και μια δική τους άποψη κλ.π κλ.π.Ψάξτε το βιβλιαράκι, θα περάσετε ευχάριστα και ίσως επανεξετάσετε κάτι από τους τρόπους σας.Αντώνη συγχαρητήρια και Χρόνια Πολλά! Ε.Σ.

|
||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||
|
![David LaChapelle, Sermon, 2003. [από το βιβλίο «LaChapelle, Heaven to Hell», εκδ. Taschen]](https://i0.wp.com/insidestory.gr/sites/default/files/styles/article-main/public/field/image/untitled-1_14.jpg?resize=320%2C160&ssl=1)
Οι 16.000 ναοί της Αγγλικανικής Εκκλησίας (περίπου ένας για κάθε 4.000 κατοίκους) έχουν συνολικό ετήσιο κόστος συντήρησης περίπου 160 εκατ. λίρες το χρόνο. Οι μισθοί ιερέων και διοικητικού προσωπικού είναι 180 εκατ. λίρεςIf Churches Paid Taxes | HuffPost και καλύπτονται από την ίδια την εκκλησία. Το κράτος χρηματοδοτεί εν μέρει τη συντήρηση των κτιρίων (¾ από τα οποία είναι διατηρητέα). Tα έσοδα της αγγλικανικής εκκλησίας προέρχονται από τις συνεισφορές των πιστών, αλλά και εναλλακτικούς τρόπους χρήσης, όπως η παραχώρηση χώρων για εκθέσεις, συνέδρια, καφετέριες και διοργάνωση συναυλιών.
| Αγγλία | Αγγλικανική Εκκλησία |
| Ουαλία | Αγγλικανική Εκκλησία, αλλά με αυτοδιοίκητο |
| Σκωτία | Πρεσβυτεριανή Εθνική Εκκλησία |
| Βόρειος Ιρλανδία | Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, Πρεσβυτεριανή Εκκλησία και Εκκλησία της Ιρλανδίας |
Στην Ελλάδα, η χρηματοδότηση λειτουργεί αντίστροφα. Οι εκκλησίες είναι 10.000 (μία για κάθε χίλιους κατοίκους), χωρίς να υπολογίζονται τα αμέτρητα ξωκλήσια και ιδιόκτητες μικρές εκκλησίες. Η εκκλησία καλύπτει τα έξοδα συντήρησης και λειτουργίας των ναών από το παγκάρι και την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας (ενοικιάσεις διαμερισμάτων/επαγγελματικών χώρων) που κατέχει.
Το κράτος, όμως, μισθοδοτεί τους περίπου 9.500 κληρικούς, με ετήσιο κόστος 200 εκατομμύρια ευρώΈρευνα: Οι οικονομικές διαστάσεις των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη | ΙΝΣΠΟΛ.
| Αυστρία | Yποχρεωτικός φόρος 1,1% στους Καθολικούς |
| Bέλγιο | Απευθείας χρηματοδότηση της εκκλησίας από το κράτος |
| Γερμανία | 8-10% φόρος σε όσους επιθυμούν να καταγραφούν επισήμως ως μέλη συγκεκριμένης θρησκείας |
| Δανία | Η εκκλησία της Δανίας λαμβάνει επιχορήγηση από το κράτος και φόρο μόνο στα μέλη της (από 1 έως 1,5%) |
| Ελλάδα | Μισθοδότηση κληρικών από τον κρατικό προϋπολογισμό (200 εκατομμύρια), η εκκλησία καλύπτει τα έξοδα συντήρησης. |
| Ιταλία | 0,8% σε όλους τους φορολογούμενους με δυνατότητα επιλογής θρησκείας που θα επιδοτηθεί |
| Ισπανία | Οι φορολογούμενοι επιλέγουν αν ένα ποσοστό του φόρου εισοδήματος θα δοθεί στην Καθολική Εκκλήσια |
| Κροατία | Περίπου το 0,5% του κρατικού προϋπολογισμού πηγαίνει στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία |
| Σουηδία | Φόρος στα μέλη 1-2% |
| Φιλανδία | Φόρος στα μέλη της Ευαγγελικής Λουθηρανής Εκκλησίας και Ορθόδοξης Εκκλησίας, κατά μέσο όρο 1,4% |
Αν και οι οπαδοί του Κέιβ είναι χαρακτηριστικά πολλοί στην Ελλάδα, είναι αμφίβολο αν θα μπορέσουν να τον δουν ποτέ να παίζει σε ναό –η ορθόδοξη εκκλησία δεν είναι δεκτική σε τέτοιες καινοτομίες. Ούτε όμως οι Άγγλοι θα δουν προκοπή αν περιμένουν μόνο από τους φίλους της τέχνης τη λύση στα δύο μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εκκλησία τους: την κατακόρυφη πτώση του αριθμού των πιστών και τις οικονομικές δυσκολίες που αυτή συνεπάγεται. Στα δύο αυτά μεγάλα ερωτήματα αναζητούνται απαντήσεις, οι οποίες είναι κάποιες φορές αναπάντεχες και δεν περιλαμβάνουν κατ’ ανάγκη τον Θεό.
Τα τελευταία 20 χρόνια, περίπου 25 αγγλικανικές εκκλησίες κλείνουν στη Βρετανία κάθε χρόνο. Μία στις τέσσερις εκκλησίες έχει λιγότερες από 16 επισκέψεις πιστών την εβδομάδα –στα χωριά και τις κωμοπόλεις, λιγότεροι από 10.
Μόνο το 1,5% του πληθυσμού πηγαίνει στην κυριακάτικη λειτουργία, το νούμερο έχει πέσει στο μισό μέσα σε 25 χρόνια.
Μόλις το 3% όσων ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 18-24 δηλώνουν μέλη της αγγλικανικής εκκλησίας. Τα τελευταία 30 χρόνια, ανεξαρτήτως ηλικίας, ο αριθμός των πιστών έχει μειωθεί κατά 37%. To 1983 περίπου ένας στους τρεις Βρετανούς δήλωνε άθεος, σήμερα η αναλογία είναι ένας στους δύο
Μόνο ανάμεσα στο 2012 και 2014 οι Αγγλικανοί στη Βρετανία μειώθηκαν κατά 1,7 εκατομμύρια. Αν συνεχιστούν αυτοί οι ρυθμοί, η Αγγλικανική Εκκλησία θα πάψει να υπάρχει πριν το 20672. Ο προηγούμενος αρχηγός της Αγγλικανικής Εκκλησίας, Τζορτζ Κάρεϊ, προειδοποίησε ότι απέχουμε μία γενιά από τον αφανισμό της.
Το 2015, έρευνα τριών αμερικανικών πανεπιστημίων με δείγμα περίπου 11,5 εκατομμύρια έφηβους, έδειξε ότι η σημερινή γενιά Αμερικανών είναι η λιγότερο πιστή στην ιστορία της χώρας. Σε σχέση με τα τέλη των ’70ς, ο αριθμός των 18χρόνων που δεν πηγαίνουν ποτέ στην εκκλησία έχει υπερδιπλασιαστεί, ενώ οι φοιτητές που περιγράφουν τη θρησκεία ως «καθόλου σημαντική» στη ζωή τους έχει
.Η θρησκεία έρχεται τελευταία με μόλις 5% –και διαρκώς πτωτική τάση– όταν οι Ευρωπαίοι αξιολογούν τις σημαντικότερες προσωπικές τους αξίες.
Η διατήρηση της ειρήνης και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αξιολογούνταιStandardn, 2015 ως οι σημαντικότερες αξίες από αντίστοιχα το 45% και 40% των ερωτηθέντων.
Εντυπωσιακή είναι η τάση και στην Ελλάδα.
Αν και σε έρευνα της ΔιαΝΕΟσις”Τι Πιστεύουν Οι Έλληνες”; Οι Απαντήσεις Σε 68 Διαγράμματα | διαΝΕΟσις το 2016, ο αριθμός όσων δηλώνουν πιστοί παραμένει πολύ ψηλός (84,5%), έρευνα της Kapa Research για το Βήμα το 2015Δημοσκόπηση Κάπα Research: Χριστιανοί ορθόδοξοι αλλά… μια φορά τον χρόνο | έδειξε πως μέσα σε 15 χρόνια το ποσοστό εκείνων που δηλώνουν θρησκευόμενοι έπεσε από 85,6% σε 52%.
Από την τελευταία έρευνα προκύπτουν δύο ακόμη πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία. Το 2006 μόνο 7% δήλωνε ότι δεν πηγαίνει ποτέ στην εκκλησία. Το 2015 το ποσοστό είχε φτάσει στο 36%. Αντίστοιχα είναι και τα ποσοστά σε μία ακόμη χαρακτηριστική ερώτηση: «Πόσο συχνά προσεύχεστε εκτός εκκλησίας».
Ενώ το 2006 μόνο το 7,2% είχε δηλώσει «ποτέ», το 2015 το ποσοστό είχε φτάσει στο 30% περίπου.
Με λίγα λόγια, αν και οι Έλληνες εξακολουθούν να δηλώνουν πιστοί, η εκκλησία εξαφανίζεται από την καθημερινότητά τους.
Είναι ένα θεμελιώδες, υπαρξιακό πρόβλημα το οποίο θίγεται ελάχιστα δημοσίως από τους εκπροσώπους της εκκλησίας, σε αντίθεση με το όνομα της Μακεδονίας ή τις ερωτικές προτιμήσεις των Ελλήνων.
Στην Αγγλία μπορεί λιγότεροι από δέκα πιστοί να προσέρχονται στην κυριακάτικη λειτουργία, αλλά την ίδια στιγμή εννιά στους δέκα Βρετανούς επισκέπτονται εκκλησίες για τελείως διαφορετικούς λόγους. Ειδικά στα απομακρυσμένα χωριά, οι εκκλησίες λειτουργούν ως τοπικά ταχυδρομεία, σταθμοί για πληρωμές λογαριασμών, λαϊκές αγορές, κ.λπ.
Η Τζο Σάντερς, ιερέας στο Λέστερσαϊρ της κεντρικής Αγγλίας, εξέφρασε πρόσφατα στον την πεποίθηση ότι η εκκλησία πρέπει να βρίσκει διαρκώς νέες λύσεις ώστε να κρατήσει τα κτίρια της ανοιχτά και να παραμείνει παρούσα στη ζωή των ανθρώπων: «Θα πρέπει να ανοίξουμε τις πόρτες μας ώστε να φιλοξενήσουμε ταχυδρομεία, χώρους συνεστιάσεων, δημόσιες κουζίνες και τουαλέτες».
Οι γυναίκες ιερείς στη Βρετανία ήταν 5.690 το 2017 και, σε αντίθεση με τους άνδρες, διαρκώς αυξάνονται. 274 γυναίκες αναμένεται να χειροτονηθούν το επόμενο διάστημα, έναντι 268 ανδρών. Η διαφορά είναι μικρή αλλά με μεγάλη συμβολική σημασία.
Η συζήτηση πηγαίνει φυσικά πολύ πιο πέρα από τους τρόπους χρήσης των κτιρίων. Η θρησκευτικός κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ Γκρέις ΝτέιβιςReligion in Public Life: Levelling the Ground | Theos Think Tank υποστηρίζει ότι παρά τη διαπιστωμένη απομάκρυνση των ανθρώπων από τη εκκλησία, η χριστιανική παράδοση έχει διαρκή και μεγάλη επιρροή στην καθημερινότητα των ανθρώπων, καταρχάς στον χρόνο και τον χώρο τους: από τις αργίες και τις γιορτές μέχρι την κυρίαρχη παρουσία των ναών γύρω μας. Η εκκλησία διαφυλάσσει επίσης το αίσθημα της συλλογικότητας και της συμμετοχής καθώς κορυφαίες προσωπικές μας στιγμές συνδέονται με τα μυστήρια της. Η Ντέιβις υπενθυμίζει όμως ότι οι άνθρωποι θεωρούν κεκτημένες αξίες την ελευθερία έκφρασης και τη μοντέρνα δημοκρατία και ως εκ τούτου η εκκλησία θα κάνει λάθος αν προσπαθήσει να επιβάλει το δόγμα της στους πιστούς. Αντιθέτως, πρέπει να συνδεθεί με την κοινωνία μέσα από τα σύγχρονα προβλήματα της.
Στο Πλάιμουθ τα παιδιά ενθαρρύνονταιPlymouth Centre for Faiths & Cultural Diversity να μαθαίνουν τις θρησκείες των συμμαθητών τους και να συμμετέχουν στον διαθρησκευτικό διάλογο μαζί τους. Η εκκλησία επιχειρεί έτσι να συμβαδίσει με μία απρόσμενα θετική εξέλιξη για τη θρησκεία που προκάλεσε η μετανάστευση: Παρά τη διαρκώς πτωτική τάση σε όλη τη χώρα, στο Λονδίνο οι Χριστιανοί που πηγαίνουν στην εκκλησία αυξήθηκανLondon Church Census 2012 | issuu από 620.000 το 2005 σε 720.000 το 2012, αύξηση που αποδίδεται αποκλειστικά στις χριστιανικές κοινότητες των μεταναστών.
Παράλληλα, μέσα σε μία δεκαετία όσοι αυτοπροσδιορίζονται ως Μουσουλμάνοι αυξήθηκαν από 8,5% σε 12,4% και οι Βουδιστές από 4% σε 5%. Οι διαφορετικές θρησκευτικές κοινότητες δεν είναι απομονωμένες. Στο Έξετερ, το 2015, όταν ο καθεδρικός ναός έπιασε φωτιά, το τζαμί της πόλης άνοιξε τις πόρτεςMosque steps in to feed homeless as fire forces continued closure of Exeter Cathedral | AnglicanNews του προκειμένου να φιλοξενήσει το εβδομαδιαίο συσσίτιο στους άστεγους. Είναι μία υπενθύμιση για το πόσο εκ των ων ουκ άνευ είναι η συζήτηση για τη δημιουργία τζαμιού στην Αθήνα, αφού οι λατρευτικοί χώροι ως εστίες αρωγής ξεπερνούν το δόγμα. Για την Ορθόδοξη εκκλησία, η άφιξη των μεταναστών αποτελεί μοναδική ευκαιρία για την αναθέρμανση του θρησκευτικού ενδιαφέροντος.
Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα η εκκλησία επιτελεί σημαντικό κοινωνικό έργο, ειδικά στην εποχή της οικονομικής κρίσης και την πίεση που αυτή ασκεί στις δυνατότητες του κοινωνικού κράτους. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει ένας συντονισμένος τρόπος ώστε να συγχρονιστεί με τις νέες ανάγκες που έχουν δημιουργηθεί. Η ερευνήτρια Έφη Φωκά, σε έρευνα του 2012, πριν δηλαδή εμφανιστούν τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα, αναφέρει το παράδειγμα της ΘήβαςActa Universitatis Upsaliensis | Acta Universitatis Upsaliensis όπου οι μουσουλμάνοι Πακιστανοί και Ινδοί μετανάστες δεν έχουν ενσωματωθεί στην τοπική κοινωνία και επομένως δεν γνωρίζουν για τις διανομές τροφίμων και ρουχισμού.
Η εκκλησία με το τελετουργικό της συλλογικότητας, τη βιωματική της σχέση με τους ανθρώπους και το κοινωνικό της έργο, εμπνέει όμως και όσους αρνούνται την ύπαρξη του Θεού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Sunday Assemblysundayassembly.com, η εκκλησία που δημιούργησαν πριν από πέντε χρόνια δύο κωμικοί, ο Σάντερσον Τζόουνς και η Πίπα Έβανς.
Η Συνέλευση διατηρεί τη διάρθρωση της εκκλησιαστικής λειτουργίας, αλλά εξαιρεί τον Θεό από τη διαδικασία. Είναι σαν να πηγαίνεις σε λειτουργία της Αγγλικανικής Εκκλησίας, αλλά υπό τους ήχους της Μπελίντα Καρλάιλ, των Oasis και της Γουίτνεϊ Χιούστον. Δεν υπάρχουν θρησκευτικές αναφορές, η αρχή της Συνέλευσης συνοψίζεται σε τρεις προτροπές προς τα μέλη της: να ζουν καλύτερα, να βοηθούν περισσότερο και να αναρωτιούνται συχνότερα.
Στα πέμπτα γενέθλια της Συνέλευσης, περίπου 350 άνθρωποι, στη συντριπτική πλειοψηφία τους από 25 έως 40 ετών, συναντήθηκαν στο Κόνγουεϊ Χολ στο Χόλμπορν του κεντρικού Λονδίνου.
Στη σκηνή υπάρχουν ερασιτέχνες μουσικοί μέλη της συνέλευσης, οθόνη για καραόκε και powerpoint για τις παρουσιάσεις. Ο κόσμος είναι θορυβώδης, στην είσοδο της αίθουσας ο Τζόουνς χαιρετά όσους μπαίνουν με high five, το συνθηματικό της χαράς. Η λειτουργία ξεκινάει με Αντέλ και Fat Boy Slim. Στο δεύτερο τραγούδι η αίθουσα έχει σηκωθεί στο πόδι. Ο Άντερσον χορεύει μπροστά από τη σκηνή, και δείχνει διαρκώς την καρδιά του, αναλαμβάνοντας ατύπως το ρόλο του «ιερέα» . Μοιάζει σαν συναυλία γκόσπελ, αλλά είναι πολύ δύσκολο να διακρίνεις το θρησκευτικό στοιχείο. Έχεις διαρκώς τον φόβο ότι αργά ή γρήγορα ο αλλόκοτος χαρακτήρας της αίρεσης θα ξεπροβάλει, αλλά όλοι παραμένουν κουλ και χαλαροί. Τις ομιλίες έχουν αναλάβει η ποιήτρια Τόλου Απμελούσι και ο stand up κωμικός Ριούφους Χάουντ. Και οι δύο μιλάνε χωρίς φανφάρες για τη μετανάστευση ή τα συσσίτια στο Λονδίνο. Μιλούν επίσης για το φως, το σκοτάδι, τον φόβο. Ο τόνος τους είναι προσωπικός, παντού όμως υπάρχει η υποδήλωση στον πνευματικό χαρακτήρα της συλλογικότητας που συναντάμε στην εκκλησία.
false
«Κανείς δεν είναι εδώ για να υποδείξει στον άλλον τι να πιστεύει ή να πρεσβεύει στη ζωή του, αλλά προκειμένου να βοηθήσει τον πλησίον του να ζήσει τη ζωή που επέλεξε, λέει ο Τζόουνς για να θυμίσει τον σκοπό της Sunday Assembly. Η Συνέλευση προσπαθεί να μεταδώσει το αίσθημα της συλλογικότητας και να ενσταλάξει την ελπίδα στα μέλη της, αλλά χωρίς το βάρος του θεού και το βάρος της θρησκείας. Η μοναδική παράδοξη στιγμή είναι όταν ο Τζόουνς ζητά από το κοινό να κλείσει τα μάτια του για διαλογισμό. Mπορεί το προγραμματισμένο ξεχείλισμα συναισθηματισμού και αδελφοσύνης να σε χτυπάει λίγο στα νεύρα, αλλά η όλη διαδικασία διαφυλάσσει τον χαρακτήρα της από τον χιπισμό και την ταγαροποίηση.
Το πιο ενδιαφέρον με τη Συνέλευση είναι ότι με το να εξαιρεί τον Θεό από τη διαδικασία, τον απενοχοποιεί. Το να μην πιστεύεις στον Θεό δεν σημαίνει ότι είσαι αναγκασμένος να αρνηθείς την εκ των πραγμάτων βιωματική σχέση που έχεις με τους λατρευτικούς χώρους. Στην Ελλάδα το γνωρίζουμε καλά. Είναι δύο ειδών ενοχές αυτές που αντιμετωπίζουμε: η πρώτη ότι θα μας περάσουν για πιστούς αν πούμε ότι μας αρέσουν οι εκκλησίες ή το Γλυκύ μου Έαρ. Η δεύτερη είναι απέναντι στον ίδιο τον Θεό, ότι θα μας περάσει για άπιστους που δανειζόμαστε τα ιερά και όσια του χωρίς κατ’ ανάγκη να έχουμε Εκείνον στο μυαλό μας.
Ο συγγραφέας Αλέν Ντε Μποτόν μπορεί μεν να μιλάει σαν οι Coldplay να τραγουδάνε βιβλία του Λεό Μπουσκαλιά (ο Θεός να σε φυλάξει, δηλαδή), αλλά λέει κάτι πολύ ενδιαφέρον: δεν χρειάζεται να είναι κανείς πιστός για να του αρέσει η γαλήνη μίας εκκλησίας, τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα –ή, στη δική μας περίπτωση, να περπατάει πίσω από τον επιτάφιο.
Πέρα από την προσωπική αναζήτηση, ο Ντε Μπότον λέει ότι όσοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο μπορούν να αντλήσουν μαθήματα από τη θρησκεία, το ξεκάθαρο μήνυμά της και τους τρόπους συλλογικής δράσης που έχει αναπτύξει σε βάθος αιώνων. Ο Ντε Μπότον πριν μερικά χρόνια σχεδίαζε μάλιστα να κατασκευάσει τον πρώτο ναό για άθεους στο ΛονδίνοAlain de Botton reveals plans for ‘temple to atheism’ in heart of London | The Guardian.
Αυτή όμως είναι η φιλοσοφική διάσταση του ζητήματος. Για όσους συμμετέχουν σε συλλογικές πρωτοβουλίες, όπως η Sunday Assembly, η πνευματική αναζήτηση συναντά την ανάγκη για κοινωνική συμμετοχή. Tα μέλη της Συνέλευσης δεν τραγουδάνε μόνο στις λειτουργίες, ούτε απλώς συμμετέχουν στις εκδρομές περισυλλογήςRetreat to the future | Sunday Assembly. Αντιθέτως, όπως και οι πιστοί-μέλη της εκκλησίας, επιδιώκουν να έχουν κοινωνικό ρόλο: διανέμουν φαγητό, ενισχύουν φιλανθρωπικούς οργανισμούς, οργανώνουν εκδηλώσεις σε εργατικές κατοικίες.
Με ανάλογη μέθοδο, αλλά πολύ διαφορετική αφετηρία, προσπαθεί και η ίδια η Εκκλησία της Αγγλίας να προσελκύσει τους πιστούς. O Τζάστιν Γουέλμπι, διάδοχος του Τζορτζ Κάρεϊ στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, συμμερίζεται την αγωνία του προκατόχου του και έχει πει σε ανύποπτο χρόνο ότι αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία της εκκλησίας να σωθεί μέσω της εξωστρέφειας.
false
Οι Αγγλικανοί δεν στρέφονται στην Αντέλ και τη Γούιτνεϊ Χιούστον, αλλά σε πιο θρησκευτικά τραγούδια και τον ευαγγελισμό. Ταυτόχρονα εκσυγχρονίζουν το κοινωνικό τους ρόλο, διοργανώνοντας από συμβουλευτικές για διαζευγμένους πατέρες μέχρι fitness classesHow evangelical Christians are using social action to revivify church brand | The Guardian.
O ιερέας-τραγουδιστής Τιμ Χιουζ.
Πολλοί παραλληλίζουν την πρωτοβουλία του μετριοπαθούς Γουέλμπι με την προσπάθεια του Τόνι Μπλερ και τους Εργατικούς. Ο πρώην πρωθυπουργός εστίασε την προσοχή του όχι στο δόγμα των Labour, αλλά στον εκμοντερνισμό του κόμματος ώστε να συμβαδίσει με ανάγκες που οι άνθρωποι εκ πρώτης όψεως δεν ταύτιζαν με την πολιτική. Έτσι και ο Γουέλμπι, με τον προσηνή χαρακτήρα και τον απελευθερωμένο λόγο του, παρουσιάζει την εκκλησία ως έναν μοντέρνο και ανοιχτό θεσμό τον οποίο οι πιστοί μπορούν να προσεγγίσουν για τις υπαρξιακές τους αγωνίες. Άλλοι όμως παραλληλίζουν το κίνημα εξωστρέφειας με τον Τζέρεμι ΚόρμπινAs traditional believers turn away, is this a new crisis of faith? | The Guardian. Λένε δηλαδή πως τελικά απευθύνεται σε λίγους φανατικούς ζηλωτές, αφού πίσω από το άνοιγμα στην κοινωνία κρύβεται η εκ των πραγμάτων άκαμπτη δογματική Αγγλικανική Εκκλησία. Και, όπως θα έλεγε ο Ντε Μπότον: η θρησκεία είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για την αφήσουμε αποκλειστικά στους πιστούς.
|
|
‘

Τα τρία αδέλφια Eτζέι, Ατούλ και Ρατζές (γνωστός ως Τόνι) Γκούπτα μεγάλωσαν σε ένα διαμέρισμα 40 τετραγωνικών στο φτωχικό Ούταρ Πραντές της βορειοανατολικής Ινδίας, αλλά για τα δεδομένα της χώρας θεωρούνταν προνομιούχοι. Ο πατέρας τους ενθάρρυνε τους τρεις γιους του να ταξιδέψουν και να γνωρίσουν τον κόσμο. Έτσι ο Eτζέι βρέθηκε στη Ρωσία, ο Ρατζές στην Κίνα και ο μεσαίος Aτούλ στο Γιοχάνεσμπουργκ, όπου ξεκίνησε πουλώντας παπούτσια. Ήταν το σωτήριο έτος 1993, ο Νέλσον Μαντέλα είχε βγει από τη φυλακή πριν τρία χρόνια και το κόμμα του, το ANC, εμφανιζόταν ως «η φωνή της συντριπτικής πλειοψηφίας» των Νοτιοαφρικανών, το κόμμα που θα ένωνε τον τραυματισμένο από το Απαρτχάιντ λαό.
Ένα χρόνο αργότερα, όταν ο Μαντέλα θα κέρδιζε τις πρώτες ελεύθερες εκλογές στη χώρα, η Νότια Αφρική είχε το πιο προοδευτικό Σύνταγμα στον κόσμο, τις καλύτερες υποδομές και τη μεγαλύτερη βιομηχανική βάση στην Αφρική.
Ο νεαρός Ατούλ ΓκούπταΤο βιογραφικό του στα Gupta-leaks μυρίστηκε την ευκαιρία για μπίζνες. Δημιούργησε μια εταιρεία ΙΤ, η οποία στο μέλλον θα γινόταν ο όμιλος πληροφορικής Sahara, και προσέγγισε τον τότε αντιπρόεδρο της χώρας, Τάμπο Μπέκι. Γρήγορα στο Γιοχάνεσμπουργκ κατέφτασαν και οι δύο αδελφοί του. Όταν ο Μπέκι ανέλαβε την προεδρία της χώρας με τις ευλογίες του Μαντέλα, αντιπρόεδρος του ANC έγινε ο Zούμα. Όμως το 2005 βρέθηκε στο επίκεντρο ενός σκανδάλου, καθώς ο λογιστής του βρέθηκε να παίρνει μίζες από την αγορά πολεμικών πλοίων και λίγο αργότερα κατηγορήθηκε και ο ίδιος για τον βιασμό της κόρης ενός στελέχους του κόμματους, που είναι ακτιβίστρια για το AIDS και φορέας του ιού HIV (ο Zούμα ισχυρίστηκε ότι η πράξη ήταν συναινετική και επιπλέον ότι δεν υπήρχε περίπτωση να του μεταδοθεί ο ιός, καθώς μετά τη σεξουαλική πράξη πλύθηκε και ήπιε νερό με λεμόνι, που είναι αντιμικροβιακό). Ο κόμπος όμως είχε φτάσει στο χτένι και ο Μπέκι τον εξώθησε σε παραίτηση.
Τότε κανείς δεν πόνταρε ούτε σεντ στο πολιτικό μέλλον του Zούμα, εκτός ίσως από τους Γκούπτα που είχαν αναπτύξει σχέσεις μαζί του από το 2002. Και το 2007, ενάντια σε όλες τις προβλέψεις, ο Zούμα κέρδισε τον Μπέκι στις εκλογές για την ηγεσία του παντοδύναμου ANC, εξασφαλίζοντας σχεδόν αυτόματα την προεδρία της χώρας (κατά την προεκλογική περίοδο του 2009 θα ταξιδεύει με αεροπλάνα και ελικόπτερα των Γκούπτα). Την ίδια εποχή ένας από τους γιους του, ο Ντουντουζάνε, έπιασε δουλειά στη Sahara Computerssahara.co.za, και σύντομα υπάλληλος των Γκούπτα έγινε και η δίδυμη αδελφή του, Ντουντουζίλε.
Η εκλογή Zούμα αποδείχτηκε καταλυτική για τους Ινδούς. Καθώς στη Νότιο Αφρική υπάρχουν επιχειρήσεις με κρατικό μονοπώλιο (όπως συνέβαινε περισσότερο παλαιότερα στην Ελλάδα, καθώς πλέον μεγάλες κρατικές εταιρείες και εκμεταλλεύσεις περνούν σταδιακά σε ιδιώτες), όποιος τις ελέγχει κερδίζει ολόκληρη την αγορά. Με συνδετικό κρίκο τον Ντουντουζάνε Zούμα, οι Γκούπτα είχαν τέτοια επιρροήThe Brothers Who Bought South Africa | Bloomberg στον κρατικό μηχανισμό, που ανεβοκατέβαζαν υπουργούς και διοικητές μεγάλων οργανισμών ανάλογα με τα οικονομικά τους συμφέροντα.
Χαρακτηριστική περίπτωση η Transnet, κρατική εταιρεία που ελέγχει τα λιμάνια, τα σιδηροδρομικά δίκτυα και τους αγωγούς φυσικού αερίου, η οποία τον Μάρτιο του 2014 προχώρησε στην –για τα δεδομένα της χώρας– «αγορά του αιώνα», αποκτώντας 1.000 βαγόνια τρένων για περίπου 6 δισεκατομμύρια δολάρια. Διοικητής της Transnet ήταν ο Μπράιαν Μολέφε, συχνός καλεσμένος στην έπαυλη των Γκούπτα στη λεωφόρο Saxonworld (την οποία οι Νοτιοαφρικανοί αποκαλούν σκωπτικά και «Λευκό Οίκο», προκειμένου να τονίσουν την εξουσία των αδελφών). Ο Μολέφε έδωσε τη δουλειά στην κινέζικη South Rail, που θα αναλάμβανε την προμήθεια των βαγονιών σε συνεργασία με εταιρεία των Γκούπτα. Όμως τα βαγόνια ήταν εκτός προδιαγραφών με αποτέλεσμα να ξεκινήσει αντιδικία, με τον κρατικό οργανισμό μεταφορών PRASA South African Transport Services να διεκδικεί πίσω τα χρήματα.
O Μολέφε αντί να χάσει τη θέση του, μεταπήδησε στην EskomΗ ιστοσελίδα της Eskom, την αποκλειστική πάροχο ηλεκτρικού ρεύματος της χώρας (παράγει περίπου το 95% του ηλεκτρικού ρεύματος στη Νότια Αφρική και περίπου το 45% του ηλεκτρικού που χρησιμοποιείται σε ολόκληρη την ήπειρο).
Οι πανούργοι Γκούπτα έβαλαν σκοπό να γίνουν οι αποκλειστικοί προμηθευτές πρώτης ύλης στην Eskom αποκτώντας τα ορυχεία λιγνίτη που είχε στην κατοχή του ο ελβετικός γίγαντας Glencore. Ο Μολέφε άρχισε να ασκεί πίεση στην Glencore, για παράδειγμα ρίχνοντάς της υπέρογκα πρόστιμα επειδή ο λιγνίτης ήταν υποτίθεται «κακής ποιότητας». Η Glencore κατάλαβε. Αποφάσισε να πουλήσει τα ορυχεία, τα οποία απέκτησε η εταιρεία Tegenta των Γκούπτα χωρίς αυτοί να βάλουν φράγκο, απλώς δεσμεύοντας μελλοντικές πληρωμές της Eskom για την προμήθεια λιγνίτη. Παρεμπιπτόντως, το 30% της Tegenta ανήκε στον Ντουντουζάνε Zούμα.
Οι Γκούπτα φρόντιζαν τον αγαπημένο τους Ντουντουζάνε, που τελικά έγινε διευθυντής σε 11 εταιρείες τους. Το 2012 ο υιός Ζούμα βρέθηκε ιδιοκτήτης διαμερίσματος που αγοράστηκε μέσω εταιρείας των αδελφών στο υψηλότερο κτίριο στον κόσμο, τον πύργο Burj Khalifaburjkhalifa.ae στο Ντουμπάι. Και όταν άφησε έγκυο ένα μοντέλο με την οποία είχε εξωσυζυγική σχέση, οι Γκούπτα κουκούλωσαν το σκάνδαλο πληρώνοντας ένα υπέρογκο ποσό στην ερωμένη.
Το 2015 ο υιός Zούμα ανέλαβε να πείσει τον τότε υφυπουργό οικονομικών Μσεμπίζι Τζόνας να επισκεφτεί την έπαυλη των Γκούπτα. Ο Τζόνας πήγε στο ραντεβού, όπου οι Γκούπτα του υποσχέθηκαν το υπουργείο Οικονομικών και ένα τεράστιο χρηματικό ποσό με αντάλλαγμα για να γίνει άνθρωπος τους. Ο Τζόνας έφυγε από τη συνάντηση σαν να τον είχε χτυπήσει μετεωρίτης και ενημέρωσε αμέσως τον προϊστάμενό του, υπουργό Οικονομικών Νένε ότι οι Γκούπτα του προσέφεραν τη θέση του και «ένα καράβι λεφτά». Ο Νένε γέλασε, όμως λίγες μέρες αργότερα και οι δύο άνδρες πληροφορήθηκαν ότι νέος υπουργός Οικονομικών γινόταν ο άγνωστος βουλευτής Ντες βαν ΡόιενPresident Zuma appointed me – Van Rooyen denies Gupta hiring | news24.
Μια πολύ βρώμικη ιστορία για τους Γκούπτα αφορά τη φάρμα Vrede στο Free State. Το 2012 η τοπική αυτοδιοίκηση της επαρχίας Free State ύφανε το φιλόδοξο «σχέδιο Vrede» με σκοπό την δημιουργία μιας μεγάλης κλίμακας γαλακτοκομικής μονάδας, η οποία θα ανήκε κατά 80% σε δικαιούχους-παραγωγούς της τοπικής κοινότητας, που θα συμμετείχαν στα κέρδη αλλά και στη λήψη των αποφάσεων. Αυτό θα έκανε τους φτωχούς κτηνοτρόφους πραγματικούς ιδιοκτήτες της παραγωγής τους και θα ενίσχυε τη γεωργική παραγωγή στην περιοχή, θα επούλωνε τις πληγές του απαρτχάιντ και θα ενδυνάμωνε τις σχέσεις της κοινότητας. Η εταιρεία παραγωγής γάλακτος Estina των Γκούπτα πήρε δωρεάνHow Free State’s Ace Magashule’s family linked to Gupta companies | 702.co.za το δικαίωμα εκμετάλλευσης για 99 χρόνια μιας έκτασης 4.400 εκταρίων, καθώς και ένα εγγυημένο ποσό 114 εκατομμύρια ραντ ετησίως για τρία χρόνια για την κατασκευή και λειτουργία του αγροκτήματος. Όμως το όλο σχέδιο εξελίχθηκε σε σκάνδαλο όταν αποκαλύφθηκε ότι με το που καταβάλλονταν αυτά τα εκατομμύρια, μεταφέροντανEstina Dairy Farm: A corruption crime scene in Vrede | Daily Maverick από την Estina σε λογαριασμούς των Γκούπτα στο Ντουμπάι. Δεν υπήρξε καμία πραγματική συμμετοχή δικαιούχων ενώ κάποιοι από τους κτηνοτρόφους είχαν πουλήσει όλα τους τα ζώα εν αναμονή της συμμετοχής τους στο έργο.
Η ιδέα του σχεδίου ανήκε στον υπουργό Γεωργίας του Free State, που κατάγεται από το Vrede και ο οποίος λίγους μήνες πριν είχε απολαύσει ένα πολυτελές ταξίδι στην Ινδία, χρηματοδοτημένο από τους Γκούπτα. Μετά από αυτό έγινε υπουργός Φυσικών Πόρων, προφανώς ως επιβράβευση.
Η φάρμα Vrede πλήρωσεGuess who paid for Vega Gupta’s 2013 wedding? That’s right, the taxpayer did | The South African ακόμα και τον διαβόητο «γάμο του αιώνα», της Βέγκα, κόρης της μοναδικής αδελφής των Γκούπτα. Το 2013, η πόλη Sun City έζησε για πέντε μέρες την επίδειξη πλούτου και δύναμης των Ινδών αδελφών. Οι καλεσμένοι που ήρθαν από την Ινδία, με παρέμβαση του Zούμα προσγειώθηκαν σε στρατιωτική βάση χωρίς να περάσουν τον συνήθη έλεγχο που γίνεται στα πολιτικά αεροδρόμια. Στη συνέχεια επιβιβάστηκαν στα τεθωρακισμένα αυτοκίνητα με μπλε φώτα που συνήθως προορίζονται για κυβερνητικούς αξιωματούχους προς το Palace of the Lost Citysuninternational.com, ένα από τα ακριβότερα ξενοδοχεία της χώρας, το οποίο είχε κλειστεί για 400 προσκεκλημένους.
Τα κομφόρ για τους καλεσμένους ήταν ατελείωτα: άλογα, ένας μπάτλερ ανά δέκα καλεσμένους (ο Τόνι Γκούπτα τόνισε ότι έπρεπε να είναι όλοι λευκοί) και συναυλίες από Ινδούς σταρ με τον τελικό λογαριασμό να φτάνει τα πέντε εκατομμύρια δολάρια#GuptaLeaks: How Sun City had to fight the Guptas for wedding payment | AmaBhungane.
Tο βρώμικο σύννεφο γύρω από τον Zούμα δεν σταμάτησε να απασχολεί τον Τύπο σε όλη τη διάρκεια της προεδρίας του. Όμως το καλοκαίρι του 2017 δύο νοτιοαφρικανικές εφημερίδες αποφάσισαν να ερευνήσουν τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που διακινούνταν από σέρβερ των Γκούπτα. Οι αποκαλύψεις που προέκυψαν έγιναν γνωστές ως Guptaleaksgupta-leaks.com και είναι μια μεγάλη επιτυχία της ερευνητικής δημοσιογραφίας της χώρας. Πλέον είναι αμφίβολο αν ο Zούμα θα ολοκληρώσει καν τη θητεία του, που λήγει το 2019.
Τα απόνερα του σκανδάλου φτάνουν στο Τέξας, όπου το FBI ερευνά το ρόλο μιας εταιρείας ανιψιών των Γκούπτα στο ξέπλυμα χρημάτων μέσω Ντουμπάι, αλλά και στις βρετανικές ακτές, καθώς την τραπεζική επεξεργασία της συμφωνίας για τα βαγόνια είχε αναλάβει η βρετανική τράπεζα HSBC. Μπλεγμένες στο σκάνδαλο βρέθηκαν και διεθνείς ιδιωτικές εταιρείες, όπως η ελεγκτική εταιρεία KMPG (η οποία για παράδειγμα δικαιολόγησε το κόστος του γάμου της Βέγκα Γκούπτα ως έξοδο μετακίνησης), η εταιρεία συμβούλων McKinsey και ο γερμανικός κολοσσός βιομηχανικού λογισμικού SAP.
Μια παράπλευρη απώλεια ήταν η διάλυση της διάσημης εταιρείας δημοσίων σχέσεων Bell PottingerBell Pottinger. Στις αρχές του 2016, και εν μέσω αποκαλύψεων, οι Γκούπτα προσέλαβαν τη βρετανική εταιρεία με αμοιβή 100.000 λίρες Αγγλίας μηνιαίως για να βελτιώσουν το προφίλ τους. Αφού παραποίησε διάφορες πηγές στο ίντερνετ (Wikipedia, φόρα, μπλογκ και ειδησιογραφικά άρθρα) προς όφελος των Γκούπτα, η Bell Pottinger λάνσαρε μια καμπάνια που σκοπό είχε να ανακινήσει ρατσιστικά μίση και ταραχές και να παρουσιάσει τους Γκούπτα ως θύματα του «οικονομικού απαρτχάιντ». Η γενικευμένη διεθνής κατακραυγήBell Pottinger expelled from PR trade body after South Africa racism row | Τhe Guardian είχε ως αποτέλεσμα των πτώχευσή της.
Όμως, η συνέργεια Ζούμα-Γκούπτα είχε κυρίως σοβαρές επιπτώσεις για την οικονομία της Νοτίου Αφρικής, η οποία αν και μέλος των 20 πιο ισχυρών κρατών του πλανήτη του G20, έχει ασυνήθιστα υψηλό επίπεδο ανεργίας με σχεδόν 1/3 του πληθυσμού να βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας (η ανεργία το τρίτο τρίμηνο του 2017 έφθασε στο 27,7% το χειρότερο επίπεδο εδώ και 14 χρόνια). Την ίδια ώρα οι κρατικές εταιρείες, το υποτιθέμενο όχημα για την ανάπτυξη της οικονομίας και για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, απαιτούν συνεχώς κεφάλαια και παραμένουν στάσιμες. Η κρατική επιχείρηση ηλεκτρισμού, οι εταιρείες σιδηροδρομικών μεταφορών (εμπορευμάτων και επιβατών), η εθνική αεροπορική εταιρεία και η κατασκευάστρια εταιρεία όπλων απολαμβάνουν σχεδόν μονοπωλιακό καθεστώς στη Νότια Αφρική, αλλά όλο και περισσότερο υποστηρίζονται από κρατικά χρήματα. Για τη στήριξή τους διοχετεύεται δημόσιο χρήμα , το οποίο στερείται η κοινωνία για την κάλυψη βασικών αναγκών εκπαίδευσης, υγείας και στέγασης.
Μεγάλες εταιρείες είναι επιφυλακτικές να επενδύσουν στη χώρα, ενώ άλλες αποσύρονται από συμφωνίες καθώς φοβούνται ότι θα τους πάρει «η μπάλα». Ξαφνικά όλοι στη χώρα κάνουν σαν να μην γνωρίζουν τους Γκούπτα, ιδιαίτερα ο κύκλος του προέδρου Zούμα. Ο Ντουντουζάνε Ζούμα πούλησε όλα τα μερίδια του στις εταιρείες τουςThe rise (and fall?) of Duduzane Zuma | City Press ενώ οι Γκούπτα άρχισαν να πουλούν και αυτοί μαζικά τις εταιρείες τους, με διαφαινόμενο σκοπό να μετακομίσουν στο Ντουμπάι όπου διαθέτουν ακίνητη περιουσία και δεσμούς με το παλάτι.
Τελευταία τους ελπίδα ήταν οι πρόσφατες εκλογές στο ANC, την ηγεσία του οποίου διεκδίκησε η πρώην σύζυγος και μητέρα τεσσάρων παιδιών του Zούμα. Οι Γκούπτα πόνταραν στην εκλογή της πρώην πρώτης κυρίας για να μπορέσουν να σωθούν, όμως τελικά επικράτησε ο αντιπρόεδρος Σίριλ ΡαμαφόσαCyril Ramaphosa elected as new leader of South Africa’s ANC | Independent. Μετά τους τελευταίους τριγμούς, είναι πιθανό ο μεταρρυθμιστής Ραμαφόσα να αντικαταστήσει τον Ζούμα γρήγορα και στην προεδρία της χώρας.
Μόλις εχθές, οι εισαγγελείς της Νότιας Αφρικής προχώρησαν στη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων της McKinsey και της Trillian Capital, εταιρείας που ανήκε σε στενό συνεργάτη των Γκούπτα. Και οι δύο είχαν εισπράξει πολλά χρήματα από την Eskom επί ηγεσίας Μολέφε για συμβουλευτικές υπηρεσίες. H πρώτη δεσμεύθηκε να επιστρέψειMcKinsey to repay Eskom fees even if court finds contract valid | Eyewitness News τα περίπου 81,5 εκατ. δολάρια που έλαβε –ασχέτου του τελικού πορίσματος για το αν η πληρωμή ήταν νόμιμη– μια και είναι σαφές ότι η Eskom εμπλεκόταν στο σκάνδαλο Γκούπτα. Ουσιαστικά είναι η πρώτη σημαντική ανταπόκριση της πολιτείας στην εκτεταμένη διαφθορά που αποκάλυψαν τα Guptaleaks.


Θέλω να γίνω αριστερός.
Να γδέρνω, να μαδάω.
Να τρέφομαι απ’ το καθεστώς,
αυτό που… πολεμάω!
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να παίρνω χορηγίες,
επιδοτήσεις, αρπαχτές,
κονδύλια, αργομισθίες.
Θέλω να γίνω αριστερός
και στη δεξιά μου τσέπη,
να βάζω όσα ο λαός
σε μια ζωή δεν βλέπει.
Θέλω να γίνω αριστερός,
χρυσά να ’χω κουτάλια
κι όταν μαζί μου διαφωνούν
να σπάω και κεφάλια.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να έχω ασυλία.
Θολές παρόλες να πετώ,
να γράφω και βιβλία.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Ένα με τους παρίες,
κοστούμι Αρμάνι να φορώ
δίπλα τους στις πορείες.
Θέλω να γίνω αριστερός,
ξερόλας τελοσπάντων,
κήνσωρ, ιεροεξεταστής
και τιμητής των πάντων.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Μονά-ζυγά δικά μου.
Ο πιο στυγνός δικτάτορας
να ωχριά μπροστά μου.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να μένω στην Εκάλη.
Φασίστες, ρατσιστόμουτρα
να είναι όλοι οι άλλοι.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να εισβάλω στη Βουλή.
Να καταλάβω έδρανο,
να κοιμηθώ πολύ.
Θέλω να γίνω αριστερός,
την ανεργία να σκίσω.
Δούλους πολλούς, εισαγωγής,
τον τόπο να γεμίσω.
Θέλω να γίνω αριστερός,
να σπάσω τα ταμπού.
Κόκα, παρτούζα κι αστακοί
να γίνουν του συρμού.
Θέλω να γίνω αριστερός
για να υμνώ τη φύση.
Ν’ αφήνω οικολογικές πορδές,
να καλλιεργώ χασίσι.
Θέλω να γίνω αριστερός
και να πουλώ κουλτούρα.
Να εξαίρω καλλιτεχνικά σκατά,
ξεράσματα και ούρα.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να βγάζω και φιρμάνια.
Να κάθονται όλοι προσοχή
στη γκέϊ περηφάνια.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να βρίζω τον Χριστό.
Αλλοδαποί θρησκόληπτοι
να μ’ έχουν για αρχηγό.
Θέλω να γίνω αριστερός,
τις εκκλησιές να κλείσω,
μπούργκες να βλέπω ολόγυρα,
πολλά τζαμιά να χτίσω.
Θέλω να γίνω αριστερός
και πολυπολιτισμικός.
Τις παραδόσεις τού Έλληνα
να θάψω δια παντός.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Μοντέρνος, ριζοσπάστης,
δανδής και ανανεωτής,
φελλός κι απεργοσπάστης.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Τον Μαρξ ν’ αποκηρύξω.
Τους συνεπείς αριστερούς
στα Τάρταρα να ρίξω.