Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ
Αθήνα, 28 Ιανουαρίου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Νο  1

ΘΕΜΑ: 28ο ΑΤΤΙΚΟ ΡΑΛΛΥ

Υπέροχο θέαμα και εντυπωσιακά περάσματα από τους καλύτερους οδηγούς σας υπόσχεται το  28ο ΑΤΤΙΚΟ ΡΑΛΛΥ, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018, στην περιοχή της Φυλής.
Είναι ο πρώτος αγώνας για το 2018 και διοργανώνεται από την Αγωνιστική Λέσχη Αυτοκινήτων (Α.Λ.Α), το παλαιότερο αθλητικό σωματείο αυτοκινήτου στην Ελλάδα.

Το 28ο ΑΤΤΙΚΟ ΡΑΛΛΥ  αποτελείται από δύο (2) Ειδικές Διαδρομές που επαναλαμβάνονται. Τη γνωστή και Κλασική Ειδική Διαδρομή Στεφάνη (Ε.Δ. 1 & 3), στην περιοχή «ΤΙΤΑΝ» και την Τεχνική Ειδική Διαδρομή Φυλής (Ε.Δ. 2 & 4), στην περιοχή της Φυλής.
Η εκκίνηση και ο τερματισμός του αγώνα θα γίνουν μπροστά στο Δημαρχείο Φυλής. Ώρα εκκίνησης 10:30 π.μ.  Ο δρόμος των ειδικών διαδρομών θα κλείσει  στις 9:30πμ.
Τα αγωνιστικά αυτοκίνητα, αφού κάνουν τον πρώτο κύκλο (loop) των Ειδικών Διαδρομών «Ε.Δ 1 & 2», θα συγκεντρωθούν για ενδεχόμενες επισκευές σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο (Service Park) επί της Λεωφόρου Φυλής. Κατόπιν, θα συνεχίσουν για το δεύτερο κύκλο των Ειδικών Διαδρομών «Ε.Δ. 3 & 4», όπου και θα τερματίσουν.

Το 28ο ΑΤΤΙΚΟ ΡΑΛΛΥ αποτελεί συνέχεια της πρωτοποριακής δράσης της Α.Λ.Α, η οποία στα 50 χρόνια ιστορίας της έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα της στο μηχανοκίνητο αθλητισμό. Καθοριστική είναι και η συμβολή των αντιδημάρχων Δ.Ε. Φυλής και Δ.Ε. Δερβενοχωρίων, κ.κ. Σπύρου Μπρέμπου και Νίκου Πέτρου αντίστοιχα, οι οποίοι από την πρώτη στιγμή αγκάλιασαν το εν λόγω εγχείρημα.

Να είστε όλοι εκεί για να παρακολουθήσετε την προσπάθεια σπουδαίων ελληνικών πληρωμάτων, με το θέαμα να ικανοποιεί ακόμα και τον πιο δύσκολο θεατή.
Μείνετε συντονισμένοι και παρακολουθήστε τα νέα και τις εξελίξεις του αγώνα στο site μας www.ala-racingclub.gr  και στη σελίδα μας στο facebook www.facebook.com/alaracingclub/.

Στο link του site μας, θα βρείτε όλα τα χρήσιμα έγραφα του αγώνα.

Το Γραφείο Τύπου Α.Λ.Α
Αναστάσιος Γαλάνης
Μαρία Αμαξοπούλου

Δημοσιεύτηκε στισ
Χθες έμαθα μια καινούργια ελληνική λέξη που φτιάχτηκε,όπως πολλές άλλες από ξένους.Γνωστος μου Δανός πανεπιστημιακός  μου  είπε ότι ο κόσμος οδεύει προς  κακιστοκρατία βλ.Τραμπ,Ερντογάν κλπ.και με ρώτησε  για την ετυμολογία της λέξης γιατί μοιάζει ελλ.προελευσης…
Του είπα  ότι είναι το αντίθετο περ.της αριστοκρατίας δηλαδή όταν κυβερνούν οι κακιστοι ,και συμφωνήσαμε για το τραγικό,πολλοί απ’ αυτούς  με ψήφο του εκλογικού τους σώματος.
Αν σας θυμίζει κάτι απ’ την πατρίδα μας η κακιστοκρατία,είναι μάλλον σύμπτωση και δάκτυλος των ξένων….που επιμένουν να δημιουργούν  καινούργιες  λέξεις-έννοιες απ την πλούσια γλώσσα μας.Τωρα είμαι περίεργος να δω πόσο χρόνο θα πάρει  για να μπει στο δικό μας λεξιλόγιο η κακιστοκρατία.Kakistokrati/kakistocracy

Γιώργος Φωτόπουλου 

Δημοσιεύτηκε στισ
Δημοσιεύτηκε στισ
Απόδοση του αισώπειου μύθου Παις κλέπτης και μήτηρ.
Κλέψας ἀπὸ τὸ σχολεῖο παιδὶ μίαν φυλαδίτσαν
ἐμπιστεύθη τὴν κλοπήν του ‘ς τὴν χρυσῆν του μητερίτσαν·
τὸ ἐφίλησεν ἐκείνη καὶ πολὺ πολὺ ἐχάρη
πῶς κατώρθωσε τὸ τόσο σπαργιτάκι νὰ τὴν πάρῃ·
ἐγλυκάνθη ὁ κλεπτάκος εἰς αὐτὸ τὸ τίρι λίρι,
καὶ τῆς ἐκκλησίας πῆρεν ὀκτωήχι καὶ ψαλτήρι·
ἐμεγάλωσεν ἐκεῖνο κ’ ἐμεγάλωσαν μαζύ του
αἱ κλοπαί του, γενομένου τοῦ σποργιτακιοῦ σποργίτου.

Τέλος ὁ φυλλαδοκλέπτης ληστὴς ἔγινε τῶν δρόμων·
ἔφερεν εἰς τὴν Λαμίαν εἰς τὴν Ἄμφισσαν τὸν τρόμον·
βασανίζων εἰς τὰ στήθη ἔβαλε βοσκῶν άθλίων
ὅσους λίθους εἰς τὴν Φθίαν ἔῤῥιψεν ὁ Δευκαλίων.

Συνελήφθη ὁ κακοῦργος, κ’ εἰς τὴν λαιμητόμον ὅτε
ἕκατὸν τὸν καθωδήγουν ἔνθεν κ’ ἔνθεν στρατιῶται,
παρετήρησεν μακρόθεν τὴν μητέραν του θρηνοῦσαν,
διασχίζουσαν τὰ πλήθη καὶ τὸ τέκνον της ζητούσαν.
Ἐπλησίασεν ἐκείνη νὰ φιλήσῃ τὸ παιδί της,
ἀλλ’ αὐτὸς ἀνοίξας στόμα ἔκοψε τὸ ἓν αὐτί της·
ὅτε δὲ οἱ παρεστῶντες τὸν ἐκάλεσαν θηρίον
καὶ αὐτήν του τὴν μητέραν δάκνον, ἔκραξε δακρύων
«εἶν’ αὐτὴ τῶν συμφορῶν μου ἡ αἰτία, ἐπειδὴ
ὅπου ἦλθα δὲν έρχόμουν, ἂν μ’ ἐκόλαζε παιδί.»

Ἐπιμύθιον.
Τὴν κυβέρνησιν τὸ ἔθνος, τὴν μητέρα τὸ παιδίον
ἔχουσι διδάσκαλόν των,
τὸν κακὸν καὶ τὸν καλόν των
ἀποκτῶσι χαρακτῆρα εἰς ἐκείνων τὸ σχολεῖον.

Δημοσιεύτηκε στισ


Έλληνας γιατρός στο Βέλγιο, με μισθό 12.500 ευρώ, μάς δείχνει πώς είναι ένα δημόσιο νοσοκομείο

Περιήγηση σε ένα από τα μεγαλύτερα κρατικά νοσοκομεία των Βρυξελλών, εκεί που το κράτος σέβεται και φροντίζει τους πολίτες του
Η Κλινική Μπρουγκμάν είναι η νοσοκομειακή πολιτεία του Βελγίου. Των Βρυξελλών συγκεκριμένα. Επείγοντα περιστατικά, καρδιολογική μονάδα, μονάδα ραδιοϊσοτόπων, ορθοπεδική, ερευνητικά εργαστήρια και ανάμεσα στα δεκάδες κτίρια της πολιτείας, η γεροντολογική μονάδα.
Η γεροντολογία είναι ένα παρακλάδι της παθολογίας, το οποίο κανένας ή τουλάχιστον ελάχιστοι ασθενείς στην Ελλάδα γνωρίζουν. Ο γεροντολόγος χαρτογραφεί το ανθρώπινο σώμα, εντοπίζει την πάθηση ενός ηλικιωμένου και συμβουλεύει ή επεμβαίνει όταν χρειάζεται για τη θεραπεία του.
Ο Ευστράτιος Τσελεπίδης ασκεί ακριβώς αυτή την ειδικότητα στο συγκεκριμένο νοσοκομείο. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα δημόσια πανεπιστημιακά νοσοκομεία των Βρυξελλών. Ο ίδιος εξειδικεύτηκε σε μία από σπανιότερες ειδικότητες της ιατρικής επιστήμης, όντας μετανάστης δεύτερης γενιάς στις Βρυξέλλες όπου ζει τα τελευταία 55 χρόνια, όταν η οικογένειά του εγκατέλειψε τις Σέρρες. Η οικογένεια Τσεπελίδη ακολούθησε το μεταναστευτικό ρεύμα της εποχής εκείνης, δεδομένου ότι δεν αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, όπως ο ίδιος παραδέχεται.

Έλληνας γιατρός στο Βέλγιο, με μισθό 12.500 ευρώ, μάς δείχνει πώς είναι ένα δημόσιο νοσοκομείο

«Στις Βρυξέλλες δεν υπάρχει φακελάκι»

«Στις Βρυξέλλες δεν υπάρχει φακελάκι. Τουλάχιστον στις περισσότερες των περιπτώσεων. Ο γιατρός αρκείται στα χρήματα που του δίνει το κράτος, με το οποίο έχει υπογράψει ατομική σύμβαση συνεργασίας. Αν μπορούσα να συγκρίνω την εικόνα που υπερισχύει στο Βέλγιο, σε αντίθεση με την Ελλάδα, θα έλεγα ότι το μεγαλύτερο μειονέκτημα των γιατρών στην πατρίδα μου είναι το γεγονός ότι δεν αμείβονται καλά. Είναι αδύνατον ένας καθηγητής πανεπιστημίου να πληρώνεται με 1.500, το πολύ 1.700 ευρώ το μήνα. Είναι αδιανόητο ένας γιατρός να λαμβάνει μηνιαίες αποδοχές που φτάνουν τα 1.000 έως και 1.200 ευρώ», λέει με έμφαση ο Ευστράτιος Τσελεπίδης.
«Δεν είναι ότι στο Βέλγιο δεν υπήρχε φακελάκι. Θυμάμαι για παράδειγμα πως όταν είχα αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο ήμουν απλήρωτος. Ήταν σαν να συνέχιζα να είμαι φοιτητής και βρισκόμουν σε αναμονή για την ειδικότητά μου, εργαζόμουν κανονικά στο νοσοκομείο. Μία τέτοια κατάσταση ανάγκαζε πολύ συχνά τους γιατρούς να δέχονται φακελάκια και εδώ στις Βρυξέλλες. Με τα χρόνια όμως, το φαινόμενο στο σύνολό του εξαλείφθηκε», συμπληρώνει.
«Ο μισθός που μου δίνει το κράτος είναι 12.500 ευρώ το μήνα»