Who Said What
“Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε υπαρξιακή κρίση. Ό,τι μπορούσε να πάει στραβά έχει πάει στραβά. Δεν είναι πλέον σχήμα λόγου το να πει κανείς ότι η Ευρώπη βρίσκεται υπό υπαρξιακή απειλή. Είναι η σκληρή πραγματικότητα.” Ο George Soros δεν μάσησε τα λόγια του στην ομιλία που έδωσε χθες στο Παρίσι, προειδοποιώντας ότι μπορεί να οδεύουμε προς άλλη μια μεγάλη οικονομική κρίση. #Cassandra?
-
Ο Σόρος θέλει νέο δημοψήφισμα που θα ανατρέψει το Brexit
Ο 87χρονος μεγαλοεπενδυτής και φιλάνθρωπος χαρακτήρισε τα προβλήματα που δημιούργησε η απόφαση των Βρετανών το 2016 για έξοδο της χώρας τους από την Ευρωπαϊκή Ενωση «τεράστια ζημία» και για τις δύο πλευρές. Τι θα πράξει η κίνηση Best for Britain.
Η μοναδική θέα από τη βεράντα του οινοποιείου Semeli που βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στο Κούτσι της Νεμέας
|Protagon/Κική Τριανταφύλλη
Ανοικτές Πόρτες
2018: Ταξίδι στον
μυθικό αμπελώνα
της Νεμέας
Οι «Ανοιχτές Πόρτες» είναι μια μοναδική
γευστική και ταξιδιωτική εμπειρία για τους
φίλους του κρασιού που διοργανώνεται σε
όλη την Ελλάδα συλλογικά από τις
Ενώσεις Οινοπαραγωγών της χώρας και τα
επισκέψιμα οινοποιεία – μέλη τους.
Πρόκειται για μία πρωτοβουλία του
Ευρωπαϊκού Δικτύου Πόλεων του
Κρασιού, στην οποία συμμετέχει και η
Ελλάδα με στόχο τη γνωριμία των
καταναλωτών με τους οινοπαραγωγούς.
καταναλωτών με τους οινοπαραγωγούς.
Οι φετινές Ανοιχτές Πόρτες 2018 που
διοργανώθηκαν το Σαββατοκύριακο 26 – 27
Μαΐου, ήταν η αφορμή για μια υπέροχη
περιήγηση που άρχισε από τον Ναό του
Διός στην Αρχαία Νεμέα και το οινοποιείο
του Παλυβού, συνεχίστηκε στο οινοποιείο
Σεμέλη στο Κούτσι και ολοκληρώθηκε με
μια επίσκεψη στο μοναδικό μουσείο
περιβάλλοντος στη λίμνη Στυμφαλία.
Ο Ναός του Νέμειου Διός όπου κάποτε τελούνταν οι Νέμεοι Αγώνες
Ταξιδεύοντας στον ιστορικό αμπελώνα της
Νεμέας δεν γίνεται να μην κάνεις μια
στάση στον αρχαιολογικό χώρο με τα
ερείπια του Ναού του Νέμειου Διός όπου
κάποτε τελούνταν οι Νέμεοι Αγώνες.
Εδώ στην αρχαία πόλη-κράτος Φλιούς
παραγόταν ο Φλιάσιος οίνος, πρόγονος
του Αγιωργίτικου, που έκανε πλούσιους
τους κατοίκους της.
«Κατά την κλασική αρχαιότητα ο οίνος
αποκτούσε τη φήμη του στα συμπόσια,
όπου έφθανε από τους δρόμους της
θάλασσας μέσα σε αναγνωρίσιμους, πολλές
φορές ενσφράγιαστους, οξυπύθμενους
αμφορείς», γράφει η κορυφαία οινολόγος
Σταυρούλα Κουράκου-Δραγώνα στο
βιβλίο της «Νεμέα, Ιστορικό Οινοπέδιο».
Όμως οξυπύθμενοι αμφορείς –ειδικοί για
θαλάσσιες μεταφορές- που να μαρτυρούν
την διακίνηση Φλιασίου οίνου δεν έχουν
βρεθεί μέχρι σήμερα και θεωρείται
απίθανο να βρεθούν.
Καθόλου τυχαίο αφού η Φλιασία
«περιβαλλόταν από ψηλά βουνά και ήταν
αλίμενη». Και όμως οι Φλιάσιοι πλούτισαν
από την παραγωγή του κρασιού τους
καθώς ο Φλιάσιος οίνος συνδέθηκε με τους
Αγώνες της Νεμέας, οι οποίοι εξασφάλιζαν
μεγάλη κοσμοσυρροή στην περιοχή.
Ήταν μια θρησκευτική πανήγυρη νεκρικού
χαρακτήρα με αγώνες προς τιμήν ενός
μικρού παιδιού που πέθανε από δάγκωμα
φιδιού σύμφωνα με αργίτικους μύθους οι
οποίοι συνδέονται με την εκστρατεία των
«Επτά επί Θήβας», γράφει η κυρία
Κουράκου.
Αμερικανοί τουρίστες δοκιμάζουν κρασιά στο οινοποιείο Παλυβού στην Αρχαία Νεμέα
Οινόφιλος, όμως, ήταν και ο Ηρακλής τον
οποίο δόξαζαν στις αρχαίες Κλεωνές -μια
περιοχή κατάφυτη σήμερα με αμπέλια-
ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ. ως κύριο ήρωά
τους, όπως μαρτυρούν τα νομίσματα των
Κλεωνέων, αλλά και ο ναός του Ηρακλή
που οικοδομήθηκε περί το 200 π.Χ. έξω
από τα τείχη της πόλης κατά μήκος της
κεντρικής οδικής αρτηρίας Κλεωνών –
Νεμέας.
Μετά από μια επίσκεψη στο μικρό μουσείο
πλάι στο ναό του Νέμειου Διός όπου
θαυμάσαμε τα ευρήματα από την περιοχή
-και περισσότερο από όλα τα υπέροχα
χρυσά δαχτυλίδια –σφραγίδες του 1500 π.Χ
. από το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδον
ιών με την πομπή των γυναικών-
περπατήσαμε μέχρι το οινοποιείο του
Παλυβού. Δίπλα μας νεαροί Αμερικανοί
απολαμβάνουν ηδονικά ροζέ γουλιές από
τον Βυσσινόκηπο, εμείς προτιμούμε να
δοκιμάσουμε το Viogner του Κτήματος,
ένα κομψό λευκό κρασί με ωραία ανθικά
αρώματα από μια εκλεκτή ποικιλία που τα
τελευταία χρόνια κατακτά τις καρδιές
οινοπαραγωγών και οινόφιλων σε όλο
τον κόσμο.
Το Viogner κατάγεται από την περιοχή του
Βόρειου Ροδανού της Γαλλίας, όπου
λέγεται ότι το μετέφεραν οι Ρωμαίοι από
την πραγματική του πατρίδα, την Δαλματία
, πριν από 2 χιλιετίες. Σήμερα όμως
καλλιεργείται με επιτυχία τόσο στην
Ευρώπη (Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα,
Αυστρία) όσο και στον Νέο Κόσμο
(κυρίως σε ΗΠΑ και Αυστραλία). Και
μετά από άλλες δυο γουλιές Ammos Terra
Leone, το εμβληματικό αγιωργίτικο του
κτήματος με το βαθύ πορφυρό χρώμα και
τα πυκνά χαρακτηριστικά αρώματα της
ποικιλίας συνεχίζουμε το δρόμο μας προς
τη Νεμέα.
Το Gewürztraminer είναι το καινούργιο κρασί της Semeli
Ανηφορίζουμε προς το Κούτσι, μια
αμπελουργική περιοχή με μεγαλύτερα
υψόμετρα και ιδιαίτερο μικροκλίμα που
ευνοεί την καλλιέργεια της ποικιλίας του
Αγιωργίτικου. «Το Αγιωργίτικο σταφύλι,
όπως συνήθιζαν να λένε τα παλαιότερα
χρόνια, τότε που ήταν άγνωστη η έννοια
“ποικιλία αμπέλου”, καλλιεργείται στην
περιοχή που σήμερα λέγεται δήμος Νεμέας,
τουλάχιστον από τους βυζαντινούς χρόνους
και οφείλει το όνομά του στο μεγαλοχώρι
του Αγίου Γεωργίου, που αντικατέστησε τον
13ο αιώνα, ως κέντρο της περιοχής, την
αρχαία πόλη Φλιούς», γράφει η κυρία
Κουράκου, «Εικάζεται, ως εκ τούτου, ότι
πρόκειται για την “Φλιασίαν σταφυλήν”
της αρχαιότητας, η οποία άλλαξε τα χρόνια
εκείνα όνομα’ έγινε Αγιωργίτικο σταφύλι
από το οποίο παραγόταν “ο μέλας οίνος,
ο γνωστός υπό το όνομα Αγιωργίτικο κρασί,
εκ του ομωνύμου χωρίου έλκων το όνομα”».
13ο αιώνα, ως κέντρο της περιοχής, την
αρχαία πόλη Φλιούς», γράφει η κυρία
Κουράκου, «Εικάζεται, ως εκ τούτου, ότι
πρόκειται για την “Φλιασίαν σταφυλήν”
της αρχαιότητας, η οποία άλλαξε τα χρόνια
εκείνα όνομα’ έγινε Αγιωργίτικο σταφύλι
από το οποίο παραγόταν “ο μέλας οίνος,
ο γνωστός υπό το όνομα Αγιωργίτικο κρασί,
εκ του ομωνύμου χωρίου έλκων το όνομα”».
Στην κορφή του λόφου, στο οινοποιείο
Σεμέλη μας υποδέχονται με ένα ποτήρι
Gewürztraminer, ένα καινούργιο κρασί
δημιουργοί του. Χωρίς αμφιβολία, η
διάσημη αλσατική ποικιλία βρήκε τον
τόπο της στο ιδιόκτητο Single Vineyard
της SEMELI, στο Ζευγολατιό της
Μαντινείας, σε υψόμετρο 650 μέτρων
που το χαϊδεύουν άνεμοι δροσεροί.
Ενα ποτήρι ροζέ Ορεινός Ήλιος με φόντο το τοπίο που περιβάλλει το οινοποιείο Semeli στο Κούτσι
Καθώς σουρουπώνει, το κρυστάλλινο
ξανθό κρασί –ιδανικό απεριτίφ- με τα
εξωτικά αρώματα μάς συντροφεύει στη
βεράντα του οινοποιείου, ενώ
απολαμβάνουμε τη μοναδική θέα στις
κορφές της Ζήριας και την αρχαία
ακρόπολη του Φλιούντα.
Το οινοποιείο είναι και πάλι επισκέψιμο
μετά τις εργασίες ανακαίνισης, που
ξεκίνησαν από τον χώρο παραγωγής και
την εγκατάσταση νέων μηχανημάτων που
βελτιώνουν την παραγωγική διαδικασία
με στόχο την ακόμα καλύτερη ποιότητα.
Μετά την ολοκλήρωση των υποδομών, οι
εργασίες θα συνεχιστούν με την ανακαίνιση
της κάβας, της αίθουσας υποδοχής, του
πωλητηρίου αλλά και τη δημιουργία ενός
boutique hotel που θα αντικαταστήσει τον
σημερινό ξενώνα.
Στην υποδοχή της Semeli, η οινολόγος και υπεύθυνη οινοτουρισμού Μαργαρίτα Συνγκιρίδου και η υπεύθυνη επικοινωνίας του οινοποιείου Κατερίνα Νικολού
Σημειώστε ότι στην ευρύτερη περιοχή δεν
υπάρχει ξενοδοχείο, πράγμα παράξενο για
μια τόσο σπουδαία αμπελουργική περιοχή.
Ο δικός μας στόχος ήταν τα Τρίκαλα Κοριν
θίας και τo Chalet Paradise, ιδανικό
ορμητήριο για επισκέψεις στο ελατοδάσος
ας, στις λίμνες του Δασίου, της Στυμφαλίας, της
Δόξας -όπου θα καταλήξουμε τελικά το επόμενο
βράδυ.
Προς το παρόν η πρόταση να κοιμηθούμε στο
φιλόξενο οινοποιείο είναι ιδιαίτερα ελκυστική,
μπορώ να πω ότι μας ανακουφίζει μετά από μια
ημέρα με δοκιμές κρασιών και επισκέψεις σε
αρχαιολογικούς χώρους.
Διαλέγουμε τα κρασιά μας και κατεβαίνουμε στη
Νεμέα, στο εστιατόριο «Σοφός». Μπορεί η διαμονή
να είναι δύσκολη έως αδύνατη στην περιοχή, ευτυχώς
όμως, την τιμή της γαστρονομίας και του
οινοτουρισμού, σώζει το καλό φαγητό στο
εστιατόριο-μετεξέλιξη του οινομαγειρείου που
άρχισε να λειτουργεί στον ίδιο χώρο τη δεκαετία του
1950 όταν η γιαγιά του σημερινού ιδιοκτήτη
Γιώργου Σοφού τάιζε υπαλλήλους και περαστικούς
από τη Νεμέα.
Επισκέπτες από χώρες της Βόρειας Ευρώπης στο χώρο υποδοχής του οινοποιείου Semeli στο Κούτσι
Παραγγέλνουμε ντολμαδάκια με αμπελόφυλλα,
ξινομυζήθρα με φύλλο κρούστας, γλυκόξινη σάλτσα
με μέλι και μαύρο σουσάμι, πράσινη σαλάτα,
ψαρονέφρι με σάλτσα ροκφόρ, ριζότο, φιλέτο
μοσχαρίσιο και καπέλι με τρία τυριά και σάλτσα
παρμεζάνας.
Ανάμεσα σε κουβέντες για τους Άθλους του Ηρακλή,
την καθοριστική συμβολή της Σταυρούλας
Κουράκου στην υπόθεση του ελληνικού κρασιού και
τον κορυφαίο ταξιδιωτικό συγγραφέα
Πάτρικ Λι Φέρμορ (ω ναι, μας απασχόλησαν πολύ
τα βιβλία του εκείνο το βράδυ), απολαμβάνουμε με
μικρές γουλιές την κοσμοπολίτισσα Aetheria ροζέ
από χαρμάνι Syrah και Grenache Rouge. Σημειώστε
ότι η Aetheria κατέκτησε τον τίτλο του Καλύτερου
Ξηρού Ροζέ στον Διεθνή Διαγωνισμό Οίνου
Θεσσαλονίκης 2018.
Γευσιγνωσία Ορεινού Ήλιου ροζέ στη βεράντα του οινοποιείου
Ενα ποτήρι ερυθρός Semeli Grande Reserve 2012
δεν θα μπορούσε να λείψει από το τραπέζι μας. Πώς
θα μπορούσε άλλωστε να απουσιάζει από μια τέτοια
γευσιγνωσία. Πρόκειται για τη ναυαρχίδα του
οινοποιείου, ένα μεγάλο αγιωργίτικο κόκκινο κρασί
, που κατατάσσει τη Semeli στους σημαντικότερους
παραγωγούς της Νεμέας.
Πίσω στο οινοποιείο με ένα τελευταίο ποτήρι κρασί
απολαμβάνουμε για λίγο ακόμη τους ήχους της
φύσης που σπάνε την ησυχία της νύχτας στη
βεράντα.
ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΚΡΕΜΑΣΤΩΝ
Το τι θα προκύψει με την εγκατάσταση των αιολικών πάρκων στα Άγραφα που είναι και το πρώτο βήμα για την άλωση κατόπιν ολόκληρης της Πίνδου από τους «εθνικούς εργολάβους» μόνο με λόγια μπορεί προς το παρόν να περιγραφεί και είναι λογικό, πολλοί να μην καταλαβαίνουν πως θα είναι το τοπίο την επόμενη ημέρα και πιο πολύ όταν σε λίγα χρόνια θα παρατήσουν στα βουνά τις εγκαταστάσεις της ήδη ξεπερασμένης τεχνολογίας.
Το αντίστοιχο όμως το έχουν βιώσει στην περιοχή με τη δημιουργία πριν από εξήντα χρόνια του ταμιευτήρα των Κρεμαστών, μια εποχή μάλιστα που ήταν αδιανόητη η όποια αντίδραση. Ούτε σαν ψίθυρος, ούτε σαν σκέψη καν πέρασε από το μυαλό κάποιου να σταθεί απέναντι στην ανάπτυξη ενώ τα νερά που σκέπασαν την περιοχή υποτίθεται πως δεν θα άφηναν περιθώριο σε ορισμένα εμβληματικά στοιχεία του τόπου να προκαλούν οδυνηρά κατόπιν τη μνήμη και τη νοσταλγία.
Ένα απ’ αυτά είναι η γέφυρα του Μανώλη η οποία βρέθηκε μαζί με την γέφυρα στα Σίδερα, την άλλη της Τέμπλας και φυσικά τη μοναδική Παναγία της Επισκοπής στο βυθό του ταμιευτήρα και αναφέρομαι σε αυτή γιατί είναι το μόνο από τα προαναφερόμενα μνημεία που δεν διαλύθηκε και εμφανίζεται ακέραιο σαν φάντασμα σε περιόδους ξηρασίας και υπερβολικής άντλησης των νερών. Τότε είναι που όλοι θυμούνται τον πνιγμένο τόπο και την κοιλάδα της Επισκοπής που θυσιάστηκε για τον εξηλεκτρισμό της Ελλάδας και αναδρομικά σκέφτονται πως θα ήταν τα πράγματα αν αυτά γίνονταν σήμερα.
Στην περίπτωση ούτε καν ετέθη θέμα σωτηρίας της γέφυρας, ούτε των άλλων μνημείων. Ούτε η πανίσχυρη πάντα Εκκλησία έθεσε θέμα σωτηρίας της Παναγίας της Επισκοπής καθώς η ανάπτυξη ήταν ένα άλλο ζητούμενο για την ταλαιπωρημένη από μια δεκαετία πολέμου χώρα και η κατασκευή του ταμιευτήρα των Κρεμαστών και η λειτουργία των υδροηλεκτρικών εργοστασίων χαιρετίστηκαν ως θαύματα που θα έσωζαν την Ελλάδα.
Θα ήταν αδιανόητο εκείνη την εποχή να μη γίνει ο ταμιευτήρας εξαιτίας των μνημείων αλλά σήμερα τα πράγματα με τα αιολικά πάρκα στ’ Άγραφα είναι εντελώς διαφορετικά και ο διάλογος πάνω στο ζήτημα έχει άλλες βάσεις. Η τεχνολογία πάνω σε αυτή τη μέθοδο παραγωγής ενέργειας αμφισβητείται από την ίδια την κοινότητα των τεχνικών και των επιστημόνων και είναι πολλά τα παραδείγματα της ανεπάρκειας της αλλά κυρίως αυτό που την κάνει εχθρική είναι η καταστροφή του φυσικού τοπίου, όποιο και αν είναι αυτό και δυστυχώς δεν θα είναι σαν τον ταμιευτήρα των Κρεμαστών που θα θυμόμαστε πως ήταν πριν μόνο όταν αποσύρονται τα νερά και βγαίνει στην επιφάνεια ο βυθός ενός κόσμου.
Τα γδαρμένα βουνά και τις κομμένες κορυφές γεμάτες παλιοσίδερα και τσιμέντα θα τις βλέπουμε κάθε μέρα και θα μας θυμίζουν πόσο απερίσκεπτα είδαμε το θέμα και συμφωνήσαμε, δυστυχώς οι πιο πολλοί σιωπηλά να γίνουν όλα αυτά σε βάρος ενός μοναδικού και ανεπανάληπτου τόπου, θα τον νοσταλγούμε αλλά τότε θα είναι αργά…
ΑΘΗΝΑ, 29052018
Πηγή : actimon.blogspot.com
The Pressing Need for Everyone to Quiet Their Egos | Scientific American / Scott Barry Kaufman.
Ο αρθρογράφος δεν μας ζητά να συνθλίψουμε τον εγωισμό μας. Απλώς διατυπώνει την πεποίθηση ότι κατεβάζοντας λίγο το volume του μπορούμε να αναπτύξουμε μια πιο υγιή αυτοεκτίμηση.
|
λιδωρίκι προπολεμικά
Γερμανικός Τύπος: «Η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα»
Παραλληλισμούς με την ελληνική κρίση κάνουν πολλοί γερμανοί αρθρογράφοι στα ρεπορτάζ για τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία, παραπέμποντας ωστόσο σε σημαντικές διαφορές.
Σε αναλυτικό άρθρο στην ιστοσελίδα του τηλεοπτικού δικτύου n-tv γίνεται άμεση σύγκριση της Ιταλίας με την Ελλάδα, στην οποία ο δημοσιογράφος εντοπίζει τις ομοιότητες, αλλά κυρίως τις διαφορές. «Είναι το ίδιο όπως και με την Ελλάδα. Η ισχυρή στην Ευρωζώνη Γερμανία επιμένει συστηματικά σε ένα πρόγραμμα λιτότητας και δεν βλέπει ποιες συνέπειες θα είχε αυτό για στη χώρα. Την ίδια ώρα η Ιταλία σκόπιμα αγνοεί την αναγκαιότητα των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα έφερναν ανάπτυξη.
Όπως και με το παλιό δίδυμο Αλέξη Τσίπρα και Γιάνη Βαρουφάκη έτσι και τώρα όλα δείχνουν ότι μια νέα ιταλική κυβέρνηση θα προκαλέσει σύγκρουση. Τα Πέντε Αστέρια και η Λέγκα δεν θα εγκαταλείψουν έτσι απλά τις κεντρικές τους (σ.σ. προεκλογικές) δεσμεύσεις. Και αυτές οι δεσμεύσεις δεν συμφωνούν με τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ. Έτσι η σύγκρουση μοιάζει αναπόφευκτη».
Μεγαλύτερο βάρος η Ιταλία
Το άρθρο συνεχίζει: «Αυτό οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι η Ιταλία έχει καλύτερη διαπραγματευτική θέση απ’ ό,τι η Ελλάδα. Η έξοδος της Ιταλίας από την Ευρωζώνη θα ήταν πολύ πιο επικίνδυνη και ακόμη πιο απρόβλεπτη απ’ ό,τι το Grexit. Η οικονομία της Ιταλίας είναι δέκα φορές μεγαλύτερη από την ελληνική. Το δημόσιο χρέος ανέρχεται στα 2,4 τρις €, δηλαδή επτά φορές μεγαλύτερο απ’ ότι της Ελλάδας και τέταρτο μεγαλύτερο παγκοσμίως. Στο μεταξύ το χρέος της Ιταλίας κυμαίνεται στο 132% επί του ΑΕΠ, που είναι δυο φορές πιο πάνω από το 60% που επιτρέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας.
Όπως στην ελληνική κρίση έτσι κι εδώ ελλοχεύει ο κίνδυνος να παιχτεί ένα Chicken Game. Πρόκειται για γνωστή τακτική διαπραγμάτευσης κατά την οποία δίνει κανείς την εντύπωση στον αντίπαλό του ότι δεν διστάζει να φτάσει στα άκρα. Στόχος είναι να υποκύψει ο αντίπαλος από φόβο. Ταυτόχρονα όμως υπάρχει ο κίνδυνος να μην υποχωρήσει καμία πλευρά και να χάσουν στο τέλος και οι δυο».
Πολλές νύχτες συζητήσεων
Για το ίδιο θέμα η Süddeutsche Zeitung γράφει: «Η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ τόνισε από το Βερολίνο ότι υπάρχει η βούληση για συνεργασία με την Ιταλία, αλλά ‘έχουμε φυσικά και ορισμένες αρχές’. Η ΕΕ έβγαλε την Ελλάδα από το ζενίθ της κρίσης και ‘θα πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να πετύχει το ίδιο και με την Ιταλία’, όπως είπε».
Στις ίδιες δηλώσεις αναφέρεται και η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung προσθέτοντας: «’Φυσικά και μπορεί να υπάρξουν δύσκολες συζητήσεις με μια νέα κυβέρνηση στη Ρώμη. Ωστόσο όπως είπε η Άγκελα Μέρκελ με τον τρόπο αυτό θέλησε να θυμίσει την περίοδο που ανέλαβε η νέα ελληνική κυβέρνηση υπό τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Και με αυτόν, σύμφωνα με την ίδια, χρειάστηκαν πολλές ‘νύχτες συζητήσεων’ μέχρι να τα βρουν. ‘Θα πρέπει να ανταποκριθώ σε αυτό γιατί η Ιταλία είναι ένα σημαντικό μέλος της ΕΕ’ όπως είπε η καγκελάριος».
Η εφημερίδα Stuttgarter Zeitung εντοπίζει ευθύνες για την πολιτική κρίση στην Ιταλία και στο εξωτερικό: «Οι περασμένες εβδομάδες στην Ιταλία έφεραν διαδοχικές αποτυχίες – και εκτός συνόρων. Πέρα από τις πολιτικές δυνάμεις στο εσωτερικό θα πρέπει να αναρωτηθούν για τις ευθύνες τους και εκείνοι που δημιούργησαν ‘φασαρία’ στο εξωτερικό. Διότι το γεγονός ότι οι λαϊκίστικες δυνάμεις κατάφεραν να γίνουν τόσο ισχυρές οφείλεται εν μέρει και στην αλαζονεία με την οποία συχνά κάποιοι αντιμετωπίζουν την Ιταλία».
ΠΗΓΗ: Deutsche Welle