Όλο και περισσότερο με Βαβίλοφ μου μοιάζει ο Μπαμπινιώτης
Πέμπτη 07 Ιουνίου 2018, 00:02
Του Αντώνη Πανούτσου
Για δεκαετίες η αριστερά τσίταρε το «Χαμογέλα, ρε… τι σου ζητάνε» του Χρόνη Μίσιου. Γέλαγε με τον αυταρχισμό, έδινε διαταγές με την βραχνή φωνή του λοχία και στο τέλος τραγούδαγε το «Διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» του Μίκη Θεοδωράκη για να δείξει ποια είναι η δεξιά που απειλεί κάθε φωνή που θέλει να εκφράσει άλλη άποψη από την δική της. Μέχρι η ίδια να αναλάβει την εξουσία και να φανεί ότι το μόνο που ήθελε είναι να ζητάει από τους δεξιούς να χαμογελάνε. Όταν δεν συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις.
Γιγάντων βέβαια όπως του καίσαρη της εξωτερικής πολιτικής Νίκου Κοτζιά, που απαντώντας στις θέσεις του Γιώργου Μπαμπινιώτη για την γλώσσα των Σκοπίων είπε «Ο κ. Μπαμπινιώτης είναι εξαιρετικός λεκτικογράφος (sic), αλλά άσχετος στην εξωτερική πολιτική και τη λειτουργία του ΟΗΕ. Επειδή είναι εξαιρετικός επιστήμονας, θα πρέπει να είναι πολύ σεμνός και θα πρέπει να προσέχει, γιατί η απάντησή του είναι άσχετη από την εξωτερική πολιτική». Με όλο τον σεβασμό στον γλωσσοπλάστη, λεκτικογράφο υπουργός των Εξωτερικών, να απευθύνεσαι σε έναν άνθρωπο 79 ετών και να τον συμβουλεύεις να είναι πολύ σεμνός και να προσέχει αν δεν λέγεται απειλή, η λέξη δεν υπάρχει στην λεκτικογραφία.
Στην διαμάχη του με τον Μπαμπινιώτη τον Νίκο Κοτζιά ενόχλησε αυτό που πριν από έξη μήνες είχε ενοχλήσει στην συνέντευξη την Μπέτυ Μπαζιάνα. «Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά δεν πήρε την εξουσία». Την πραγματική εξουσία. Αυτή που έμαθαν από το ΚΚΕ ο Κοτζιάς, η Μπαζιάνα και ο Τσίπρας. Η εξουσία που επέτρεπε στον Στάλιν να κρίνει ποια γενετική θεωρία ήταν καλύτερη για τις καλλιέργειες. Δικαιώνοντας τον τσαρλατάνο βιολόγο Τρόφιμ Ντενίσοβιτς Λισένκο και στέλνοντας τον αντίπαλο του επίσης βιολόγο Νικολάι Βαβίλοφ στα γκουλάγκ. Επειδή η άποψη του Λυσένκο για τις καλλιέργειες συνοδευόταν από μαρξιστική ανάλυση σύμφωνα με την οποία οι φυτεμένοι καρποί δεν θα συμπεριφέρονταν ανταγωνιστικά για την απορρόφηση των πεπερασμένων πόρων που υπήρχαν στο περιβάλλον τους, αλλά θα συνεργάζονταν σαν εργάτες, που ανήκουν στην ίδια τάξη. Στην συγκεκριμένη ομιλία ο Στάλιν, που ήταν παρών στο ακροατήριο σηκώθηκε όρθιος και αφού χειροκρότησε τον Λυσένκο του έδωσε συγχαρητήρια.
Όπως ο Κοτζιά θα είχε συγχαρεί τον Μπαμπινιώτη αν είχε ακολουθήσει την κομματική γραμμή. Ναι, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1977 είχε αναγνωρίσει την μακεδονική γλώσσα. Όπως ο Μπαμπινιώτης θα πρέπει να αναγνωρίσει το ιδεολογικό του σφάλμα. Διαφορετικά καλό θα είναι να είναι πολύ σεμνός. Και να προσέχει.
Για δεκαετίες η αριστερά τσίταρε το «Χαμογέλα, ρε… τι σου ζητάνε» του Χρόνη Μίσιου. Γέλαγε με τον αυταρχισμό, έδινε διαταγές με την βραχνή φωνή του λοχία και στο τέλος τραγούδαγε το «Διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» του Μίκη Θεοδωράκη για να δείξει ποια είναι η δεξιά που απειλεί κάθε φωνή που θέλει να εκφράσει άλλη άποψη από την δική της. Μέχρι η ίδια να αναλάβει την εξουσία και να φανεί ότι το μόνο που ήθελε είναι να ζητάει από τους δεξιούς να χαμογελάνε. Όταν δεν συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις.
Γιγάντων βέβαια όπως του καίσαρη της εξωτερικής πολιτικής Νίκου Κοτζιά, που απαντώντας στις θέσεις του Γιώργου Μπαμπινιώτη για την γλώσσα των Σκοπίων είπε «Ο κ. Μπαμπινιώτης είναι εξαιρετικός λεκτικογράφος (sic), αλλά άσχετος στην εξωτερική πολιτική και τη λειτουργία του ΟΗΕ. Επειδή είναι εξαιρετικός επιστήμονας, θα πρέπει να είναι πολύ σεμνός και θα πρέπει να προσέχει, γιατί η απάντησή του είναι άσχετη από την εξωτερική πολιτική». Με όλο τον σεβασμό στον γλωσσοπλάστη, λεκτικογράφο υπουργός των Εξωτερικών, να απευθύνεσαι σε έναν άνθρωπο 79 ετών και να τον συμβουλεύεις να είναι πολύ σεμνός και να προσέχει αν δεν λέγεται απειλή, η λέξη δεν υπάρχει στην λεκτικογραφία.
Στην διαμάχη του με τον Μπαμπινιώτη τον Νίκο Κοτζιά ενόχλησε αυτό που πριν από έξη μήνες είχε ενοχλήσει στην συνέντευξη την Μπέτυ Μπαζιάνα. «Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά δεν πήρε την εξουσία». Την πραγματική εξουσία. Αυτή που έμαθαν από το ΚΚΕ ο Κοτζιάς, η Μπαζιάνα και ο Τσίπρας. Η εξουσία που επέτρεπε στον Στάλιν να κρίνει ποια γενετική θεωρία ήταν καλύτερη για τις καλλιέργειες. Δικαιώνοντας τον τσαρλατάνο βιολόγο Τρόφιμ Ντενίσοβιτς Λισένκο και στέλνοντας τον αντίπαλο του επίσης βιολόγο Νικολάι Βαβίλοφ στα γκουλάγκ. Επειδή η άποψη του Λυσένκο για τις καλλιέργειες συνοδευόταν από μαρξιστική ανάλυση σύμφωνα με την οποία οι φυτεμένοι καρποί δεν θα συμπεριφέρονταν ανταγωνιστικά για την απορρόφηση των πεπερασμένων πόρων που υπήρχαν στο περιβάλλον τους, αλλά θα συνεργάζονταν σαν εργάτες, που ανήκουν στην ίδια τάξη. Στην συγκεκριμένη ομιλία ο Στάλιν, που ήταν παρών στο ακροατήριο σηκώθηκε όρθιος και αφού χειροκρότησε τον Λυσένκο του έδωσε συγχαρητήρια.Όπως ο Κοτζιά θα είχε συγχαρεί τον Μπαμπινιώτη αν είχε ακολουθήσει την κομματική γραμμή. Ναι, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1977 είχε αναγνωρίσει την μακεδονική γλώσσα. Όπως ο Μπαμπινιώτης θα πρέπει να αναγνωρίσει το ιδεολογικό του σφάλμα. Διαφορετικά καλό θα είναι να είναι πολύ σεμνός. Και να προσέχει.
Νεογέννητο ελαφάκι
Στον έλεγχο της εταιρείας ΓΙΩΤΗΣ πέρασε η γαλακτοβιομηχανία Στάμου.
Αυτή είναι η δεύτερη εξαγορά για την Γιώτης φέτος. Στις αρχές του έτους απέκτησε και μια μικρή βουλγαρική βιομηχανία.
Με την γαλακτοβιομηχανία Στάμου, η ΓΙΩΤΗΣ ισχυροποιεί την παρουσία της ειδικά στα γλυκά γαλακτοκομικά επιδόρπια όπου διαθέτει σημαντική εμπειρία.
Η γαλακτοβιομηχανία Στάμου δεν θα απορροφηθεί από την ΓΙΩΤΗΣ και θα «τρέχει» ως ανεξάρτητη δραστηριότητα. Θα διατηρηθεί η επωνυμία και το σήμα Στάμου, καθώς και το σύνολο των εργαζομένων της βιομηχανίας..
Με βάση τα στοιχεία από το τελευταίο δημοσιευμένο ισολογισμό, τα μεγέθη της Στάμου το 2014 εμφάνισαν τζίρο περί τα 8,3 εκατ. ευρώ και κέρδη 773 χιλ. ευρώ. Ο σημερινός τζίρος της γαλακτοβιομηχανίας κυμαίνεται μεταξύ των 12 εκατ. με 12,5 εκατ. ευρώ. Σε ό,τι αφορά τη διάθεση των προϊόντων γίνεται στην πλειονότητα των αλυσίδων σούπερ μάρκετ, ενώ η εταιρεία διαθέτει και 6 ιδιόκτητα γαλακτοπωλεία στην Αττική
Του ΧΡΗΣΤΟΥ Ν. ΚΩΝΣΤΑ
Η αδυναμία μιας μικρής Χρηματιστηριακής εταιρείας, με «ρωμαλέο όνομα» να ανταποκριθεί στην εκκαθάριση των συναλλαγών της περασμένης Δευτέρας δεν ξύπνησε το Μαυσωλείο της οδού Κολοκοτρώνη.
Ιούνιος 2018. Στο Χρηματιστήριο της Αθήνας οι συναλλαγές δεν ολοκληρώθηκαν. Δεν υπήρξε εκκαθάριση των συναλλαγών.
Ένας – μόνο, προς το παρόν- αντισυμβαλλόμενος της αγοράς δεν είχε τα λεφτά και τους τίτλους για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του.
Η Χρηματιστηριακή εταιρεία, με το «ρωμαλέο όνομα», «σήκωσε στους ώμους της» την αδυναμία των πελατών της να πληρώσουν, δυστυχώς όμως τελικά ούτε η ίδια είχε τη δύναμη και τους πόρους να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις της.
Στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, οι εργαζόμενοι απεργούν.
· Η Διοίκηση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς-εκτός από την αδυναμία της να επικοινωνήσει με το εξωτερικό στην αγγλική γλώσσα- αγνοεί βασικούς κανόνες λειτουργίας της αγοράς, αγνοεί και τον εποπτικό της ρόλο στον Χρηματιστηριακό θεσμό.
· Ακούσαμε την Διοίκηση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς να παρουσιάζει το «αναπτυξιακό της σχέδιο» για την ελληνική οικονομία. Ο κ. Χαράλαμπος Γκότσης ονειρεύεται ένα Χρηματιστήριο γεμάτο «λαϊκά εταιρικά ομόλογα» και λιγότερες «επικίνδυνες μετοχές» στα χέρια των μικροεπενδυτών.
· Είδαμε κι ακούσαμε τον κύριο Πρόεδρο να υποστηρίζει με θέρμη το αναπτυξιακό «εναλλακτικό τραπεζικό σύστημα» Δραγασάκη, μακριά από τα νύχια και τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
· Υποσχέθηκε πως θα βοηθήσει τις συνεταιριστικές τράπεζες να αναπτυχθούν κι εμείς αναζητούσαμε στις γραφές και τους κανονισμούς πως μπορεί να γίνει αυτό το θαύμα, ο επόπτης της Κεφαλαιαγοράς να στηρίζει τους ανταγωνιστές τους στην προσέλκυση κεφαλαίων που δεν είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο.
· Κατά την πιο «καυτή» περίοδο, τις ημέρες που ξέσπασε το διεθνών διαστάσεων σκάνδαλο Folli Follie, η Ελληνική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς δεν είχε κάνει καν ιστότοπο (site) που να λειτουργεί ώστε να ενημερώσει για τα στοιχειώδη όσους ήθελαν να μάθουν τι πραγματικά συμβαίνει και ποια μέτρα προστασίας του επενδυτικού κοινού πρόκειται να ληφθούν.
Η Ελλάδα ετοιμάζεται για την «έξοδο» στις αγορές χωρίς να έχει την ικανότητα να μιλήσει τη γλώσσα των ξένων επενδυτών, χωρίς να έχει μηχανισμούς, υποδομές και πρωταγωνιστές ικανούς να σταθούν αξιοπρεπώς σ’ ένα διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον.
Οι Χρηματιστηριακές εταιρείες φυτοζωούν. Τα περισσότερα στελέχη τους ασχολούνται με το προσωπικό τους χαρτοφυλάκιο αγνοώντας τις ανάγκες των πελατών. Οι ξένοι επενδυτές απαιτούν ολοένα και μικρότερες προμήθειες και κόστη για να ασχοληθούν με την Ελλάδα.
Οι Έλληνες επενδυτές που ασχολούνται ακόμη με το Χρηματιστήριο είναι ζήτημα αν διαχειρίζονται -κατά μέσο όρο- χαρτοφυλάκιο μεγαλύτερο των 5.000 Ευρώ.
Η αδυναμία μιας μικρής Χρηματιστηριακής εταιρείας, με «ρωμαλέο όνομα» να ανταποκριθεί στην εκκαθάριση των συναλλαγών είναι ένα ακόμη σύμπτωμα. Δεν είναι το πρόβλημα. Είναι το αποτέλεσμα έλλειψης ηγεσίας και εποπτείας στην αγορά.