Στον έλεγχο της εταιρείας ΓΙΩΤΗΣ πέρασε η γαλακτοβιομηχανία Στάμου.
Αυτή είναι η δεύτερη εξαγορά για την Γιώτης φέτος. Στις αρχές του έτους απέκτησε και μια μικρή βουλγαρική βιομηχανία.
Με την γαλακτοβιομηχανία Στάμου, η ΓΙΩΤΗΣ ισχυροποιεί την παρουσία της ειδικά στα γλυκά γαλακτοκομικά επιδόρπια όπου διαθέτει σημαντική εμπειρία.
Η γαλακτοβιομηχανία Στάμου δεν θα απορροφηθεί από την ΓΙΩΤΗΣ και θα «τρέχει» ως ανεξάρτητη δραστηριότητα. Θα διατηρηθεί η επωνυμία και το σήμα Στάμου, καθώς και το σύνολο των εργαζομένων της βιομηχανίας..

Με βάση τα στοιχεία από το τελευταίο δημοσιευμένο ισολογισμό, τα μεγέθη της Στάμου το 2014 εμφάνισαν τζίρο περί τα 8,3 εκατ. ευρώ και κέρδη 773 χιλ. ευρώ. Ο σημερινός τζίρος της γαλακτοβιομηχανίας κυμαίνεται μεταξύ των 12 εκατ. με 12,5 εκατ. ευρώ. Σε ό,τι αφορά τη διάθεση των προϊόντων γίνεται στην πλειονότητα των αλυσίδων σούπερ μάρκετ, ενώ η εταιρεία διαθέτει και 6 ιδιόκτητα γαλακτοπωλεία στην Αττική

Του ΧΡΗΣΤΟΥ Ν. ΚΩΝΣΤΑ
Η αδυναμία μιας μικρής Χρηματιστηριακής εταιρείας, με «ρωμαλέο όνομα» να ανταποκριθεί στην εκκαθάριση των συναλλαγών της περασμένης Δευτέρας δεν ξύπνησε το Μαυσωλείο της οδού Κολοκοτρώνη.
Ιούνιος 2018. Στο Χρηματιστήριο της Αθήνας οι συναλλαγές δεν ολοκληρώθηκαν. Δεν υπήρξε εκκαθάριση των συναλλαγών.
Ένας – μόνο, προς το παρόν- αντισυμβαλλόμενος της αγοράς δεν είχε τα λεφτά και τους τίτλους για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του.
Η Χρηματιστηριακή εταιρεία, με το «ρωμαλέο όνομα», «σήκωσε στους ώμους της» την αδυναμία των πελατών της να πληρώσουν, δυστυχώς όμως τελικά ούτε η ίδια είχε τη δύναμη και τους πόρους να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις της.
Στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, οι εργαζόμενοι απεργούν.
·         Η Διοίκηση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς-εκτός από την αδυναμία της να επικοινωνήσει με το εξωτερικό στην αγγλική γλώσσα- αγνοεί βασικούς κανόνες λειτουργίας της αγοράς, αγνοεί και τον εποπτικό της ρόλο στον Χρηματιστηριακό θεσμό.
·         Ακούσαμε την Διοίκηση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς να παρουσιάζει το «αναπτυξιακό της σχέδιο» για την ελληνική οικονομία. Ο κ. Χαράλαμπος Γκότσης ονειρεύεται ένα Χρηματιστήριο γεμάτο «λαϊκά εταιρικά ομόλογα» και λιγότερες «επικίνδυνες μετοχές» στα χέρια των μικροεπενδυτών.
·         Είδαμε κι ακούσαμε τον κύριο Πρόεδρο να υποστηρίζει με θέρμη το αναπτυξιακό «εναλλακτικό τραπεζικό σύστημα» Δραγασάκη, μακριά από τα νύχια και τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
·         Υποσχέθηκε πως θα βοηθήσει τις συνεταιριστικές τράπεζες να αναπτυχθούν κι εμείς αναζητούσαμε στις γραφές και τους κανονισμούς πως μπορεί να γίνει αυτό το θαύμα, ο επόπτης της Κεφαλαιαγοράς να στηρίζει τους ανταγωνιστές τους στην προσέλκυση κεφαλαίων που δεν είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο.
·         Κατά την πιο «καυτή» περίοδο, τις ημέρες που ξέσπασε το διεθνών διαστάσεων σκάνδαλο Folli Follie, η Ελληνική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς δεν είχε κάνει καν ιστότοπο (site) που να λειτουργεί ώστε να ενημερώσει για τα στοιχειώδη όσους ήθελαν να μάθουν τι πραγματικά συμβαίνει και ποια μέτρα προστασίας του επενδυτικού κοινού πρόκειται να ληφθούν.
Η Ελλάδα ετοιμάζεται για την «έξοδο» στις αγορές χωρίς να έχει την ικανότητα να μιλήσει τη γλώσσα των ξένων επενδυτών, χωρίς να έχει μηχανισμούς, υποδομές και πρωταγωνιστές ικανούς να σταθούν αξιοπρεπώς σ’ ένα διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον.
Οι Χρηματιστηριακές εταιρείες φυτοζωούν. Τα περισσότερα στελέχη τους ασχολούνται με το προσωπικό τους χαρτοφυλάκιο αγνοώντας τις ανάγκες των πελατών. Οι ξένοι επενδυτές απαιτούν ολοένα και μικρότερες προμήθειες και κόστη για να ασχοληθούν με την Ελλάδα.
Οι Έλληνες επενδυτές που ασχολούνται ακόμη με το Χρηματιστήριο είναι ζήτημα αν διαχειρίζονται -κατά μέσο όρο- χαρτοφυλάκιο μεγαλύτερο των 5.000 Ευρώ.
Η αδυναμία μιας μικρής Χρηματιστηριακής εταιρείας, με «ρωμαλέο όνομα» να ανταποκριθεί στην εκκαθάριση των συναλλαγών είναι ένα ακόμη σύμπτωμα. Δεν είναι το πρόβλημα. Είναι το αποτέλεσμα έλλειψης ηγεσίας και εποπτείας στην αγορά.
Agenda
Κάτι βρήκε το ρόβερ των ΗΠΑ Curiosity στον Άρη και η NASA θα μας πει αύριο τι είναι αυτό. Τα νέα επιστημονικά ευρήματα θα ανακοινωθούν σε συνέντευξη τύπου που θα μεταδοθεί ζωντανά, παρουσία επιστημόνων. Σε περίπτωση λοιπόν που αυτό που θα μάθουμε είναι κάτι πραγματικά συνταρακτικό, δεν θα ήταν ωραίο να το παρακολουθήσουμε live, εδώστις 21:00 ώρα Ελλάδας;

Δίνει ρέστα ο ΣΥΡΙΖΑ με προπαγάνδα μέσω Λαζόπουλου και σίριαλ


A

Η δύναμη της εικόνας είναι μεγάλη. Τη χρησιμοποίησε ο Γκέμπελς στη Γερμανία, ενώ πολλά λέγονται και για τις σχέσεις του Χόλιγουντ με τις αμερικανικές κυβερνήσεις. Δεν είναι αφύσικο. Άλλο αν είναι έντιμο. Όλοι θα ισχυριστούν ότι γίνεται για κάποιον καλό λόγο. Αλλά αυτό δεν είναι αληθές. Είναι μια κανονική πλύση εγκεφάλου.

Ανάλογα κρούσματα προπαγάνδας έχουμε το τελευταίο χρονικό διάστημα και στην Ελλάδα. Δεν αναφερόμαστε μόνο στην ΕΡΤ, όπου τα πάντα γίνονται με τρόπο χοντροκομμένο. Αλλά σε σίριαλ και σατιρικές εκπομπές. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα των τελευταίων ημερών προέρχεται από τον σατιρικό καλλιτέχνη Λάκη Λαζόπουλο. Ο Λάκης, λοιπόν, στους Δέκα μικρούς Μήτσους, εμφανίζεται στο αστυνομικό τμήμα με δύο πορτρέτα, του Κυριάκου και της Μαρέβας. Είναι πραγματικά πρωτοφανές. Όλη η «σάτιρα» του καλλιτέχνη εστιάζεται στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τη σύζυγό του. Οι σατιρικοί καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο σατιρίζουν την εξουσία, αλλά ο κ. Λαζόπουλος πρωτοτυπεί και αποφεύγει να κάνει «σάτιρα» στον πρωθυπουργό. Για τη σύζυγό του να μην το συζητάμε! Απαγορευμένη ζώνη! Δεν μας ξενίζει. Ο κ. Λαζόπουλος έκανε δηκτικά σχόλια για τον Αντώνη Σαμαρά, όταν ο τελευταίος ήταν στην κυβέρνηση και σήμερα κάνει το ίδιο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αν και ο σημερινός αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται στην αντιπολίτευση! Από το κάδρο λείπει σταθερά ο Αλέξης Τσίπρας. Κι όταν ήταν στην αντιπολίτευση και σήμερα που είναι πρωθυπουργός. Αυτή είναι η τηλεόραση του ANT1. Για να μην είμαστε άδικοι, αυτή είναι η τηλεόραση στα χρόνια του καθεστώτος.

Είναι το μοναδικό φαινόμενο; Όχι! Αναγνώστης μας σημειώνει ένα περιστατικό που μας ξέφυγε, επειδή έλαβε χώρα σε ένα καθημερινό… σίριαλ! Διαβάστε τι ακριβώς μας έγραψε:
«Αλγεινή εντύπωση μου προκάλεσε το επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα» του Alpha, της Παρασκευής 1/6/2018. Σε αυτό το επεισόδιο υπήρχε αναφορά στον ΕΝΦΙΑ του Σαμαρά ως μια μεγάλη κακοτυχία παλαιότερου έτους και ένα ολόκληρο σκετς βασίστηκε στην αναμονή για τη μεγάλη ευκαιρία που έχουμε με τη λοταρία της εφορίας να κερδίσουμε 1.000 ευρώ. Είχε ατάκες όπως:

«Μην κάνεις ότι δεν σε ενδιαφέρει η κλήρωση. Δηλαδή αν κέρδιζες 1.000 ευρώ θα σε χάλαγε; Και βοηθάς και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής».
Και φυσικά το ζευγάρι κέρδισε στην κλήρωση και πανηγύρισε τρελά!
Δεν ήξερα πραγματικά αν βλέπω ψυχαγωγική εκπομπή ή προεκλογικό σποτ. Καταξιωμένοι ηθοποιοί τους οποίους εκτιμούσα λαμβάνουν μέρος σε πολιτική φιλοκυβερνητική προπαγάνδα. Και δεν είναι καν αντιπολιτευτική, που τουλάχιστον έχει την ηθική έννοια ότι κατακρίνεις αυτούς που έχουν την εξουσία.
Πλέον νομίζω, επειδή ο κόσμος δεν παρασύρεται από τα κατευθυνόμενα δελτία ειδήσεων, έχουμε πάει σε άλλο επίπεδο φιλοκυβερνητικής προπαγάνδας. Δεν περίμενα τίποτα καλύτερο βέβαια από τους κυβερνώντες. Κρίμα για τους ανθρώπους της Τέχνης…

Πάντως, αν ασχολούνταν οι κυβερνώντες τόσο πολύ με τη διακυβέρνηση όσο με την προπαγάνδα θα ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα».

Μιλάμε ότι η προπαγάνδα έχει περάσει πλέον σε άλλα επίπεδα. Χολιγουντιανά!

Θανάσης Μαυρίδης
[email protected]
*Αναδημοσίευση από τη στήλη «Πετριές» του Φιλελεύθερου της 5ης Ιουνίου 2018​.

Ας στρίψουν το τιμόνι κι ας το κάνουν όπως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος

Το άρθρο θα μπορούσε να έχει και άλλο τίτλο: «Ήταν κάποτε μια Βουλή…». Ωστόσο, εκεί θα καταλήξουμε, διατυπώνοντας ορισμένες σκέψεις, κάνοντας κάποιες διαπιστώσεις, προσεγγίζοντας τη σημερινή κοινοβουλευτική πραγματικότητα.

Είναι ωραίοι οι χώροι της Βουλής. Η μεγάλη αίθουσα της ολομέλειας, η μικρή αίθουσα της Γερουσίας-εκεί όπου συνεδριάζουν οι κοινοβουλευτικές ομάδες των κομμάτων-, η αίθουσα του υπουργικού συμβουλίου, των κομμάτων, των αρχηγών των κομμάτων, του Τύπου, των επιτροπών και τα αναψυκτήρια.
Μια χαρά ανακαινισμένοι οι χώροι, ηλεκτρονικά «καλωδιωμένοι», με οθόνες τηλεοράσεων εκεί που πρέπει, με κλιματισμό, με δική της Τράπεζα και με ATM για τους ξενύχτηδες. Δηλαδή από χώρους, τεχνολογικό εξοπλισμό και ανέσεις διαβίωσης, το σημερινό κτίριο του Κοινοβουλίου έχει τα πάντα ή σχεδόν… τα πάντα. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, έχει και ελλείψεις. Τραγικές ελλείψεις…
Η εικόνα της τεχνολογικής επάρκειας, της χωροταξικής προσαρμογής στις σημερινές ανάγκες, των λοιπών ανέσεων για τους ενδημούντες βουλευτές και τα στελέχη, γίνεται μουντή από την θορυβώδη απουσία άλλων χαρακτηριστικών. Εκείνων των χαρακτηριστικών που λέγονται «ποιοτικά» και αφορούσαν στο ύφος, το ήθος, τη συμπεριφορά των πολιτικών άλλων εποχών. Που ναι μεν δεν είχαν τις σημερινές ανέσεις, αλλά είχαν άλλου είδους πλεονεκτήματα, διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης, ακόμη και του Λόγου…
Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι οι σημερινοί, στερούνται –στην πλειοψηφία τους-αυτών των ποιοτικών χαρακτηριστικών και ότι είναι «νάνοι» μπροστά σε προκατόχους τους, οι οποίοι κόσμησαν τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία;
Πόσοι από τους τωρινούς ενοίκους του βουλευτηρίου, έχουν αναπτύξει την ικανότητα της ρητορικής, τη δεινότητα των επιχειρημάτων, τη δυναμική των άμεσων ομιλιών εκτός κειμένου; Ελάχιστοι, για μη πούμε μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού.
Μοιραίοι, άβουλοι κι απαίδευτοι αντάμα, περιορίζονται στην ανάγνωση σχεδόν πανομοιότυπων κειμένων που συντάσσονται με τη συνδρομή των… βοηθών, που ανάθεμα αν γνωρίζουν Ιστορία, αν έχουν επαφή με την Κοινωνία, αν η Παιδεία τους είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι, αν το ήθος τους είναι υψηλότατο και επαρκές για το θεσμό που υπηρετούν… (και είναι πολλά τα αν…)
Μπροστά σ΄ αυτή τη σημερινή ανεπάρκεια και τις εμφανείς αδυναμίες του πολιτικού προσωπικού-που αντιστοιχούν σε απαίδευτους και πολιτικά ανώριμους ψηφοφόρους οι οποίοι τους εκλέγουν-ο ιστορικός του μέλλοντος θα συνεχίζει να καταγράφει την πορεία και τον κοινοβουλευτικό βίο κορυφαίων προσωπικοτήτων. Πραγματικών γιγάντων, όπως ο ευπατρίδης Έλληνας πολιτικός, φιλόσοφος και ακαδημαϊκός Παναγιώτης Κανελλόπουλος.
Επειδή σήμερα οι «πνευματικοί γίγαντες» αυτού του διαμετρήματος λείπουν, είναι εύλογες οι συγκρίσεις.
-Ποιος θα τολμούσε να κάνει «τσίρκο» τη Βουλή, με ύβρεις και κραυγές, αν υπήρχε ένας Παναγιώτης Κανελλόπουλος;
-Ποιος θα τολμούσε να λούσει με «κοσμητικά» επίθετα τους πολιτικούς του αντιπάλους, να απειλήσει με χειροδικίες ή να οδηγήσει σε διακοπή της συνεδρίασης λόγω ταραχώδους συμπεριφοράς;
-Ποια Μέρκελ (αν είχαμε σήμερα κοντά μας τον Κανελλόπουλο), θα τολμούσε να του «τραβήξει το αυτί» και να τον σύρει σε υποτιμητικές και προσβλητικές για τον Λαό του δεσμεύσεις;
-Ποιος εκπρόσωπος ξένου Οργανισμού ή Φορέα θα μπορούσε να απαξιώσει ένα διεθνούς κύρους φιλόσοφο και ακαδημαϊκό;
Δυστυχώς, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, δεν είναι μαζί μας, αλλά μπροστά στα όσα αναφέραμε και διδάγματα αφήνει και έργο λαμπρό. Οι σημερινοί του πολιτικοί απόγονοι, ας διδαχθούν τουλάχιστον από το πολύπλευρο έργο του. Και πόσο καλό θα ήταν, αν μελετούσαν το ενδεκάτομο έργο του «Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος» για να γίνουν ικανοί να απαντούν στους εξωχώριους συνομιλητές τους, αντί να κάνουν… ταχύρρυθμα φροντιστήρια για την εκμάθηση μιας… ξένης γλώσσας σε επίπεδο για… αρχαρίους!
Συνεπώς, χρειαζόμαστε σήμερα επιφανείς, ηθικούς και περίστεπτους πολιτικούς. Χρειαζόμαστε Κανελλόπουλους, στην εποχή της σήψης, της αποφοράς, του λαϊκισμού και της μετριότητας. Κι αναπολούμε: «Που είσαι Παναγιώτη Κανελλόπουλε…»