|
|
Τα προβλήματα του κ. Φερίτ Σαχένκ υποχρεώνουν την Dogus σε έξοδο από τον Αστέρα της Βουλιαγμένης;
Τινάχτηκε στον αέρα η συμφωνία του τουρκικού ομίλου και με τον Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλο για το Hilton;
Υπάρχει «αμερικανικός δάκτυλος» πίσω από τις εξελίξεις;
Διόλου θεωρητικά ερωτήματα που έχουν προκύψει τα τελευταία 24ωρα στην τουριστική (και όχι μόνο ) πιάτσα με αφορμή τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο μεγαλοεπιχειρηματίας Φερίτ Σαχένκ από τους πλέον επιστήθιους φίλους του ΡετζέπΤαγίπ Ερντογάν και βασικότερους υποστηρικτές του…Σουλτάνου στην περίοδο του «πραξικοπήματος» στην Τουρκία και μετέπειτα.
Η κατάρρευση της οικονομίας, η εξαΰλωση της τουρκικής λίρας, ο υπέρογκος δανεισμός που πλέον έχει γυρίσει σε …μπούμερανγκ όλης αυτής της ελίτ που χρηματοδοτήθηκε αφειδώς από τον πρόεδρο της γείτονος, με τον δισεκατομμυριούχο mr Dogus να υποχρεώνεται να ξεπουλήσει assets που είχε αποκτήσει τα προηγούμενα χρόνια της επέκτασης του.
Ο κ. Φερίτ Σαχένκ έκανε μεγάλες business στην Ελλάδα, μέσω της Jermyn Street (από κοινού με funds από Kuwaitκαι Dubai) προχώρησε στην εξαγορά του Αστέρα της Βουλιαγμένης (έναντι 444 εκατ. €) με την νέα μονάδα να λειτουργεί πλέον υπό την σημαία της Four Seasons σε ένα από τα πιο glamorous new entries στο ευρωπαϊκό hoteling.
Ήδη για τη συμμετοχή της Dogus στο σχήμα ακούγονται πολλά τις τελευταίες ώρες, που μένει να επιβεβαιωθούν ή διαψευσθούν.
Συνεταιρίστηκε με τον Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλο (ΤΕΜΕΣ ΑΕ) και μέσω της D- MARINE απέκτησε τον έλεγχο του 97,3% της Ιονικής Ξενοδοχειακής.
Δηλαδή του Hilton Αθηνών (έναντι 142 εκατ. €).
Στο εμβληματικό 5στερο προγραμματίζονταν σημαντικές επενδύσεις μέρος των οποίων έχει ήδη αναθεωρηθεί προς το χαμηλότερο, ενώ οι φήμες και οι διαρροές εμφανίζουν προβλήματα και στην περίπτωση του Hilton.
‘Εκανε business και με την πλευρά Λάτση– κυρίως στις μαρίνες- με σημαντικότερη την κατά 50% συμμετοχή του στην Μαρίνα Φλοίσβου.
Γεγονός είναι, πως η Dogus είναι σε δύσκολη θέση, επιχειρώντας αυτή την περίοδο να έρθει σε συμβιβασμό με τους πιστωτές της για αναχρηματοδότηση θηριώδους δανεισμού 2 δισ. €.
Το πρόβλημα; ο μέσος όρος δανεισμού είχε γίνει με όρους 2:1 σε σχέση με το δολάριο με την ισοτιμία να έχει εκτοξευθεί στο 5 : 1 και το κόστος εξυπηρέτησης στα ύψη.
Γεγονός είναι, πως η Dogus στο τέλος του 2017 είχε συνολικό δανεισμό ύψους 5,2 δισ. γεγονός είναι πως η Dogus είτε πουλά είτε μειώνει δραστικά συμμετοχές της (αλυσίδα εστιατορίων D.ream, Turk Telekom κ.α. ), γεγονός είναι πως οι φήμες και οι διαρροές των τελευταίων ωρών «εκπορεύονται» από κέντρα που εξυπηρετούν αμερικανικά συμφέροντα στην τεράστια μπίζνα του hoteling.
Το σίγουρο είναι, πως οι εξελίξεις και επί ελληνικού εδάφους είναι αναπόφευκτες για τις business του πολυπράγμονος Σαχένκ.
Θα «σκάσει βόμβα» στον Αστέρα; στο Hilton; στις μαρίνες; Κάπου θα «σκάσει» όμως δυστυχώς…
ΠΗΓΗ,Bankks.com.gr
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Οσα παίρνει ο άνεμος
Ο Κυριάκος πάει για… χίπστερ
Τετάρτη, Ιούλιος 18, 2018 – 16:42
❱❱ Ο πρόεδρος της Ν.Δ. εμφανίστηκε με μουσάκι τριών ημερών, υιοθετώντας ένα πιο trendy look
Από τη
Βίβιαν Μπενέκου
Βίβιαν Μπενέκου
Τι έγινε, βρε παιδιά; Με γελούν τα μάτια μου; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άλλαξε look, έγινε πιο trendy και πάει ολοταχώς για χίπστερ;
Οπως και να έχει, η εμφάνιση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στη χθεσινή συνάντησή του με τη Συντονιστική Επιτροπή των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων έκανε πολλούς από τους παρευρισκομένους να γουρλώσουν τα μάτια!
Τσακώθηκε, καταπώς φαίνεται, ο Κυριάκος με τους αφρούς ξυρίσματος και τα ξυραφάκια, και μες στο κατακαλόκαιρο και την αφόρητη ζέστη εμφανίστηκε με γενάκι τριών ημερών, που έχουν υιοθετήσει και πολλοί αστέρες του σινεμά ή αστέρια της μουσικής σκηνής!
Το στοίχημα που βάζουν όλοι είναι αν ο πρόεδρος θα διατηρήσει το μούσι των τριών ημερών ή αν θα το μακρύνει κάνοντας την έκπληξη, μια και θα κυκλοφορεί σαν χίπστερ!
Πάντως, αν το διατηρήσει, μπορεί να ρωτήσει τον μουσάτο Βασίλη Οικονόμου για τυχόν μυστικά περιποίησης και τριμαρίσματος.
—-
Χωρίς τυπικότητες

❱❱ Στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στη Βοιωτία συναντήθηκε ο περιφερειάρχης Κώστας Μπακογιάννης (φωτό) με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.
Μάλιστα, ο Αρχιεπίσκοπος δεν φορούσε την επίσημη αμφίεσή του, καθώς η ζέστη ήταν ανυπόφορη.
Ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας γνωστοποίησε τη συνάντησή τους με μια δημοσίευσή του στο facebook, στην οποία έγραψε:
«Συναντήσεις, πραγματικές ανάσες, που όταν γίνονται έξω από γραφεία και μακριά από τυπικότητες πολλές φορές είναι πιο ουσιαστικές. Στη Βοιωτία μας, της Αγίας Μαρίνας».
—-
Ενοχές – Χόρχε Μπουκάι

Για την ψυχολογία, οποιοσδήποτε τύπος αντίδρασης σ’ ένα ερέθισμα είναι συμπεριφορά, κι ακόμα και η απουσία αντίδρασης θεωρείται αντίδραση.
Όμως η ψυχολογία δεν προσπαθεί μόνο να προβλέψει τις αντιδράσεις, αλλά και να τις ερμηνεύσει, να τις διαλευκάνει και να μπορέσει να τις αναπαραγάγει για να δει τι υπάρχει πίσω απ’ την καθεμιά.
Από τα πολύπλοκα συναισθήματα το πρώτο είναι ο φόβος και το δεύτερο η ενοχή. Η ενοχή είναι ένα συναίσθημα δυσάρεστο, που έρχεται να υπενθυμίσει σε κάποιον ότι δεν είναι τέλειος, κι ότι καμιά φορά την πατάει, και το καταλαβαίνει.
Σε όλα τα παραδείγματα που μπορεί κανείς να φέρει για ανθρώπους που αισθάνονται ενοχές, υπάρχει κάτι κοινό: ένας άλλος άνθρωπος απέναντι στον οποίο νιώθουν ένοχοι. Είναι αλήθεια πως υπάρχουν και κάποιες ενοχές εσωτερικές και προσωπικές, όμως, σε γενικές γραμμές, οι ενοχές εμπλέκουν κάποιον άλλον.
Για μένα είναι κάποιος ένοχος, όταν μπορεί να αποφύγει το κακό, αλλά το αφήνει να συμβεί. Σε κάθε περίπτωση είναι υπεύθυνος, αλλά όχι ένοχος.

Για εμάς τους ψυχολόγους, η έννοια της ευθύνης δεν έχει να κάνει με το κατά πόσο θα μπορούσαμε ή δεν θα μπορούσαμε να πράξουμε αλλιώς. Ένα παράδειγμα: Περνάω δίπλα από κάποιον και τον πατάω. Αν το κάνω επίτηδες, με όλη μου τη δύναμη και με πρόθεση, θα είμαι, το δίχως άλλο, ένοχος για την πράξη μου. Αν, όμως, τον πατήσω άθελά μου, σε μια στιγμή αφηρημάδας, τότε πια δεν μπορώ να θεωρηθώ ένοχος, καίτοι θα παραμένω υπεύθυνος.
Η ενοχή είναι μια έννοια βαρύτερη από την ευθύνη, γιατί ο ένοχος θα μπορούσε να έχει κάνει κι αλλιώς, εντούτοις επέλεξε να κάνει κάτι βλαπτικό για τον άλλον.
Η ενοχή είναι το δυσάρεστο συναίσθημα της αυτοκατηγορίας. Είναι το δάχτυλο με το οποίο δείχνω εμένα τον ίδιο, γιατί υπάρχει κάποιος που υποφέρει εξαιτίας αυτού που εγώ κάνω, έκανα, ή άφησα να γίνει.
…Υπάρχουν θέματα κυρίως στις σχέσεις μεταξύ γονιών και παιδιών. Στη δυτική αστική κουλτούρα είναι πολύ συχνό φαινόμενο οι ενοχές να δηλητηριάζουν τις σχέσεις μας με τους γονείς μας, ειδικά όταν αυτοί γερνάνε. Όλοι αισθανόμαστε ενοχές, για παράδειγμα που δεν επισκεπτόμαστε τους γονείς μας τόσο συχνά όσο το ζητάνε, ή βάζουμε τη μητέρα μας σε οίκο ευγηρίας, θέτοντας ενίοτε αυστηρά όρια στις απαιτήσεις της. Για ποιο λόγο, να νιώθουμε θυμό, αν παραδεχόμαστε πως τους αγαπάμε και τους είμαστε ευγνώμονες;
Πρώτο και κύριο, γιατί δεν τους το συγχωρώ που γέρασαν. Μ’ ενοχλεί αφάνταστα που δεν είναι νέοι, μου δημιουργεί προβλήματα που δεν μπορούν να μετακινηθούν χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία τους φόβους τους, με τρομάζει το ότι γέρασαν, μ’ ενοχλεί πάρα πολύ η κατάπτωσή τους, δεν το αντέχω που δεν μπορούν να τα καταφέρουν μόνοι τους, και μ’ εκνευρίζει που πρέπει να τους αναλάβω εγώ τώρα που έχουν καταπέσει. Όλα με ενοχλούν και η κατάσταση με εξοργίζει!
Τι να κάνω όμως; Να θυμώσω μαζί τους γι’ αυτό; Δεν μπορώ. Τι να κάνω με όλη αυτή την ενέργεια που είναι εγκλωβισμένη στο συναίσθημα; Υπερασπίζομαι τον θυμό μου. Τον στρέφω εναντίον μου. Τον εκτονώνω πάνω μου. Κι ανάμεσα στις συνέπειες, εμφανίζονται και οι ενοχές.
Μ’ εκνευρίζει που δεν είναι πια η μάνα που είχα. Ή που συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι πια παιδί…
Που αποδεικνύεται ότι πέρασε ο καιρός τους. Κι εμείς θ’ απομείνουμε μόνοι, χωρίς αυτούς. Όμως τι να κάνω μ’ αυτόν τον θυμό που είναι παρών, κατανοητός, αλλά σχεδόν άδικος; Έχω ενοχές.
Υπάρχουν τρεις βασικοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να αντιστρέψουμε τον θυμό και να επιτεθούμε στον εαυτό μας, αντί να τον αφήσουμε να ξεσπάσει πάνω στον άλλον. Ο ένας είναι οι ενοχές, ο δεύτερος είναι η κατάθλιψη και ο τρίτος οι ψυχοσωματικές ασθένειες.
Σε πολλές ψυχοσωματικές ασθένειες, όταν ο γιατρός αρχίζει να ψάχνει, ανακαλύπτει ένα ψυχολογικό στοιχείο: ο ασθενής κρύβει μέσα του κάποια πικρία που ποτέ δεν μπόρεσε να εκφράσει, γιατί την κατατάσσει στα «αρνητικά» συναισθήματα.
Τέλος ας τολμήσουμε ν’ αποδεχθούμε οριστικά την ιδιοκτησία των συναισθημάτων μας. Κανένας δεν μπορεί να σε κάνει να νιώσεις τίποτα. Εσύ είσαι που αισθάνεσαι ή δεν αισθάνεσαι κάτι, και δεν μπορείς να κάνεις κανέναν να αισθανθεί τίποτα. Δεν έχεις τόση δύναμη..
_______________________
~ Aποσπάσματα από το βιβλίο «Από την αυτοεκτίμηση στον εγωϊσμό» του Χόρχε Μπουκάι – εκδ. opera
Αντικλείδι , https://antikleidi.com





















