Μπράβο στους πυροσβέστες για την ανάδειξη της παλιάς πηγής στην Στέρνα Μαζαρέκας στη βόρεια Πάρνηθα
|
|
|
Ένα χρόνο ακόμη, θα έχουμε capital control στην Ελλάδα
Του ΧΡΗΣΤΟΥ Ν. ΚΩΝΣΤΑΣήμερα συμπληρώνονται 3 χρόνια από την επιβολή των ελέγχων στη ροή κεφαλαίων. Το μήνυμα από την Φρανκφούρτη είναι σαφές: Τα capital control στην Ελλάδα θα διατηρηθούν τουλάχιστον μέχρι το δεύτερο τρίμηνο του 2019.Με πιο καθαρά λόγια:
- Παρά την ολοκλήρωση του Μνημονίου ΙΙΙ, τον Αύγουστο του 2018, η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα της Ελλάδα δεν πρόκειται να ανακτηθεί νωρίτερα από τον Απρίλιο-Μάιο του 2019.
Η πρόσφατη γενναία χαλάρωση των κανόνων στην ελεγχόμενη κίνηση των κεφαλαίων απέδειξαν ότι ναι μεν διευκολύνονται περισσότερο οι επιχειρήσεις και οι τράπεζες στη δουλειά τους αλλά το μεγάλο πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί:
- Οι καταθέτες δεν επιστρέφουν τις αποταμιεύσεις τους στις τράπεζες. Από τα 40 δις Ευρώ που «χάθηκαν» ελάχιστα έχουν επανεμφανιστεί στους τραπεζικούς λογαριασμούς.
- Οι Ελληνικές τράπεζες εξακολουθούν να εξαρτούν τη ρευστότητά τους από τον πανάκριβο δανεισμό του ELA κατά 11 δις Ευρώ.
Το Ελληνικό country risk παραμένει υψηλό και αποτρεπτικό για διεθνείς συνεργασίες.Οι προμηθευτές πρώτων υλών του εξωτερικού εξακολουθούν και σήμερα να απαιτούν προκαταβολή ή σχεδόν άμεση πληρωμή με ελάχιστες ημέρες πίστωσης για να παραδώσουν σε ελληνικές επιχειρήσεις. Οι διεθνείς Ασφαλιστικές εταιρείες δεν παρέχουν επαρκή πιστωτική κάλυψη ακόμα και για μεγάλες πασίγνωστες ελληνικές επιχειρήσεις.Οι πληρωμές προμηθευτών εξωτερικού, μέσω συνεργαζόμενων τραπεζών, έχει βελτιωθεί αλλά ακόμη δεν έχει κανονικοποιηθεί αφού ακόμη και σήμερα σε περιπτώσεις επειγουσών πληρωμών, καθώς απαιτούνται εγκρίσεις από τις αρμόδιες επιτροπές.Στην Ελλάδα του 2018, ακόμη και μετά την «καθαρή έξοδο από τα Μνημόνια» τοπρόβλημα της επαρκούς ρευστότηταςείναι κορυφαίο και κυρίαρχο στις προτεραιότητες κάθε επιχείρησης μικρής ή μεγάλης.
- Οι επιχειρήσεις δουλεύουν για το ρευστό όχι για το κέρδος και την ανάπτυξη.
Ακόμη και οι κορυφαίες πολυεθνικές επιχειρήσεις που λειτουργούν στην Ελλάδα διατηρούν μετρητά μόνο για τις λειτουργικές ανάγκες της εβδομάδας ή του μήνα. Τα υπόλοιπα τα μεταφέρουν σε τράπεζες του εξωτερικού, με τις ανάλογες συνέπειες κόστους και διαχειριστικών επιβαρύνσεων.Για να μπορούν να βγουν οι τράπεζες στη διατραπεζική αγορά ώστε να δανειστούν με λογικά επιτόκια πρέπει πρώτα να διατηρηθεί το waiver από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δηλαδή η κατ’ εξαίρεση αποδοχή των ελληνικών ομολόγων, ως εγγύηση στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών αλλά και να υπάρξει συμμετοχή των ελληνικών ομολόγων έστω και στην τελευταία φάση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης δηλαδή στη φάση της αποεπένδυσης του QE.Σε μια χώρα που το Κράτος εισπράττει έως και το 70% του παραγόμενου πλούτου και επιπλέον δεν επιτρέπει την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, ουδείς μπορεί να ελπίζει σε πραγματικές επενδύσεις.Σε μια χώρα που οι γραφειοκράτες επιμένουν να φορολογούν την παραγωγή και όχι την κερδοφορία, την περιουσία και όχι το παραγόμενο αποτέλεσμα, ορθολογικοί επιχειρηματίες δεν πρόκειται να ενσκήψουν.Ουδείς προφανώς είναι πρόθυμος να φέρει λεφτά στην Ελλάδα και να τα εγκλωβίσει σε μια οικονομία με αυθαίρετη δημόσια διοίκηση, απελπιστικά αργή και αναποτελεσματική Δικαιοσύνη και ανάπηρο τραπεζικό σύστημα.Όσο υπάρχουν capital control στην πραγματική οικονομία, η Ελλάδα θα μοιάζει με έρημο που θα ονειρεύεται μια καταιγίδα για να ξεδιψάσει…
Κριθάρι: 17,5 λεπτά το κιλό για ζυθοποιία, μέχρι 16 λεπτά τα υπόλοιπα, δεν έμειναν ευχαριστημένοι οι παραγωγοί από την πορεία των τιμών(26/6/2018 16:45)

Όπως δήλωσε στον ΑγροΤύπο ο κ. Γεροτόλιος, παραγωγός στον Τύρναβο και το Κιλελέρ, «φέτος δεν είμαστε ευχαριστημένοι με τις τιμές παραγωγού οι οποίες όπως και πέρσι έτσι και φέτος κυμαίνονταν στα 13-15 λεπτά το κιλό, ενώ λίγες ποσότητες πωλήθηκαν στα 16 λεπτά το κιλό».
Όπως πρόσθεσε «ο αλωνισμός του κριθαριού έγινε στα τέλη Μαΐου. Η ποιότητα ήταν πολύ καλή αλλά η αγορά δεν την πλήρωσε αναλόγως διότι οι κτηνοτρόφοι στην περιοχή έχουν γονατίσει από τα χρέη και δεν αγοράζουν. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τη φορολογία και το μεγάλο κόστος για ενέργεια έχει οδηγήσει πολλούς παραγωγούς σε οικονομικό αδιέξοδο, παρά το γεγονός ότι είχαν αρκετές εκτάσεις για καλλιέργεια και δεν έκαναν σπατάλες. Έτσι, τελικά η παραγωγή εγκαταλείπουν αυτή την καλλιέργεια αλλά και τα υπόλοιπα σιτηρά».
Στις Σέρρες ελάχιστοι ήταν οι παραγωγοί που φέτος αποφάσισαν να καλλιεργήσουν κριθάρι για ζωοτροφή. «Όσοι προχώρησαν στην καλλιέργεια το έκαναν για να έχουν κτηνοτροφή για τα ζώα τους. Σε αυτό συνέβαλαν οι χαμηλές τιμές παραγωγού την περσινή χρονιά οι οποίες έφτασαν τα 13 λεπτά», σύμφωνα με τον κ. Λίτο, παραγωγό, πρόεδρο του Αγροτικού Συλλόγου Βισαλτίας Σερρών και μέλος του Επιμελητηρίου Σερρών. «Αντίθετα, στα 17,5 λεπτά το κιλό δόθηκαν τα κριθάρια στις εταιρείες για βυνοποίηση. Οι αγρότες που είχαν συμβόλαια είδαν και τις στρεμματικές τους αποδόσεις εντυπωσιακά αυξημένες, στα επίπεδα των 450-500 κιλών ανά στρέμμα».
click to expand contents
που πήρα από τον Κεμάλ Ντερβίς,
τον αναμορφωτή της τουρκικής οικονομίας, πριν από 4 χρόνια:
“Όταν ανέλαβα, η καλύτερη συμβουλή που πήρα από ένα φίλο, ήταν : «Κεμάλ, ξόδευε τουλάχιστον το 50% του χρόνου σου με το να εξηγείς το πρόγραμμα. Να είσαι εκεί έξω, με τον κόσμο, τα συνδικάτα, τις επιχειρήσεις – μικρές και μεγάλες -, τις μικρές πόλεις. Μην κάθεσαι στο γραφείο σου, προσπαθώντας να δουλέψεις πάνω στα νούμερα. Βρες κάποιον άλλο να το κάνει. Ο ρόλος σου είναι να βρίσκεσαι έξω και να εξηγείς και να εμπνέεις εμπιστοσύνη στους πολίτες, ότι αυτό (η πολιτική σου) μπορεί να έχει αποτελέσματα». Σκέφτηκα ότι είναι η καλύτερη συμβουλή, που μου έδωσαν. Παρά τα – σύντομα μεν, σκληρά δε – μέτρα, δεν είχαμε απεργίες”.
Τόσο απλά.
Η κατάρα του να είσαι πάντα το «καλό παιδί» και οι επιπτώσεις στην ψυχική σου υγεία
Τα «καλά παιδιά», οι ευγενικές αυτές ψυχές που δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν ποτέ κανέναν και είναι πάντα πρόθυμοι και εξυπηρετικοί, παραχωρούν τα προνόμιά τους στους άλλους, δεν λένε όχι και δεν ζητάνε ποτέ τίποτα.
Όλοι τους ξέρουμε, όλοι τους αναγνωρίζουμε, όλοι τους συμπαθούμε και όλοι κατά καιρούς πιάνουμε τον εαυτό μας να τους εκμεταλλευόμαστε!
Για μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων η καλοσύνη αποτελεί μονόδρομο.
Είναι ο μόνος τρόπος για να υπάρχουν και να σχετίζονται.
Η αλήθεια όμως είναι ότι για τους περισσότερους η καλοσύνη αντί να διευκολύνει την ψυχολογική υγεία και τις (υγιείς) διαπροσωπικές τους σχέσεις, στέκεται εμπόδιο στο δρόμο για την προσωπική ευχαρίστηση και των ανάπτυξη υγιών σχέσεων.
Το να «είμαι καλός» συχνά σημαίνει να αποσιωπώ τα πραγματικά μου συναισθήματα.
Σημαίνει να παραιτούμαι από την ειλικρίνεια στις σχέσεις μου επειδή με καταβάλλει ο φόβος της κριτικής ή της απόρριψης.
Ένας «καλός άνθρωπος» μιλάει και φέρεται με τρόπους που πιστεύει ότι θα του προσφέρουν επιδοκιμασία ή τουλάχιστον δεν θα τον φέρουν αντιμέτωπο με το θυμό, την κριτική ή την απόρριψη των άλλων.
Δεν είναι λίγα τα «καλά παιδιά» που χτυπάνε την πόρτα του ψυχοθεραπευτή.
Κάποιες φορές έρχονται γνωρίζοντας τη δυσκολία τους να εκφράσουν τις πραγματικές επιθυμίες και ανάγκες τους και το θλιμμένο τους βλέμμα συνοδεύεται από κουβέντες όπως «ίσως πρέπει να πάψω να είμαι τόσο καλός με τους άλλους», «έχω κουραστεί», «δεν αντέχω άλλο να δίνω, έχω στερέψει».
Συνήθως όμως έρχονται με αφορμή κάποιο άλλο σύμπτωμα χωρίς να έχουν συνείδηση του πραγματικού προβλήματος.
Κάτι που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν είναι ότι τα «καλά παιδιά» κινδυνεύουν πολύ περισσότερο από τον υπόλοιπο πληθυσμό να εμφανίσουν μια ποικιλία ψυχολογικών διαταραχών όπως πχ κατάθλιψη, άγχος, ψυχοσωματικά προβλήματα ακόμα και εξαρτήσεις.
Ανάμεσα στους ειδικούς της ψυχικής υγείας αποτελεί κοινό μυστικό ότι τα εν λόγω ψυχολογικά προβλήματα, -αλλά ακόμα και η εμφάνιση κάποιων «οργανικών» ασθενειών – έχουν συχνά τις ρίζες τους σε καταπιεσμένα συναισθήματα, επιθυμίες και ανάγκες.
Αν κάποιος κάτσει και το σκεφτεί άλλωστε, τέτοιου είδους συμπτώματα μπορεί να αποτελούν τον μοναδικό τρόπο για κάποια άτομα να επιτρέψουν στον εαυτό τους να «μην μπορούν» χωρίς να αναγκαστούν να πουν όχι! Γιατί όμως κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να καταπιέζουν τον εαυτό τους ασχέτως του προσωπικού κόστους που καλούνται να πληρώσουν;
Η βαθύτερη αιτία, που συνήθως μας οδηγεί σε αυτό τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς είναι το συναίσθημα της ενοχής.
Το συναίσθημα της ενοχής είναι ένα σύνθετο συναίσθημα που συνήθως αναπτύσσεται στην τρυφερή παιδική ηλικία, όταν τα άτομα μπορούν πολύ εύκολα να θεωρήσουν τον εαυτό τους υπεύθυνο για όλους και για όλα γύρω τους και πιο συγκεκριμένα για την ευτυχία ή τη δυστυχία της μαμάς και του μπαμπά και που καταλήγουν να κάνουν τα πάντα προκειμένου να τους ευχαριστήσουν
. Όπως όμως τα περισσότερα μοτίβα που αναπτύσσουμε στην τρυφερή αυτή ηλικία μας ακολουθούν και στην υπόλοιπη ενήλικη ζωή μας, έτσι και το αίσθημα ευθύνης για τη ζωή και τα συναισθήματα των άλλων συνεχίζει να μας κατατρέχει επ’ αόριστο, να μας γεμίζει ενοχές και να μας κάνει να δίνουμε τα πάντα προκειμένου να διευκολύνουμε τους άλλους.
Αν νιώθετε ότι είστε υπερβολικά καλός με τους άλλους ή αν σχετίζεστε με ένα άτομο υπερβολικά καλό, αξίζει τον κόπο να θυμάστε ότι δυστυχώς η υπερβολική καλοσύνη σχεδόν ποτέ δεν αποφέρει τα ζητούμενα αποτελέσματα:
Δεν κάνει τις σχέσεις πιο εύκολες, δεν εγγυάται την άνευ άλλων όρων αποδοχή από τους άλλους και δεν βελτιώνει την ποιότητα της ζωής μας.
Αντίθετα, μας καταπιέζει, μας τυραννάει και μας γεμίζει θυμό και νευρώσεις.
Ζωή Στραβοπόδη-Τζιάνο Ψυχοθεραπεύτρια – Οικογενειακή Σύμβουλος
Διαβάστε όλο το άρθρο: https://www.tilestwra.com/i-






