Κτήμα Σιγάλα
Με πίστη στο Μαυροτράγανο
Ο Πάρις Σιγάλας στήριξε όσο λίγοι τη σπάνια ερυθρή ποικιλία της Σαντορίνης, η οποία μέχρι πριν από λίγα χρόνια κινδύνευε με εξαφάνιση. Και δικαιώθηκε.
Σαντορινιός στην καταγωγή, επισκέφτηκε για πρώτη φορά το νησί όταν ήταν επτά ετών, για να γνωρίσει τον παππού του. Μαθηματικός, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία, διορισμένος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, για χρόνια ζούσε ανάμεσα στη Σαντορίνη και την Αθήνα. Ιδρυσε το οινοποιείο το 1991, με έδρα την παραδοσιακή κάναβα της οικογένειας. Το 1998 οι εγκαταστάσεις μεταφέρθηκαν σε νέο ιδιόκτητο χώρο, στους Μπαξέδες της Οίας. Με συνεχείς επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό και στην επέκταση των εγκαταστάσεων, διαμορφώθηκε η σημερινή παραγωγική υποδομή, με δυνατότητα επεξεργασίας και εμφιάλωσης 300.000 φιαλών ετησίως. Το 2005, ο Πάρις Σιγάλας εγκατέλειψε οριστικά τη διδασκαλία και αφοσιώθηκε στην οινοποιία. Δεν το μετάνιωσε. Δεν του λείπουν οι ρυθμοί της Αθήνας. «Οι άνθρωποι των μεγαλουπόλεων, με τόση άσφαλτο, συχνά ξεχνούν ότι υπάρχει και χώμα», λέει συχνά. Η εμπειρία τού να φυτεύει αμπέλια και να φτιάχνει κρασί έχει για τον ίδιο κάτι σχεδόν μεταφυσικό: «Ενα κομμάτι γης, με τη δική σου παρέμβαση, αλλάζει. Και η φύση δεν τιθασεύεται εύκολα»…

Ο οινοποιός ανάμεσα στ’ αμπέλια.
Τα τελευταία χρόνια, έχει επικεντρώσει τις προσπάθειές του στη διάσωση του θηραϊκού αμπελώνα. Από τι κινδυνεύει; Από την υπερδόμηση. «Δεν μπορεί να υπάρχουν αμπέλια ανάμεσα στα σπίτια», λέει. «Και δεν είναι αποκλειστικά δικό μας θέμα. Εχουμε ευθύνη απέναντι στη διεθνή οινική κοινότητα, γιατί διαθέτουμε έναν αμπελώνα-μνημείο, που ανήκει στην παγκόσμια κληρονομιά. Δεν είναι στη διακριτική μας ευκαίρια να τον περιφρουρήσουμε· είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε». Για τον ίδιο, η εκπόνηση ενός χωροταξικού σχεδίου είναι μονόδρομος. Οπως και ο ποιοτικός, υψηλού επιπέδου τουρισμός. «Η ρυμοτομία των θηραϊκών αμπελιών είναι σπουδαία. Αν και είναι μικροί κλήροι, όλα έχουν δικό τους δρόμο. Αν δημιουργηθούν οι ζώνες αμπελοκαλλιέργειας και ξαναδημιουργήσουμε αυτούς τους δρόμους, θα αναπτυχθεί ο οινοτουρισμός».
Η παράδοση της Σαντορίνης είναι τα λευκά κρασιά. Ετσι, οι περισσότερες ετικέτες του Κτήματος Σιγάλα βασίζονται στο Ασύρτικο (όπως και στο Αθήρι και το Αηδάνι, αλλά σε μικρότερο βαθμό). Ολοένα και περισσότερα δημοσιεύματα υπάρχουν σήμερα στον διεθνή Τύπο για τη σαντορινιά ποικιλία, με την εξαιρετικά έντονη οξύτητα, τον ευχάριστο ορυκτώδη χαρακτήρα και το μεγάλο βάθος. Δεν είναι τυχαίο ότι θεωρείται πλέον απαραίτητο κάθε καλό εστιατόριο στο εξωτερικό να περιλαμβάνει τουλάχιστον μία Σαντορίνη στη λίστα του. Στους σημαντικότερους διεθνείς οινικούς διαγωνισμούς, αντιστοίχως, οι ετικέτες του Domaine Sigalas παίρνουν εξαιρετικές βαθμολογίες και βραβεύονται. «Από το αναγνωριστικό στάδιο, που διήρκεσε αρκετά χρόνια, περνάμε σ’ εκείνο της αποδοχής και της καθιέρωσης. Δεν ήταν απλή υπόθεση», λέει ο Πάρις Σιγάλας. «Επρεπε να κάνουμε πολλές υπερβάσεις, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, μια αγορά παλιά, με παράδοση στο κρασί, κατασταλαγμένες απόψεις και οινική κουλτούρα».

Διακόσια στρέμματα του κτήματος καλλιεργούνται σε γραμμική υποστηλωμένη διαμόρφωση – πενήντα σε κουλούρες.
Παρά την αναμφισβήτητη κυριαρχία του Ασύρτικου, οι αμπελώνες του νησιού είναι κατά 20% φυτεμένοι και με ερυθρές ποικιλίες. Μία από αυτές είναι το Μαυροτράγανο,που παίρνει το όνομά του από τις μαύρες και τραγανές ρώγες του. Παραδοσιακά, η οινοποίησή του γινόταν με στόχο την αρωματική και γευστική βελτίωση των γλυκών λιαστών κρασιών. Για δεκαετίες, λοιπόν, είχε αναπόφευκτα μείνει στη σκιά του Ασύρτικου και του Vinsanto και κινδύνευε με εξαφάνιση. Ο κ. Σιγάλας είναι από τους πρώτους που διείδαν τις δυνατότητές του. Ξεκίνησε σε πειραματικό επίπεδο την οινοποίησή του το 1997. Από το 2002 -έπειτα από τα πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα- φυτεύει αμπέλια με Μαυροτράγανο σε έκταση 100 στρεμμάτων, ενώ σιγά-σιγά μπαίνουν στην παραγωγή και νέα αμπέλια.
Ποια είναι, όμως, τα χαρίσματα του Μαυροτράγανου, τα οποία τον κάνουν να το πιστεύει τόσο πολύ; Μπορεί να δώσει κρασιά «ράτσας», των οποίων οι τανίνες και ο έντονος χαρακτήρας υποδηλώνουν δυνατότητα παλαίωσης. Οσο για τον καλύτερο συνοδό του στο φαγητό; Ακριβώς λόγω της τανικότητάς του, θέλει δίπλα του δυνατά τυριά και κόκκινα κρέατα με έντονες σάλτσες. «Εμφιαλώνουμε 9.000 φιάλες το χρόνο», συμπληρώνει ο Πάρις Σιγάλας. «Επίσης, επενδύουμε και σε επίπεδο πειραματικό, τόσο στο αμπέλι όσο και στην οινοποίηση, για να μπορέσουμε να υποστηρίξουμε τη θέση μας πως η Σαντορίνη μπορεί να χαρακτηριστεί αμπελοτόπι, το οποίο παράγει και κόκκινο κρασί, ξεχωριστό και ιδιαίτερο».

Σε αριθμούς
Ο αμπελώνας του Κτήματος καλύπτει 250 στρέμματα. Τα 50 καλλιεργούνται με την παραδοσιακή κουλούρα και τα 200 σε γραμμική υποστυλωμένη διαμόρφωση, κάτι που αποτελεί νεωτερισμό για τη Σαντορίνη. Παράγονται 13 ετικέτες. Η παραγωγή φτάνει τις 350.000 φιάλες ετησίως. To 42% εξάγεται στην Ευρώπη, την Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία.
Μπαξές, Οία, τηλ. 22860 71 644, www.sigalas-wine.com
Το Κτήμα Σιγάλα είναι επισκέψιμο.
Από τον Ιούνιο ώς το Σεπτέμβριο:
Δευτέρα – Παρασκευή, 10.00 – 22.00 / Σάββατο & Κυριακή, 11.00 – 22.00
Από τον Οκτώβριο ώς το Μάιο:
Δευτέρα – Παρασκευή, 10.00 – 19.00 / Σάββατο & Κυριακή, 11.00 – 19.00
Στην ξενάγηση, εκτός από την περιδιάβαση στους αμπελώνες και το οινοποιείο, οι συμμετέχοντες έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν και μια γευσιγνωσία που περιλαμβάνει 8 ετικέτες κρασιών από το Κτήμα Σιγάλα και 3 κρασιά από τις πιο σημαντικές ελληνικές ποικιλίες σταφυλιών. Ενα ποτήρι με παλαιωμένο κρασί της ετικέτας ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΠΟΠ του Κτήματος, από το ιδιωτικό κελάρι, κλείνει αυτή τη μοναδική οινική εμπειρία.
Διάρκεια ξενάγησης και γευσιγνωσίας: περίπου 2 ώρες, τιμή: 25 € το άτομο.
Για όσους δεν διαθέτουν αυτοκίνητο: τους θερινούς μήνες, κάθε μισή ώρα υπάρχει λεωφορείο που συνδέει τα Φηρά με την Οία. Για να βρεθείτε στο οινοποιείο, πρέπει να κατεβείτε στη στάση Φοινικιά και να ακολουθήσετε το δρόμο που οδηγεί στην παραλία. Ο δρόμος είναι κατηφορικός και ο περίπατος ιδιαίτερα ευχάριστος, μέσα σε ένα πανέμορφο τοπίο. Αν, μάλιστα, βρεθείτε εκεί το ηλιοβασίλεμα, η εμπειρία θα σας μείνει αξέχαστη.
Τα πολλά χρώματα συσκοτίζουν το μάτι,
οι πολλοί ήχοι κουράζουν το αυτί,
τα πολλά μπαχαρικά σκοτώνουν τη γεύση,
το κυνήγι κάνει τον άνθρωπο μανιακό.
Τι κάνει λοιπόν ο Σοφός; Ακολουθεί τη διαίσθησή του
και όχι τις επιθυμίες.
Προτιμά αυτό και όχι εκείνο.
ΛΑΟ ΤΣΕ
Απεβίωσε ο Ιωάννης Μοσκαχλαϊδής ιδρυτής της «Krinos Foods»
Ο αείμνηστος Ιωάννης Μοσκαχλαϊδής.
Απεβίωσε στην Αθήνα, όπου έζησε για σειρά ετών, ο Ιωάννης -Γιάννης- Μοσκαχλαϊδής (John Moscahlaidis), ιδρυτής της «Krinos Foods», της «μεγαλύτερης εταιρείας εισαγωγών και διανομής ελληνικών τροφίμων στη Βόρεια Αμερική».
Σύμφωνα με το ανακοινωθέν που εξέδωσε η οικογένειά του, ο Γιάννης Μοσκαχλαϊδής είχε γεννηθεί στη μικρή πόλη της Αμφισσας. Μετά το Λύκειο σπούδασε στη Νομική Σχολή της Αθήνας μέχρι που κατετάγη στον στρατό για να πολεμήσει στον Εμφύλιο.
Ως υπολοχαγός πέρασε 4 χρόνια (1946-1950) μαχόμενος τους κομμουνιστές αντάρτες στα ελληνικά βουνά και έγινε ένας από τους πιο παρασημοφορημένους Ελληνες αξιωματικούς της εποχής του.
Τιμήθηκε με το Αριστείο Ανδρείας, την ύψιστη ελληνική διάκριση για πράξεις ανδρείας και διακεκριμένης ηγεσίας στο πεδίο της μάχης, ενώ έλαβε πολλά ακόμη μετάλλια.
Εως το 1950 οι πόλεμοι είχαν καταστρέψει την Ελλάδα τελείως αναγκάζοντας πολλούς Ελληνες να φύγουν και να αναζητήσουν καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό.
Η οικογένεια του Γιάννη Μοσκαχλαϊδή ήταν στις επιχειρήσεις με ελιές για πολλές γενιές και αποτελούσε μία από τις μεγαλύτερες παραγωγούς ελιάς και εξαγωγείς τότε. Για περαιτέρω ανάπτυξη, ο ίδιος πήγε στις ΗΠΑ για να προσπαθήσει να πουλήσει τις ελιές της οικογένειας σε μία νέα αγορά.
Στις αρχές του ’50 ο Γιάννης Μοσκαχλαϊδής ξεκίνησε μία μικρή επιχείρηση στη Νέα Υόρκη με την ονομασία «Arista Olive Co Inc.». Παράλληλα, γράφτηκε και αποφοίτησε από τη Σχολή για Επιχειρήσεις του New York University.
Ανέπτυξε την αγορά και σύντομα άρχισε να εισάγει προϊόντα όπως ελαιόλαδο και τυριά. Το ελαιόλαδο, που είχε την επωνυμία «Krinos», συνάντησε μεγάλη επιτυχία.
Οταν τα μικρά του φορτηγά παρέδιδαν στα ελληνικά καταστήματα στην Αστόρια, οι καταστηματάρχες πάντα ανήγγειλαν την παράδοση λέγοντας «Εφτασε το Krinos!».
Το 1958 ο Γιάννης Μοσκαχλαϊδής αγόρασε ένα κτίριο στην Tribeca στο Μανχάταν και μετέφερε την «Arista» στο πρώτο της πραγματικό γραφείο. Το 1960 αγόρασε το κτίριο δίπλα διπλασιάζοντας έτσι τον αποθηκευτικό χώρο.
Το 1965 επεκτάθηκε στον Καναδά νοικιάζοντας μία αποθήκη στο Μόντρεαλ.
Μερικά χρόνια αργότερα νοίκιασε ένα κτίριο στο Τορόντο επίσης. Αργότερα, την ίδια χρονιά εξαγόρασε μία ανταγωνίστρια εταιρεία την Salona Importing Company.
Οι δουλειές συνέχισαν να αναπτύσσονται και το 1971 αγόρασε τη δική του αποθήκη στο Μόντρεαλ.
Μέχρι το 1973, ο κόσμος γνώριζε την ονομασία «Krinos» και ο Γιάννης Μοσκαχλαϊδής άλλαξε την ονομασία των επιχειρήσεων σε ΗΠΑ και Καναδά σε «Krinos Foods Inc.» και «Krinos Foods Canada Ltd.) αντίστοιχα.
Το 1974 εξαγόρασε μία ακόμη ανταγωνίστρια, την «George E. Athens Co.», περισσότερο γνωστή από το «Big Alpha».
Το 1977 η «Krinos Foods Canada» μεταφέρθηκε στη νέα της ιδιόκτητη αποθήκη στο Τορόντο.
Στο μεταξύ, η «Krinos» στις ΗΠΑ συνέχισε να αναπτύσσεται στη Νέα Υόρκη και ο Γιάννης Μοσκαχλαϊδής αγόρασε ένα μεγαλύτερο κτίριο στην Tribeca, όπου μετέφερε την επιχειρηματική του βάση.
Στα τέλη του ’70 εξαγόρασε μερίδιο που του έδινε τον έλεγχο στην «Athens Pastries & Frozen Foods Inc.», παρασκευάστρια φύλλου και προϊόντων με βάση τη ζύμη στο Κλίβελαντ του Οχάιο.
Σύντομα μετά η «Athens» εξαγόρασε την μεγαλύτερη ανταγωνίστριά της, την «Apollo Foods», με έδρα τη Νέα Ιερσέη, από την «Pillsbury Foods».
Ο Γιάννης Μοσκαχλαϊδής συγχώνευσε τις επιχειρήσεις στην εγκατάσταση του Κλίβελαντ και προχώρησε σε μεγάλη επέκταση. Η «Athens Foods Inc.» που προέκυψε κατέστη η μεγαλύτερη κατασκευάστρια φύλλου στον Κόσμο.
Το 1981 έχτισε νέα εγκατάσταση αποθήκευσης και παρασκευής στο Λονγκ Αϊλαντ Σίτι της Νέας Υόρκης. Η εγκατάσταση κέρδισε βραβείο και αναγνωρίστηκε ως το «Best Industrial Design Building of the Year» για την πόλη της Νέας Υόρκης.
Τέλος, το 1986, ο Γιάννης Μοσκαχλαϊδής εξαγόρασε τη μεγαλύτερη ανταγωνίστριά του, την «Standard Importing Company» σε ΗΠΑ και «SICO Foods» στον Καναδά.
Οι οντότητες αυτές σε συνδυασμό καθιέρωσαν την «Krinos» ως την μεγαλύτερη εταιρεία εισαγωγής και διανομής ελληνικών τροφίμων στη Βόρεια Αμερική.
Κάποιο διάστημα έπειτα ο Γιάννης Μοσκαχλαϊδής αποσύρθηκε. Στις αρχές του 2000 μετακόμισε πίσω στην Ελλάδα μόνιμα, ώστε να είναι με την οικογένειά του, ειδικά τα 4 εγγόνια του.
Στα προσωπικά του ενδιαφέροντα ήταν η όπερα, η ιστορία και η πολιτική. Διάβαζε πάρα πολύ και αγαπούσε τα ταξίδια.
Υπήρξε επίσης ιδιαίτερα ενεργός στη φιλανθρωπία και δημιούργησε το δικό του Ιδρυμα αφιερωμένο στο να υποστηρίζει τους Ελληνες στις ΗΠΑ.
Ο Γιάννης Μοσκαχλαϊδής ήταν στο Συμβούλιο της Αρχιεπισκοπής του Καθεδρικού της Αγίας Τριάδας και για χρόνια υποστηρικτής της Εκκλησίας, τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στην Ελλάδα.
Ακόμη, ήταν στο Συμβούλιο της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής και ένας εκ των μεγαλύτερων χορηγών της. Επιπρόσθετα υποστήριζε το «Ronald McDonald House», ειδικά για Ελληνόπουλα χτυπημένα από τον καρκίνο.
Υπήρξε σημαντικός ευεργέτης των Φίλων της Νεμέας και έπαιξε βασικό ρόλο στην αποκατάσταση του Ναού του Δία στη Νεμέα στην Ελλάδα.
Παρείχε δεκάδες υποτροφίες σε πολλά υποσχόμενους σπουδαστές και έκανε πολλές ακόμη φιλανθρωπίες
του Δημήτρη Βασιλείου**
Έχει χυθεί πολύ μελάνι γιατί η Ελλάδα «διώχνει» τους πάντες : τα παιδιά της, τους επενδυτές, τις νέες τεχνολογίες, την ίδια την επιχειρηματικότητα.
Είμαστε πολύ χαμηλά σε όλους τους σχετικούς δείκτες και όλοι γκρινιάζουμε. Εννοείται δικαίως. Δεν είναι όμως μόνο η υπερφορολόγηση, τα τεκμήρια,οι προκαταβολές φόρου, οι εισφορές, το Κράτος-αφέντης, τα άπειρα δικαιολογητικά, η πολυνομία κλπ κλπ. Είναι πολλά που στραγγαλίζουν την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα.
Μερικά αφορούν εμάς τους ίδιους τους Επιχειρηματίες, οι οποίοι πρέπει να ξαναγίνουμε “επιχειρηματίες” – και να μάθουμε στα παιδιά μας τηναξία της Επιχειρηματικότητας.
Ένα από τα προβλήματα της Ελλάδας είναι ότι λόγω διαφόρων κοινωνικών εξελίξεων, σε μια βαθιά κλειστή και συντηρητική κοινωνία όπως η ελληνική, το να είσαι επιχειρηματίας είναι μεγάλο υπαρξιακό και φιλοσοφικό πρόβλημα.
Θεωρείται σχεδόν μη-φυσιολογικό !!
Ξέρω πολλούς μικρούς επιχειρηματίες, ειδικά στα τρόφιμα, που έβαλαν στην επιχείρησή τους τη “νέα γενιά”, αλλά και πολλούς που ματώνουν για να σπουδάσουν τα παιδιά τους για να βρουν μια “καλύτερη” (πιο άνετη) δουλειά (αλλού).
Ένας από τους λόγους που συμβαίνει αυτό είναι οι προσδοκίες όσων συζητάνε να “επιχειρήσουν” – που νομίζουν ότι είναι πρωτίστως θέμα κεφαλαίων.
Δεν είναι.
Είναι πρωτίστως θέμα κουλτούρας. Mεγάλο μέρος αυτής είναι το ρίσκο – που πάντα (πρέπει να) συνοδεύεται από την καινοτομία, μικρή ή μεγάλη. Η Ελλάδα είναι μία χώρα όπου και στο λεξικό ΔΕΝ υπάρχει διάκριση μεταξύ Businessman και Entrepreneur.
Στην πράξη η διαφορά είναι χαώδης.
- Ο Businessman διαχειρίζεται “πόρους” και “σχέδια” – συχνά άλλων.
- O Entrepreneur “παίζει τα ρέστα του” – και συχνά το κεφάλι του.
Μας βολεύει να μην κατανοούμε την διαφορά – και όχι μόνο στην
Ελλάδα.
Ελλάδα.
Πολλά είναι αυτά που δεν βοήθησαν στην ανάπτυξη της υγιούς
μικροεπιχειρηματικότητας στην Ελλάδα : η μετανάστευση, η εσωστρέφεια, η
κρατικοδίαιτη οικονομία, το πελατειακό σύστημα, η μικρή αγορά, το εύκολο
μαύρο χρήμα, η απόσταση από τις μεγάλες αγορές, η έλλειψη οργάνωσης
κλπ κλπ.
μικροεπιχειρηματικότητας στην Ελλάδα : η μετανάστευση, η εσωστρέφεια, η
κρατικοδίαιτη οικονομία, το πελατειακό σύστημα, η μικρή αγορά, το εύκολο
μαύρο χρήμα, η απόσταση από τις μεγάλες αγορές, η έλλειψη οργάνωσης
κλπ κλπ.
Είναι όμως σημαντικό πλέον να αρχίζουμε να αποδεχόμαστε ότι οι Μικρο-
Επιχειρηματίες της ελληνικής οικονομίας, σε μια αγορά που είναι διαρκώς όχι
μόνο μη-κρατικοποιημένη αλλά και παγκοσμιοποιημένη, αν δεν βάλουμε το
“υπολογισμένο ρίσκο” στη ζωή μας, θα οδηγηθούμε σε εξαφάνιση.
Επιχειρηματίες της ελληνικής οικονομίας, σε μια αγορά που είναι διαρκώς όχι
μόνο μη-κρατικοποιημένη αλλά και παγκοσμιοποιημένη, αν δεν βάλουμε το
“υπολογισμένο ρίσκο” στη ζωή μας, θα οδηγηθούμε σε εξαφάνιση.
Το Κράτος δεν μπορεί να προσλάβει άλλους και οι μεγάλες εταιρίες έχουν βάσανα οι
ίδιες.
ίδιες.
Άρα η Ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας περνάει ΚΑΙ από την Ανταγωνιστικότητα των Μικρών Επιχειρήσεων.
Και αυτό σημαίνει βασικά “εξαγωγές” – προϊόντων και υπηρεσιών.
Για να είσαι όμως ανταγωνιστικός στην νέα παγκοσμιοποιημένη εποχή, δεν
είναι δυνατόν να μην έχεις ένα ανταγωνιστικό προϊοντικό χαρακτηριστικό
(USP) , μια διαφοροποίηση, τελικά μια καινοτομία που να έχει δυνατότητες
κλιμάκωσης. Άρα να έχεις πάρει υπολογισμένο επιχειρηματικό (επενδυτικό)
ρίσκο ώστε να αναπτύξεις καινοτόμες λύσεις.
Για να είσαι όμως ανταγωνιστικός στην νέα παγκοσμιοποιημένη εποχή, δεν
είναι δυνατόν να μην έχεις ένα ανταγωνιστικό προϊοντικό χαρακτηριστικό
(USP) , μια διαφοροποίηση, τελικά μια καινοτομία που να έχει δυνατότητες
κλιμάκωσης. Άρα να έχεις πάρει υπολογισμένο επιχειρηματικό (επενδυτικό)
ρίσκο ώστε να αναπτύξεις καινοτόμες λύσεις.
Οι εποχές που στην οικογενειοκρατούμενη Ελλάδα, μπορείς να βασίζεσαι στο
να πάρεις αυτό που σου “αξίζει” γιατί απλά κάνεις φιλότιμες προσπάθειες και
είσαι “καλός” άνθρωπος, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
να πάρεις αυτό που σου “αξίζει” γιατί απλά κάνεις φιλότιμες προσπάθειες και
είσαι “καλός” άνθρωπος, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
Μια νέα εποχή μας περιμένει και, ευτυχώς, με την κρίση ξεκίνησε. Μένει εμείς να σηκώσουμε το γάντι, παρά την ολομέτωπη επίθεση που αντιμετωπίζουμε από το κράτος.
Είμαστε μόνοι μας αλλά είμαστε πολλοί. Και αξίζουμε.
Είμαστε μόνοι μας αλλά είμαστε πολλοί. Και αξίζουμε.
{** ο Δημήτρης Βασιλείου είναι Επιχειρηματίας Τροφίμων, με πτυχίο Μηχανολόγου
Μηχανικού και Μεταπτυχιακού σε Διοίκηση Επιχειρήσεων.
Είναι δημιουργός της “Authentic Greece”, καινοτόμου εταιρίας που αξιοποιεί τα
Επώνυμα Τοπικά Τρόφιμα ως εργαλείο Marketing Ξενοδοχείων και Προορισμών}
Μηχανικού και Μεταπτυχιακού σε Διοίκηση Επιχειρήσεων.
Είναι δημιουργός της “Authentic Greece”, καινοτόμου εταιρίας που αξιοποιεί τα
Επώνυμα Τοπικά Τρόφιμα ως εργαλείο Marketing Ξενοδοχείων και Προορισμών}
Αργύρης: Βιώσιμο αμπέλι με 10 στρέμματα τουλάχιστον
Agronews| 02/04/2018 – 04
«Σκυλέψαµε το αµπέλι και του πήραµε τα πάντα. Ο αµπελουργός δεν παίρνει αυτά που του αναλογούν, δεν έχει δηλαδή µερίδιο στην προστιθέµενη αξία του προϊόντος του», σηµειώνει µε σηµασία ο πρόεδρος της Εθνικής ∆ιεπαγγελµατικής Οργάνωσης Αµπέλου και Οίνου, Βαγγέλης Αργύρης, στην αποκλειστική συνέντευξή του στο Wine Trails.

«Νοµίζω, συνεχίζει ο ίδιος, ότι, όταν κανείς είναι και αµπελουργός και οινοποιός, επιτυγχάνει το καλύτερο αποτέλεσµα, αφού καρπούται την προστιθέµενη αξία της εργασίας του. ∆ική µας ευθύνη είναι να µιλήσουµε για το ζήτηµα της βιωσιµότητας και να πούµε ότι ένας αµπελώνας στην Εύβοια, στον Τύρναβο, στην Ήπειρο ή στη Νεµέα, που θα δώσει στον αµπελουργό το ελάχιστο που µπορεί να πάρει, δηλαδή το µεροκάµατο του ανειδίκευτου εργάτη, είναι δέκα στρέµµατα» συµπληρώνει.
Πηγή : insidestory.gr
Μισές απαντήσεις για την «βίλα του Σουνίου»
Τρία χρόνια σέρνεται η υπόθεση για την παραθεριστική κατοικία του Αλέξη Τσίπρα στο Σούνιο σε ελληνικά και ξένα ΜΜΕ, χωρίς ο πρωθυπουργός να επιβεβαιώνει ή να διαψεύδει τις φήμες. Κάναμε λοιπόν το στοιχειώδες: στείλαμε ερωτήματα και στους τρεις εμπλεκόμενους, ανάμεσά τους και τον πρωθυπουργό.
Νικόλας Λεοντόπουλος
Τρία χρόνια τώρα, πολλά μέσα ενημέρωσης, ελληνικά και ξένα, από τους Financial Times και την Il Fatto Quotidano στην Ιταλία μέχρι το Πρώτο Θέμα, Το Βήμα, Τα Νέα, το Capital, κ.ά., αναφέρουν πως ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες διαμένει σε «βίλα» επιχειρηματία στο Σούνιο. Την ίδια ώρα στα κοινωνικά δίκτυα δίνονται μάχες, με τους μεν να μιλούν για τη «διαπλοκή του πρωθυπουργού με επιχειρηματία της λίστας Λαγκάρντ» και τους δε να θεωρούν συκοφάντη όποιον τολμά να ψελλίσει ακόμα και ότι ο πρωθυπουργός πράγματι περνά το καλοκαίρι στο Σούνιο, σε σπίτι επιχειρηματία…
Το ζήτημα βέβαια, εκτός από κουτσομπολίστικο, είναι και πολιτικό: Ποια η σχέση του πρωθυπουργού με το σπίτι και τον ιδιοκτήτη του; Πληρώνει; Φιλοξενείται;
Δημοσιεύματα ανέφεραν πως ο κ. Τσίπρας είτε νοικιάζει το σπίτι απευθείας από τον εφοπλιστή Θανάση Μαρτίνο, είτε το υπεκμισθώνει από τον επιχειρηματία και φίλο του Κωνσταντίνο Γιώτη, ιδιοκτήτη της εταιρείας DHI (ο οποίος το είχε νοικιάσει από τον κ. Μαρτίνο).

Στα αριστερά, διακρίνεται το άσπρο σπίτι του εφοπλιστή Θανάση Μαρτίνου στην περιοχή του Σουνίου.
Η πληροφορία αυτή, παρά τη διαρκή αναπαραγωγή της τόσο από ΜΜΕ όσο και στα κοινωνικά δίκτυα, δεν είχε διαψευστεί ή επιβεβαιωθεί – αλλά γι’ αυτό ευθύνεται η πλευρά του πρωθυπουργού, που εδώ και τρία χρόνια αρνείται να αποκαταστήσει την αλήθεια ακόμα και όταν κορυφαία ΜΜΕ γράφουν ότι «πέρασε το καλοκαίρι σε μία βίλα που ανήκει σε εύπορο εφοπλιστή, και μεταβαίνει στο γραφείο του με ελικόπτερο» (Financial Times, 18 Σεπτεμβρίου 2015).
Κάναμε λοιπόν το στοιχειώδες. Στις 10 Αυγούστου 2018 στείλαμε γραπτές ερωτήσεις στον κ. Τσίπρα (στο Γραφείο του Πρωθυπουργού), στον κ. Γιώτη και στον κ. Μαρτίνο.
Η μόνη απάντηση που έλαβε το inside story στα ερωτήματα που απέστειλε στους τρεις εμπλεκόμενους για την υπόθεση «βίλα Σουνίου» ήταν από τον εφοπλιστή Θανάση Μαρτίνο – παρότι στην υπόθεση αυτή είναι ο λιγότερο εμπλεκόμενος, πράγμα που από την άλλη ίσως να εξηγεί γιατί ήταν αυτός που ανταποκρίθηκε στο αίτημά μας. Η απάντηση, που ήρθε αυθημερόν, είναι εξαιρετικά διαφωτιστική και διαλύει μέρος των φημών. Αφήνει όμως και σοβαρά ερωτήματα ανοικτά, στα οποία ο πρωθυπουργός οφείλει αυτή τη φορά να απαντήσει.

Στο σημείο αυτό οφείλουμε να κάνουμε μια διευκρίνιση. Δεν δημοσιεύσαμε αμέσως την απάντηση του κ. Μαρτίνου, διότι δώσαμε εύλογο χρόνο στους άλλους δύο ερωτηθέντες να απαντήσουν. Όμως τόσο το γραφείο του πρωθυπουργού όσο και ο κ. Γιώτης δεν το έκαναν, παρότι επικοινωνήσαμε και τηλεφωνικά με τα γραφεία τους. Στις 18 Αυγούστου στο σάιτ dimotisnews.gr δημοσιεύτηκε ανάλογη δήλωση του κ. Μαρτίνου για το θέμα. Εμείς περιμέναμε απαντήσεις και από τους άλλους δύο κυρίους, τις οποίες δεν λάβαμε. Ετσι δημοσιεύουμε μόνο την απάντησή του κ. Μαρτίνου στα ερωτήματά μας. Λεπτομέρεια: Στην απάντηση που έστειλε κ. Μαρτίνος σε μας λέει ότι το σπίτι του Σουνίου είναι 300 τμ. ενώ σε αυτήν που κυκλοφόρησε χθες μιλάει για 250 τ.μ.
Στην απάντηση που έδωσε ο κ. Μαρτίνος αναφέρει για οικία εμβαδού 300 τ.μ. ενώ σε αυτή που κυκλοφόρησε γίνεται αναφορά σε 250 τ.μ.
Ακολουθεί η απάντηση του κ. Μαρτίνου:
Αγαπητέ κύριε Λεοντόπουλε,
Σχετικά με το μήνυμά σας της 10/8 διευκρινίζω τα εξής:
1) το σπίτι στο Σούνιο ανήκει στην οικογένειά μου.
2) είναι μισθωμένο εδώ και 20 έτη στον κ. Κωνσταντίνο Γιώτη, ιδιοκτήτη της εταιρείας DHΙ. Η μίσθωση λήγει στις 10/3/2024.
3) Η εταιρεία DHI του κυρίου Κωνσταντίνου Γιώτη υπομισθώνει το σπίτι σε μέλος της οικογενείας του Πρωθυπουργού, κυρίου Αλέξη Τσίπρα, για τους τρεις καλοκαιρινούς μήνες, καθώς έχει δικαίωμα υπομίσθωσης. Ο κ. Κωνσταντίνος Γιώτης με ενημέρωσε, κατόπιν των δημοσιευμάτων, ότι το υπομισθωτήριο έχει κατατεθεί στην εφορεία και ότι το υπομίσθωμα καταβάλλεται κανονικά μέσω Τράπεζας.
4) Το σπίτι είναι 300 τ.μ., απλό, χωρίς πολυτέλειες/πισίνα κ.λπ., αλλά σε ωραία παραθαλάσσια τοποθεσία του Σουνίου
Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι η οικογένεια του Πρωθυπουργού δεν φιλοξενείται στην οικία του Σουνίου από εμένα ή τον κ. Κωνσταντίνο Γιώτη.
Με τιμή,
Θανάσης Μαρτίνος
Σχετικά με το μήνυμά σας της 10/8 διευκρινίζω τα εξής:
1) το σπίτι στο Σούνιο ανήκει στην οικογένειά μου.
2) είναι μισθωμένο εδώ και 20 έτη στον κ. Κωνσταντίνο Γιώτη, ιδιοκτήτη της εταιρείας DHΙ. Η μίσθωση λήγει στις 10/3/2024.
3) Η εταιρεία DHI του κυρίου Κωνσταντίνου Γιώτη υπομισθώνει το σπίτι σε μέλος της οικογενείας του Πρωθυπουργού, κυρίου Αλέξη Τσίπρα, για τους τρεις καλοκαιρινούς μήνες, καθώς έχει δικαίωμα υπομίσθωσης. Ο κ. Κωνσταντίνος Γιώτης με ενημέρωσε, κατόπιν των δημοσιευμάτων, ότι το υπομισθωτήριο έχει κατατεθεί στην εφορεία και ότι το υπομίσθωμα καταβάλλεται κανονικά μέσω Τράπεζας.
4) Το σπίτι είναι 300 τ.μ., απλό, χωρίς πολυτέλειες/πισίνα κ.λπ., αλλά σε ωραία παραθαλάσσια τοποθεσία του Σουνίου
Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι η οικογένεια του Πρωθυπουργού δεν φιλοξενείται στην οικία του Σουνίου από εμένα ή τον κ. Κωνσταντίνο Γιώτη.
Με τιμή,
Θανάσης Μαρτίνος
Τι μάθαμε από την απάντηση Μαρτίνου (αν φυσικά όσα λέει η επιστολή είναι ακριβή):
1. Ο κ. Τσίπρας εδώ και τρία τουλάχιστον χρόνια τους καλοκαιρινούς μήνες μένει στο σπίτι του Σουνίου, προς διάψευση όσων φίλων του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλούσαν «συκοφάντες» όσους έγραφαν κάτι τέτοιο.
2. Το σπίτι ανήκει στην οικογένεια Μαρτίνου. Όμως δεν είναι αλήθεια ότι ο κ. Τσίπρας «φιλοξενείται στη βίλα Μαρτίνου». Διαπλοκή με τον εφοπλιστή δεν φαίνεται να υπάρχει.
3. Ο κ. Τσίπρας (πιο συγκεκριμένα: μέλος της οικογένειάς του) το σπίτι δεν το νοικιάζει από τον κ. Μαρτίνο αλλά από τον κ. Γιώτη. Η μίσθωση δεν φαίνεται να είναι εικονική, αφού ο κ. Γιώτης το νοικιάζει εδώ και 20 χρόνια, πολύ πριν το χρησιμοποιήσει ο κ. Τσίπρας.
4. Οι ορισμοί του τι είναι βίλα και τι όχι διίστανται, πάντως το σπίτι δεν έχει πισίνα και δεν είναι πολυτελές. Όμως τα 300 τ.μ. για ένα εξοχικό σε αυτή την περιοχή του Σουνίου δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητα, ιδίως για κάποιον με τα εισοδήματα του κ. Τσίπρα.
Όμως η απάντηση του κ. Μαρτίνου δημιουργεί ερωτήματα, που ο πρωθυπουργός και ο κ. Γιώτης οφείλουν, έστω τώρα, να απαντήσουν.
Ρωτήσαμε λοιπόν τόσο τον κ. Γιώτη όσο και τον κ. Τσίπρα:
Είναι ακριβή όσα αναφέρει ο κ. Μαρτίνος;
Ποιο είναι το μέλος της οικογένειας του πρωθυπουργού που υπομισθώνει το σπίτι στο Σούνιο;
Ποιο είναι το μίσθωμα που πληρώνει το μέλος της οικογένειας του κ. Τσίπρα και για πόσο διάστημα είναι η μίσθωση;
Ποιο είναι το μίσθωμα που πληρώνει το μέλος της οικογένειας του κ. Τσίπρα και για πόσο διάστημα είναι η μίσθωση;
Μπορούν ο κ. Γιώτης και ο κ. Τσίπρας να δώσουν στη δημοσιότητα το μισθωτήριο συμβόλαιο και την απόδειξη πληρωμής μέσω τράπεζας (στα οποία αναφέρεται στην απάντησή του ο κ. Μαρτίνος);
Δεν είναι μεμπτό ο πρωθυπουργός της χώρας να μένει σε ένα ωραίο σπίτι στο Σούνιο – αρκεί να εξηγήσει το τι και το πώς (και το πόσο). Ακόμα και το να «φιλοξενείται» μπορεί να είναι κατανοητό αν ο επιχειρηματίας – όπως ο κ. Γιώτης – είναι φίλος του και δεν έχει πάρε-δώσε με το κράτος. Είναι όμως εξαιρετικά προβληματικό, ο πρωθυπουργός να επιμένει να μην απαντά στα ερωτήματα, ουσιαστικά τροφοδοτώντας ο ίδιος τα κουτσομπολιά. Ας απαντήσει, ώστε το θέμα (και μαζί του οι φήμες και οι συκοφαντίες) να λήξει μια για πάντα.

O Mr. DHI
O κ. Κωνσταντίνος Γιώτης, ο οποίος είναι μισθωτής του κ. Μαρτίνου στο σπίτι του τελευταίου στο Σούνιο και υπεκμισθώνει το ίδιο σπίτι σε μέλος της οικογένειας του κ. Τσίπρα, αναφέρεται ως ιδρυτής του DHI Global Medical Group. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα dhi.gr, το DHI Global Medical Group αποτελεί τη μεγαλύτερη ιατρική ομάδα παγκοσμίως στις θεραπείες τριχόπτωσης με 65 κέντρα σε όλο τον κόσμο σε Ευρώπη, Αμερική, Ασία και Ωκεανία. Όπως αναφέρεται, «το 1970 ο Κωνσταντίνος Π. Γιώτης ίδρυσε το DHI Global Medical Group στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια έχοντας θέσει ως όραμα τη βελτίωση της ζωής όλων των ανδρών και γυναικών που υποφέρουν από τριχόπτωση. Σήμερα, με 66 κέντρα DHI σε όλον τον κόσμο, το DHI Global Medical Group αποτελεί τη μεγαλύτερη και την πιο έμπειρη ιατρική ομάδα στην αποκατάσταση μαλλιών παγκοσμίως, έχοντας βοηθήσει περισσότερους από 200.000 άνδρες και γυναίκες που πάσχουν από τριχόπτωση».
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, το DHI Global Medical Group εδρεύει στην οδό Βουλιαγμένης 30. Σύμφωνα με το ΓΕΜΗ, υπάρχουν δύο νομικά πρόσωπα που έχουν στην επωνυμία τους την λέξη DHI και έχουν διεύθυνση την οδό Βουλιαγμένης 30.
1. Η μία επιχείρηση είναι η DHI Global Europe Συμβουλευτικές Υπηρεσίες και Προώθηση Υπηρεσιών και Προϊόντων ΕΠΕ, η οποία σύμφωνα με τον τελευταίο δημοσιευμένο ισολογισμό της (2015) έχει κύκλο εργασιών 1,506 εκατ. ευρώ, αυξημένο κατά 40% έναντι 1,071 εκατ. ευρώ της προηγούμενης οικονομικής χρήσης (2014) και καθαρό αποτέλεσμα προ φόρων θετικό 71,8 χιλιάδες ευρώ, από 52,8 χιλιάδες ευρώ το 2014. Διαχειριστής της συγκεκριμένης εταιρείας είναι ο κ. Αναστάσιος Σαργέντης.
2. Το δεύτερο νομικό πρόσωπο έχει την επωνυμία DHI Global Limited Υποκατάστημα Ελλάδος Αλλοδαπής ΕΠΕ και είναι – όπως δηλώνει η επωνυμία – υποκατάστημα ξένης ΕΠΕ. Για αυτό το νομικό πρόσωπο δεν υπάρχουν οικονομικά στοιχεία στο ΓΕΜΗ. Τέτοιο νομικό πρόσωπο με την επωνυμία DHI Global Limited έχει συσταθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, με την ένδειξη «Dissolved» (έχει διαλυθεί) προσφάτως στις 31 Ιουλίου 2018. Η DHI διαθέτει εκτός των άλλων κλινική για VIPs (Very Important Persons-Πολύ Σημαντικά Πρόσωπα) στο Λαύριο (δίπλα στο Σούνιο), την DHI VIP Clinic, την οποία μπορεί κάποιος να αναζητήσει όχι στην ελληνική ιστοσελίδα, αλλά στην διεθνή ιστοσελίδα της DHI, dhiglobal.com. Εκεί περιγράφονται στην αγγλική γλώσσα οι προσφερόμενες υπηρεσίες της DHI και της συγκεκριμένης κλινικής. Βέβαια, και η διεθνής ιστοσελίδα της DHI παραπέμπει σε τηλεφωνικό αριθμό στην οδό Βουλιαγμένης 30, δηλαδή στην DHI Αθήνας.




