Στην τέταρτη συνάντηση υψηλού επιπέδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στις 25 Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας παρουσίασε το προσχέδιο Πολιτικής Διακήρυξης για την Πρόληψη και τον Έλεγχο των Μη Μεταδοτικών Ασθενειών. Παρόλο που οι Ηνωμένες Πολιτείες και ορισμένες άλλες χώρες αρνήθηκαν να εγκρίνουν αυτό το έγγραφο, εμποδίζοντας την ομόφωνη ψηφοφορία, αναμένεται να συνεχιστεί η διαδικασία επικύρωσης εντός των Ηνωμένων Εθνών. Περιγραφόμενη από τον ΠΟΥ ως «ένα νέο όραμα για την πρόληψη και τον έλεγχο των μη μεταδοτικών ασθενειών και την προαγωγή της ψυχικής υγείας και ευεξίας έως το 2030 και μετά», αυτή η Πολιτική Διακήρυξη στόχευε στην περαιτέρω ρύθμιση της εμπορίας και της προώθησης των αλκοολούχων ποτών, μεταξύ άλλων στόχων. Η έκδοση που επικυρώθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου ενσωματώνει την έννοια της «καταχρηστικής κατανάλωσης», ενώ από το 2023, ο ΠΟΥ υποστηρίζει μια πολιτική που βασίζεται στην ιδέα ότι «κανένα επίπεδο κατανάλωσης δεν είναι ασφαλές για την υγεία μας».

Μια νέα, πιο μετριοπαθής έκδοση

Το έγγραφο που παρουσιάστηκε στις 25 Σεπτεμβρίου, το οποίο αποδίδει 2,6 εκατομμύρια θανάτους στο αλκοόλ κάθε χρόνο παγκοσμίως, ενθαρρύνει τώρα τις κυβερνήσεις να «εξετάσουν το ενδεχόμενο εισαγωγής ή αύξησης των φόρων στον καπνό και το αλκοόλ για την υποστήριξη των στόχων υγείας, σύμφωνα με τις εθνικές συνθήκες». Στην πρώτη έκδοση της Διακήρυξης, που δημοσιεύθηκε τον Μάιο, ο ΠΟΥ τόνισε την ανάγκη αύξησης των φόρων στον καπνό, το αλκοόλ και τα ζαχαρούχα ποτά «λαμβάνοντας υπόψη τις συστάσεις του ΠΟΥ». Εκείνη την εποχή, τόνισε το σημαντικό φορολογικό δυναμικό που είναι διαθέσιμο στα κράτη που αύξησαν σημαντικά τους φόρους στα αλκοολούχα ποτά. Σε αυτήν την τελευταία έκδοση, ο ΠΟΥ ενθαρρύνει τα κράτη να μειώσουν την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ επιταχύνοντας την εφαρμογή της «Παγκόσμιας Στρατηγικής για τη Μείωση της Επιβλαβούς Χρήσης Αλκοόλ» του 2010 και του Παγκόσμιου Σχεδίου Δράσης για το Αλκοόλ 2022-2030, «εξετάζοντας μέτρα που στοχεύουν στην εμπορία και τη διαθεσιμότητα» των προϊόντων. Δεν ζητά πλέον «πλήρη απαγόρευση ή περιορισμό της πρόσβασης στη διαφήμιση αλκοόλ· περιορισμό της φυσικής διαθεσιμότητας αλκοόλ σε επίπεδο λιανικής· ή θέσπιση και επιβολή νόμων κατά της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ».

Επιστροφή στη διάκριση μεταξύ κατανάλωσης και κατάχρησης

Για τη Διεθνή Ομοσπονδία Οίνου (FIVS), αυτή η νέα επικύρωση της Παγκόσμιας Στρατηγικής του 2010 «αντανακλά τον αποδεδειγμένο αντίκτυπό της». Πράγματι, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΠΟΥ, ο αριθμός των θανάτων που αποδίδονται στο αλκοόλ μειώθηκε κατά περισσότερο από 20% μεταξύ 2010 και 2019 σε διεθνές επίπεδο. «Τα δεδομένα που δημοσιεύθηκαν φέτος δείχνουν ότι ο κόσμος βρίσκεται σε καλό δρόμο για την επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης [των Ηνωμένων Εθνών], οι οποίοι στοχεύουν σε μείωση της κατά κεφαλήν κατανάλωσης αλκοόλ κατά 20% έως το 2030». Τέλος, η FIVS χαιρετίζει επίσης την επιβεβαίωση της συμπεριληπτικής προσέγγισης του ΠΟΥ στην καταπολέμηση της κατάχρησης αλκοόλ, η οποία δίνει έμφαση στη συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων μερών, είτε πρόκειται για κυβερνήσεις, είτε την κοινωνία των πολιτών, είτε για τον ιδιωτικό τομέα. Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Ιταλικής Ένωσης Βίντι, Λαμπέρτο Φρεσκομπάλντι, είναι πιο κατηγορηματικός. Εν αναμονή της ψηφοφορίας της πλειοψηφίας για το κείμενο σε λίγες εβδομάδες, πιστεύει ότι «Είμαστε βέβαιοι για μια απόφαση που θα οδηγήσει σε θετικό αποτέλεσμα για τον τομέα μας. Μετά από χρόνια μετωπικών επιθέσεων στο κρασί σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο, επιστρέφουμε επιτέλους σε μια διάκριση μεταξύ κατανάλωσης αλκοόλ και κατάχρησης». Τέλος, η CEEV υπογραμμίζει τη σημασία των «ολοκληρωμένων και ισορροπημένων στρατηγικών που βασίζονται σε στοιχεία, τα οποία προωθούν έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής, την κοινωνική ευημερία και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Η Πολιτική Διακήρυξη αντικατοπτρίζει αυτήν την προσέγγιση αναγνωρίζοντας ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να προχωρήσουμε βασίζεται στη μείωση της επιβλαβούς κατανάλωσης αλκοόλ και όχι στην τιμωρία της μέτριας και υπεύθυνης κατανάλωσης».

Πηγή:wine trail.gr

Γιδοβοσκός η κατά την ομηρική διάλεκτο αίπόλος στις βόρειες υπώρειες της Πάρνηθας 

Καφέ της Αθήνας με διανοουμενίστικη ιστορία!

Μπάγκειον, πλατεία Ομονοίας

Οι καταραμένοι ποιητές και οι εναλλακτικοί καλλιτέχνες της πλατείας Ομoνοίας συνευρίσκονταν, τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, στο υπόγειο του φημισμένου ξενοδοχείου Μπάγκειον, στη γωνία της οδού Αθηνάς. Από τα πρώτα μέρη που τόλμησαν να σερβίρουν αψέντι και να ακούσουν τη στεντόρεια φωνή του Νίκου Βέλμου ενός θαμώνα που πολλοί, τη δεκαετία του ’20, παρομοίαζαν με τον Ρεμπό, να αντηχεί στο αχανές του υπόγειο. Στην πραγματικότητα, το Μπάγκειον λειτουργούσε ως καφενείο, αλλά τις πρώτες βραδινές ώρες μεταλλασσόταν σε αμαρτωλό καταφύγιο για τους ανένταχτους και τους απανταχού αποσυνάγωγους. Οι θαμώνες του τολμούσαν να ομολογήσουν ότι λάτρευαν την κλασική λογοτεχνία και τις ουσίες, ενώ διάβαζαν απαρεγκλίτως για όλη σχεδόν τη δεκαετία του ’20 το πρώτο free press στην ιστορία της Αθήνας, το «Φραγγέλιο», το οποίο εξέδιδε ο περιώνυμος Βέλμος. Στα τραπέζια του έγραφε ο καταραμένος ποιητής Μίνως Ζώτος παθιασμένα ποιήματα στη λατρεμένη του Μαρία Πολυδούρη – οι φήμες, μάλιστα, λένε πως αυτοκτόνησε για χάρη της λίγες ώρες αφότου άφησε ένα ποίημα στο περβάζι του Μπάγκειου.

Θαμώνες: Ο Τέλλος Άγρας κατέβαινε συχνά τα σκαλιά του Μπάγκειου, όπως το ίδιο έκαναν οι Τερζάκης, Βάρναλης, Μυρτιώτισσα, Μήτσος Παπανικολάου, Νίκος Σαράβας –ο πρώτος, για πολλούς, σουρεαλιστής ζωγράφος– ακόμα, όμως, και ο Ρίτσος, που σύχναζε εδώ σε νεαρή ηλικία.

Χαρακτήρας: Το καφέ στεγαζόταν σε ιστορικό κτίριο του Τσίλερ, που υπέστη πολλές καταστροφές και σήμερα θεωρείται διατηρητέο. Ψηλά ταβάνια, περίτεχνος διάκοσμος, τεράστια παράθυρα απ’ όπου έμπαινε το περιώνυμο αττικό φως. Ακόμα και στο υπόγειό του μπορούσε κανείς να απολαύσει την ατμόσφαιρα ενός κτιρίου που απέπνεε Αθήνα, ενώ οι λουκουμάδες που ψήνονταν τακτικά είχαν ποτίσει με τη γλυκάδα τους τους τοίχους.

Πηγή: Τίνα Μανδηλαρά/lifo.gr