χαλαρά !!!

Πηγή : φωνή δερβενοχωρίων

Με ισοπαλία 0-0 τελείωσε ο αγώνας Επαμεινώνδας Α.Ο με την ομάδα των Σκούρτων στον αγώνα της Κυριακής, 9 Δεκεμβρίου, για την 9η αγωνιστική.

από sarant

Ποιον Σπύρο, θα ρωτήσετε. Έχουμε στο ιστολόγιο τον φίλο μας τον Spiridione, που σήμερα γιορτάζει, ευκαιρία λοιπόν με το σημερινό άρθρο να του κάνουμε ένα δώρο, στον ίδιο και σε όλους τους Σπύρους και τις Σπυριδούλες που μας διαβάζουν.

Το ιστολόγιο έχει κι άλλες φορές δημοσιέψει τέτοια άρθρα, αφιερωμένα σε ονόματα, τη μέρα της γιορτής τους, και έχουμε καλύψει τα περισσότερα πολύ διαδεδομένα αντρικά και γυναικεία ονόματα -τη Μαρία και την Άννα, τον Δημήτρη και τη Δήμητρα, τον Γιάννη, τον Γιώργο, τον Νίκο, τον Κώστα και την Ελένη, τον Στέλιο και τη Στέλλα, τον Χρίστο (ή Χρήστο) και την Κατερίνα.

Το όνομα που γιορτάζει σήμερα, ο Σπύρος, Σπυρίδων στο επίσημο, δεν είναι από τα πρώτα σε συχνότητα. Σύμφωνα με μια έρευνα, έχει τη 15η θέση ανάμεσα στα αντρικά ελληνικά ονόματα, ενώ στο θηλυκό, Σπυριδούλα, είναι σαφώς πιο σπάνιο, κάπου στην 45η θέση. Είναι δηλαδή όνομα μεσαίας συχνότητας, διότι βέβαια δεν το λες και σπάνιο.

Όμως στην Κέρκυρα ο Σπύρος είναι πρώτο σε συχνότητα από τα αντρικά ονόματα, εξαιτίας του άγιου Σπυρίδωνα (“του άγιου” σκέτο τον λένε οι Κερκυραίοι) που είναι ο πολιούχος της πόλης και στον ναό του φυλάσσεται το σκήνωμά του. Ο  άγιος Σπυρίδων ήταν επίσκοπος Τριμυθούντος στην Κύπρο τον 4ο αιώνα μ.Χ. και μετά που άγιασε το λείψανό του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, αλλά λίγο πριν από την Άλωση, λένε, κάποιος ιερέας το μετέφερε στην Κέρκυρα, για μεγαλύτερη ασφάλεια. Ο άγιος, πιστεύουν κάποιοι, δυο φορές απάλλαξε το νησί από επιδημία πανούκλας και άλλη μία το υπεράσπισε από την επίθεση των Τούρκων και αυτό του το ανταποδίδουν σήμερα οι Κερκυραίοι με εντυπωσιακές λιτανείες, όχι μία αλλά 3-4 φορές το χρόνο.

Κι έτσι εξηγείται η συχνότητα του ονόματος στην Κέρκυρα, ενώ επίσης συχνό είναι και στα υπόλοιπα Επτάνησα. Μάλιστα στην Κεφαλονιά, όπου συνηθίζονται τα διπλά βαφτιστικά ονόματα κατά το ιταλικό έθιμο, ακούγονται και ονόματα όπως Σπυρογιάννης ή Σπυράγγελος.

Ο άγιος Σπυρίδων, που τον αναφέραμε προηγουμένως, πρέπει να ήταν και το πρώτο καταγραμμένο στην ιστορία πρόσωπο με αυτό το όνομα. Βλέπουμε δηλαδή ότι το όνομα δεν είναι της κλασικής αρχαιότητας αλλά της ύστερης.

Όσο για την ετυμολογία του ονόματος, έχουν διατυπωθεί κάποιες θεωρίες από τις οποίες όμως καμιά δεν έχει αποσπάσει ευρύτερη αποδοχή. Ίσως να προέρχεται από το αρχαίο “σπυρίς”, όπως έλεγαν το μεγάλο ψάθινο καλάθι, ή από το σπυρίδιον, το υποκοριστικό του, ίσως και από το λατινικό spiritus (πνεύμα), αφού μάλιστα είναι όνομα μεταγενέστερο και όχι της κλασικής εποχής. (Το σπυρί, που γράφεται πολύ όμοια, προέρχεται από το αρχαίο πυρός = κόκκος σιταριού, με ανάπτυξη προθετικού σ-).

Όπως και άλλα ελληνικά χριστιανικά ονόματα, ο Σπύρος/Σπυρίδων έχει περιορισμένη διάδοση στη Δυτική Ευρώπη -στα ιταλικά είναι Spiridione και είχε κάποια διάδοση στη Βενετία- και κάπως μεγαλύτερη στην Ανατολική Ευρώπη. Συχνό είναι στην Αλβανία, ως Σπίρο, ενώ διεθνώς ο γνωστότερος Σπύρος ήταν ο διαβόητος πολιτικός Σπάιρο Άγκνιου, με καταγωγή από τους Γαργαλιάνους της Μεσσηνίας, ο μόνος αντιπρόεδρος των ΗΠΑ που παραιτήθηκε εξαιτίας ποινικών αδικημάτων, το 1973 (Και επειδή στη θέση του ορίστηκε αντιπρόεδρος ο μη εκλεγμένος Τζέραλντ Φορντ, όταν λίγο αργότερα εξαναγκάστηκε σε παραίτηση ο ψεύτης πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον, ο Φορντ, για τον οποίο έλεγαν πως όταν ήταν σε φόρμα κατάφερνε να περπατάει και να μασάει τσίχλα ταυτοχρόνως, πέτυχε το μοναδικό κατόρθωμα να γίνει πρόεδρος χωρίς να εκλεγεί σε προεδρική εκλογή, ούτε καν ως αντιπρόεδρος).

Είπαμε πως το επίσημο όνομα είναι Σπυρίδων και η κοινή του μορφή Σπύρος. Υπάρχουν ομως και κάμποσα χαϊδευτικά-υποκοριστικά, όπως Σπυρέτος, Σπυράκος, κτλ. καθώς και Σπυριδώνης.

Υπάρχει βέβαια και ο Πίπης, που ακούγεται κάπως αστείο σήμερα αλλά παλιότερα γινόταν αποδεκτό χωρίς χαμόγελα. Οι παπαδιαμαντικοί θα θυμούνται ίσως ότι στο Ρωμέικο Πάσχα ο Παπαδιαμάντης παρουσιάζει έναν φίλο του, Κερκυραίο καθολικό, που λέγεται μπαρμπα-Πύπης (το γράφει έτσι, υποθέτω για να διατηρήσει το ύψιλον του Σπύρου). Βέβαια, όταν τις προάλλες τηλεφώνησε κάποιος ακροατής στον γνωστό επιστήμονα κ. Τσουκαλά και του συστήθηκε “Πίπης” έγινε επεισόδιο -αλλάζουν τα γούστα. Υποθέτω πως και το επίσης σπανιότατο Πιπίνος από εκεί θα προέρχεται.

Παραλλαγή του Σπύρου είναι πιθανώς και το όνομα Σπήλιος (όπως ο παλιός πρωταθλητής των δρόμων ημιαντοχής Σπήλιος Ζαχαρόπουλος), τουλάχιστον έτσι βρίσκω σε κάμποσες πηγές, όπως και το όνομα Πήλιος (όπως ο Πήλιος Γούσης, που θεωρήθηκε ότι πρόδωσε στο Σούλι).

Μια ακόμα παραλλαγή είναι η Σπυριδιών/Σπιριντιόν, με ιταλική επιρροή. Σπυριδιών ονομαζόταν ο αγωνιστής του 21 Σπύρος Καλογερόπουλος, που είχε σπουδάσει γιατρός στη Γαλλία και του έμεινε, ενώ επίσης Σπιριντιόν ήταν ο πρώτος κωμικός τύπος του ελληνικού κινηματογράφου, από τον ηθοποιό Σπύρο Δημητρακόπουλο, περί το 1911, με κωμικές ταινίες όπως το Κβο βάντις Σπιριντιόν;

Σπυριδιών ή Σπυριδιώνης ονομαζόταν και ένας τύπος της Αθήνας του Όθωνα, που ήταν από τη Λευκάδα και ονομαζόταν Σπύρος Μεταξάς, λαϊκός ποιητής που έγραφε αντιβαυαρικές σάτιρες. Μια μέρα, ο Σπυριδιών ανέβηκε σε ένα τραπέζι, εκεί στην αγορά όπου σύχναζε (ίσως στην πλατεία Δημοπρατηρίου) και άρχισε να φωνάζει «Αθηναίοι! Αθηναίοι!». Το πλήθος μαζεύτηκε γύρω του περιμένοντας ν’ ακούσει κάποια αντιβαυαρική σάτιρα, και ο Σπυριδιώνης τούς ρώτησε: «Αθηναίοι είστε εσείς;» «Ναι», απάντησαν εκείνοι. Και τότε εκείνος είπε: «Ω Αθήνα, πρώτη χώρα, τι γαϊδάρους τρέφεις τώρα!» Δεν είναι δικό του, είναι παροιμιώδες δίστιχο που έχει αποθησαυριστεί σε συλλογή παλαιότερα -και βέβαια δεν είναι του Σουρή στον οποίο το αποδίδουν πολλοί.

Αλλά πλατειάζω. Στη φρασεολογία μας ο Σπύρος δεν έχει καμιά παρουσία, έχει όμως ο άγιος Σπυρίδωνας. Επειδή πέφτει 12 Δεκεμβρίου, που με το παλιό ημερολόγιο ήταν πολύ κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο, υπάρχει η ημερολογιακή παροιμία ότι “Από τ’ Αϊ-Σπυριδώνου αξαίνει η μέρα ένα σπυρί” (έδωσα την κεφαλονίτικη παραλλαγή της όπως την παραθέτει ο Δημ. Λουκάτος). Βέβαια, Σπύρος υπάρχει και στην παροιμία “έγινε Λούης” αλλά δεν φαίνεται .

Και ακριβώς, με βάση το γκουγκλικό διασημόμετρο, ο διασημότερος Σπύρος είναι ο Σπύρος Λούης, αφού αυτός βγαίνει πρώτος πρώτος αν γκουγκλίσετε το όνομα. Θα περίμενα και τον Σπύρο Παπαδόπουλο, αλλά δεύτερος βγαίνει ο πολιτευτής Κέρκυρας Σπύρος Σπύρου και μετά ένας καθηγητής στην Κύπρο.

Στα αστεία, τον Σπύρο τον λέμε και Θπύρο, ο Θπύροθ, τάχα ψευδίζοντας -περιέργως δεν έχω ακούσει το ίδιο αστείο για άλλα ονόματα όπως Σταμάτης ή Σταύρος. Θα θυμάστε ίσως και την ατάκα από την παλιά ταινία του Βουτσά, στο σημείο όπου κοροϊδεύει, κάπως ενοχλητικά για τα σημερινά γούστα, μια κυρία που ψευδίζει:

Ως τώρα, ασχολήθηκα με τον Σπύρο και αμέλησα την (πολύ σπανιότερη) Σπυριδούλα, ένα όνομα διάσημο από ένα μόνο περιστατικό της νεότερης μικροϊστορίας μας. Η υπόθεση της 14χρονης Σπυριδούλας Ράπτη συγκλόνισε το πανελλήνιο το 1955. Η μικρή ήταν οικιακή βοηθός στο σπίτι της οικογένειας Βεϊζαδέ, στον Πειραιά, και τα αφεντικά της την κατηγόρησαν (άδικα, όπως αποδείχτηκε) ότι έκλεψε ένα πενηντοδόλαρο -και για να την αναγκάσουν να ομολογήσει, την έδεσαν και τη βασάνισαν με το καυτό σίδερο του σιδερώματος, προκαλώντας της σοβαρά εγκαύματα. Ίσως αξίζει άρθρο για την υπόθεση -έγραψε κι ο Βάρναλης στην Αυγή ένα παθιασμένο χρονογράφημα- οπότε δεν θα πω περισσότερα προς το παρόν.

Το όνομα του συγκροτήματος ροκ Σπυριδούλα, που συνεργάστηκε με τον Παύλο Σιδηρόπουλο στον δίσκο Φλου και άφησε αισθητό ίχνος στην ελληνική ροκ σκηνή είναι εμπνευσμένο από την υπόθεση της Σπυριδούλας, παρόλο που είχαν περάσει πάνω από 20 χρόνια από τότε. Αλλά και λίγο νωρίτερα, το 1973, όταν η χούντα του Παπαδόπουλου επιχείρησε να μεταλλαχθεί σε δημοκρατία με δοτό πρωθυπουργό τον Σπύρο Μαρκεζίνη, ο Μποστ παρουσίασε σειρά από γελοιογραφίες στον Ταχυδρόμο, με τον Μαρκεζίνη ως υπηρέτρια Σπυριδούλα -κι εδώ αξίζει άλλο άρθρο. “Σπυριδούλα δούλα” φώναζαν στον Μαρκεζίνη οι εξεγερμένοι του Πολυτεχνείου.

Φτάσαμε στα τραγούδια, και επιστρέφουμε στον Σπύρο. Το γνωστότερο τραγούδι που έχει το όνομα στον τίτλο του είναι το “Στον αγιο-Σπυρίδωνα” του Μούτση, με τη Μοσχολιού, αλλά αυτό δεν πιάνεται διότι εννοεί τη γειτονιά του Πειραιά -που και σε άλλα τραγούδια φιγουράρει.

Όμως υπάρχουν και μερικά τραγούδια με κοινό θνητό Σπύρο στον τίτλο τους, και περιέργως ο Δημήτρης Μητροπάνος έχει πει δύο από αυτά. Το “Παίξε μου Σπύρο” είναι το γνωστότερο, αλλά θα προτιμήσω να κλείσω με το άλλο, το Σπύρο μου Σπυράκη μου:

Ο Σπύρος αυτός, από το Μοσχάτο, είχε ωραία τακτική -όσα έπαιρνε το Σαββάτο τα χάλαγε την Κυριακή. Ας το ρίξουν έξω σήμερα και οι συνονόματοί του, αφού γιορτάζουν. Χρόνια τους πολλά!

Το νόημα της ζωής, είναι πως τελειώνει, έλεγε ο Άλμπερ Καμύ.

Το νόημα της ζωής, είναι πως υπάρχει, λέει ο Ρίτσαρντ Ντόκινς.

Η ζωή είναι μια στατιστική απιθανότητα σε κολοσσιαία κλίμακα, έλεγε ο Καρλ Σαγκάν

πηγή antiklidi

Από την Νέα Υόρκη μαθαίνουμε ότι λίγοι ήσαν αυτοί που παρακολούθησαν το  Invest In Greece Forum και ακόμη λιγότεροι αυτοί που πραγματικά ενφιαφερόντουσαν για business στην Ελλάδα .

Μια περίεργη ερώτηση από ένα γηραιό ελληνοαμερικανό έκλεψε την παράσταση ,ρώτησε ο άνθρωπος με κάθε σοβαρότητα ποιές είναι οι πιθανότητες για στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ελλάδα !!!

Ξενάγηση από τον πρόεδρο

photo by sdrossos

photo by sdrossos

photo by sdrossos

από Β. ΚΑΛΤΣΑ η πιο κάτω ανάρτηση ,

 

 

Ένας πενηντάρης μουσουλμάνος  φτάνει στο αεροπορικό του κάθισμα σε μία κατάμεστη πτήση. Αμέσως άρχισε να διαμαρτύρεται ότι δεν ήθελε το κάθισμα. Το κάθισμα του ήταν  δίπλα σε μια ηλικιωμένη λευκή γυναίκα που διάβαζε την Βίβλο.

Αηδιασμένος ο μουσουλμάνος  κάλεσε αμέσως την αεροσυνοδό και απαίτησε μια νέα θέση.

Ο μουσουλμάνος της  είπε: «Δεν μπορώ να κάθομαι εδώ δίπλα σε αυτή την άπιστη.»

Η αεροσυνοδός του είπε: «Επιτρέψτε μου να δω αν μπορώ να βρω ένα άλλο κάθισμα.» Μετά τον έλεγχο, η αεροσυνοδός επέστρεψε και δήλωσε: «Δεν υπάρχουν άλλα καθίσματα στην οικονομική θέση , αλλά θα ελέγξω  με τον κυβερνήτη  για να δούμε αν υπάρχει κάτι στην πρώτη θέση.»  Περίπου 10 λεπτά πέρασαν  και η αεροσυνοδός επέστρεψε και δήλωσε:

«Ο κυβερνήτης   επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν  άλλα καθίσματα στην οικονομική θέση , αλλά υπάρχει ένα κάθισμα στην πρώτη θέση.

Είναι πολιτική της εταιρείας μας να μην μετακινούμε ένα άτομο από την οικονομική θέση  στην πρώτη θέση , αλλά επειδή πρόκειται για   κάποιο είδος του σκανδαλώδους   καταστάσεως να αναγκάζετε ένα άτομο να καθίσει δίπλα σε ένα δυσάρεστο πρόσωπο, ο κυβερνήτης  συμφώνησε να γίνει μία  μετάβαση στην πρώτη θέση. «

Πριν ο  οργισμένος  μουσουλμάνος προλάβει  να πει κάτι, η αεροσυνοδός  έκανε νόημα να στην ηλικιωμένη γυναίκα και της είπε:

«Γι ‘αυτό, κυρία μου, αν έχετε την ευγενική καλοσύνη να πάρετε τα  προσωπικά σας αντικείμενα και  να μετακινηθείτε  στην άνεση της πρώτης θέσης, διότι ο κυβερνήτης μας δεν θέλει να κάθεστε δίπλα σε ένα δυσάρεστο πρόσωπο ».

Οι επιβάτες στα καθίσματα γύρω άρχισαν να χειροκροτούν ενώ κάποιοι επευφημούσαν.

Υ.Γ. Η ιστορία είναι αληθινή και έγινε στην Αμερική.

Σχόλιο: Επιτέλους κάποια θετικά έστω και αμυδρά σημάδια ανάκαμψης Χριστιανικού φρονήματος του Δυτικού κόσμου.

«Μια μέρα, σύντομα, ίσως σε σαράντα χρόνια, δεν θα ζει κανείς από αυτούς που με έχουν γνωρίσει. Τότε θα είμαι πράγματι νεκρός – όταν δηλαδή δεν θα υπάρχω πια στη μνήμη κανενός.

Σκέφτηκα ότι κάποιος, που είναι πολύ ηλικιωμένος είναι το τελευταίο ζωντανό πλάσμα πάνω στη γη που έχει γνωρίσει κάποιο άλλο άτομο ή κάποιo πλήθος ατόμων προσωπικά και που τώρα έχουν φύγει από ζωή.

Όταν το άτομο αυτό πεθάνει, πεθαίνει μαζί του και το πλήθος αυτών, εξαφανίζεται από τη ζωντανή μνήμη. Αναρωτιέμαι, για μένα ποιος θα είναι αυτός ο άνθρωπος, τίνος ο θάνατος θα με κάνει να πεθάνω πραγματικά;»

― Irvin D. Yalom, O Δήμιος του Έρωτα κι άλλες Ιστορίες Ψυχοθεραπείας.

Φωταγώγηση Χριστουγεννιάτικου Δέντρου στον Άγιο Θωμά

Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2018 στον χώρο του ΚΑΠΗ

έναρξη εκδηλώσεων στις 17:00

Ο Αη Βασίλης με το τρενάκι θα κάνουν βόλτες στους δρόμους του χωριού

από τις πρωινές ώρες.

– Ταχυδρομείο του Αη Βασίλη

– Μάγοι με πολλές εκπλήξεις και παιχνίδια

– Δράσεις για μικρούς και μεγάλους

– Κεράσματα

– Δωράκια

Διοργανώνουν οι σύλλογοι:

– Γονέων & Κηδεμόνων

– Γυναικών

– Πολιτιστικός & Περιβαλλοντικός

Υποστήριξη

– Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Τανάγρας

Πολιτιστικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Αγίου Θωμά

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

Καθημερινή

© Φωτογραφικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Μας χωρίζουν ακριβώς 80 χρόνια από τη θαυμάσια φωτογραφία του Δημήτρη Χαρισιάδη (1911-1993). Τραβηγμένη στα βουνά της Μακεδονίας, αποτελεί ένα συναρπαστικό τεκμήριο της ιστορίας της ελληνικής χιονοδρομίας. Οι απαρχές του αθλήματος στη χώρα μας τοποθετούνται αρκετά νωρίτερα, στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ο Κωνσταντίνος Ελευθερουδάκης (1877-1962), ο ιδρυτής του ιστορικού βιβλιοπωλείου της Αθήνας, έφερε από το εξωτερικό ένα ζευγάρι σκι, το οποίο φυλάσσεται σήμερα στο καταφύγιο Μπάφι στην Πάρνηθα. Ο πρωτόγονος (για τα σημερινά δεδομένα) εξοπλισμός γοητεύει αμέσως την εγχώρια ορειβατική κοινότητα. Ρόλο πρωτοπόρου στη διάδοση του αθλήματος έχει και ο μηχανικός Νίκος Τσόρης, ο οποίος φέρνει το δεύτερο ζευγάρι σκι στην Ελλάδα. Το 1906 ο Κώστας Ελευθερουδάκης οργώνει με τα σκι του το κέντρο της Αθήνας από το Κολωνάκι μέχρι τα Χαυτεία· η πρωτεύουσα είχε ζήσει έναν από τους ισχυρότερους χιονιάδες της ιστορίας της με κατά τόπους μισό μέτρο χιόνι. Στις 10 Μαρτίου του 1929 καταγράφονται οι πρώτες χιονοδρομικές «ασκήσεις» στο Παλιοχώρι της Πάρνηθας. Το 1931 τα πρώτα σκι κάνουν την εμφάνισή τους στον Παρνασσό, αλλά η Πάρνηθα θα συνεχίζει για πολλά ακόμα χρόνια να είναι το επίκεντρο της χιονοδρομικής δραστηριότητας στη χώρα. Και με το ξέσπασμα του πολέμου ο ταγματάρχης Ιωάννης Παπαρρόδου, πρωταθλητής στο σκι αντοχής, ιδρύει το τάγμα χιονοδρόμων με διοικητή τον ίδιο. Μετά από εκπαίδευση στο Μέτσοβο, οι χιονοδρόμοι προωθούνται στην πρώτη γραμμή των πολεμικών επιχειρήσεων ως ορεινοί καταδρομείς, ανιχνευτές και αγγελιαφόροι. ■