ΟΡΕΙΝΟΣ

Αγαπητοί φίλοι ,

Ο Ορεινός συμπλήρωσε σήμερα επτά χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας  στη μπλογκόσφαιρα  της σύγχρονης επικοινωνιακής πλατφόρμας.

Το ιστολόγιο μας που ξεκίνησε πειραματικά στις 22/2/2012 και συνεχίζει πειραματικά και μάλλον και πειρατικά να «εκπέμπει » σε καθημερινή βάση ( επτά χρόνια χωρίς μια μέρα απουσίας ) και να διαβάζεται και να ακούγεται μέσα σε αυτή την ζούγκλα των κοινωνικών αμφίδρομων η μονόδρομων επικοινωνιακών διαύλων .

Στα επτα χρόνια αποκτήσαμε φίλους , συνεργάτες και συνοδοιπόρους που και μόνο , η αίσθηση ότι μας παρακολουθούν , με την βροντερή σιωπή τους η με την αιχμηρή απουσία τους η ακόμη και με την φανερή επιδοκιμασία τους ,έδωσαν την απαραίτητη δύναμη  στα πτερύγια του σύγχρονου  επικοινωνιακού μύλου  ώστε  οι μυλόπετρες του να παράγουν  η να αναπαράγουν αναρτήσεις και να τις μεταφέρουν στον ωκεανό του Διαδικτύου και τις καταχωνιασμένες   στα χρονομπαούλα μνήμες να τις κάνουν φανερές για να «κλέβουν » και να σταματούν τον χρόνο το άχρονο….

Ο ΟΡΕΙΝΟΣ ευχαριστεί θερμά τους 500.000 και πλέον αναγνώστες του, ( τους 485.000 με την παλιά του μορφή ) , που κλικάρισαν στις σχεδόν 30.000 αναρτήσεις ,οι περισσότερες πρωτοδημοσίευτες, πιστεύει δε και αισιοδοξεί ότι θα κρατά αλλά και θα του κρατούν συντροφιά οι φίλοι του και στα επόμενα ταξίδια του ………

Καλή δύναμη σε όλους.

ΟΡΕΙΝΟΣ

22/2/2019

Το πρωί της 22ας Φεβρουαρίου 1913 οι πρώτες μονάδες του ελληνικού στρατού παρέλασαν στην πόλη υπό τις επευφημίες των κατοίκων. Τα Ιωάννινα, μετά από 483 χρόνια δουλείας, ήταν και πάλι ελεύθερα. Το χαρμόσυνο άγγελμα για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων έγινε αμέσως γνωστό στην Αθήνα, σκορπώντας φρενίτιδα ενθουσιασμού. Ο Γεώργιος Σουρής δημοσίευσε στο Ρωμηό το ακόλουθο ποίημα:

Τα πήραμε τα Γιάννινα
μάτια πολλά το λένε,
μάτια πολλά το λένε,
όπου γελούν και κλαίνε.
Το λεν πουλιά των Γρεβενών
κι αηδόνια του Μετσόβου,
που τα έκαψεν η παγωνιά
κι ανατριχίλα φόβου.
Το λένε χτύποι και βροντές,
το λένε κι οι καμπάνες,
το λένε και χαρούμενες
οι μαυροφόρες μάνες.
Το λένε και Γιαννιώτισσες
που ζούσαν χρόνια βόγγου,
το λένε κι Σουλιώτισσες
στις ράχες του Ζαλόγγου.

Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων, πέρα από την εξουδετέρωση κάθε σοβαρής τουρκικής απειλής στην Ήπειρο και την κυρίευση σημαντικού πολεμικού υλικού, είχε επίδραση στο ελληνικό γόητρο, το οποίο μετά την επιτυχία αυτή εξυψώθηκε διεθνώς. Οι επιχειρήσεις στο Μπιζάνι σήμαναν ουσιαστικά και τη λήξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου στο στρατιωτικό πεδίο. Τις επόμενες ημέρες ο ελληνικός στρατός κινήθηκε βορειότερα και ως τις 5 Μαρτίου 1913 είχε απελευθερώσει τη Βόρειο Ήπειρο.