


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.






Υπάρχουν άνθρωποι που δύσκολα θα παραδεχθούν το λάθος τους. Δεν θα ζητήσουν συγγνώμη για όσα είπαν ή έκαναν. Αντίθετα, θα προσπαθήσουν να μεταθέσουν το βάρος στη δική σου αντίδραση. Ξαφνικά, το πρόβλημα δεν είναι η αδικία που προκάλεσαν, αλλά ο τρόπος που εσύ αντέδρασες σε αυτήν.
Είναι μια παλιά τακτική: η ουσία χάνεται και η συζήτηση μεταφέρεται στο συναίσθημα του θύματος. Έτσι, ο θύτης εμφανίζεται ως αδικημένος και ο αδικημένος καλείται να απολογηθεί.
Η μεγαλύτερη δύναμη, όμως, δεν βρίσκεται στην οργή ούτε στην εκδίκηση. Βρίσκεται στην ψυχραιμία, στην αυτοκυριαρχία και στην επιμονή στην αλήθεια. Όταν δεν επιτρέπεις να αλλάξει το επίκεντρο της συζήτησης, προστατεύεις την αξιοπρέπειά σου.
Να θυμάσαι: η ευγένεια δεν σημαίνει αδυναμία και η συγχώρεση δεν σημαίνει λήθη. Σημαίνει ότι αρνείσαι να αφήσεις την αδικία να καθορίσει τον χαρακτήρα σου.


Όχι, δεν είμαι πλούσιος. Είμαι ένας φτωχός με λεφτά, που δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Γκαμπριέλ Γκαρσια Μάρκες, Κολομβιανός νομπελίστας συγγραφέας, ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του εικοστού αιώνα, ο οποίος αποτύπωσε μοναδικά στο έργο του την ομορφιά και την τραγωδία της Λατινικής Αμερικής και τιμήθηκε με Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1982.



Όσο ζεις, να λάμπεις, μη λυπάσαι για τίποτα. Η ζωή είναι σύντομη και ο χρόνος απαιτεί το τέλος του
«Ὅσον ζῇς, φαίνου,
μηδὲν ὅλως σὺ λυποῦ·
πρὸς ὀλίγον ἐστὶ τὸ ζῆν,
τὸ τέλος ὁ χρόνος ἀπαιτεῖ».
