Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

“παρ’ όλα αυτά”

Για την  “την πολιτική ως επάγγελμα” ο Μαξ Βέμπερ είχε γράψει:

Πλασμένος για την πολιτική είναι όποιος είναι διατεθειμένος να πει “παρ’ όλα αυτά”. Να τρώει δηλαδή τα χαστούκια της αποτυχίας, της συνειδητοποίησης της αδυναμίας του να παρέμβει στα πράγματα και παρ’ όλα αυτά να διατηρεί ζωντανή τη φλόγα.

Μαξ Βέμπερ ήταν Γερμανός κοινωνιολόγος και πολιτικός, οικονομολόγος, οι ιδέες του οποίου επηρέασαν την κοινωνική θεωρία, την κοινωνική έρευνα και το σύνολο της επιστήμης της κοινωνιολογίας.

Δημοσιεύτηκε στισ

Μαρκούζε συνέχεια …

Μια μικρή συμβολή στην επίλυση της “επαναστατικής” απορίας…

Διότι κατά βάθος οι συμμετέχοντες στην “επανάσταση” δεν επιδιώκουν να ανατρέψουν κάτι ή να αλλάξουν τα κακώς κείμενα, αλλά απλά να αντικαταστήσουν τα πρόσωπα στις θέσεις εξουσίας και να απολαύσουν (οι ίδιοι και η κλίκα τους) τα αντίστοιχα προνόμια.

Και δεν χρειάζεται να γίνει επανάσταση. 

Απλά παρακολουθείστε τα πολιτικά μηνύματα / συνθήματα, με τα οποία μια αντιπολίτευση διεκδικεί από το εκλογικό σώμα την ψήφο του και τί κάνει – εάν και όταν – κατακτήσει μέσω εκλογών την κυβερνητική εξουσία…

Συνεπώς, η απάντηση στο ερώτημα (γιατί ασχέτως κυβερνώντων, λίγα πράγματα αλλάζουν προς το καλύτερο για τις κοινωνίες ??), καλό είναι ν’ αναζητηθεί σε επίπεδο ατομικής ηθικής και κοινωνικής υπευθυνότητας.

Χριστός Ανέστη !

Γ.Λ.

Δημοσιεύτηκε στισ

Κωστῆς Παπαγιώργης*: Τὰ μεγάλα βιβλία τῆς ανθρωπότητας εἶναι γραμμένα ὅλα πρὸ Χριστοῦ.

*Κωστής Παπαγιώργης υπήρξε από τους σπουδαιότερους έλληνες δοκιμιογράφους. Έγραψε για τη μέθη, τη ζηλοτυπία, τη μισανθρωπία, τους νεκρούς, τη μνησικακία, τη φιλία και τον πόλεμο.

Δημοσιεύτηκε στισ

«Πόση γῆ χρειάζεται ὁ ἄνθρωπος;»

Ο τίτλος τοῦ περίφημου διηγήματος τοῦ Τολστόι. Σ’ αὐτὸ ὁ ἥρωας, ἕνας ἄπληστος γαιοκτήμονας, βρίσκει ὄντως τελικὰ τὴν ἀπάντηση, πεθαίνοντας πάνω στὴν προσπάθεια νὰ αὐξήσει τὸ ἔχει του: δυὸ μέτρα ὅλη κι ὅλη.

Δημοσιεύτηκε στισ

Η επιχείρησή σου θα μεγαλώσει μόνο όταν σταματήσεις να τη διαχειρίζεσαι σαν μικρή.

Η επιχείρησή σου θα μεγαλώσει μόνο όταν σταματήσεις να τη διαχειρίζεσαι σαν μικρή.

Οι περισσότερες επιχειρήσεις δεν μένουν μικρές επειδή δεν μπορούν να μεγαλώσουν. Μένουν μικρές γιατί οι άνθρωποί τους συνεχίζουν να τις σκέφτονται μικρές.

Με την ίδια ανάγκη ελέγχου.

Με την ίδια δυσπιστία απέναντι στην ανάθεση.

Θέλεις να τα ελέγχεις όλα.

Να περνούν όλα από το χέρι σου.

Να μη γίνει λάθος.

Και έτσι… δεν γίνεται τίποτα μεγάλο.

Η ανάπτυξη ξεκινά από μια εσωτερική απόφαση:

να εμπιστευτείς, να μοιράσεις, να αφήσεις χώρο.

Να πάψεις να είσαι ο άνθρωπος για όλα —

για να μπορέσει η επιχείρηση να γίνει κάτι περισσότερο από σένα.