Ωραίες και ωφέλιμες για τον τόπο τους οι πρωτοβουλίες από το Δήμο Χασιάς ( Φυλή ).
Οι Δερβενοχώρίτες τι κάνουν για να αναδείξουν τον ορεινό όγκο των δερβενοχωρίων , το βορεινό μπαλκόνι της Αθήνας,σε τόπο προορισμού, όταν μάλιστα απέχει 20 λεπτά από την Χασιά;
Υποψήφιοι δημοτικοί άρχοντες έχετε κάποια θέση γιαυτό το σοβαρό θέμα;
Μην αφήνεται τον τόπο σας να παρακμάζει …
είναι κρίμα για τα παιδιά σας.

ΟΡΕΙΝΟΣ

 

Οι δυνατότητες της νοτιοδυτικής Πάρνηθας στον εναλλακτικό τουρισμό θα αναδειχθούν και πάλι μέσα από το 5ο “Athens Fyli Climb Fest”, που διοργανώνεται και φέτος από τον Ελληνικό Πολιτιστικό Ορειβατικό Σύλλογο (Ε.Π.Ο.Σ.) Φυλής, σε συνεργασία με τον Δήμο Φυλής στις 13 και 14 Απριλίου 2019, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Αναρρίχησης.

Η Πάρνηθα αποτελεί ένα «παράδεισο» για την ανάπτυξη πολλών μορφών εναλλακτικού τουρισμού, προσφέροντας ένα καταπληκτικό αναρριχητικό πεδίο, στο οποίο γίνεται κάθε χρόνο και το φεστιβάλ, με επιμορφωτικά workshops και παρουσιάσεις, υπαίθριες δραστηριότητες, όπως πεζοπορίες, μαθήματα γιόγκα, slackline (ακροβασία) και highline (ακροβασία σε σύρμα / σχοινί), ακόμα και νυχτερινή αναρρίχηση, ένα υπερθέαμα για τους επισκέπτες του.

Η Πάρνηθα όμως προσφέρει όλο το χρόνο εναλλακτικό τουρισμό, με καταπράσινα μονοπάτια για ορεινή πεζοπορία, με εξέχουσα θέση τη διάσχιση του φαραγγιού της Γκούρας, διαδρομές για ορεινή ποδηλασία, θρησκευτικό τουρισμό με τη Μονή Κλειστών, έχοντας παράλληλα το ισχυρό πλεονέκτημα ότι βρίσκεται μόλις 16 χλμ. από το κέντρο της πρωτεύουσας και 26 χλμ. από το Διεθνές Αεροδρόμιο «Ελ.Βενιζέλος». Επίσης, σημαντική είναι η παραδοσιακή κουζίνα στα φημισμένα εστιατόρια της Χασιάς, όπου ο επισκέπτης γεύεται αυθεντικό ελληνικό φαγητό μέσα σε εξοχικό περιβάλλον. Δεν πρέπει να παραλείψουμε και τη σημασία της περιοχής στην αρχαιότητα, με το Φρούριο της Φυλής γνωστό ως «Φρούριο της Δημοκρατίας», εκεί όπου το 404 π.Χ. ο στρατηγός Θρασύβουλος απελευθέρωσε την Αθήνα, αλλά και το «Τείχος του Δέματος» μήκους 5 χλμ., που τον 4ο αιώνα π.Χ. οχύρωσε την Αθήνα από τη δυτική της πλευρά.

«Ο Δήμος Φυλής σας προσκαλεί με το Σύνθημα ‘Επιλέγω Φυλή’, να γνωρίσετε το μοναδικό τοπίο της Πάρνηθας, γεμάτο πράσινο με πάρκα και δάση, ιδανικό για υπαίθριες δραστηριότητες γεμάτες αδρεναλίνη, αλλά και εξαιρετικό για επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους και μοναστήρια, όπου θα βρείτε γαλήνη, μόλις λίγη ώρα από το κέντρο της Αθήνας. Ο Δήμος και οι επαγγελματίες του τουρισμού σας περιμένουν να σας εξυπηρετήσουν με συνέπεια και αίσθημα φιλοξενίας», επισημαίνει ο δήμαρχος Φυλής κ. Χρήστος Παππούς.

Πηγή: reporter.gr

Το χρήμα στην αρχαία Ελλάδα. Πόσο στοίχιζαν αγαθά κι υπηρεσίες;

Πηγή: Αντικλείδι

Πλάι στις κοινωνικές ανακατατάξεις, και μαζί μ’ αυτές, έγιναν ριζικές αλλαγές στην οικονομία και στις συναλλαγές. Στις ιωνικές πόλεις καθιερώθηκε, γύρω στις αρχές του έβδομου αιώνα, το χρήμα

Ως τότε χρησιμοποιούνταν στις καθημερινές συναλλαγές λεπτές ράβδοι χαλκού, που απ’ το σχήμα τους λέγονταν οβολοί, δηλαδή σούβλες. Έξι τέτοιοι οβολοί αποτελούσαν μια «χούφτα», δραχμή (από το δράττομαι = αδράχνω, πιάνω): αυτά τα ονόματα πέρασαν στα κατοπινά ελληνικά νομίσματα. Τώρα όμως οι Έλληνες άρχισαν να κόβουν κέρματα, που το βάρος και η περιεκτικότητά τους σε πολύτιμο μέταλλο ήταν εγγυημένα με κρατική σφραγίδα και που, σ’ έναν λαό που δεν έκανε τίποτα χωρίς τέχνη, πήραν γρήγορα τις πιο διαφορετικές και γοητευτικές μορφές. Ως μέταλλο χρησιμοποιούσαν το ήλεκτρο, ένα κράμα από χρυσάφι και ασήμι, των οποίων όμως η αναλογία κυμαινόταν έντονα από πόλη σε πόλη.

Εκείνος που έβαλε τέρμα σ’ αυτή τη σύγχυση, κόβοντας νομίσματα από ατόφιο χρυσάφι και ασήμι, ήταν ο Κροίσος. Ως τον έκτο αιώνα η κυκλοφορία του χρήματος περιοριζόταν στη Μικρά Ασία και στα κυριότερα εμπορικά κέντρα της Κεντρικής Ελλάδας. Κατόπιν όμως εξαπλώθηκε παντού, ως τους Έλληνες της Ιταλίας και της Σικελίας. Η μεγαλύτερη ελληνική νομισματική μονάδα ήταν το τάλαντο. Ένα τάλαντο είχε εξήντα μνες, μία μνα εκατό δραχμές, μία δραχμή έξι οβολούς. Παράλληλα υπήρχαν κέρματα των δύο, τριών και τεσσάρων οβολών, των δύο και τεσσάρων δραχμών: διόβολα, τριόβολα και τετρόβολα, στατήρες και τετράδραχμα.

Για να πάρουμε μια γενική ιδέα για την αγοραστική δύναμη όλων αυτών των νομισμάτων (που φυσικά άλλαζε συνεχώς στην πορεία της ελληνικής Ιστορίας), θ’ αναφέρουμε ότι την εποχή του Σόλωνα ένα βόδι με μέτρια ποιότητα κόστιζε πέντε δραχμές, ένας μέδιμνος (52 1/2 λίτρα) δημητριακών μία δραχμή, ενώ στα χρόνια του Περικλή το κατώτερο όριο για την καθημερινή συντήρηση μιας οικογένειας ήταν ένα τρίτο της δραχμής, ποσό που στα τέλη του τέταρτου αιώνα ανέβηκε στη μία δραχμή.

Την ίδια περίπου εποχή ένας μετρητής κρασί (περίπου 40 λίτρα, επρόκειτο προφανώς για συνηθισμένο κρασί) έκανε έξι ώς οκτώ δραχμές και τα έξοδα διατροφής ενός δούλου ήταν δύο οβολοί, ποσό με το οποίο ο δούλος μπορούσε να φάει απλά, αλλά χορταστικά. Όποιος είχε περιουσία τρία τάλαντα (οι τόκοι ήταν κατά μέσον όρο 12%) θεωρούνταν ήδη πλούσιος.

Για μερικούς Σοφιστές και καλλιτέχνες αναφέρεται ότι ποτέ δεν ζητούσαν για το μάθημα που παρέδιδαν (και που πάντως διαρκούσε αρκετά χρόνια) λιγότερο από ένα τάλαντο, ένα ποσό προφανώς εξωφρενικό, που θεωρείται ένδειξη της τεράστιας φήμης τους. Ο Επίκουρος πλήρωσε 80 μνες για τον μεγάλο και ωραίο κήπο που αγόρασε το έτος 306 σε θαυμάσια τοποθεσία, για να εγκαταστήσει εκεί τη σχολή του.

Την ίδια περίπου εποχή ένα συνηθισμένο σπίτι στοίχιζε από 300 ώς 700 δραχμές, μια πολυτελής έπαυλη από 5.000 ώς 10.000 δραχμές. Ο μεγιστάνας του πλούτου Καλλίας, ιδιοκτήτης ορυχείων, πασίγνωστος σ’ ολόκληρη την Ελλάδα, είχε περιουσία 200 ταλάντων. Στη συνθήκη ειρήνης που τερμάτισε τον πρώτο καρχηδονιακό πόλεμο (264-241 π.Χ.), οι Καρχηδόνιοι χρέωσαν τους Ρωμαίους τα έξοδα του εικοσιτριάχρονου πολέμου με 3.200 τάλαντα.

Πολιτιστική ιστορία της αρχαίας Ελλάδας / Friedell, Egon