ΟΡΕΙΝΟΣ

Συμπληρώνονται φέτος 45 χρόνια από την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή και την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Η 24η Ιουλίου 1974 υπήρξε ιστορική ημέρα και σηματοδότησε την απαρχή μιας σειράς εξελίξεων που οδήγησαν στη θεμελίωση του αρτιότερου δημοκρατικού πολιτεύματος που γνώρισε ποτέ η πατρίδα μας. Οι χειρισμοί του Κωνσταντίνου Καραμανλή για την εξουδετέρωση των πολλών και σημαντικών κινδύνων, που άφησε πίσω της η δικτατορία των συνταγματαρχών, υπήρξαν αριστοτεχνικοί. Η δημοκρατική μετάβαση της Ελλάδας έχει καταγραφεί ως η πιο γρήγορη και η πιο ομαλή στην παγκόσμια ιστορία και γι’ αυτό δικαίως αναγνωρίστηκε διεθνώς ως «το ελληνικό πολιτικό θαύμα».

Αρωγός στην προσπάθεια του Καραμανλή στάθηκαν όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου, οι οποίες με υπευθυνότητα συνέβαλαν στην αποκατάσταση του ομαλού πολιτικού κλίματος και στη θεμελίωση ισχυρών και υγιών δημοκρατικών θεσμών. Οι επιτυχίες της περιόδου 1974-75 που περιλαμβάνουν τη νομιμοποίηση όλων των πολιτικών δυνάμεων, τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών, την οριστική λύση του πολιτειακού ζητήματος μέσω της διεξαγωγής ενός αδιάβλητου δημοψηφίσματος, την τιμωρία των προταίτιων της εκτροπής, την ψήφιση νέου Συντάγματος και την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την τότε ΕΟΚ, συνεχίζουν να εμπνέουν και να συσπειρώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων σαράντα χρόνια μετά και δείχνουν τι μπορεί να πετύχει η χώρα όταν ο λαός είναι ενωμένος και η ηγεσία του διαθέτει όραμα και αποφασιστικότητα.

Σήμερα, που η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη μιας βαθιάς κρίσης, το έργο του Καραμανλή είναι ταυτόχρονα δικαιωμένο αλλά και επίκαιρο. Δικαιωμένο γιατί η πλειοψηφία του ελληνικού λαού και οι πολιτικές δυνάμεις που την εκφράζουν συντάσσονται με τις μεγάλες στρατηγικές επιλογές του Καραμανλή, δηλαδή τον ομαλό δημοκρατικό βίο και την ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας. Και επίκαιρο γιατί ο Καραμανλής πέτυχε όχι μόνο να εξουδετερώσει τους πολλαπλούς εσωτερικούς και εξωτερικούς κινδύνους που αντιμετώπισε αλλά και να τους μετατρέψει σε ευκαιρία για την αναζωογόνηση του εθνικού μας βίου εντός της μεγάλης ευρωπαϊκής ο

Την Κυριακή 3 Αυγούστου 1969, στα πλαίσια ειδικής μεγάλης

δοξολογίας που τελέστηκε μετά από απόφαση της Αρχιεπισκοπής

Αθηνών με την ευκαιρία της αποστολής του Απόλλωνα 11, εψάλη

και το ακόλουθο απολυτίκιο, που συντάχθηκε από τον Μητροπολίτη

Κοζάνης.

Μεγαλύνομεν το θείον κράτος και δοξάζομεν τον

Ζωοδότην ον υμνεί και δοξάζει τα σύμπαντα. Ως αγαθόν σε αυτόν

ικετεύομεν, ίνα καρδίας ημών και νοήματα από πάσης αλαζονείας

και επάρσεως φρουρών ιλασμόν παρέχηται ημίν και Σωτηρίαν την

αιώνιον._

Είμαστε άραγε σίγουροι ότι οι ‘Αρμστρονγκ, Κόλινς και Όλντριν

που επέστρεψαν στη Γη ήταν οι ίδιοι με τους ‘Αρμστρονγκ, Κόλινς

και Όλντριν που ξεκίνησαν από αυτήν; Ναι. Ο λόγος είναι απλός.

Οι αστροναύτες, επιστρέφοντας στη Γη, μαζί με τα φιλμ και τα

γεωλογικά δείγματα, έφεραν και μισό χαρτονόμισμα του ενός

δολαρίου που είχαν στην τσέπη τους όταν έφυγαν από το

ακρωτήριο Κένεντι. Αυτή την περίεργη ανακοίνωση έκανε στις 17

Ιουλίου 1969 εκπρόσωπος της NASA προσθέτοντας ότι το μέσο αυτό

αναγνώρισης είναι παμπάλαιο. _Μπορεί κάποτε να βρούμε ένα πιο

σύγχρονο τρόπο, μια πιο επιστημονική μέθοδο για την αναγνώριση

της ταυτότητας ενός ατόμου. Όμως για την ώρα κόψαμε στη μέση

τέσσερα χαρτονομίσματα του ενός δολαρίου και δώσαμε τα μισά

στους αστροναύτες_. Όταν ρωτήθηκε γιατί δόθηκαν τέσσερα μισά

χαρτονομίσματα αφού οι αστροναύτες είναι μόνο τρεις, ο

εκπρόσωπος της NASA απάντησε ότι το ένα απόκομμα ήταν

εφεδρικό, αφού μέσα στο διαστημόπλοιο κάποιος αστροναύτης θα

μπορούσε να χάσει το μισό του δολάριο. Τα τέσσερα μισά δολάρια

που έμειναν στη Γη, φυλάχθηκαν στο θησαυροφυλάκιο του

Ακρωτήριου Κένεντι. Το περιστατικό αυτό απέδειξε ότι ακόμα και

το πιο σοβαρό γεγονός έχει πάντα και αστείες πτυχές.

Ο ξεροκέφαλος αρνείται ότι δεν ξέρει. Ο υπερόπτης νομίζει ότι τα λίγα που ξέρει είναι πολλά.

Όλα όσα μπορούν να ειπωθούν για την αλήθεια… δεν είναι απολύτως αλήθεια.

Ο σεισμός της Παρασκευής δεν ενεργοποίησε τα γειτονικά ρήγματα, καθησυχάζουν οι σεισμολόγοι – Tο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο έχει εγκαταστήσει ειδικούς μετρητικούς σταθμούς και εκτελεί σειρά ερευνητικών προγραμμάτων στην περιοχή

in.gr

Μόλις βεβαιώθηκε πως ο σεισμός της περασμένης Παρασκευής προκλήθηκε από ένα κομμάτι στο δυτικό άκρο του ρήγματος της Πάρνηθας το όποιο δεν έσπασε στον σεισμό του ’99, τα βλέμματα των ειδικών έπαψαν να είναι στραμμένα στον εθνικό δρυμό και πλέον στρέφονται προς τον Κορινθιακό Κόλπο….

Πριν δημιουργηθεί η οποιαδήποτε ανησυχία, οι σεισμολόγοι είναι ξεκάθαροι (και καθησυχαστικοί): ο σεισμός της Παρασκευής δεν ενεργοποίησε τα γειτονικά ρήγματα, ούτε, όπως προαναφέρθηκε, βορειοδυτικά του Θριασίου, είτε βορειότερα προς τη Βόρεια Πάρνηθα αλλά και ούτε δυτικά προς τον Κορινθιακό.

Τίθεται έτσι εύκολα το ερώτημα: τότε γιατί οι ειδικοί έχουν τα βλέμματά τους στραμμένα στον Κορινθιακό; Αν και οι απαντήσεις στο ερώτημα αυτό είναι φειδωλές (και έχοντας υπόψη μας ότι οι σεισμολόγοι είναι υποχρεωμένοι να βλέπουν πολλά χρόνια μπροστά ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ότι επίκειται μεγάλος σεισμός), η κατάσταση έχει ως εξής: οι σεισμολόγοι γνωρίζουν ότι για περιοχές που είναι σεισμικά ήσυχες για μεγάλο διάστημα, προβλέπεται θεωρητικά η διέγερση περιφερειακών ζωνών αρκετά πριν από τους μεγάλους σεισμούς. Αυτός είναι και ο λόγος που το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο έχει εγκαταστήσει ειδικούς μετρητικούς σταθμούς και εκτελεί σειρά ερευνητικών προγραμμάτων στην περιοχή. Το «στοίχημα» για τους σεισμολόγους είναι να μην τους πιάσει στον ύπνο ένας μεγάλος σεισμός, όποτε κι αν γίνει αυτός.

– Τι ακριβώς είναι η σεισμική θεωρία των… ντόνατς

-Γιατί οι σεισμολόγοι θεωρούν ότι η Αττική βρίσκεται σε «κακή γειτονιά» και τι φοβούνται

-Πόσο πιθανό είναι ένα ισχυρό πλήγμα του Εγκέλαδου με επίκεντρο τις Αλκυονίδες νήσους;

Ο Πλάτωνας με την διαλεκτική του δεν αποσκοπούσε μόνο στην διάδοση περισσότερων γνώσεων, αλλά και βοηθούσε και παρότρυνε τους μαθητές του να συλλέγουν όλο και περισσότερη σοφία, υποσχόμενος εμμέσως ή αμέσως ότι μέσα από αυτόν το δρόμο οι ζωές τους θα άγγιζαν ένα ανώτερο επίπεδο