Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Δεν υπάρχει κακός υπάλληλος, παρά μόνο κακός προϊστάμενος*

2. Δεν υπάρχει κακός υπάλληλος, παρά μόνο κακός προϊστάμενος

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς πρωτοπόρος στο χώρο της ιδιωτικής ασφάλισης και πολυσχιδής επιχειρηματίας έλεγε συχνά:

«Δεν υπάρχει κακός υπάλληλος, παρά μόνο κακός προϊστάμενος»

Ας εξετάσουμε πως αυτή η ρήση λειτουργεί στον πραγματικό κόσμο των επιχειρήσεων

Στον κόσμο της διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού, το γνωμικό «δεν υπάρχει κακός υπάλληλος, παρά μόνο κακός προϊστάμενος» συνοψίζει μια θεμελιώδη αλήθεια: η απόδοση των ανθρώπων σπάνια είναι αποκλειστικά προσωπικό ζήτημα· συνήθως αντανακλά την ποιότητα της ηγεσίας που έχουν πάνω τους.

Ο ρόλος του προϊσταμένου δεν είναι απλώς να κατανέμει εργασίες, αλλά να διαμορφώνει περιβάλλοντα υψηλής απόδοσης. Να εντοπίζει τα δυνατά σημεία κάθε συνεργάτη, να τα καλλιεργεί, να μετατρέπει τα λάθη σε ευκαιρίες μάθησης και να εμπνέει εμπιστοσύνη μέσα από συνέπεια και δικαιοσύνη. Οι περισσότεροι υπάλληλοι θέλουν να αποδώσουν — χρειάζονται όμως καθοδήγηση, ξεκάθαρες προσδοκίες και αναγνώριση.

Αντίθετα, ένας κακός προϊστάμενος μπορεί να ακυρώσει ακόμη και την πιο καλή ομάδα: με ασάφεια, μικροδιοίκηση, φόβο ή έλλειψη εμπιστοσύνης. Η τοξική ηγεσία δεν σκοτώνει μόνο την απόδοση· διαβρώνει τη δέσμευση, την πρωτοβουλία και την πίστη στον κοινό σκοπό.

Η επιτυχία μιας επιχείρησης δεν μετριέται μόνο στα οικονομικά αποτελέσματα, αλλά στην ικανότητά της να ενεργοποιεί το ανθρώπινο δυναμικό της. Εκεί όπου ο προϊστάμενος λειτουργεί ως ηγέτης – μέντορας και όχι ως επόπτης – οι υπάλληλοι μετατρέπονται σε συμμέτοχους, και οι οργανισμοί σε κοινότητες ανάπτυξης.

Διαφορετικά βλέπουμε αυτό που έλεγε ένας μύθος του παγκόσμιου επιχειρείν, Ο Jack Welch: «Οι άνθρωποι δεν εγκαταλείπουν τις εταιρείες· εγκαταλείπουν τους μάνατζερ τους.»

*Από την συλλογή δοκιμίων του Κ. Μπερτσιά με τίτλο: Εμπειρίας αποστάγματα και κατακάθια
Σκέψεις για τις επιχειρήσεις, τους ανθρώπους και το χρόνο.

Δημοσιεύτηκε στισ

Η Ήττα της Επιτυχίας*

  1. Η Ήττα της Επιτυχίας

Οι επιτυχημένες επιχειρήσεις δεν καταρρέουν συνήθως από εξωτερικούς εχθρούς, αλλά από τα ίδια τους τα εσωτερικά αδιέξοδα. Η επιτυχία, όταν δεν συνοδεύεται από αυτογνωσία και επαγρύπνηση, μετατρέπεται εύκολα σε παγίδα. Ο εφησυχασμός, η αλαζονεία, η αδράνεια και η προσκόλληση σε παρωχημένα πρότυπα διοίκησης είναι οι πιο συχνοί δυνάστες της δημιουργικότητας και της προσαρμοστικότητας.

Πολλοί οργανισμοί χάνουν το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα όχι επειδή δεν γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν, αλλά επειδή αδυνατούν να αποχωριστούν ό,τι τους έκανε κάποτε επιτυχημένους. Οι ίδιες πρακτικές που εξασφάλισαν την άνοδο, γίνονται αργότερα βαρίδια που εμποδίζουν την εξέλιξη. Η επιτυχία, αν δεν ανανεώνεται, σαπίζει.

Ιδιαίτερα κρίσιμη είναι και η διαδοχή στην ηγεσία. Η απουσία ικανών συνεχιστών, ανθρώπων με όραμα και θάρρος να αναμετρηθούν με το νέο, οδηγεί σταδιακά σε παρακμή. Όπου η διοίκηση κλείνεται στο καβούκι της αυτάρκειας, η φθορά είναι αναπόφευκτη.

Η ιστορία των επιχειρήσεων διδάσκει πως η μακροημέρευση δεν είναι αποτέλεσμα τύχης, αλλά συνειδητής ικανότητας για αλλαγή. Όσοι επαναπαύονται στα κεκτημένα, προετοιμάζουν χωρίς να το ξέρουν την ίδια τους την ήττα.

  • Από την συλλογή δοκιμίων του Κ. Μπερτσιά με τίτλο: Εμπειρίας αποστάγματα και κατακάθια
    Σκέψεις για τις επιχειρήσεις, τους ανθρώπους και το χρόνο.
Δημοσιεύτηκε στισ

Ο κόσμος μας οφείλει να μάθει να κυβερνιέται με βάση τη Λογική, την Ανθρωπιά και τη Συμμετοχή όλων των πολιτών — όχι ως κομματικές μονάδες, αλλά ως υπεύθυνα όντα απέναντι στην οικογένεια και στους συνανθρώπους τους.

Δημοσιεύτηκε στισ

Η ιστορία ενός δίσκου: Ο άντρας της ημέρας!

🎵

Ο άντρας της ημέρας!

Ζεϊμπέκικο – Δίσκος 78 στροφών

Ερμηνεία: Παναγιώτης Γαβαλάς – Τζένη Χάρμη

Συνοδεία Ορχήστρας: Αλ. Ορχήστρου

Εταιρεία: ODEON (Made in Greece)

Αρ. Καταλόγου: GA 7926 / GO 5379

Περίοδος: Τέλη δεκαετίας 1940 – αρχές 1950

Ο δίσκος αυτός αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της μεταπολεμικής ελληνικής δισκογραφίας. Εκδόθηκε από την ιστορική εταιρεία Odeon, που υπήρξε θεμέλιος λίθος της λαϊκής μουσικής σκηνής της εποχής.

Το τραγούδι «Ο άντρας της ημέρας», σε ρυθμό ζεϊμπέκικου, αποτυπώνει το ύφος και το συναίσθημα της κοινωνίας των μεταπολεμικών χρόνων· μια Ελλάδα που προσπαθούσε να ξαναβρεί το χαμόγελό της μέσα από τη μουσική.

Η φωνητική χημεία του Γαβαλά και της Χάρμη, σε συνδυασμό με τη ζεστή ηχητική υπογραφή της Odeon, καθιστούν τον δίσκο αυτό πολύτιμο τεκμήριο πολιτιστικής μνήμης και αυθεντικό δείγμα του πρώιμου αστικού λαϊκού τραγουδιού.