Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Επετειακή ανάρτηση

Επετειακή ανάρτηση

Αγαπητοί φίλοι ,


Ο Ορεινός συμπλήρωσε χθες οχτώ χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στην μπλογκόσφαιρα της σύγχρονης επικοινωνιακής πλατφόρμας.

Το ιστολόγιο μας, που ξεκίνησε πειραματικά στις 22/2/2012 και συνεχίζει πειραματικά και πιθανώς και πειρατικά να «εκπέμπει » σε καθημερινή βάση και να διαβάζεται και να ακούγεται μέσα σε αυτή την ζούγκλα των κοινωνικών αμφίδρομων ή μονόδρομων επικοινωνιακών διαύλων.
Στα οχτώ χρόνια αποκτήσαμε φίλους , συνεργάτες και συνοδοιπόρους, που και μόνο , η αίσθηση ότι μας παρακολουθούν, με την βροντερή σιωπή τους ή με την αιχμηρή απουσία τους ή ακόμη και με την φανερή επιδοκιμασία τους, έδωσαν την απαραίτητη δύναμη στα πτερύγια του σύγχρονου επικοινωνιακού μύλου ώστε οι μυλόπετρες του να παράγουν ή να αναπαράγουν αναρτήσεις και να τις μεταφέρουν στο ωκεανό του Διαδικτύου μνήμες καταχωνιασμένες στα χρονομπαούλα για να είναι φανερές και να «κλέβουν » και να σταματούν τον χρόνο το άχρονο….

Ο ΟΡΕΙΝΟΣ ευχαριστεί θερμά τους 600.000 χιλιάδες αναγνώστες του, που κλικάρισαν στις σχεδόν 35.000 χιλιάδες αναρτήσεις, οι περισσότερες πρωτοδημοσίευτες, και πιστεύει και αισιοδοξεί ότι θα κρατά αλλά και θα του κρατούν συντροφιά οι φίλοι του και στα επόμενα ταξίδια του ………


Καλή δύναμη σε όλους.

 

 

Η πρώτη ανάρτηση του ορεινού με τίτλο : όμορφη απόσυρση ( 22/2/2012 και ώρα 20.15 )

Δημοσιεύτηκε στισ

Οι νάρκισσοι άνθισαν στις βόρειες πλαγιές της Πάρνηθας !!

Τον Χειμώνα λόγω του κρύου και των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών λίγα είναι εκείνα τα φυτά που αναπτύσσονται κανονικά και ανθίζουν προσφέροντας πλούσια πολύχρωμα άνθη. Ο νάρκισσος είναι ένα τέτοιο φυτό που ξεχωρίζει μέσα στην παγερή χειμωνιάτικη ατμόσφαιρα για τα μεγάλα κίτρινα και λευκά του λουλούδια που διαθέτουν ένα άκρως μεθυστικό άρωμα.

Δημοσιεύτηκε στισ

«Το λίγο του κόσμου»

“Περπατώ και νυχτώνει.
Αποφασίζω και νυχτώνει.
Όχι δεν είμαι λυπημένη.

Υπήρξα περίεργη και μελετηρή.
Ξέρω απ’ όλα. Λίγο απ’ όλα.
Τα ονόματα των λουλουδιών όταν μαραίνονται,
πότε πρασινίζουν οι λέξεις και πότε κρυώνουμε.
Πόσο εύκολα γυρίζει η κλειδαριά των αισθημάτων
μ’ ένα οποιοδήποτε κλειδί της λησμονιάς.
Όχι δεν είμαι λυπημένη.

Πέρασα μέρες με βροχή,
εντάθηκα πίσω απ΄αυτό
το συρματόπλεγμα το υδάτινο
υπομονετικά κι απαρατήρητα,
όπως ο πόνος των δέντρων
όταν το ύστατο φύλλο τους φεύγει
κι όπως ο φόβος των γενναίων.
Όχι, δεν είμαι λυπημένη.”

Απόσπασμα από το ποίημα “Πέρασα”. Βρίσκεται στην συλλογή “Το λίγο του κόσμου”.