GOOD NEWS: Βιταμίνη D, ο διπλός ρόλος στην αντιμετώπιση του κορονοϊού!

Απο τότε που γνωρίσαμε ( εφτά χρόνια σχεδόν ) τον Γιάννη Αναγνωστακη τον ακούμε συχνά να μιλά με έμφαση για τον σημαντικό ρόλο της βιταμίνης D, ξαφνικά τώρα άρχισαν να μιλούν πολλοί …..

Πρωτοπόρος πάντα ο φίλος μας

Ορεινός

Από το news.gr

Ταμπλέτες και δισκία βιταμίνης D

Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι τα επίπεδα βιταμίνης D σχετίζονται με την έκβαση των ασθενών που έχουν μολυνθεί με κορονοϊό.

Ένας παράγοντας που δεν έχει αναλυθεί επαρκώς και μπορεί να επηρεάσει την έκβαση του κορονοϊού είναι τα επίπεδα της βιταμίνης D στον πληθυσμό, αναφέρουν οι γιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαρία Γαβριατοπούλου, Ιωάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος και αναλύουν τα σχετικά δεδομένα.

Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Μεγάλης Βρετανίας, όπου οι κυβερνητικές υπηρεσίες υγείας συνέστησαν στους πολίτες να λαμβάνουν συμπληρώματα βιταμίνης D μέχρι το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, καθώς κατά τη διάρκεια της πανδημίας οι πολίτες αναγκάζονται να παραμένουν κατ’ οίκον για μεγάλο χρονικό διάστημα. «Η εξωγενής χορήγηση βιταμίνης D μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους ηλικιωμένους, καθώς αυτή η πληθυσμιακή ομάδα διατρέχει υψηλό κίνδυνο αρνητικής έκβασης από COVID-19 και ανεπάρκειας βιταμίνης D. Τα χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης D σχετίζονται επίσης με άλλες μη μεταδοτικές ασθένειες και με αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώδεις ασθένειες, κυρίως λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Ωστόσο, δεν έχει διευκρινιστεί σαφώς εάν τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D αποτελούν αίτιο ή αιτιατό της λοίμωξης».

Πρόσφατα στοιχεία,σύμφωνα με τους τρεις καθηγητές, «υποδεικνύουν ότι τα επίπεδα βιταμίνης D σχετίζονται με την έκβαση των ασθενών. Σε σχετική ανάλυση ευρωπαϊκών δεδομένων σε ολόκληρη την Ευρώπη, η θνησιμότητα από COVID-19 συσχετίστηκε σημαντικά με τα επίπεδα της βιταμίνης D σε διαφορετικούς πληθυσμούς». Τα χαμηλά ποσοστά θνησιμότητας, αναφέρουν, στις σκανδιναβικές χώρες αποτελούν εξαίρεση από την τάση για χειρότερα αποτελέσματα σε πιο βόρεια γεωγραφικά πλάτη, αλλά οι πληθυσμοί σε αυτές τις χώρες παρουσιάζουν σχετική επάρκεια σε βιταμίνη D λόγω του εκτεταμένου εμπλουτισμού των τροφίμων. Η Ιταλία και η Ισπανία αποτελούν επίσης εξαιρέσεις, αλλά σε αυτές τις χώρες είναι υψηλός ο επιπολασμός της ανεπάρκειας της βιταμίνης D. Επιπλέον, οι πολίτες της μαύρης φυλής και όσοι ανήκουν σε μειονότητες είναι πιθανότερο να έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D και φαίνεται να έχουν χειρότερη έκβαση από COVID-19 σε σύγκριση με τους λευκούς. Σχετικά με την Ελλάδα, η σύσταση είναι να έχουμε επαρκή έκθεση στον ήλιο, ούτως ώστε να έχουμε ικανοποιητικά επίπεδα βιταμίνης D στον ορό, τονίζουν οι καθηγητές.

Ο ρόλος της βιταμίνης D στην αντιμετώπιση της λοίμωξης COVID-19 θεωρείται ότι είναι διπλός. «Πρώτον, η βιταμίνη D υποστηρίζει την παραγωγή αντιμικροβιακών πεπτιδίων στο αναπνευστικό επιθήλιο, καθιστώντας έτσι λιγότερο πιθανή τη μόλυνση με τον ιό SARS-CoV-2 και την ανάπτυξη συμπτωμάτων COVID-19. Δεύτερον, η βιταμίνη D μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της φλεγμονώδους απόκρισης σε λοίμωξη με SARS-CoV-2, το οποίο έχει θετική επίδραση στην έκβαση των ασθενών, καθώς η υπέρμετρη φλεγμονώδης αντίδραση μπορεί να οδηγήσει σε συστηματικές εκδηλώσεις που αυξάνουν τη βαρύτητα και τις επιπλοκές της νόσου”.

Πηγή: 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

τα κατά τον Σωκράτη τρία ερωτήματα που οφείλει να θέτει ο κάθε επιστήμονας:

Είναι αληθές; Είναι ηθικό; Είναι χρήσιμο;

Τα διαφορετικά πρόσωπα του «Επιστημονικού Λαϊκισμού»

2.

μέρος δεύτερο.

Ο «Επιστημονικός Λαϊκισμός»

Το παζλ του ανορθολογισμού βέβαια, είναι μεγάλο, οι δεσμοί που ενώνουν την Καταστροφολογία, τη Συνωμοσιολογία και το Λαϊκισμό είναι πολλοί και ισχυροί. Όταν αυτό μάλιστα συνδέεται με τον «Επιστημονικό Λαϊκισμό», τότε τα πράγματα γίνονται σοβαρά για αρκετούς λόγους. Οι σημαντικότεροι ίσως από αυτούς είναι:

Πρώτον,το κύρος που περιβάλλει την επιστημονική ιδιότητα στα μάτια της κοινωνίας, ως προς την υιοθέτηση ανορθολογικών και μη επιβεβαιωμένων επιστημονικά θέσεων και υποθέσεων.

Δεύτερον,η αρνητική επίδραση που ασκείται όσον αφορά τις επιλογές, τη στάση και τις συμπεριφορές των ανθρώπων σε όλα τα επίπεδα της καθημερινής ζωής (π.χ. υγεία, διατροφή, σωματική και ψυχική ασφάλεια, κοινωνικές συνήθειες, κοινωνικές διακρίσεις κλπ.).

Τρίτον, το πόσο αυτές οι επιλογές παίζουν σημαντικό ρόλο στην οικονομία γενικότερα, αλλά και στις επιλογές οικονομικής φύσης (κατανάλωση, αποταμίευση, επενδύσεις κλπ.).

Ας ορίσουμε όμως αυτό το φαινόμενο, που το αποκαλούμε ως «Επιστημονικό Λαϊκισμό» σε τρία επίπεδα.

Το πρώτο αφορά τους λόγους της «επιτυχίας» του. Ο Επιστημονικός Λαϊκισμός λοιπόν:

1.- Αφορά δημόσιες εμφανίσεις, παρουσιάσεις, δημοσιεύσεις, συνεντεύξεις, βίντεο και βιβλία από επιστήμονες στον τομέα της εξειδίκευσής τους.

2.- Σε αρκετές περιπτώσεις όμως, αφορά και επιστήμονες με εξειδίκευση σε διαφορετικό πεδίο, σε συγγραφείς, δημοσιογράφους, αναλυτές και πάσης φύσεως σχολιαστές, με σημαντική αναγνωρισιμότητα.

3.- Πολύ συχνά βασίζεται στο φαινόμενο της «σοφιστείας». Παρ’ όλον ότι δεν παραποιούνται δηλαδή πραγματικά περιστατικά ή επιστημονικά δεδομένα, αντίθετα συνάγονται αυθαίρετα ή άνευ επιστημονικής παρατήρησης και πειραματικής / ερευνητικής διαδικασίας, συμπεράσματα.

4.- Εμφανίζεται σε χρονικές στιγμές που το κοινό είναι ευαισθητοποιημένο και έτοιμο να ακούσει και να δεχθεί αυτό που του αρέσει, αυτό που φοβάται η και αυτό που ελπίζει. Όταν μάλιστα αυτό ακολουθεί ή συμπίπτει με παγκόσμιες κρίσεις (όπως οικονομικές, περιβαλλοντικές, υγειονομικές ή ανθρωπιστικές), τότε η επιτυχία και η δημοφιλία του είναι σίγουρη!

5.- Εκφράζεται από πραγματικά ταλαντούχους ανθρώπους στη Διήγηση (Storytelling) και την επικοινωνία μέσα από έναν γοητευτικό, ελκυστικό, συχνά συγκινησιακό, μα σίγουρα απλό και κατανοητό λόγο, που αγγίζει (ιδιαίτερα συναισθηματικά) τον ακροατή ή τον αναγνώστη.

6.- Υιοθετεί αρκετά συχνά, αφ’ ενός ένα αλάθητο μανιχαϊστικό μοντέλο που προσομοιάζει επίσης στον πολιτικό λαϊκισμό (καλοί-κακοί, εμείς-άλλοι, ελίτ-λαός, συμφέροντα-κοινωνία κλπ.) και αφ’ ετέρου την κατάλληλη δόση επαναστατικότητας, αποκάλυψης και αντίστασης εναντίον του κάθε «κατεστημένου» (πολιτικού, επιχειρηματικού, επιστημονικού κλπ.), αλλά και υπέρ ή κατά (ανάλογα σε ποιους απευθύνεται) της «πολιτικής ορθότητας».

7.- Δημιουργεί βιβλία–bestsellers, με μεγάλους αριθμούς πιστών οπαδών και «followers», καθώς συχνά τους «επιβεβαιώνει», η και τους κολακεύει, προσθέτοντας επιστημονικό κύρος στις απόψεις τους, εφοδιάζοντας τους με επιχειρήματα και νέο και πρόσφορο υλικό.

8.- Έχει συνακόλουθα μεγάλη εμπορική επιτυχία, η οποία προκαλεί και αναπαράγει ακόμα μεγαλύτερη εμπορική αξιοποίηση και φυσικά μεγάλη προβολή από τα media, που έχουν «μεγάλη μύτη» σε ό,τι «πουλάει» (αναλογισθείτε τους stars των media στην πρόσφατη μνημονιακή εποχή) .

9.- Στηρίζεται στην «απόλυτη» συνταγή επιτυχίας: Εύκολη, γρήγορη, και απλουστευτική επιστημονική (αν και συχνότερα είναι επιστημονικοφανής) γνώση.

10.- Υπάρχει βέβαια και το ΕΥΤΥΧΩΣ! Ευτυχώς λοιπόν, αφού περάσει η «μόδα» τους, τα bestsellers αυτά ουδεμία επίδραση ασκούν πλέον, ούτε κανένα αποτύπωμα αφήνουν στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα. Προσφέρουν βέβαια διασημότητα και οικονομικό όφελος στους εκφραστές τους και πολλά κέρδη στους επαγγελματίες διαφημιστές και εκδότες τους.

Το δεύτερο επίπεδο αφορά τα κίνητρα των εκφραστών του. Τα κατά τη γνώμη μας κυρίαρχα κίνητρά τους ενδεικτικά είναι (και χωρίς να σημαίνει ότι όλα αυτά ισχύουν για όλους): Ναρκισσισμός, δημοφιλία, αναγνωρισιμότητα, διασημότητα, εξουσία, κύρος, επιστημονικός εγωισμός, εμμονή στην ανάδειξη-υποστήριξη-προβολή και επιβολή απόψεων και θεωριών τους (μερικές φορές ακόμα και σε παρανοϊκό επίπεδο), έμμεσος τρόπος προώθησής τους σε επιστημονικούς και συχνά άλλους «θώκους», παντογνωσία (επειδή είναι σημαντικοί στον τομέα τους, αποκτούν την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζουν τα πάντα), οικονομικό όφελος κ.ά.

Το τρίτο αφορά την καθαρά επιστημονική του διάσταση, το θέμα δηλαδή των συχνών εμφανίσεων στα media και τον μεγάλο αριθμό επιστημονικών αναφορών (Googlescholars). Φαίνεται ότι οι περισσότεροι επιστήμονες που χαρακτηρίζονται από «Επιστημονικό Λαϊκισμό» κατέχονται από το Σύνδρομο του «Διάσημου Διανοούμενου» (IntellectualCelebritySyndrome). Αυτό που φαίνεται να τους απασχολεί ιδιαίτερα, είναι πρώτον, η μεγάλη δημοσιότητα και η εμφάνισή τους στα Κοινωνικά Δίκτυα και δεύτερον, ο μεγάλος αριθμός επιστημονικών αναφορών.

Το δυσάρεστο βέβαια για τους περισσότερους από αυτούς, είναι ότι οκτώ στις δέκα συχνότερα αναφερόμενες εργασίες όλων των εποχών, έχουν πολύ μικρή επιστημονική αξία. Το θέμα δηλαδή είναι τόσο οι Δημόσιες Εμφανίσεις τους, όσο και οι Επιστημονικές Αναφορές τους, να συνοδεύονται από σημαντική επιστημονική προσφορά. Τι όμως κι αν αυτό δεν συμβαίνει και το όνομά τους δεν γράφεται με χρυσά γράμματα στην επιστημονική ιστορία; «Μακροχρονίως, θα είμαστε όλοι νεκροί», είχε πει πολύ σοφά ο J.M.Keynes. Στο παρόν όμως και στο σύντομο μέλλον, η επικοινωνιακή τους «δεινότητα» και οι έξυπνοι και ευρηματικοί τίτλοι των δημοσιεύσεών τους, φαίνεται να πραγματοποιούν τις επιδιώξεις τους, σε αντίθεση με το κακό που έχει γίνει στην κοινωνία, στην οικονομία και ο σε βάθος χρόνου τραυματισμός του επιστημονικού κύρους!

συνέχεια…3

κοινωνικά δίκτυα..

Μπορεί η λαϊκή σοφία να μας διδάσκει ότι «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει», όπως ένας μεγάλος αριθμός θιασωτών των κοινωνικών δικτύων διαφωνεί. Ίσως γι’ αυτό και ο Ουμπέρτο Έκο είχε δηλώσει: «Τα κοινωνικά δίκτυα δίνουν σε λεγεώνες ηλιθίων το δικαίωμα να μιλούν, ενώ μέχρι τώρα έλεγαν τις βλακείες τους στο μπαρ, μετά από ένα ποτήρι κρασί, χωρίς να βλάπτουν την κοινωνία. Μετά βέβαια, οι βλακείες τους ήταν καταδικασμένες στη σιωπή, ενώ τώρα έχουν το ίδιο δικαίωμα να μιλούν όπως ένας κάτοχος Βραβείου Νόμπελ. Πρόκειται για την επέλαση των ηλιθίων!…»

Τα διαφορετικά πρόσωπα του «Επιστημονικού Λαϊκισμού»

1.
πρώτο μέρος.

Έχουμε όλοι τεράστια ευθύνη στο να σταθούμε θαρραλέα απέναντι στο φαινόμενο του «επιστημονικού λαϊκισμού», ιδιαίτερα σε εποχές μεγάλων κρίσεων, όπως η σημερινή!

Αν δούμε από μια διαφορετική οπτική την πραγματικότητα με τα μάτια της οικονομίας, θα μας ξαφνιάσει ίσως το γεγονός ότι, σύμφωνα με αρκετές σχετικές στατιστικές, οι πέντε μεγαλύτεροι τομείς της Παγκόσμιας Οικονομίας σε τζίρο, δεν αφορούν μετρήσιμους επιχειρηματικούς κλάδους, όπως π.χ. Ενέργεια, Εμπόριο, Βιομηχανία, Τουρισμός, Αγροτικός τομέας, Χρηματοπιστωτικό Σύστημα κλπ. Αφορούν κλάδους που καλύπτουν «πρωτογενείς» βασικές υπαρξιακές ανθρώπινες ανάγκες.

Ο πρώτος τομέας σε τζίρο παγκοσμίως αφορά το εν ζωή μέλλον μας, την «τύχη» δηλαδή: Αστρολογία, Αριθμολογία, Μαντεία, το φλιτζάνι του καφέ κλπ.

Ο δεύτερος αφορά το απώτερο μέλλον μας, την μετά θάνατον ζωή, δηλαδή: τις πάσης φύσεως θρησκείες και μεταφυσικούς ορίζοντες.

Ο τρίτος αφορά την «πρόκληση» της τύχης, τον επονομαζόμενο «τζόγο»: καζίνο, χαρτοπαιξία, στοιχήματα, ιπποδρομίες κλπ.

Ο τέταρτος αφορά την αναπαραγωγική υπαρξιακή μας ανάγκη, το σεξ: πορνεία, ερωτική βιομηχανία, πορνογραφία κλπ.

Ο πέμπτος, τέλος, αφορά την ανθρώπινη ευχαρίστηση από τα πάσης φύσεως θεάματα: κινηματογράφος, θέατρο, μουσική, χορός, showbusiness, ιπποδρομίες, αθλητισμός κλπ.

Μη Ορθολογική Λήψη Αποφάσεων

Τα παραπάνω αποτελούν μια μικρή, αλλά αρκετά χαρακτηριστική ένδειξη του πόσο μη ορθολογιστικά λειτουργεί ο άνθρωπος σε πολλές του επιλογές. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει και ο βραβευμένος με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομίας DKahneman, για το πρωτοποριακό του έργο (μαζί με τον ATversky) σχετικά με τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων.

Σε αυτό το πλαίσιο, της υιοθέτησης δηλαδή μη ορθολογικών κρίσεων, οι προβλέψεις σχετικά με το μέλλον, το αύριο δηλαδή, αποτελούν ένα λαμπρό πεδίο δόξης (και χρήματος φυσικά) για πάρα πολλούς, μεταξύ των οποίων και ένας σημαντικός αριθμός επιστημόνων!

Είναι απόλυτα θεμιτό να δημοσιεύονται κείμενα που περιγράφουν τη ζωή μετά την πρόσφατη πανδημία. Ας αναλογισθούμε όμως ότι αρκετά από αυτά, που χαρακτηρίζονται μάλιστα από μεγάλη σιγουριά, προέρχονται από κάποιους που δεν κατάφεραν να προβλέψουν το παρόν !

συνεχεια….2

Με νοιάζει να σας θυμάμαι κ. Τσιόδρα

 
Ούτε μια στιγμή δεν μπερδεύτηκε το βήμα του, ούτε μια στιγμή δεν κολακεύτηκε. Μας κοίταξε βαθιά όσο λίγοι, χωρίς να μας κοιτάει. Και ενώ έφευγε με το άλογό του, τη Ντόλυ, έγραφε το εικονίδιο: «Είμαι ένας φτωχός και μόνος κάου μπόι»…

Ρέα Βιτάλη

Ο πρωθυπουργός αρρώστησε! – Οι πανδημίες στην Ελλάδα 1892-1938

Ο πρωθυπουργός αρρώστησε! – Οι πανδημίες στην Ελλάδα 1892-1938

Καμενόπουλος Σωτήρης

Ζούμε σε περίοδο πανδημίας και όλες/όλοι ανησυχούμε. Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά κατά την οποία η πατρίδα μας χτυπήθηκε από επιδημίες ή πανδημίες. Το σημερινό άρθρο καταγράφει ορισμένες πανδημίες όπως τις είδαν οι εφημερίδες της εποχής. Η περίοδος στην οποία θα επικεντρωθούμε είναι μεταξύ του 1892 και του 1938. Ο λόγος για τον οποίο επικεντρωθήκαμε σε αυτή την περίοδο είναι απλός. Προσπαθήσαμε να αναζητήσουμε πληροφορίες σε βάσεις δεδομένων με αρχεία εφημερίδων.

Ο στόχος ήταν να παρουσιασθεί ενδεικτικά ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπιζαν οι τότε κοινωνίες τις πανδημίες της εποχής τους. Τονίζεται η λέξη “ενδεικτικά” καθώς σίγουρα υπάρχει πληθώρα ίσως πληροφοριών σε διάφορα αρχεία. Στην προσπάθεια αυτή λοιπόν, η περίοδος των 46 ετών μεταξύ 1892-1938 έδωσε τα καλύτερα αποτελέσματα σε δημοσιεύματα. Λίγα μεν, αλλά αρκετά ικανοποιητικά δε ώστε να βγάλουμε έστω και κάποια κατ’εκτίμηση συμπεράσματα.

Η αναζήτησή μας επικεντρώθηκε κυρίως σε δύο ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες εφημερίδων: στη Βικελαία Βιβλιοθήκη του Ηρακλείου και στη Βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου. Χρησιμοποιήθηκαν χαρακτηριστικές λέξεις κλειδιά σε ελληνική και αγγλική γλώσσα όπως: “Ελλάδα”, “Πανδημία”, “Πανώλη”, “Δάγκειος πυρετός” κ.λπ. Βρέθηκαν αρκετά δημοσιεύματα τα οποία αφορούσαν τις πανδημίες, αλλά αποφασίσθηκε να παρουσιασθούν ως ενδεικτικά 6 από αυτά τα δημοσιεύματα.

Το πρώτο δημοσίευμα αφορά την επιδημία της πανώλης σε αρουραίους (Εικόνα 1) που χτύπησε τη χώρα μας το 1892. Οι αρουραίοι σχετίζονται με τη βουβωνική πανώλη που έχει σκοτώσει εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη στο παρελθόν.Η αμερικανική εφημερίδα Sullivan Republican σε άρθρο της στις 5 Αυγούστου 1892 ανέφερε ότι η Ελλάδα ζήτησε τη συνδρομή του Γερμανού καθηγητή Loffler του Ινστιτούτου Παστέρ ώστε να σωθεί η αγροτική παραγωγή.

Εικόνα 1. Η επιδημία πανώλης στους αρουραίους του 1892

Επίσης, η ίδια επιδημία καταγράφηκε και στο Ετήσιο Ημερολόγιο του Αμερικανικού Υπουργείου Γεωργίας το 1894, [1]. Σύμφωνα με το Ετήσιο Ημερολόγιο του Αμερικανικού Υπουργείου Γεωργίας η επιδημία πανώλης στους αρουραίους ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1892 στη Θεσσαλία. Από πολιτικής πλευράς, τον Ιούνιο 1892 είχε εκλεγεί Πρωθυπουργός της Ελλάδας ο Χαρίλαος Τρικούπης. Η Κυβέρνησή του έπεσε το Μάιο του 1893.

Η χολέρα στην Ελλάδα του 1911

Το δεύτερο δημοσίευμα αφορά την επιδημία χολέρας που χτύπησε την Ελλάδα το 1911. Η εφημερίδα του Ηρακλείου Νέα Εφημερίς ανέφερε την επιδημία σε δημοσίευμά της στις 28 Αυγούστου 1911 (Εικόνα 2). Η Νέα Εφημερίς ανέφερε ότι επικρατούσε μέγιστη αναταραχή και υπήρξε φήμη ότι δύο κρούσματα χολέρας παρουσιάσθηκαν στα Χανιά, αλλά δεν επιβεβαιώθηκαν. Από πολιτικής άποψης, το 1911 η Κρήτη δεν είχε ενωθεί ακόμη με την Ελλάδα. Ως εκ τούτου αναφέρεται ότι η Κυβέρνηση της Ελλάδας είχε επιβάλλει 48ωρη “κάθαρσις” σε όσους ταξιδιώτες ταξίδευαν από την Κρήτη προς την Αθήνα.

Εικόνα 2. Εφημερίδα Ηρακλείου «Νέα Εφημερίς», 28 Αυγούστου 1911.

Το τρίτο δημοσίευμα αφορά επιδημία φυματίωσης που χτύπησε τη χώρα μας το 1920. Η αμερικανική εφημερίδα «Bismarck Daily Tribune» το κατέγραψε σε άρθρο της στις 20 Οκτωβρίου 1920 (Εικόνα 3). Στην Ελλάδα μεταξύ των ετών 1921-1930 πέθαναν περισσότεροι από 28 χιλιάδες άνθρωποι εξαιτίας της φυματίωσης, [2].

Εικόνα 3. Εφημερίδα Bismarck Daily Tribune, 20 Οκτωβρίου 1920

Ο πρωθυπουργός αρρώστησε

Το επόμενο δημοσίευμα έχει ιστορική σημασία. Αφορά τον τότε Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο ο οποίος αρρώστησε από το Δάγκειο Πυρετό το 1928. Η είδηση καταγράφηκε και στις ΗΠΑ από την εφημερίδα «Evening Star» της Ουάσιγκτον στις 4 Σεπτεμβρίου 1928 (Εικόνα 4). Η αμερικανική εφημερίδα ανέφερε τουλάχιστον 250 χιλιάδες κρούσματα στην Αθήνα. Αντίστοιχο σημερινό παράδειγμα ασθένειας εν ενεργεία Πρωθυπουργού αποτελεί η περίπτωση του κ. Μπόρις Τζόνσον στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε πολιτικό επίπεδο η Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου του 1928 (Ιούλιος 1928 – Ιούνιος 1929) ήταν η πρώτη μιας σειράς κυβερνήσεων με επικεφαλής τον Ελευθέριο Βενιζέλο, στα χρόνια που ακολούθησαν.

/>

Εικόνα 4. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος αρρώστησε από Δάγκειο πυρετό το 1928.

Η πανδημία του Δάγκειου Πυρετού του 1928 σύμφωνα με την εφημερίδα «Ελευθέρα Σκέψις» του Ηρακλείου (Εικόνα 5) κόστισε στην πατρίδα μας περίπου 1 δις δραχμές (= περίπου $1,3044 δις σε τιμές 1928). Μετατρέποντας τα δολάρια του 1928 σε σημερινές τιμές, το κόστος του Δάγκειου Πυρετού για την πατρίδα μας εκτιμάται σε σημερινές τιμές σε περίπου 19,7 δις δολάρια (για την ακρίβεια 19.732.139.368 δολάρια). Ένα τέτοιο κόστος είχε να αντιμετωπίσει η τότε Κυβέρνηση Βενιζέλου.

Εικόνα 5. Το κόστος του Δάγκειου πυρετού, Εφημερίδα «Ελευθέρα Σκέψις» Ηρακλείου, 26 Οκτωβρίου 1928.

Το τελευταίο δημοσίευμα (Εικόνα 6.) αφορά τις προσπάθειες καταπολέμησης της ελονοσίας. Η ελονοσία ταλαιπώρησε για πολλά χρόνια τη χώρα. Αναφέρονται σοβαρές επιδημίες ελονοσίας το 1859, το 1866 και το 1870. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1896–1905, η επίπτωση της ελονοσίας στον ελληνικό στρατό ήταν 355 άτομα στα 1000, ενώ ο μέσος όρος ατόμων που έπασχαν από ελονοσία στον αστικό πληθυσμό ήταν περίπου 30% εκ των οποίων 14% κατέληγαν.

Εικόνα 6. Η εφημερίδα του Ηρακλείου «Ανόρθωσις» αναφέρεται στις προσπάθειες καταπολέμησης της ελονοσίας σε δημοσίευμά της στις 10 Ιουνίου 1938.

Οι παππούδες μας και προ-παππούδες μας

Η ενδεικτική παράθεση των παραπάνω δημοσιευμάτων μας επιτρέπει ορισμένες παρατηρήσεις.

• Μεταξύ των ετών ενδεικτικών 1892-1938 η χώρα μας πέρασε από πολλές επιδημίες/πανδημίες.

Δεν είμαστε η πρώτη γενιά Ελλήνων οι οποίοι ζουν εν μέσω μίας επιδημίας ή πανδημίας. Αποτελεί εγωιστική νοοτροπία να νομίζουμε ότι η γενιά μας περνάει τα πάνδεινα. Οι προ-παππούδες μας και οι παππούδες μας πέρασαν και αυτοί τις δικές τους υγειονομικές κρίσεις, εν μέσω σφοδρότατων γεωπολιτικών γεγονότων. Οι παππούδες μας και προ-παππούδες μας, μας παρέδωσαν μία Ελεύθερη Ελλάδα παρά τις πανδημίες, τις ταλαιπωρίες, τις πείνες, τους πολέμους.

• Μεταξύ των ετών 1892-1938 συνέβησαν πολλά γεωπολιτικά γεγονότα. Γεγονότα τα οποία σημάδεψαν είτε αρνητικά, είτε θετικά την πατρίδα μας.

Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής γεωπολιτικά: η ολοκλήρωση του Ισθμού της Κορίνθου (1893), η πτώχευση του 1897, η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα (1913), ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος (1912-1913), ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος (1913), ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος (1914-1918), ο θάνατος του βασιλιά Αλέξανδρου (1920), η Μικρασιατική Καταστροφή (1922), η δικτατορία Μεταξά (1936). Ταυτόχρονα, όλα αυτά τα χρόνια παρήχθησαν εκατομμύρια Επιστημονικά έργα, αλλά και έργα Τέχνης, Λογοτεχνίας, Ποίησης, Αρχιτεκτονικής και Μουσικής στη χώρα μας.

Τί σημαίνουν όλα τα παραπάνω; Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε με κοντή-ανθρώπινη μνήμη. Δεν σκεφτόμαστε με τη γεωλογική μνήμη. Η Γη έχει ηλικία περίπου 4,5 δισεκατομμύρια έτη. H ιστορία των ιών εκτιμάται ότι ξεκινά πριν περίπου 3,6 δισεκατομμύρια έτη. Ο αριθμός των ιών στον πλανήτη μας σήμερα εκτιμάται σε περίπου 100 εκατομμύρια. Η ανθρώπινη ιστορία αποτελεί ένα πολύ μικρό ποσοστό του γεωλογικού και βιολογικού χρόνου του πλανήτη μας: μόλις 2,3 εκατομμύρια έτη (% 0,05-% 0,06). Με λίγα λόγια, οι ιοί είναι οι «παλιοί» στον πλανήτη μας. Οι άνθρωποι είμαστε οι “νέοι”. Όμως, όπως λέει και η αργκό «ο παλιός είναι αλλιώς, αλλά ο νέος είναι ωραίος»: οι άνθρωποι έχουμε αναπτύξει την επιστήμη και την τεχνολογία ώστε να περάσουμε και αυτόν τον παροδικό σκόπελο του κορωνοϊού.

Τι πρέπει να προσέχουμε ως χώρα αυτή την κρίσιμη γεωπολιτικά περίοδο; Η Ιστορία και η Γεωπολιτική όπως δεν σταμάτησαν τις διεργασίες τους κατά την επέλαση πανδημιών, έτσι δεν θα σταματήσουν και τώρα. Όπως ακριβώς και ο πλανήτης. Μη κάνουμε το λάθος και εφησυχάσουμε. Ο κίνδυνος του κορωνοϊού θα περάσει. Οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι θα παραμείνουν.

Οι εντυπωσιακές επιγραφές καταστημάτων άλλης εποχής

 

Περίεργες, χαριτωμένες και σπαρταριστές επινοήσεις

 

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Ένα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία των γειτονιών της πόλης που χάνονται οριστικά, είναι και οι επιγραφές των παραδοσιακών καταστημάτων τους. Ελάχιστες πλέον σώζονται, αφού οι περισσότερες έχουν εξαφανιστεί παίρνοντας μαζί τους το χρώμα και το… άρωμα της εποχής τους. Δεν υπάρχει πλέον η ποικιλία και οι χαριτωμένες προσωνυμίες που συναντούσε ο περαστικός, οι αμίμητες και σε πολλές περιπτώσεις σπαρταριστές επιγραφικές επινοήσεις. Πολλές από αυτές κατέγραψε -τη δεκαετία 1930- ο πολυτάλαντος και κοσμικός δημοσιογράφος Αχιλλέας Μαμάκης (1906-1966)[1]. Ένας άνθρωπος που αγαπούσε τον πολιτισμό και με τις έρευνες και τις καταγραφές του διέσωσε μνήμες και εικόνες.

Οι επιγραφές των καταστημάτων λειτουργούσαν ταυτοχρόνως και ως διαφημίσεις. Ο μικρομαγαζάτορας της γειτονιάς φρόντιζε στην ταμπέλα του να αναφέρεται και το κύριο προϊόν που πωλούσε το κατάστημά του. Γι’ αυτό ήταν συνήθεις οι επιγραφές Παντοπωλείον η «Ειλικρίνεια», Επιπλοποιείον η «Στερεότης», Κουρείον η «Κομψότης» και η «Περιποίησις», Ψιλικά η «Φθήνεια» και άλλα τέτοια παρεμφερή ονόματα. Άλλες επιγραφές πρόδιδαν την καταγωγή των καταστηματαρχών: Ξενοδοχείον η «Λάρισα», Παντοπωλείον η «Σύρος», Οπωροπωλείον η «Ανδρίτσαινα».

Λαλίστατες ήταν όμως οι επιγραφές και για άλλα προσωπικά στοιχεία του καταστηματάρχη. Ο μετανάστης π.χ. προσέθετε στην επιγραφή του μαγαζιού του και ένα «Αμερικανικόν». Δηλαδή «Αμερικανικόν Καφεκοπτείον», «Αμερικανικόν Τροχείον», «Αμερικανικόν Ζαχαροπλαστείον» κ.ά.

Υπήρχαν βέβαια και εκείνοι που ήθελαν να συνοδεύσουν την πατρίδα τους και με τα κάλλη της, οπότε ο περαστικός διάβαζε Ξενοδοχείον η «Ωραία Θέα και Αιτωλοακαρνανία». Υπήρχε ωστόσο και αμετροέπεια στις αντιγραφές, οι οποίες δεν ήταν πάντα επιτυχείς. Έτσι σε προσφυγικό συνοικισμό το φερετροποιείο είχε αναρτήσει την επιγραφή «Πωλούνται φέρετρα με δόσεις εξαιρετικώς ηγγυημένης στερεότητος. Ο αγοράζων άνω των δύο έχει έκπτωσιν 25%»!

Εννοείται πως κυριαρχούσαν οι… ελληνικούρες, οι οποίες οφείλονταν είτε στον λαϊκό επιγραφοποιό είτε στον καταστηματάρχη. Έτσι δίπλα στο «Ψητοπωλείον» κολλούσε και προσθήκη «Κοκορετσάδικο». Ή σε υπόγειες τρώγλες αναρτώντο πομπώδεις επιγραφές, όπως «Εμβαλωματοποιείον η Σακοράφα» ή το «Ηλεκτροκίνητον Επιδιορθωτήριον Υποδημάτων» που βρισκόταν στην οδό Πειραιώς. Συνεπέστερα και ακριβέστερα ήταν πολλά καφενεία που έφεραν το όνομα της περιοχής τους. Όπως Καφενείον η «Καλλιθέα», το «Ρουφ», τα «Πετράλωνα» κ.λπ. Σε άλλες περιπτώσεις υιοθετούσαν την αρχαιολογική περιοχή με την οποία συνόρευαν, όπως Καφενείον η «Ακρόπολις», το «Φανάρι του Διογένους», ο «Κεραμεικός» κ.ο.κ.

 

Απειρία καταστημάτων ψιλικών και καφενείων έφεραν τον μετριοπαθή τίτλο «Μικράκι» και άλλους διάφορους αποκαλυπτικούς όρους όπως «Φιλοξενία», «Αγάπη του Λαού» και «Φίλοι». Πλήθος καταστημάτων έφεραν τον τόπο καταγωγής των θαμώνων τους, όπως «Πάρος», «Νάξος», «Αρκαδία», «Θεσσαλία», «Μακεδονία» και άλλα. Ωστόσο ένας καφετζής της οδού Λιοσίων ήθελε περισσότερους πελάτες, γι’ αυτό έβαλε την επιγραφή «Καφενείον η Συνάντησις των Περιχώρων».

Συλλέγοντας λοιπόν τέτοιες επιγραφές, ο Αχ. Μαμάκης κατέγραψε στο Μεταξουργείο το «Οινοζυθεστιατόριον ο… κρεμασμένος μάγερας» και στην οδό Αγίου Δημητρίου (Ψυρρή) την επιγραφή Έπιπλα «Ο Ερυθρός Αλέκτωρ»! Στην οδό Μενάνδρου υπήρχε το Οινοζυθεστιατόριον «Σουρλουλούδικο» και στην οδό Παλλάδος το Εργοστάσιον Μανδηλίων ο «Άτταλος».

Αλλά εκείνος που… έσπαγε ταμεία, ήταν ο ταβερνιάρης της οδού Μάγερ, στην πλατεία Βάθη. Το κατάστημα αυτό είχε δύο πόρτες, προφανώς όπως και η ζωή. Ο επινοητικός τύπος λοιπόν πάνω από τη μία πόρτα είχε τοποθετήσει την επιγραφή «Οινομαγειρείον η Πείνα» και πάνω από την άλλη «Οινομαγειρείον η Χόρτασις». Δεν έμενε παρά να διαλέξει ο πελάτης από ποια πόρτα επιθυμούσε να εισέλθει στο κατάστημα. Τέλος ο κουρέας Τάκης Κορομπίλης, που είχε το κατάστημά του στην οδό Κυδαθηναίων, είχε βάλει την επιγραφή «Κείρω ταχέως και δεν ομιλώ». Αισθάνθηκε την ανάγκη να το κάνει, αφού ήταν ο πλέον λάλος μπαρμπέρης των Αθηνών και η γλώσσα του θεωρείτο αεικίνητη σε ταχύτητα[2]!

Δύο συλλήψεις για κατοχή ναρκωτικών στη Θήβα και στα Σκούρτα Βοιωτίας

24 Μαΐου 2020,

Έλληνες και οι δύο συλληφθέντες. 

Μεταλλευτικά Δικαιώματα

Η Ελλάδα τα Μεταλλευτικά Δικαιώματα και οι Homos από John Angelakis

Το Ελληνικό υπέδαφος χερσαίο και θαλάσσιο διαθέτει πλούτο όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί. Ο Πλούτος είναι ένα οικονομικά ενεργητικό στοιχείο στο μέτρο οπού αποφέρει έσοδα υπέρτερο των εξόδων, αλλιώς, δύναται να χαρακτηρισθεί Βάρος και να καταστεί παθητικό στοιχείο. Κάπως έτσι τα λένε οι ειδικοί. Προκειμένου να διατηρηθεί το ενεργητικό στοιχείο πρέπει κάποιος να το εκμεταλλευθεί για να αποδώσει. όμως όταν ένα κράτος το οποίο έχει πάντα αποκλειστική κυριαρχία δηλ. νομή και κατοχή, δεν διαθέτει τις προϋποθέσεις αυτοτελούς εκμετάλλευσης τότε δύναται να παραχωρήσει αυτό το δικαίωμα σε τρίτους κατόπιν συμφωνίας, Έτσι λειτουργεί όλος ο πλανήτης. Στην Ελληνική περίπτωση σχετικά με τους υδρογονάνθρακες, το κράτος δεν διαθέτει τις προϋποθέσεις αυτοτελούς εκμετάλλευσης. Υποχρεωτικά λοιπόν θα διαθέσει τα δικαιώματα σε τρίτους οι οποίοι διαθέτουν τις προϋποθέσεις. Υποψήφιοι κυρίως είναι οι7 αδελφές. Εδώ τίθεται ένα ερώτημα, μήπως υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση που να αυξάνει το ενεργητικό, να κατοχυρώνει σε απολυτό βαθμό την Εθνική Κυριαρχία σε όλη την Ελληνική ΑΟΖ, να αποκαθιστά την τάξη, και να ηρεμεί τα πνεύματα σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο? Σκέφθηκε κάποιος να ρωτήσει τον Σουλτάνο που απέκτησε τα μέσα τι εννοεί με το καζαν – καζάν? Διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις για σοβαρή συζήτηση?? Εκ των πραγμάτων είμαστε καταδικασμένοι να έχουμε γείτονες, αυτό δεν σημαίνει ότι απαραίτητα πρέπει να έχουμε γείτονες εχθρούς. Το χρόνιο Μακεδονικό ζήτημα / πρόβλημα λύθηκε τώρα, χειρότερα νομίζω από ότι θα το έλυνε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επί πρωθυπουργίας του. Οι Ηγέτες διακρίνονται για τις αποφάσεις τους. « Αρχή άνδρα δείκνυσι» έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, εσείς τι λέτε???